13/06/2012

KLANKSON 2 tast ruimte af tussen geluidsoverlast en auditieve schoonheid

KLANKSON II Vlijmscherp maar onversneden sluit Les Ateliers Claus het seizoen af. Allereerst met het geluidskunstenfestival KLANKSON II, met o.a. Oval, Aifoon, Toma Gouband, Duane Pitre, Peter Keene... Wie wil ontdekken riskeert overstelpt te worden: geluidskamers, sonore sculpturen, concerten, hi tech sound design, biechtende robots, een écht klanktapijt, auditieve interventies... En op maat van de kleinsten in het park van Vorst is er Klankson for Kids met Aifoon & Katerina Undo en natuurlijk een hele hoop ijsjes.

Soundrooms

Aifoon : Sound Labyrinth
Aifoon is een educatieve kunstorganisatie die op een actieve manier stilte onderzoekt. Via geluidsobservatie en geluidsopname wordt er op een poëtische manier uitdrukking gegeven aan ideeën en verhalen. Spannende geluidscollages, verbazende klanksculpturen, fascinerende doe-het-zelf geluidsexperimenten, ... telkens staat de beleving centraal en zijn de audiovisuele media de tools. Voor KLANKSON ontwikkelt Aifoon een labyrint waar je geluid volop kan gaan ontdekken; ook via beelden of op de tast maar vooral met de oren: akoestische laptops, akoestische filters, een multitouch synth ontworpen door Floris Vanhoof, een pick up coil tafel,.. een echte ear-opener!
www.aifoon.org

Duane Pitre : Feel Free
Duane Pitre is een Amerikaanse avant-garde componist, skateboarder (!) en geluidskunstenaar. Zijn werkt focust zich voornamelijk op de spanningsvelden tussen elektronische klank en akoestische instrumenten, en tussen chaos & discipline. Pitre maakt regelmatig gebruik van alternatieve toonclusters, waardoor hij microtonaliteit en ongebruikelijke harmonische intervallen kan gaan verkennen. Hij bracht zonet Feel Free uit op Important Records, een stuk dat kakofonie ombuigt in een organisch ontvouwen van tonen, geluidsrafels en spookmelodieën die getuigen van een immens bescheiden schoonheid. Brainwashed suggereerde dat Feel Free wellicht een van de weinige is die tot het einde der tijden herhaald kan worden zonder dat het begint te vervelen. In les ateliers claus brengt Duane Pitre voor het eerst een installatie/performance versie van Feel Free waarmee hij opnieuw een traditionele tegenstelling ondergraaft.
www.duanepitre.com 

Toma Gouband & Mathieu Calleja : c Y m B o w s
Sinds 10 jaar kruisen de wegen van Toma Gouband & Mathieu Calleja zich regelmatig, deze 2 verlichte muzikanten smelten melodieën, textuur & energie in een diepere resonantie. Ze fabriceren een uitgebreid klankenpalet waarbinnen ze hun eigen frequenties en vibraties kunnen opzoeken, zonder de verbinding met elkaar te verliezen. Dankzij Cymbows - cimbalen & kleipotten bespeeld met strijkstokken - zijn ze in staat om zichzelf te vergeten en de muziek autonoom te laten ontvouwen, wankel als een pasgeboren hert, maar stilletjes aan sterker en gracieuzer. Het moment dat alles in elkaar glijdt - en een perfecte balans wordt bereikt opent zich het oog van de Cymbow, tijdloos, aanwezig, vloeiend en vormend tot een beeldhouwwerk van geluid, vervormend, … en plotseling onherroepelijk verdwenen.
par4chemins.com/cymbows.html 

Roberta Gigante
In Roberta Gigante's onderzoek staat de relatie tussen de publieke ruimte, beeld en geluid centraal. Zij is geïnteresseerd in plaatsten die karakteristiek zijn voor een sociaal ambigue identiteit - waar een kunstwerk tussen geweefd kan worden, als een ontmoeting tussen identiteiten. Na haar eerste stappen in theater en kunst, ontwikkelde ze een liefde voor geluid en geluidskunst. Gecombineerd met haar onderzoek in de publieke ruimte, gaat ze na hoe kunst onze realiteit kan veranderen door het versterken van geluiden uit het dagelijkse leven.

Peter Keene
Het werk van Peter Keene is in een constante flux. Hij experimenteert, bouwt, breekt af, herbouwt, vernieuwt en recycleert als een soort ‘mad professor'. Zijn universum reist tussen de grenzen van de wetenschap, hedendaagse muziek en kunst. Al 4 decennia speelt hij met elektronische geluiden, beginnend met ‘prepared' televisietoestellen en radio's, platenspelers, circuits van oude analoge synthesizers, bizarre leger technologieën, versterkers en cassettespelers. Zijn werken lijken tot leven te komen en hebben iets menselijks - bijvoorbeeld door pootjes onder zijn audiosculpturen te zetten. Na een eerdere samenwerking, breien we daar nu graag vervolg aan met een nieuwe selectie machines waaronder biechtende robots en een beeld/geluid synthesizer die reageert op beweging. 

Soundhappenings

Oval
De ondertussen legendarische eerste platen van Markus Popp zorgden voor een echte schokgolf binnen de elektronische scene in de late jaren '90. Hij introduceerde een nieuwe esthetica van geluid door te spelen met het plezante irritante en dromerige drammerigheid. Markus Popp was een pioneer van de glitch & clicks 'n cuts muziek, die tot op vandaag nog steeds zeer aanwezig is in het muzikale landschap. Na een lange pauze keerde Oval terug in 2010 met een nieuwe hyperreële sound, alweer een fascinerende stap richting de muziek van morgen. Digitaal handwerk met polyritmische frasen, bruisende structuren en hypergedetailleerde resonanties. De afgelopen jaren ontwierp Oval ook zijn eigen sound design software, Ovalprocess, alsook ging hij verscheidene collaboraties aan met oa. Björk, Jim O'Rourke & Ryuichi Sakamoto.
markuspopp.me

Dj Sniff
Takuro Mizuta Lippit's - ofte dj snif - oeuvre bestaat uit een unieke manier van werken die DJ'en, instrument design en improvisatie combineert. Hij is geobsedeerd in hoe een gedeeld muzikaal geheugen, vertegenwoordigd door een archief aan vinyl, gecombineerd kan worden met het "nu" tot een nieuwe conische realiteit. Dit leidde ertoe om nieuwe instrumenten te ontwikkelen - van customized hardware tot max/msp patches - zodat hij op een intuïtieve manier ons collectief verleden kan aanboren om nieuwe klanklandschappen te creëren. Lippit is sterk verbonden aan STEIM, zowel met het onderzoekslabo als de artistiek curator. Hij werkte samen met muziekinnovators en jazzlegendes zoals Evan Parker, Otomo Yoshihide, David Toop, C. Spencer Yeh, …
www.djsniff.com

Jean D.L. & Pauwel De Buck
Voor de tweede keer organiseert de Brusselse kunstenwerkplaats Bains Connective het ResSounds Lab, een residentieproject rond muziek en geluid. Voor deze editie nodigde BC video artiest en muzikant Jean D.L. uit, die op zijn beurt geluidsartiest Pauwel De Buck inviteerde, voor een gezamenlijke 14-daagse onderzoeks- en praktijkresidentie in de BC studio's. Tijdens Klankson II improviseren beide artiesten voor het eerst samen voor een publiek in een intimistisch concert van geluidslagen en field recordings. Als muzikant ontwikkelt Jean D.L. een universum dat tegelijkertijd intimistisch en noisy is met broeierige mistbanken van geluid als gevolg. Pauwel De Buck is een geluidskunstenaar die leeft en werkt in Gent. Hij maakt gebruik van stedelijke field recordings in combinatie met elektronica om zo tot abstracte geluidscollages te komen alsook plaatsgebonden klanklandschappen.
www.jeandl.net - pauweldebuck.blogspot.com

Mueros
Ondanks hun thuisbasis nog maar sinds kort te Brussel is, probeert Mueros al sinds 2005 uitdrukking te geven aan het onontcijferbare door geluid, textuur, tekst and improvisatie. Door op een doordachte manier hun invloeden te assimileren en de traditionele muziekterminologie te vermijden, oscilleren ze tussen een spectrum van geluid, toeval, songs, minimalisme en de onvermijdbare culturele zooi genaamd “rock”. Deze keer bestaat Mueros uit Matthieu Vergez & Chris Farmer en wijden ze zich volledig aan de poëtische resonanties van materie: glas, metaal, water in dialoog met gekromde melodieën en borrelende drones. www.mueros.org

Delphine Auby : Écrivez Je Crierai
Delphine Auby is de moderne versie van de stadsomroeper. Ze onderzoekt een buurt of thema door mensen brieven te laten schrijven, waarbij ze die later vervreemd van de oorspronkelijke auteur door ze met haast ontploffende longen weer uit te brullen. Deze keer zal ze brieven verklanken, die o.a. geschreven werden door de prostituées uit de wijk in Sint Joost.
ecrivezjecrierai.unventdunord.be

Tijd en plaats van het gebeuren :

KLANKSON 2
Zaterdag 16 juni 2012 vanaf 14.00 u
Les Ateliers Claus - Brussel
Brabantstraat 23a
1210 Brussel

Meer info : www.lesateliersclaus.com

11:31 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

01/06/2012

Holland Festival 2012 : een caleidoscopisch venster op de wereld

Holland Festival De 65ste editie van het Holland Festival gaat op vrijdag 1 juniç van start in Theater Carré in Amsterdam. Het vier weken durende festival trapt af met C(H)OEURS, een dansproductie van de Belgische choreograaf Alain Platel, les ballets C de la B en het operakoor en orkest van Teatro Real Madrid.

Het festival wil uitzonderlijke voorstellingen van internationaal niveau bieden. Artistiek directeur Pierre Audi belooft middels een 'caleidoscopisch venster op de wereld' kwaliteit te laten zien en horen die het publiek nergens anders kan beleven. Naast theater, muziektheater, dans, opera en muziek krijgen ook de beeldende kunsten, literatuur en architectuur ruim aandacht.

De kunstenaars, acteurs, dansers musici en figuranten tonen hun kunsten de komende maand op zeventien locaties, waaronder de Stadsschouwburg, Het Muziektheater, Frascati, het Muziekgebouw aan 't IJ en de Westergasfabriek. In de hal van station Amsterdam Centraal en bij de entree van de Centrale Bibliotheek Amsterdam is de installatie City of Abstracts van William Forsythe te aanschouwen.

Audi heeft ook op opera- en muziektheatergebied een en ander in petto. Met De Nederlandse Opera, die ook onder leiding staat van Audi, wordt de opera Parsifal van Richard Wagner op de planken gebracht in het Muziektheater. De nieuwe opera Waiting for Miss Monroe beleeft zijn wereldpremière in de hoofdstedelijke Stadsschouwburg. Koningin Beatrix woont 22 juni de voorstelling The Life and Death of Marina Abramovic in Carré bij. Het festival wordt op 28 juni afgesloten met het Simón Bolívar Symphony Orchestra of Venezuela, met dirigent Gustavo Dudamel.

Sinds 1947 staat de maand juni in het teken van het Holland Festival. Ook dit jaar is Amsterdam weer het centrum van veel internationale 'highbrow' theater-, dans-, opera-, film- en muziekproducties. Kunst met een hoofdletter K dus. De laatste jaren werkt het Holland Festival echter ook aan zijn street credibility en zijn er ook, al dan niet gratis, evenementen of voorstellingen in minder laagdrempelige gelegenheden. 

Het Holland Festival krijgt vaak unieke zaken voor elkaar. Zoals dit jaar een vertoning van de gerestaureerde Eisenstein-film, 'Pantserkruiser Potemkin' (1925) met livemuziek van Michael Nyman. Of Kubricks meesterwerk '2001: A Space Odyssey', dat vertoond zal worden in de Gashouder met een live-soundtrack gespeeld door het Radio Filharmonisch Orkest. Minstens zo uniek is het theaterspektakel van Robert Wilson over performancekunstenares Marina Abramovic, van wie gedurende de hele maand video's te zien zullen zijn in het Muziekgebouw aan 't IJ. Deze zijn gratis toegankelijk en dat geldt ook voor de (lunch)concerten van diverse HF-artiesten in het Doubletree Hotel. De Rietveld Academie doet dit jaar ook mee. Zij zullen diverse opvattingen over performancekunst ten tonele voeren.

Belgische producties op het Holland Festival
Na het succes van pitié! in 2009 trekt de Belgische choreograaf Alain Platel opnieuw naar Amsterdam, nu voor de opening van het festival. In Carré brengt hij met zijn les ballets C de la B en het koor en orkest van Teatro Real Madrid een nieuw werk genaamd C(H)OEURS. In deze tijden waarin het nationalisme weer de kop opsteekt in Europa, zet Platel een grootschalig project op de planken om de 'gevaarlijke schoonheid' van de massa te onderzoeken. Het 150-koppige koor en orkest van het Teatro Real uit Madrid brengen in een levend tableau de muziek van Verdi en Wagner ten gehore. Daartegenover staan tien dansers van les ballets C de la B, die de individualiteit vertegenwoordigen. Onder meer geïnspireerd door de bestseller 'De welwillenden' van Jonathan Littell vraagt de voorstelling naar de verantwoordelijkheid van het individu in de groep en hoe wij als 21ste-eeuwse toeschouwers omgaan met de onweerstaanbare emotionaliteit die blijft spreken uit de koren van Wagner en Verdi.

Onder het motto 'everything you always wanted to play but never dared to ask' slaat Popcorn (8/06) een brug tussen popmuziek en nieuwe muziek. Popcorn wordt gespeeld door het elektrische-gitaarkwartet Zwerm, het duo Mr. Probe (viool en elektrische gitaar), drummer Mattijs Vanderleen en zanger Gregory Frateur. Zij spelen zes nieuwe composities van hedendaagse Nederlandse en Vlaamse componisten, geïnspireerd door popsongs van The Cardiacs, Tom Waits, Björk, Daan, Jimi Hendrix, Nick Cave en Cindy Lauper. De composities worden vergezeld van zes nieuwe arrangementen van de originele songs, gemaakt door Peter Vermeersch. Het resultaat is een kruisbestuivend concert waarin de grenzen tussen hoge en lage cultuur verdwijnen en de muziek de grote winnaar is.

Tijdens Listen to the silence (10/06) nemen een pianist en een acteur je mee naar de fascinerende wereld van de Amerikaanse componist John Cage. Zijn open en avontuurlijke benadering van de muziek is het vertrekpunt van de voorstelling. Het ene moment luister je naar een concert, dan weer sta je in een muzikaal laboratorium waarin een antwoord gezocht wordt op vragen als: Wanneer worden geluiden muziek? Kan muziek ook toevallig ontstaan? En is stilte ook muziek? Listen to the silence is een interactief concert waarbij het publiek deelneemt aan een avontuurlijke muzikale verkenningstocht. Luisteren wordt afgewisseld met actief onderzoek en creatie. Een ode aan John Cage.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Holland Festival 2012
Van vrijdag 1 t.e.m. donderdag 28 juni 2012
Op verschillende locaties in Amsterdam


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.hollandfestival.nl

Elders op Oorgetuige :
Listen to the silence : avontuurlijke muzikale verkenningstocht voor kinderen, 18/11/2011

13:32 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

21/05/2012

Operadagen Rotterdam tussen droom en daad

Operadagen Rotterdam Met als intrigerend thema 'Droom en Daad' presenteert Operadagen Rotterdam opnieuw een eigenzinnig programma waarin de reguliere operagrenzen vervagen. Theater- en concertzalen maar ook de Rotterdamse huiskamers, openluchtlocaties en bijzondere gebouwen vormen de podia voor wereldvermaarde solisten naast talent van eigen bodem. Een festival dat de stad en al zijn kleurrijke bewoners in de hoofdrol zet en tegelijkertijd een internationaal publiek aanspreekt. Internationale premières worden afgewisseld met eigen festivalproducties, opera op locatie, gratis brunch- en huisconcerten, community-projecten en kindervoorstellingen. De hal van de Rotterdamse Schouwburg is weer het kloppende hart van het festival, met late-night concerten, debatten en meetings. Dat alles valt te beleven tussen vrijdag 25 mei en zondag 3 juni in Rotterdam.

De zevende editie van de Operadagen Rotterdam heeft als thema 'Droom en Daad'. In een tijd waarin de speelruimte van de kunsten steeds kleiner lijkt te worden, is de behoefte om te dromen groot. Geen samenleving die zonder verbeeldingskracht, zonder visionaire toekomstbeelden kan voortbestaan. Dromen zetten aan tot daden, in de positieve betekenis van het woord inspireren zij mensen tot het veranderen en verbeteren van hun eigen leefwereld.

Droom
In Maurice Ravels muzikale sprookje L'Enfant et les Sortilèges, een van de hoogtepunten van deze editie van de Operadagen, maken we kennis met een ondeugend kind in een betoverde wereld vol levende meubelstukken en sprekende dieren. Deze betovering komt in vele producties terug. Logisch want alle kunst lijkt uit dromen, uit fantasie voort te komen. Dat dromen ook nachtmerries kunnen worden laat de acteursgroep Wunderbaum zien in een bijzondere locatievoorstelling op het Schouwburgplein, waar in een speciaal gebouwd spookhuis 'macabere' scènes tot leven komen. In deze speciaal voor de Operadagen gemaakte productie herbeleven we de nachtmerries die we de afgelopen tien jaar rondom ons in de wereld meemaakten. Door de hele programmering komt het speelse en het donkere van de dromen- wereld aan bod.

Daad
Voor het realiseren van dromen is daadkracht nodig. Die uit zich in het doorzettingsvermogen van de schrijvers, componisten en theatermakers om hun 'papieren dromen' te realiseren. Operadagen Rotterdam biedt, met zijn partners in de stad, een platform voor al die dromen en daden uit Rotterdam, Nederland en de rest van de wereld.

Net als in de vorige edities is er weer een keur aan opera's en muziek- theaterproducties, waarin avontuur en ontdekking centraal staan. Zoals ieder jaar is er volop ruimte voor opera in Rotterdam, met veel aandacht voor toegankelijke voorstellingen, concerten en installaties op de meest diverse plaatsen, maar ook veel meezing-activiteiten. En met een aantal kindervoorstellingen wordt ook de jeugd niet vergeten.

Festivalster en Festival highlight
Festivalgast is de wereldberoemde mezzosopraan Magdalena Kožená, die de hoofdrol zal zingen in Ravels sprookjesachtige L'Enfant et les sortilèges met het Rotterdams Philharmonisch Orkest onder leiding van chefdirigent Yannick Nézet-Séguin. Ook geeft ze een liedrecital met haar pianist Malcolm Martineau.s
In het rijtje Grote Stemmen vinden we verder de Franse alt Nathalie Stutzmann, de Nederlandse mezzosopraan Christianne Stotijn en de Zweedse sopraan Miah Persson.

Acteurscollectief Wunderbaum presenteert in coproducie met Operadagen Rotterdam 'Het spookhuis der geschiedenis', een theateropera over de gruwelen van de moderne geschiedenis. Gerardjan Rijnders schrijft de tekst voor deze productie, geïnspireerd op 'De theatermaker' (Thomas Bernhard). Simon Lenski componeert en speelt de muziek. Het spookhuis zal op een centrale plek in de stad staan en is ook overdag geopend.

In coproductie met het Holland Festival presenteert Operadagen Rotterdam de avant-première van 'Lilith', over Adams eerste vrouw vóór Eva, naar een idee van sopraan Claron McFadden. Zij zingt en speelt de hoofdrol naast acteur Jeroen Willems in een compositie van Dimitar Bodurov en in regie van Frans Weisz.

Van de Amerikaanse componist Philip Glass is het zwarte sprookje 'Les enfants terribles', gebaseerd op een tekst van Jean Cocteau en te beleven in het Nieuwe Luxor Theater, een productie van Opéra National de Bordeaux.

De Britse componist Jonathan Harvey verdiepte zich in spiritualiteit en mystiek, en schreef het indrukwekkende 'The Summer Cloud's Awakening', dat uitgevoerd wordt in De Doelen door Asko | Schönberg en het wereldberoemde Lets Radio Koor.

Dat dromen soms aanzetten aan tot desastreuze daden bewees Richard Wagner in Das Rheingold. De zucht naar het goud in Das Rheingold wordt in 'Die Jaffa-Orangen des Richard W., ein israelisches Rheingold' van componist Georg Nussbaumer op een spannende manier in verband gebracht met het verlangen naar een een thuisland van de Israëlische natie. Die Jaffa-Orangen is een productie van Kaleidoskop Berlin en Operadagen Rotterdam.

De Amerikaan Michael Ellison, die jaren woonde en nog steeds doceert aan het conservatorium van Istanbul, schreef de opera 'Mevlana', waarin hij het levensverhaal van de van oorsprong Perzische dichter, denker en mysticus Jelaladin Rumi vertelt. Rumi is de grondlegger van het soefisme binnen de Islam en stichtte de dansende dervisj-orde. Een opera in het kader van Nederland-Turkije 400 jaar diplomatieke betrekkingen en gebracht door VocaalLAB.

Belgische producties op het festival
Een Don Giovanni om van te smullen! Dat is te verwachten in Opera Buffa, een culinaire muziektheatervoorstelling over subtiele verlangens, begeerte en overgave van Laika - Theater der Zinnen - en Muziektheater Transparant. Opera Buffa is een eigenzinnige bewerking van Mozarts Don Giovanni: een combinatie van muziek, zang, spel en... chocolade. Acteurs en zangers brengen het spel van verleiden en verleid worden voor en tussen het publiek. Verrassende gerechten uit Don Giovanni's keuken zorgen voor de prikkelende spanning tussen begeerte en overgave. Je geniet van verlokkelijke spijzen. Hartig, zinnelijk, zoet en zalig.

De experimentele popgroep Dez Mona, die jazz, gospel en spirituals combineert, gaat de confrontatie aan met barokensemble BOX in Sága, een eigentijdse opera over de zoektocht naar een thuis, en het gevoel van thuiskomen op een plaats waar je nog nooit bent geweest. In deze concertante opera brengt de Dez Mona verhalen van de Germaanse godin Sága naar vandaag. Onder het motto 'Home is where the heart is' gaat Dez Mona op zoek naar thuiskomen. Met een reeks intense ballades en verhalen als resultaat. Het grote stembereik van zanger Gregory Frateur en het spel van contrabassist Nicolas Rombouts bepalen de sound. Ze worden bijgestaan door het barokensemble BOX, lichtkunstenaar Jan Pauwels én kostuumontwerpster Veronique Branquinho.

Prinses Turandot is een operasprookje voor jong en oud over een sprookjesprinses van vlees en bloed. Het is een productie van Walpurgis en HetPaleis, met tekst en regie van Judith Vindevogel en nieuwe muziek & arrangementen van Rudi Genbrugge. In Prinses Turandot nemen een vertelster, twee operazangers en een muzikale duivel-doet-al de jonge toeschouwers mee op reis in de wereld van klassieke componisten als Lully, Mozart, Wagner, Bizet en Puccini en vertellen zij een sprookjesachtig maar ook grimmig oud Perzisch verhaal over de liefde. De kinderen zitten in een labyrint tussen de spelers, waardoor zij het spel van dichtbij mee beleven.

En tot slot is er de muziektheatervoorstelling 'De Blinden', waarin de jonge Brugse componist Daan Janssens samen met beeldend kunstenaar Patrick Corillon aan de slag gaat met Maeterlincks poëtische wereld. Uitgangspunt voor de scenografie is de magische lantaarn, een machine die door de zangers wordt gemanipuleerd, eenvoudig, haast kinderlijk knutselend. In 'De Blinden' zien we zes blinden (zangers) die in een donker herfstbos de terugkeer van een priester afwachten. De blinden spreken, om hun angst veroorzaakt door de dreigende omgevingsgeluiden te temperen. De natuur geeft hen signalen: een vlucht nachtvogels, de wind in de dode bladeren, het ruisen van de naburige zee. Ze interpreteren dit steeds nadrukkelijker als signalen van een naderende catastrofe, de dood. Het dramatische ritme wordt bepaald door een afwisseling van eb en vloed, van angst en hoop, die doorheen het stuk gestaag versnelt. Tot op het moment dat ze het dode lichaam van de priester ontdekken, de enige die hen de uitweg kon wijzen ...

Tijd en plaats van het gebeuren :

Operadagen Rotterdam
Van vrijdag 25 mei tot en met zondag 3 juni 2012
Op verschillende locaties in Rotterdam


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.operadagenrotterdam.nl

Elders op Oorgetuige :
Opera meets pop in Sága, 7/05/2012
De Blinden : muziektheater van Patrick Corillon & Daan Janssens op tekst van Maurice Maeterlinck, 20/03/2012
Opera Buffa : Laika en Transparant serveren culinaire verleiding, 16/02/2012
Dez Mona creëert met Sága een opera als weerspiegeling van onze tijd, 4/09/2011

13:31 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Dag in de Branding in het teken van percussie en Nederlandse muziek

Dag in de Branding Het Haagse eendaagse festival voor hedendaagse muziek Dag in de Branding staat deze keer in het teken van 'muziek van eigen bodem'. In Korzo en Theater aan het Spui presenteert het festival twee nieuwe muziektheatervoorstellingen van Nederlandse makers: 'Achterna gedragen' van Piet-Jan van Rossum en 'Vissen hoesten niet' van Jan van de Putte. Het Residentie Orkest sluit de dag af met werk van de Nederlandse componisten Tristan Keuris (Catena, 1988) en Diderik Wagenaar (Solenne, 1992).

Piet-Jan van Rossum - Achterna gedragen
Sinds zijn studietijd aan het Koninklijk Conservatorium legt componist Piet-Jan van Rossum zich vooral toe op elektronische muziek. Daarbij werkt hij veelvuldig met kunstenaars uit andere disciplines. Zo werkte hij jarenlang samen met beeldend kunstenaar en theatermaker Petra van der Schoot, met wie hij eerder de muziektheaterproducties 'Aantekeningen van een zoogdier' (2008) en 'Ain't no sunshine' (2011) maakte.
Hun jongste gezamenlijke project, 'Achterna gedragen: een valdemonstratie op weerberichten van Toon Tellegen', is op 26 mei te bewonderen in het Theater aan het Spui. Een symboolrijke voorstelling over het loslaten van het bekende, met elektronische soundscapes, surreële decors en hallucinante videobeelden.

Jan van de Putte - Vissen hoesten niet
Componist Jan van de Putte speelt graag met de verwachtingspatronen van zijn luisteraars. Daarbij tergt en treitert hij, verkent hij de grenzen tussen muziek en theater, en speelt hij dikwijls een vernuftig spel met timing. Zo ook in 'Vissen hoesten niet' (2012), een muziektheatrale voorstelling voor zes slagwerkers en een danser, waarvoor Van de Putte zich liet inspireren door het grootsteedse leven. In de moderne metropool voltrekt zich in abstracto een muzikaal proces: de enkeling verhoudt zich er middels sociale codes tot de massa, zoals de instrumentalist zich volgens muzikale regels tot een ensemble verhoudt. Vissen hoesten niet verklankt het ritme van het urbane leven. Daarbij verbinden dans en percussie zich onverwacht in dat wat er niet echt is maar toch lijkt te zijn: een ritmische schoonheid.

Nils Frahm
Tijdens deze 24 editie van Dag in de Branding is in het Paard van Troje wederom een recital te beluisteren in het kader van Daydreaming; een matineeserie met een avontuurlijke programmering, waarin de grenzen tussen pop, klassiek en improvisatie worden opgezocht. De Berlijnse muzikant Nils Frahm neemt het slotconcert van dit seizoen voor zijn rekening. Frahm speelde zich de afgelopen jaren in de kijker met de verstilde pianomuziek van albums als The Bells, Wintermusik en Felt.

Residentie Orkest
Ook bij het Residentie Orkest staat het slagwerk op de voorgrond. Op het programma staat de première van 'Percussion Concerto' (2007) van de Amerikaanse componiste Jennifer Higdon. Higdon schreef het werk op het lijf van het Schotse percussie-fenomeen Colin Currie, die dan ook de solo-partij zal komen vertolken. De marimba, favoriet instrument van Currie, krijgt een prominente plaats in het concert. Niet uitgesproken percussief, maar wel bijzonder ritmisch is Steve Reichs Variations for Vibes, Piano's & Strings. Het werk vormt een programmatische knipoog naar het middagconcert van gitarist Wiek Hijmans, die voor het Theater aan het Spui een uitvoering zal geven van Reichs Electric Counterpoint voor gitaar en tape.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Dag in de Branding 24
Zaterdag 26 mei 2012 vanaf 13.00 u
Op verschillende locaties in Den Haag


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.festivalindebranding.nl

12:46 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

19/05/2012

Nieuwe lichting dynamische musici laat van zich horen tijdens Spring!sounds

SPRING!SOUNDS SPRING!SOUNDS is het unieke afstudeerfestival aan Hogeschool Gent Conservatorium. De studenten/musici van de opleidingsonderdelen 'kleine ensembles' en 'jazz/pop combo' leggen dan voor het grote publiek hun eindexamens af. Dat is alvast een goede voorbereiding voor later, want veel van deze studenten staan aan het begin van hun carrière. Na vijf jaar opleiding aan Hogeschool Gent Conservatorium zijn de studenten in staat om zich artistiek te uiten op een hoog niveau. Een nieuwe lichting dynamische musici staat klaar om de professionele wereld van de muziek in te duiken.

Het opleidingsonderdeel klein ensemble richt zich vooral op de finesses van het samenspel, het begeleid zelfstandig inoefenen en uitvoeren van kamermuziekwerken, het verwerven van vaardigheden om op adequate wijze een kamermuziekgroep te vormen en te laten functioneren. Het ensemble of combo in verschillende samenstellingen is de meest representatieve instrumentale bezettings- en uitingsvorm binnen het domein jazz en pop. Tijdens de lessen ontdekt de student de functie van elk instrument binnen het combo.

De examens combo, klein ensemble en instrument van de bachelor 3 en master 2 studenten zijn gratis toegankelijk voor het publiek.

Tijd en plaats van het gebeuren :

SPRING!SOUNDS Graduation Festival
Van maandag 21 t.e.m. vrijdag 25 mei 2012
Op verschillende locaties - zaal Miry, Orpheus Instituut, KASKcinema en Bijlokestudio L9 - in Gent


Het volledige programma en alle verdere info vind je op cons.hogent.be

19:12 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Het Collectief creëert nieuw werk van Bram Van Camp in Schilde

Bram Van Camp Op 22 mei in Schilde treedt Het Collectief op met viool, klarinet en piano. Deze niet alledaagse formatie is bij het begin van de twintigste eeuw populair geworden dankzij meesterwerken van Igor Stravinsky en Béla Bartók. Op dit concert komen zowel de prettig gestoorde ritmes uit 'L'Histoire du soldat' als de volksmuziek uit de Trio's aan bod. Aan dit programma werd een Amerikaanse connectie toegevoegd met onder andere de Piano Rag Music van Stravinsky en een vioolsonate van 'Bad Boy of music' George Antheil. Maar de beste reden om naar Schilde te komen is ongetwijfeld de wereldcreatie van 'Music for Three Instruments' van de jonge Antwerpenaar Bram Van Camp (foto) , één van de getalenteerdste componisten van zijn generatie.

Bram Van Camp (1980) schreef zijn eerste compositiestukjes op negenjarige leeftijd. Later zou hij naast viool ook compositie gaan studeren: in de klas van Wim Henderickx aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen, en in de klas van Theo Loevendie aan het Conservatorium van Amsterdam. Als componist viel Van Camp reeds verschillende keren in de prijzen. Zo won hij de Aquarius Compositiewedstrijd met zijn Rapsodie voor viool en orkest, en kreeg hij in 2006 het kwaliteitslabel van de International Society for Contemporary Music. In 2007 werd hij bekroond met de Jeugd en Muziek Prijs voor Compositie. Van Camp schreef opdrachtwerken voor onder meer het Festival van Vlaanderen, deSingel en Ars Musica, en was Composer in Residence van het Hermes Ensemble.

Bram Van Camp is altijd gefascineerd geweest door geordend geluid en samenklank: in zijn muziek streeft hij naar een stijl met een intuïtief vertrekpunt, waarvan elke noot toch verklaard kan worden binnen een consequent systeem. Hoewel in de meeste composities sprake is van seriële procedures, houdt hij steeds een muzikaal, organisch klinkend resultaat voor ogen. Het systeem is geen doel op zich, maar wordt aangewend om een natuurlijk klinkende essentie te bereiken. Dat sluit niet uit dat er soms duidelijk invloeden hoorbaar zijn van onder meer Béla Bartók, Igor Stravinski en Alban Berg.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Het Collectief : Van Camp, Bartok, Bernstein, Stravinsky
Dinsdag 22 mei 2012 om 20.30 u
Kerk Schilde-Bergen
Pater Nuyenslaan
2970 Schilde

Meer info : www.festivaldervoorkempen.be en www.hetcollectief.be

Extra :
Bram Van Camp : www.bramvancamp.com en www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Feesten van angst en pijn topstuk Ars Musica Antwerpen, 22/03/2012

18:39 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

11/05/2012

Hoog gras : Inne Goris zoomt in op verhalen van kindsoldaten

Hoog Gras Gruwel en kinderlijke onschuld zijn terugkerende thema's bij Inne Goris. In vorig werk greep ze terug naar Griekse tragedies of de archetypische horror van sprookjes om het over de meedogenloosheid van de menselijke natuur te hebben. Voor deze nieuwe creatie zoomt de Brusselse theatermaakster in op de actuele verhalen van kindsoldaten. De wisselwerking tussen de rol van slachtoffer en dader, die ze las in hun getuigenissen, raakte haar enorm en vormt de ruggengraat van dit project. De Afrikaanse context waarin de kindsoldaten opereerden, laat ze achterwege. Over politiek wil ze het niet hebben. Wel over intrinsiek menselijke wreedheid en het moment waarop een eenzaam individu - een kind - het kantelpunt bereikt waarop het overgaat tot de vreselijkste wandaden. In een theatrale video-installatie, met beelden van kinderen in desolate landschappen, fysiek tastbare tekst van Peter Verhelst en benauwende geluidsmuren van Dominique Pauwels wil 'Hoog Gras' de toeschouwers dicht op de huid zitten.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Inne Goris, Dominique Pauwels & Kurt d'Haeseleer/LOD : Hoog Gras (installatie)
Za 12, do 17 en vrij 18/05, telkens van 20.00 tot 22.00 u
Zo 13 en zo 20/05, telkens van 15.00 u tot 18.00 u
Di 15/05 om 12.30 u
KVS BOX - Brussel

Arduinkaai 9
1000 Brussel

Meer info : www.kfda.be

Extra :
Dominique Pauwels op www.matrix-new-music.be en www.lod.be

Elders op Oorgetuige :
Dominique Pauwels vertolkt dood en verlies voor de herdenking van de 500ste verjaardag van Clemens non Papa, 9/05/2012

14:33 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Stadsmuziek : verrassende miniconcerten van en door vrouwen

Annelies Van Parys Stadsmuziek presenteert een gevarieerd programma van verrassende miniconcerten op verschillende locaties in de Kortrijkse binnenstad. Op zaterdag 12 mei krijg je voor slechts €18 toegang tot maar liefst acht concerten. Naar aanleiding van het moederdagweekend werden acht concerten geselecteerd waarin muziek door en van vrouwen centraal staat. Stippel zelf je parcours uit en krijg daarbovenop nog een slotconcert in de Kortrijkse Schouwburg. Een muzikale ontdekkingstocht.

Accordeoniste Anne Niepold won in 2008 de Toots Thielemans Award en wordt de Toots van de diatonische trekzak genoemd. Met haar solowerk Terrain Vague kiest ze resoluut voor de absolute vrijheid. De vrijheid om haar eigen weg in te slaan en te reizen door een afwisselend muzikaal landschap waarin zowel Bach als Nirvana huizen, naast composities van eigen hand… Welke stijl? Geen stijl of alle stijlen tegelijk? Neen, laten we het Niepoldstijl noemen.
www.anneniepold.be

Componiste Annelies Van Parys (foto) viel in december 2011 een bijzondere eer te beurt. Ze werd bekroond als laureate 2011 van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten. Van Parys schreef als jonge componiste al een indrukwekkend oeuvre bijeen. Haar composities worden gespeeld door topensembles in binnen- en buitenland. Voor de presentatie tijdens Stadsmuziek maakt ze zelf een selectie uit haar werk.
www.anneliesvanparys.be

In 'Follow Me Inside Out' wordt het lichaam van de cello binnenste buiten gekeerd. Geluidskunstenares Els Viaene maakte geluidsopnames van het bouwproces van een cello en gebruikte deze klanken voor het maken van een compositie die de muziek van de cello en de bouwklanken combineert. Met de 'innerlijke' en 'uiterlijke' klanken van het instrument creëert ze samen met celliste Claire Goldfarb wrijving, dialoog en versmelting van beide muzikale talen.
www.aurallandscape.net

Lavinia Meijer maakt de harp hip! De charmante Nederlandse met Koreaanse roots breekt met het stoffige imago van de harp en promoot ze als soloinstrument. We kennen de harp vooral als een instrument in een symfonieorkest waar ze ergens achteraan een bijrol krijgt. Meijer laat horen dat de harp een hoofdrol waard is. In haar programma zorgt ze voor een balans tussen verrassend moderne muziek en de poëtisch weelderige klanken die je van een harp verwacht. Een muzikaal verhaal waarin alle kwaliteiten van de harp worden blootgelegd.
www.laviniameijer.com

Tijd en plaats van het gebeuren :

Stadsmuziek : Femina
Zaterdag 12 mei 2012 vanaf 16.00 u
Startpunt: de Kortrijkse Schouwburg


Meer info : www.festivalkortrijk.be

Elders op Oorgetuige :
Festival van Vlaanderen Kortrijk : klassiek, hedendaagse muziek & geluidskunst, 24/04/2012

13:34 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

09/05/2012

Ictus brengt The Wayward in Kortrijk

Harry Partch De muziek van Harry Partch (foto) staat buiten elke categorie. Ze zweeft tussen experimentele blues, 'spoken word' en klassiek monodrama. Uniek door Partchs eigenwijze manier van componeren op zelfgebouwde instrumenten. Speciaal voor Ictus herwerkte Tim Mariën 'The Wayward', een liedcyclus die Partch schreef tijdens zijn omzwervingen in het Amerika van de Grote Depressie. Het instrumentarium werd aangepast en het 'arrangement' is ook geen noot per noot exacte transcriptie van de originele partituur. Met zuiver akoestische middelen werd de werkwijze van Partch subtiel gekleurd zonder daarbij de essentie uit het oor te verliezen. Op hetzelfde concert - en in dezelfde geest - horen we nieuw werk van Tim Mariën, 'Toeënwâs' en, ter introductie, 'A Portrait of Harry' van Thomas Smetryns.

Harry Partch (1901-1974) is veruit de grootste vrijbuiter onder Amerikaanse componisten. Zodra hij inzag dat de gangbare getemperde stemming strijdig is met eender welke natuurlijke intonatie, ontwikkelde hij als uitweg een radicaal nieuw systeem van microtonaliteit. Gaandeweg bouwde hij daarvoor eigenhandig een indrukwekkend instrumentarium bijeen. Zijn visie op 'Just Intonation', uiteengezet in het boek Genesis of a Music, wint wereldwijd alleen maar aanhangers bij. Tijdens de Depressie koos Partch voor een zwerversbestaan. Spontane  spreekmelodieën van kleurrijke figuren die hij toen ontmoette, leverden de inspiratie voor vier geliefkoosde composities, gebundeld als The Wayward. Componist en musicoloog Tim Mariën vond dit unieke werk te waardevol om het Europa te onthouden en kwam zo terecht bij Ictus. Partch' bricoleursgeest indachtig verbouwde Mariën instrumenten als een twaalfsnarige gitaar, reed organ en citer voor microtonale doeleinden. Het  'arrangement' is echter geen noot-voor-noot-transcriptie van de originele partituur, maar geeft er subtiel kleur aan. Binnen de Partchiaanse context wordt overigens een recent werk gespeeld van Mariën. Als student musicologie ontdekte Mariën de muziektheorie van Harry Partch. Het was een openbaring die hem hielp zijn eigen ideeën verder vorm te geven. Verder wordt er ook een nieuw werk gecreëerd van aanstormend componist Thomas Smetryns.

Zwerver, componist, instrumentenbouwer, anarchist, knutselaar, guru, voorvechter van de just intonation. Het parcours van de Amerikaan Harry Partch (1901-1974) is uniek. En vooral: eerlijk. Zijn cyclus 'The Wayward' omvat vier composities die hij schreef tijdens of naar aanleiding van zijn leven als zwerver. Partch leidde tijdens de Great Depression gedurende tien jaren het bikkelharde leven van hobo en doorzwierf het Amerikaanse continent als verstekeling op goederentreinen. Partch was 'a wayward', Engels voor 'eigenwijs'. Een man met een heel eigen wijsheid, en een heel eigen wijze om melodieën - wijsjes - te intoneren. In de muziekhistorische overzichten staat hij vooral bekend om zijn theoretisch baanbrekend werk over just intonation, een alternatieve stemming die een terugkeer inhield naar de Griekse (akoestische) beginselen. Bovenal was Partch Partch. Hij leefde en componeerde compromisloos: Partch schreef de muziek die hij wou schrijven, binnen een toonsysteem dat hij zelf ontwikkelde, op instrumenten die hij zelf bouwde, met muzikanten die hij zelf bijeenzocht en tijdens concerten die hij zelf organiseerde. 'Een Partch concert' is overigens een contradictio in terminis: Partch speelde geen concerten. Muziek spelen was voor hem een gemeenschapsvormend ritueel dat alle zintuigen moest bedienen: zowel het oor als het oog. Partch plaatste zichzelf bewust buiten het traditionele kader van Europese kunstmuziek. Immers: 'Life is too precious to spend it with important people.'

Laat een ding duidelijk zijn. Ictus speelt niet de muziek van Harry Partch. De reden is eenvoudig: de muziek van Partch valt in grote mate samen met zijn persoon, zijn instrumenten en zijn radicaal eigengereide levenswijze in de zelfgekozen marge van de (muzikale) wereld. Partch ten voeten uit: de bebaarde componist spreekt met vuur, verve en kennis van zaken over de typische resonanties en akoestische eigenschappen van verschillende soorten whiskyflessen. Met zijn dood stierf ook de originele uitvoeringspraktijk van zijn muziek. Althans zo vinden vele Partchianen. Wend je dus voor de originele uitvoeringen tot de platenzaak, iTunes of Youtube. Ictus speelt adaptaties van 'The Wayward' door Tim Mariën (1975), musicoloog, componist, instrumenten-verbouwer, en vooral: Partch-fan. Ook op het programma: een eigen compositie van Tim Mariën op zijn geadapteerd instrumentarium, en ter introductie 'A Portrait of Harry', een compositie van Gentenaar Thomas Smetryns (1977) speciaal geschreven voor dit concert.

Was het voor Tim Mariën het geen onmogelijke opdracht om muziek te adapteren die Partch schreef voor zeer specifieke instrumenten? Tim Mariën: "Meer nog dan een praktisch probleem vind ik het moreel erg heikel. Ik worstel daar erg mee. Wie ben ik om aan zijn composities te gaan morrelen? Het verhaal van Partch is zo eerlijk, zo authentiek en zo wars van commerciële oogmerken, dat het me soms zwaar valt om nu zelf een rol te spelen in een soort van postume recuperatie door het klassieke concertsysteem, waar hij zelf zo tegen fulmineerde. Ik had hem graag kunnen zeggen dat ik 'The Wayward' heb herwerkt uit liefde voor zijn muziek. Alles wat ik doe als componist doe ik vanuit oprechte passie. Ik ben van beroep pianostemmer zodat ik mijn muziek omwille van de muziek zelf kan maken, niet voor het geld of om mijn carrière een boost te geven. Ictus heeft me dus in zekere zin voor een onmogelijke opdracht gesteld: muziek die vergroeid is met een leven en een instrumentarium herinterpreteren voor een heel verschillende set instrumenten. Ik heb het morele en praktische probleem opgelost door de opdracht nadrukkelijk op te vatten als een bewerking, een adaptatie. Dat biedt een artistieke vrijheid die in wezen alles toelaat, zolang duidelijk wordt gecommuniceerd dat het om een versie gaat van Partch, niet om Partch zelf. Ik zie mijn versie als een vorm van communicatie tussen twee componisten. En dan is er ook nog de poëzie die ligt in het streven naar de vervulling van een onmogelijk te vervullen doel. Het is eigen aan de menselijke conditie. Die discrepantie tussen ideaal en praktijk vind je eigenlijk ook bij Partch. Zijn systeem gaat uit van een loepzuivere, wiskundige puurheid, maar in de concrete uitvoering van zijn instrumenten sluipt behoorlijk wat ruis op het systeem. Merkwaardig genoeg charmeert Partch, die steeds bleef zoeken naar die zuiverheid, precies door zijn onzuiverheid, het ongepolijste."

Hoe heeft Mariën die adaptatie concreet aangepakt? Tim Mariën: "Ik wilde geen noot per noot transcriptie van zijn muziek voor bestaande instrumenten, zoals componist Ben Johnston dat erg mooi deed voor het Kronos Quartet. Ik wilde het klankbeeld van Partch benaderen door bestaande instrumenten te verbouwen. De eerste stap was een microtonale piano, waarvan de toetsen een heel spectrum aan microtonale tussentonen bestrijkt. Om de instrumenten op de kop te tikken ben ik rommelmarkten afgegaan. Een oude zither en een banjo werden verknutseld. Ook een Chicago Reed Organ uit de jaren '20 heb ik microtonaal geadapteerd, een soort harmonium eigenlijk. Op zich vind ik het interessanter om bestaande instrumenten te adapteren, in plaats van replica's te gaan bouwen van het Partchinstrumentarium. Ik vind niet, zoals Partch, dat we nieuwe instrumenten nodig hebben. Ik hou me liever bezig met het omturnen van het bestaande arsenaal. Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat wat ik met die instrumenten heb gedaan, ze vertimmeren, verbouwen en adapteren, dat ik een gelijkaardige bewerking heb uitgevoerd op de partituren. Om het klankbeeld van Partch te benaderen heb ik behoorlijk in de partituren moeten rommelen. Tussen mijn werk als instrumenten- en partiturenverbouwer zit een analogie en een eenheid die ergens ook wel aansluit bij de werkwijze van Partch zelf. Partch is in de loop van zijn leven 'The Wayward' blijven herwerken voor steeds grotere bezettingen. Je zou het kunnen zien als een levend organisme, een steeds onvoltooid blijvend work in progress. Zo bekeken is mijn versie misschien een van de evolutiestadia van 'The Wayward'."

Tegenover de adaptatie van Partch plaatst Mariën ook een eigen compositie met de enigmatische titel 'Toeënwâs'. Tim Mariën: 'Ik wou ook zelf iets bijdragen tot het project, maar dan met de instrumenten die ik voor de Partchadaptatie had uitgewerkt. Het klankbeeld is dus op het eerste gehoor erg gelijkend, wat verwarrend kan zijn. Maar het is gecomponeerd vanuit een volledig andere opvatting over stemming en klank dan die van Partch. De titel geeft aan waar het over gaat. 'Toeënwâs' is een transcriptie van het dialectwoord 'toonwijs', wat 'melodie' betekent. In het dialect van Heist-op-den-Berg kan je ook zeggen dat iemand toonwijs is in een activiteit, zoals in mijn geval het componeren van muziek. Je bent 'toonwijs' als je op een bepaald vlak de eerste stappen hebt gezet. Je bent vertrokken maar je bent er nog niet."

In opdracht van Ictus schreef Thomas Smetryns, speciaal voor dit programma, een nieuwe compositie: 'A Portrait of Harry'. Hoe werkt dat, een muzikaal portret van Harry Partch? Thomas Smetryns: "Ik wilde uitdrukkelijk een muzikale inleiding schrijven op de figuur van Partch. Je kan het vergelijken met een schildersportret door een collega. Het is daarbij niet de bedoeling dat je dat portret ook in de stijl van de geportretteerde uitvoert. Mocht Matisse een portret geschilderd hebben van Picasso dan had hij dat ook niet à la Picasso gedaan. Een portret maken van Picasso hoeft niet de reden te zijn om plots de kubist te gaan uithangen. Ik ben dus trouw gebleven aan mijn eigen aanpak. Het leek me weinig zinvol om het stemmingssysteem van Partch over te nemen, al gebruik ik wel microtonale intervallen. Alle onderdelen in de muzikale wereld van Partch zijn onderling van elkaar afhankelijk: zijn stemming, zijn instrumenten, de terugkeer naar de Griekse filosofie, het lichamelijke. Het is onzinnig om één van die aspecten eruit te lichten. Ik heb me dus geconcentreerd op een alles overkoepelend persoonlijkheidskenmerk van Partch, zijn idealisme. Het vuur waarmee hij leefde en werkte hoor je bij uitstek in zijn manier van spreken: gezaghebbend, melodieus en in bewoordingen die je meteen in marmer kan gaan uithouwen. Mijn ruw klankmateriaal bestaat dus uit geluidsfragmenten waarin Partch spreekt over zijn werk. 'I am Harry Partch, a composer', zegt hij ergens. Meer dan een voorstelling van zichzelf is het een krachtige affirmatie. Ik heb deze en andere frases akoestisch geanalyseerd, vertraagd en gearrangeerd voor contrabasfluit, trombone, zithers en geprepareerde gitaar. Dat klopt ook met de muzikale praktijk van Partch zelf. Als hobo noteerde hij uitspraken van zijn collegazwervers in notenschrift. Hetzelfde doet hij in de bundel 'Bitter Music' waarin hij bij sommige dialogen de stembuiging in noten uitschreef. Ik pas een Partchiaans procedé dus toe op Partch zelf.
De oorspronkelijke tekst zelf is niet meer decodeerbaar. Wel heb ik voor de muzikanten aangegeven welke woorden ze in hun partij vertolken. Ik ben er van overtuigd dat de muzikanten met de tekst in het achterhoofd hun partij met een welbepaald engagement zullen spelen. Die speelhouding zal dan weer wel voor de luisteraar waarneembaar zijn. Daarnaast confronteer ik de instrumenten met samples van Partch' stem. Ik selecteerde specifiek die uitspraken waarin zijn overtuiging en de strijdvaardigheid duidelijk tot uiting komen. Die samples worden vertolkt door een typisch 20e eeuwse datadrager, de vinylplaat. Het creëert een tastbare visuele link tussen klankproducent en de klank. De vinylplaat is bovendien zijn medium. Partch stuurde eigenhandig zijn vinylplaten op naar zijn klanten overal ter wereld, met je adres op de kartonnendoos in zijn handschrift."

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ictus : The Wayward
Vrijdag 11 mei 2012 om 20.15 u
(Gratis inleiding om 19.30 u : Maarten Quanten spreekt met Tim Mariën)
Concertstudio Kortrijk
Conservatoriumplein 1
8500 Kortrijk

Meer info : www.festivalkortrijk.be en www.ictus.be

Bron : Tekst Wannes Gyselinck voor de Handelsbeurs

Extra :
Review : Ictus : The Wayward, 19 januari 2012, Handelsbeurs, Guy Peters op www.goddeau.com, 20/01/2012
Mikroton 13 : Omtrent Harry Partch, Sebastian Bradt op www.logosfoundation.org
Harry Partch Information Center : www.harrypartch.com
Harry Partch Foundation : www.corporeal.com
Harry Partch op www.schott-music.com
American Mavericks: Harry Partch's Instruments - playable with explanations and musical examples
Downloadable audio from the out-of-print LP "The World of Harry Partch"<
Harry Partch op youtube (met o.a. een BBC documentaire uit 2006)
Thomas Smetryns : www.thomassmetryns.be, www.myspace.com/thomassmetryns, www.matrix-new-music.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Festival van Vlaanderen Kortrijk : klassiek, hedendaagse muziek & geluidskunst, 24/04/2012
Tegendraadse blues van Harry Partch door Ictus in Gent, 19/01/2012
Harry Partch : Amerikaans pionier van de muziek in juiste boventoonstemming, 3/03/2008

22:21 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

07/05/2012

Opera meets pop in Sága

Dez Mona In haar concertante opera brengt de Antwerpse experimentele popgroep Dez Mona verhalen van de Germaanse godin Sága naar vandaag. Onder het motto 'Home is where the heart is' gaat Dez Mona op zoek naar thuiskomen. Met een reeks intense ballades en verhalen als resultaat. Het grote stembereik van zanger Gregory Frateur en het spel van contrabassist Nicolas Rombouts bepalen de sound. Ze worden bijgestaan door het barokensemble BOX, lichtkunstenaar Jan Pauwels én kostuumontwerpster Veronique Branquinho. De Morgen blokletterde: "‘Dez Mona verwondert, verrukt en verbluft met opera Sága!".

Sága verwijst naar de godin van de geschiedenis uit de Noordse mythologie die zingt over het heden, verleden en toekomst. Net zoals Sága vertelt Dez Mona over de wereld rondom ons en over de menselijke ziel en de schoonheid van haar gebreken. Is het een utopie gebleken dat de mens in staat is zichzelf te veranderen en naar een hoger niveau te tillen? Voor Sága wordt een nieuw repertoire geschreven van intense ballades en verhalen met een voor Dez Mona kenmerkende dramatiek en theatraliteit. Muzikaal slaat Dez Mona de handen in elkaar met de barokmusici Jutta Troch (barokharp) en Pieter Theuns (theorbe) van BOX. Barokharmonieën versmelten met de klankwereld van Dez Mona tot een feeërieke weerspiegeling van onze tijd.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Dez Mona feat. B.O.X.: Sága
Woensdag 9 mei 2012 om 20.15 u
(gratis inleiding om 19.30 u : Lieselotte Deforce spreekt met de muzikanten)
Kortrijkse Schouwburg

Schouwburgplein 14
8500 Kortrijk

Meer info : www.festivalkortrijk.be en www.dezmona.com

Elders op Oorgetuige :
Dez Mona creëert met Sága een opera als weerspiegeling van onze tijd, 4/09/2011

Bekijk alvast de trailer van Sága

18:21 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook