07/03/2013

Ars Musica viert honderdste verjaardag van le Sacre du Printemps met een themadag in Flagey

Igor Stravinsky Op zaterdag 9 maart viert Ars Musica de honderdste verjaardag van Igor Stravinsky's Sacre du Printemps met een themadag in Flagey. Stravinsky's populairste werk stond voor een radicale breuk in de muziek. Critici gaven het de alternatieve titel Massacre du Printemps ( 'de slachting van de lente') , maar bij het brede publiek groeide het echter al snel uit tot een klassieker. Tijdens deze themadag viert Ars Musica de emblematische en bijzonder fascinerende componist met verrassende concerten waarbij Le Sacre in zijn originele versie wordt opgevoerd of een inspiratiebron is. Daniel Blumenthal en Jean-Claude Vanden Eynden spelen Le Sacre op twee piano's en Fabian Fiorini en Boyan Vodenitcharov dienen van antwoord met de vrije improvisatie 'Mes respects, Igor'. Voor de jongste bezoekers volgt een workshop rond Le Sacre en de opvoering van Suite met uitleg rond Histoire du Soldat. Op het programma prijken verder zes nieuwe creaties van Quatuor Tana op basis van Stravinsky's werk, themafilms en een amateurkoor. Met als klap op de vuurpijl: Le Sacre in orkest versie door het Brussels Philharmonic.

Lezing Claude Ledoux : Le Sacre comme point d'aboutissement : primitivisme ou modernité ? - 15.00 u
Aan deze honderdste verjaardag valt niet te ontkomen: op 29 mei 1913 werd in het Parijse Théâtre des Champs Elysées Le Sacre du printemps gecreëerd. Van dit revolutionaire werk, dat vaak als onnavolgbaar wordt bestempeld, zijn nochtans waardige telgen terug te vinden in het oeuvre van Varèse. De Sacre schudt de gevestigde codes van luisterervaring, ruimte en tijd grondig door elkaar en is tegelijk een krachtige getuigenis over een periode die bulkt van de artistieke ideeën. De revolutionnaire ontwikkelingen in de plastische kunst en de film hebben ongetwijfeld bijfgedragen tot de geniale stuiptrekkingen van Stravinsky's geest.
Zijn culturele wortels speelden evenzeer een belangrijke rol. Als Rus was Stravinsky het neonationalistische gedachtengoed genegen. Zijn Sacre zit vol verwijzingen naar Russische volksdansen en is duidelijk geïnspireerd op de volkse melodieën uit de etnomusiciologische bundel Juskiewicz.
Ook Stravinsky's historische wortels komen in het werk aan de oppervlakte. En dan zijn er nog de grote muzikale voorbeelden van de componist: Schubert, Liszt, Glinka en Moussorgsky, om er maar enkele te noemen.
De muziekschriftuur van de Sacre baadt in een totaal nieuw licht. De klankvertelling gaat vergezeld van een aantal choreografische keuzes die wel moésten aanleiding geven tot het beruchte schandaal van 1913. Dit wonderlijke magma van in elkaar verstrengelde krachten tracht Claude Ledoux in zijn lezing te ontrafelen, zonder het mysterie teniet te doen dat van de Sacre een absoluut meesterwerk maakt.

Daniel Blumenthal & Jean-Claude Vanden Eynden : Igor Stravinsky, Le Sacre du printemps (versie voor twee piano's) - 15.00 u
In 1910, wanneer Stravinsky nog volop aan de compositie van L’Oiseau de feu werkt, komt de idee van de Sacre du printemps in hem op.
In zijn mémoires (Chroniques de ma vie) beschrijft Stravinsky de ontstaansgeschiedenis van het werk: "Op een dag kwam geheel onverwacht - want mijn geest was door heel andere zaken opgeslorpt - de idee in me op een voorstelling te maken over een groot heidens ritueel: oude wijzen, in een cirkel gezeten, kijken naar de dodendans van een jong meisje, hun offergave om de lentegod gunstig te stemmen. Dat zou het thema worden van de Sacre du Printemps. Ik moet toegeven dat ik sterk onder de indruk was van mijn ingeving en had het er onmiddellijk over met mijn vriend, de schilder Nicolas Roerich, die bekendstaat om zijn uitbeeldingen van het paganisme."
Op aansporen van Diaghilev, die onmiddellijk enthousiast reageert, werkt Stravinsky samen met Roerich in de loop van 1911 de opeenvolgende taferelen uit. De compositie van de partituur, die Stravinsky moet onderbreken voor de creatie van zijn andere balletten (L’Oiseau de feu en Petruchka), zal meer dan twee jaar in beslag nemen. De componist voltooit het werk op 8 maart 1913.
Gelijktijdig met de totstandkoming van de orkestpartituur realiseert Stravinsky een reductie voor quatre-mains, evenals een tweede reductie voor twee piano’s. Beide zijn bedoeld voor de eerste repetities met de dansers.
De afwezigheid van de briljante orkestkleuren schept geenszins een droge of flauwe indruk maar biedt een uitgepuurde lezing van het ballet, waarbij de harmonieën bloot komen te liggen en niets van de intrinsieke kracht van de Sacre verloren gaat.

Ictus : Igor Stravinsky, Histoire du Soldat - Suite - 15.45 u
Een concert met commentaar van Jean-Luc Plouvier voor kinderen vanaf 12 jaar

Na het einde van de Eerste Wereldoorlog, in 1918, komt de Franse avant-garde op gang, als hevige reactie tegen de Wagneriaanse “nevel” en de Debussiaanse “mist”. Met een zelden geëvenaarde virtuositeit en frisheid componeert Stravinsky met L'Histoire du Soldat de eerste remix uit de muziekgeschiedenis. Circusgeschal, Zwitserse legermuziek, Russische liederen, walsen en tango’s: alles vloeit samen tot één groot wervelend klankfestijn. Ictus brengt de trioversie (zonder verteller), die gedomineerd wordt door een lustig krassende vioolpartij zoals geen enkele componist voor hem ooit had durven schrijven.
Alle aspecten van dit baanbrekend werk worden toegelicht aan de hand van pianofragmenten, delen uit de choreografie van Le Sacre du Printemps, gereconstrueerd door Dominique Brun, en enkele neoklassieke schilderijen. Dat alles levert een vermakelijke en toegankelijke uiteenzetting op.

Lezing Harry Halbreich : Le Sacre en Jeux: twee voedingsbronnen van een eeuw muziekcreatie - 15.45 u
Op 29 mei 1913, net honderd jaar geleden, sloeg de creatie van Le Sacre du printemps van Igor Stravinsky in als een bom en bracht een regelrechte herschikking van het muzieklandschap teweeg. Op orkestraal, harmonisch maar vooral ook ritmisch vlak zou het werk gedurende tientallen jaren een beslissende impact hebben op de muziekcreatie. Stravinsky’s krachtige statement overschaduwde volledig de creatie van Jeux van Claude Debussy, die nochtans slechts twee weken eerder had plaatsgevonden. Het verdere verloop van de muziekgeschiedenis toont aan dat, terwijl de Sacre insloeg als een bom, Jeux pas achteraf een tijdbom is gebleken, waarvan de impact tot op vandaag blijft nazinderen bij de jongste generatie componisten. De Sacre is toegetreden tot het lijstje van klassieke meesterwerken. In navolging van Beethovens Sinfonia Eroica (een soort 'Sacre van de 19de eeuw', zoals Stravinsky's meesterwerk kan worden gezien als een 'Eroica van de prille 20ste eeuw') maakt de Sacre definitief deel uit van de muziekgeschiedenis, zonder echter nog een actieve invloed uit te oefenen op de hedendaagse creatie. Vanop enige afstand aanschouwd, is de Sacre misschien wel een laatste grote romantische symfonie, waarin trouwens ook Debussy's muziektaal is opgenomen: ontwaart men in de inleiding van het tweede deel geen Debussiaanse Nuages? Misschien brengt Petrouchka - op een andere manier weliswaar - een krachtigere boodschap van vernieuwing, met zijn procédés van montage en collage, zijn polytonaliteit en polyritmie, zijn opeenstapeling van verschillende muzieksoorten, en de indringing van populaire en volkse stijlen. Het vernieuwende karakter van Jeux ligt hem dan weer in de explosie van de muziekvorm, de orkestschriftuur, de subtiele oplossing van systemen en harmonieën: de muzikale syntaxis ondergaat er diepgaande wijzigingen, die hebben geleid tot de spectrale, aleatorische en (slechts schijnbaar!) informele stromingen die de creatie tot op vandaag voeden.
De uiteenzetting van Harry Halbreich zal verscheidene aspecten schetsen van deze langzame muzikale omwenteling.

In de wandelgangen - 16.45 u
Het veelzijdige genie van Igor Stravinsky kleurt de hele 20ste eeuw. Ofschoon de componist geen directe volgelingen had, wordt hij tot op vandaag erkend als spirituele vader van de hedendaagse muziek. Door zich de meest verschillende stijlen eigen te maken, van ver in de geschiedenis tot in de moderne tijd, baande hij zich een atypische weg en ontpopte zich als onevenaarbaar 'ritmicus', als genie van timbre en orkestratie, maar ook als eerbiedwaardig architect van de vorm. Naar aanleiding van de 100ste verjaardag van Le Sacre droeg Ars Musica vijf jonge componisten op om een werk te schrijven voor de bezetting van een van Stravinsky's korte composities.

Bittoviva Koor : Le Sacre du printemps becommentarieerd - 16.45 u
Le Sacre du printemps, becommentarieerd door twaalf jongedames met de stem op de lippen!
ReMuA baseert zich samen met het Bittoviva Koor op muziek van Stravinsky voor de creatie van twee poëtisch - muziektheatrale interventies waar gesproken en gezongen woord in elkaar versmelten; een mobiel project dat op de themadag rond Stravinsky een weg aflegt in de vele ruimtes van Flagey. Het Bittoviva Koor is ontstaan uit de zowel muzikale als menselijke ontmoeting tussen ReMuA en Iva Bittova in 2012. Die ontmoeting mondde uit in een voorstelling die toerde in België, Frankrijk en Nederland (coproductie ReMuA - Zonzo Compagnie ) . Sindsdien komt deze groep van twaalf jonge zangeressen regelmatig samen voor de creatie van projecten die zowel podiumprésence als stembeheersing vereisen.

Quatuor Tana : Stravinsky, Andreas Moustoukis - 18.15 u
Stravinsky heeft maar drie composities voor strijkkwartet geschreven. Behalve het zeer korte Double canon (ter nagedachtenis van Raoul Dufy) heeft hij ze bovendien allemaal herwerkt. Zo orkestreert hij de Trois pièces pour quatuor à cordes voor de Quatre Études pour orchestre. Daarnaast duikt het Concertino in 1952 op als compositie voor twaalf instrumenten. In If I was Igor… onderzoekt Andreas Moustoukis hoe Stravinsky's constructivisme naar de 21ste-eeuwse context kan worden gekneed.

Fabian Fiorini & Boyan Vodenitcharov : Mes respects, Igor - 19.00 u
Vrije improvisatie voor twee piano's op Le Sacre du printemps

Brussels Philharmonic & Peter Jablonski : Stravinsky, Bartók - 20.15 u

Programma :
- Igor Stravinsky, Le Chant du Rossignol (1917)
- Béla Bartók, Derde pianoconcerto, Sz. 119 (1945)
- Igor Stravinsky, Le Sacre du Printemps (1913)

Op 29 mei 1913 werd Stravinsky’s meesterwerk Le Sacre du Printemps voor het eerst uitgevoerd in het Parijse Théâtre des Champs-Élysées. Het ballet geeft vorm aan een soort oerritueel waar een jonge maagd geofferd wordt om de goden gunstig te stemmen. Het schandaal tijdens de première, de schokgolf die door het Parijse publiek ging bij de onvoorspelbare, ritmische muziek en de afschuw om de woeste en barbaarse balletscènes hebben intussen plaats gemaakt voor de status van iconisch werk. Honderd jaar na de creatie heeft dit intense werk nog niets van zijn kracht ingeboet, ook al schrikken we intussen niet meer van de tempowisselingen en de atonale bewegingen die het werk zo typeren.

"Een oprechte, welgemeende en kameraadschappelijke groet aan het uitstekende orkest van het N.I.R.".  Dat schreef de Russische componist in mei 1952 in het Gulden Boek van het Groot Symfonie Orkest van het N.I.R., nadat hij het had gedirigeerd in een huldeconcert ter ere van zijn zeventigste verjaardag. De illustere voorganger van Brussels Philharmonic maakte toen nog deel uit van de openbare omroep. Het orkest zorgde niet alleen voor creaties van Stravinsky’s oeuvre, maar maakte zijn werk ook bekend bij het Belgische publiek. Brussels Philharmonic zet die Stravinsky-traditie vandaag verder onder leiding van chef-dirigent Michel Tabachnik, die terecht de geestelijke erfgenaam van Ernest Ansermet wordt genoemd.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Themadag Igor Stravinsky's Sacre du Printemps
Zaterdag 9 maart 2013 vanaf 14.00 u
Flagey - Brussel

H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.arsmusica.be en www.flagey.be

Elders op Oorgetuige :
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013

00:53 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

06/03/2013

Haagse festival voor nieuwe muziek Dag in de Branding verlegt grenzen

Luciano Berio & Cathy Berberian Nog geen weekendplannen? Het Haagse festival Dag in de Branding laat zaterdag de hele dag nieuwe muziek horen: Adriaansz, Haines en Cathy Berberian staan centraal. In deze editie presenteert Korzo een portret van componist Peter Adriaansz, speelt Greg Haines in aflevering 7 van de serie 'DayDreaming' in het Paard van Troje en bezoeken we een nieuwe locatie voor hedendaagse muziek : Het Nutshuis. Daar staat in een uitgebreid programma de Amerikaanse componiste en mezzosopraan Cathy Berberian centraal.

Grenzen verleggen is het thema van deze eerste editie van 2013. De componisten van deze editie deden dat door letterlijk te verhuizen naar een ander continent of door die reis figuurlijk te voltrekken. Een ontwikkelingsproces waarbij de jonge, onderzoekende componist na verloop van tijd zijn eigen meester wordt, een eigen herkenbare taal spreekt en die ook blijvend ontwikkelt, en zo zijn stempel drukt op de cultuur waarin hij werkzaam is. Ook voor Cathy Berberian, Peter Adriaansz en Stephanie Pan leidde het bestaan als 'expat' tot een kenmerkend open houding ten opzichte van de omgeving, terwijl hun herkomst als voedingsbodem hun koers bleef en blijft bepalen. Dankzij deze combinatie creëerden zij een volstrekt eigen wereld.

Cathy Berberian (1925-1983) was gehuwd met de Italiaanse componist Luciano Berio, die meerdere stukken schreef voor haar bijzonder wendbare en expressieve stem. Ook andere componisten als John Cage, Hans Werner Henze en Igor Stravinsky schreven werk voor Berberian. Het bekendste werk van Berberian zelf is Stripsody (1966), waarin ze haar vocale techniek exploreert door middel van stripboekklanken. Tijdens deze editie brengen studenten van het Koninklijk Conservatorium dit werk ten gehore, aangevuld met enkele sequenza's van Berio. Aansluitend wordt 'Music is the air I breathe' vertoond, een documentaire van regisseur Carrie de Swaan over het leven van Berberian (Best Documentary AFFMA Film Festival, Holllywood, 2002). De avond in het Nutshuis wordt afgesloten met een bijdrage van Kate Moore en Theater Dakota.

Korzo presenteert tijdens festival Dag in de Branding een bijzonder portretconcert rondom de Haagse componist Peter Adriaansz. Adriaansz verricht in zijn werk onderzoek naar klank, vorm en zoals hij dat zelf noemt 'hoorbare' wiskunde. Recentelijk vertonen zijn composities ook microtonale invloeden. Ensemble SCALA is hét nieuwe ensemble voor microtonale muziek in Nederland dat door Stichting Huygens-Fokker (centrum voor microtonale muziek) is geïnitieerd. Bijzonder is dat het beroemde Fokker-orgel onderdeel van dit ensemble is geworden. De musici zijn allen specialisten op het gebied van microtonale muziek, die gezamenlijk de grenzen verkennen van de kleurrijke mogelijkheden van microtonaliteit.

Greg Haines werd geboren in een klein dorpje in het zuiden van Engeland, waar hij al vanaf jonge leeftijd een interesse ontwikkelde in geluid en geluidmakers. Door een enthousiaste muziekleraar kwam Haines in aanraking met de werken van 'minimalistische' componisten zoals Steve Reich, Gavin Bryars en Philip Glass. Nog steeds zijn deze van grote invloed op het werk van deze jonge componist. ' Daydreaming' is een concertserie in Paard van Troje in het kader van festival Dag in de Branding waarin avontuurlijke muziek op de grenzen van pop, klassiek, elektronisch, experimenteel en impro centraal staan. In de Daydreaming serie zetten hedendaagse internationale componisten een nieuw en uniek geluid neer.

De Italiaanse componist Luciano Berio (1925-2003) was was getrouwd met de Amerikaanse sopraan Cathy Berberian, voor wie hij een aantal stukken gecomponeerde, waaronder Circles, Sequenza III, Visage en Récital. Zijn oeuvre omvat een breed scala aan vormen en vormexperimenten. Hij schreef zowel kamermuziek, composities voor groot orkest en vocalisten als elektronische muziek. Hij werkte zijn leven lang aan een reeks Sequenza's voor solo-instrumenten. Het gebruik van muzikale en literaire citaten en het incorporeren van allerlei soorten volksmuziek is kenmerkend voor zijn werk.

In aanvulling op Carrie de Swaan's documentaire over Cathy Berbarian presenteert Dag in de Branding de performance 'Implied Manifesto' van de in Den Haag wonende Amerikaanse stemkunstenaar Stephanie Pan. Zoals ze het zelf omschrijft, lijkt de performance op een persoonlijk manifest, maar vrijwel zonder verstaanbare woorden. In plaats daarvan vloeit de betekenis voort uit de viscerale aanwezigheid van de kunstenaar, abstracte geluiden en intonaties.

Daarnaast hoor je 'What is the current that makes machinery' van Stelios Manousakis, een stuk voor vrouwelijke stem en live elektronica, geschreven voor stemkunstenaar Stephanie Pan. Het stuk is gebaseerd op teksten uit het eerste deel van Gertrude Steins Tender Buttons: objects; food; rooms, een verzameling korte teksten geschreven in 1912. In deze modernistische teksten, die vaak worden omschreven als verbaal kubisme of taalkunst, maakt Stein composities met taal. Daarbij gaat het haar niet om de wereld die met de taal wordt uitgedrukt, maar om het eigen materiaal van de taal: tekens, klanken, ritme, synta en semantische fragmenten. Ze behandelt de taal als een herontdekt esthetisch object dat nieuwe werelden oproept in de geest van de luisteraar.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Dag in de Branding 27 : Peter Adriaansz, Greg Haines, Stephanie Pan, Cathy Berberian, Luciano Berio...
Zaterdag 9 maart 2013 vanaf 14.30 u

Op verschillende locaties in Den Haag

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.festivalindebranding.nl

13:04 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

05/03/2013

Twee festivalcolloquia vol nieuwe denkpistes tijdens Ars Musica

colloquium Tijdens het festival Ars Musica worden twee colloquia gehouden. Op 8 en 9 maart wordt het publiek van de hedendaagse muziek onder de loep genomen, in co-organisatie met PUCK (Part icipation, University, Kulture ). Van 21 tot 23 maart brengt het colloquium Muzikale nieuwheid in de twintigste eeuw en kritische musicologie in de Académie royale de Belgique een eerbetoon aan het twintigste eeuwse gedachtengoed van de musicoloog Célestin Deliège.

PUCK (een project van de Europese Commissie) organiseert op 8 maart een eerste colloquium over cultuurparticipatie. Moet het muziekaanbod worden aangepast aan het steeds veranderende publiek? Of, welke impact hebben mega-evenementen? De dag erna volgt onder de ietwat provocerende titel: 'Hebben we hedendaagse muziek nodig?' Een denkoefening over de verhouding tussen enerzijds hedendaagse muziek en publiek en anderzijds neurologie en muziek.

De Académie royale de Belgique en de ULB organiseren op 21 en 23 maart een tweede colloquium : 'Muzikale nieuwheid in de twintigste eeuw en kritische musicologie'. Tijdens drie halve dagen zullen de verschillende aspecten van het werk van Célestin Deliège worden toegelicht: standpunten over muziekanalyse; filosofische en esthetische perspectieven, moderne en andere muziek.

Beide colloquia zijn gratis toegankelijk.

Meer info : www.arsmusica.be

Elders op Oorgetuige :
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013

12:45 Gepost in Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Middagconcert met werk van Benoît Mernier en César Franck in De Munt

Benoît Mernier In de stemmige Grote Foyer van de Munt brengen de Concertini elke vrijdag van begin oktober tot half juni op het middaguur vijfenveertig minuten kamermuziek die van ver of van nabij verband houdt met de hoofdlijnen van de opera-, concert- en recitalprogrammering. Musici van het huis brengen er met de diverse vaste ensembles en in wisselende formaties de bekende parels van de kamermuziek. In het kader van Ars Musica brengt het Malibran Strijkkwartet op vrijdag 8 maart werk van César Franck en Benoît Mernier (foto). Nog tot dinsdag 19 maart is ook Merniers opera 'La Dispute' te zien in De Munt.

De titel van het Tweede strijkkwartet van Benoît Mernier is een eerbetoon aan de Franse filosoof Gilles Deleuze, die een opmerkelijk natuurfenomeen gebruikt om het concept 'rizoom' te ontwikkelen en te formuleren. Sommige orchideeënsoorten nemen de vorm van een wesp aan om zich voort te planten. Door die strategie van de plant gaan mannetjeswespen op de bloemen af, die ze voor vrouwtjeswespen houden. In de val gelokt trachten ze met de vermomde orchideeën te paren, een dans die voor de verspreiding van het pollen zorgt. Op basis van die mooie metafoor ziet Deleuze de wesp en de orchidee als elkaars imitatie. De filosoof plaatst tegenover het piramidale systeem met boomstructuur, een horizontale rizoomstructuur. Elementen zijn er met elkaar verbonden door een veelheid aan wortels, waarvan de onderlinge verbindingen niet volledig zichtbaar zijn.

Merniers compositieproces gaat uit van eenzelfde idee, namelijk dat een muzikale ontwikkeling niet-lineair en discontinu kan zijn. De twee delen van Merniers compositie werken eigenlijk dezelfde figuren uit. Ze illustreren zowel het 'wesp-worden van de orchidee' als het 'orchidee-worden van de wesp', om het met Deleuzes woorden uit te drukken. Het Tweede strijkkwartet van Benoît Menier werd gecreëerd tijdens de editie 2010 van het festival Ars Musica. Voor de vertolking zorgde het Quatuor Danel, aan wie het werk is opgedragen.

Programma :

  • César Franck Quatuor à cordes en ré majeur (1889)
  • Benoît Mernier La guèpe et l’orchidée (2010)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Malibran Strijkkwartet : Benoît Mernier, César Franck
Vrijdag 8 maart 2013 om 12.30 u
De Munt - Brussel

Muntplein
1000 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be en www.demunt.be

Extra :
Benoît Mernier op www.compositeurs.be, www.lamediatheque.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013
Wereldcreatie tweede opera La Dispute van Benoît Mernier in De Munt, 1/03/2013

11:20 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

01/03/2013

Wereldcreatie tweede opera La Dispute van Benoît Mernier in De Munt

La Dispute Wie ligt aan de basis van de ontrouw in de liefde, de man of de vrouw? Die vraag stelt Marivaux in La Dispute, een van zijn meest onthutsende en scherpe teksten die de kern vormt van het libretto van Benoît Merniers tweede opera. Om voor eens en altijd dit filosofische dispuut te beslechten, brengt een duivels experiment vier jongelui samen die ver van de beschaafde wereld opgroeiden en nu onder onze ogen de liefde zullen ontdekken, maar ook de ontrouw. Voor deze nieuwe opera werkte de Belgische componist Benoît Mernier nauw samen met de librettisten Ursel Herrmann en Joël Lauwers. Na Frühlings Erwachen uit 2007 richt hij zich met dit werk opnieuw op het ontluiken van het verlangen. Onder de muzikale leiding van Patrick Davin wordt dit 'dispuut' geregisseerd door het buitengewone echtpaar Herrmann dat hiermee voor het eerst een hedendaagse compositie aanpakt.

Voor de muziek van La Dispute beschouwde Benoît Mernier het theatrale project in zijn globaliteit en moest de muziek heel intens de tekst dienen. Net zoals in de 18de eeuw worden vormschema's afgewisseld, waardoor de opera dichter aansluit bij het Duitse Singspiel - met beurtelings gesproken en gezongen teksten op een al dan niet muzikale achtergrond - dan bij de doorgecomponeerde Wagneriaanse stijl. De alternatie van verschillende vormen wordt dus bepaald door de teksten van Marivaux zelf en daarom was de samenwerking met de librettisten zo belangrijk. Deze diversiteit laat ook toe om heel verschillende schrijfstijlen te gebruiken. Toch is de muziek geen 'pastiche' maar zit ze stevig verankerd in haar tijd. De orkestratie blijft doorzichtig, voor een klein orkest van een dertigtal spelers. Dat zal een grote samenhorigheid in de hand werken tussen muzikanten en de solisten en een goede verstaanbaarheid van de Franse tekst, in een werk dat niet langer dan twee uur zal duren.

Organist, componist en pedagoog Benoît Mernier studeerde orgel aan het Conservatorium van Luik, waar hij verschillende eerste prijzen en het Hoger diploma behaalde, en werd daarna assistent van Ferrard aan de conservatoria van Luik en Brussel, alvorens zich gedurende twee jaar te specialiseren bij Jean Boyer. In Luik ontdekte hij de hedendaagse muziek, onder meer door zijn contacten met Claude Ledoux, Henri Pousseur, Bernard Foccroulle, Célestin Deliège en Philippe Boesmans met wie hij zich toelegde op compositie. In 1995 volgde hij een stage aan het Ircam te Parijs. Sindsdien schreef hij een indrukwekkend oeuvre bij elkaar dat zowat alle genres omvat en te horen was op festivals als ArsMusica, Présences, WienModern en Gaudeamus.

Verscheidene van zijn werken werden met internationale prijzen onderscheiden: Artifices voor orgel door ‘La Tribune Internationale des Compositeurs’ van de Unesco, Blake Songs voor stem en kamerorkest door de Koninklijke Academie van België, Quintette avec clarinette kreeg de Prix Paul Gilson de la Communauté des Radios Publiques de Langue Française en Cinq Inventions voor orgel werd in 2003 geselecteerd voor het SIMC Festival. Er bestaan verschillende cd-opnames van Merniers werk, waarvan er één bekroond werd met de Snepvangers Prijs van de Belgische muziekpers (2001). Tijdens het seizoen 2002-2003 was Benoît Mernier composer in residence bij het Paleis voor Schone Kunsten (Bozar, Brussel) en in 2004 bij het Oostenrijkse festival Carinthischer Sommer.

Hij doceert orgel, improvisatie en muziekanalyse aan het Institut supérieur de Musique et de Pédagogie (IMEP) in Namen. Benoît Mernier gaf orgelrecitals in België en het buitenland (Europa, Canada en Japan), en realiseerde verscheidene opnamen, waarvan één werd bekroond met een Grand Prix de l’Académie du disque Charles Cros. Zijn volgende compositie, voor het Pro Arte Quartet in de Verenigde Staten (op bestelling van de Koussevitzky Stichting), zal net na deze nieuwe opera gecreëerd worden.

De opera La Disputeis gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk van Pierre Carlet de Marivaux, de Franse auteur, toneelschrijver en journalist uit de 18de eeuw wiens grootste literaire verdienste erin bestond het Italiaanse volkstheater - de Commedia dell'Arte - en het meer formele Franse theater nader bij elkaar te brengen. Dat stelde hem in staat kritiek uit te oefenen op de omgangsvormen van zijn tijd. Bovendien beheerste hij als geen ander de techniek van het dubbelspel in zijn plot, waarmee hij de toeschouwer voor het lapje hield.

Zijn toneelstuk La Dispute is een meedogenloos experiment over de vraag wie het eerst was met bedriegen van de ander: de man of de vrouw? Een adellijk koppel, de Prins en Hermiane, hebben een filosofisch meningsverschil over die vraag en dus over de liefde en ze besluiten dit op te lossen door een gewaagd experiment op touw te zetten: vier kinderen werden ver van alles, van iedereen en zonder rolmodellen, helemaal geïsoleerd opgevoed in een kasteel. Het waren 2 jongens en 2 meisjes. Hun enig contact was een zwarte knecht voor de jongens, en zijn zuster voor de meisjes. Als ieder van hen voor het allereerst in contact komt met de drie anderen – en dus met 'de andere sekse' - verstoppen De Prins en Hermiane zich en kijken ze hoe hun proefkonijnen zich in de duistere valkuilen van de liefde storten. Niet eerder ervaren verliefdheid gevolgd door jaloezie, verraad en wanhoop worden hun deel, maar het antwoord op de initiële vraag wordt niet gevonden. Marivaux schreef dit stuk in 1744 op het einde van zijn carrière. Het werd destijds slecht ontvangen en raakte daarna in de vergetelheid, tot de legendarische enscenering van Patrick Chéreau in 1973.

Benoît Mernier over opera : "Het is echt een volledige expressiewijze. De componist krijgt ook de mogelijkheid om minder alleen te staan in het creatieproces, want opera is groepswerk. ... En voor mij is opera een virus, het is iets dat me meevoert, dat me raakt, waarvan ik bezeten ben. Opera, dat is in vervoering zijn van de stem en de menselijke passies. Wat me ook fascineert is dat opera ook altijd iets mysterieus en magisch heeft. Hij heeft een dimensie die noodzakelijkerwijs aan de mythe raakt, aan de universaliteit van het mens-zijn."

Waarom een tekst van Marivaux ? Benoît Mernier : " In het begin vertrok ik eerder van het idee om een symbolistisch of een recenter stuk te nemen. Ik had een stuk gevonden van Maeterlinck dat me erg raakte, maar toen ik me daar muziek bij voorstelde, klonk dat als Debussy, wat ik absoluut niet wilde, hoewel ik die componist bewonder! Dus dacht ik dat het misschien beter was een oudere tekst te zoeken, maar niet op rijm. Op die manier kwam ik terecht bij La Dispute. Ik was eerst vooral weg van het formaat dat me ideaal leek en de replieken die vrij kort waren, in tegenstelling tot de meeste grote werken van Marivaux. De taal leek me een hoog gehalte aan moderniteit te hebben en ik voelde dat ze de kracht had om zich vrij natuurlijk in een muzikaal discours te integreren."

Over het compositieproces : " Ik laat me inspireren door de personages, door wat ze zeggen, maar ook door de globale situatie van de scènes, door het gevoel dat dit alles bij mij losweekt. Ik declameer de tekst hardop om het ritme te vinden en als ik dan de goede ritmische modulatie gevonden heb, komt de melodie vrijwel gelijktijdig. ... In La Dispute moest de muzikale behandeling absoluut verschillend zijn voor de drie soorten paren ... De muzikale behandeling is verschillend, maar op het einde kom alles samen. Niet zozeer omdat de personages veranderd zijn, hoewel er een schok is op het moment dat de sluier over het experiment wordt opgelicht, maar gewoonweg omdat het experiment op zijn einde loopt en dat ze in de grond allemaal tot dezelfde conclusie komen, tot dezelfde desillusie." (*)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Benoît Mernier : La Dispute
Di 5, do 7 en vrij 8 maart 2013, telkens om 20.00 u
Zo 10 maart 2013 om 15.00 u
Di 12, wo 13, za 16 en di 19 maart 2013, telkens om 20.00 u
De Munt - Brussel

Leopoldstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.demunt.be en www.arsmusica.be

Meet the Artists : Team La Dispute - zondag 3 maart 2013 om 16.15 u
Een gelegenheid om kennis te maken met de componist, regisseurs, dirigent, zangers en andere artiesten die aan deze productie productie meewerken. Met Benoît Mernier, Karl-Ernst en Ursel Herrmann, Joël Lauwers, Patrick Davin, Stéphanie d'Oustrac & Stéphane Degout. Ze spreken over hun ensceneringen, hun carrière, verklaren hun esthetica en hun dramaturgische keuzes.

(*) Interview met Benoît Mernier, opgetekend door Marie Goffette

Extra :
Benoît Mernier op www.compositeurs.be, www.lamediatheque.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica opent met Frühlings Erwachen van Benoît Mernier, 7/03/2007

11:36 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

27/02/2013

Vijftiende editie KRAAK festival in Netwerk Aalst

KRAAK festival De vijftiende editie van KRAAKfestival, de jaarlijkse karavaan langs avant-garde muziekgeschiedenis, hedendaags experiment en andere onder-de-radarkunst, biedt ook dit jaar weer twaalf uur intens eclectisch, synesthetisch genot. Kom meegenieten van dit festival, pik met dezelfde moeite nog even de tentoonstelling 'Watch That Sound' in Netwerk Aalst mee, en hang wat rond tussen de vele platenstandjes in een (heerlijk luidruchtige) feestelijke sfeer.

Het Gentse Kraak is een van die "kleine" spelers in de muziekwereld die groot zijn in wat ze doen. Ze leerden niet voor niets hun volk luisteren naar dronemetal, analoge elektronica, grootstadsfolk, new age, hypnagogic pop (toen het gebruik van deze term nog niet resulteerde in scheldtirades op fora allerhande), freejazz of cutting edge luitspelers. Met een nieuwe editie van het Kraak festival op 2 maart wordt die traditie verder gezet.

Twaalf uur lang is het CHK Netwerk in Aalst de thuishaven van wat de in de kantoren van Kraak werd samengesprokkeld. MIA winnaars zijn dun gezaaid. Dwarse koppigaards daarentegen struikelen over elkaar op weg naar het podium dat ook dit jaar weer bevolkt wordt door een eclectische mengeling van elektronica, gitaarnoise, in de artisanale folk gedrenkte muziek en beeldende kunst.

Home made
Waar en hoe beginnen aan een festival dat als lijn heeft dat er geen echte lijn in zit? Of het moeten de kruipkelders van de hedendaagse muziekwereld zijn. Toch tekenen zich dit jaar enkele markante figuren af, zeker in de sector van de elektronisch muziek. Een van die muzikanten is de jonge Slowaak Jonáš Gruska die zoals veel van zijn collega's zijn wortels heeft in de punk- en hardcorescene, maar die muziek al snel te beperkend vond. "Ik wilde altijd al meer experimenteren en ik was goed vertrouwd met computers, dus dat ging eigenlijk redelijk vlot. Ik heb het grootste deel van mijn kindertijd voor een computerscherm doorgebracht, dus zou het vreemd zijn als ik mijn muzikale plannen niet digitaal zou realiseren. Ondertussen heb ik ook al enkele stukken voor live spelende, akoestische muzikanten geschreven, maar met wat de meeste mensen muziek noemen zit je met dat medium echter al snel op de limieten."

Elektronica werd het dus, wat onder andere resulteerde in zelf ontwikkelde open source software die nog steeds gratis of tegen een klein steunbedrag op zijn website te downloaden is. Gruska heeft ook een eigen label LOM waarop hij onder meer eigen werk uitbrengt. Vorig jaar verscheen op LOM een derde release, &'Nočné Oscilácie pre Jedného', een cassette met muziek die mijlenver van zijn eerder uitgebrachte, digitale muziek verwijderd is. In plaats van muzikale hightech refereren de vier tracks naar het speelse van de elektronicapioniers uit het midden van de 20ste eeuw. Toch wil hij zelf liever niet van een echte muzikale switch spreken. "Mijn laatste release is inderdaad gemaakt met analoge apparatuur, maar mijn volgende (van mijn ander soloproject Binmatu) is weer helemaal digitaal. Ik wil mezelf, noch mijn werk beperken tot deze of gene manier van werken."

Gruska studeert momenteel aan het Instituut voor Sonologie in Den Haag en in Krakow en het is daar dat zijn fascinatie voor analoog materiaal concrete vormen aannam. "Mijn analoge muziek is sterk bepaald door het werken met modulaire synthesizers die ik ben beginnen bouwen gedurende mijn studies in Polen. Terug in Nederland wist ik gewoon dat ik iets moest opnemen in de analoge studio aldaar. Plots voelde ik de relatie met het systeem. Ik breidde mijn brein uit via de enorme spaghetti van kabels en zonk er helemaal in weg." 

De voordelen van het gebruiken van analoog materiaal ziet Gruska in "het soepel werken, de instabiliteit en misschien ook wel het feit dat ik hierdoor leer hoe dingen op een heel basic niveau werken. Ik herinner me nog het moment toen ik mijn eerste analoge oscillator gebouwd had. Er is daarin gewoon iets dat met ons verbonden is. Meer en meer begin ik te voelen dat analoge elektronica dichter bij de natuur staat dan computers." Op 2 maart staat hij op het Kraak festival met naar eigen zeggen "een rotzooi aan kabels, microfoons en enkele (zelf gemaakte) modulaire synthesizers."

Dat &'Nočné Oscilácie pre Jedného' op cassette verscheen, was voor Gruska geen toeval. "Ik vond dat tapes het beste medium waren om dat album te verdelen. In de studio werk ik veel met reels en die zouden eigenlijk nog beter zijn. Er is iets met cassettes dat je niet kan vervangen door een digitaal medium. Een cassette in de speller stoppen, dat heeft soms iets ritualistisch." Door te kiezen voor een cassetterelease is het verleidelijk om een verband te zien met een andere artiest op de affiche: de cassette-dj Jackson Bailey oftewel Tapes. Niet ten onrechte blijkbaar, want Gruska is vertrouwd met de muziek van Tapes, luisterde er enkele jaren geleden zelfs veel naar en wordt vooral gecharmeerd door de atmosfeer van de muziek. Die heeft, naast een dubby, ook een hoog vintage gehalte, niet verwonderlijk voor een man die zijn liefde voor cassettes opdeed omdat hij niet aan de vinylplaten van zijn vader mocht komen.

In de studio bedient Bailey zich van keyboards, drummachines en een processor, maar live beperkt hij zijn setup tot twee cassettespelers, een mixer en enkele effectpedalen. Wie wil horen waar hij muzikaal voor staat, kan naar de website van het label Jahtari surfen, waar Bailey's nieuwe ep &'Where Is The Time' integraal te beluisteren is.

De keuze van
Gevraagd naar zijn top 3 van artiesten die hij zeker niet wil missen op het Kraak festival komt Gruska uit bij twee grassroots artiesten en een elektronicareus. Bij Jiří Wehle, een recht van de Praagse straatstenen geplukte muzikant, verduidelijkt Gruska: "Ik ben al een hele tijd gek op de hurdy-gurdy en middeleeuwse instrumenten, dus doet het me plezier ze in goede handen te zien." Wehle voorstellen als louter een straatmuzikant is echter de waarheid geweld aandoen. De man houdt er namelijk een goed uitgewerkte website op na, inclusief audio, video, persfoto's en overzicht van de door hem bespeelde instrumenten. Van Richard Dawson heeft Guska naar eigen zeggen al heel wat gelezen en waardeert hij het eerlijke en het natuurlijke van de muziek. Deze uit Newcastle afkomstige singer-songwriter grossiert in verstild gitaarwerk dat de klassieke songpaden verlaat voor kronkels die bij momenten aan de verrassende wendingen van Daniel Johnston doen denken.

Waar de keuze voor Wehle en Dawson wat opzien kan baren, is de derde naam op Guska's lijstje hoegenaamd geen verrassing. De Slowaak omschrijft David Behrman als "een legende in de elektroakoestische scene, waar ik de afgelopen vier jaar mijn weg gezocht heb" en daarmee overdrijft hij in het geheel niet. Wat anders kan gezegd worden van iemand die zijn eigen synthesizers bouwde nog voor de eerste Moog op de markt kwam, zelf software ontwerpt, samenwerkte met Robert Ashley, Alvin Lucier en Gordon Mumma, als producer werken liet opnemen van onder meer John Cage, Pauline Oliveros, Henri Pousseur en Steve Reich, assistent was van John Cage, kopiist van Stockhausen en werkte met en voor de Merce Cunningham Dance Company?

Wie door het oeuvre van Behrman wandelt, wordt geconfronteerd met een indrukwekkende waaier aan technieken en mogelijkheden, van zuiver akoestische stukken en werken voor prepared piano tot veldopnames en elektronica. Behrman heeft een hekel aan muziek naar massasmaak en een zwak voor kunst als helende en meditatieve factor. Zijn passage tijdens het Kraak festival is een zeldzame kans om de man met een soloset aan het werk te zien op het Europese vaste land.

Hergé
Naast de aanraders en zielsverwanten van Gruska huisvest het Kraak festival nog een zevental acts. Voor wie al die elektronica niet zo hoeft en meer gelooft in gitaren is er de Baskische noisepunk van Billy Bao, genoemd naar een fictieve Nigeriaanse zanger, maar eigenlijk het geesteskind van de Spanjaard Mattin is. Zo dreunend en beukend als de vlijmscherpe distortion van deze band klinkt, zo leeg en verlaten klinkt het atonale no wave gepingel van La Ligne Claire, een Frans viertal waarvan het geluid zich nog het best laat omschrijven als The Ex met levensbedreigende anorexia. In elk geval bedreigend genoeg om de doorgaans erg goed geïnformeerde website Discogs in de war te brengen. Wie aldaar de link naar de homepage van La Ligne Claire wordt doorgestuurd naar een pagina over (jawel) het oeuvre van Hergé. De muziek van de Fransen mag dan net als de bekende tekenstijl ontdaan zijn van alle franje, de kans dat ze een even groot publiek bereiken als het Belgische exportproduct is eerder gering.

Al even Frans en ongezellig, maar dan elektronisch, klinkt Lubrifikatttor, een trio uit Parijs dat zich met nummers als &'Cruelle Préceptrice',  &'Fais-Moi Mal',  &'Aalstse Slavinnenmarkt' verzekerd weet van een plaats op de SM-editie van Tomorrowland. De verloren lopende beats en het noisy geraas, geflipper en gezoem wijzen in elk geval ook in die richting.

Moeilijker te plaatsen is Maan, het duo van Belgen Simon Marius en Tim Depraetere die bij voorkeur werken zonder duidelijk geluid voor ogen en voor elk optreden een nieuwe set uitdokteren. Zo kunnen hen shows variëren van noiseimprov tot afstandelijke coldwave waar een scheutje van Schuberts &'Ave Maria' in rond drijft. Duidelijker van richting klinkt de punkpoëzie van James Williamson die hij met de Sleaford Mods op een bedje van beats aanbiedt. Zo leeg als La Ligne Claire en zo slechtgezind als Lubrifikatttor zijn vergelijkingen met The Streets hier niet aan de orde.

Naast de muzikale optredens is dit jaar op Kraak ook het noise-bewegingstheater van Guds Söner (Gods Zonen) te zien, met het duo Leif Elgren en Kent Tankred dat ondertussen al bijna 25 jaar samenwerkt.

Tegelijkertijd met het festival loopt ook de tentoonstelling Watch That Sound die werk van vijf kunstenaars toont die geluid of het ontbreken ervan naar verschillende beeldende vormen omzetten. Voor het werk van João Onofre mag de metalband Serial Butcher opdraven die zal optreden in een gesloten "dode" box om de levenloze sculptuur levend te maken. Een zeldzaam moment van relatieve stilte op een weer uitdagend gevulde Kraak-affiche.

Tijd en plaats van het gebeuren :

KRAAK festival
Zaterdag 2 maar 2013 vanaf 14.15 u
Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst - Aalst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be en www.kraak.net

Bron : artikel grotendeels overgenomen van Kwadratuur.be

Extra :
Kraak Festival 2013 - Jonas Gruska, Tapes, Jiri Wehle, Richard Dawson, David Behrman. De onverkwikkelijke avonturen van Kuifje, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 20/02/2013

21:21 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Voorwaarts Maart 2013 trekt wijde wereld in

Voorwaarts Maart/En Avant Mars Tijdens de vierde editie van 'Voorwaarts Maart/ En Avant Mars' brengt vzw Hardscore in samenwerking met Muziekcentrum De Bijloke Gent op 1 en 2 maart nieuw werk van piepjonge en jonge componisten. Voorwaarts Maart/ En Avant Mars is een avontuurlijk muziekmoment. Een plek waar de muzikale creativiteit van jonge, getalenteerde kunstenaars gestimuleerd wordt zonder die te willen kaderen in trends, stijlen of stromingen. Een moment waarop de persoonlijkheid van de maker primeert.

In 1913 was Gent gaststad voor een wereldtentoonstelling. Dat evenement was toen vooral een uitstalraam voor de economische resultaten van een ver doorgedreven westers kolonialisme. In 2013 is Gent een stad die gastvrij wil zijn voor de volkeren van die voormalige koloniën. Die volkeren zagen hun muzikale cultuur opgenomen worden in een wereldomspannend archief. Meteen weten ze dat archief nu ook bevrijd van een te nauw kijkende, paternalistische, westerse visie.

Voorwaarts Maart 2013 gaat onderzoeken hoe de creatieve klankenmaker van nu daarmee omgaat. Hoe klassiek een verruimende betekenis kan krijgen. Hoe klassiek niet alleen in een concertzaal kan klinken. Hoe een geschreven noot misschien de wereldnoden kan uitdrukken.

Programma :

18.15 u - Concert I : GODverdommeFREEDOM
Miroslav Kochánek (CZ) en Tegest Pecht-Guido (ET)
Dans en Bodysounds/ body percussion

19.15 u - Concert II : Theatre sans Titre (TST)
‘Judith en Deborah’ (Philippe Blasband) (creatie)
Aylin Yay en Circé Lethem (actrices) Florian Peelman (altviool)
Werken van: Guido Schiffer, Thomas Smetryns, Wouter Vandenabeele en Petra Vermote. (creaties)

20.15 u - Concert III : Lunapark (NL)
Lunapark Ensemble, Klaas Tomme en Yvette Loynaz (zang)
Chloé Geers&Talitha De Decker (dans) Dirk Opstaele (visuals)
Werken van: Jonathan Bonny, Mirek Coutigny (creatie), Koen Quintyn en Benjamin Van Esser (creatie)

Pauze

21.30 u - Concert IV : Restless Night
Het Amadeus Ensemble o.l.v. Wim Meuris, Inês Madeira (P) (mezzo), dansers van de Fontys academie Tilburg, Eddy Becquart (choreografie) Frank Missant (visuals)
Werk van: Frank Nuyts (creatie)

22.30 u Concert V : All the world’s a stage
Het Emanon Ensemble o.l.v. Raf De Keninck, Florian Peelman (altviool) Katerina Konstantourou (GR) (celesta) Dirk Opstaele (visuals)
Werken van Susan Clynes, Nikos Ioakeim en Maarten Westers (creaties)
Film van Rachid Laachir, live score van Michiel De Malsche (creatie)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Voorwaarts Maart/ En Avant Mars
Vrijdag 1 en zaterdag 2 maart 2013, telkens van 18.15 u tot 23.30 u
Muziekcentrum de Bijloke Gent

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en www.hardscore.be

21:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

25/02/2013

Spectra Ensemble & Angélique Willkie brengen Lint in Antwerpen, Kortrijk en Gent

Lint Vrijdag is het SPECTRA Ensemble te gast op Mind the Book, een festival rond boeken en actualiteit in deSingel in Antwerpen. Samen met Angélique Willkie (Zap Mama, dEUS) brengt SPECTRA er het project Lint, naar de gelijknamige graphic novel van striplegende Chris Ware. Het graphic-novelconcert 'Lint' schetst het leven van Jordan Wellington Lint, een man die uitblinkt in foute keuzes en gemiste kansen. Voor jou de perfecte kennismaking met Chris Ware, hét Amerikaanse stripgenie van de laatste twintig jaar. Deze legendarische graphic novelist gaat een artistieke dialoog aan met componist Walter Hus, zangeres Angélique Willkie en Spectra. 'Lint' wordt tijdens het concert geprojecteerd.

In de 72 pagina-dikke grafic novel 'Lint' schetst de Amerikaanse striplegende Chris Ware het leven van Jordan Wellington Lint, een man die uitblinkt in foute keuzes en gemiste kansen. De leidmotieven, contrapunten en andere muzikale elementen in dit beeldverhaal trokken de aandacht van componist Walter Hus (1959), die de strip pagina per pagina op muziek zette.

Chris Ware wordt algemeen beschouwd als een van de grootste stripgenieën van de laatste 20 jaar. Zijn in 2000 gepubliceerde 'graphic novel' Jimmy Corrigan, the Smartest Kid on Earth betekende zijn wereldwijde doorbraak. Het boek werd overladen met lovende kritieken en ontving verscheidene prijzen. In 2009 schreef Walter Hus in opdracht van SPECTRA muziek bij een fragment van dit stripverhaal in de kindervoorstelling Frankenstein. Daarop volgde het idee om het werk LINT te creëren, een compositie gebaseerd op het gelijknamige stripverhaal, dat tijdens de voorstelling wordt geprojecteerd. Voor SPECTRA en Walter Hus is dit meteen een volgende stap in de exploratie van het samengaan van muziek en graphic novel.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Spectra Ensemble & Angélique Willkie : Lint
Vrijdag 1 maart 2013 om 14.00 u en om 20.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.mindthebook.be en www.spectraensemble.com
-------------------------------------
Zaterdag 27 april 2013 om 20.15 u
Concertstudio Kortrijk

Conservatoriumplein 1
8500 Kortrijk

Meer info : www.festivalkortrijk.be, www.ccdeschakel.be en www.spectraensemble.com
-------------------------------------
Donderdag 16 mei 2013 om 20.00 u
Kunstencentrum Vooruit - Gent

Sint-Pietersnieuwstraat 23
9000 Gent

Meer info : vooruit.be en www.spectraensemble.com

Deze voorstelling is ook nog te zien op woensdag 7 augustus 2013 in Oostende tijdens het festival Theater aan Zee.

Extra :
Walter Hus : www.walterhus.org, www.matrix-new-music.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Lint: legandarische strip van Chris Ware op muziek van Walter Hus, 26/02/2012

23:48 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

24/02/2013

Puzzling America : festivalweekend rond Amerikaanse muziek in Leuven

Puzzling America 'Puzzling America' is een festival voor iedere liefhebber van Amerikaanse muziek. Van vrijdag 28 februari tot zaterdag 2 maart organiseert 30CC een weekend waarin deze muziekwereld centraal staat. Je wordt ondergedompeld in de uiteenlopende aspecten van de 20ste -eeuwse Amerikaanse muziek. Er ontstaat een wervelende - typisch Amerikaanse- dialoog tussen concertmuziek, musical songs, mainstream, folksongs, jazz, orkestmuziek en enkele 'Amerikaans geïnspireerde' creaties van Jeroen D'hoe. Deze componist-pianist, die zelf vijf jaar in The Big Apple woonde en op die manier uitgebreid kennismaakte met 'the american way of life' en de Amerikaanse muziekwereld, is tevens curator tijdens dit festival.

Laat je verrassen door de variatie aan concepten. Het geheel wordt in elkaar gepuzzeld met stimulerende interviews door Jos Stroobants, lecture-performances, een panelgesprek, film, een recital, the American Bar en verschillende concerten. Als locatie dient het schitterende OPEK, een beschermd monument en voorbeeld van modernistische architectuur met typische verwijzingen naar de zogenaamde 'pakketbootstijl'.

Puzzling America opent met een debat rond Stephen Sondheims musical Company (1970), waarin het eigentijdse, bruisende, veranderende New York zeer raak geschetst werd, een beeld dat nog steeds zeer actueel aanvoelt. Jos Stroobants gaat in gesprek met festivalcurator Jeroen D'hoe en verdiept zich samen met
een panel van kenners als o.a. Björn Soenens (VRT) en Kristel Lamerichs (musicalcompagnie Mithe) in een aantal typische aspecten van de huidige Amerikaanse samenleving. Jeroen D'hoe kiest daarvoor enkele treffende muziekvoorbeelden uit Company, die hij zelf bespreekt en speelt aan de piano. Nadien kan je genieten van de dvd-captatie van de recente Broadway-reprise (2006, New York) van deze baanbrekende conceptmusical. Company vertelt het verhaal van de vijfendertigjarige
New Yorker en vrijgezel Bobby in een mozaïek van korte scènes die met elkaar verbonden worden op het feest voor zijn vijfendertigste verjaardag.

Tijdens de tweede avond blazen sopraan Annelies Van Gramberen en Jeroen D'hoe de traditie van het Amerikaanse kunstlied nieuw leven in. Na een interview van Jeroen door Jos Stroobants geven zij een boeiende vooruitblik op het recital met zang- en pianofragmenten. In het recital American Songs nemen ze je mee langs deze traditie met eigenwijze interpretaties van folksongs, klassieke songs en grensverleggende opera- en musicalsongs. Onder meer werk van Aaron Copland, George Gershwin, Leonard Bernstein en Bob Dylan passeert de revue. Voor de gelegenheid schreef Jeroen D'hoe ook een aantal nieuwe liederen op teksten van Emily
Dickinson
. Deze reeks American Songs vormt een gevarieerd muzikaal verhaal. Een intrigerende en verrassend toegankelijke muzikale reis, met als rode draad de boeiende artistieke wisselwerking tussen de genres binnen de Amerikaanse muziek. Na het concert speelt pianist Arne van Coillie jazz standards in het OPEK-café, dat voor de gelegenheid is omgetoverd in een authentieke American Bar.

De dynamische sound van het kamerorkest Collegium Frascati sluit het festivalweekend feestelijk af in de unieke 20ste-eeuwse 'klassieke Americana'-traditie. Gingen de eerste en de tweede avond op zoek naar onderliggende maatschappelijke stromingen en de manier waarop die vooral tot uiting komen in het musical-genre in het
algemeen en het werk van Stephen Sondheim in het bijzonder, dan boort deze slotavond naar de wortels van die gespleten Amerikaanse music scene. Jeroen D'hoe duikt daarvoor samen met Collegium Frascati en dirigent Kris Stroobants in het zogenaamd ‘grote repertoire' en legt enkele belangrijke lijnen bloot waarlangs Uncle Sam's muziek zich emancipeerde tot een authentieke eigen wereld met een eigen sound. Op het programma staat onder meer muziek van Samuel Barber, Aaron Copland, Philip Glass en John Corigliano. Verder brengt Collegium Frascati een nieuwe versie van Festival Anthem van Jeroen D'hoe en creëert Annelies Van Gramberen de orkestrale Dickinson Songs. The Pajot Swing Jazz Band blaast het festivalweekend feestelijk uit met New Orleans muziek.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Puzzling America
Van donderdag 28 februari t.e.m. zaterdag 2 maart 2013
Openbaar Entrepot voor de Kunsten (OPEK) - Leuven

Vaartkom 4
3000 Leuven

Meer info : www.30cc.be en www.opek.be

20:52 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Kunstenaars uit verschillende disciplines ontmoeten elkaar tijdens Performatik, de Brusselse biënnale van de performance art

Performatik Lichamen sluipen meer en meer de musea binnen. Niet enkel de wandelende lichamen van de bezoekers maar ook die van dansers en choreografen. Afgelopen zomer opende Tate Modern (Londen) The Tanks: Art in Action. Het MoMa (New York) heeft al sinds 2008 performance art opgenomen in zijn hoofdprogramma. Een erg interessante evolutie, met onderliggend een aantal valkuilen. Kan performance art in de grote instituten zijn kritische, provocerende houding bewaren? Kijken musea en hun publiek verder dan de spektakel- of eventwaarde? Hoe conserveert men de livegebeurtenis?
  
Tijdens Performatik, de Brusselse biënnale van de performance art, betreden performers huizen als Bozar en Argos. Omgekeerd trekken beeldend kunstenaars als Turner Prize-winnaar Martin Creed of het jonge duo Hippolyte Hentgen de theaterzaal in.

Vertrekpunt en kern van deze editie zijn ontmoetingen tussen kunstenaars uit de podiumkunsten en uit de beeldende kunst, waarbij er tijd is om elkaars wereld af te tasten en samen tot iets nieuws te komen. Choreografen en beeldend kunstenaars gaan samen aan de slag: Maria Hassabi meets Jimmy Robert, Vincent Dunoyer meets Berlinde de Bruyckere, Trajal Harrell meets Sarah Sze.
  
De act van het tekenen loopt als een rode draad doorheen het festival, ondermeer bij Q-O2 en in CENTRALE. Taal blijft belangrijk, bij Orla Barry en Philipp Gehmacher. Artiesten als Ivo Dimchev, Zhana Ivanova en Meggy Rustamova zoeken een andere verhouding op met de toeschouwer/deelnemer.  
  
Meer dan ooit vloeien expo en performance in elkaar over, in formats van gemiddeld een half uur. Je kan dus naar hartelust combineren en proeven van de rijke waaier die performance vandaag is.

Drawing Music - dinsdag 26 februari 2013 om 20.30 u - Q-O2

Drawing Music Q-O2, de Brusselse werkplaats voor experimentele muziek en klankkunst, presenteert  een drieledig programma waarin tekeningen en muziek op elkaar inspelen.

- Franziska Windisch : Charcoal Circles
Franziska Windisch tekent met een stukje houtskool op de grond. Het geluid daarvan wordt versterkt. Een onderzoek naar de relatie tussen decompositie, geluid en beweging. Franziska Windisch (1983) woont en werkt in Keulen en Brussel. In haar audiovisuele installaties en performances registreert zij beweging in tijd en ruimte.
www.franziskawindisch.com

- Hallveig Agustsdottir & Frederik Croene : Performance Sketches
Hallveig Agustsdottir tekent en Frederik Croene speelt piano. De tekeningen vormen een soort grafische partituur voor de muziek en vice versa: de muziek dirigeert het tekenen. Hallveig Agustsdottir laat haar beeldend werk interageren met muziek en geluid. Frederik Croene is een klassiek geschoold pianist die vaak samenwerkt met kunstenaars uit andere disciplines.
www.hallveiggkagustsdottir.com en www.frederikcroene.com

- Jeroen Uyttendaele & Dewi de Vree : Ground
In Ground worden grafiettekeningen gebruikt om elektronische instrumenten te bespelen. Tekenen, gommen en aanraken zijn de belangrijkste handelingen in deze audiovisuele compositie. Dewi de Vree's werk bestaat uit sound performances en installaties gebaseerd op fysische experimenten. Jeroen Uyttendaele is geluids- en mediakunstenaar.
www.jeroen-uyttendaele.org en www.dewidevree.org

Orla Barry : Mountain - woensag 27 februari 2013 van 19.00 u tot 21.00 u - Bozar

Orla Barry, Mountain Taal geeft vorm aan onze gestructureerde wereld, maar in feite is iedere zin een nieuwe improvisatie. Orla Barry ging voor Mountain aan de slag met 57 woorden, een acteur, een performer en een muzikant. In het werk spelen geluk, het lot en een beetje tovenarij een even grote rol. De taalobjecten op de scène vormen niet alleen het decor, maar liggen ook aan de basis van het script. Door te spelen met poëzie, liedjes, monologen, speeches e.d. ontstaan er onverwachte verbanden tussen tekst, betekenis en performance.
Mountain is als installatie te zien in het PSK tot 5 mei. Het maakt deel uit van de tentoonstelling Changing States: Contemporary Irish Art & Francis Bacon’s Studio, in het kader van het Ierse Voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie (28/02>5/05).

Ivo Dimchev : P-project - zaterdag 2 maart 2013 om 20.30 u - Kaaitheater

Ivo Dimchev Het P-project is een interactieve performance gebaseerd op een aantal P-woorden: People, Poetry, Poppers,…  People (u, dus) schrijven live geïmproviseerde Poëzie en de Performer maakt er live een song van aan de Piano. Je krijgt nog andere mogelijkheden om te Participeren in deze Performance en het leuke is: je wordt er royaal voor betaald.
Ivo Dimchev (1976) is een van de meest opmerkelijke performers van de hedendaagse internationale podiumkunstenscène. Zijn werk is een compromisloze mix van performancekunst, dans, theater en muziek. Als allround kunstenaar doorbreekt hij zowel genres als taboes. Dimchev maakte zijn eerste voorstellingen in Sofia. In 2008 trok hij naar Amsterdam om er te gaan studeren aan DasArts. Daar creëerde hij o.m. de solo Som Faves. In totaal maakte hij al meer dan dertig performances, waarmee hij overal ter wereld optrad en lof oogstte, bij zowel critici als publiek. Sinds enkele jaren woont Ivo Dimchev in Brussel. Hij was de voorbije seizoenen in het Kaaitheater te gast met We.Art.Dog.Come, de solo I-on en het groepsstuk X-on. In zijn 'Volksroom', Dimchevs eigen atelier in Anderlecht, biedt hij geregeld de kans aan andere jonge kunstenaars om hun werk voor te stellen. Hij toont er ook eigen beeldend werk en performances-in-progress.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Performatik 2013
Van dondardag 21 februari t.e.m. zaterdag 2 maart 2013
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.kaaitheater.be

Elders op Oorgetuige :
Concerto : onnavolgbare stemimprovisatie van Ivo Dimchev in de Kaaistudio's, 17/12/2012
Hallveig Agustsdottir en Frederik Croene experimenteren met beeld en klank in de Q-O2 werkplaats Brussel, 7/04/2011
Hallveig Agustsdottir en Marieke Berendsen op zoek naar de link tussen klank, beeld en beweging, 7/02/2011
Hallveig Ágústsdóttir, Frederik Croene en Marieke Berendsen in Logos, 5/11/2009
Hallveig Ágústsdóttir : tussen klank en beeld, 18/05/2008

01:16 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook