05/03/2013

Twee festivalcolloquia vol nieuwe denkpistes tijdens Ars Musica

colloquium Tijdens het festival Ars Musica worden twee colloquia gehouden. Op 8 en 9 maart wordt het publiek van de hedendaagse muziek onder de loep genomen, in co-organisatie met PUCK (Part icipation, University, Kulture ). Van 21 tot 23 maart brengt het colloquium Muzikale nieuwheid in de twintigste eeuw en kritische musicologie in de Académie royale de Belgique een eerbetoon aan het twintigste eeuwse gedachtengoed van de musicoloog Célestin Deliège.

PUCK (een project van de Europese Commissie) organiseert op 8 maart een eerste colloquium over cultuurparticipatie. Moet het muziekaanbod worden aangepast aan het steeds veranderende publiek? Of, welke impact hebben mega-evenementen? De dag erna volgt onder de ietwat provocerende titel: 'Hebben we hedendaagse muziek nodig?' Een denkoefening over de verhouding tussen enerzijds hedendaagse muziek en publiek en anderzijds neurologie en muziek.

De Académie royale de Belgique en de ULB organiseren op 21 en 23 maart een tweede colloquium : 'Muzikale nieuwheid in de twintigste eeuw en kritische musicologie'. Tijdens drie halve dagen zullen de verschillende aspecten van het werk van Célestin Deliège worden toegelicht: standpunten over muziekanalyse; filosofische en esthetische perspectieven, moderne en andere muziek.

Beide colloquia zijn gratis toegankelijk.

Meer info : www.arsmusica.be

Elders op Oorgetuige :
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013

12:45 Gepost in Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Middagconcert met werk van Benoît Mernier en César Franck in De Munt

Benoît Mernier In de stemmige Grote Foyer van de Munt brengen de Concertini elke vrijdag van begin oktober tot half juni op het middaguur vijfenveertig minuten kamermuziek die van ver of van nabij verband houdt met de hoofdlijnen van de opera-, concert- en recitalprogrammering. Musici van het huis brengen er met de diverse vaste ensembles en in wisselende formaties de bekende parels van de kamermuziek. In het kader van Ars Musica brengt het Malibran Strijkkwartet op vrijdag 8 maart werk van César Franck en Benoît Mernier (foto). Nog tot dinsdag 19 maart is ook Merniers opera 'La Dispute' te zien in De Munt.

De titel van het Tweede strijkkwartet van Benoît Mernier is een eerbetoon aan de Franse filosoof Gilles Deleuze, die een opmerkelijk natuurfenomeen gebruikt om het concept 'rizoom' te ontwikkelen en te formuleren. Sommige orchideeënsoorten nemen de vorm van een wesp aan om zich voort te planten. Door die strategie van de plant gaan mannetjeswespen op de bloemen af, die ze voor vrouwtjeswespen houden. In de val gelokt trachten ze met de vermomde orchideeën te paren, een dans die voor de verspreiding van het pollen zorgt. Op basis van die mooie metafoor ziet Deleuze de wesp en de orchidee als elkaars imitatie. De filosoof plaatst tegenover het piramidale systeem met boomstructuur, een horizontale rizoomstructuur. Elementen zijn er met elkaar verbonden door een veelheid aan wortels, waarvan de onderlinge verbindingen niet volledig zichtbaar zijn.

Merniers compositieproces gaat uit van eenzelfde idee, namelijk dat een muzikale ontwikkeling niet-lineair en discontinu kan zijn. De twee delen van Merniers compositie werken eigenlijk dezelfde figuren uit. Ze illustreren zowel het 'wesp-worden van de orchidee' als het 'orchidee-worden van de wesp', om het met Deleuzes woorden uit te drukken. Het Tweede strijkkwartet van Benoît Menier werd gecreëerd tijdens de editie 2010 van het festival Ars Musica. Voor de vertolking zorgde het Quatuor Danel, aan wie het werk is opgedragen.

Programma :

  • César Franck Quatuor à cordes en ré majeur (1889)
  • Benoît Mernier La guèpe et l’orchidée (2010)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Malibran Strijkkwartet : Benoît Mernier, César Franck
Vrijdag 8 maart 2013 om 12.30 u
De Munt - Brussel

Muntplein
1000 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be en www.demunt.be

Extra :
Benoît Mernier op www.compositeurs.be, www.lamediatheque.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013
Wereldcreatie tweede opera La Dispute van Benoît Mernier in De Munt, 1/03/2013

11:20 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

01/03/2013

Wereldcreatie tweede opera La Dispute van Benoît Mernier in De Munt

La Dispute Wie ligt aan de basis van de ontrouw in de liefde, de man of de vrouw? Die vraag stelt Marivaux in La Dispute, een van zijn meest onthutsende en scherpe teksten die de kern vormt van het libretto van Benoît Merniers tweede opera. Om voor eens en altijd dit filosofische dispuut te beslechten, brengt een duivels experiment vier jongelui samen die ver van de beschaafde wereld opgroeiden en nu onder onze ogen de liefde zullen ontdekken, maar ook de ontrouw. Voor deze nieuwe opera werkte de Belgische componist Benoît Mernier nauw samen met de librettisten Ursel Herrmann en Joël Lauwers. Na Frühlings Erwachen uit 2007 richt hij zich met dit werk opnieuw op het ontluiken van het verlangen. Onder de muzikale leiding van Patrick Davin wordt dit 'dispuut' geregisseerd door het buitengewone echtpaar Herrmann dat hiermee voor het eerst een hedendaagse compositie aanpakt.

Voor de muziek van La Dispute beschouwde Benoît Mernier het theatrale project in zijn globaliteit en moest de muziek heel intens de tekst dienen. Net zoals in de 18de eeuw worden vormschema's afgewisseld, waardoor de opera dichter aansluit bij het Duitse Singspiel - met beurtelings gesproken en gezongen teksten op een al dan niet muzikale achtergrond - dan bij de doorgecomponeerde Wagneriaanse stijl. De alternatie van verschillende vormen wordt dus bepaald door de teksten van Marivaux zelf en daarom was de samenwerking met de librettisten zo belangrijk. Deze diversiteit laat ook toe om heel verschillende schrijfstijlen te gebruiken. Toch is de muziek geen 'pastiche' maar zit ze stevig verankerd in haar tijd. De orkestratie blijft doorzichtig, voor een klein orkest van een dertigtal spelers. Dat zal een grote samenhorigheid in de hand werken tussen muzikanten en de solisten en een goede verstaanbaarheid van de Franse tekst, in een werk dat niet langer dan twee uur zal duren.

Organist, componist en pedagoog Benoît Mernier studeerde orgel aan het Conservatorium van Luik, waar hij verschillende eerste prijzen en het Hoger diploma behaalde, en werd daarna assistent van Ferrard aan de conservatoria van Luik en Brussel, alvorens zich gedurende twee jaar te specialiseren bij Jean Boyer. In Luik ontdekte hij de hedendaagse muziek, onder meer door zijn contacten met Claude Ledoux, Henri Pousseur, Bernard Foccroulle, Célestin Deliège en Philippe Boesmans met wie hij zich toelegde op compositie. In 1995 volgde hij een stage aan het Ircam te Parijs. Sindsdien schreef hij een indrukwekkend oeuvre bij elkaar dat zowat alle genres omvat en te horen was op festivals als ArsMusica, Présences, WienModern en Gaudeamus.

Verscheidene van zijn werken werden met internationale prijzen onderscheiden: Artifices voor orgel door ‘La Tribune Internationale des Compositeurs’ van de Unesco, Blake Songs voor stem en kamerorkest door de Koninklijke Academie van België, Quintette avec clarinette kreeg de Prix Paul Gilson de la Communauté des Radios Publiques de Langue Française en Cinq Inventions voor orgel werd in 2003 geselecteerd voor het SIMC Festival. Er bestaan verschillende cd-opnames van Merniers werk, waarvan er één bekroond werd met de Snepvangers Prijs van de Belgische muziekpers (2001). Tijdens het seizoen 2002-2003 was Benoît Mernier composer in residence bij het Paleis voor Schone Kunsten (Bozar, Brussel) en in 2004 bij het Oostenrijkse festival Carinthischer Sommer.

Hij doceert orgel, improvisatie en muziekanalyse aan het Institut supérieur de Musique et de Pédagogie (IMEP) in Namen. Benoît Mernier gaf orgelrecitals in België en het buitenland (Europa, Canada en Japan), en realiseerde verscheidene opnamen, waarvan één werd bekroond met een Grand Prix de l’Académie du disque Charles Cros. Zijn volgende compositie, voor het Pro Arte Quartet in de Verenigde Staten (op bestelling van de Koussevitzky Stichting), zal net na deze nieuwe opera gecreëerd worden.

De opera La Disputeis gebaseerd op het gelijknamige toneelstuk van Pierre Carlet de Marivaux, de Franse auteur, toneelschrijver en journalist uit de 18de eeuw wiens grootste literaire verdienste erin bestond het Italiaanse volkstheater - de Commedia dell'Arte - en het meer formele Franse theater nader bij elkaar te brengen. Dat stelde hem in staat kritiek uit te oefenen op de omgangsvormen van zijn tijd. Bovendien beheerste hij als geen ander de techniek van het dubbelspel in zijn plot, waarmee hij de toeschouwer voor het lapje hield.

Zijn toneelstuk La Dispute is een meedogenloos experiment over de vraag wie het eerst was met bedriegen van de ander: de man of de vrouw? Een adellijk koppel, de Prins en Hermiane, hebben een filosofisch meningsverschil over die vraag en dus over de liefde en ze besluiten dit op te lossen door een gewaagd experiment op touw te zetten: vier kinderen werden ver van alles, van iedereen en zonder rolmodellen, helemaal geïsoleerd opgevoed in een kasteel. Het waren 2 jongens en 2 meisjes. Hun enig contact was een zwarte knecht voor de jongens, en zijn zuster voor de meisjes. Als ieder van hen voor het allereerst in contact komt met de drie anderen – en dus met 'de andere sekse' - verstoppen De Prins en Hermiane zich en kijken ze hoe hun proefkonijnen zich in de duistere valkuilen van de liefde storten. Niet eerder ervaren verliefdheid gevolgd door jaloezie, verraad en wanhoop worden hun deel, maar het antwoord op de initiële vraag wordt niet gevonden. Marivaux schreef dit stuk in 1744 op het einde van zijn carrière. Het werd destijds slecht ontvangen en raakte daarna in de vergetelheid, tot de legendarische enscenering van Patrick Chéreau in 1973.

Benoît Mernier over opera : "Het is echt een volledige expressiewijze. De componist krijgt ook de mogelijkheid om minder alleen te staan in het creatieproces, want opera is groepswerk. ... En voor mij is opera een virus, het is iets dat me meevoert, dat me raakt, waarvan ik bezeten ben. Opera, dat is in vervoering zijn van de stem en de menselijke passies. Wat me ook fascineert is dat opera ook altijd iets mysterieus en magisch heeft. Hij heeft een dimensie die noodzakelijkerwijs aan de mythe raakt, aan de universaliteit van het mens-zijn."

Waarom een tekst van Marivaux ? Benoît Mernier : " In het begin vertrok ik eerder van het idee om een symbolistisch of een recenter stuk te nemen. Ik had een stuk gevonden van Maeterlinck dat me erg raakte, maar toen ik me daar muziek bij voorstelde, klonk dat als Debussy, wat ik absoluut niet wilde, hoewel ik die componist bewonder! Dus dacht ik dat het misschien beter was een oudere tekst te zoeken, maar niet op rijm. Op die manier kwam ik terecht bij La Dispute. Ik was eerst vooral weg van het formaat dat me ideaal leek en de replieken die vrij kort waren, in tegenstelling tot de meeste grote werken van Marivaux. De taal leek me een hoog gehalte aan moderniteit te hebben en ik voelde dat ze de kracht had om zich vrij natuurlijk in een muzikaal discours te integreren."

Over het compositieproces : " Ik laat me inspireren door de personages, door wat ze zeggen, maar ook door de globale situatie van de scènes, door het gevoel dat dit alles bij mij losweekt. Ik declameer de tekst hardop om het ritme te vinden en als ik dan de goede ritmische modulatie gevonden heb, komt de melodie vrijwel gelijktijdig. ... In La Dispute moest de muzikale behandeling absoluut verschillend zijn voor de drie soorten paren ... De muzikale behandeling is verschillend, maar op het einde kom alles samen. Niet zozeer omdat de personages veranderd zijn, hoewel er een schok is op het moment dat de sluier over het experiment wordt opgelicht, maar gewoonweg omdat het experiment op zijn einde loopt en dat ze in de grond allemaal tot dezelfde conclusie komen, tot dezelfde desillusie." (*)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Benoît Mernier : La Dispute
Di 5, do 7 en vrij 8 maart 2013, telkens om 20.00 u
Zo 10 maart 2013 om 15.00 u
Di 12, wo 13, za 16 en di 19 maart 2013, telkens om 20.00 u
De Munt - Brussel

Leopoldstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.demunt.be en www.arsmusica.be

Meet the Artists : Team La Dispute - zondag 3 maart 2013 om 16.15 u
Een gelegenheid om kennis te maken met de componist, regisseurs, dirigent, zangers en andere artiesten die aan deze productie productie meewerken. Met Benoît Mernier, Karl-Ernst en Ursel Herrmann, Joël Lauwers, Patrick Davin, Stéphanie d'Oustrac & Stéphane Degout. Ze spreken over hun ensceneringen, hun carrière, verklaren hun esthetica en hun dramaturgische keuzes.

(*) Interview met Benoît Mernier, opgetekend door Marie Goffette

Extra :
Benoît Mernier op www.compositeurs.be, www.lamediatheque.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Ars Musica opent met Frühlings Erwachen van Benoît Mernier, 7/03/2007

11:36 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

27/02/2013

Vijftiende editie KRAAK festival in Netwerk Aalst

KRAAK festival De vijftiende editie van KRAAKfestival, de jaarlijkse karavaan langs avant-garde muziekgeschiedenis, hedendaags experiment en andere onder-de-radarkunst, biedt ook dit jaar weer twaalf uur intens eclectisch, synesthetisch genot. Kom meegenieten van dit festival, pik met dezelfde moeite nog even de tentoonstelling 'Watch That Sound' in Netwerk Aalst mee, en hang wat rond tussen de vele platenstandjes in een (heerlijk luidruchtige) feestelijke sfeer.

Het Gentse Kraak is een van die "kleine" spelers in de muziekwereld die groot zijn in wat ze doen. Ze leerden niet voor niets hun volk luisteren naar dronemetal, analoge elektronica, grootstadsfolk, new age, hypnagogic pop (toen het gebruik van deze term nog niet resulteerde in scheldtirades op fora allerhande), freejazz of cutting edge luitspelers. Met een nieuwe editie van het Kraak festival op 2 maart wordt die traditie verder gezet.

Twaalf uur lang is het CHK Netwerk in Aalst de thuishaven van wat de in de kantoren van Kraak werd samengesprokkeld. MIA winnaars zijn dun gezaaid. Dwarse koppigaards daarentegen struikelen over elkaar op weg naar het podium dat ook dit jaar weer bevolkt wordt door een eclectische mengeling van elektronica, gitaarnoise, in de artisanale folk gedrenkte muziek en beeldende kunst.

Home made
Waar en hoe beginnen aan een festival dat als lijn heeft dat er geen echte lijn in zit? Of het moeten de kruipkelders van de hedendaagse muziekwereld zijn. Toch tekenen zich dit jaar enkele markante figuren af, zeker in de sector van de elektronisch muziek. Een van die muzikanten is de jonge Slowaak Jonáš Gruska die zoals veel van zijn collega's zijn wortels heeft in de punk- en hardcorescene, maar die muziek al snel te beperkend vond. "Ik wilde altijd al meer experimenteren en ik was goed vertrouwd met computers, dus dat ging eigenlijk redelijk vlot. Ik heb het grootste deel van mijn kindertijd voor een computerscherm doorgebracht, dus zou het vreemd zijn als ik mijn muzikale plannen niet digitaal zou realiseren. Ondertussen heb ik ook al enkele stukken voor live spelende, akoestische muzikanten geschreven, maar met wat de meeste mensen muziek noemen zit je met dat medium echter al snel op de limieten."

Elektronica werd het dus, wat onder andere resulteerde in zelf ontwikkelde open source software die nog steeds gratis of tegen een klein steunbedrag op zijn website te downloaden is. Gruska heeft ook een eigen label LOM waarop hij onder meer eigen werk uitbrengt. Vorig jaar verscheen op LOM een derde release, &'Nočné Oscilácie pre Jedného', een cassette met muziek die mijlenver van zijn eerder uitgebrachte, digitale muziek verwijderd is. In plaats van muzikale hightech refereren de vier tracks naar het speelse van de elektronicapioniers uit het midden van de 20ste eeuw. Toch wil hij zelf liever niet van een echte muzikale switch spreken. "Mijn laatste release is inderdaad gemaakt met analoge apparatuur, maar mijn volgende (van mijn ander soloproject Binmatu) is weer helemaal digitaal. Ik wil mezelf, noch mijn werk beperken tot deze of gene manier van werken."

Gruska studeert momenteel aan het Instituut voor Sonologie in Den Haag en in Krakow en het is daar dat zijn fascinatie voor analoog materiaal concrete vormen aannam. "Mijn analoge muziek is sterk bepaald door het werken met modulaire synthesizers die ik ben beginnen bouwen gedurende mijn studies in Polen. Terug in Nederland wist ik gewoon dat ik iets moest opnemen in de analoge studio aldaar. Plots voelde ik de relatie met het systeem. Ik breidde mijn brein uit via de enorme spaghetti van kabels en zonk er helemaal in weg." 

De voordelen van het gebruiken van analoog materiaal ziet Gruska in "het soepel werken, de instabiliteit en misschien ook wel het feit dat ik hierdoor leer hoe dingen op een heel basic niveau werken. Ik herinner me nog het moment toen ik mijn eerste analoge oscillator gebouwd had. Er is daarin gewoon iets dat met ons verbonden is. Meer en meer begin ik te voelen dat analoge elektronica dichter bij de natuur staat dan computers." Op 2 maart staat hij op het Kraak festival met naar eigen zeggen "een rotzooi aan kabels, microfoons en enkele (zelf gemaakte) modulaire synthesizers."

Dat &'Nočné Oscilácie pre Jedného' op cassette verscheen, was voor Gruska geen toeval. "Ik vond dat tapes het beste medium waren om dat album te verdelen. In de studio werk ik veel met reels en die zouden eigenlijk nog beter zijn. Er is iets met cassettes dat je niet kan vervangen door een digitaal medium. Een cassette in de speller stoppen, dat heeft soms iets ritualistisch." Door te kiezen voor een cassetterelease is het verleidelijk om een verband te zien met een andere artiest op de affiche: de cassette-dj Jackson Bailey oftewel Tapes. Niet ten onrechte blijkbaar, want Gruska is vertrouwd met de muziek van Tapes, luisterde er enkele jaren geleden zelfs veel naar en wordt vooral gecharmeerd door de atmosfeer van de muziek. Die heeft, naast een dubby, ook een hoog vintage gehalte, niet verwonderlijk voor een man die zijn liefde voor cassettes opdeed omdat hij niet aan de vinylplaten van zijn vader mocht komen.

In de studio bedient Bailey zich van keyboards, drummachines en een processor, maar live beperkt hij zijn setup tot twee cassettespelers, een mixer en enkele effectpedalen. Wie wil horen waar hij muzikaal voor staat, kan naar de website van het label Jahtari surfen, waar Bailey's nieuwe ep &'Where Is The Time' integraal te beluisteren is.

De keuze van
Gevraagd naar zijn top 3 van artiesten die hij zeker niet wil missen op het Kraak festival komt Gruska uit bij twee grassroots artiesten en een elektronicareus. Bij Jiří Wehle, een recht van de Praagse straatstenen geplukte muzikant, verduidelijkt Gruska: "Ik ben al een hele tijd gek op de hurdy-gurdy en middeleeuwse instrumenten, dus doet het me plezier ze in goede handen te zien." Wehle voorstellen als louter een straatmuzikant is echter de waarheid geweld aandoen. De man houdt er namelijk een goed uitgewerkte website op na, inclusief audio, video, persfoto's en overzicht van de door hem bespeelde instrumenten. Van Richard Dawson heeft Guska naar eigen zeggen al heel wat gelezen en waardeert hij het eerlijke en het natuurlijke van de muziek. Deze uit Newcastle afkomstige singer-songwriter grossiert in verstild gitaarwerk dat de klassieke songpaden verlaat voor kronkels die bij momenten aan de verrassende wendingen van Daniel Johnston doen denken.

Waar de keuze voor Wehle en Dawson wat opzien kan baren, is de derde naam op Guska's lijstje hoegenaamd geen verrassing. De Slowaak omschrijft David Behrman als "een legende in de elektroakoestische scene, waar ik de afgelopen vier jaar mijn weg gezocht heb" en daarmee overdrijft hij in het geheel niet. Wat anders kan gezegd worden van iemand die zijn eigen synthesizers bouwde nog voor de eerste Moog op de markt kwam, zelf software ontwerpt, samenwerkte met Robert Ashley, Alvin Lucier en Gordon Mumma, als producer werken liet opnemen van onder meer John Cage, Pauline Oliveros, Henri Pousseur en Steve Reich, assistent was van John Cage, kopiist van Stockhausen en werkte met en voor de Merce Cunningham Dance Company?

Wie door het oeuvre van Behrman wandelt, wordt geconfronteerd met een indrukwekkende waaier aan technieken en mogelijkheden, van zuiver akoestische stukken en werken voor prepared piano tot veldopnames en elektronica. Behrman heeft een hekel aan muziek naar massasmaak en een zwak voor kunst als helende en meditatieve factor. Zijn passage tijdens het Kraak festival is een zeldzame kans om de man met een soloset aan het werk te zien op het Europese vaste land.

Hergé
Naast de aanraders en zielsverwanten van Gruska huisvest het Kraak festival nog een zevental acts. Voor wie al die elektronica niet zo hoeft en meer gelooft in gitaren is er de Baskische noisepunk van Billy Bao, genoemd naar een fictieve Nigeriaanse zanger, maar eigenlijk het geesteskind van de Spanjaard Mattin is. Zo dreunend en beukend als de vlijmscherpe distortion van deze band klinkt, zo leeg en verlaten klinkt het atonale no wave gepingel van La Ligne Claire, een Frans viertal waarvan het geluid zich nog het best laat omschrijven als The Ex met levensbedreigende anorexia. In elk geval bedreigend genoeg om de doorgaans erg goed geïnformeerde website Discogs in de war te brengen. Wie aldaar de link naar de homepage van La Ligne Claire wordt doorgestuurd naar een pagina over (jawel) het oeuvre van Hergé. De muziek van de Fransen mag dan net als de bekende tekenstijl ontdaan zijn van alle franje, de kans dat ze een even groot publiek bereiken als het Belgische exportproduct is eerder gering.

Al even Frans en ongezellig, maar dan elektronisch, klinkt Lubrifikatttor, een trio uit Parijs dat zich met nummers als &'Cruelle Préceptrice',  &'Fais-Moi Mal',  &'Aalstse Slavinnenmarkt' verzekerd weet van een plaats op de SM-editie van Tomorrowland. De verloren lopende beats en het noisy geraas, geflipper en gezoem wijzen in elk geval ook in die richting.

Moeilijker te plaatsen is Maan, het duo van Belgen Simon Marius en Tim Depraetere die bij voorkeur werken zonder duidelijk geluid voor ogen en voor elk optreden een nieuwe set uitdokteren. Zo kunnen hen shows variëren van noiseimprov tot afstandelijke coldwave waar een scheutje van Schuberts &'Ave Maria' in rond drijft. Duidelijker van richting klinkt de punkpoëzie van James Williamson die hij met de Sleaford Mods op een bedje van beats aanbiedt. Zo leeg als La Ligne Claire en zo slechtgezind als Lubrifikatttor zijn vergelijkingen met The Streets hier niet aan de orde.

Naast de muzikale optredens is dit jaar op Kraak ook het noise-bewegingstheater van Guds Söner (Gods Zonen) te zien, met het duo Leif Elgren en Kent Tankred dat ondertussen al bijna 25 jaar samenwerkt.

Tegelijkertijd met het festival loopt ook de tentoonstelling Watch That Sound die werk van vijf kunstenaars toont die geluid of het ontbreken ervan naar verschillende beeldende vormen omzetten. Voor het werk van João Onofre mag de metalband Serial Butcher opdraven die zal optreden in een gesloten "dode" box om de levenloze sculptuur levend te maken. Een zeldzaam moment van relatieve stilte op een weer uitdagend gevulde Kraak-affiche.

Tijd en plaats van het gebeuren :

KRAAK festival
Zaterdag 2 maar 2013 vanaf 14.15 u
Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst - Aalst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be en www.kraak.net

Bron : artikel grotendeels overgenomen van Kwadratuur.be

Extra :
Kraak Festival 2013 - Jonas Gruska, Tapes, Jiri Wehle, Richard Dawson, David Behrman. De onverkwikkelijke avonturen van Kuifje, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 20/02/2013

21:21 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Voorwaarts Maart 2013 trekt wijde wereld in

Voorwaarts Maart/En Avant Mars Tijdens de vierde editie van 'Voorwaarts Maart/ En Avant Mars' brengt vzw Hardscore in samenwerking met Muziekcentrum De Bijloke Gent op 1 en 2 maart nieuw werk van piepjonge en jonge componisten. Voorwaarts Maart/ En Avant Mars is een avontuurlijk muziekmoment. Een plek waar de muzikale creativiteit van jonge, getalenteerde kunstenaars gestimuleerd wordt zonder die te willen kaderen in trends, stijlen of stromingen. Een moment waarop de persoonlijkheid van de maker primeert.

In 1913 was Gent gaststad voor een wereldtentoonstelling. Dat evenement was toen vooral een uitstalraam voor de economische resultaten van een ver doorgedreven westers kolonialisme. In 2013 is Gent een stad die gastvrij wil zijn voor de volkeren van die voormalige koloniën. Die volkeren zagen hun muzikale cultuur opgenomen worden in een wereldomspannend archief. Meteen weten ze dat archief nu ook bevrijd van een te nauw kijkende, paternalistische, westerse visie.

Voorwaarts Maart 2013 gaat onderzoeken hoe de creatieve klankenmaker van nu daarmee omgaat. Hoe klassiek een verruimende betekenis kan krijgen. Hoe klassiek niet alleen in een concertzaal kan klinken. Hoe een geschreven noot misschien de wereldnoden kan uitdrukken.

Programma :

18.15 u - Concert I : GODverdommeFREEDOM
Miroslav Kochánek (CZ) en Tegest Pecht-Guido (ET)
Dans en Bodysounds/ body percussion

19.15 u - Concert II : Theatre sans Titre (TST)
‘Judith en Deborah’ (Philippe Blasband) (creatie)
Aylin Yay en Circé Lethem (actrices) Florian Peelman (altviool)
Werken van: Guido Schiffer, Thomas Smetryns, Wouter Vandenabeele en Petra Vermote. (creaties)

20.15 u - Concert III : Lunapark (NL)
Lunapark Ensemble, Klaas Tomme en Yvette Loynaz (zang)
Chloé Geers&Talitha De Decker (dans) Dirk Opstaele (visuals)
Werken van: Jonathan Bonny, Mirek Coutigny (creatie), Koen Quintyn en Benjamin Van Esser (creatie)

Pauze

21.30 u - Concert IV : Restless Night
Het Amadeus Ensemble o.l.v. Wim Meuris, Inês Madeira (P) (mezzo), dansers van de Fontys academie Tilburg, Eddy Becquart (choreografie) Frank Missant (visuals)
Werk van: Frank Nuyts (creatie)

22.30 u Concert V : All the world’s a stage
Het Emanon Ensemble o.l.v. Raf De Keninck, Florian Peelman (altviool) Katerina Konstantourou (GR) (celesta) Dirk Opstaele (visuals)
Werken van Susan Clynes, Nikos Ioakeim en Maarten Westers (creaties)
Film van Rachid Laachir, live score van Michiel De Malsche (creatie)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Voorwaarts Maart/ En Avant Mars
Vrijdag 1 en zaterdag 2 maart 2013, telkens van 18.15 u tot 23.30 u
Muziekcentrum de Bijloke Gent

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en www.hardscore.be

21:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

25/02/2013

Spectra Ensemble & Angélique Willkie brengen Lint in Antwerpen, Kortrijk en Gent

Lint Vrijdag is het SPECTRA Ensemble te gast op Mind the Book, een festival rond boeken en actualiteit in deSingel in Antwerpen. Samen met Angélique Willkie (Zap Mama, dEUS) brengt SPECTRA er het project Lint, naar de gelijknamige graphic novel van striplegende Chris Ware. Het graphic-novelconcert 'Lint' schetst het leven van Jordan Wellington Lint, een man die uitblinkt in foute keuzes en gemiste kansen. Voor jou de perfecte kennismaking met Chris Ware, hét Amerikaanse stripgenie van de laatste twintig jaar. Deze legendarische graphic novelist gaat een artistieke dialoog aan met componist Walter Hus, zangeres Angélique Willkie en Spectra. 'Lint' wordt tijdens het concert geprojecteerd.

In de 72 pagina-dikke grafic novel 'Lint' schetst de Amerikaanse striplegende Chris Ware het leven van Jordan Wellington Lint, een man die uitblinkt in foute keuzes en gemiste kansen. De leidmotieven, contrapunten en andere muzikale elementen in dit beeldverhaal trokken de aandacht van componist Walter Hus (1959), die de strip pagina per pagina op muziek zette.

Chris Ware wordt algemeen beschouwd als een van de grootste stripgenieën van de laatste 20 jaar. Zijn in 2000 gepubliceerde 'graphic novel' Jimmy Corrigan, the Smartest Kid on Earth betekende zijn wereldwijde doorbraak. Het boek werd overladen met lovende kritieken en ontving verscheidene prijzen. In 2009 schreef Walter Hus in opdracht van SPECTRA muziek bij een fragment van dit stripverhaal in de kindervoorstelling Frankenstein. Daarop volgde het idee om het werk LINT te creëren, een compositie gebaseerd op het gelijknamige stripverhaal, dat tijdens de voorstelling wordt geprojecteerd. Voor SPECTRA en Walter Hus is dit meteen een volgende stap in de exploratie van het samengaan van muziek en graphic novel.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Spectra Ensemble & Angélique Willkie : Lint
Vrijdag 1 maart 2013 om 14.00 u en om 20.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.mindthebook.be en www.spectraensemble.com
-------------------------------------
Zaterdag 27 april 2013 om 20.15 u
Concertstudio Kortrijk

Conservatoriumplein 1
8500 Kortrijk

Meer info : www.festivalkortrijk.be, www.ccdeschakel.be en www.spectraensemble.com
-------------------------------------
Donderdag 16 mei 2013 om 20.00 u
Kunstencentrum Vooruit - Gent

Sint-Pietersnieuwstraat 23
9000 Gent

Meer info : vooruit.be en www.spectraensemble.com

Deze voorstelling is ook nog te zien op woensdag 7 augustus 2013 in Oostende tijdens het festival Theater aan Zee.

Extra :
Walter Hus : www.walterhus.org, www.matrix-new-music.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Lint: legandarische strip van Chris Ware op muziek van Walter Hus, 26/02/2012

23:48 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

24/02/2013

Puzzling America : festivalweekend rond Amerikaanse muziek in Leuven

Puzzling America 'Puzzling America' is een festival voor iedere liefhebber van Amerikaanse muziek. Van vrijdag 28 februari tot zaterdag 2 maart organiseert 30CC een weekend waarin deze muziekwereld centraal staat. Je wordt ondergedompeld in de uiteenlopende aspecten van de 20ste -eeuwse Amerikaanse muziek. Er ontstaat een wervelende - typisch Amerikaanse- dialoog tussen concertmuziek, musical songs, mainstream, folksongs, jazz, orkestmuziek en enkele 'Amerikaans geïnspireerde' creaties van Jeroen D'hoe. Deze componist-pianist, die zelf vijf jaar in The Big Apple woonde en op die manier uitgebreid kennismaakte met 'the american way of life' en de Amerikaanse muziekwereld, is tevens curator tijdens dit festival.

Laat je verrassen door de variatie aan concepten. Het geheel wordt in elkaar gepuzzeld met stimulerende interviews door Jos Stroobants, lecture-performances, een panelgesprek, film, een recital, the American Bar en verschillende concerten. Als locatie dient het schitterende OPEK, een beschermd monument en voorbeeld van modernistische architectuur met typische verwijzingen naar de zogenaamde 'pakketbootstijl'.

Puzzling America opent met een debat rond Stephen Sondheims musical Company (1970), waarin het eigentijdse, bruisende, veranderende New York zeer raak geschetst werd, een beeld dat nog steeds zeer actueel aanvoelt. Jos Stroobants gaat in gesprek met festivalcurator Jeroen D'hoe en verdiept zich samen met
een panel van kenners als o.a. Björn Soenens (VRT) en Kristel Lamerichs (musicalcompagnie Mithe) in een aantal typische aspecten van de huidige Amerikaanse samenleving. Jeroen D'hoe kiest daarvoor enkele treffende muziekvoorbeelden uit Company, die hij zelf bespreekt en speelt aan de piano. Nadien kan je genieten van de dvd-captatie van de recente Broadway-reprise (2006, New York) van deze baanbrekende conceptmusical. Company vertelt het verhaal van de vijfendertigjarige
New Yorker en vrijgezel Bobby in een mozaïek van korte scènes die met elkaar verbonden worden op het feest voor zijn vijfendertigste verjaardag.

Tijdens de tweede avond blazen sopraan Annelies Van Gramberen en Jeroen D'hoe de traditie van het Amerikaanse kunstlied nieuw leven in. Na een interview van Jeroen door Jos Stroobants geven zij een boeiende vooruitblik op het recital met zang- en pianofragmenten. In het recital American Songs nemen ze je mee langs deze traditie met eigenwijze interpretaties van folksongs, klassieke songs en grensverleggende opera- en musicalsongs. Onder meer werk van Aaron Copland, George Gershwin, Leonard Bernstein en Bob Dylan passeert de revue. Voor de gelegenheid schreef Jeroen D'hoe ook een aantal nieuwe liederen op teksten van Emily
Dickinson
. Deze reeks American Songs vormt een gevarieerd muzikaal verhaal. Een intrigerende en verrassend toegankelijke muzikale reis, met als rode draad de boeiende artistieke wisselwerking tussen de genres binnen de Amerikaanse muziek. Na het concert speelt pianist Arne van Coillie jazz standards in het OPEK-café, dat voor de gelegenheid is omgetoverd in een authentieke American Bar.

De dynamische sound van het kamerorkest Collegium Frascati sluit het festivalweekend feestelijk af in de unieke 20ste-eeuwse 'klassieke Americana'-traditie. Gingen de eerste en de tweede avond op zoek naar onderliggende maatschappelijke stromingen en de manier waarop die vooral tot uiting komen in het musical-genre in het
algemeen en het werk van Stephen Sondheim in het bijzonder, dan boort deze slotavond naar de wortels van die gespleten Amerikaanse music scene. Jeroen D'hoe duikt daarvoor samen met Collegium Frascati en dirigent Kris Stroobants in het zogenaamd ‘grote repertoire' en legt enkele belangrijke lijnen bloot waarlangs Uncle Sam's muziek zich emancipeerde tot een authentieke eigen wereld met een eigen sound. Op het programma staat onder meer muziek van Samuel Barber, Aaron Copland, Philip Glass en John Corigliano. Verder brengt Collegium Frascati een nieuwe versie van Festival Anthem van Jeroen D'hoe en creëert Annelies Van Gramberen de orkestrale Dickinson Songs. The Pajot Swing Jazz Band blaast het festivalweekend feestelijk uit met New Orleans muziek.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Puzzling America
Van donderdag 28 februari t.e.m. zaterdag 2 maart 2013
Openbaar Entrepot voor de Kunsten (OPEK) - Leuven

Vaartkom 4
3000 Leuven

Meer info : www.30cc.be en www.opek.be

20:52 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Kunstenaars uit verschillende disciplines ontmoeten elkaar tijdens Performatik, de Brusselse biënnale van de performance art

Performatik Lichamen sluipen meer en meer de musea binnen. Niet enkel de wandelende lichamen van de bezoekers maar ook die van dansers en choreografen. Afgelopen zomer opende Tate Modern (Londen) The Tanks: Art in Action. Het MoMa (New York) heeft al sinds 2008 performance art opgenomen in zijn hoofdprogramma. Een erg interessante evolutie, met onderliggend een aantal valkuilen. Kan performance art in de grote instituten zijn kritische, provocerende houding bewaren? Kijken musea en hun publiek verder dan de spektakel- of eventwaarde? Hoe conserveert men de livegebeurtenis?
  
Tijdens Performatik, de Brusselse biënnale van de performance art, betreden performers huizen als Bozar en Argos. Omgekeerd trekken beeldend kunstenaars als Turner Prize-winnaar Martin Creed of het jonge duo Hippolyte Hentgen de theaterzaal in.

Vertrekpunt en kern van deze editie zijn ontmoetingen tussen kunstenaars uit de podiumkunsten en uit de beeldende kunst, waarbij er tijd is om elkaars wereld af te tasten en samen tot iets nieuws te komen. Choreografen en beeldend kunstenaars gaan samen aan de slag: Maria Hassabi meets Jimmy Robert, Vincent Dunoyer meets Berlinde de Bruyckere, Trajal Harrell meets Sarah Sze.
  
De act van het tekenen loopt als een rode draad doorheen het festival, ondermeer bij Q-O2 en in CENTRALE. Taal blijft belangrijk, bij Orla Barry en Philipp Gehmacher. Artiesten als Ivo Dimchev, Zhana Ivanova en Meggy Rustamova zoeken een andere verhouding op met de toeschouwer/deelnemer.  
  
Meer dan ooit vloeien expo en performance in elkaar over, in formats van gemiddeld een half uur. Je kan dus naar hartelust combineren en proeven van de rijke waaier die performance vandaag is.

Drawing Music - dinsdag 26 februari 2013 om 20.30 u - Q-O2

Drawing Music Q-O2, de Brusselse werkplaats voor experimentele muziek en klankkunst, presenteert  een drieledig programma waarin tekeningen en muziek op elkaar inspelen.

- Franziska Windisch : Charcoal Circles
Franziska Windisch tekent met een stukje houtskool op de grond. Het geluid daarvan wordt versterkt. Een onderzoek naar de relatie tussen decompositie, geluid en beweging. Franziska Windisch (1983) woont en werkt in Keulen en Brussel. In haar audiovisuele installaties en performances registreert zij beweging in tijd en ruimte.
www.franziskawindisch.com

- Hallveig Agustsdottir & Frederik Croene : Performance Sketches
Hallveig Agustsdottir tekent en Frederik Croene speelt piano. De tekeningen vormen een soort grafische partituur voor de muziek en vice versa: de muziek dirigeert het tekenen. Hallveig Agustsdottir laat haar beeldend werk interageren met muziek en geluid. Frederik Croene is een klassiek geschoold pianist die vaak samenwerkt met kunstenaars uit andere disciplines.
www.hallveiggkagustsdottir.com en www.frederikcroene.com

- Jeroen Uyttendaele & Dewi de Vree : Ground
In Ground worden grafiettekeningen gebruikt om elektronische instrumenten te bespelen. Tekenen, gommen en aanraken zijn de belangrijkste handelingen in deze audiovisuele compositie. Dewi de Vree's werk bestaat uit sound performances en installaties gebaseerd op fysische experimenten. Jeroen Uyttendaele is geluids- en mediakunstenaar.
www.jeroen-uyttendaele.org en www.dewidevree.org

Orla Barry : Mountain - woensag 27 februari 2013 van 19.00 u tot 21.00 u - Bozar

Orla Barry, Mountain Taal geeft vorm aan onze gestructureerde wereld, maar in feite is iedere zin een nieuwe improvisatie. Orla Barry ging voor Mountain aan de slag met 57 woorden, een acteur, een performer en een muzikant. In het werk spelen geluk, het lot en een beetje tovenarij een even grote rol. De taalobjecten op de scène vormen niet alleen het decor, maar liggen ook aan de basis van het script. Door te spelen met poëzie, liedjes, monologen, speeches e.d. ontstaan er onverwachte verbanden tussen tekst, betekenis en performance.
Mountain is als installatie te zien in het PSK tot 5 mei. Het maakt deel uit van de tentoonstelling Changing States: Contemporary Irish Art & Francis Bacon’s Studio, in het kader van het Ierse Voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie (28/02>5/05).

Ivo Dimchev : P-project - zaterdag 2 maart 2013 om 20.30 u - Kaaitheater

Ivo Dimchev Het P-project is een interactieve performance gebaseerd op een aantal P-woorden: People, Poetry, Poppers,…  People (u, dus) schrijven live geïmproviseerde Poëzie en de Performer maakt er live een song van aan de Piano. Je krijgt nog andere mogelijkheden om te Participeren in deze Performance en het leuke is: je wordt er royaal voor betaald.
Ivo Dimchev (1976) is een van de meest opmerkelijke performers van de hedendaagse internationale podiumkunstenscène. Zijn werk is een compromisloze mix van performancekunst, dans, theater en muziek. Als allround kunstenaar doorbreekt hij zowel genres als taboes. Dimchev maakte zijn eerste voorstellingen in Sofia. In 2008 trok hij naar Amsterdam om er te gaan studeren aan DasArts. Daar creëerde hij o.m. de solo Som Faves. In totaal maakte hij al meer dan dertig performances, waarmee hij overal ter wereld optrad en lof oogstte, bij zowel critici als publiek. Sinds enkele jaren woont Ivo Dimchev in Brussel. Hij was de voorbije seizoenen in het Kaaitheater te gast met We.Art.Dog.Come, de solo I-on en het groepsstuk X-on. In zijn 'Volksroom', Dimchevs eigen atelier in Anderlecht, biedt hij geregeld de kans aan andere jonge kunstenaars om hun werk voor te stellen. Hij toont er ook eigen beeldend werk en performances-in-progress.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Performatik 2013
Van dondardag 21 februari t.e.m. zaterdag 2 maart 2013
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.kaaitheater.be

Elders op Oorgetuige :
Concerto : onnavolgbare stemimprovisatie van Ivo Dimchev in de Kaaistudio's, 17/12/2012
Hallveig Agustsdottir en Frederik Croene experimenteren met beeld en klank in de Q-O2 werkplaats Brussel, 7/04/2011
Hallveig Agustsdottir en Marieke Berendsen op zoek naar de link tussen klank, beeld en beweging, 7/02/2011
Hallveig Ágústsdóttir, Frederik Croene en Marieke Berendsen in Logos, 5/11/2009
Hallveig Ágústsdóttir : tussen klank en beeld, 18/05/2008

01:16 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Derde editie festival Piano_anders in Hasselt

Rachel Grimes De laatste vijf jaar is er een opvallende heropleving van pianomuziek. Pianomuziek geschreven door jonge klassieke en/of klassiek-geïnspireerde muzikanten/componisten. Dat was de aanleiding voor CC Hasselt om in februari 2011 een eerste editie van Piano_anders te organiseren. Een bijzonder geslaagde editie, zowel muzikaal, maar ook wat betreft de publieksbelangstelling. Van bij de eerste noot die Nils Frahm aansloeg werd het onwezenlijk stil in de zaal en hapte het publiek naar adem. Stukken van Hauschka's concert werden zelfs uitgebracht op cd in Japan. Ook de tweede editie, in februari 2012, was een succes met naast optredens van Maike Zazie en A Winged Victory For The Sullen het eerste optreden in ruime bezetting van 'onze eigen' Jan Swerts. Redenen genoeg dus om dit seizoen verder te gaan en een derde editie te organiseren. Opnieuw een niet te missen concertreeks voor liefhebbers van Wim Mertens, Erik Satie, Arvo Pärt, Ludovico Einaudi, Jóhann Jóhannsson, Olafur Arnalds, Nils Frahm, Dustin O'Halloran…

Fabrizio Paterlini
De Italiaanse componist/pianist Fabrizio Paterlini begon piano te spelen op 6-jarige leeftijd, maar speelde in de jaren negentig vooral in diverse pop/rock/jazz groepen. Sinds 2006 legt hij zich volledig toe op de piano. Met het mooie Fragments found uit 2010 wist hij voor het eerst de aandacht te trekken: een album met prachtige melodieën en referenties naar bv. Ludovico Einaudi. In de herfst van 2012 verscheen het al even mooie Autumn stories: 14 composities geschreven en gespeeld in evenveel weken. Als geen ander weet hij daarop de sfeer van het seizoen te vatten.
www.fabriziopaterlini.com

Greg Haines
Greg Haines is een jonge Britse muzikant (amper 24 jaar oud!) die al jaren in Berlijn vertoeft, samen met bevriende muzikanten als Nils Frahm en Peter Broderick. Zijn muziekleraar introduceerde hem in het werk van minimalisten als Steve Reich, Gavin Bryars, Philip Glass en Arvo Pärt. Na het prachtige Digressions vorig jaar verscheen net zijn laatste album Moments eluding op het Zweedse Kning Disk in een reeks piano solo albums met eerder al releases van Peter Broderick en Nils Frahm. Pure pracht om bij weg te doezelen.
greghaines.wordpress.com

Rachel Grimes + Amsterdam Sinfonietta soloists
Als spilvrouw van de cultband Rachel’s bood Rachel Grimes (foto) in de jaren negentig een dapper tegengewicht aan de door gitaren overheerste alternatieve muziekscene. Hun sound werd sterk beïnvloed door klassieke muziek en sluit aan bij wat Max Richter, Jóhann Jóhannsson en zelfs Sigur Rós nadien deden. Haar haast klassieke, minimalistische pianocomposities, gemengd met field recordings, op haar solo album Book of leaves zijn melancholisch, intens en hypnotiserend. Denk aan het mooiste van Erik Satie, Peter Broderick en Philip Glass.
www.rachelgrimespiano.com

Programma Piano_anders #3

Wim Mertens - Solo - maandag 25 februari 2013 om 20.00 u
Wim Mertens is niet meer weg te denken van de grootste concertpodia. Tijdens Piano 2013 speelt hij een solo concert.

Tae-Hung Kim - pianorecital - dinsdag 26 februari 2013 om 20.00 u
Tae-Hyung Kim won in 2010 nog de vijfde prijs in de Koningin Elisabeth Wedstrijd. Met werk van Bach, Scarlatti en Liszt demonstreert hij zijn muzikaliteit virtuositeit.

Fabrizio Paterlini, Greg Haines & Rachel Grimes + Amsterdam Sinfonietta soloists - woensdag 27 februari 2013 om 20.00 u
Na twee succesvolle edities met verrassende ontdekkingen, opnieuw een niet te missen avond voor liefhebbers van Erik Satie, Ludovico Einaudi, Nils Frahm, Dustin O’Halloran…

Bugge Wesseltoft & Marcin Wasilewski Trio - donderdag 28 februari 2013 om 20.00 u
Minimalistische jazz standards door Bugge Wesseltoft en geniale pianopartijen van Marcin Wasilewski.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Piano_anders #3
Van maandag 25 t.e.m. donderdag 28 februari 2013
CC Hasselt

Kunstlaan 5
3500 Hasselt

Meer info : www.ccha.be

00:18 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

23/02/2013

HERMESensemble brengt hommageconcert aan Arvo Pärt in AMUZ

Arvo Pärt Op het slotconcert van het Arvo Pärt-weekend in AMUZ door het HERMESensemble staat een selectie van Pärts grootste hits op het programma: Für Alina, Spiegel im Spiegel, Fratres ... Met deze ontroerend pure muziek weet Pärt menigeen, zowel jong als oud, recht in het spirituele hart te raken! 

Dat Pärt deel uitmaakt van de populaire cultuur bewijzen de vele filmsoundtracks met zijn muziek en zijn succes op websites zoals youtube. Bij een video met Spiegel im Spiegel schreef een fan: "Als alle muziek zou zijn vernietigd, van de wereld weggevaagd, gewist uit ons geheugen, alle muziek behalve dit stuk, dan zou dit stuk de klaagzang daarover zijn, en alles zou goed komen, we zouden het overleven." Kom luisteren naar Spiegel im Spiegel en u zal deze opmerking meteen begrijpen.

De grote Estse componist is een van de meest vooraanstaande en meest uitgevoerde auteurs van hedendaagse muziek. Sinds het einde van de jaren zeventig werkt Arvo Pärt in een eigen(zinnige) minimalistische stijl - tintinnabuli - waarin zijn compositorische systemen verweven worden met middeleeuwse en renaissance procedures. HERMESensemble werd uitgenodigd door AMUZ om een selectie van de mooiste werken voor klein ensemble samen te brengen in een hommageconcert.

Arvo Pärt is misschien wel de bekendste hedendaagse componist van sacrale muziek. Zijn carrière getuigt van een evoluerende omgang met het recente en oudere muzikale verleden. Terwijl zijn composities aanvankelijk schatplichtig waren aan de twaalftoonsmuziek en het serialisme van de 20ste-eeuwse avant-garde, verdiepte hij zich later in het gregoriaans, de polyfonie van de middeleeuwen en de renaissance, en ook de Russisch-orthodoxe muziek. Zijn postmoderne receptie van die stijlen leidt dan ook tot vocale werken waarin een soepele melodievoering en gedragen harmonieën centraal staan. Bovendien brengt Pärt een soort minimalisme in zijn muziek, waarnaar verwezen wordt met de term 'tintinnabuli', genoemd naar de kleine belletjes die het delicate weefsel in sommige composities subtiel articuleren.

Tijd en plaats van het gebeuren :

HERMESensemble : Arvo Pärt
Zondag 24 februari 2013 om 15.00 u
AMUZ - Antwerpen

Kammenstraat 81
2000 Antwerpen

Meer info : www.amuz.be en hermesensemble.be

Extra :
Arvo Pärt op www.musicolog.com en youtube
Arvo Pärt (1935 - ), Tintinambulist op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
24 preludes for a fugue : filmdocumentaire over Arvo Pärt met ontbijt in Antwerpen, 23/02/1013

21:29 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook