01/11/2012

Review : Transit 2012

Transit Zoals van oudsher vond tijdens het laatste weekeind van oktober in Leuven het festival voor nieuwe muziek Transit plaats. Het was evenwel een ietwat andere editie. Van 25 oktober tot en met 4 november vinden ook de ISCM World Music Days plaats in België. En Transit is een van de deelnemende partners. Dat betekende dat de programmatie niet helemaal autonoom gebeurde, maar in samenspraak met ISCM. Dat vraagt om wat toelichting.

ISCM staat voor International Society for Contemporary Music en is opgericht in 1923. Dit is, zoals de naam al aangeeft, een internationale organisatie ter bevordering van Hedendaagse Muziek. Buiten Vlaanderen en Wallonië, die ons land in aparte secties vertegenwoordigen , heeft ISCM nog 49 leden uit alle uithoeken van de wereld. Jaarlijks organiseert een van de vertegenwoordigde landen een editie van de World Music Days. In tegenstelling tot wat de naam zou kunnen doen vermoeden gaat het hier niet om wereldmuziek maar over hedendaagse kunstmuziek. De deelnemende landen selecteren autonoom en volgens hun eigen systeem de composities en componisten waarvan ze willen dat zij hun land vertegenwoordigen. Uit dit aanbod wordt dan door het deelnemende land een selectie gemaakt. Door het zeer internationale karakter van dit festival worden er ook zeer uiteenlopende schoonheidsvoorkeuren aanwezig gesteld. In die zin zou je kunnen gewagen dat World Music Days een soort wereldtentoonstelling is. Het betekent ook dat wat je hoort soms in aanvaring komt met je normale verwijzingskader. Ook de deelnemende organisaties en uitvoerders die dit alles een podium geven moeten hierdoor ongetwijfeld hun verwijzingskader af en toe flink wat oprekken. Ook tijdens Transit was dit mijns inziens het geval. Ik ben er zeker van dat een aantal werken bij een geregelde editie niet zouden zijn geprogrammeerd. Wat niet noodzakelijk iets zegt over de kwaliteit. Maar toch.

Op donderdag werden de World Music Days geopend. Het Transit festival gaf de aftrap de dag nadien met het Antwerpse ensemble ChampdAction. Geopend werd er met Horizontals (2010) van de Estse Tatjana Kozlova (°1977). Dit was een zich langzaam ontwikkelend stuk, met een erg eenvoudige structuur, dat zich kronkelde rond een aantal klankblokken en -clusters. Er was amper of geen melodische ontwikkeling, niettegenstaande de titel, en al evenmin een harmonische, getuige de titel, maar wel een aanhoudende verschuiving van klankkleuren. Het was best een elegant stuk, maar het kon mij niet bekoren. Van een heel andere orde was het stuk van de jonge Japanner Hikari Kiyama (°1983).  Zijn Kabuki (2009) verwijst nadrukkelijk naar de populaire muziek, meer bepaald naar bepaalde aspecten uit de DJ scène en de Japanse Noise Scène. Uit die DJ scène ontleende hij het gebruik van breaks, wat hier betekent dat alle song elementen zoals pads, basslijnen e.d. plots wegvallen, uitgezonderd de percussie. Door het aanhouden herhalen van deze breaks werd de percussie nadrukkelijk het structurerend element. Een en ander was nogal noisy, en niet meteen wat je van Japanse hedendaagse kunstmuziek verwacht (cfr. Hosokawe, Takemitsu e.d.), maar door de consequente benadering van het klankmateriaal kwam de boodschap duidelijk over, en die boodschap beviel me wel. Dit kan in het geheel niet gezegd worden van het stuk dat hier op volgde. Niet dat het de Roemeense Mihaela Vosganian aan goede bedoelingen ontbrak. Naar eigen zeggen wou ze met Il Giocco Degli Innocenti (2012, creatie) op subtiele wijze een bijzondere geestelijke ervaring weergeven, met name een verkenningstocht doorheen het kindergeheugen. Wat ik me daar moet bij voorstellen weet ik nog altijd niet, maar ondertussen weet ik wel wat ik me daar niet moet bij voorstellen. Bij momenten was het best wel lieflijk, maar hoe dan ook was het kitschgehalte te hoog om ervan te kunnen genieten. Van kitsch is er bij Fingerfertigkeit (2012, creatie) van Serge Verstockt (°1957) naar goede gewoonte geen sprake, al leunde hij er bij momenten wel dicht tegenaan. Doorgaans vertrekt Verstockt vanuit een duidelijk afgebakend paradigma, waarbij de gebruikte elementen op samenhangende wijze in een specifiek stelsel worden uitgewerkt. Ook hier vertrok hij vanuit een specifiek paradigma. Het uitgangspunt was de virtuositeit van de uitvoeder, meer bepaald de jarenlange oefeningen en inspanningen die ze zich moeten getroosten om een hoog niveau te bereiken. Dit houdt een eindeloos herhalen van toonladderreeksen, etudes e.d. in. Verstockt ontwaarde ook een tegenspraak tussen bijvoorbeeld de 19de eeuws praktijk en de laat-twintigste eeuwse en eenentwintigste eeuwse praktijk. In de negentiende eeuw waren de ensembles gestandaardiseerd, de opleiding was in heel Europa dezelfde, net als de notatie. Vandaag formuleert zowat elke componist zijn eigen codes, notatiesystemen en speelwijzen. Bovendien krijgen ensembles van hedendaagse muziek geen jaren om zich een oeuvre eigen te maken, maar moeten ze de geboden muziek in luttele dagen verwerken. Het is deze tegenspraak die Verstockt wou uitwerken. Het muzikale materiaal bestaat enkel uit wat verstock haalde uit de etudes die de uitvoerders aanbrachten. Naar mijn gevoel heeft Verstockt zich een beetje aan zijn eigen uitgangspunt vertilt, precies omdat het klankmateriaal van elders kwam. Het stuk had in die zin beter Fremdkörper geheten. Qua klankbeeld, geluidsniveau en intensiteit waren Kabuki en Fingerfertigkeit met elkaar verwant, alleen was het stuk van Verstockt gevarieerder en complexer van structuur, en hierdoor boeiender. Maar hij heeft wel al werken gemaakt die me meer bij mijn nekvel grepen.

De zaterdagochtend begon traditiegetrouw met een concert dat binnen het educatief project van Transit past. Elk jaar wordt aan een componist gevraagd om een stuk te schrijven voor muzikanten uit de conservatoria uit de streek, en die ook bij de voorbereiding en uitvoering te begeleiden. Dit jaar kreeg Guy De Bièvre die taak toegewezen. De Bièvre houdt zich reeds jaren op in het grensgebied tussen improvisatie en genoteerde muziek. Zijn werken zijn veelal open van vorm, wat de uitvoerder veel keuzevrijheid laat. Omdat het hier gaat om een werk dat voornamelijk voor studenten is bedoeld, geeft De Bièvre in principe de vrijheid om vanuit de partituur zelf het uitvoeringsniveau te bepalen. Dat is althans de uitleg die hij zelf geeft. In de praktijk kon je helemaal geen onderscheid maken in het opleidingsniveau van de uitvoerders, hoewel dat er misschien wel was. Het is een zeer statische uitvoering geworden, met erg summier muzikaal materiaal, zeer spaarzaam uitgestrooid in wat hoofdzakelijk stilte is. Het deed me bij wijlen een beetje denken aan de esthetiek van de componisten van de Wandelweiser Gruppe. Als je je kunt laten wiegen door de zachte glooiingen van de bewegingen kan dat erg mooi zijn, in het andere geval wordt je in slaap gewiegd.

Nadien was er een soloconcert van de pianist Ian Pace. Hij is een regelmatige gast op dit festival. Niet toevallig, want zijn enthousiasme en inzet is groot. Hierdoor zijn zijn concerten vaak een waar genot, op voorwaarde dat het programma goed is, natuurlijk. En daar mangelde het hier wat aan. Het concert begon met 2 ½ Miniatures (2006) van de Canadese Heather Hindman. Het stuk bestaat uit twee afgescheiden delen, en een derde deel dat, in weerwil van de titel, niet halfafgewerkt is, maar de muzikale elementen uit de twee vorige delen samenbrengt. Het werk is helemaal opgebouwd rond het resoneren van de snaren in de piano. Soms geeft dat hele subtiele momenten op, maar de toegepaste benaderingen zijn beperkt en heb je snel door, waardoor een en ander toch wel wat begint te vervelen.  Bovendien laat ze de pianist een aantal vingerzettingen uitvoeren zonder dat hij de toetsen mag aanslaan. Wat daar de bedoeling van was weet ik niet, maar het zag er nogal onnozel uit. Bij TransparenT (2010) van de Letse Santa Buss (°1981) was er, buiten het traditionele pianospel, één element dat ze gedurende het ganse stuk aan de speelwijze toevoegde, namelijk het gebruik van een stemvork op de snaren van de piano. Je merkt dat ze zoekt naar een geschakeerd kleurenpalet, en allicht zal die zoektocht vanuit een Letse achtergrond best wel avontuurlijk zijn (hoewel ik dat niet weet), voor een westerse luisteraar is het gebruik van de inside piano wel erg beperkt en hierdoor het bekomen resultaat nogal flauw. Ook bij Rejection (2009) van de Oekraïner  Maxym Kolomiiets (°1981) was het overduidelijk dat zij vanuit een ander verwijzingskader vertrekken dan wij. Zelf zegt hij dat alle componenten van de muzikale constructie, zoals textuur, dynamiek en ritme, er in hun dichtste en meest geconcentreerde vorm op gericht zijn de pijnbarrière van de luisteraar te doorbreken. Het zijn best wel doetjes, die Oekraïners, want de pijngrens van de westerse luisteraar ligt ongetwijfeld hoger. Bovendien waren de technieken om ons te pijnigen nogal aan de oudmodische kant. Maar al met al, de structuur was wel duidelijk. Vervolgens kregen we Schönes Klavierstück (2006) van de Duitser Harald Münz (°1965) te horen. Hoewel de titel ironisch bedoelt was, maakte het de ironie niet geheel waar: het was best wel een mooi pianostukje. Er was amper of geen melodische ontwikkeling, slechts korte, sterk wisselende akkoorden, maar toch was er binnen het korte tijdsbestek een mooie ontwikkeling. De kracht was ongetwijfeld ook gelegen in de bondigheid. 'In der Beschränkung zeigt sich der Meister' zou men kunnen zeggen, maar dat is overdreven, want zo goed was het nu ook weer niet. Een stuk dat me best wel intrigeerde, maar waarvan ik de kwaliteit eigenlijk niet kan inschatten, was Concordia Discors. Etudes IV, V, VI (2007) van de Noor  Herman Vogt. Het maakte alvast zijn ondertitel waar. De drie stukken zijn onderling sterk verschillend van karakter, maar ze hebben wel gemeen dat de lineaire bewegingen sterk ontwikkeld zijn, in het eerste deel zelf laag over laag gestapeld. Dit bracht met zich mee dat het stuk best wel virtuoos was. Het was aangenaam om naar te luisteren, bij momenten zelfs amusant, al betwijfel ik dat dat laatste de bedoeling was. Het concert werd besloten met  de creatie van 'Graffiti on a royal ground' van de Vlaming André Laporte (°1931). Hoewel het niet helemaal een creatie was. Benevens de piano is er ook een klankband te horen die Laporte in 1977 maakte als achtergrondmuziek bij een televisiefilm over de Koninklijk Serres in Laken. Die klankband was op zich al interessant, en veel experimenteler dan veel van de elektro-akoestische muziek die er nog op dit festival te horen. Dat men vandaag dergelijke muziek nog zou gebruiken als achtergrondmuziek voor een reportage is ondenkbaar, laat staan dat de publieke televisie er de opdracht voor zouden geven. Althans dat was vroeger beter. Het stuk was zo opgevat dat er een preludium en een postludium was zonder klankband. Voor het overige werd de klankband integraal afgespeeld en weerklonk simultaan de pianostukjes, stuk voor stuk miniatuurtjes. Hiertoe heeft Laporte een vijfentwintigtal stukjes geschreven waaruit de pianist naar believen kan kiezen, in functie van de speelduur van de klankband. In de brochure spreekt Laporte over een confrontatie tussen onderbroken en doorlopende tijd. Maar eigenlijk is er van een confrontatie geen sprake, want dat veronderstelt dat ze tegenover elkaar gesteld worden, wat dan weer een ontmoeting impliceert. Die ontmoeting was er hier niet. De twee vonden gewoon tegelijkertijd plaats, maar daarom is er nog geen verband. Zoals er geen verband is tussen twee radio’s die in de zelfde ruimte muziek weergeven van een andere zender. Dit gezegd zijnde waren de twee afzonderlijke werken best wel interessant. Wat ik ook merkwaardig vond was dat, niettegenstaande het feit dat er een klein deel van een groter geheel werd gekozen, de stukken toch een onderling verband leken te hebben. En dat was niet omdat ze allemaal op elkaar geleken. Al met al vond ik het maar een middelmatig concert, waardoor de virtuositeit van Pace ook wat ondergesneeuwd raakte.

In de namiddag konden we luisteren naar een soloconcert van de cellist Arne Deforce. De aangekondigde creatie van 'Stand' van de Vlaming Tim Vets ging niet door. In de plaats voerde Deforce een wat ouder werk van James Dillon (°1950) uit. Eos for cello solo (2000) is een aantrekkelijk stuk dat Deforce duidelijk in de vingers zit. Compositorisch ligt het in de lijn van wat je van Dillon kan verwachten, zij het dat het vrij eenvoudig is, maar in de benadering van de cello zelf is hij verbazend traditioneel. Eigenlijk wel prettig, een cello die normaal bespeeld wordt. What!? For cello solo (2011) van de Israëliet Vladimir Scolnic (1947) beleefde hier zijn creatie. Het is te zeggen, deze versie voor cello. Het stuk werd immers voor altviool bedacht. Het is een zeer rustig en stil stuk dat korte melodische stukjes meandert om met het derde deel te komen tot een heftige climax. Een en ander deed me bij wijlen denken aan Toshio Hosokawa, hoewel het duidelijk de zeggingskracht van die laatste ontbeerde. 'Riflissi di luna for cello and live electronics' (2009) van de Italiaan Daniele Vnturi (1971) ontbeerde niet iets, maar had iets te veel, met name de live electronics. Veel hadden die immers niet om het lijf. Buiten wat delay en hier en daar wat distortion was het niet en dat begon na een tijdje flink op de zenuwen te werken. Het ondergroef de cellopartij in plaats van het te ondersteunen. Ook de Duitser Wieland Hoban (°1978) reed zichzelf vast in staring (Mis-Logue for cello and fixed media (2012, creatie). En ook bij hem was het het gevolg van het gekozen uitgangspunt. Er is enerzijds een vooraf opgenomen geluidsfragment waarop teksten, gedichten van de componist zelf worden voorgedragen. Deze teksten hebben een eigenaardigheidje, want ze verspringen van het Duits naar het Engels en weer om. Dit zijn blijkbaar de twee talen waarmee Hoban is opgegroeid. Bovendien verspringt de weergave eens naar het links, dan weer naar het rechtse kanaal, zonder dat je de zin daarvan kan achterhalen. Net zomin als de betekenis van de zinnen in hun geheel, maar dat blijkt de bedoeling. Wat wel duidelijk is, is dat de klinkende afstand tussen de tekst en de cellopartij stelselmatig vergroot. Hierin ligt allicht de betekenis van Mis-Logue, namelijk een mislukte dialoog. Het concert kwam tot een hoogtepunt met Foris for cello and live electronics (2012) van de Fransman Raphaël Cendo. Het stuk is luid, noisy en wat het klankbeeld betreft behoorlijk bruut, maar bijzonder virtuoos. Het is zo'n stuk waar andere cellisten hun vingers op breken, maar waar Deforce met zichtbaar plezier zijn forse schouders onder zet. Hij mag dan niet zijn vingers gebroken hebben, tijdens de repetities wel zijn strijkstok, zo hevig gaat het er bij momenten aan toe. Maar benevens al dat geweld blijft de compositie op zich gewoon sterk. In het gebruik van electronics voeren nogal wat componisten zichzelf de mist in, maar Cendo slaagt erin om van beide partijen een coherent geheel te maken. Het is zelfs duidelijk dat het ene niet zonder het andere kan. Dat heeft te maken met het muzikale materiaal zelf, maar ook door de uitvoerder bij alle aspecten van de uitvoering te betrekken. Deforce coördineert en bestuurd de electronische geluiden via pedalen. Dat is op zich niet nieuw, maar Cendo heeft op een uitgekiende wijze de beide speelwijzen op elkaar afgesteld. Voor mij was dit een van de hoogtepunten van het festival. Het zou me niets verbazen mocht Deforce dit opnemen in zijn repertoire. Bovendien etaleerde Deforce in dit concert nog maar eens wat voor een formidabele cellist hij is.

Het afsluitend concert was groots opgevat. Afwisselend werd een stuk gespeeld in Leuven dan weer Den Bosch waarbij het publiek op de ene plaats het concert kon volgen van de andere plaats via internet. Veel hokus pokus was daar niet aan, want het gebeurde simpelweg via een videochatvenster van Google+. Het laatste stuk, van Peter Swinnen, was moeilijker te realiseren, want hij beoogde een simultaan concert in Leuven en Den Bosch. Een en ander moet door sommigen toch spectaculair geleken hebben want de VRT nam het op en stuurde zelfs Fred Brouwers als gastheer. Het was aandoenlijk hoe Brouwers het wereldwijde aspect van internet bleef benadrukken. De koe en de trein, weet u wel. De avond werd in Leuven geopend met vroeg werk van de Vlaming Bart Vanhecke (°1964), namelijk Tout près de l’eau for mezzo soprano and alto flute (1995). Dit werk is volledig dodecafonisch gecomponeerd. Enige hardnekkigheid kan je Vanhecke dus wel toedichten, want je kan bezwaarlijk zeggen dat deze componeerwijze nog erg in zwang is, ook in 1995 niet. Maar hij toont aan dat ze wel nog relevant is. Het is een mooi stuk en het werd ook met veel inleving gebracht door mezzo Els Mondelaers en en Chrissy Dimitriou. Misschien ontbrak het hier en daar wat aan kracht, maar je kwetsbaarheid tonen voegt ook wel wat toe aan de muziek. Het stuk was helemaal opgebouwd op de spanning tussen wreedheid en tederheid. Hierna sprongen we naar De Toonzaal in Den Bosch voor Damping Words for recorder and live electronics van de Nederlandse Rus Fred Momotenko. Jorge Isaac bespeelde zo'n gigantische, balkvormige contrabasfluit zoals de fluitenbouwer Paetzold ooit eens ontwikkeld. Altijd plezierig om zien en het heeft zo'n mooie orgelachtige klank. Nu is het altijd verdacht als je aandacht vooral naar het instrument gaat. De speelwijzen die vandaag de dag voor dit instrument gebruikt worden werden hier ook gebruikt, vooral blazen en in het instrument praten en wauwelen. De electronics versterkten soms het orgelachtige effect, soms vervormde ze de klank tot iets xylofoonachtigs. Zoals later op de avond bij nog een paar stukken was het  niet altijd duidelijk of wat je hoorde nu storing was dan wel gewilde ruis. Het werd er niet beter op met Disparitions for viola and live electronics (2007) van de Fin Max Savikangas. Net als bij Cendo had de uitvoerder via pedalen controle over de live elctronics, alleen gaf dat geen meerwaarde. Het leek wel alsof de electronics bedoeld waren om de altvioolpartij wat te maskeren. Die partij was immers geweldig ouderwets, leek zo af en toe wat naar volksmuziek te verwijzen. En hier werd dan wat delay op gezet en soms wat distortion zodat de viool wat klonk als een elektrische gitaar. Tja. Dan volgde in Den Bosch een stuk waarvan ik niet begreep of het nu zoals voorzien van Roderik De Man (°1941) was of dat het door iets anders vervangen was. In elk geval was het zoals De Mans 'Chordis Canam' voor klavecimbel en electronics. Het was een virtuoos stuk, met hier en daar verwijzingen naar de klavecimbeltraditie. De twee instrument waren goed op mekaar ingesteld. Zoals de titel aangeeft kwam een en ander soms zangerig over. Op een bepaald moment had je zelf een verwijzing naar een zingende zaag. Bij momenten deed het me wat aan Continuum van Ligeti, maar deze muziek was belange niet zo dwingend en pakkend. Dan volgde een mooi, zelfs lieflijk werk van de Chinees-Oostenrijkse Hui Ye (°1981). W E I for soprano and live electronics (2010) was erg statisch met lange noten en kleine intervallen. Met de electronics waagde ze zich op een grensgebied. Soms leek het feed back, dan weer live electronics. Dat heb je natuurlijk als je met sinustonen werkt. Soms leken het echter meer tinitus-tonen. Hierna was het moment suprême aangebroken met de creatie van E.C. Draw. For Cornelius van de Vlaming Peter Swinnen. Swinnen vertrekt vanuit het gegeven van samen musiceren op verschillende plaatsen en dit met behulp van internet. Nu heb je bij het verzenden van data een vertraging, de zogeheten latentietijd. Je kent dat wel van op televisie waarbij de verslaggever seconden later begint te praten na de vraagstelling. Nu is Den Bosch New York niet, dus viel dat met dat tijdverschil nog wel mee. Hoewel die ene seconde natuurlijk het echte samenspelen nog steeds dwarsboomde. Om een en ander te overbruggen ontwierp Swinnen een systeem waarbij vertrokken wordt van een grafische partituur. De output die dit in Leuven meebracht was input voor de muzikanten van Den Bosch waardoor hun grafische partituur veranderde en vice versa. Deze grafische partituur werd op een groot scherm geprojecteerd. Ze bestond uit blauwe en rode vierkanten die in aantal en grote varieerden en ook wel eens in plaats van horizontaal diagonaal werden weergegeven. Hoe dan ook bleef het vrij rudimentair. Meer dan wat dynamische aanwijzingen leek het mij niet aan te geven. Swinnen verwees wel naar Cardew en zelf expliciet naar diens Treatise, maar die partituur is veel genuanceerder en gevarieerder van opzet. Ik had niet het gevoel dat het niveau van louter improvisatie vaak werd overstegen, waardoor het mij wat zinloos leek om zo een constructie op te bouwen om een seconde latentietijd te overbruggen. Mij leek het een beetje verloren moeite. Maar Peter Swinnen was tevreden, dus ben ik dat ook.


Peter-Paul De Temmerman
journalist actuele kunstmuziek
31 oktober 2012

Elders op Oorgetuige :
Transit Festival in het kader van de World Music Days, 25/10/2012

16:19 Gepost in Festival, Muziek, Reviews | Permalink |  Facebook

Big Bang en Oorsmeer : muziekfeest voor avontuurlijke kinderoren

Big Bang ZONZO COMPAGNIE creëert en presenteert muziekprojecten voor een jong en avontuurlijk publiek. Het is de drijvende kracht achter BIG BANG, het Europees muziekfestival voor kinderen dat onder zijn oude naam OORSMEER in Gent aan zijn 17de jaargang toe is en ondertussen ook jaarlijkse edities kent in heel Europa. Dit jaar vindt BIG BANG plaats op 4 november 2012 in BOZAR in Brussel. Voor OORSMEER kan je een week later terecht in Gent, op 10 november 2012 in de Vlaamse Opera en de Handelsbeurs.  

Vorig jaar brak OORSMEER zijn publieksrecord in Gent en was ook BIG BANG in het Brusselse Paleis voor Schone Kunsten meer dan uitverkocht. Een reden te meer om ook dit jaar uit te pakken met een ambitieus programma en het unieke programmeringsconcept verder uit te puren. De muzikanten die verwacht worden komen uit alle windstreken. Traditiegetrouw biedt het festival ook een podium aan jonge muzikanten.
 
Hoogtepunten uit het programma zijn dit jaar onder meer het Tsjechische stemwonder Iva Bittová, die het podium zal delen met Brusselse kinderen, Stolik, een voorstelling waarmee het Poolse jazzgezelschap Karbido een wereldhit scoorde. Gentse stadscomponiste An Pierlé creëert speciaal voor het festival een feëeriek muziek- en circusspektakel met kinderen van de Gentse Circusplaneet. Wereldpianiste Maria Joao Pires vereert Big Bang in Brussel bovendien met een uniek miniconcert, enkel toegankelijk voor kinderen. Ook staat het geprezen Starend Meisje op het programma, een  beeldend concert waarin met muziek en filmbeelden verhalen worden verteld over ongewone droomachtige spookwezentjes waarvoor inspiratie werd gevonden in Tim Burtons gedichten
 
De affiche wordt verder aangevuld met Jérôme Porsperger, die vanop de daken van Bozar zijn onzichtbare orkest zal dirigeren, Velotronix, de nieuwe trashdrumfanfare van Met-X, en Sonitum Horarium, de intrigerende zand-, wind- en waterinstallatie van jonge knutselaar Hans Beckers. Het jonge publiek kan zich bovendien ook interactief uitleven op het Hoppeslot, het muzikale springkasteel waarop kinderen hun eigen composities kunnen springen, en bij Cactus Sonorus, het wonderlijke cactussenorkest van Portugese geluidsartiest Joao Ricardo.


Tijd en plaats van het gebeuren :

Big Bang
Zondag 4 november 2012 van 13.00 u tot 18.30 u
Bozar Studio's - Brussel

Ravensteinstraat
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be, www.bigbangfestival.eu en zonzocompagnie.be
-------------------------------------------
Oorsmeer
Zaterdag 10 november 2011 van 13.00 u tot 18.30 u
Handelsbeurs & Vlaamse Opera Gent

Kouter 29 - Schouwburgstraat 3
9000 Gent

Meer info : www.handelsbeurs.be, www.vlaamseopera.be, www.bigbangfestival.eu en zonzocompagnie.be

Laatste dagen World Music Days in Antwerpen met E-XXI, ChampdAction, Spectra, John Eckhardt, Hermes Ensemble en Aquarius

Wim Henderickx Voor de laatste dagen verhuizen de World Music Days naar deSingel in Antwerpen waar vooral zaterdag 3 november een drukke dag wordt. Het begint al om 17u met een concert van E-XXI. Een goed uur later verschijnt Champ d'Action opnieuw in het programma van de World Music Days, ditmaal met een programma dat de elektro-akoestische tour op gaat. Op het programma staan ondermeer 'Black Rock Unfolding' (voor cello en elektronica) van Luc  Brewaeys, 'Parcours' van Annelies Van Parys en 'A la Recherche de Temps' van Serge Verstockt: stuk voor stuk componisten van wie ook elders muziek te horen is tijdens het festival. Het ensemble Spectra zorgt voor uitvoeringen van 'Das Haar' van Goeyvaerts en 'Avec Diamants Extrêmes' van haar dirigent Filip Rathé. De avond wordt om 21.30 u besloten met enkele werken voor live elektronica.

Op de slotdag van het festival speelt het Hermes Ensemble ondermeer de creatie van 'Atlantic Wall' van Wim Henderickx (foto) en de 'Sringara Chaconne' van Jonathan Harvey, een man die beschouwd mag worden als een van de belangrijkste en meest fascinerende componisten van de afgelopen decennia. Voor het echte slotconcert van de World Music Days zorgt deSingel voor een verrassing. Waar het programma hoofdzakelijk gevuld is met concerten van instrumentale ensembles, krijgt het vocale ensemble Aquarius de eer om de deur van het festival achter zich dicht te trekken met werken van Rolan Coryn en 8 buitenlandse componisten.

E-XXI olv. Filip Rathé - za 3/11 om 17.00 u - witte zaal
e-XXI is een sinds 2010 opgericht studentenensemble binnen de werking van WHAM (Werkgroep Hedendaagse en Actuele Muziek van het Koninklijk Conservatorium van de Artesis Hogeschool Antwerpen). Ze worden gecoacht door componisten als Wim Henderickx, Luc Van Hove en dirigenten als Koen Kessels en Filip Rathé.

Programma :

  • O Türkmen (TUR), Lines for an ensemble
  • K-Y Chan (HK), Tinkles in the Rain
  • J Morlock (CAN), Theft
  • Y Goshev (BUL), Diagonals
  • M Isaksson (SE), Sondes

ChampdAction Solo's - za 3/11 om 18.15 u - podium rode zaal

In SOLO bundelt ChampdAction een aantal recente muziekwerken van belangrijke Vlaamse componisten voor een solo instrument en elektronica en /of video- scenografie . Alle werken werden technologisch ontwikkeld in ChampdAction/Studio. 'Parcours' is een geënsceneerd project voor solo blokfluit, elektronica en water. De compositie - Annelies Van Parys - en vormgeving - Anneleen De Causmaecker - ontstaan parallel waardoor interactie en kruisbestuiving mogelijk is. Blokfluitist  Jan Van Hoecke legt doorheen verschillende kostuumobjecten en langs verschillende aquaria een parcours af.
' A la recherche de temps' (2005) van Serge Verstockt confronteert de toeschouwer, zowel auditief als visueel. Eigenlijk telkens opnieuw met hetzelfde werk, maar iedere keer als het ware gevangen in een andere tijdsdimensie. Solist van dienst is klarinettist Benjamin Dieltjens.
De oorsprong van het muzikale materiaal van 'Black Rock Unfolding' (2009) voor cello , ligt in één van Luc Brewaeys' single malt stukken : met name 'Cardhu' (2008) waar de titel ook naar verwijst. Afgezien van het feit dat 'Black Rock Unfolding' een ontzettend virtuoos stuk is dat het uiterste van de cellist vraagt - in dit geval Arne Deforce - drijft het werk bovenal op de complexe interactie van de live cello en de elektronica.
www.champdaction.be

Programma :

  • L Brewaeys (B), 'Black Rock Unfolding' voor cello en elektronica
  • A Van Parys / A De Causmaeker (B), 'Parcours' voor blokfluit, elektronica, scenografie
  • S Snowden (USA), 'Ground Round' voor trombone en elektronica
  • S Verstockt (B), 'A la recherche de temps' voor klarinet, elektronica en video

Spectra Ensemble olv. Filip Rathé - za 3/11 om 20.00 u - blauwe zaal

Voor 'Walls of Light' vond de Amerikaanse componist Eric Nathan (1983) zijn inspiratie in verschillende verschijningsvormen van licht en in de abstracte schilderijen van de Iers-Amerikaanse kunstenaar Sean Scully. De Argentijnse componist Demian Procupez (1975) poogt in 'Ecos de luz' sonore echo's van schittering te vatten. Een schittering zoals ook diamanten uitstralen. SPECTRA vertolkt twee delen uit instrumentale cyclus 'Avec diamants extrêmes' van Filip Rathé (1966). Dit work in progress vertrekt van de openingsverzen van La Jeune Parque van Paul Valéry en is opgevat als een in memoriam voor Alvaro Guimarães, lange tijd een belangrijke inspirator voor het SPECTRA ensemble. Ook de 'Estelas' van de Chileen Farias (1983) vormen klinkende gedenktekens. In 'Das Haar' verwerkt Karel Goeyvaerts (1923-1993) een uiterst persoonlijke ervaring. De nachtelijke geluiden van de electronische apparatuur tijdens een opname op intensieve zorgen, zijn eigen hortende ademhaling, een gevoel van beklemming, gespannen stotende melodieën… die langzaam plaats maken voor welluidende akkoorden, het uitzicht op een bovenaards licht dat verlossing brengt van alle aardse conflicten.
www.spectraensemble.com

Programma :

  • E Nathan (USA), Walls of Light
  • D Luna (ARG), Ecos de Luz
  • M Farias (CL), Estelas
  • F Rathé (B), Avec diamants extrêmes (Belgische creatie)
  • K Goeyvaerts (B), Das Haar

John Eckhardt (contrabas, basgitaar & electronics) - za 3/11 om 21.30 u - muziekstudio

Selectie European Competition for Live Electronic Music Projects 2012
www.johneckhardt.de

Programma :

  • A Schubert (DE), Bifurcation Fury
  • I Ziblat Shay (ISR/NL), Creatie voor contrabas en live electronics
  • M Donnarumma (I/UK), Ominous for the Xth Sense
  • J Velickovic (RS/NL), Shadow sound
  • R Rusconi (IT/UK), Elegia voor contrabas en live electronics

Hermes Ensemble olv. Marco Angius, Wim Henderickx & Kurt Ralske - zo 4/11 om 18 u - theaterstudio
Naast boeiende composities voor groot ensemble van Jonathan Harvey, Xavier Dayer en Wong Chun-Wai brengt het Hermes Ensemble de wereldcreatie van Atlantic Wall, een nieuw werk voor mezzo, ensemble en electronics van Wim Henderickx, waarvoor de componist de handen in mekaar slaat met de Amerikaanse videokunstenaar Kurt Ralske.
hermesensemble.be

Programma :

  • W Henderickx (B), 'Atlantic Wall' voor ensemble, video & electronics (wereldcreatie)
  • X Dayer (CH), Le désert, c'est ce qui ne finit pas de finir / L'océan, c'est ce qui finit de ne pas finir
  • J Harvey (UK), Sringara Chaconne
  • W Chun Wai (CHI), Nhemamusasa

Aquarius olv. Marc Michael De Smet - zo 4/11 om 20.00 u - blauwe zaal

Eind september 2011 moesten alle inzendingen voor de ISCM-dagen 2012 binnen zijn. Aan Aquarius werd gevraagd daaruit een uur a cappella muziek te selecteren. Er waren 34 inzendingen, waarvan er meteen drie afvielen: twee voor mannenkoor en een met orgelbegeleiding. Daarna werd het heel spannend en opwindend: de kwaliteit was meer dan goed, de geografische spreiding enorm, de stilistische verscheidenheid naar verwachting erg groot en de lengte van de stukken zeer verschillend. Aquarius vonden het leuker om zoveel mogelijk componisten aan bod te laten komen, waarbij ze dus van een aantal componisten slechts een deel uit een cyclus selecteerden. Bovendien hebben ze in hun keuze een evenwicht gezocht tussen modernistische stukken en meer traditionele ( lees: postmoderne) werken.
www.gc-aquarius.be

Programma :

  • C-W Tao (TW), Tsang Tse
  • C Halka (USA), Dipuku Rauda
  • E Hughes (UK), 'Homeward Bound' uit 'A burred flame'
  • G Balint (ROE), Din Demult
  • E Malachevsky (ARG), Do not pass by like a dream
  • F Cattin (CH), Comédie 2
  • E Mendoza (VEN), Susurro II
  • A Ritchie (NZ), This sea we cross over
  • R Coryn (BE), A Game of Fives

ISCM World Music Days in Antwerpen
Zaterdag 3 en zondag 4 november 2012
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.worldmusicdays2012.be

Elders op Oorgetuige :
World Music Days : wereldexpo voor hedendaagse muziek en grootste nieuwe muziekfestival ter wereld, 24/10/1012

01:20 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

31/10/2012

World Music Days in Brugge met het Vlaams Radio Koor, I Solisti del Vento, BL!NDMAN, Agartha, Tomma Wessel en Alain Pire

World Music Days Brugge Op donderdag 1 en vrijdag 2 november strijken de World Music Days neer in Brugge, waar het Vlaams Radio Koor, I Solisti del Vento, BL!NDMAN, Agartha, Tomma Wessel en Alain Pire recent werk presenteren. Dat het kleine Vlaanderen een vruchtbare bodem voor muzikale vernieuwing bezit, is ook door de geschiedenis heen al meermaals gebleken. Reeds tijdens de renaissance reikte de faam van de Vlaamse polyfonisten tot ver buiten de grenzen van hun eigen geboorteregio en werd hun creatieve vakmanschap zelfs in een muziekland als Italië tot voorbeeld gesteld. Als toenmalige 'hoofdstad' van Vlaanderen vormde Brugge dan ook in de muziekwereld een bloeiend centrum, waar nieuwe ideeën borrelden en broeiden. Deze pioniersrol mag Brugge nogmaals vervullen tijdens de World Music Days, die vanzelfsprekend ook hier een aantal dagen halt houden.

Het startschot wordt gegeven in de indrukwekkende Sint-Salvatorskathedraal, waar de hoogmis voor één keer wordt opgeluisterd met hedendaagse koorwerken van de Nieuw-Zeelandse Clare Maclean en de Sloveen Davorin Kempf. Hun muziek wordt afgewisseld met die van iets oudere boegbeelden van eigen bodem Joseph Ryelandt en Paul Schollaert, twee componisten die binnen het Vlaamse kerkleven zo ongeveer een cultstatus hebben bereikt. De unieke combinatie van deze beide extremen, ingebed in een origineel religieuze context, zal zonder twijfel voor een zeldzaam intense luisterervaring zorgen, met muziek die weergalmt tot in de hoogste gewelven van de kathedraal.

Maar niet alleen oude gebouwen nodigen uit tot zo’n overweldigende akoestische invulling, ook het ontwerp dat architecten Robbrecht en Daem uittekenden voor het Concertgebouw inspireerde reeds menig muzikant én componist. In het voorjaar stonden de muzikanten van Bl!ndman er nog met een uniek concert, waarbij het publiek op een vrije tocht doorheen het gebouw overal muziek tegenkwam behalve op het traditionele podium. Het opzet was duidelijk: deze magistrale ruimte op een nieuwe manier ontdekken via de muziek. Met dit soort unieke en gedurfde programma’s is BL!NDMAN dan ook zeker een van die nieuwemuziek-ensembles waar Vlaanderen trots op mag zijn. Het ensemble, dat ooit begon als een saxofoonkwartet maar inmiddels uitgroeide tot een heus kwartet van kwartetten, mocht bijgevolg zeker niet ontbreken op de World Music Days. Speciaal hiervoor werkten de mannen van Bl!ndman een programma uit waarin de saxen en de slagwerkers de handen in elkaar slaan, op moeilijke momenten bijgestaan door electronics. Het is een programma dat voornamelijk op Vlaamse leest is geschoeid, met muziek van zowel jonge haan Frederik Neyrinck als ouwe getrouwe Eric Sleichim. Na onder meer de grenzen van de saxofoon verregaand te hebben verlegd en draaitafels tot volwaardige podiuminstrumenten te hebben omgetoverd, is het uitkijken naar wat voor nieuws we in dit concert van BL!NDMAN mogen verwachten. Even spannend is de creatie van Sleichims leeftijdsgenoot Wim Henderickx, van wie tijdens de World Music Days wel meerdere werken op het programma prijken.

In feite zou Wim Henderickx op zijn eentje de World Music Days kunnen vullen, nog zouden we denken dat composities uit de hele wereld op het programma staan: zo divers is zijn oeuvre, en zo gevarieerd en vaak exotisch de verschillende bronnen waaruit hij inspiratie put. De ontdekkingstocht van Henderickx begon destijds aan het Antwerpse Conservatorium, waar hij les volgde bij Willem Kersters (aan wie het werk Hommage is opgedragen, dat ook het programma van deze WMD siert), iemand die hem vooral leerde zichzelf te zijn en een eigen weg te vinden. Deze zoekende dimensie zou altijd aanwezig blijven in de muziek van Henderickx en zorgde er tevens voor dat de componist zich later sterk aangetrokken zou weten tot de oosterse filosofie, die eerder geleid wordt door de vraag dan het antwoord. Voor Henderickx is muziek schrijven in de eerste plaats namelijk een soort van bezinning, het is een nadenken over en intensief bezig zijn met iets dat hem raakt. Hoewel de impuls tot het schrijven van een nieuwe compositie dus steeds vanuit de buitenwereld komt, wil de compositie zelf daarvan geenszins een afbeelding of uitdrukking zijn. Zijn werken staan steeds op zichzelf, met een geheel eigen logica en bestaansrecht. Zo komt het ook dat de trigger voor een compositie dan misschien wel uit het oosten mag komen, maar Henderickx' muziek zelf in essentie 'westers' is. Zijn composities vormen telkens een integere getuigenis van de kijk van een westers componist op een andere cultuur. Want Henderickx gelooft niet in een crossover van twee culturen, maar des te meer in het belang van het begrijpen van de andersheid van een cultuur, die in al haar eigenheid gerespecteerd dient te worden. Een prachtig voorbeeld daarvan is het werk Confrontations, waarin twee groepen slagwerkers, de ene westers de andere Afrikaans, tegenover elkaar geplaatst worden. Het resultaat is geen versmelting van deze twee uiterst verschillende culturen, maar een ontmoeting, een (positieve) confrontatie tussen beide, met behoud van hun eigenheid. Zo is ook Afrika maar wat vaak aanwezig als onuitputtelijke bron van inspiratie in het werk van Henderickx - of wat had u anders verwacht in het oeuvre van een componist die tevens slagwerker is van opleiding.

Voor de World Music Days werkt Henderickx opnieuw aan een compositie voor percussie, maar ditmaal in combinatie met saxofoons en live electronics. Vuur-werk luidt de titel, en als we de componist mogen geloven wordt het een waar feest van klanken, 'door de ruimte geschoten als flitsende vuurpijlen'. Eens te meer speelt het spatiale element dus een belangrijke rol, met zowel de muzikanten die zich doorheen de zaal bewegen alsook de elektronica die dit alles in goede (of ook wel nog complexere) banen leidt.

En als je het spektakel volledig wil maken, kan je diezelfde dag nog een andere bijzonderheid meepikken, want 's middags bespeelt stadsbeiaardier Frank Deleu de carillon van het Belfort met hedendaagse noten van de Australische componist Ben Thorn. Ditmaal geen Japanse of Indiase klokken zoals we ze soms bij Henderickx horen, maar wel de vertrouwde Brugse, zij het in een compositie van aan de andere kant van de wereld.

VRK & Ignace Michiels : Concertmis - donderdag 1/11 om 10.30 u - Sint-Salvatorskathedraal
De Onze Vader-zettingen van priester Paul Schollaert, die enkele jaren geleden nog directeur was van het Lemmensinstituut in Leuven, hebben bij menig kerkkoor in Vlaanderen de status van evergreen bereikt. Hij staat daarmee in een traditie van katholieke kerkmuziekcomponisten, waartoe ook de Bruggeling Joseph Ryelandt behoort. Hun werk klinkt zij aan zij met dat van onder andere de Nieuw-Zeelandse Clare Maclean en de Sloveense Davorin Kempf. Beiden combineren nieuwe compositietechnieken met traditionele en religieuze elementen. De hoogmis in de Brugse Sint-Salvatorkathedraal vormt het ideale kader voor deze luisterervaring waarbij de werken in hun natuurlijke, rituele habitat kunnen weerklinken. Aansluitend op de concertmis volgt een kort concert met religieuze muziek van de Sloveen Robert Kamplet en de Hongaar Peter Nogradi.
www.vlaamsradiokoor.be

Beiaardconcert - do 01/11 om 12.00 u - Belfort Brugge
Frank Deleu, stadsbeiaardier van Brugge, speelt Bell play van de Australische componist Ben Thorn op het carillon van het Belfort.

Agartha, Roeland Vanhoorne, Tomma Wessel & Alain Pire : Nieuwe muziek uit drie continenten - do 1/11 om 17.00 u - Concertgebouw, Kamermuziekzaal
Een aantal topmuzikanten van eigen bodem voeren tijdens dit concert een selectie van solowerken uit die ISCM-afdelingen van over de hele wereld hebben ingezonden voor de World Music Days in Vlaanderen. An Raskin speelt werk van de Griek Tsougras voor bajan, een Russische accordeon. Samen met altviolist Bram Bossier focust ze al jaren op de raaklijnen tussen westerse en oosterse (nieuwe) muziektradities in ensemble Agartha. In het werk van de Koreaanse Ji Sun Yang laten ze zich bijstaan door percussionist Frank Van Eycken. Drie andere werken focussen op de exploratie van een bepaald instrument. Thomas Simaku onderzoekt de expressieve en technische kwaliteiten van de blokfluit, de Servische Ivan Brkljacic verklankt de onhandige, onzekere en grappige clown in Yellow Clown voor trombone en tape en Hugo Ignacio Rosales Cruz haalt de mosterd bij een Bijbels tafereel voor zijn werk voor saxofoon en tape.
www.agartha-ensemble.be

Bl!ndman : Whiplash - do 1/11 om 20.00 u - Concertgebouw, Concertzaal (Inleiding door Maarten Beirens om 19.15 u )
Zo'n 24 jaar geleden kreeg het saxofoonkwartet BL!NDMAN zijn vuurdoop op het podium. Ondertussen is het collectief uitgegroeid tot een laboratorium waarin maar liefst vier verschillende kwartetten experimenteren met nieuwe en oude muziek en andere kunstvormen. In Whiplash bundelen slagwerkers en saxofonisten hun krachten, en worden ze bijgestaan door electronics. Ze vroegen bovendien aan vier vrij verschillende componisten, Riccardo Nova, Frederik Neyrinck, Mayke Nas en Wim Henderickx, om een nieuwe compositie te schrijven voor hun bijzondere octet. Ook artistiek leider en bezieler Eric Sleichim componeert een nieuw werk voor deze productie. Voor de World Music Days wordt het programma aangevuld met werken van de Canadese Robert Lemay en de Servische Jasna Velickovic.
www.blindman.be

I Solisti del Vento : Hedendaagse blaasmuziek - vrij 2/11 om 20.00 u - Concertgebouw, Concertzaal (Inleiding door Maarten Beirens om 19.15 u )
Igor Stravinsky had duidelijk een speciale voorkeur voor het rijke klankkleurenpalet van de familie van de blazers. Blaasinstrumenten spelen immers vaak een centrale rol in zijn ensemble- en orkestwerken. In sommige van die stukken zijn er zelfs geen strijkers meer te bespeuren. Stravinsky en I Solisti del Vento, die ondere andere zijn beroemde Octet ten gehore brengt, vormen met andere woorden een perfecte match. Vandaag zijn werken voor ensembles van enkel blazers eerder uitzonderlijk. I Solisti del Vento selecteerde enkele van de interessantste composities: op het programma werk van Frederik Neyrinck, Wim Henderickx, Volker David Kirchner en Martijn Padding.

Latenightconcert Karbido : The Table - vrij 2/11 om 22.00 u - Concertgebouw, Kamermuziekzaal
www.karbido.com

Klankinstallaties : do 1/11 vanaf 16.00 u - vrij 2/11 vanaf 18.45 u - Concertgebouw
:spin - Gordon Fitzell
De Canadese componist / mediakunstenaar Gordon Fitzell ontwikkelde :spin oorspronkelijk als onderdeel van een architecturale installatie (Lisbon Architecture Triennale, 2007). Vervolgens bouwde hij het verder uit tot een mobiele klankinstallatie. Wandelende performers bespelen 'geprepareerde' weerballonnen en vormen zo een meeslepend kinetisch klanklandschap dat de luisteraar meezuigt door een steeds veranderend ruimtelijk perspectief.

Concord / Opus 21 for electric strings - Voldemars Johansons
Geïnspireerd door Pythagoras bouwde de Letse Voldemars Johansons Concord / Opus 21 for electric strings, een klankinstallatie bestaande uit metalen snaren van diverse lengte. Johansons spant deze doorheen een ruimte en activeert de snaren - en daardoor ook de klankbuizen - door elektronica aan één van beide einden. In het donker een bijzondere ervaring, niet alleen auditief, maar zeker ook visueel. Door het toenemen van de stroom worden de snaren roodgloeiend.

Tijd en plaats van het gebeuren :

ISCM World Music Days in Brugge
Donderdag 1 en vrijdag 2 november 2012
Op verschilende locaties in Brugge


Meer info : www.concertgebouw.be en www.worldmusicdays2012.be

Bron : Tekst Pauline Driesen voor het Concertgebouwmagazine, september - december 2012

Elders op Oorgetuige :
World Music Days : wereldexpo voor hedendaagse muziek en grootste nieuwe muziekfestival ter wereld, 24/10/1012
Whiplash : BL!NDMAN [sax] + [drums] met volledig nieuw repertoire in Antwerpen, Brussel en Brugge, 1/10/2012

22:06 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

28/10/2012

World Music Days bij Logos, hét pilootcentrum voor vernieuwende muziek in Gent

Fred Momotenko Wie het heeft over nieuwe muziek in Gent, kan niet om de Stichting Logos heen, het muzikale geesteskind van componist en instrumentenbouwer Godfried‐Willem Raes. Op dinsdag 30 oktober worden de robots van Logos' M&M ensemble in gang gezet voor vijf creaties, waaronder werken van Kristof Lauwers en Godfried‐Willem Raes zelf.

De World Music Days, de jaarlijkse meeting van de International Society for Contemporary Music (ISCM), is méér dan een zoveelste festival dat telkens door een andere afdeling wordt georganiseerd. De World Music Days zijn tegelijkertijd ontmoetingsplaats, venster op de wereld én een unieke gelegenheid om de Nieuwe Muziek-sektor internationaal in de spotlights te zetten. Een wereldtentoonstelling voor nieuwe muziek, zeg maar. Na Hongkong, Litouwen, Zweden, Australië en Kroatië, krijgt ISCM-Vlaanderen de kans om in 2012 dit mega-event te organiseren. En dit jaar worden de tenten ook opgeslagen bij Logos in Gent.

Daar kon dus Stichting Logos, hét pilootcentrum voor vernieuwende muziek bij uitstek, uiteraard niet op ontbreken. Internationaal geselecteerde componisten zoals de getalenteerde Fred Momotenko (foto) schreven voor deze wereldmuziekdagen een creatie voor het Logos robotorkest. 'Diversity' en 'Global Showcase' zijn de sleutelwoorden. Zo krijg je werk te horen dat bestaat uit inzendingen van de nationale ISCM-secties (geselekteerd door een jury): van Chili tot de Faeröer-Eilanden. Dit programma wordt aangevuld met werk van de Logos-componisten. Ook Mekaniske Orkestar, een (automatisch) installatieprojekt van Christian Blom wordt opgesteld in de nieuwe ruimte naast de tetraeder. Die valt vanaf maandagnamiddag (14 tem. 17u) te bezichtigen, en aansluitend doorlopend op dinsdag.

Programma :

  • Jens L. Thomsen (FO), Orka
  • Fred Momotenko (Nl), Dust aginst the Wind
  • Rodrigo Cádiz (Cl), Ritmos Circadianos
  • Christian Blom (DK), al Khowarizmis Mekaniske Orkester (installatie)
    en orkestraal werk van Kristof Lauwers, Sebastian Bradt en Godfried-Willem Raes

Tijd en plaats van het gebeuren :

ISCM World Music Days bij Logos
Dinsdag 30 oktober 2012 om 13.30 u en om 15.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.worldmusicdays2012.be

Elders op Oorgetuige :
World Music Days : wereldexpo voor hedendaagse muziek en grootste nieuwe muziekfestival ter wereld, 24/10/1012

19:52 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

World Music Days in Mons met het Centre Henri Pousseur, Izumi Okubo, Ensemble ON en Musiques Nouvelles

World Music Days Mons De Waalse poot van de World Music Days situeert zich op 29 oktober in Bergen, maar krijgt steun uit het Luikse. Het Centre Henri Pousseur en de Japanse violiste Izumi Okubo (docente aan het conservatorium van Luik en co-aanvoerder van het Orchestre Philharmonique de Liège) zorgen voor een programma met ondermeer een première van een werk van Peter Swinnen.

Ook het Ensemble ON en het Ensemble Musiques Nouvelles geven ruimte aan Belgische componisten. Het eerste is te horen in creaties van Pierre Slinckx  en Gilles Doneus en in 'Un Ciel Fait d'Herbes II' van Claude Ledoux. Ensemble Musiques Nouvelles, het vlaggenschip van de Waalse nieuwe muziek, zorgt voor eerste uitvoeringen van Pierre Bartholomée  en Jean‐Pierre Deleuze. Verder op het programma van dit concert komt de luisteraar Philippe Boesmans tegen, Jean-Paul Dessy  en 'Domeniche Alla Periferie del Impero' van de acht jaar geleden overleden Italiaan Fausto Romitelli, een werk dat het ensemble eerder dit jaar uitbracht op het album 'Nameless City' (Cypres).

Tijd en plaats van het gebeuren :

WMD in Mons
Maandag 29 oktober 2012
Concert Ensemble ON : 15.00 u
Le Centre Henri Pousseur / Izumi Okubo : 17.00 u
Les 50 ans de Musiques Nouvelles: concert inaugural en l'honneur des 75 ans de Pierre Bartholomée : 20.00 u
Théâtre le Manège - Mons

Rue des passages 1
7000 Mons

Meer info : www.musiquesnouvelles.com en www.worldmusicdays2012.be

Elders op Oorgetuige :
World Music Days : wereldexpo voor hedendaagse muziek en grootste nieuwe muziekfestival ter wereld, 24/10/1012

17:05 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

26/10/2012

Experimentele improvisatie en film op Tweeklank

Tweeklank TWEEKLANK/DRIEKLANK is een jaarlijks alternerend evenement van KRAAK i.s.m. KASK/Conservatorium Gent waarvoor nationale en internationale artiesten uit de verschillende disciplines van het off-stream muziekveld worden uitgenodigd om respectievelijk in duo of in trio te improviseren. De noties over improvisatie, nog vaak gevoed vanuit een academisch denkkader, worden op TWEEKLANK zoveel mogelijk verlaten. Drie van de vier uitgenodigde duo's dit jaar hebben nog nooit eerder met elkaar samengespeeld. Geluid, ruimte en samenspel worden daardoor nog meer gevoed vanuit een primitieve muzikale intuïtie. Muzikanten met een academische achtergrond en DIY-artiesten gaan op TWEEKLANK met elkaar in dialoog om tot de essentie van muziekbeleving te komen, een spontane zoektocht naar het moment waarop twee geluidsuniversa sublimeren. De concerten worden afgewisseld met een kort filmprogramma waarin er ook speciale aandacht uitgaat naar de soundtracks.

Floris Vanhoof & Nathalie Forget
Floris Vanhoof is een van de meest getalenteerde multimedia-artiesten van zijn generatie. Hij is niet alleen bouwer van vreemde elektronische instrumenten, zijn heel persoonlijke concerten combineren telkens zijn nieuwe muzikale constructies met organische visuele creaties die sterke raakvlakken vertonen met de avant-gardistische stromingen uit de jaren 60 en 70. Zijn meest recente elpee (Cycles of Confusion, KRAAK, 2012) illustreert zijn enorme veelzijdigheid en passie voor details. Voor zijn concert met Nathalie Forget bouwt hij een eigen versie van de “métallique-luidspreker” die ook voor de Ondes Martenot gebruikt wordt.

Nathalie Forget is een klassiek geschoolde Ondesspeelster. Ze speelt de analoge Ondea met Martenot luidsprekers. Forget speelde al in heel wat gerenommeerde internationale orkesten, maar is zelf ook componiste. In haar eigen werk tast ze niet alleen de mogelijkheden van het instrument af, maar ook de grenzen van de moderne compositie. Ze studeerde o.a. bij Thomas Bloch. Momenteel is ze assistente bij Valérie Hartmann-Claverie in het nationaal conservatorium van Cergy-Pontoise.

Miaux & Moemlien
Mia Prce maakte de laatste twee jaar furore in de Belgische underground als MIAUX. Ze is klassiek geschoold als pianiste, maar maakt solo bevreemdende keyboardexotica waarin minimalisme en droomextase centraal staan. Voorlopig releaste ze enkel een aantal cassettes en een seven inch op het Antwerpse Ultra Eczema label. Een nieuwe 7" is voor begin volgend jaar.

Moemlien is Hannah Friese, een in de Benelux rondzwervende Duitse undergroundartieste pur sang. Zij maakt met behulp van cassettes, loops, field recordings en keyboardimprovisaties uitgesponnen composities die zowel refereren aan new age als aan een romantische variant van de collagecultuur. Het gros van haar releases komt uit op cassettes en in kleine oplagen.

Daniel Padden & Brecht Ameel
Daniel Padden is een van de leden van het über-Britse gezelschap Volcano the Bear, maakt deel uit van het Schotse One Ensemble en heeft daarnaast nog zijn soloproject. In alles wat hij doet, zijn improvisatie en experiment de uitgangspunten, maar hij gebruikt zowel elementen uit folk, etnische muziek, Canterbury scene, fusion, prog en avant-garde. Padden is ook actief als componist voor theater- en filmproducties.

Brecht Ameel is het brein achter het project Razen dat in verschillende formaties experimenteert met etnische instrumenten en deep listening drones. Ameel is een klassiek geschoold gitarist en maakt solo o.a. muziek voor internationale dansvoorstellingen. Hij is vooral gepassioneerd door hoe geluid werkt in relatie tot ruimte.

Thierry Müller & Aaron Moore
Thierry Müller is ongetwijfeld een van de best bewaarde schatten van het Franse continent. Al sinds de jaren 70 is hij onophoudelijk bezig met het verkennen van muzikale grenzen. Dit deed en doet hij voornamelijk onder het pseudoniem Ilitch. Onder invloed van de ideeën van klassieke avant-gardecomponisten begon hij veertig jaar geleden rockmuziek naar zijn hand te zetten door experimenten met prepared guitar, EMS synthesizers, tape loops etc. In de jaren 80 werd de elektronica steeds belangrijker en probeerde hij de popmuziek van de tijd om te vormen tot een psychedelische variant. Zo blijft Müller tot op heden steeds uitwegen te vinden voor zijn experimenteerdrang.

Aaron Moore is een multi-instrumentalist en bekend als een van de oprichters van Volcano the Bear, drummer van Amolvacy (een trio met Dave Nuss en Sheila Donovan) en als soloartiest onder de naam Invisible Sports. Daarnaast is hij een begenadigd improvisator. Hij speelde o.a. met Dan Warburton, Tom Recchion, Andrew Liles etc. Na twee albums met Anla Courtis laat hij nu zijn samenwerking met Müller op de wereld los met een album op het three:four label.

Bending the classics
Dit korte filmprogramma onderzoekt hoe de thema's, motieven en verhalen uit de oude cultuur kunnen functioneren binnen een geanimeerd, modernistisch vaccuüm. In een tijdspanne van tachtig jaar en in drie compleet verschillende uitwerkingen wordt respectievelijk gerefereerd aan de Platonische idee, de Griekse mythologie en de klassieke kunsten in het algemeen. Daarbij wordt het bronnenmateriaal niet enkel geabstraheerd, het gaat een al dan niet explicitiete dialoog aan met een nieuwe socio-culturele context en nieuwe werkwijzen. Deze drie korte animatiefilms tonen elk op hun manier welke plaats de Griekse cultuur nog kan innemen in een modern artistiek discours. In l'Idée van Bartosch zouden de universalistische ideeën nog moralistisch kunnen worden geïnterpreteerd, bij Claydon zijn ze verworden tot losse schizofrene associaties. Bickford zit er ergens tussenin. Claydon toont aan dat de verwerking uiteindelijk onmogelijk is. “Every replay of the past is fated to be flawed” leest het bijschrift bij zijn The Ancient Set. De schoonheid van deze films schuilt juist in deze onmogelijkheid. De invloeden uit de Griekse cultuur die aan de basis lagen van elk werk, worden daardoor telkens omgebogen en versmolten tot een experimentele abstractie, zij het expressionistisch, psychedelisch of als post-psychedelische computer art.

L'Idée - Bertold Bartosch (25'54", 1932)
"The first serious, poetic, tragic work in animation"
Bartosch haalde zijn inspiratie voor deze film uit Die Idee, een boek met houtsnedes van de Vlaamse kunstenaar Frans Masereel. De snedes worden tot leven gebracht door geanimeerde papieren en kartonnen figuren. De hele film lijkt dus een modernere voortzetting van het werk van Masereel. Bartosch primeurt verder in het introduceren van een ongeziene tragiek in de animatiefilm. Voor de soundtrack werd voor het eerst in de filmgeschiedenis gebruik gemaakt van een elektronisch instrument, de ondes Martenot.

Prometheus Garden - Bruce Bickford (28', 1988)
"Wildly imaginative and morbidly funny"
Animator Bruce Bickford is het meest gekend om zijn klei-animaties. Met visceuze stop-motion creëert hij surrealistische scènes van mensen, beesten of iets daartussen. Prometheus' Garden is de eerste film waarover Bickford de volledige artistieke leiding in handen had. Het resultaat blijft bij door Bickford's visionaire landschappen, vervreemdende figuren en de beklijvende incorporatie van de Griekse mythe van Prometheus.

The Ancient Set - Steven Claydon (7'43", 2009)
"A staccato collision of monadic pixels, antique statuary, modern-day men and women in woeful nylon togas and a soundtrack that feeds the score of a composition designed to be played on replica Roman instruments through a slightly outmoded synthesizer"
In zijn 8 lange minuten kruist The Ancient Set psychedelische 70's videosynthesizers, oud-romeinse re-enactment kostuums, Griekse bustes en een chaotisch-elektronische soundtrack. De flitsende achtergrond gecreëerd door de synthesizers vormt een perfect kader voor de Hamiltoniaanse collages van Claydon.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Tweeklank
Zaterdag 27 oktober 2012 om 19.00 u
KASK Campus Bijloke - Gent
Jozef Kluyskensstraat 2
9000 Gent

Meer info : www.kraak.net en www.kask.be

16:02 Gepost in Concert, Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

Heleen Van Haegenborgh gaat aan de slag met draden, snaren en een 4-track recorder in La Bellone

Heleen van Haegenborgh In het kader van het Bâtard Festival word je vanavond uit de Beursschouwburg gelokt door middel van een uniek stadsplan met daarop de locaties waar iets zal plaatsvinden: Heleen Van Haegenborgh gaat aan de slag met de 17de eeuwse sfeer van La Bellone. Laurens Teerlinck schrijft een boek A show booked - a book showed en verspreidt het onder de verschillende gemeenschappen die leven in Brussel. Karl Philips plant een tentenkamp voor de Beursschouwburg Good/Bad/Ugly en een filmisch decor In het donker van de Vlaamse Steenweg. Quatre infirmières Suèdoises (Anja Tillberg, Emilia Tillberg, Sylvain Daï, Beata Szparagowska & Vanja Maria Godée) bouwen een jungle ondergronds. De map en je oriëntatievermogen leiden je ongetwijfeld vlot naar een concert van Köhn in de Beursschouwburg. Voor zij die de weg kwijt zijn en wat later arriveren: cassette-DJ Jasper Rigole zal zijn archief niet te snel opbergen.

Heleen Van Haegenborgh (foto) is een jonge Gentse pianiste die het accent legt op nieuwe muziek, en daarbij regelmatig samen werkt met niet-muzikanten. Ze wil hiermee afbreuk doen aan het elitaire karakter van de hedendaagse muziek om het aantrekkelijker te maken voor een breder publiek. Ze probeert steeds omgeving en inhoud van de muziek op elkaar te laten inspelen. Heleen gebruikt haar instrument op een zeer specifieke manier. Voor het Bâtard Festival geeft ze een live performance op de binnenplaats van La Bellone's. Ze gaat aan de slag met een vier sporen-cassette recorder en creëert zo een polyfoon weefslel, terwijl ze ook de geluiden binnenin het gebouw en de bewegingen van de straat integreert.

Heleen Van Haegenborgh : " De piano is zeer specifiek geprepareerd met ongeveer een 30 tal draden -vastgeknoopt aan het kader en gevlochten tussen de snaren- die ik op verschillende manieren gebruik. ..meerstemmigheid en deconstructie zijn thema's..het toonmateriaal is op een manier afkomstig van een motet van Rameau. Het is een combinatie van keys en preparaties."

Tijd en plaats van het gebeuren :

Performance Heleen Van Haegenborgh @ Bâtard Festival
Vrijdag 26 oktober 2012 om 19.30 u en om 21.00 u
La Bellone - Brussel

Vlaamse Steenweg 46
1000 Brussel

Meer info : www.batard.be en www.beursschouwburg.be

15:26 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

25/10/2012

Transit Festival in het kader van de World Music Days

Transit Samen met de International Society of Contemporary Music / Flemisch Section (ISCM Vlaanderen) en zowat alle Belgische nieuwe muziek collega's organiseert TRANSIT dit jaar de World Music Days.

Deze 'wereldexpo' van de nieuwe muziek vindt elk jaar plaats in een ander land. Meer dan zestig landen uit alle continenten zijn vertegenwoordigd met minstens één compositie, goed voor een lijst met 500 partituren. TRANSIT selecteerde vijftien composities uit Denemarken, Roemenië, Estland, Japan, Duitsland, Oekraïne, Canada, Litouwen, Noorwegen, Israël, Italië, Finland, Oostenrijk, Groot-Brittannië en Rusland. Bovenop de avontuurlijkheid, tegendraadsheid en innovatie eigen aan TRANSIT, voegen deze vijftien ISCM-composities daar nog een schep verscheidenheid aan toe.

Verder staan er veertien extra composities op het programma: o.a. negen creaties waarvan zes van Vlaamse componisten. Matthew Shlomowitz en Shila Anaraki herwerken de succesvolle Letter Pieces tot een theatrale voorstelling. De klankinstallatie Honeymoon van Niels Roensholdt kan doorlopend bezocht worden maar slechts door één persoon tegelijkertijd. Spannend wordt het interactieve online concert waarop musici en publiek in Leuven en 's-Hertogenbosch in dialoog gaan. Deze wereld-expo van de nieuwe muziek schreeuwt om een uitzonderlijk slotconcert: het Ensemble Intercontemporain speelt in grote bezetting creaties van Enno Poppe en Luc Brewaeys. Alle concerten worden ingeleid door de componisten zelf, een half uur voor aanvang (concerten overdag) of drie kwartier voor aanvang (avondconcerten).

Prestigieuze avondconcerten

Openingsconcert ChampdAction - vrij 26/10 om 20.30 u
Het openingsconcert zet de toon voor de WMD-editie van TRANSIT met componisten die in gevarieerde componeerstijlen lands- en zelfs continentsgrenzen overstijgen. Mihaela Vosnagian (Roemenië) speelt 'het spel van de onschuldigen' in een werk dat de kracht en de poëzie van Luigi Nono uitstraalt. Tatjana Kozlova (Estland) geeft de begrippen melodie en polyfonie een nieuwe invulling. Hikari Kiyama (Japan) prestenteert een kletterend festivalstuk op de rand van de noise en punk. Te midden van dit internationale gezelschap positioneert Serge Verstockt (België) zich met nieuw werk voor zijn eigen ChampdAction.

Interactief online concert - za 27/10 om 20.30 u
De WMD 2012 (en TRANSIT) gaan meer dan ooit 'www' met het Interactief online concert. Peter Swinnen (België) laat musici over de grenzen heen met elkaar samenspelen. Max Savikangas (Finland) verruimt het palet van de altviool met elektronische middelen. Hui Ye (Oostenrijk) keert de sfeer met zachte poëzie maar kleurt de menselijke stem met elektronische sinusklanken. De blokfluit en het klavecimbel ontpoppen zich tot verrassend boeiende gesprekspartners van de elektronica in een klankenzee van Fred Momotenko (Rusland) en in Chordis Canam van Roderik de Man (Nederland). Bart Vanhecke valt hier op met een poëtisch duo voor mezzosopraan en altfluit.

De werken worden afwisselend uitgevoerd in Leuven en 's-Hertogenbosch en bijgewoond door publiek op beide locaties. Voor de creatie van Peter Swinnen spelen de musici op de twee podia (in Leuven en in 's-Hertogenbosch) samen! Technische leiding: Hans Timmermans. Presentatie: Fred Brouwers.

Slotconcert Ensemble intercontemporain - zo 28/10 om 20.30 u
Het Franse Ensemble intercontemporain (in sinfonietta bezetting!) sluit af in stijl, met drie kleppers van componisten. Unsuk Chin (Zuid-Korea) brengt een hartverscheurende ode aan de verloren volkstraditie van het straattheater in haar heimat, Seoul. Luc Brewaeys (België) ziet een droom in vervulling gaan: ooit een groot werk te schrijven voor EIC. Voor Enno Poppe (Duitsland) is het een blij weerzien: voor het eerst in België tijdens TRANSIT 2001 behoort hij intussen - net als Brewaeys - tot de meest baanbrekende componisten van het ogenblik.

Verrassende namiddagconcerten

Ian Pace : Nieuwe pianomuziek uit zes verschillende landen - za 27/10 om 14.00 u
Zes uiteenlopende werken voor piano uitgevoerd door één solist? Daar past maar één naam bij: Ian Pace. Harald Muenz (Duitsland) ondergraaft op ironische wijze de 'consonantie' met spannende stiltes en mechanische figuren. Maxym Kolomiiets (Oekraïne) bezorgt een hypercomplexe partituur waarin hij de beperkingen van de pianist afwijst. Herman Vogt (Noorwegen) stelt in zijn Etudes het schematische karakter van de pianostudie én van de compositietechniek in vraag. De speelse verkenning van het klavier door Heather Hindman (Canada) leidt al snel tot verwarring en de hemelse harp-arpeggio's en nijdige percussie van Santa Buss (Litouwen) evoceren een verrassende Oosterse klankwereld. André Laporte (België) - hij was jarenlang voorzitter van ISCM/ België - mag op deze World Music Days niet ontbreken.

Arne Deforce & Centre Henri Pousseur : Exploratie van de klank van de cello - za 27/10 om 17.30 u
Arne Deforce in combinatie met het Centre Henri Pousseur, topleverancier van electronics in nieuwe muziek, is de perfecte match voor een subliem celloconcert. Vladimir Scolnic (Israël) houdt het nog puur akoestisch. Daniele Venturi (Italië) en Raphael Cendo (Frankrijk) plaatsen luidsprekers rondom de concertzaal. Venturi: poëtisch en kleurrijk; Cendo: zoals altijd, overweldigend, intens en opzienbarend. Tim Vets (België), al jaar en dag gefascineerd door elektronische muziek en klankinstallaties, neemt op vraag van TRANSIT de uitdaging van de cello erbij. Het dubbeltalent Wieland Hoban (Engeland/Duitsland) legt een eigen poëtische tekst vast op tape die hij laat interageren met de cello.

Quatuor Danel & Centre Henri Pousseur : Het traditionele strijkkwartet in nieuwe muziek - zo 28/10 om 14.00 u
De rijkdom van de experimentele strijkersklanken wekt verbazing op in het poëtische strijkkwartet van Sergej Newski (Rusland). Richard Whalley's (Engeland) 'interlocking melodies' keren steeds weer terug in gevarieerde vorm. Voorts is het uitkijken hoe Maarten Buyl (België) - vertrouwd met laptopinstallaties en andere alternatieve muziekvormen - dit traditionele genre gaat invullen. Jean-Luc Fafchamps (België) ten slotte zet de strijkers en de elektronica in een interactief spel en dat zorgt voor een uitgekiend en subtiel muzikaal raffinement.

Micro-opera / Letterpiece Company / Educatie

Klejs&Roensholdt : Klankinstallatie / micro opera - doorlopend
De klankinstallatie/interactieve digitale micro opera Honeymoon neemt je mee op een bijzondere 'huwelijksreis'. Je fungeert zelf als deel van een koppel dat van een torenhoog gebouw springt en een quasi eindeloze reis beleeft langsheen de verschillende verdiep-ingen tot de onvermijdelijke crash. Het waarom blijft onbeantwoord. De val wordt zowel muzikaal als virtueel tot in het detail uitgewerkt en bezorgt je een unieke ervaring.

Letter Piece Company : A to Zzz - vrij 26/10 om 22.00 u - za 27/10 om 15.30 u
In van A to Zzz banen choreografe Shila Anaraki, componist Matthew Shlomowitz en drie musici zich een weg door het alfabet. Elke letter vertegenwoordigt een idee en kan naar een persoon (F = Freddy Mercury), een onderwerp (P = positions in space) of een concept (O = outwards) verwijzen. Of meer nog: het idee kan leiden tot een spel van beweging en muziek met handen, voeten, armen, monden, benen… altijd fris, origineel en humoristisch. Het spelplezier vliegt er dan ook af bij Letter Piece Company en dat is heerlijk om mee te maken.

(Elektrische) gitaristen (en andere tokkel-instrumenten) : Educatief concert - za 27/10 om 11.00 u
Guy De Bièvre gooit zich in een muzikaal avontuur met amateurmuzikanten van alle leeftijden. Het ensemble bestaat uit een heterogene groep van akoestische en elektrische gitaren. Elke muzikant bespeelt bovendien één bijkomende, zelfgekozen geluidsbron. Het belooft een mobiele, open partituur te worden, met ruimte voor improvisatie en creatieve beslissingen.

Debat : Muziekeducatie en nieuwe muziek - zo 28/10 om 16.00 u
Debat met: Richard McNicol, Christoph Riggert, Paul Craenen, Henk Heuvelmans. Moderator: Mark Delaere

Nadar Summer Academy Matrix : Educatief project - zo 28/10 om 17.30 u
In de laatste week van augustus organiseert MATRIX Centrum voor Nieuwe Muziek samen met Nadar ensemble een Summer Academy voor nieuwsgierige jongeren tussen 14 en 18 jaar. Zes dagen lang wordt de jonge bende ondergedompeld in nieuwe (kunst)muziek in zijn breedste betekenis, met de muzikanten van Nadar als gidsen. Tijdens individuele lessen en workshops kamermuziek, ensemblespel en improvisatie werken ze rond verschillende facetten van de muziek van de 20ste en 21ste eeuw. Je hoort het resultaat van een bruisende week in het ongetwijfeld verfrissend educatief concert.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Transit - Festival voor Nieuwe Muziek
Van vrijdag 26 t.e.m. zondag 28 oktober 2012
Kunstencentrum STUK

Naamsestraat 96
3000 Leuven

(behalve het slotconcert van Ensemble Intercontemporain : dat vindt plaats in de Schouwburg, Bondgenotenlaan 21, Leuven)

Het volledige programma en ale verdere info vind je op www.festivalvlaamsbrabant.be

Elders op Oorgetuige :
World Music Days : wereldexpo voor hedendaagse muziek en grootste nieuwe muziekfestival ter wereld, 24/10/1012

21:13 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

24/10/2012

World Music Days : wereldexpo voor hedendaagse muziek en grootste nieuwe muziekfestival ter wereld

World Music Days We hebben net het EK voetbal en de Olympische Spelen achter de rug, en het is aftellen naar een nu al opzienbarende wereldtentoonstelling in Zuid-Korea. Overal ter wereld maken de nationale helden zich op voor deze en andere internationale showcases. Maar als je de crème van de nieuwemuziek-scène aan het werk wil horen, kan je dat dit najaar, najaar, tussen 25 oktober en 4 november 2012, gewoon doen vanuit je vertrouwde zetel in een van de Vlaamse concerthuizen. Vanaf 25 oktober strijkt de International Society for Contemporary Music, kortweg ISCM, voor elf dagen ongekend luisterplezier neer in Vlaanderen. Dan vinden de World Music Days plaats, het Eurovisiesongfestival van de nieuwe muziek: gevarieerder qua aanbod, gedurfder qua programmatie, en ja toch wel, zelfs iets spannender.

Het festival vindt plaats in zes verschillende steden, in samenwerking met de zes grootste culturele huizen van het land. Het festival zal vertrekken in Flagey in Brussel, om vervolgens halt houden op het TRANSIT festival in Leuven, Le Manège in Mons, de Bijloke en de Handelsbeurs in Gent , het Concertgebouw Brugge in Brugge en tot slot eindigen in deSingel in Antwerpen. Voor deze editie van de World Music Days werd het programma samengesteld door al deze partners. Via een internationale 'Call for Works' is het festival een uitnodiging om allerlei verschillende werken en componisten te ontdekken. Deze componisten komen niet enkel uit België, maar uit heel de wereld.

Ongeveer de helft van het programma bestaat uit werken die geselecteerd werden uit 500 inzendingen die de ISCM ontving vanuit alle windstreken. Chili, Estland, Faroer Eilanden, Hong-Kong, IJsland, Korea, Litouwen, Taiwan, Oekraïne, Venezuela enz. Desalniettemin ligt er een duidelijke focus op Belgisch werk, waarvan heel wat creaties in verschillende genres: akoestisch, elektronisch, elektro-akoestisch, kamermuziek, solostukken, orkestwerken, performance en installaties.

Brussel (25 & 26/10) - musique acousmatique
De World Music Days worden geopend in Brussel, waar de concerten zich afspelen in Flagey, Marni en het conservatorium. Onder de uitvoerders zijn Het Collectief en het Brussels Philharmonic dat te horen is met violist Andrey Baranov (winnaar van de Koningin Elisabetwedstrijd voor viool 2012) in 'The Lark Ascending' van Ralph Vaughan Williams. Meer in het kader van de moderne gecomponeerde muziek speelt het orkest ook de tweede symfonie van Annelies van Parys naast werk van andere Belgische componisten zoals Benoît Mernier en Frédéric Devreese. Het orkest staat die avond onder leiding van Yuki Kakiuchi, winnaarvan het internationaal dirigentenconcours van Besançon 2011.

Voor het einde van de openingsdag van het festival op 25 oktober worden de live muzikanten ingeruild voor tien tapecomposities, een optreden dat ook kadert in het Festival Acousmatique International, georganiseerd door Musiques & Recherches.

Leuven (26-28/10) - TRANSIT Festival
Dat Leuven het zenuwcentrum vormt van de World Music Days kan geen verbazing wekken. Geen enkel festival zette in het verleden zo in op creaties als het TRANSIT Festival dat het Festival van Vlaanderen Vlaams-Brabant jaarlijks in het kunstencentrum STUK organiseert. Voor deze editie doet Transit het wat rustiger aan met eerste uitvoeringen, maar niet wat betreft het aantal concerten.

Vrijdag is traditioneel een aanloopavond waarop dit jaar naast een micro-opera van Signe Klejs en Niels Roenholdt (in de gedaante van een installatie) ook Champ d'Action te horen is in onder andere 'Fingerfertigkeit', een stuk dat Serge Verstockt, artistiek leider van het ensemble, schreef in opdracht van TRANSIT. Later op de avond is de Letter Piece Company te zien en te horen in 'A to Zzz': een stuk waarin componist Matthew Shlomowitz beweging en muziek vermengt op een manier die sterk gelijkt op de 'Letter Pieces', de amusante, grappige en ingenieuze performances die twee jaar geleden reeds te zien waren op het festival. Wie deze uitvoering op vrijdag moet missen, krijgt overigens zaterdag in de namiddag een nieuwe kans.  De volgende dagen biedt TRANSIT naast reguliere concerten ook twee toonmomenten van educatieve projecten: een gitaarensemble dat werk speelt van Guy De Bièvre en het eindresultaat van de Nadar Summer Academy die eind augustus plaatsvond.

Het elektro-akoestische repertoire staat eveneens centraal in twee optredens. Op zaterdag slaan Arne Deforce en het Centre Henri Pousseur (Luiks centrum voor elektronische en elektro-akoestische muziek) de handen in elkaar voor een programma met werken voor elektronica en cello met creaties van Tim Vets en Wieland Hoban naast werk van Raphael Cendo. Deze componist, met een zwak voor haast monsterlijke volumes en alles verterende klanksculpturen, plaatst daarvoor speciaal luisprekers, zodat het geluid langs alle kanten op de luisteraar afkomt. Een dag later zoekt ook het Quatuor Danel hulp hij het Centre Henri Pousseur voor eerste uitvoeringen van werken van Jean-Luc Fafchamps en Maarten Buyl.

Nog zo'n uitzonderlijk optreden is het interactieve online concert, waarbij muzikanten in Leuven en 's-Hertogenbosch afwisselend op de twee locaties spelen, maar waarbij het publiek op een van de twee plaatsen alles kan volgen. Speciaal voor deze situatie schreef Peter Swinnen een nieuw werk, waarin de muzikanten en België en Nederland tegelijkertijd zullen samenspelen via een online verbinding.

Meer traditionele concertformats zijn er tenslotte voor pianist Ian Pace (sinds jaren een regelmatige klant op TRANSIT) die ondermeer een creatie zal spelen van André Laporte, gewezen voorzitter ISCM België. Een dag later haalt TRANSIT tenslotte de grote kanonnen boven. In de Schouwburg (en dus niet in STUK) verschijnt dan het legendarische Ensemble Intercontemporain, ooit nog uit de grond gestampt door Pierre Boulez, maar hier onder leiding van Jurjen Hempel. Het ensemble zal in uitgebreide sinfoniettabezetting te horen zijn in een werk van de Zuid-Koreaanse Unsuk Chin en premières van stukken van Enno Poppe en de vaandeldrager van de Vlaamse hedendaagse muziek, Luc Breways. Een uniek concert dat alles heeft om een stevig orgelpunt te vormen voor het TRANSIT festival.

Bergen (29/10) - en een beetje Luik
De Waalse poot van de World Music Days situeert zich op 29 oktober in Bergen, maar krijgt steun uit het Luikse. Het Centre Henri Pousseur en de Japanse violiste Izumi Okubo (docente aan het conservatorium van Luik en co-aanvoerder van het Orchestre Philharmonique de Liège) zorgen voor een programma met ondermeer een première van een werk van Peter Swinnen.

Ook het Ensemble ON en het Ensemble Musiques Nouvelles geven ruimte aan Belgische componisten. Het eerste is te horen in creaties van Pierre Slinckx  en Gilles Doneus en in 'Un Ciel Fait d'Herbes II' van Claude Ledoux. Ensemble Musiques Nouvelles, het vlaggenschip van de Waalse nieuwe muziek, zorgt voor eerste uitvoeringen van Pierre Bartholomée  en Jean‐Pierre Deleuze. Verder op het programma van dit concert komt de luisteraar Philippe Boesmans tegen, Jean-Paul Dessy  en 'Domeniche Alla Periferie del Impero' van de acht jaar geleden overleden Italiaan Fausto Romitelli, een werk dat het ensemble eerder dit jaar uitbracht op het album 'Nameless City' (Cypres).

Gent (30/09 & 01/10) - robots en levende muzikanten
Wie het heeft over nieuwe muziek in Gent, kan niet om de Stichting Logos heen, het muzikale geesteskind van componist en instrumentenbouwer Godfried‐Willem Raes. Op 30 oktober worden de robots van Logos' M&M ensemble in gang gezet voor vijf creaties, waaronder werken van Kristof Lauwers en Godfried‐Willem Raes zelf. Later die dag verhuist het festival naar de Handelsbeurs voor een namiddagconcert van Besides dat ondermeer twee werken van Matthew Shlomowitz brengt: zijn 'Letter Piece #5' en 'Avant Muzak', een 'traditioneel' stuk voor weinig traditionele bezetting van fluit, drums, elektrische gitaar, sopraansax, harp, viool, cello en sampler.

Het avondconcert in de Handelsbeurs is in handen van Het Collectief dat naast muziek van een Cypriotische, een Russische en een Litouwse componist ook te horen is in werken van grotere namen, zoals George Benjamin ('Flight') en Steve Reich ('New-York Counterpoint' voor klarinet en tape).

Een dag later, op 31 oktober resideert het festival in De Bijloke waar Nadar muziek speelt van haar dirigent Daan Janssens en Stefan Prins' 'Fremdkörper  1'. Van dit werk verscheen eerder dit jaar een opname door Nadar op een dubbel-cd, uitgebracht op het gereputeerde label Sub Rosa en integraal gewijd aan het werk van Prins.

Spectra speelt enkele uren later drie creaties, van de Chileen Pedro Álvarez , de Taiwanees Chiu‐Yu Chou en 'Memories of an Index' van Annelies Van Parys. Voor het slotconcert speelt het Brussels Philharmonic de symfonie in d van Franck en het derde vioolconcerto van Mozart (opnieuw met violist Andrey Baranov), naast recenter geschreven werken uit Hongarije en de VS.

Brugge (01 & 02/11) - in en rond het Concertgebouw
Fans van hedendaagse muziek zullen op de eerste dag dat het festival in Brugge neerstrijkt niet te veel andere afspraken in hun agenda moeten noteren. Het begint al om 10.30u met het Vlaams Radio Koor dat een artiestenmis zingt in de Sint-Salvatorkerk, met naast 'Missa 6 vocibus' van Joseph Ryelandt ook werken van componisten uit het festivalprogramma. Op de middag neemt beiaardier Frank Deleu over met 'Bell Play' van de Australiër Ben Thorn.

In de late namiddag kan het publiek terecht in de Kamermuziekzaal van het Concertgebouw waar onder andere de muzikanten van Agartha (met An Raskin op bajan - een Russisch accordeon), Tomma Wessel (blokfluit) en Alain Pire (trombone) te horen zijn in een akoestisch en elektro-akoestisch programma.

Voor het avondconcert tekent Bl!ndman [sax] en [drums], met creaties van o.a. de Belgen Wim Henderickx, Frederik Neyrinck en natuurlijk Bl!ndman-opperhoofd Eric Sleichim, naast eerste uitvoeringen van de Nederlandse Mayke Nas en Italiaan Riccardo Nova. Wie tussen de verschillende optredens niet naar huis kan, is welkom bij de doorlopend toegankelijk geluidsinstallaties. Die tweede dag doen de World Music Days het in Brugge heel wat rustiger aan. I Solisti del Vento beginnen er aan om 20u met een programma met een creatie van Frederik Neyrinck, naast werk van ondermeer Wim Henderickx  en een uitvoering van Stravinsky's 'Octet'. Daarna volgt een late night optreden van Kardibo. Voor dit Poolse collectief mag hedendaagse muziek ook speels zijn. In 'The Table' bespelen ze immers louter een tafel: met handen, voorwerpen en uiteraard de nodige geluidsversterking.

Antwerpen (03 & 04/11) - de stem en het laatste woord
Voor de laatste dagen verhuizen de World Music Days naar deSingel waar vooral zaterdag 3 november een drukke dag wordt. Het begint al om 17u met een concert van E-XXI. Een goed uur later verschijnt Champ d'Action opnieuw in het programma van de World Music Days, ditmaal met een programma dat de elektro-akoestische tour op gaat. Op het programma staan ondermeer 'Black Rock Unfolding' (voor cello en elektronica) van Luc  Brewaeys, 'Parcours' van Annelies Van Parys en 'A la Recherche de Temps' van Serge Verstockt: stuk voor stuk componisten van wie ook elders muziek te horen is tijdens het festival. Het ensemble Spectra zorgt voor uitvoeringen van 'Das Haar' van Goeyvaerts en 'Avec Diamants Extrêmes' van haar dirigent Filip Rathé. De avond wordt om 21.30 u besloten met enkele werken voor live elektronica.

Op de slotdag van het festival speelt het Hermes Ensemble ondermeer de creatie van 'Atlantic Wall' van Wim Henderickx en de 'Sringara Chaconne' van Jonathan Harvey, een man die beschouwd mag worden als een van de belangrijkste en meest fascinerende componisten van de afgelopen decennia. Voor het echte slotconcert van de World Music Days zorgt deSingel voor een verrassing. Waar het programma hoofdzakelijk gevuld is met concerten van instrumentale ensembles, krijgt het vocale ensemble Aquarius de eer om de deur van het festival achter zich dicht te trekken met werken van Rolan Coryn en 8 buitenlandse componisten.

Tijd en plaats van het gebeuren :

World Music Days 2012
Van donderdag 25 oktober tot en met zondag 4 november 2012
Op diverse locaties in Brussel, Leuven, Mons, Gent, Brugge en Antwerpen


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.worldmusicdays2012.be en www.freeyourears.be

Free Your Ears
Free Your Ears
is niet alleen een website maar een platform voor hedendaagse muziek in België waarmee wordt gestreefd naar het vormen van een gemeenschap rond hedendaagse muziek. De unieke samenwerking tussen vele partners uit het muzikale landschap in het licht van deze World Music Days, dat België als gastland organiseert, is het startpunt. De website zal geregeld de laatste nieuwe informatie rond hedendaagse muziek, concerten, festivals en nationale of internationale componisten behelsen. Het doel is om meer informatie bereikbaar te maken voor zowel de beginnende luisteraar als de meer ervaren hedendaagse muziekluisteraar.
F ree Your Ears is een samenwerking tussen Muziekcentrum Vlaanderen, ISCM Vlaanderen en het Forum des Compositeurs.

Bron : Artikel grotendeels overgenomen van Kwadratuur.be

Extra :
World Music Days. Een muzikale wereldtentoonstelling, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 10/10/2012

00:31 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook