02/04/2013

Bijzondere muziekvoorstellingen voor kinderen tijdens STORM! in Oostende

Jutta Troch & Jon Birdsong Sedert enkele jaren is het kunstencentrum Vrijstaat O. in Oostende een vaste speler in de Belgische jazzwereld. Dat er in de badstad niet aan terugschakelen gedacht wordt, bewijst het project STORM! dat gedurende de eerste week van april verschillende Oostendse zalen en zaaltjes aandoet en culmineert in een tweedaags jazzfestival in De Grote Post.

Op zaterdag 7 april kan je STORM! ook in familieverband beleven tijdens de Muziekkamers en First Date. Zonzo Compagnie, die garant staat voor bijzondere muziekvoorstellingen voor kinderen, creëert voor STORM! een muzieklabyrinth op onverwachte plekken van het nieuwe en reusachtige CC De Grote Post. Een muzikale ontdekkingstocht door een labyrint vol verborgen kamertjes, weergalmende gangen en vergeten hoekjes, waar anders geen publiek komt. En muzikale verrassingen achter elke deur of hoek!

In Popovska's kamer ontmoeten we Aleksandra Popovska uit Macedonië. Haar liederen ademen de weemoed en het vuur van de Balkan en verbrokkelen tot de stem van iemand die in een vreemd land terecht komt en een nieuwe taal probeert te spreken. Een taal van klanken en geluiden die we herkennen en verstaan, maar toch niet helemaal begrijpen.

In de Boskamer zetten trompettist Jon Birdsong en harpiste Jutta Troch hun instrumenten in voor een kwartiertje muzikale verbeelding. Een concert dat je af en toe op het verkeerde been zet, de ruimte waarin je bent doet vergeten en waar elke klank het begin kan zijn van een nieuwe melodie.

En dan is er nog Sonitum Horarium, de wonderlijke installatie van Hans Beckers. In de handen van deze kunstenaar is zand een muziekinstrument, waarmee hij als een weergod speelt. Daarvoor bouwde hij een installatie met kranen, druppeltellers, potten, schalen en microfonen. Kompaan van deze weergod is trompettist Bart Maris, die met de machines een muzikaal gesprek voert.

Aan deze Muziekkamers wordt ook een First Date gekoppeld. Met dat concept brengt Vrijstaat O. dansers en muzikanten voor het eerst samen op scène. Lander Gyselinck en Jens Bouttery, de twee medecuratoren van STORM!, laten zich achter hun drumstel inspireren door de speelse bewegingen van dansers, die op hun beurt stukken brengen uit Zoeff (choreografie: Vania D'Angelo en Merel Vercoutere). Lander bewees twee jaar geleden al zijn affiniteit met dans in een First Date met PARTS op Dansand! en ook Jens werkte eerder al samen met dansers via eigen theaterprojecten.

Een ticket omvat zowel de Muziekkamers als de First Date. Er zijn twee sessies van de Muziekkamers, de First Date wordt eenmalig gebracht en is ofwel de start ofwel de afsluiter van het traject. Totale duur, incl. concert is 105 minuten. Aantal deelnemers beperkt!

Tijd en plaats van het gebeuren :

STORM! Muziekkamers & First Date (vanaf 5 jaar)
Zaterdag 6 april 2013 om 14.00 u en om 15.15 u
CC De Grote Post - Oostende

H. Serruyslaan 18a
8400 Oostende

Meer info : www.degrotepost.be, www.vrijstaat-o.be en www.zonzocompagnie.be

Elders op Oorgetuige :
Sonitum Horarium : zandloperinstallatie van Hans Beckers in het Muziekinstrumentenmuseum, 29/03/2013

11:49 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

01/04/2013

World Minimal Music Festival : hypnotiserende minimal music in Amsterdam en Eindhoven

Steve Reich Vijf dagen lang - van woensdag 3 t.e.m. zondag 7 april - staan Muziekgebouw aan 't IJ in Amsterdam en Muziekgebouw Eindhoven in het teken van minimal music. Tijdens de 3de editie van het tweejaarlijkse World Minimal Music Festival vinden concerten plaats van internationale topmusici waaronder het Kronos Quartet, Konono No. 1 en Ben Frost, met daarin zowel trance-rituele muziek, elektronische beats als soundscapes. De dagelijkse randprogramma's komen tot stand in samenwerking met organisaties als 22tracks.com, Subbacultcha! en Gonzo (circus).

Op het festivalprogramma staan in beide steden baanbrekende meesterwerken als Steve Reichs aangrijpende Different Trains en De Tijd van Louis Andriessen. Ook klinkt een compleet nieuwe versie van Canto Ostinato van de in november j.l. overleden Simeon ten Holt. Daarnaast wereldmuziek van het Congolese Konono No. 1 en het Koreaanse Court Music Troupe of The National Gugak Centre. Tijdens twee totaal verschillende optredens brengt de IJslands/Australische producer Ben Frost een mix van minimal music en intense soundscapes.

Dj's, soundscapes en Afrikaanse cassettebandjes
Diverse internationale dj's, muzikanten en producers treden op in het randprogramma buiten de zaal. Zo zijn er dj-sets met Afrikaanse cassettebandjes door de Amerikaan Awesome Tapes From Africa. In Amsterdam o.a. de Brits/Berlijnse muzikant Heatsick en een nachtelijk optreden met een 21 uur durende compositie geïnspireerd op Erik Saties Vexations. In Eindhoven speelt o.a. de Vlaamse muzikant Microphonics.

Het randprogramma van het World Minimal Music Festival is zeker ook de moeite waard. Naast concerten van o.a. het Amerikaanse Kronos Quartet, de bejubelde IJslands/Australische producer Ben Frost en het Nederlandse Asko|Schönberg vinden er meer dan 25 activiteiten plaats in een gratis toegankelijk randprogramma. Daarin onder meer een 21-uurs concertmarathon, minimal yoga en een dj-set met Afrikaanse cassettebandjes.

House en minimal Casio-funk
Het randprogramma van het festival komt tot stand in samenwerking met muzikale partners waaronder online muziekjukebox 22tracks.com en muziek- en cultuurplatform Subbacultcha! Zij presenteren minimal met verschillende grote internationale namen uit de elektronische muziek. Zoals de Amerikaanse houseproducer Maxmillion Dunbar, dj Awesome Tapes From Africa, die muziek draait van Afrikaanse cassettebandjes, en de Berlijnse Heatsick (in het Bimhuis), die hele zalen op de kop zet met enkel een Casio-keyboard.

Minimal yoga en concert van 21 uur
Naast vele korte optredens telt het programma ook diverse andere activiteiten. Zoals een minimal yogales met live muziek. En een 21 uur durende concertmarathon, waar publiek de nacht kan doorbrengen (za 23.00- zo 20.00 uur). Ook is er minimal kunst: de interactieve installatie FLOW van kunstenaar Daan Roosegaarde, twee kunstwerken van kunstenaar Boris Tellegen en een elektronisch orgel waarop publiek zelf minimal music kan maken.

Openingsgesprek en Canto-remix
Op de openingsavond van het festival praten oude en jonge muziekkenners over de invloed van minimal music, een stroming ontstaan in de jaren zestig. Diezelfde avond presenteert 22tracks.com een remixsessie waarin vijf jonge muziekproducers live Simeon ten Holts Canto Ostinato remixen. Muziekgebouw aan 't IJ wil met het randprogramma zoveel mogelijk aspecten van minimal music aan bod laten komen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

World Minimal Music Festival
Van woensdag 3 t.e.m. zondag 7 april 2013
Muziekgebouw aan 't IJ - Amsterdam en Muziekgebouw Eindhoven


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.minimalmusicfestival.nl

01:25 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

25/03/2013

Week van de Hedendaagse Muziek in het teken van vijftig jaar elektronische muziek en IPEM

Lucien Goethals aan de EMS Synthi 100 De Week van de Hedendaagse Muziek staat dit jaar volledig in het teken van vijftig jaar elektronische muziek en van het Gentse Instituut voor Psychoacoustica en Elektronische Muziek, verbonden aan de Universiteit Gent. Tijdens dit festival, dat georganiseerd wordt door de School of Arts van de HoGent, staan diverse uitingen van actuele muziek voorop. Er staat onder meer een concert met het SPECTRA ensemble op het programma, dat speciaal voor de gelegenheid gecomponeerde werken uitvoert van Olmo Cornelis, Daan Janssens, Hans Roels en Laura Maes, componisten/onderzoekers die verbonden zijn aan het Gentse conservatorium. SPECTRA brengt ook een zeldzame uitvoering van het werk 'Gmebofonies' voor ensemble en tape van Lucien Goethals, die jarenlang de artistieke leiding van het IPEM op zich nam. Daarnaast zijn er nog diverse concerten door conservatoriumstudenten en -docenten, lezingen door sprekers uit binnen-en buitenland zoals Prof. Dr. M. Leman, Dr. Micheline Lesaffre en componist Alistar MacDonald.

Het IPEM bestaat in 2013 een halve eeuw en dat mag niet onopgemerkt voorbij gaan. Vanaf het begin was het IPEM een draaischijf voor de ideologie waarbij artistieke creatie en empirisch onderzoek hand in hand gaan. Dat het IPEM zich na vijftig jaar nog niet overbodig heeft gemaakt, is het gevolg van volharding om zich voortdurend aan te passen aan de eisen van de wetenschappelijke en technologische evolutie.

Het vijftigjarig bestaan van het IPEM wordt gevierd op 27 en 28 maart 2013 in de Aula Academia, het prestigieuze feestpaleis van de Gentse Universiteit in de Volderstraat. De twee themavelden wetenschap en muzikale expressie die aan het IPEM al vijftig jaar geëxploreerd worden komen uitgebreid aan bod. Er wordt een gevarieerd programma voorzien rond het thema 'Vijftig jaar elektronische muziek' met onder meer een workshop rond de begeerde EMS Synthi 100, een tentoonstelling met ongezien archiefmateriaal, een concert met elektronische muziek gerealiseerd aan het IPEM, retical-lezingen door onderzoekers van de Universiteit Gent en het Conservatorium, demonstraties van innoverend muziekonderzoek, de voorstelling van een nieuw boek over hedendaags muziekonderzoek, de voorstelling van een uniek verzamelobject met CDs met opnames van muziek gerealiseerd aan het IPEM en rijkelijk voorzien van beeldmateriaal en tekst.

Met de voorstelling van animatiefilms van Raoul Servais met elektronische muziek gerealiseerd in de studio van het IPEM, draagt ook de universitaire filmclub Film-Plateau bij tot de feestviering. Op het programma staan onder meer Sirene (1968), Pegasus (1973), Harpya (1979) en Atraksion (2001) met elektronische muziek van Lucien Goethals.

Maandag 25 maart 2013

Sensor Augmented Base Clarinet Research  (SABRe ) - 10.00 u-11.30 u - zaal Miry
Lecture-recital door Harry Sparnaay (NL), Matthias Müller (CH)

Middagconcert door studenten (bas)klarinet rond werk aan het IPEM en (live)electronics - 12.30 u - 13.30 u - zaal Miry            

Programma :
K. Goeyvaerts,  De Zang van Aquarius (8 basklarinetten), door studenten (bas)klarinet olv Eddy Vanoosthuyse
+ werk van Goeyvaerts, Lachenmann, Goethals, André laporte

Most of my Clients Come Back - 20.00 u - zaal Miry 
Concerten door studenten improvisatie en studenten master na master solist hedendaagse muziek

- Studenten improvisatie olv Bart Maris :
Lucien Goethals, Suma (1971)

- Studenten Master na Master Solist Hedendaagse Muziek :
De basis van het programma is een wereldcreatie van een werk voor trio & live-electronics van de jonge Amerikaanse componist Ethan Braun,  die ook voor deze gelegenheid zal afzakken naar Gent. Tom Pauwels zal hem tijdens het concert kort interviewen over zijn werk. Naast zijn werk worden nog 2 projecten gepresenteerd die inhoudelijk verwant zijn met het werk van Ethan Braun, nl Berio's Sequenza voor viool en een improvisatie project geleid door Hans Roels. Als intro brengen Tomonori Takeda en Nico Couck een solo werk van Stefan Beyer.

Programma :

  • Stefan Beyer, 'New Work' (2013) Wereldcreatie
  • Allain Gaussin, 'Jardin Zen' (1999)
  • Luciano Berio, 'Sequenza VIII' (1977) 
  • Improvisation for saxophone, double bass and live-electronics 
  • Ethan Braun, 'Quartet' for electric guitar, horn in F, 5-string violin and electronics (2013) Wereldcreatie

Dinsdag 26 maart 2013


Lezing Dr. Micheline Lesaffre (UGent) : 10.00 u-11.00 u - zaal Mengal
Het IPEM in historisch en internationaal perspectief - deel 1
Activiteiten in de periode 1963-1987

Middagconcert studenten Conservatorium - 12.30 u - 13.30 u - zaal Miry    
Programma :

  • Alexander Litvinovsky, Canzonetta voor cello & electronics
  • Kristof Lauwers, Glycyrrhizin voor klassieke gitaar en live electronics
  • Hugo Morales, Ror amplified triangle (2007) - For modified cajón and electronics (2008)
  • Patrick Housen, Tripped (Fluit en live electronics) - Hypervanillated (Bariton sax en live electronics)
  • Ruben De Gheselle, Woods voor altviool en elektronica
  • Koen Quintyn, werk voor piano & electronics

Avondconcert - 20.00 u - zaal Miry 

Programma :

  • Pierre Bartholomee, Passacailla marimba live electronic (2002)
  • Hugo Morales, Fields for for power supplies and 12 hands (2012)
  • Donnacha Dennehy, Composition for percussion, loops, blips and flesh (2002) live electronics and video
  • Karel Goeyvaerts, Pour que les fruits mûrissent cet été

Woensdag 27 maart 2013


Lezing Prof. Dr. Marc Leman - 10.00 u - 11.00 u - zaal Mengal
Het IPEM in historisch en internationaal perspectief - deel 2
Creativiteit en artistiek onderzoek aan het IPEM vanaf de jaren '90

Middagconcert : Stadscomponiste An Pierlé als muze - 12.30 u - 13.30 u - zaal Miry    
Studenten compositie o.l.v. docent Frank Nuyts schrijven composities met Gentse stadscomponiste An Pierlé als inspiratiebron.
Headliner (Jonathan Bonny, Mirek Coutigny, Koen Quintyn) & guests spelen :

  • Headliner, The House of Sleep
  • Henk Debruycker, Inanna
  • Jelle Proost, H.e.
  • Lucas Schreel, Meat Chops for Me (cold song)
  • Lucie De Ley,Pearls and Pins
  • Patrick Housen, Maze
  • Ruben De Gheselle, Road from nowhere to now and here
  • Valerie Van Roey, Your blood inside me

Org. IPEM - UGent : doorlopend Aula UGent tentoonstelling

Workshop EMS Synthi100 - 14.00 u-17.30 u - Aula UGent
Deze grote analoge synthesizer met een minicomputer met 4Kb RAM is het pronkstuk van de oude collectie instrumenten verworven tijdens de periode van samenwerking tussen de Gentse universiteit en de BRT. De EMS Synthi 100 werd in beperkte oplage geproduceerd (ca 29 gebouwd in de 70er en 80er jaren). Het IPEM beschikt over het enige exemplaar in België dat in 1979 werd aangekocht. Het indrukwekkende toestel was destijds fel begeerd omwille van zijn specifieke sonoriteit en de technische mogelijkheden die het te bieden had.

Toespraak door rector Van Cauwenberge en Prof. Dr. Marc Leman - 19.00 u - Aula UGent
Voorstelling van een collectors item in de vorm van een CD, LP en boek (Metaphon: Greg Jacobs)
Voorstelling van het boek "The Power of Music. Researching Musical Experiences, a Viewpoint from IPEM"” (ACCO)

Muzikaal programma deel 1 - 19.30 u
Elektroakoestisch concert met een selectie van werken representatief zijn voor een halve eeuw artistieke muziekproductie aan het IPEM (selectie uit CD Metaphon, ca 30 min)

Receptie in peristilium - 20.00 u

Muzikaal programma deel 2 - 20.30 u
Het tweede deel van het concert omvat een live performance van Lichtraum (2012), een project van multimedia artiesten Pieter Coussement en Peter De Koning. Lichtraum bestaat uit een atmosferisch geheel van live improvisaties in zowel geluid als beeld, gebaseerd op werk van Lucien Goethals.

Donderdag 28 maart 2013

Lezing/demo Nicolas Fells & Alistar MacDonald - 10.00 u - 11.00 u - zaal Mengal
lezing / demo door Nicolas Fells van University of Glasgow en Alistair MacDonald van Royal Conservatoire Scotland
Demo's en voorbeelden gebaseerd op het thema van 'esthetiek van culturele transformatie door technologie'. Focus op transformaties van traditionele Schotse en Japanse culturen door uitvoering met max.

Pianorecital Gabi Sultana - 12.30 u - 13.30 u - zaal Miry 
Gabi Sultana, oud-studente ManaMa Solist Hedendaagse Muziek (piano), speelt werk van Stockhausen, Goeyvaerts, Lachenmann en Quintyn.

Programma :

  • Karlheinz Stockhausen, Natürliche Dauern - (selection) (2005-2006)
  • Karel Goeyvaerts, Stuk voor Piano en Tape (1964)
  • Helmut Lachenmann, Guero (1970)
  • Koen Quintyn, Daisy 6.1 voor piano en tape

Lezingen-recital rond hedendaags experimenteel muziekonderzoek - 14.00 u - 17.00 u - Aula Academia
Het lezingen-recital plaatst de nauwe samenwerking tussen IPEM en het Conservatorium in de vorm van de Associatieonderzoeksgroep Muziek (AOG) in de spotlichten. Het lezingen-recital staat in het teken van het hedendaags experimenteel muziekonderzoek. Hieraan nemen doctoraatstudenten deel van het Conservatorium en van het IPEM. Het lezing-recital zal worden gevolgd door een discussie over de stand van zaken en mogelijke toekomstscenario's voor het fundamenteel, praktijk- georiënteerd en experimenteel muziekonderzoek. Wat betekent muziekonderzoek in de gedigitaliseerde samenleving van de toekomst waar kennisontwikkeling, informatieopslag, educatie, creativiteit en entertainment volledig geïntegreerd zullen zijn?

Programma :

  • Lukas Huisman, Muzikale complexiteit en menselijke grenzen. Verhouding partituur- uitvoerder in de muziek van Sorabji
  • Hans Roels, Creatieve processen en polyfonie
  • Daan Janssens, Face à moi III
  • Françoise Van Hecke, The use of extended techniques in vocal training
  • Giusy Caruso, Western Embodiment of Carnatic Music: the 8th Cycle from the 72 Etudes Karnatiques pour piano by Jacques Charpentier (1933)
  • Katty Kochman, Respiration as a Reflection of Embodied Music Cognition in Vocal Performance
  • Luc Nijs, De Music Paint Machine

Tentoonstelling: een blik in het IPEM-archief - 14.00 u - 17.30 u - Aula Academia

Slotconcert SPECTRA - 20.00 u - zaal Miry
Het SPECTRA Ensemble mag de feestweek afsluiten op donderdag 28 maart met op het programma werken van jonge componist-onderzoekers en het zelden uitgevoerde Gmebophonies voor ensemble en tape van Lucien Goethals

SPECTRA viert tijdens dit concert mee de gemeenschappelijke roots. Het I.P.E.M. ontstond in 1963 immers uit de Spectra-groep, in het leven geroepen door enkele gedreven componisten en musicologen ter verdediging en verspreiding van de hedendaagse muziek, met bijzondere aandacht voor wat in Vlaanderen leefde. Leden als Claude Coppens, Lucien Goethals, Karel Goeyvaerts en Herman Sabbe inspireerden enkele jonge muzikanten in 1993 ten slotte tot de oprichting van het SPECTRA Ensemble, dat dezelfde missie en visie voor ogen heeft.

SPECTRA voert speciaal voor deze gelegenheid premières uit van Olmo Cornelis en Hans Roels en compostities van Daan Janssens en Laura Maes, alle vier jonge componist-onderzoekers verbonden aan het Gentse Conservatorium. SPECTRA brengt ook een zeldzame uitvoering van het werk Gmebophonies voor ensemble en tape van Lucien Goethals, die jarenlang de artistieke leiding van het IPEM op zich nam. Daarin participeren enkele studenten uit de Master na Master Hedendaagse muziek, die SPECTRA samen met ICTUS ondersteunt binnen de School of Arts Gent.
www.spectraensemble.com

Programma :

  • Laura Maes, Tondelier en Tolhuis, 2012 (compositie gemaakt voor TRACK)
  • Hans Roels, Centra,creatie, 2013
  • Olmo Cornelis, In Cinder , voor ensemble en tape (creatie)2013
  • Daan Janssens, (...) 2009-2010
  • Lucien Goethals, Gmebophonies voor ensemble en tape 1979

Tijd en plaats van het gebeuren :

Week van de Hedendaagse Muziek
Van maandag 25 t.e.m. donderdag 28 maart 2013
Koninklijk Conservatorium Gent - Hoogpoort 64 - 9000 Gent
Aula Academia - Volderstraat 9 - 9000 Gent


Het volledige programma en alle verdere info vind je op whm.schoolofarts.be

19:41 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

22/03/2013

2140 : driedaags muziekfeest in De Roma met deFilharmonie

2140 2140. Dat is de postcode van het district dat binnen enkele jaren de achterbuur van deFilharmonie wordt. Het Antwerpse symfonieorkest neemt dan zijn intrek in de gerenoveerde Elisabethzaal en zal van daaruit geluiden doen schallen over de meest divers samengestelde buurt van Antwerpen. Omdat een goede buur beter is dan een verre vriend, drukt het orkest voor de tweede keer de handen van De Roma in Borgerhout. Samen presenteren ze een muziekfestival voor iedereen, over de grenzen van leeftijd, voorkeur en etnische afkomst heen.

deFilharmonie - Rituals Now! met Let's Go Urban & De Veerman - vrijdag 22 maart om 20.30 u
2x Le Sacre du printemps, 2x helemaal anders. Met Le sacre du printemps neemt de Antwerpse urban culture organisatie Let's Go Urban een heuse klassieker onder handen, en hoe! De jongeren halen alles uit de kast en mixen Stravinski's opzwepende ritmes met urban moves voor een hippe, eigentijdse versie. De Veerman coacht voor de gelegenheid een groep jongeren die ook met de Sacre aan de slag gaan. Hun aanpak? Een hedendaagse dansversie. Mét live muziek door deFilharmonie.

deFilharmonie - Raga Re-Mix : zaterdag 23 maart om 20.30 u
Tijdens 2140 ligt Bollywood in Borgerhout, en deFilharmonie zorgt voor de gepaste soundtrack. Eerst geniet je van de Indisch getinte Raga III van Wim Henderickx door deFilharmonie onder leiding van dirigent Martyn Brabbins. Daarna mogen de stoelen aan de kant voor een spetterende Re-Mix XXL. Re-Mix is een initiatief van deFilharmonie waarbij de deelnemers al improviserend kennismaken met orkestsamenspel. Samen met enkele muzikanten van het orkest en coach Paul Griffiths staat er tijdens '2140' een XXL-versie van deze Re-Mix op het podium. Een niet te missen Indisch spektakel door het Leonardo Lyceum (Campus Quellin), kansarmenorganisaties, inburgeringsstudenten, cursisten Nederlands tweede taal, koren, amateurverenigingen, muziekschoolstudenten en professionele muzikanten.

deFilharmonie met Bert Joris Quartet & Tutu Puoane : zondag 24 maart om 20.30 u
Muziekfeest '2140' sluit af met een vleugje jazz. Het orkest gaat daarvoor in zee met Bert Joris. In het verleden mixte Joris symfonisch klassiek en big band al tot wervelende muziek, en dat is dit keer niet anders. Opnieuw waagt hij zich aan een duizelende trip over alle genres heen. deFilharmonie staat in voor symfonische soundscapes, Bert Joris blaast zijn eigen compositie nieuw leven in en de aardewarme vocalen van Tutu Puoane maken het plaatje compleet.

Tijd en plaats van het gebeuren :

deFilharmonie : 2140
Vrijdag 22, zaterdag 23 en zondag 24 maart 2013, telkens om 20.30 u
De Roma - Borgerhout

Turnhoutsebaan 286
2140 Borgerhout

Meer info : www.deroma.be en www.defilharmonie-2140.be

Extra :
Wim Henderickx : www.wimhenderickx.com, www.matrix-new-music.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Gratis verjaardagsconcert Wim Henderickx 50 in deSingel in Antwerpen, 16/03/2012

11:47 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

What's Next op zoek naar de raakvlakken tussen muziek en andere kunstdisciplines

Johannes Westendorp, Inside Mount Lu Na een sabbatjaar in 2012 is het festival What's Next in 2013 terug voor een vierde editie, opnieuw met een programma vol hedendaagse muziek, op een nieuwe locatie en met een nieuwe partner. Nieuwe muziek gebracht door jonge professionele artiesten uit binnen -en buitenland : dat is waar What's Next voor staat. Het festival gooit dit jaar zijn anker uit tijdens Ars Musica en wel op de slotdag van dit gerenommeerde festival. What's Next gaat op zoek naar de raakvlakken tussen muziek en andere kunstdisciplines. Door die multidisciplinare aanpak bereikt het een gevarieerd publiek en creëert het een dynamische ontmoetingsplek in de Belgische kunstwereld.

What's Next is ontstaan uit de enthousiaste belangstelling van een groep jonge Belgische musici voor de muziek van vandaag. Vanuit de overtuiging dat de hedendaagse muziek meer dan ooit leeft bij het jonge publiek, creëren ze een podium en brengen zo een nieuwe dynamiek op gang in het Brusselse. What's Next biedt een podium aan jong en avontuurlijk talent, aan ensembles en componisten die op zoek zijn naar een eigen plek in het hedendaagse muzieklandschap. Vijf korte concerten van ongeveer 30 minuten en twee installaties staan op de affiche. Tussen de concerten in heeft het publiek voldoende tijd om de installaties te observeren, beluisteren en manipuleren, en ook om een verfrissing te halen aan de bar en een van de uitstekende hapjes te proeven die het huis aan democratische prijzen aanbiedt.

Het jaartje afwezigheid heeft de organisatoren er niet toe aangezet hun ambities naar beneden bij te stellen, wel integendeel. Meer dan de vorige edities kleurt de affiche What's Next in 2013 internationaal. Dit valt vooral op in de laatste optredens. Afsluiter is het Duitse ensemble Decoder dat met een programma komt waarin de grenzen tussen moderne concertmuziek en alternatieve rockcultuur vervagen. Vooral 'Your Fox's A Dirty Gold' van 33-jarige Alexander Schubert verlaat de bekende paden. Dit werk voor stem, door bewegingsensoren aangestuurde elektronische noise en elektrische gitaar heeft meer weg van een uitdrijvingsritueel van Diamanda Galas dan van een standaard muziekoptreden.

Verder op het programma van Decoder staan een creatie van 'Chamäleontheorie III' van de Duitser Gordon Kampe en 'Plundergraphic' van de Chicagoan Mark Appelbaum waarin het live spelende ensemble gecombineerd wordt met een achtsporentape waarop de groep in “gewone” en vervormde gedaante te horen is.

Nog internationaler is Soundinitiative, een groep met muzikanten uit Australië, China, Frankrijk, Italië, Polen, en België (Zwerm-gitarist Kobe Van Cauwenberghe) die met een min of meer Brits programma naar Brussel komen. Ook hier worden weer opvallende muzikale middelen aangesproken, zoals in 'Molly's Song 3 - Shades of Crimson' van Rebecca Saunders waarin altfluit, altviool en steelstring gitaar naar het einde toe het gezelschap krijgen van een muziekdoos en vier radio's.

Van Chris Swithinbank, gewezen student van Saunders en geboren in Nederland uit Britse ouders, is 'All That is Solid Melts Into Air' te horen, naast 'Artificial Environment #9a-d (From Fast to Slow)' van de in Brussel verblijvende Joanna Bailie, een werk dat kadert in een reeks stukken waarvoor de componiste gebruik maakt van stedelijke veldopnames.

De Belgische concertdelegatie bestaat dit jaar uit de Tiptoe Company en Elisa Medinilla, pianiste van het ensemble Nadar. Deze laatste zal op What's Next een solorecital spelen met enkele delen uit Peter Ablingers 'Voices and Piano' (waarin de pianopartij nauwgezet de bewegingen van een opgenomen spreekstem volgt), een creatie van haar Nadar-collega Daan Janssens en 'Making One Leaf Transparent and Then Another' van Newton Armstrong. Hierin probeert de Armstrong de luisteraar zover te krijgen dat die niet meer naar de door de piano gespeelde noten luistert, maar naar het geluid op zich. Hiervoor werkt hij met speakers die opgenomen geluiden projecteren op de zangbodem van de klankkast en met naklinkende en in dynamiek contrasterende tonen waardoor boventonen en harmonieën maximaal uitgebuit worden.

De Tiptoe Company bewandelt voor haar optreden net een heel ander pad, voornamelijk dan in ‘Faction' van de Franse componist Raphaël Cendo. De onstuimigheid en de impulsiviteit van het werk verraden duidelijk Cendo's hand, al schroeft hij hier de muzikale actie ook geregeld terug, waardoor het quasi brutale in your face geluid van andere van zijn stukken hier meer te horen is in een speelse en lichtere gedaante. Net als de andere ensembles speelt ook de Tiptoe Company een kort optreden van drie werken dat vervolledigd wordt door ‘Menus Morceaux par un Autre Moi Réuni' voor gitaar en elektronica (gerealiseerd in samenwerking met het IRCAM) van Patricia Alessandrini en Malin Bångs ‘Vita Dei Fiori' voor gitaar en contrabas.

Voor de optredens kan het publiek reeds terecht in de Raffinerie voor enkele installaties. In Sonitum Horarium van Hans Beckers (een productie van Champ d'Action) wordt het geluid gegenereerd door woestijnzand van diverse continenten en in Inside Mount Lu van Johannes Westendorp (medeoprichter van Zwerm) en Pieter Verhees worden de toeschouwers zelf aan het werk gezet. Door met speciaal ontworpen voertuigen rond te rijden worden door de aanwezige sensoren geluiden geproduceerd waarmee de deelnemers zich op het gehoor kunnen verplaatsen. Inside Mount Lu was reeds eerder te zien en te horen op November Music en ontstond in samenwerking met Muzieklab Brabant en Steim, de beroemde studio voor elektro-instrumentale muziek in Amsterdam.

Op de vorige editie van What's Next was het festival gastheer voor een optreden van de Nadar Summer Academy, een zomercursus waarin jongeren de kans krijgen onder leiding van professionele musici zelf aan de slag te gaan met hedendaagse composities. Voor dit jaar werkt het festival samen met het LAbO-project van Champ d'Action, waarin hogeschoolstudenten werken met moderne muziek, dans en beeld. Een van de realisaties zal om 17.00 u te zien zijn op het festival. De installaties zijn toegankelijk vanaf 16.00 u en om 23.00 u, na het optreden van Decoder, is er tevens een afterparty voorzien.

Tijd en plaats van het gebeuren :

What's Next Festival
Zondag 24 maart 2013 vanaf 16.00 u
La Raffinerie - Brussel

Manchesterstraat 21
1080 Sint-Jans-Molenbeek

Meer info : www.arsmusica.be en www.whats-next.be

Bron : Artikel grotendeels overgenomen van Kwadratuur.be

Extra :
What's Next 2013. Grassroots hedendaagse muziek, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 10/03/2013

Elders op Oorgetuige :
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013

10:47 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Quatuor Tana brengt Baudouin de Jaer, Yves Chauris, Frank Bedrossian & Raphaël Cendo in Bozar

Quatuor Tana Quatuor Tana is een strijkkwartet dat deel uitmaakt van Musiques Nouvelles en deelt er dan ook zijn voornaamste betrachting mee: een sonore symbiose van de recente traditie en de meesterwerken van morgen. Het Quatuor Tana, opgericht in 2004, heeft een lange traditie van samenwerken met hedendaagse componisten, en dat blijkt meteen uit het concertprogramma. Raphaël Cendo, Yves Chauris, Baudouin de Jaer of Franck Bedrossian zijn nu niet meteen klinkende namen, of nog niet! Het Quatuor Tana brengt daar ongetwijfeld verandering in.

De onberekende, spontaan tot stand gekomen persoonlijkheid van het Quatuor Tana berust in de eerste plaats op zijn repertoire, dat radicaal origineel en hedendaags is. Elk vanuit een eigen invalshoek en energie, spreken deze vier musici met één stem om de kwartettraditie te dienen en te verruimen vanuit de vernieuwende expressievormen die ze in de hedendaagse muziek vinden. Hun onverzadigbare muzikale nieuwsgierigheid doet hen op verkenning gaan naar de veelzijdige facetten, stijlen en kwaliteiten van de werken van levende componisten, die in hun concertprogramma's broederlijk naast werken uit de muziektraditie staan.

Het Quatuor Tana werd in 2004 opgericht door Antoine Maisonhaute tijdens een diplomatieke en humanitaire missie in Madagascar, waarvan de hoofdstad Tananarive door de inwoners zelf 'Tana' wordt genoemd. Drie letters volstaan om dit woord van vier letters te schrijven, net zoals drie instrumenten volstaan om een strijkkwartet te vormen. Het kwartet speelt in zijn huidige bezetting sinds 2010. Het Quatuor Tana is laureaat van de Fugaprijs uitgereikt door de Unie van Belgische Componisten. Het is tevens laureaat van de Parijse stichting ProQuartet-CEMC en van de Verbier Festival Academy.

Al snel werd het Quatuor Tana opgemerkt als een vurige verdediger van de hedendaagse muziek met een heel eigen drijfveer: verschillende klankwerelden mengen om een nieuwe dynamiek teweeg te brengen. De grootste festivals vertrouwen het Quatuor Tana een plaats toe in hun programmering: de festivals van Aix-en-Provence, Verbier en Dinard, het Festival Ars Musica, het Festival de Radio France, Les Concerts du Louvre, Villa Aperta in de Villa Médicis, het Klara Festival, Les Promenades de Fontainebleau, Clé de Soleil, Pharos Foundation te Cyprus en zo meer.

Het Quatuor Tana is sinds 2011 het enige Europese ensemble dat werkt met tabletcomputers en met het softwareprogramma Airturn voor het lezen van elektronische partituren. Daardoor is het een bevoorrechte partner van onderzoekscentra zoals het Centre Henri Pousseur, het GMEM (Marseille) en ArtZoyd (Valenciennes). Aan de hand van Airturn kunnen ze de werken die ze vertolken ook op groot scherm projecteren.

Baudouin de Jaer over Élégie : "Dit kwartet schreef ik naar aanleiding van de honderdste verjaardag van het Quatuor Pro Arte en is geïnspireerd op Élégie van Igor Stravinski. Dat was de wens van de opdrachtgever, Michel Prévost, een rechtstreekse afstammeling van de eerste altviolist van dit beroemde strijkkwartet.
Stravinski componeerde Élégie "voor Germain Prévost, ter nagedachtenis van Alphonse Onnou, de stichter van het Quatuor Pro Arte" - zoals de componist het zelf bovenaan de partituur noteerde. Ik vind het een prachtig werk, een ware diamant, wegens de grote symmetrie van de ABA'-vorm, de symmetrie van de thema's, de symmetrie van het B-deel rond de spilmaat in 3/8, en het gewaagde tempo. En dan is er nog de spiegelstructuur tussen de laatste maten van het A- en het A'-deel. Na de compositie grondig te hebben geanalyseerd, wilde ik mijn 'intense inwendige luisterervaring' in het nieuwe werk gieten – in de vorm van unisoni die worden doorkruist door zeer snel bewegend materiaal - maar daarnaast wilde ik ook, 'ten behoeve van de luisteraar', de waaier tonen van bestaande elegieën, symmetrieën, thema's,... Daartoe moest ik de diamant ontleden en elk van zijn onderdelen laten horen."

Yves Chauris over I Hear Bodies : "Muziek van de lichamen. Adem, aanraking, schokken.
De idee voor deze compositie ontstond tijdens een voorstelling van choreografe Anna Teresa de Keersmaeker. Ik zag de dansers evolueren en wou de illusie van beweging creëren, enkel en alleen door middel van het geluid dat met die beweging gepaard gaat. Het kwartet wordt dans, lichaam, beweging. Geluiden die in muzikale betekenis en poëzie uitmonden.
Door zijn vurige enthousiasme maar ook zijn subtiele aanwending van timbres, was het Quatuor Tana de ideale kandidaat om mijn compositie uit te voeren. Onze samenwerking, die in 2012 van start ging voor de creatie van mijn Eerste strijkkwartet, zal in 2013 worden vervolgd met de creatie van Paysage emprunté, mijn Tweede strijkkwartet."

Frank Bedrossian over Tracés d'ombres : "De klankeenheid van een strijkkwartet vereist dat de muzikale kleuren en contrasten ook uit de rijkdom van de polyfonie voortvloeien. Daarom heb ik ervoor gezorgd dat de energie die in de klank aanwezig is - meer nog dan in mijn vorige composities - uitwaaiert en prikkels uitzendt naar de individuele, door de instrumenten getrokken lijnen. De titel van de compositie (Schaduwlijnen) wijst net op die dimensie van de schriftuur.
Het traject van mijn compositie is een aaneenschakeling van drie delen en duidt op een uiterst compacte muzikale situatie, die op verschillende snelheden tot uiting komt. Het klankmateriaal wordt in het tweede deel aan een extreme vertraging blootgesteld, terwijl de krioelende muzikale figuren in het laatste deel een radicale versnelling ondergaan.
De nauw verwante concepten van snelheid en verzadiging spelen dus een structurerende en dynamische rol."

Raphaël Cendo over Substance : "Mijn eerste strijkkwartet ( In Vivo ) eindigde met de verschrikkelijke vernietiging van klankmateriaal, in een gespannen en onafwendbare versnelling: een catastrofaal einde dat bleef nazinderen na het laatste gebaar van de eerst viool, een ultieme en noodzakelijke vlucht naar de stilte.
Mijn tweede strijkkwartet is daarvan enigszins het abstracte vervolg: Substance zoekt de uitersten op aan de overzijde van het verzadigde materiaal van In Vivo, door te kiezen voor pianissimo instrumentale gebaren en quasi onhoorbare timbres. Die worden geproduceerd door het gebruik van een guero strijkstok, die het Quatuor Tana speciaal voor de gelegenheid heeft ontworpen en die een verregaande granulatie van de klank mogelijk maakt.
De compositie start in een sfeer van verkoold ochtendgloren en laat een veelheid van onbekende elementen horen: rondtrekkende wezens die worden blootgesteld aan plotse maalstromen, als een verre herinnering aan een wereld die onherroepelijk verdwenen is.
Met zijn vijf ononderbroken delen - die elk voor een ander, gehallucineerd landschap staan - mengt Substance klanken en kleuren in een continue spiraalbeweging die beetje bij beetje de klankruimte inneemt, tot aan de laatste ademstoot."

Programma :

  • Baudouin de Jaer, Élégie (wereldcreatie)
  • Yves Chauris, I Hear Bodies (2010)
  • Frank Bedrossian, Tracés d'ombres (2007)
  • Raphaël Cendo, Substance (wereldcreatie)

Tijd en plaats van het gebeuren :

BozarSundays : Quatuor Tana
Zondag 24 maart 2013 om 11.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be en www.bozar.be

Extra :
Baudouin de Jaer op www.noodik.com, www.compositeurs.be en youtube
Yves Chauris : www.yveschauris.com
Frank Bedrossian op fr.wikipedia.org en youtube
Raphaël Cendo op brahms.ircam.fr, www.memm.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Ensemble 21 kiest voor repertoire met een sterke poëtische dimensie, 18/03/2013
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013

10:18 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Nadar Ensemble eert jonge componist Stefan Prins in Bozar

Stefan Prins Het Nadar Ensemble bouwt zijn programma op rond het oeuvre van de jonge componist Stefan Prins (foto), laureaat van de Prijs van de Belgische Muziekpers. Pianist Stephane Ginsburgh verzorgt de wereldpremière van het derde deel van Piano Hero, een cyclus die in een gestaag crescendo evolueert en is opgevat voor klavierinstrumenten, elektronische muziek en visuele media.

Op het programma prijken ook twee Belgische premières. Generation Kill van Stefan Prins is een audiovisuele voorstelling voor vier musici met gamecontrollers, vier videoprojecties en live elektronica. Point Ones van de Duitse componist Alexander Schubert is dan weer een mix van nieuwe media en akoestische en elektronische muziek.

Programma :

  • Stefan Prins, Piano Hero #1 (2011-12), #2 (2012-13) (Belgische creatie), #3( 2013) (wereldcreatie)
  • Stefan Prins, Generation Kill (2012) (Belgische creatie)
  • Alexander Schubert, Point Ones (2012) (Belgische creatie)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Stephane Ginsburgh & Nadar Ensemble : Stefan Prins, Alexander Schubert
Zaterdag 23 maart 2013 om 22.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be, www.bozar.be en www.nadarensemble.be

Extra :
Stefan Prins : www.stefanprins.be, www.matrix-new-music.be en youtube
Alexander Schubert : www.alexanderschubert.net en youtube

Elders op Oorgetuige :
Ensemble Nikel brengt werk van Gilles Doneux, Stefan Prins, Marco Momi en Clemens Gadenstaetter in La Raffinerie, 17/03/2013
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013
Nadar combineert muziek en film met samples als uitgangspunt, 7/03/2012
Nadar brengt werk van Simon Steen-Andersen, Johannes Kreidler en Stefan Prins in deSingel, 18/10/2011
492 Kilo. An extended piano recital. Concertperformance door Frederik Croene, 27/09/2011

Bekijk alvast de trailer van Stefan Prins' Generation Kill

09:01 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

21/03/2013

Drie vooraanstaande solisten wagen zich aan een concerto voor hun instrument met het NOB

Unsuk Chin De Estse dirigent Arvo Volmer leidt het Nationaal Orkest van België zaterdag door een opmerkelijk programma waar drie eminente solisten elk een concerto voor hun rekening nemen. Marie Hallynck speelt het Celloconcerto van de Zuid-Koreaanse Unsuk Chin (foto), die in Duitsland woont en werkt. De eclectische aanpak van deze leerlinge van Ligeti is geworteld in de modernistische school, de elektronische muziek en de Balinese gamelan. In het Celloconcerto uit 2009 ligt het initiatief zowel bij de solist als bij het orkest.

Dat de Amerikaanse pianist David Lively - de trouwe muzikale partner van Marie Hallynck - Philippe Boesmans' integrale oeuvre voor piano solo heeft opgenomen, maakt van hem een meer dan geschikte kandidaat voor de vertolking van het Pianoconcerto van de Belgische componist. Vandaag krijgt Boesmans vooral aandacht voor zijn opera's: Julie, Yvonne princesse de Bourgogne en Poppea e Nerone. Het Pianoconcerto uit 1978 getuigt van zijn grote liefde voor het instrument waarmee hij zijn eerste stappen in de muziek zette en waarop hij zich muziekvormen uit het verleden toe-eigende om ze vervolgens naar zijn eigen idioom te vertalen.

Tot slot zet Lorenzo Gatto, voormalig laureaat van de Koning Elisabethwedstrijd, zijn tanden in het Vioolconcerto van Magnus Lindberg. Die Finse componist staat niet alleen bekend om zijn muzikale vertrouwensband met sterdirigent Esa-Pekka Salonen maar ook om zijn originele schriftuur, die evolueerde van prille composities in de sfeer van de concrete muziek tot de ontwikkeling van een diepe, persoonlijke taal. In het concerto uit 2006 wordt de ijzige klank van de viool steeds intenser omzwachteld door de rijke klanktextuur van het orkest, die slechts door korte lyrische ontboezemingen wordt doorbroken.

Programma :

  • Unsuk Chin, Celloconcerto (2006-2008/2011)
  • Philippe Boesmans, Pianoconcerto (1978)
  • Magnus Lindberg, Vioolconcerto (2006)

Tijd en plaats van het gebeuren :

NOB, Marie Hallynck, David Lively & Lorenzo Gatto : Unsuk Chin, Philippe Boesmans, Magnus Lindberg
Zaterdag 23 maart 2013 om 20.00 u
(inleiding door Liesbeth Segers om 19.30 u )
Bozar - Brussel
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be, www.bozar.be en www.onb.be

Extra :
Unsuk Chin op www.boosey.com en youtube
Philippe Boesmans op www.arsmusica.be, brahms.ircam.fr en youtube
Magnus Lindberg op en.wikipedia.org, www.boosey.com, www.chesternovello.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013
Jong kwartet plaats Philippe Boesmans in de kijker in Etterbeek, 29/09/2011
Nieuwste Vioolconcerto Magnus Lindberg in Brugge en Antwerpen, 23/03/2011

Beluister alvast het tweede deel uit Magnus Lindbergs Vioolconcerto

17:10 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Solisten van het Ensemble Intercontemporain brengen Fafchamps, Mantovani, Stroppa en Harvey in het Conservatorium van Brussel

Jonathan Harvey Zaterdagnamiddag vertolken de Solisten van het Ensemble Intercontemporain 'Death of Light, Light of Death' van de onlangs overleden Britse componist Jonathan Harvey (foto). Op het programma staat verder werk van Jean-Luc Fafchamps, Bruno Mantovani en Marco Stroppa.

Jean-Luc Fafchamps over Lettre Soufie : H(à') (Tombeau de Jonathan Harvey) : "Met dit nieuwe werk zet ik de compositie van mijn cyclus Les Lettres Soufies voort, een weids project dat ik in 2000 aanvatte en dat 28 composities omvat waarvoor ik vrij inspiratie putte uit de symbolen van de soefimystiek. Elke 'Letter' is een meditatie over de grenzen van het bewustzijn en de parodoxale aspecten van de tijd, en bevat gelijkenissen met de andere werken uit de cyclus, meer bepaald op het vlak van materiaal, formele verhoudingen, stijl, betekenis of instrumentale bezetting. Hà' , de zestiende steen van mijn compositorische bouwwerk, is het resultaat van een vraag van het Festival Ars Musica uit september 2012 om een werk te schrijven dat zou worden uitgevoerd naast Death of Light, Light of Death voor hobo, harp en strijktrio van Jonathan Harvey.
Ik reageerde enthousiast en deed onmiddellijk onderzoek naar die compositie met een atypische bezetting (ik zou er een piano aan toevoegen). Ik keek er naar uit om Jonathan te ontmoeten voor dit gezamenlijke project: hij is een zalige man, een buitengewone muzikant, een voorbeeld. Op 4 december, terwijl ik volop aan het componeren was, kreeg ik het nieuws dat hij was overleden. Ik moest mijn werk stopzetten. Ik had een soort 'private joke' gepland - een heidense Lettre Soufie voor dit project met een boeddhistisch christen - maar dat had geen zin meer.
Ik ben van nul af aan herbegonnen, ik dacht aan Harveys vroegtijdige overlijden, aan zijn Light of Death als meditatie op de kruisiging zoals die wordt uitgebeeld op het Isenheimer altaar, en aan zijn Tombeau de Messiaen, een hommage aan zijn grote muzikale voorbeeld. Ik besloot dat al die elementen konden worden samengebracht in een korte muzikale meditatie over het rouwproces. Men zegt dat dat proces in zeven stappen verloopt: schok, ontkenning, woede, neerslachtigheid, berusting, aanvaarding en résilience (veerkracht). Ik heb mijn compositie dan ook in zeven secties opgedeeld (ook al stemt de laatste niet helemaal met 'résilience' overeen, omdat dat voorbarig zou zijn). De secties evolueren en haken in elkaar alsof elke volgende sectie de consequentie is van de vorige. Wie goed zoekt, zal twee korte citaten uit Harveys werk vinden, een evocatie van Tristan und Isolde - waar ook hij zo van hield -, een echo uit twee andere Lettres Soufies (Shin en Ghain), maar ook de alternatie harp-piano, waarnaar nog voor de slechte tijding mijn klankintuïtie was uitgegaan. De schriftuur heeft voor de rest gezorgd: een mentaal parcours, van tragische schok tot nachtelijke sterrenhemel.
Zoals in Death of Light, Light of Death fungeren multiphonics als model en als harmonische ontladers. Maar ze vormen slechts de bovenstructuur van de klanktexturen waarin ze vervat zitten. De klanktexturen staan eerst volledig los van elkaar, als opeenvolgende schokken, maar vloeien daarna steeds meer samen tot geïntegreerde bewegingen. De energie die eerst lange tijd wordt gevoed als een soort latent geweld, ondergaat uiteindelijk een omkering: figuren en klanktexturen worden verdraaid en de woede zakt in elkar tot een soort lamentatie. Vervolgens start de hobo een lange berustende hypnose en wordt daarin gesteund door de viool. Ondertussen zijn de ritmes van de piano en de harp in een stroomversnelling geraakt en uitgegroeid tot een actief principe, een slaan van de ruimte, waarna er eindelijk plaats is voor rust: een vluchtige herinnering aan de figuur van Johannes de Doper bij Jonathan Harvey.
Lettre Soufie : H(à') (Tombeau de Jonatan Harvey) is geschreven in opdracht van Ars Musica 2013. Het is opgedragen aan Tarquin Billiet."

Bruno Mantovani over D'une seule voix : "Het duo viool-cello neemt in de 20e eeuw mythische proporties aan. Een aantal absolute meesterwerken zijn specifiek voor die bezetting geschreven – ik denk bijvoorbeeld aan de Sonate van Maurice Ravel. Nochtans vraagt het genre een grote inzet van de componist, want de pure klank (door de afwezigheid van resonerende instrumenten en het homogene timbre) belet elke vorm van opsmuk. Het duo dwingt tot evidentie, tot ascese, in het bijzonder op het vlak van de harmonie: de verticale gedachte is onderworpen aan het feit dat het gaat om twee monofone instrumenten.
Zoals de titel vermeldt, is deze compositie eigenlijk een solo voor twee instrumenten. Homoritmie overheerst, behalve in de passages die geïnspireerd zijn op bourdon- technieken uit de Indische muziek: één instrument volgt een statisch schema terwijl het andere daar de ene keer lyrisch op inspeelt en de andere keer een discontinu, bijna bruïtistisch register verkent. Deze 'eenstemmige' muziek biedt ook ruimte voor versiering: het gebruik van kwarttonen refereert aan een zeer oriëntalistische opvatting van de melodielijn, die nergens wordt onderbroken maar net intenser wordt wanneer ze van het ene naar het andere instrument overgaat."

Marco Stroppa over Ossia : Seven Strophes for a Literary Drone : " De titel van de compositie (' Ossia ') houdt geen enkel verband met de muziekterm die staat voor de vereenvoudiging van een moeilijke passage, maar refereert aan de bijnaam van Joseph Alexandrovich Brodsky, Russisch dichter en Nobelprijswinnaar. De ondertitel verwijst naar een artikel van die dichter, dat in november 1963 in de krant Vechemy Leningrad verscheen onder de titel A Literary Drone. Enkele maanden later werd Brodsky gearresteerd, beschuldigd van sociaal parasitisme, en veroordeeld tot vijf jaar dwangarbeid. Journaliste Frida Vigdovova beschreef zijn surrealistische proces, waarna Efim Etkind in 1988 daarvan een Franse vertaling publiceerde.
Ik liet me voor mijn compositie inspireren door twee gedichten van Brodsky: Seven Strophes, het intieme portret van een vrouw door een bijna blinde man, en Monument , een van zijn eerste gedichten over een “monument voor een leugen”. Dat geëngageerde gedicht kan ook vandaag nog worden toegepast op tal van politieke regimes en industriële drukkingsgroepen. Op het laatste deel na, is elk deel van mijn compositie geïnspireerd op woorden uit de Seven Strophes .
Ik ben pas een paar jaar geleden beginnen kamermuziek te schrijven ( Hommage à Gy. K. in 2003 en Opus nainileven in 2004). Sindsdien heb ik verschillende instrumenten nodig om een eenvoudige klankwereld te produceren, en nog meer instrumenten voor grotere structuren. Ik ben me dan ook logischerwijze gaan focussen op muziek voor kamermuziekensemble, voor orkest of voor akoestische instrumenten in combinatie met elektronica. Voor mijn kamermuziek had ik een andere aanpak nodig, niet alleen qua compositiemethode of muziekmateriaal, maar ook wat de ruimtelijke opstelling op het podium betrof. In tegenstelling tot een componist als Luigi Nono, waar de muzikanten traag over het podium bewegen, vraagt mijn ruimtelijke kamermuziek erom de compositie in kortere stukken onder te verdelen, waarbij de muzikant telkens een andere plaats inneemt op het podium maar vervolgens niet meer beweegt. De specifieke ruimtelijke opstelling bepaalt de aard van het muziekmateriaal; er bestaat dus een rechtstreeks verband tussen de structuur van de compositie en de plaats van de uitvoerders in de ruimte.
Zo begint mijn compositie met een duo voor viool en cello. De cello speelt de hoofdrol en speelt vooral hoge boventonen op de onderste snaren, wat een ongebruikelijke klankkleur genereert. Tegelijk speelt de viool (in dezelfde ruimte) lage boventonen, van natuurlijke of artificiële aard. De term 'gedempt' verwijst naar stilte, naar het bijna preutse karakter van de muziek. Om dit punt te onderstrepen, stellen de muzikanten zich achter de geopende piano op, waardoor ze gedeeltelijk verborgen blijven voor het publiek. Hun klank wordt er niet alleen zachter door, maar lijkt ook afkomstig te zijn van een schimmige zone 'achteraan'. Elke kamermuziekcompositie vergt zo een specifieke ruimtelijke dramaturgie. De vorm, de structuur, het muziekmateriaal en de ruimte zijn volledig afhankelijk van elkaar.
Technisch gezien is Ossia onderverdeeld in zeven secties (of strofen) die in drie delen zijn samengebracht. Tussen de delen wordt de muziek niet onderbroken, maar sommige muzikanten veranderen wel van plaats. Het basismateriaal bestaat uit een opeenvolging van akkoorden die ontleend is aan Ahu Tongariki uit de pianocyclus Miniature Estrose. Dat akkoordenschema wordt gebruikt als harmonische structuur, maar ook als een haast modale structuur van motieven. De ruimtelijke opstelling bepaalt ook de ritmische motieven, die variëren van polyritmie ( Tollend, roes ), tot onregelmatige en opeenvolgende ritmes ( Schemerig ) en wisselende texturen ( Rechts van me, links van me ). De ruimtelijke 'dramaturgie' start met een verborgen duo (viool en cello) en eindigt met een haast 'normaal' trio ( Monument ). Daartussen bepalen verschillende bezettingen de ruimte (en daardoor de vorm), en volgen strategieën die afgeleid zijn van de ritmische beperkingen van elk deel."

Jonathan Harvey over Death of Light, Light of Death : "De muziek beschrijft stuk voor stuk de vijf personages op het schilderij van Grünewald. Het schilderij baadt in een drukkende sfeer. Dat er zich een catastrofe heeft voorgedaan, is een gegeven dat ons tot op vandaag aanspreekt. Geen enkele andere kruisiging lijkt zo verschrikkelijk, het Licht is uitgegaan. Aan de andere kant van het kruis staat Johannes de Doper, een figuur uit het rijk der doden. Hij maakt deel uit van de groep rouwenden. Johannes de Doper toont dat, ondanks alle schijn, de evangelies zullen worden geschreven - hij houdt ze in zijn hand - en dat Jezus' dood een boodschap van hoop is. Wie ogen heeft om te zien, kan in de dood zelf een ultieme, profetische betekenis vinden ' een boodschap voor alle religies, voor wie gelooft en voor wie niet gelooft."

Programma :

  • Jean-Luc Fafchamps, Lettre Soufie : H(à') (Tombeau de Jonathan Harvey) (2013) (wereldcreatie)
  • Bruno Mantovani, D'une seule voix (2007)
  • Marco Stroppa, Ossia : Seven Strophes for a Literary Drone (2005-2008)
  • Jonathan Harvey, Death of Light, Light of Death (1998)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Solisten van het Ensemble Intercontemporain : Jean-Luc Fafchamps, Bruno Mantovani, Marco Stroppa, Jonathan Harvey
Zaterdag 23 maart 2013 om 17.00 u
(Inleiding door Patrick Davin & Jean-Luc Fachamps om 16.15 u )
Koninklijk Conservatorium Brussel
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be

Extra :
Jean-Luc Fafchamps op www.compositeurs.be en youtube
Bruno Mantovani : www.brunomantovani.com, brahms.ircam.fr en youtube
Marco Stroppa : www.marcostroppa.eu, brahms.ircam.fr en youtube
Jonathan Harvey : www.vivosvoco.com, www.chesternovello.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Orchestre Philharmonique Royal de Liège brengt fraaie dwarsdoorsnede van de hedendaagse muziek in Bozar, 21/03/2013
Echokamer Jean-Luc Fafchamps : portretconcert door studenten van het Conservatorium van Brussel, 21/03/2013
Een gesprek met Jean-Luc Fafchamps, een van de centrale componisten van Ars Musica 2013, 20/03/2013
Danel Kwartet combineert Fafchamps met twee Belgische creaties en twee klassiekers uit de 20ste eeuw, 18/03/2013
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013
In memoriam Jonathan Harvey (3/05/1939 - 5/12/2012), 6/12/2012

Beluister alvast heet eerste deel uit Jonathan Harvey's Death of Light, Light of Death



en Bruno Mantovani's D'une seule voix

16:43 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Orchestre Philharmonique Royal de Liège brengt fraaie dwarsdoorsnede van de hedendaagse muziek in Bozar

Jean-Luc Fafchamps Het Orchestre Philharmonique Royal de Liège laat zich vrijdagavond van zijn meest avontuurlijke zijde zien. Dat het meer in zijn mars heeft dan het klassieke romantische repertoire bewijst het met een fraaie dwarsdoorsnede van de hedendaagse muziek. Onze landgenoot Jean-Luc Fafchamps (foto) zoekt inspiratie in de Arabische soefimuziek, Fransman Thierry Escaich houdt het modaal in zijn werk en Amerikaan Christopher Rouse klinkt neoromantisch met zijn mix van tonale en atonale elementen.

Jean-Luc Fafchamps over 'Lettres Soufies' : "Mijn Soufies-letters zijn wegen om te veranderen. Ik gebruik het woord 'wegen' in plaats van 'processen' omdat de technieken die gebruikt worden om muzikale materie om te vormen lang niet eenduidig zijn, maar meervoudig, vaak simultaan, soms uiteenlopend en altijd analoog. Wat mij in deze stukken in de eerste plaats interesseert is de constante verschuiving van het perspectief van waaruit een materie wordt beschouwd en hoe deze verschuiving een vormverandering teweegbrengt. Deze ogenblikken waarop de structuur aan het wankelen gaat zijn voor mij belangrijker dan het resultaat of het uitgangspunt. In die zin bestaat er geen 'materiaal' dat eigen is aan een stuk : alles kan opduiken of op een natuurlijke manier voortvloeien uit het spel van transformaties. Het ding dat gestalte aanneemt lijkt een eigen leven te leiden en weg te drijven (geldt dit niet voor elke beweging die we waarnemen en waarvan we het doel niet kennen?) … Maar iemand houdt de wacht en terwijl hij of zij de wispelturige aandacht richt op een of ander boeiend detail, rukt hij dit los uit de algemene stoutmoedigheid om het tot spreken te dwingen. De waarneming van een beweging kan er dus het verloop van beïnvloeden. De materialisten houden misschien niet van dit idee. Ik ben echter van oordeel dat we iets niet op een nuttige manier kunnen beschouwen als we niet de hoop koesteren dat het idee dat we ons over een ding vormen net zogoed als dat ding kan gaan bestaan. Want als dit niet het geval is, kan de kennis er nooit van dromen niet langer niets te zijn (niet meer dan een idee dat aan een ding gehecht wordt in een verzonnen rationaliteit). Welnu, in de oneindige modaliteiten van dit gedroomde naast elkaar bestaan voltrekt zich de subtiliteit van het zijn en de wazige, maar onmiskenbare werkelijkheid van de wereld. Het verliezen van richting (ruimtelijk, stilistisch, harmonisch, ritmisch...) is de manier van functioneren van deze muziek: ik wil dat ze even herkenbaar en even wisselvallig is als het water in een rivier. Ik ben geboeid door de ongeloofljke continuïteit die zichtbaar is in de verscheidenheid (of de beweging in de schijnbare onbeweeglijkheid), veel meer dan door de versleten idee dat verandering louter een ontsluiering is van een (existentiële) variant van hetzelfde (het wezen). De materie is geen schaduw. Ze is het begin, de volheid en het eindpunt van de geest. In die zin - en uitsluitend in die zin - is dit project een reis naar het oosten."

De momenteel in Frankrijk razend populaire componist en organist Thierry Escaich (1965) volgde in de periode 1983-1990 orgel, compositie en orkestratie aan het Conservatoire de Paris. Op zijn 27ste werd hij aan hetzelfde instituut compositiedocent. Als opvolger titularis-organist van niemand minder dan Maurice Duruflé in Saint-Etienne du Mont in Parijs schrijft hij zich in in de grote traditie van Franse improvisatoren. Escaich is nog maar net de veertig gepasseerd, maar moet in Frankrijk tot de meest gespeelde componisten behoren. Hij is ook zelf een begenadigd uitvoerend musicus.

De Amerikaanse componist en muziekpedagoog Christopher Rouse (1949) wordt over het algemeen gezien als een neo-romanticus omdat hij in veel van zijn werken de diatoniek probeert te combineren met een meer hedendaagse idioom. Hij wordt geroemd voor zijn talenten op het gebied van orkestratie, in het bijzonder voor slagwerk. Vaak verwerkt hij passages van andere componisten in zijn werk.

Programma :

  • Jean-Luc Fafchamps, Lettre soufie L(âm) (2010)
  • Claude Debussy, Rhapsodie pour clarinette et orchestre (1911)
  • Thierry Escaich, Concerto pour clarinette et orchestre (2012)
  • Christopher Rouse, Symphony N°2 (1994)

Tijd en plaats van het gebeuren :

OPRL & Paul Meyer : Fafchamps, Debussy, Thierry Escaich, Christopher Rouse
Vrijdag 22 maart 2013 om 20.00 u
(Inleiding door Jean-Luc Fafchamps om 19.15 u )
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be, www.bozar.be en www.oprl.be

Extra :
Jean-Luc Fafchamps op www.compositeurs.be en youtube
Thierry Escaich : www.escaich.org, www.myspace.com/thierryescaich, fr.wikipedia.org, brahms.ircam.fr en youtube
Christopher Rouse : www.christopherrouse.com, en.wikipedia.org en youtube

Elders op Oorgetuige :
Echokamer Jean-Luc Fafchamps : portretconcert door studenten van het Conservatorium van Brussel, 21/03/2013
Een gesprek met Jean-Luc Fafchamps, een van de centrale componisten van Ars Musica 2013, 20/03/2013
Danel Kwartet combineert Fafchamps met twee Belgische creaties en twee klassiekers uit de 20ste eeuw, 18/03/2013
Play Time : Ars Musica en de speeltuin van de hedendaagse muziek, 4/03/2013

Beluister alvast Christopher Rouse's Symphony N°2

15:50 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook