15/10/2012

Hitchcocks stille film The Lodger met live muziek door Kevin Toma en Anne Bakker in Gent

The Lodger Op 19 oktober wordt Alfred Hitchcocks stille film 'The Lodger' uit 1926 voorzien van live muziek door Kevin Toma en Anne Bakker. 'The Lodger' is een van Hitchcocks eerste films, van voor de geluidsfilm doorbrak. In 'The Lodger' wordt London geterroriseerd door een Jack-the-Ripper-achtige seriemoordenaar die zich 'de Wreker' noemt en het gemunt heeft op jonge, mooie blondines. Zeven heeft hij er al op zijn naam staan. Het eigenaardige gedrag van een nieuwe, mysterieuze huurder bij de familie Bunting wekt argwaan. Zou hij 'de Wreker' zijn? Speciaal voor deze film werd door violiste Anne Bakker en musicus en filmrecensent Kevin Toma een spannende en vervreemdende score gecomponeerd. Ze gaan daarbij verder dan het 'klassieke' filmconcert: met samples, beats, soundscapes en vreemde klanken benadrukken Toma en Bakker de sterke sfeer van onheil die spreekt uit 'The Lodger', die niet voor niets als ondertitel 'A story of the London Fog' meekreeg… De soundtrack, bestaande uit een combinatie van de van te voren gecreëerde score en live muziek, wordt ten gehore gebracht door Toma en Anne zelf.

Kevin Toma (1974) studeerde Film en Opvoeringskunsten aan de Katholieke Universiteit Nijmegen (tegenwoordig Radboud Universiteit). Hij begon met het schrijven van filmrecensies voor de Filmkrant, en werkte later een periode als webredacteur voor Cinema.nl. Momenteel is hij werkzaam als columnist voor de Gelderlander en sinds 2007 is hij werkzaam voor de Volkskrant. Daarnaast is hij filmdocent, filmcomponist/pianist en Balkan Beats dj.

Anne Bakker (1989) studeerde jazzviool aan de conservatoria van Rotterdam en Arnhem, waar zij lessen volgde bij o.a Eric Vloeimans, Simon Rigter, Ed Verhoeff, Michael Gustorff en Micha Molthoff. In 2011 behaalde ze haar diploma. Als violiste is ze actief in de wereldmuziek, maar ook in de jazz- en popmuziek en bij theaterproducties.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Live soundtrack : The Lodger
Vrijdag 19 oktober 2012 om 20.30 u
Koninklijk Conservatorium Gent - Miryzaal

Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.filmfestival.be

Elders op Oorgetuige :
Er zit muziek in het Filmfestival Gent, 4/10/2012

11:41 Gepost in Concert, Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

Nederlandse stercellist Pieter Wispelwey in hogere sferen in Leuven

Pieter Wispelwey De Nederlandse stercellist Pieter Wispelwey (foto) - vaste leverancier van topconcerten bij het festival in Leuven - laat zich deze keer naar hogere sferen voeren. Olivier Messiaen verkondigt met een uiterst langzaam ontwikkelend lijnenspel de eeuwigheid van het Rijk Gods in Louange à l’Eternité de Jésus. In composities als L’Abîme des Oiseaux tracht hij het hemels gezang van de vogels muzikaal te vatten. De in Polen geboren en getogen Mikael Górecki leunt eerder aan bij het transcendente. De ontroerende eenvoud en menselijkheid van Górecki’s grote klaagzang (Lerchenmusik) raakt tot in de ziel. 

Het massieve kamermuziekwerk Lerchenmusik van Henryk Mikolaj Górecki stond al langer op het verlanglijstje van Pieter Wispelwey. Wispelwey voert dit 40 minuten durende werk voor het eerst uit in zijn rijk gevulde carrière en brengt daarvoor pianist Alasdair Beatson en klarinettist Dimitri Ashkenazy mee naar het Lemmensinstituut. Het werk, een stel recitatieven en ariosi voor klarinet, cello en piano uit 1984, begint loodzwaar als graniet: de cello en de piano beperken zich tot een handvol noten, alsof de muziek weigert te evolueren. In de tweede beweging verwerkt Gorècki onverbloemde volksmuziek. De derde beweging doet bijzonder Messiaens aan met de cello die het vogellied compromisloos verklankt. In Lerchenmusik laat Gorècki zijn revolutionaire vorm samensmelten met de aloude kracht van de natuur.

Programma :

  • Olivier Messiaen, Abîme des Oiseaux - Louange à l'Eternité de Jésus (uit Quatuor pour la fin du temps)
  • Henryk Mikolaj Górecki, Recitatives and Ariosos 'Lerchenmusik'

Tijd en plaats van het gebeuren :

Pieter Wispelwey, Dimitri Ashkenazy & Alasdair Beatson : Messiaen, Górecki
Donderdag 18 oktober 2012 om 20.00 u
(Inleiding door Maarten Beirens om 19.15 u)
Lemmensinstituut - Leuven
Herestraat 53
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be, www.lemmens.be, www.pieterwispelwey.com, www.dimitriashkenazy.net en alasdairbeatson.com

Extra :
Olivier Messiaen op www.oliviermessiaen.org, www.oliviermessiaen.net, brahms.ircam.fr en youtube
Olivier Messiaen (1908 - 1992): Exotische vogelkenner op www.musicalifeiten.nl
The Elusive Allure of Olivier Messiaen, Anthony Tommasini op www.nytimes.com, 6/04/2008
Henryk Górecki op en.wikipedia.org, www.boosey.com en youtube
Henryk Górecki (1933 - 2010):  Cultfiguur of strovuur ? op www.musicalifeiten.nl
De post-modernen: Pärt, Górecki en Schnittke, Friska Frank op www.nopapers.nl
Composer Henryk-Mikolaj Górecki. A conversation with Bruce Duffie, Bruce Duffie op www.bruceduffie.com, 1994

Elders op Oorgetuige :
Novecento zet exploratie verder van de wonderbaarlijke muzikale 20ste eeuw, 19/09/2012
Brussels Radio Philharmonic zet Polen in de spotlights met werk van Gorecki, Lutoslawski, Penderecki en Szymanowski, 5/10/2011
Contemplatief kamerconcert als eerbetoon aan de Poolse componist Henryk Gorecki, 22/01/2011
In Memoriam Henryk Mikolaj Górecki (1933 - 2010), 12/11/2010
Olivier Messiaen : een leven gewijd aan het onderzoeken van ritmiek, kleur en ornithologie, helemaal in het teken van het katholieke geloof, 2/03/2008

11:03 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

14/10/2012

Filmmuziekseminarie met Michel Schöpping in Kinepolis Gent

Michel Schöpping Het Film Sound Seminar, jaarlijks georganiseerd door het Filmfestival Gent en de School of Arts (Hogeschool Gent), verwelkomt dit jaar Michel Schöpping. Een logische keuze, want het werk van de Nederlandse sounddesigner is dit jaar nadrukkelijk aanwezig binnen het programma van het filmfestival. Martine Huvenne, docente filmmuziek aan de Hogeschool Gent en Sint-Lukas Brussel is opnieuw curator van het seminarie.

Naast zijn veelgeprezen sounddesign is Schöpping ook een gerenommeerd filmcomponist, getuige zijn muziek voor de films van Brosens en Woodworth. Daarnaast verzorgde hij ook de audio voor heel wat documentaires en televisieproducties en regisseerde hij twee muziekdocumentaires.

In de voormiddag zal het seminarie dan ook opgebouwd zijn rond zijn werk als sounddesigner voor de films van Peter Brosens en Jessica Woodworth (in competitie met 'Het Vijfde Seizoen'), Fien Troch (in competitie met 'Kid') en Felix van Groeningen (openingsfilm 'The Broken Circle Breakdown'). Schöpping prijkt als sound supervisor bovendien op de generiek van nog een vierde film op het Filmfestival Gent: 'In the Fog' van Sergei Loznitsa. In het namiddagprogramma zal Schöpping vervolgens uitweiden over de plaats van muziek en geluid in het montageproces.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Filmmuziekseminarie met Michel Schöpping
Woensdag 17 oktober 2012 van 10.00 u tot 16.00 u
Kinepolis Gent


Meer info : www.filmfestival.be

Extra :
Michel Schöpping op www.imdb.com

Elders op Oorgetuige :
Er zit muziek in het Filmfestival Gent, 4/10/2012

19:27 Gepost in Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

12/10/2012

Keller Quartet komt opnieuw naar Leuven met strijkkwartetten van Bartók

Keller Quartet Innovatieve verbeelding, bruisende vitaliteit, indrukwekkende muzikale expressiekracht… De strijkkwartetten van de Hongaarse trots Béla Bartók vormen een hoogtepunt van de 20ste-eeuwse kamermuziek. De drie strijkkwartetten in dit programma weerspiegelen de zoektocht naar een eigen individuele toonspraak. Bartók linkt er zijn roots aan de modernistische invloeden die destijds kwamen aangewaaid uit West-Europa. Keller Quartet bracht het festivalpubliek in 2009 al in vervoering met een adembenemende uitvoering van de strijkkwartetten 2, 3 en 5. Dit is je kans om ook nog 1, 4 en 6 live te beleven of om aflevering twee zeker niet te missen.

Het Keller Quartet, opgericht aan het Liszt Conservatorium in Budapest, breekt in 1990 internationaal door met eerste prijzen op de Evian en Paolo-Borciani wedstrijden. Keller speelt sindsdien op zowat alle belangrijke klassieke muziekpodia in Europa. Hun opname van de strijkkwartetten van Bartók kreeg in 1996 de Preis der Deutschen Schallplattenkritik en geldt nog altijd als dé referentie. Keller Quartet is tot op vandaag een van de beste strijkkwartetten met een veelzijdig repertoire dat reikt van Haydn over Bartók tot Kurtág.

Een programma waarin Bartóks eerste en laatste strijkkwartet prijken, met tussen hen één van zijn middelste, het Strijkkwartet nr. 4, biedt een mooi overzicht over de evolutie van het genre, en dat bij een componist die een toonaangevende lijn ervoor uitzette in de twintigste eeuw. Niemand heeft na Bartók nog een strijkkwartet gecomponeerd zonder aan hem te refereren. Laat dat een lichte overdrijving zijn, maar een componist die het niet luidop deed, deed het dan maar stilzwijgend. Deze drie kwartetten brengen ons van 1908 over 1928 tot 1939: van de jonge componist, 27 jaar oud, tot de vluchteling naar Amerika, enkele jaren voor zijn dood.

In januari 1909 voltooide Bartók zijn Eerste Strijkkwartet, "tot mijn grote vreugde" schreef hij in een brief aan een vriendin. Twee jaar eerder was hij begonnen met de schetsen en even tevoren was hij zo verliefd geweest op de violiste Stefi Geyer dat hij een vioolconcerto voor haar geschreven had. Onder een hoofdmotief schreef hij “dit is jouw leidmotief”, en onder een verwant motief “liefde”. In de twee delen wilde hij de karaktertrekken van zijn geïdealiseerde vriendin uitcomponeren en het eerste deel gold tegelijk als zijn liefdesverklaring. Toen hij haar de afgewerkte partituur opstuurde was het liefdesvuur al gedoofd en de relatie beëindigd. Maar zijn leidmotief was Bartók niet vergeten. Hij gebruikte het later opnieuw in verschillende stukken, waaronder het Eerste Strijkkwartet. Wat meer is: het Eerste Strijkkwartet toont grote gelijkenissen met het materiaal uit het eerste deel van het Vioolconcerto, zijn ‘ideaal’. Volgens sommigen vormt het tweede deel van het kwartet dan het ‘tegenbeeld’ daarvan: het treuren over de verloren liefde. In de Allegro vivace finale vindt evenwel de terugkeer naar het leven plaats. Bartók werkt deze beweging uit in zijn typisch vitalistische stijl, vol referenties aan de Hongaarse volksdansritmiek. Ongetwijfeld vormt dit strijkkwartet de eerste getuigenis van de volle bloei van Bartóks persoonlijke stijl.

In zijn Vierde Strijkkwartet uit 1928 zet Bartók over de vijf delen een perfecte boogstructuur uit: het Non troppo lento middendeel wordt omgeven door twee scherzi (delen twee en vier), terwijl de hoekdelen beide Allegro zijn. Bovendien zullen deze hoekdelen hetzelfde hoofdthema centraal stellen, terwijl ook delen twee en vier van hetzelfde thematische materiaal gebruik maken en zelfs als twee varianten van eenzelfde basisgegeven kunnen worden beschouwd. Het gaat om stijgende en dalende toonladderfiguren, normaal (diatonisch) aangewend of met opgedreven spanning (chromatisch). Door deze figuren en ook de thema’s in de andere delen in verschillende verschijningen te verwerken creëert Bartók een hoogst persoonlijke dramatiek. Bovendien maken delen twee en vier opvallend gebruik van ongewone speelwijzen: sourdine, pizzicato, glissando, stijgende en dalende akkoorden (zowel arco als pizzicato), de befaamde Bartók-pizzicato waarbij de aangetokkelde snaar tegen het hout van de toets kletst (meer zelfs: de allereerste toepassing ervan) en de tremolo-pizzicato. Verder komen ook col legno battuto (slaan met het hout van de strijkstok op de snaren) voor en het vervormen van de klank door tegen de kam te spelen. Dat alles maakt dat de timbre evolutie in het werk even belangrijk is als de thematische uitwerking. Binnen elk deel komen complexe structuren voor, gebaseerd op de sonatevorm (eerste deel) en de ABA-vorm (tweede en vierde deel). Veel polyfone momenten, met typische canons en omkeringen, maken het eerste en het vijfde deel tot hoogtepunten van contrapuntische uitwerking. Bartóks Vierde Strijkkwartet is een uiterst geconcentreerd werk, krachtig en zeer consequent opgebouwd vanuit enkele kernideeën. Wat daarbij natuurlijk niet kon ontbreken is de dansfinale, opgevat als een geweldige ontlading.

Het Zesde Strijkkwartet is naast het Divertimento voor strijkers, beide uit 1939, het laatste werk dat Bartók in Hongarije schreef, voor zijn vertrek naar Amerika. Het werd voor het eerst uitgevoerd in 1941 in New York. We weten met zekerheid dat Bartók dit kwartet vierdelig bedoeld had, waarbij hij op een nieuwe wijze de muzikale eenheid onder de verschillende delen wilde aantonen: door dezelfde aanvang telkens te herhalen. Het beginmotto moest respectievelijk leiden naar een Vivace, een Marcia, een Burletta en een dansfinale. Binnen elk deel moest er dan eigen materiaal, zonder verwantschap met de andere delen, benut worden. De dansfinale heeft hij nooit gemaakt, alhoewel hij op een bepaald ogenblik zijn Londense uitgever vroeg te wachten met het drukken omdat hij misschien nog de finale wilde veranderen. We zouden dus kunnen veronderstellen dat het om een klassiek Bartók-strijkkwartet gaat, met enkele lichtere en humoristische delen, zoals de mars en de burleske. Naarmate het componeren vorderde drong het motto, de herhaalde aanvang van elk deel, zich echter hoe langer hoe meer op als een treurende gedachte en Bartók twijfelde waarschijnlijk daarom de dansfinale uit te schrijven.

Natuurlijk speelden de politieke gebeurtenissen van de jaren '30 daarin een grote rol. Reeds in 1931 had Bartók zich radicaal opgesteld tegen het fascisme, met als gevolg dat hij na 1933 niet meer in Duitsland mocht optreden en vanaf 1937 alle radio-uitzendingen van zijn muziek in Duitsland en Italië verboden waren. Bartók voelde zich door het nazisme steeds meer bedreigd, en na de dood van zijn moeder vertrok hij dan ook meteen naar Amerika. Hij verliet Budapest in oktober 1940 om er nooit terug te keren.

Terug naar het Zesde Strijkkwartet. Mesto staat als aanvang van elk van de delen genoteerd. Het betekent 'droevig, bedrukt'. Bartók had deze term eerder slechts één keer als uitvoeringsaanwijzing gebruikt: bij zijn opus 1, de Rapsodie voor piano en orkest. Dat betekent dat mesto voor hem een wel zeer speciale inhoud droeg en men neemt dan ook aan dat hij ermee wilde verwijzen naar Beethovens gebruik van de term in het Largo van de Zevende Pianosonate en in zijn Strijkkwartet op. 18 nr. 6. De mesto-thematiek drukt zeer zeker de inkeer, de bezorgdheid en het treuren over de politieke gebeurtenissen en de onheilspellende vooruitzichten voor de toekomst uit. Het thema wordt allereerst door de altviool solo gebracht, bij het tweede deel door de cello met een antwoord van de viool, en in het derde deel is het reeds driestemmig: eerste en tweede viool en cello, na enkele maten aangevuld door de altviool tot vierstemmigheid. Bij de finale ten slotte heeft het Mesto de omvang van een volledig kwartetdeel aangenomen, waarbij de geconcentreerde polyfonie de bedrukte verinnerlijkte droefheid dermate verdiept dat er geen snel deel meer als besluit kon volgen. Bovendien heeft Bartók afgezien van zijn oorspronkelijk plan om elk deel eigen materiaal te geven. Zowel de mars als de Burletta hebben een thema dat afgeleid is van het mesto-gegeven. Op het hoofdthema van het Vivace, het eerste deel, wordt dan nog eens gealludeerd in de finale.

De verstilde uitdrukking herinnert aan Bartóks eerste twee strijkkwartetten. Bovendien is de lamento-idee van het Tweede Strijkkwartet nu over het geheel van de compositie uitgespreid. Wie vermoedt een humoristisch element in de Marcia en de Burletta te horen komt dus bedrogen uit. Het zijn geen parodieën, hoogstens sarcastische toespelingen op werkelijk bestaande toestanden. De mars is die van het opstappende leger. Ze vertraagt en wordt door Bartók naar de hoge tessituur gevoerd, waar ze in de hoogste tonen in een sfeer van opperste ironische hilariteit, in de zin van totale nutteloosheid eindigt. Tussenin heeft Bartók een trio geschoven met een cello die het mesto-thema pijnlijk karikaturiseert, met een banjo-begeleiding in de altviool. In de Burletta meende men soms jazzinvloeden en een night-club-parodie te kunnen horen, waarvan de toon dichtbij het voor klarinettist Benny Goodman geschreven Kontraste komt. De hoon, het sarcasme en de bijtende ironie zijn hier echter veel sterker en maken de burleske tot een angstaanjagende groteske. Bartók benadert hier merkwaardig dicht de strijkersbehandeling van de parodiërende stijl van Stravinsky. Waar het eerste deel met zijn Vivace nog wat hoop uitdrukt, moet deze hoop doorheen het tweede en het derde deel plaats maken voor een besef van het absurde van de wereldsituatie. De finale laat geen enkele hoop meer over. Er blijft enkel bedroefd treuren. Tot tweemaal toe noteert Bartók "senza colore" op de partituur, om ten slotte te eindigen met "più dolce, lontano".

Tijd en plaats van het gebeuren :

Keller Quartet : Bartók expressief
Maandag 15 oktober 2012 om 20.30 u
(Inleiding door Yves Knockaert om 19.45 u)
Iers College - Leuven
Janseniusstraat 1
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be

Bron : Programmatoelichting Yves Knockaert

Elders op Oorgetuige :
Novecento zet exploratie verder van de wonderbaarlijke muzikale 20ste eeuw, 19/09/2012

Beluister alvast het eerste deel van Bartóks Strijkkwartet nr 4, uitgevoerd door het Keller Quartet

15:57 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Unieke double bill met film en live soundtrack door Frederik Croene en Jason Lescalleet

Ménilmontant Traditiegetrouw start Art Cinema OFFoff het seizoen met een speciale voorstelling ter gelegenheid van het Filmfestival Gent : een unieke double bill met live muzikale begeleiding op maandag 15 oktober. De Amerikaanse geluidskunstenaar Jason Lescalleet brengt een gloednieuwe elektroakoestische soundtrack bij Ménilmontant (1926) van Dimitri Kirsanoff. De Gentse pianist Frederik Croene presenteert op zijn beurt live muziek op ontmantelde piano bij het controversiële Un Chant d’amour (1950), de enige film van de cultschrijver Jean Genet.

Ter gelegenheid van het Filmfestival Gent, dat dit jaar heel wat misdaadfilms vertoont, presenteert Art Cinema OFFoff een unieke double bill met live muzikale begeleiding. Twee Franse films waarin de personages elk op hun manier de tragische gevolgen dragen van een misdaad, als slachtoffer of als dader. Twee stille films ook die geen tussentitels hebben, maar waarvan het narratief volledig drijft op de prachtige beelden.
Un Chant d'amour (1950) van Jean Genet wordt live begeleid door Frederik Croene met een compositie op ontmantelde piano. Genet, enfant terrible van de Franse literatuur, bracht een deel van zijn leven in gevangenschap door. In het voyeuristische visuele gedicht Un Chant d'amour zitten gevangenen, opgesloten in hun cel, tevens gevangen in hun homo-erotische fantasieën. Deze adembenemende voorstelling werd in 2008 gebracht binnen de muren van OFFoff, maar wordt nu hernomen op vraag van het publiek.

Ménilmontant (1926), een onvergetelijke klassieker binnen de Franse avant-garde, wordt van een gloednieuwe score voorzien door geluidskunstenaar Jason Lescalleet. De regisseur Dimitri Kirsanoff, van Russische afkomst, belandde in Parijs begin jaren twintig. De film toont via een ritmische montage van brutaal confronterende close-ups en expressieve overvloeiers een opeenvolging van dramatische ontwikkelingen nadat een koppel vermoord wordt met een bijl. Hun twee dochters, plots alleen op de wereld, worden overgeleverd aan armoede, prostitutie en uitbuiting in de straten van Parijs.

Frederik Croene studeerde bij Allan Weiss, Claude Coppens en Boyan Vodenitcharov. Hij profileert zich als grensoverschrijdend musicus met een repertoire van zowel klassieke als hedendaagse pianowerken met een focus op vroeg twintigste-eeuwse werken en nieuwe pianomuziek van eigen bodem. Deze carrière combineert hij met experimenten waarin oude piano's vaak de hoofdrol spelen en met conceptuele projecten (zoals 492 Kilo, an extended piano recital). Daarvoor werkte hij samen met kunstenaars uit verschillende disciplines waaronder Hallveig Ágústsdóttir, Liv Hanne Haugen, Edurne Rubio, Timo van Luijk, en Herman Asselberghs.

Jason Lescalleet (US) is een ronkende naam binnen de hedendaagse geluidskunst. Zijn elektroakoestische muziek bouwt hij op met tape loops en found sounds. Hij werkte samen met o.m. Graham Lambkin, Nmperign en Joe Colley, en bracht een indrukwekkende discografie uit op vooraanstaande labels als Intransitive Recordings en Erstwhile Records. Op dat laatste label verscheen recent zijn nieuwe en alom bejubelde dubbel-cd Songs about Nothing. De improvisatorische experimenten van Lescalleet, die gefascineerd is door analoge technologie, hebben een uitstekende live reputatie.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Cine-concert : Un Chant d'amour/ Ménilmontant
Maandag 15 oktober 2012 om 20.30 u
Parnassus - Gent

Oude Houtlei 122
9000 Gent

Meer info : www.offoff.be en www.filmfestival.be

Extra :
Frederik Croene : www.frederikcroene.com en youtube
Jason Lescalleet : lescalleet.wordpress.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Er zit muziek in het Filmfestival Gent, 4/10/2012
Roll over Czerny : Frederik Croene gunt je een blik in de interne keuken van het virtuozendom, 1/10/2012
Faust : stille film van Murnau met live improvisaties door Frederik Croene, 11/05/2012
Frederik Croene brengt live experimentele muziek bij cultklassieker 'Häxan' in het Gravensteen, 15/10/2011
492 Kilo. An extended piano recital. Concertperformance door Frederik Croene, 27/09/2011

13:03 Gepost in Concert, Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

08/10/2012

Zelden live mee te maken: de broers Dieltjens in duo op het podium in Leuven

Benjamin & Thomas Dieltjens De muzikale broers Benjamin en Thomas Dieltjens staan deze week in duo op het podium in Leuven en dat is een curiosum. Het festival Novecento wist hen te overtuigen met pareltjes voor klarinet en piano uit de 20ste eeuw. Muziek van Berg, Debussy, Messiaen, Stravinsky, Penderecki en Lutoslawski. Alban Berg komt verrassend romantisch uit de hoek. Debussy klinkt fragiel en poëtisch in de Préludes. En Stravinsky troont u mee van Rusland over New York naar Parijs met zijn jazzy gedreven ritmiek. Lutoslawski bezingt zijn Poolse heimat in volkse melodieën terwijl landgenoot Penderecki kiest voor radicale avant-garde mét melodieuze kwinkslagen. De Dieltjens wisselen gezwind van solo naar duo op klarinet en piano in dit kleurrijke programma. En de dag voor hun concert (wo 10 okt) geven de broers Dieltjens een gratis lecture-recital waarbij ze je virtuoos door de wonderlijke muzikale 20ste eeuw loodsen.

Veel Oost-Europese volksmuziek vormde een bron van inspiratie voor componisten. In de eerste plaats denken we aan Béla Bartók, die de klassieke muziek - tot diep in het oerklassieke genre van het strijkkwartet - wist te kruiden met atypische akkoorden en opzwepende ritmes. Een generatie later kijkt Krzysztof Penderecki met veel bewondering op naar Bartók, wat te horen is in zijn Drie miniaturen voor klarinet en piano, een jeugdwerk uit 1956. Niets in dit werk doet vermoeden dat deze componist later bekend zou worden als één van de meest vooruitstrevende avant-garde componisten in Polen. Ook voor Witold Lutosławski vormde de volksmuziek uit zijn vaderland (Polen) een bron van artistieke zuurstof, toch zeker tot in 1956. Eén van de laatste composities uit zijn zogenaamde 'volksmuziekperiode' zijn de Danspreludes (1954) voor klarinet en piano, die hij zelf zijn "afscheid van de folklore" noemde, en waarna hij meer modernistische werken ging componeren.

Programma :

  • Alban Berg, Pianosonate opus 1 - Vier Stücke opus 5
  • Claude Debussy, Première rhapsodie - Des pas sur la neige (uit Préludes 1)
  • Olivier Messiaen, Abîme des oiseaux (uit Quatuor pour la fin du temps) - Mode de valeurs et d'intensités
  • Igor Stravinski, Drie stukken voor klarinet solo - Piano-Rag-Music
  • Krzysztof Penderecki, Drie miniaturen
  • Witold Lutoslawski, Danspreludes

Tijd en plaats van het gebeuren :

Lecture-recital door Thomas en Benjamin Dieltjens
Woensdag 10 oktober 2012 om 20.00 u
MATRIX Centrum voor Nieuwe Muziek - Leuven
Minderbroedersstraat 48
3000 Leuven
Gratis toegang

Meer info : www.matrix-new-music.be
------------------------------
Benjamin & Thomas Dieltjens : Berg, Debussy, Messiaen, Stravinski, Penderecki, Lutoslawski
Donderdag 11 oktober 2012 om 20.30 u (inleiding door Klaas Coulembier om 19.45 u )
Kunstencentrum STUK - Leuven

Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be en www.stuk.be

Extra :
Olivier Messiaen op www.oliviermessiaen.org, www.oliviermessiaen.net, brahms.ircam.fr en youtube
Olivier Messiaen (1908 - 1992): Exotische vogelkenner op www.musicalifeiten.nl
The Elusive Allure of Olivier Messiaen, Anthony Tommasini op www.nytimes.com, 6/04/2008
Krysztof Penderecki op www.schott-musik.de en youtube
Krzysztof Penderecki (1933 -): Grensoverschrijdingen, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Witold Lutoslawski op www.chesternovello.com, en.wikipedia.org en youtube
Witold Lutoslawski (1913 - 1994) : Poolse tussenpaus op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
Novecento zet exploratie verder van de wonderbaarlijke muzikale 20ste eeuw, 19/09/2012
Brussels Radio Philharmonic zet Polen in de spotlights met werk van Gorecki, Lutoslawski, Penderecki en Szymanowski, 5/10/2011
Olivier Messiaen : een leven gewijd aan het onderzoeken van ritmiek, kleur en ornithologie, helemaal in het teken van het katholieke geloof, 2/03/2008

11:24 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

05/10/2012

Almost Cinema pakt uit met verrassende installaties, performances en concerten

Almost Cinema Aan een film hoeft niet altijd een scherm, pelicule, een camera of een plot te pas komen. Dat bewijst Almost Cinema, het festival van Vooruit en Filmfestival Gent. Twaalf dagen lang schuren kunstenaars van allerlei pluimage tegen het begrip cinema aan: in verrassende installaties, performances en concerten brengen ze de vertrouwde filmervaring aan het wankelen. Met hun spannende experimenten leiden ze je op onbetreden paden en laten ze je de verwondering van cinema (her)ontdekken. Aan jou om je fantasie te laten prikkelen.

Vooruitprogrammeur Eva De Groote: "Almost Cinema bekijkt het begrip cinema op een heel brede manier. We willen ons niet afzetten tegen traditionele cinema, maar ons in het zijveld van de film plaatsen. Wat Almost Cinema zo uniek maakt, is het feit dat we echt weg durven gaan van cinematografische basisprincipes als projectie, filmstrip, beelddrager. De kunstenaars die op Almost Cinema aan bod komen, wrikken die vaste ankerpunten van film los of laten ze net in het extreme doorwerken."

Het Almost Cinema-festival heeft ondertussen een vaste plek op de Vooruitagenda. Het middelpunt van deze twaalfdaagse is de tentoonstelling, die je in alle hoeken van Vooruit uitdaagt om met andere ogen naar cinema te kijken. In de vorm van projecties en installaties gaan kunstenaars op een onverwachte manier aan de slag met het medium film. Maar ook in performances en concerten wordt film op een creatieve manier ingezet.

Almost Cinema krijgt dit jaar ook een iets andere invulling wegens de gemeenteraadsverkiezingen in oktober en de Amerikaanse presidentsverkiezingen in november. Spelen verkiezingen en het politieke toneel zich immers ook niet af op de dunne lijn tussen realiteit en fictie? Tijdens de eerste week van Almost Cinema staan daarom enkele politiek getinte performances op het programma. Roger Bernat biedt je in 'Pending Vote' een stoeltje aan in het parlement, Laura Van Dolron legt politici woorden in de mond en er is een wel heel speciale karaoke: niet met liedjes, maar met bestaande speeches. En natuurlijk mag het traditionele grote verkiezingsdebat niet ontbreken.

Maar daarnaast ligt de nadruk natuurlijk ook op film, met o.a. de dansvoorstelling 'DANCE' van legende Lucinda Childs die een video van Sol LeWitt gebruikt als decor en cultgitarist Marc Ribot die zich laat inspireren door de film noir.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Almost Cinema 2012
Van dinsdag 9 t.e.m zaterdag 20 oktober 2012
Kunstencentrum Vooruit Gent

Sint-Pietersnieuwstraat 23
9000 Gent

Meer info : www.vooruit.be en www.filmfestival.be

Elders op Oorgetuige :
Er zit muziek in het Filmfestival Gent, 4/10/2012

14:42 Gepost in Concert, Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

04/10/2012

Er zit muziek in het Filmfestival Gent

Filmfestival Gent Op dinsdag 9 oktober gaat de 39 ste editie editie van het Filmfestival Gent van start. Die staat opnieuw garant voor meer dan honderd kwaliteitsfilms en bijzondere evenementen in de rand van de cinema. Blikvangers zijn de 12de editie van de World Soundtrack Awards in aanwezigheid van James Newton Howard, Pino Donaggio en Alex Heffes en de tentoonstelling over Romy Schneider in het Provinciaal Cultuurcentrum Caermersklooster. Filmfanaten lopen alvast warm, maar ook muziekliefhebbers komen ruimschoots aan hun trekken.

Filmmuziek
Behalve films staan er opnieuw heel wat randevenementen op het festivalprogramma. Het is geen geheim dat muziek belangrijk is voor het Filmfestival Gent. Dat Filmfestival Gent zich internationaal wist te profileren, was trouwens in hoge mate ook te danken aan de focus op filmmuziek. Ook dit jaar stippelt het Filmfestival Gent t een parcours uit langs de belangtijkste filmmuziek. Het uithangbord van het festival zijn de World Soundtrack Awards, maar daarnaast is er heel wat aandacht voor muziekfilms en -documentaires. Wie er maar niet genoeg van kan krijgen, kan zelfs een Film Sound Seminar met sound designer Michel Schöpping volgen.

James Newton Howard, componist van onder meer 'The Hunger Games', 'King Kong', 'The Sixth Sense', 'The Fugitive' en 'Pretty Woman', wordt de eregast van de uitreiking van World Soundtrack Awards in het Gentse Kuipke. Howard is een van de meest veelzijdige en gerespecteerde filmmuziekcomponisten van de voorbije drie decennia. Naast Howard komt ook de wereldberoemde Italiaanse componist Pino Donaggio dit jaar naar Gent. Hij krijgt tijdens de uitreiking van de WSA een Lifetime Achievement Award voor zijn uitzonderlijke carrière in de filmmuziek. De derde grote gast van de avond is de Britse componist Alex Heffes, die in 2011 met de 'Discovery of the Year Award' aan de haal ging en sindsdien de prestigieuze nominaties aan elkaar rijgt. Hij schreef de muziek voor enkele van de films van Kevin Macdonald ('One Day in September', 'The Last King of Scotland' en 'Touching the Void') en componeerde recent de soundtrack voor 'The Rite' en 'Emperor'.

Almost Cinema
Wie graag de grenzen van de cinema opzoekt, komt niets tekort tijdens het Filmfestival Gent. Met Almost Cinema is Vooruit opnieuw twaalf dagen lang het epicentrum van excentrieke filmmakers, ingenieuze installatieartiesten en allerhande aanverwanten. Er zijn tijdens het festival tentoonstellingen, concerten, performances en uiteraard filmvoorstellingen te vinden. Almost Cinema is een co-productie tussen Vooruit en het filmfestival.

Compositiewedstrijd
Jong Europees filmmuziektalent krijgt opnieuw de kans om de felbegeerde SABAM Award For Best Young European Composer binnen te halen. Die prijs werd in het leven geroepen door de World Soundtrack Academy en staat gelijk aan 2.500 euro én de live uitvoering van de composities van de drie finalisten door het Brussels Philharmonic tijdens de uitreiking van de World Soundtrack Awards op 20 oktober in 't Kuipke in Gent.

Elk jaar geeft het Filmfestival Gent met deze wedstrijd jong talent de kans om naam te maken als filmmuziekcomponist. Dat gebeurt dit jaar voor de elfde keer en voor de vierde keer op Europese schaal. Kandidaten kunnen zo in de voetsporen treden van de nauwelijks 20‐jarige Gabriel Heinrich, de winnaar van vorig jaar, en talrijke grote componisten die te gast waren op de afgelopen festivaledities zoals Angelo Badalamenti, Dario Marianelli, Gustavo Santaolalla, Hans Zimmer, John Powell, Maurice Jarre, Howard Shore, Alberto Iglesias, Elliot Goldenthal en vele anderen.

De drie finalisten van de felbegeerde SABAM Award For Best Young European Composer, waarmee de World Soundtrack Academy jong Europees filmmuziektalent wil belonen, zijn intussen bekend. Het gaat om de Brit Peter David Bateman, de Griek Michail Palaiologou en de Fransman Valentin Hadjadj. Zij zullen worden uitgenodigd om een fantastische driedaagse vol filmmuziekactiviteiten mee te maken in Gent en grote namen uit de wereld van de filmmuziekindustrie te ontmoeten.

Kandidaten dienden jonger te zijn dan 36 jaar en kregen de opdracht muziek te componeren bij de eindscène uit 'The Big Combo' uit 1955, een klassieker in het film noir‐genre geregisseerd door Joseph H. Lewis. De scène vat perfect de geest van de misdaadfilm uit die tijd samen. Een professionele jury met internationale ervaring, samengesteld uit mensen uit de film‐ en muziekwereld, heeft de werkstukken zorgvuldig geëvalueerd.

Het Brussels Philharmonic, onder leiding van maestro Dirk Brossé voert de composities van de drie finalisten uit tijdens de 12de editie van de World Soundtrack Awards ceremonie op 20 oktober in ’t Kuipke in Gent. Nadien wordt de winnaar bekend gemaakt.

007 in concert
Filmfestival Gent en één presenteren op donderdag 18 en zondag 21 oktober 2012 in Kuipke Gent ‘007 in concert: Vlaams talent zingt James Bond’, een uniek concert waarin Vlaamse sterren samen met het Brussels Philharmonic onder leiding van Dirk Brossé legendarische Bond-songs in een bijzondere uitvoering brengen. Aanleiding hiervan is de release van de nieuwe James Bond-film ‘Skyfall’ op 26 oktober en de 50e verjaardag van de allereerste James Bondfilm ‘Dr. No’.

Met op het programma The Van Jets, Natalia, Koen Wauters & Eva Jacobs, Roland & Steven de Bruyn, Jasper Steverlinck, Lady Linn, Sioen, Pieter Embrechts, Noémie Wolfs (Hooverphonic), Barbara Dex, Marie Daulne (Zap Mama), Paul Michiels, Renée, Lola (AKS), August Albert (Kristof van Customs), Glenn Claes en Styrofoam feat. Leki.

Ook internationale ster en Grammy Award winnares Rita Coolidge komt speciaal naar ons land om op '007 in concert' haar hitsong 'All Time High' uit de Bondklassieker ‘Octopussy’ te brengen. Coolidge vervolledigt daarmee als special guest de line-up van ‘007 in concert’. Coolidge scoorde nog grote hits als 'Superstar', 'Higher & Higher' en 'The Way You Do The Things You Do' en ze trad op met onder meer Ray Charles, Eric Clapton en George Harrison.

Het concert op donderdag 18 oktober wordt bovendien opgenomen en op 28 oktober uitgezonden op één.

Cine-concerten
Naast de 12de World Soundtrack Awards & Concert en het James Bond concert met Vlaamse artiesten heeft het Filmfestival Gent dit jaar nog andere filmische concerten op het programma. Zo kunnen fans van B-films hun hart ophalen op 11 oktober in de Balzaal van Vooruit. Het B‐movie Orchestra en hun Cinematic Fever Girls stellen er 'Sound of Crime' voor. Op 13 oktober kan je genieten van film noir-soundtracks, vertolkt door gitarist Marc Ribot. Op 19 oktober in zaal Miry van het Conservatorium wordt Alfred Hitchcocks stille film 'The Lodger' uit 1926 voorzien van live muziek door Kevin Toma en Anne Bakker.

Op 15 oktober presenteert het Filmfestival Gent in samenwerking met Art Cinema OFFoff een unieke 'double bill' met live muzikale begeleiding: twee stille films die geen tussentitels hebben, maar waarvan het verhaal volledig drijft op de prachtige beelden. 'Un chant d'amour' (1950), de enige film van Jean Genet wordt live begeleid door Frederik Croene met een compositie op ontmantelde piano. Genet, enfant terrible van de Franse literatuur, bracht een deel van zijn leven in gevangenschap door. In dit voyeuristische, visuele gedicht zitten gevangenen, opgesloten in hun cel, tevens gevangen in hun homo‐erotische fantasieën. 'Ménilmontant' (1926), een onvergetelijke klassieker binnen de Franse avant‐garde, wordt van een gloednieuwe score voorzien door geluidskunstenaar Jason Lescalleet. Regisseur Dimitri Kirsanoff toont via een ritmische montage van brutaal confronterende close‐ups en expressieve overvloeiers een opeenvolging van dramatische ontwikkelingen nadat een koppel vermoord wordt met een bijl. Hun twee dochters, plots alleen op de wereld, worden overgeleverd aan armoede, prostitutie en uitbuiting in de straten van Parijs.

Filmmuziekseminarie met Michel Schöpping
Het Film Sound Seminar, jaarlijks georganiseerd door het Filmfestival Gent en de School of Arts (Hogeschool Gent), verwelkomt dit jaar Michel Schöpping. Een logische keuze, want het werk van de Nederlandse sounddesigner is dit jaar nadrukkelijk aanwezig binnen het programma van het filmfestival. Martine Huvenne, docente filmmuziek aan de Hogeschool Gent en Sint-Lukas Brussel is opnieuw curator van het seminarie.
Naast zijn veelgeprezen sounddesign is Schöpping ook een gerenommeerd filmcomponist, getuige zijn muziek voor de films van Brosens en Woodworth. Daarnaast verzorgde hij ook de audio voor heel wat documentaires en televisieproducties en regisseerde hij twee muziekdocumentaires. In de voormiddag zal het seminarie dan ook opgebouwd zijn rond zijn werk als sounddesigner voor de films van Peter Brosens en Jessica Woodworth (in competitie met 'Het Vijfde Seizoen'), Fien Troch (in competitie met 'Kid') en Felix van Groeningen (openingsfilm 'The Broken Circle Breakdown'). Schöpping prijkt als sound supervisor bovendien op de generiek van nog een vierde film op het Filmfestival Gent: 'In the Fog' van Sergei Loznitsa. In het namiddagprogramma zal Schöpping vervolgens uitweiden over de plaats van muziek en geluid in het montageproces.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Internationaal Filmfestival van Vlaanderen Gent
Van dinsdag 9 t.e.m zaterdag 20 oktober 2012
Op verschillende locaties in Gent


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.filmfestival.be

23:19 Gepost in Concert, Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

01/10/2012

Roll over Czerny : Frederik Croene gunt je een blik in de interne keuken van het virtuozendom

Frederik Croene De aartsmoeilijke sonate Appasionata van Beethoven vormde voor zijn leerling Czerny een aanleiding om voorbereidende oefeningen (études) te componeren. De Oostenrijkse pianist en componist Carl Czerny (1791-1857) werd nadien onsterfelijk door zijn onovertroffen studiemateriaal voor piano. Een musicologisch vervolg daarop zijn de Etudes d’Execution Transcendante van Liszt die zelf les kreeg van Czerny en het werk aan zijn leermeester heeft opgedragen. Roll over Czerny zoomt met een 21ste eeuwse blik in op het virtuozendom en geeft schoolse etudes een plaats op het concertpodium tussen de meesterwerken waar ze horen. Je hoort een combinatie van Czerny's etudes met geïmproviseerde muziek op het pianokader.

Frederik Croene (1973) bouwde in zijn nog jonge carrière naam op met zijn avontuurlijke pianoprogramma's. Op zijn repertoire prijken klassiekers van Mozart en Beethoven naast composities die pas gisteren werden voltooid. In al deze verschillende stijlperiodes lijkt hij volledig op zijn gemak
In dit concert werpt Frederik Croene zich op als een ambassadeur van traditie en vernieuwing, precies zoals Czerny een spilfiguur tussen Beethoven en Liszt was.

Tijdens dit concert gaan enkele composities van Czerny in dialoog met Frederik Croene's Le Piano Démécanisé, waarbij de piano wordt ontdaan van zijn mechanische componenten. De digitale mechanica van de pc vervlecht beide concepten met virtuele synchroniciteit in elkaar. Het concept van Le Piano Démécanisé saboteert zowel het instrument als de academische opleiding van de pianist. Als deze intuïtieve, gedemecaniseerde muziek bovenop de mechanische Czerny études geplaatst wordt, ontstaat er in theorie een sublieme pianoromance. De vleugelpiano levert de rationele structuren van hypervirtuositeit, Le Piano Démécanisé bevrucht dat strak kader met de hypersensuele, ongedempte resonanties uit de primitieve onderbuik van de piano.

Le Piano Démécanisé is een metapianistiek project voor ontmantelde buffetpiano. In dit werk brengt de pianist zijn instrument geleidelijk terug tot het absolute minimum: met twee uitgebroken pianotoetsen streelt, schraapt en slaat hij uiteindelijk de snaren en de gedemonteerde klankkast, en onttovert daaraan nog steeds de meest fascinerende klanken.
 
Musicoloog Bob Gilmore over Roll over Czerny: "Frederik Croene's Roll Over Czerny is a hilarious, outrageous, spell-binding treatment of the music that all pianists love to hate. Croene has made a brilliant performance event out of the endearingly nondescript music of the world's greatest piano pedagogue, allowing us to hear Czerny as we've never heard him before. This is not an nihilistic act of revenge by a demented virtuoso determined to get his own back for countless hours spent sweating over finger exercises. Rather, Roll Over Czerny is a creative deconstruction not only of Czerny's music but of the very instrument for which it was written. A real piano is joined by a decommissioned piano without a keyboard and most of its internal mechanism. Croene shows in a thrillingly virtuosic performance that Czerny can survive even without a (normal) piano and that, heard under these conditions, his music joins hands with the avant-garde. Roll over Czerny entertains as well as impresses, and leaves you cheerfully optimistic about the survival of classical music."

Tijd en plaats van het gebeuren :

Frederik Croene : Roll over Czerny
Zondag 7 oktober 2012 om 11.00 u
(try out)
Atelier Rozebroekstraat 94
9040 St Amandsberg

Reservatie gewenst: j.pringiers@skynet.be

Meer info : www.frederikcroene.com
---------------------------------
Donderdag 11 oktober 2012 om 20.30 u
GC de Kam - Wezembeek-Oppem

Beekstraat 172
1970 Wezembeek-Oppem

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be en www.frederikcroene.com
---------------------------------
Vrijdag 12 oktober 2012 om 20.00 u
St.-Niklaaskerk - Lochristi

Dorp Oost - Dekenijstraat
9080 Lochristi

Meer info : www.festivalgent.be en www.frederikcroene.com

Elders op Oorgetuige :
Roll over Czerny met Frederik Croene : pianorecital met storingen, 16/02/2011

16:18 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Peter Jacquemyn & Evan Parker in Brugge

Evan Parker & Peter Jacquemyn Peter Jacquemyn kennen wij vooral als contrabassist en improvisatiemuzikant. Op het Jazz Brugge festival treedt hij ook aan in duo met één van de meest legendarische impro-musici uit Europe: saxofonist Evan Parker.

Peter Jacquemyn
is een veelzijdige kunstenaar. Hij beeldhouwt, maakt sculpturen, schetsen en tekeningen en is ook op muzikaal vlak erg actief. Met ongebreidelde energie worstelt hij liefdevol met zijn contrabas. Een gevecht waarin alle middelen geoorloofd zijn: strijkstokken, gedeukte drankblikjes, plastic zakjes, gekreukt papier, dempers, koperblazers, herspannen snaren ...
De Britse saxofonist Evan Parker mag gerust een icoon genoemd worden in de Europese free en impro-beweging. In zijn rijk gevulde carrière speelde hij samen met het kruim van deze scene: Peter Brötzmann, Barry Guy, Barre Phillips ... Ongetwijfeld voldoende ingrediënten voor een muzikaal feestmaal.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Peter Jacquemyn & Evan Parker
Vrijdag 5 oktober 2012 om 12.00 u
Sint-Janshospitaal - Brugge

Mariastraat 38
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.jazzbrugge.be

Extra :
Peter Jacquemyn : www.peterjacquemyn.com en youtube
Evan Parker : evanparker.com en youtube

15:57 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook