29/10/2013

Oorsmeer en Big Bang voor avontuurlijke kinderoren

Big Bang Oorsmeer, het muziekfestival voor een jong en avontuurlijk publiek, blijft maar groeien. Afgelopen seizoen trok het met succes naar Lille, Brussel, Lissabon en Stavanger. Bovendien won het festival de Klaraprijs voor het beste muziekevenement van 2012. De jury had het over 'een sterk merk… een gedurfd project om te werken aan het publiek van morgen'. Ook in november 2013 blijft de onvolprezen festivalformule in Gent ongewijzigd: in de Vlaamse Opera en de Handelsbeurs klinkt in elk hoekje van het gebouw spannende, nieuwe muziek op maat van kinderen en (groot)ouders. In Gent is Oorsmeer intussen aan zijn 18de jaargang toe. Het festival vindt er plaats op 2 november in de Vlaamse Opera en de Handelsbeurs. Een dag later kan je in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel terecht voor de 4de editie van BIG BANG.  Een reeks schitterende muzikanten uit binnen- en buitenland maakt er zijn opwachting en tovert het prachtige gebouw om tot een klinkend labyrint. Traditiegetrouw biedt het festival ook een podium aan jonge muzikanten.

Het publiek kan zich dit jaar onder meer laten meeslepen in het fascinerende universum van Amerikaanse jazzlegende Miles Davis in Zonzo Compagnie's gloednieuwe productie Mile(S)tones, uit hun dak gaan op de kleurrijke grooves van België's coolste kinderbigband Zappa in hun nieuwe project met topmuzikante Corrie Van Binsbergen onder de welluidende naam Corrie en de Kleine Brokken. Publiek met eerder onweerstaanbare reiskriebels in de buik kan de zeilen hijsen voor een tocht over de wereldzeeën met het Portugese ensemble Sete Lagrimas, of kan zich laten onderdompelen in het exotische klankenbad van de Indische zangeres Meeta Pandit. Jonge muziekliefhebbers zonder hoogtevrees kunnen dan weer hoog in de nok van het Paleis van Schone Kunsten de Boomfanfare aan het werk zien. Publiek dat eerder liever zelf mee doet kan haar tekeningen laten omzetten in muziek door twee improvisatiemuzikanten tijdens de voorstelling Aan Tafel, mee de bezwerende ritmes van Sound & Body creëren, of het Robotorkest van Logos dirigeren.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Oorsmeer
Zaterdag 2 november 2013 van 13.00 u tot 18.30 u
Handelsbeurs & Vlaamse Opera Gent

Kouter 29 - Schouwburgstraat 3
9000 Gent

Meer info : www.handelsbeurs.be, www.vlaamseopera.be, www.bigbangfestival.eu en zonzocompagnie.be
-----------------------------------
Big Bang
Zondag 3 november 2013 van 13.00 u tot 18.30 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be, www.bigbangfestival.eu en zonzocompagnie.be

Op 1 november vindt in Bozar de vooropening van Big Bang plaats met op het programma de uitreiking van de Yama Award door Jeugd & Muziek Internationaal. Meer info via www.yama-award.com

13:36 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Zwerm, Deafheaven & Spinifex op Rumor Festival voor avontuurlijke muziek in Utrecht

Rumor Festival voor avontuurlijke muziek Rumor is een festival voor avontuurlijke muziek dat op onregelmatige basis georganiseerd wordt in Utrecht. Centraal staat innovatieve muziek op de scheidslijn waar jazz, pop en gecomponeerde muziek samenkomen. De gebruikelijke formule voor een Rumor avond is: drie concerten op drie locaties, voor één prijs. Het Belgische gitaarkwartet Zwerm mag donderdag het festival op gang trappen. Daarna is het de beurt aan de Californische band Deafheaven. Als afsluiter komt het Nederlandse Spinifex een voorproefje van hun nieuwste plaat brengen.

Grenzen zijn er niet per se om te doorbreken, maar om af te bakenen. Om duidelijkheid te scheppen. Ook als het om muziek gaat. Handig misschien voor wie muziek bij het publiek wil brengen. Voor wie het wil verkopen of uit wil leggen. Maar de muziek zelf heeft daar geen boodschap aan. Evenmin als de muzikanten. Vanuit die gedachte ontstond ooit Rumor, het Utrechtse muziekfestival dat net zo bewegelijk en plooibaar wil zijn als de muziek zelf.

Zwerm & Eric Thielemans - 20.30 u in Vredenburg Leeuwenbergh
Zwerm, het Belgische gitaarkwartet, bracht in september een nieuwe CD uit 'Underwater Princess Waltz'. Dit keer hebben ze zich verdiept in het relatief onbekende Amerikaanse genre van de 'One Page Pieces'. One Page Pieces zijn composities die op een enkele pagina passen. Soms niet meer dan één enkel muzikaal idee, soms een breed uitgesponnen structuur van avondvullende proporties. Ruwe schetsen, spitsvondige geluidsexperimenten en conceptuele folksongs. Al deze, vaak ook humoristische, stukken vragen zonder uitzondering om creativiteit en compositorische vaardigheden van de uitvoerders. Underwater Princess Waltz is een cross-over project waarbij Zwerm de connectie zoekt met de klankwereld van blues, vrije improvisatie, experimentele rock en negro spiritual… Sinds de eerste one page pieces van Alvin Curran en James Tenney uit de late jaren zestig is het een genre dat door veel Amerikaanse componisten wordt beoefend. Bij dit concert wordt het kwartet bijgestaan door Eric Thielemans.

Deafheaven - 21.45 u in EKKO
De oprichters van Deafheaven zaten samen eerder in een grindcoreband, terwijl de bandnaam een hommage is aan postrockband Slowdive. Om meteen maar aan te geven welke muzikale werelden samenkomen in deze Californische band. Deafheaven deed dit jaar wat Liturgy vorig jaar deed: een black metalplaat maken die voor een breder publiek geschikt is dan enkel Noren met corpsepaint. Door genres als postrock, sludge, shoegaze en soundscapes toe te voegen ontstaat een rijk amalgaam dat even verwoestend als indrukwekkend is. Muziek die aardedonker kan zijn, met ergens aan het einde van de tunnel een minuscuul streepje licht. 'Roads To Judah' uit 2011 was wat dat betreft een prima debuut, maar met 'Sunbather' lijken ze hun bescheiden doorbraak eindelijk te forceren. Deafheaven speelt live met zoveel bezieling, dat je het bijwonen van een optreden kunt typeren als een religieuze ervaring.

Spinifex  - 23.00 u in RASA
Spinifex brengt eind dit jaar een nieuwe CD uit. Bij Rumor valt alvast een voorproefje te beluisteren. De typische basis ingrediënten van Spinifex zijn: dwingende grooves, intense improvisatie, virtuoze solo's, psycho-ritmes en extreme dynamiek. De musici van Spinifex hebben achtergronden in jazz, hedendaags klassieke muziek, wereldmuziek en metal. Samen zoeken zij het avontuur, op de grenzen van deze stijlen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Rumor Festival voor avontuurlijke muziek
Donderdag 31 oktober 2013 vanav 20.30 u
Op verschillende locaties in Utrecht (Nederland)


Meer info : www.rumor.nl

Elders op Oorgetuige :
Gitaarkwartet Zwerm exploreert experimentele rock en Americana in Underwater Princess Waltz, 16/10/2013

11:15 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

25/10/2013

Kleurrijke afsluiter van Novecento met ensemble recherche

Ensemble recherche Ensemble recherche creëerde 'Vortex temporum' na een unieke maandenlange samenwerking met Gérard Grisey. Vortex temporum is het voorlaatste werk van de veel te jong gestorven Franse componist Gérard Grisey (1946-1998). Hij werkte drie jaar ononderbroken aan wat zijn grootste meesterwerk is. Grisey verwijst naar drie soorten van tijdsbeleving: de menselijke tijd (de taal en ademhaling), de tijd van de walvissen (het langzame, regelmatige slaapritme) en die van de vogels of de insecten (de meest extreme, samengeperste tijd). De derde beweging is opgedragen aan Helmut Lachenmann, wiens Allegro Sostenuto uit een heel ander vaatje tapt. Lachenmann creëert een soort clair-obscur. Vanuit de schaduw van één klank vertrekken voortdurend nieuwe klanken, waarmee klarinet, cello en piano een veelvoud aan kleuren produceren.

ls de kunstmuziek van de twintigste eeuw door één iets gekenmerkt wordt, dan is het wel door een ongebreidelde zoektocht naar vernieuwing, en dat op alle mogelijke vlakken. In hun ontdekkingsreizen verlegden componisten vaak het accent van de traditionele melodie en harmonie naar andere parameters, zoals ritme of klankkleur. Het overbekende Le Sacre du Printemps van Stravinsky geldt als een prachtig voorbeeld van de haast uitsluitend ritmische benadering van muziek, terwijl de ontelbare kleurschakeringen in de muziek van Debussy al vooruitwijzen naar de fascinatie voor klankkleur bij latere componisten. Net deze twee parameters - klank en tijd - zijn van een niet te overschatten belang in het werk van Helmut Lachenmann en Gérard Grisey, de vertegenwoordigers van twee sterke tradities op het Europese vasteland: het Duitse modernisme en het Franse spectralisme.

Helmut Lachenmann was een relatieve laatbloeier als componist, en het zouden vooral de ontmoetingen met Karlheinz Stockhausen en Luigi Nono zijn die hem in 1957 in de richting van de avant-garde dreven. Vandaag staat hij zowel bekend voor zijn hoogst originele composities als voor zijn geschriften over (zijn) muziek en esthetica. Als één van de weinige componisten/theoretici durft Lachenmann zich bijvoorbeeld af te vragen wat het begrip schoonheid betekent in de context van hedendaagse muziek. Nadat hij enkele composities had geschreven aan de hand van strikt seriële ordeningsprincipes verlegde hij de focus in de jaren 1960 naar expressiviteit en de anatomie van de klank. Hoewel deze periode gekenmerkt wordt door een razendsnelle evolutie op het vlak van opgenomen en elektronische klanken, kiest Lachenmann resoluut voor een akoestische aanpak onder de noemer musique concrète instrumentale.

De elektronische muziek ontwikkelde zich in de vroege jaren 1950 als het ware op twee sporen. Enerzijds was er de studio van de Westdeutscher Rundfunk (WDR) in Keulen waar volledig synthetische klanken gerealiseerd werden, de zogeheten Elektronische Musik. Anderzijds creëerde Pierre Schaeffer in Parijs nieuwe composities met vooraf opgenomen klanken (zoals geluiden van machines, treinen, of natuurgeluiden). Dat werd musique concrète genoemd. De term musique concrète instru- mentale verwijst dus naar het feit dat op een instrumentale manier, met vooraf bestaande instrumenten, naar nieuwe klanken wordt gezocht. Lachenmanns fascinatie voor nieuwe geluiden vertaalt zich in een niet-conventioneel, soms zelfs experimenteel gebruik van de bestaande muziekinstrumenten. Een cello kan immers oneindig veel meer klanken voortbrengen dan de gebruikelijke aangestreken of getokkelde snaren. Elke mogelijke handeling op het instrument creëert een geluid, en die handeling - de manier waarop een klank tot leven wordt gewekt - dient zo precies mogelijk omschreven te worden. Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat een partituur van Lachenmann ontelbare aanwijzingen bevat over hoe het instrument precies bespeeld moet worden.

De partituur van Allegro Sostenuto (1988) bevat maar liefst zes volledige pagina's met instructies voor verschillende speelwijzen. Ook de partituur zelf staat bol van detaillistische aanwijzingen zoals bijvoorbeeld "wie ein Hauch, mit Fingerkuppe über tiefe Saite entlang (oder Fingernagel, wenn anders nicht hörbar)" [als een zucht, met een vingertop op de laagste snaar (of een vingernagel, indien niet hoorbaar)]. In de klarinet staat op hetzelfde moment te lezen: "aus der Entfernung aufs Mundstück geblasen" [van op een afstand op het mondstuk geblazen]. Alsof die rijkdom aan nieuwe klanken nog niet volstaat, realiseert Lachenmann op een bijzonder efficiënte manier een muzikale textuur waarin de drie instrumenten haast versmelten tot een nieuwe eenheid. Heel vaak worden tonen doorgegeven van het ene instrument naar het andere. Duidelijk gearticuleerde toonhoogtes weerklinken in de klarinet en worden meteen herhaald door de cello, of omgekeerd. Hier ligt ook een sleutel om toegang te krijgen tot de beluistering van dit werk. Zoals in veel modernistische muziek klinken de individuele muzikale figuren vaak erg fragmentarisch. Korte cellen van slechts enkele noten worden gescheiden door stiltes of door interventies van andere instrumenten. Wanneer we echter de focus verleggen naar de klank en de beweging wordt duidelijk hoe Lachenmann wel degelijk expressieve lijnen en richting creëert.

Gérard Grisey geldt als één van de eerste en belangrijkste componisten van het spectralisme, waarin de klank evenzeer centraal staat. Elke muzikale toon bestaat uit een grondtoon - de toon die we horen - en een aantal boventonen die een geordende reeks met specifieke verhoudingen vormen. Deze boventonen horen we meestal niet als dusdanig, maar ze bepalen wel de kleur van de klank, het specifieke timbre. Dit akoestisch fenomeen wordt vertaald naar een abstracte verzameling toonhoogtes waarmee de componisten aan de slag gaan.

In feite ligt de oorsprong ook hier in de elektronische muziek. Zuiver elektronische klanken worden gemaakt door de samenstelling (synthese) van eenvoudige tonen tot een complexe klank. Op die manier kan een synthesizer klanken produceren die klinken zoals een piano of een trompet. Gérard Grisey nam dan ook het begrip 'synthèse instrumentale' in de mond. De afzonderlijke componenten van een klank worden verspreid over een instrumentaal ensemble of een orkest, en op die manier wordt een nieuwe klank samengesteld. Door die focus op klankkleur - het spectralisme heeft nauwe banden met het eveneens Franse impressionisme - wordt spectrale muziek vaak geassocieerd met langzaam ontwikkelende akkoorden en een weinig beweeglijke textuur. Nochtans zijn heel wat componisten (onder andere Luc Brewaeys) precies bezig geweest met het creëren van een zekere dynamiek en het (her)introduceren van snelheid. Deze aandacht voor de muzikale tijd is cruciaal in Vortex Temporum (1994-1996).

Vortex Temporum is een eerder atypisch werk binnen het oeuvre van Grisey. Jean-Luc Hervé, een medewerker van Grisey die nauw betrokken was bij het kopiëren van de originele partituur noteerde volgende getuigenis: "Mijn eerste contact met Vortex Temporum kwam er via de omweg van het schrift, aangezien Gérard Grisey me - toen ik nog student was aan het conservatorium - gevraagd had hem te helpen bij het kopiëren van zijn recentste werk. Ik was verbaasd over het aantal noten, de snelheid van het discours en het repetitieve aspect die geen karakteristieken waren van de spectrale muziek. Maar ondanks mijn onvermogen om er een helder beeld van te krijgen was ik meteen overtuigd dat het hier ging om een bijzonder origineel werk. "

Inderdaad, wie spectrale muziek associeert met langzaam opgebouwde akkoorden, subtiele har- monische verschuivingen en kleurrijke samenklanken schrikt wel even bij de eerste aanblik van de partituur, of bij het horen van de eerste maten van het werk. Grisey katapulteert ons meteen naar het midden van de vortex of draaikolk (een veel gebruikte vertaling is de maalstroom van de tijd ) uit de titel. Het hele ensemble speelt een wervelende figuur gebaseerd op één akkoord, en meteen is duidelijk wat Hervé bedoelt met het repetitieve aspect van deze muziek. De contouren van deze wervelende figuren volgen trouwens de vorm van de geluidsgolven die gebruikt worden in de elektronische muziek, zoals de sinus- en de zaagtandgolf.

In de drie delen van het werk speelt Grisey eigenlijk met drie verschillende soorten tijd: de menselijke tijd, (de tijd van de taal en de ademhaling), de uitgerekte tijd van de walvissen en de gecomprimeerde tijd van de vogels en insecten. Hetzelfde basismateriaal wordt op telkens andere manieren in de tijd geprojecteerd.

Het is boeiend te zien hoe twee verschillende ontwikkelingen in de elektronische muziek gedeeltelijk leidden tot twee verschillende componeerstijlen en tradities. Helemaal opmerkelijk is dat de Duitse Helmut Lachenmann zijn compositietechniek verbindt aan de Franse musique concrète , terwijl de Franse Gérard Grisey een instrumentaal equivalent creëert voor de Duitse klanksynthese. In beide gevallen is de muziek op zich erg bijzonder, en bewijst ze dat avontuurlijke klankexploraties ook zonder elektronische hulpmiddelen mogelijk zijn.

Programma :

  • Gérard Grisey, Vortex Temporum
  • Helmut Lachenmann, Allegro Sostenuto

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ensemble Recherche : Grisey, Lachenmann
Dinsdag 29 oktober 2013 om 20.30 u
( inleiding door Klaas Coulembier om 19.45 u )
Kunstencentrum STUK - Leuven
Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be en ensemble-recherche.de
------------------------------------------------------
Naar aanleiding van dit concert organiseert MATRIX [Centrum voor Nieuwe Muziek] een masterclass rond het oeuvre van componisten Helmut Lachenmann en Gérard Grisey. Deze masterclass werd ontwikkeld voor studenten uit het hoger muziekonderwijs en wordt gedoceerd door de muzikanten van Ensemble Recherche. De masterclass vind plaats op maandag 28 oktober 2013 van 9.30 u tot 17.00 u in het Orpheus Instituut in Gent.
www.matrix-new-music.be

Bron : tekst Klaas Coulembier voor programmaboekje Novecento

Extra :
Gérard Grisey over Vortex Temporum op www.ictus.be
Gérard Grisey op brahms.ircam.fr en youtube
Interview met Gerard Grisey, David Bündler in 20th-Century Music, 1996 op www.angelfire.com
Helmut Lachenmann op composers21.com en youtube
Thinking About Helmut Lachenmann, Dan Albertson op www.lafolia.com, november 2004
Gegen die Vormacht der Oberflächlichkeit, Interview met Helmut Lachenmann, Claus Spahn in Die Zeit, 29/04/2004

Elders op Oorgetuige :
Novecento 2013 : onbekende muzikale pareltjes en mijlpalen die richting gaven aan de muziekgeschiedenis, 22/09/2013
Het Collectief brengt twee uit de kluiten gewassen werken uit het 20ste-eeuwse kamermuziekrepertoire in Leut, 22/06/2012

16:52 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Ian Pace & Frederik Croene op uniek slotconcert van Transit

Frederik Croene Voor het laatste concert van het festival plooit Transit terug op een kleinere bezetting met het duo van de Britse pianist Ian Pace (de man die zowat jaarlijks in het programma opduikt) en zijn Vlaamse collega Frederik Croene (foto). Samen spelen ze een programma waarin virtuositeit centraal staat en in vraag gesteld wordt: van de creatie van Adam De la Cours 'Con-Join' (waarvoor de pianisten handboeien om krijgen) tot de 'Derde Symfonische Studie' van Michael Finissy die zowel te leen gaat bij Czerny als Schumann.

Croene is niet alleen als pianist te horen, maar ook als arrangeur. Met het Collectief ç'a b'âm, waar hij samen met Jasper&Jasper en Oliver Ibsen deel van uitmaakt, herwerkte hij 'Discipline' van de postpunkband Throbbing Gristle voor piano en tekstverwerker. Verder zijn Pace en Croene samen te horen in 'Furientanz' van Konrad Boehmer (van wie de meeste muziek verscheen op het BVHaast-label van de enkele jaren geleden gestorven jazzsaxofonist Willem Breuker) en 'Doppel' van Michael Beil.

Met deze componist, wiens muziek ook al te horen was op het openingsconcert, is de cirkel van Transit rond. Voor 'Doppel' werkt Beil opnieuw met beelden, maar nu achter de live spelende muzikanten. Pace en Croene spelen oerklassiek pianomateriaal, gaande van toonladders tot herhaalde noten dat zowel live als op de videobeelden te horen is. Deze beelden worden echter in korte fragmenten geknipt, zodat ze slechts momentopnames van de live gespeelde muziek laten horen en zien. Zien, want naast de muziek speelt ook de gestiek van de uitvoerders een centrale rol.

Door de videobeelden in vier steeds kleiner wordende lagen achter elkaar te zetten, speelt het stuk zich af in vijf lagen die uiteraard niet mooi parallel verlopen. Wie dus in de beelden denkt het muzikale equivalent van het Droste-effect te gaan zien en te horen, kan zich aan heel wat aangename verrassingen verwachten. Al moet daarvoor niet gewacht worden tot op het slotconcert.

Programma :

  • Michael Finnissy, 'Derde symfonische studie'
  • Adam De la Cour, Con-Join (creatie)
  • Evan Johnson, Creatie
  • Konrad Boehmer, Furientanz
  • Collectief ç'a b'âm, Discipline (creatie)
  • Michael Beil, Doppel

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ian Pace & Frederik Croene : Finnissy, De la Cour, Johnson, Boehmer, Collectief ç'a b'âm, Beil
Zondag 27 oktober 2013 om 20.30 u
(Inleiding door Jan Christiaens om 19.45 u)
Kunstencentrum STUK - Leuven

Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be, ianpace.com en www.frederikcroene.com

Extra :
Michael Finnissy : www.michaelfinnissy.info, www.oup.co.uk en youtube
Adam De la Cour : www.adamdelacour.com
Evan Johnson : www.evanjohnson.info
Konrad Boehmer : www.kboehmer.nl en www.muziekencyclopedie.nl
Michael Beil : www.michael-beil.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Transit als vanouds: spannend, eigenzinnig, avontuurlijk..., 22/10/2013

16:10 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Stemmen van beroemde landgenoten met het Belgisch-Britse plus-minus ensemble op Transit

plus-minus ensemble Nog stemmen, maar dan in opgenomen gedaante, zijn te horen tijdens het optreden van het Belgisch-Britse plus-minus ensemble op Transit. In zijn ondertussen bijna populaire 'Voices and Piano' laat Peter Ablinger de pianist van dienst meespelen met spreekstemmen. Uit de uitgebreide cyclus zullen de stukken met de vocalen van Jacques Brel en Ilya Prigogine te horen zijn, naast creaties van Guy De Bièvre (de gitarist die vaak naast Anne La Berge te horen is) en Bernhard Lang. Een opvallende aanwezige op het programma is Nicolaus Hubers 'Harakiri'. Dit stuk uit 1971 moest jaren wachten op een première. De bestellers van het werk waren immers niet opgezet met het resultaat dat de leerling van Stockhausen en Nono afleverde. Plus-minus zal het stuk uitvoeren in een aangepast arrangement.

Voices and Piano van Peter Ablinger verzamelt (vanaf 1998) composities met als insteek de stem van een persoonlijkheid uit het heden of het recente verleden. Het werk van Guy De Bièvre sluit mooi aan bij de experimentele esthetica van het plus-minus ensemble. Dat geldt ook voor Bernhard Lang, één van de belangrijkste eigentijdse componisten uit Oostenrijk. Met het omstreden Harakiri (1971) leek het alsof Nicolaus A. Huber zelf harakiri pleegde… de uiterst spaarzame compositie beantwoordde niet aan de verwachtingen van de opdrachtgever, en het duurde jaren voor het werk gecreëerd werd.

Het plus-minus ensemble is een Engels-Belgisch octet dat zich toelegt op de uitvoering nieuwe composities en het gevestigd hedendaagse repertoire. Sinds de oprichting door Joanna Bailie en Matthew Shlomowitz in 2003 liet het ensemble zich vooral opmerken door zijn interesse in avant-garde, improvisatie en experimentele stukken met een 'open instrumentatie' zoals Stockhausens bekende werk uit 1963 waaraan het ensemble zijn naam ontleent. Componisten als Bryn Harrison, Stefan Van Eycken, James Saunders, David Helbich, Erik Ulman, Trond Reinholdtsen en Øyvind Torvund schreven werk voor het ensemble. Plus-minus is ensemble in residentie bij Rational Rec, een multidisciplinair kunstenplatform dat elke maand georganiseerd wordt in de Bethnal Green Working Men's Club. Deze jonge formatie kwam in 2007 voor het eerst naar Transit.

Rebecca Diependaele, coördinator  MATRIX [Centrum voor Nieuwe Muziek]: "Het concert van plus-minus ensemble staat met stip in mijn agenda, in het bijzonder omwille van het nieuwe werk van Peter Ablinger in zijn cyclus Voices and Piano. Fascinerend hoe hij zoveel facetten van de stem tegelijk belicht! Je kan als luisteraar heen en weer reizen tussen de gesproken tekst, het alledaagse stemgeluid, de muzikale laag van de piano en de muzikaliteit van de stem zelf. Benieuwd hoe dit werkt in de nieuwe compositie Forough Farrokhzad - het interviewfragment dat Ablinger van deze Iraanse dichteres uitkoos, is immers Perzisch gesproken."

Programma :

  • Peter Ablinger, Voices and Piano
  • Guy De Bièvre, Creatie
  • Nicolaus A. Huber, Harakiri
  • Bernhard Lang, Creatie

Tijd en plaats van het gebeuren :

plus-minus ensemble : Ablinger, De Bièvre, Huber, Lang
Zondag 27 oktober 2013 om 16.00 u (Inleiding door Jan Christiaens om 15.30 u)
Kunstencentrum STUK - Leuven

Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be en www.plusminusensemble.com

Extra :
Peter Ablinger : ablinger.mur.at, www.bbc.co.uk en youtube
Guy De Bièvre : www.guydebievre.org, www.myspace.com/guydebievre en youtube
Nicolaus A. Huber op de.wikipedia.org, brahms.ircam.fr en youtube
Der dialektische Donnerschlag. Anmerkungen zur Musik von Nicolaus A. Huber, Max Nyffeler op
Bernhard Lang : members.chello.at, en.wikipedia.org, brahms.ircam.fr en youtube

Elders op Oorgetuige :
Transit als vanouds: spannend, eigenzinnig, avontuurlijk..., 22/10/2013

Beluister alvast Peter Ablingers Voices and Piano

15:04 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Me Quitte, Niels Rønsholdts antwoord op Jacques Brels evergreen Ne me quitte pas

Niels Rønsholdt Tijdens het eerste namiddagconcert op de slotdag van Transit is het weer aan de stem om een centrale plaats in te nemen wanneer het Deense ensemble Scenatet 'Me Quitte' van Niels Rønsholdt (foto) brengt met Anna Katrin Egilstrød en de componist zelf als vocalisten. 'Me Quitte' dat eerder dit jaar in première ging, is zoals de knipoog naar Jacques Brel al aangeeft geen 'klassieke' liedcyclus, maar een klein uur durende cabaretachtige voorstelling met duidelijke referenties naar de popcultuur. Aanvankelijk overheerst de zweverige atmosfeer van Susanna & the Magical Orchestra en Tom Odell, maar geleidelijk aan wint de muziek aan dramatiek tot het slot de weggedroomde luisteraars met meer vragen dan antwoorden achterlaat.

Me Quitte is Rønsholdts antwoord op Jacques Brels evergreen Ne me quitte pas. Een zanger, een zangeres, een gitarist, een pianist, een slagwerker, een violist en een cellist vergroten alle emoties van dit chanson uit, in tien nieuwe liederen. Liefde en wreedheid liggen er in elkaars verlengde. Niels Rønsholdt zelf is de leadzanger en hij gaat ervoor, samen met zangeres Anna Katrin Egilstrod en het uitstekende Deense ensemble Scenatet.

Niels Rønsholdt (1978) studeerde compositie aan de Royal Academy of Music in Aarhus bij Karl Aage Rasmussen en Bent Sørensen en vervolmaakte zich in Berlijn bij Helmut Oehring. Zijn werk reikt van opera's over installaties tot kamermuziek. Hij kreeg onder meer opdrachten van de Akademie der Künste, de Sound Around Biennale, en de Deense Nationale Opera.

Rønsholdt is ook co-uitgever bij twee online tijdschriften voor hedendaagse muziek (Autograf en Seismograf) en hield lezingen aan de Aarhus Universiteit, de Royal Danish Academy of Music en de Grieg Academy in Bergen. Daarnaast werkte hij als curator en artistiek adviseur voor het Deense ensemble Scenatet, waar hij momenteel artistiek leider is. In 2009 was voor het Rønsholdt voor het eerst te horen tijdens Transit, vorig jaar bracht hij er de interactieve micro-opera Honeymoon.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Scenatet : Niels Rønsholdt, Me Quitte
Zondag 27 oktober 2013 om 14.00 u
(Inleiding door Jan Christiaens om 13.30 u)
Kunstencentrum STUK - Leuven

Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be en www.scenatet.dk

Extra :
Niels Rønsholdt : www.nielsroensholdt.dk, www.edition-s.dk en youtube

Elders op Oorgetuige :
Transit als vanouds: spannend, eigenzinnig, avontuurlijk..., 22/10/2013

Bekijk hier de trailer van Me Quitte

13:54 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Vladimir Gorlinsky neemt jonge musici op sleeptouw doorheen zijn muzikale verbeeldingswereld

Vladimir Gorlinsky Ook op de slotdag begint Transit er voor de middag aan met een project voor jongeren onder leiding van de zelf nog maar negenentwintigjarige Russische componist Vladimir Gorlinsky (foto). Gorlinsky neemt de jeugdige musici op sleeptouw doorheen zijn eigen muzikale verbeeldingswereld. Vuurwerk, megafonen en glazen platen zijn er even belangrijk als de traditionele muziekinstrumenten. Hij gidst de niet-professionele musici zelf door het repetitieproces: de verschillende kleine ensembles confronteert hij uiteindelijk met elkaar in interactie met de STUK locatie.

Wat gebeurt er als je een kamermuziekensemble uitsplitst over verschillende ruimtes? Zullen de strijkers het einde van hun halsbrekende solo halen? Hebben we sommige teksten al eerder gehoord? En zou het lukken om de communicatie tussen muzikanten op te drijven tot een vorm van telepathische improvisatie? Vladimir Gorlinsky gaf zijn nieuwe compositie voor jonge muzikanten de werktitel 'Gamebook'. Die titel vat het basisconcept van het stuk goed samen: de compositie ontvouwt zich als een raadselachtig multiplayer game met opdrachten op het scherp van de snee. De toeschouwers lopen rond en zijn getuige van verschillende simultaan verlopende spelletjes. Het blijft de vraag of Gorlinsky's muzikale spelopgaven überhaupt realiseerbaar zijn, en of er iemand in het publiek dapper genoeg is om mee te spelen.

Vladimir Gorlinski (1984) experimenteert graag met traditionele, etnische en zelfgemaakte instrumenten. Hij studeerde compositie in Moskou bij Vladimir Tarnopolsky en kon rekenen op uitvoerders als Ulrich Murtfeld, Klangforum Wien en Studio for New Music voor de uitvoering van zijn werken. Hij volgde masterclasses bij Martijn Padding, Richard Ayres, Brice Pauset, Beat Furrer en Brian Ferneyhough. In 2009 won hij de Impuls Competition in Graz. In mei 2012 werd zijn orkestwerk Paramusic #2 uitgevoerd op een speciaal daarvoor aangepaste ruimte op een eiland bij fort Liefkenshoek in Kallo.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Projectensemble Vladimir Gorlinsky
Zondag 27 oktober 2013 om 11.00 u
Kunstencentrum STUK - Leuven

Naamsestraat 96
3000 Leuven
Gratis toegang

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be en www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Transit als vanouds: spannend, eigenzinnig, avontuurlijk..., 22/10/2013

13:34 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

ChampdAction live in danscreatie van Cecilia Lisa Eliceche op Transit

Cecilia Lisa Eliceche Het slotconcert op de tweede dag van Transit komt voor rekening van het Belgische ChampdAction dat vorig jaar met een verbluffend optreden het festival op gang trapte. ChampdAction komt met Yutaka Oya en Benjamin Van Esser (piano) en geluidsman Simon Vander Beken. Na de pauze stappen ze live in de danscreatie. Cecilia Lisa Eliceche crëeert een choreografie op de hypnotiserend-repetitieve muziek van David Lang geïnspireerd op het aangrijpende 15de-eeuwse chanson Se la Face Ay Pale van Guillaume Dufay. Maar eerst hoort je ChampdAction in concert met Zeitschein van Wieland Hoban, een gloednieuw werk van Benjamin Van Esser en het virtuoze Pyramids van João Pedro Oliveira,een werk gebaseerd op fractalen.

In het eerste deel zorgt ChampdAction voor een old school concert, met een creatie van Benjamin Van Esser, 'Zeitschein' van Wieland Hoban (dat in 2007 op TRANSIT voor het eerst uitgevoerd werd) en het spectaculaire 'Pyramids' voor twee piano's van de Portugees João Pedro Oliveira. Als een versmelting van Chopins elegantie en Stravinsky's energie, maar dan in eenentwintigste eeuwse gedaante, flitst het werk van elegant sprookjesgefonkel naar donkere diepten met dito dynamische contrasten. Ritmisch vallen vooral de herhaalde noten op: in trillers, tremolo's of verdichtende en terug uitdunnende figuren. Liefhebbers die hun concentratie- en uithoudingsvermogen willen testen, kunnen op de site van de componist terecht voor een opname én de partituur. Een kleine don't try this at home als waarschuwing vooraf is echter wel op haar plaats.

Wieland Hoban - Zeitschein
Zeit = tijd / Schein = verschijning, schijn; illusie
Wieland Hoban : "Deze compositie beoogt iets dat onmogelijk kan lijken binnen de duur van amper zeven minuten: verschillende zones, verschillende types van temporele ervaring worden doorkruist. Het werk probeert situaties te creëren waarin de tijd 'te snel' of 'te traag' schijnt te verlopen, en een illusoir web te weven van ervaringen die een tegenspraak oproepen tussen de feitelijke, chronometrische tijd en een autonome, innerlijke temporaliteit. De compositie eindigt, maar haar innerlijke tijd verzet zich tegen de finaliteit van het afsluiten. Hierdoor wordt een continuïteit gesuggereerd die verder gaat dan de laatste klanken. "Zeitschein is opgedragen aan Steve Takasugi en werd gecomponeerd in opdracht van het TRANSIT-festival, waar het gecreëerd wordt op 28 oktober 2007.

Programma :

  • Benjamin Van Esser, Creatie
  • Wieland Hoban, Zeitschein
  • João Pedro Oliveira, Pyramids
  • Cecilia Lisa Eliceche, Danscreatie opdracht STUK Move Me & TRANSIT

Tijd en plaats van het gebeuren :

ChampdAction live & Cecilia Lisa Eliceche : Van Esser, Hoban, Oliveira
Zaterdag 26 oktober 2013 om 20.30 u ( Inleiding door Klaas Coulembier om 19.45 u)
Kunstencentrum STUK - Leuven
Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be en www.champdaction.be

Extra :
Benjamin Van Esser : benjaminvanesser.be en www.muziekcentrum.be
Wieland Hoban op composers21.com
João Pedro Oliveira op youtube

Elders op Oorgetuige :
Transit als vanouds: spannend, eigenzinnig, avontuurlijk..., 22/10/2013

00:56 Gepost in Concert, Dans, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

23/10/2013

Liedrecital op bijzondere wijze met Elisabeth Holmertz & Kenneth Karlsson op Transit

Elisabeth Holmertz Bij het Zweedse duo Elisabeth Holmertz (foto) en Kenneth Karlsson zijn er drie klavierinstrumenten in het spel. Van Georg Friedrich Haas staat de indrukwekkende liedcylus op het programma, terwijl Thomas Smetryns met zijn speels-ironische compositie voor sopraan en toy piano voor een lichtere noot zorgt. Rob Zuidam kreeg niet alleen een opdracht van November Music, hij is er dit jaar zelfs festivalcomponist. En het nieuwe werk van Tansy Davies was ook te horen tijdens het Ultima Festival in Oslo (creatie begin september).

De muziek van het in 2010 opgerichte Zweese duo staat in het teken van avontuurlijke veelzijdigheid. Naast piano bespeelt Karlsson ook het Indiase harmonium. Beide musici voelen zich als een vis in het water bij oude muziek, barok, Frans impressionisme en hedendaags. Maar ze wagen zich ook aan eigenzinnige covers van Bob Dylan en Tom Waits. Tijdens dit concert spelen ze het wonderschone Noche Oscura van Robert Ziuidam en gloednieuw werk van componisten Transy Davies en Thomas Smetryns. Hoofdbestanddeel is een omvangrijk en virtuoos kamermuziekwerk van een van Europa's meest intrigerende componisten, de Oostenrijker Georg Friedrich Haas.

Georg Friedrich Haas (1953) werd geboren in het Oostenrijkse Graz. Haas genoot zijn opleiding aan de Hochschule für Musik te Graz, waar hij onderricht werd door Gösta Neuwirth, Ivan Eröd en Doris Wolf. Nadien specialiseerde hij zich verder aan de Hochschule für Musik te Wenen bij Friedrich Cerha, en nam hij tevens deel aan meerdere zomercursussen in Darmstadt en aan het IRCAM te Parijs. Naast zijn muziekpedagogische activiteiten aan de muziekhogeschool van zijn geboortestad - hij doceert er contrapunt, muziekanalyse, hedendaagse compositietechnieken en inleiding tot de microtonale muziek - is Haas ook zeer actief als componist. Voor zijn compositorische oeuvre kreeg hij meerdere onderscheidingen, waaronder in 2007 de Grote Oostenrijkse Staatsprijs. Zijn werk werd reeds uitgevoerd op festivals als Donaueschingen, Ars Musica, Musica Viva, Klangspuren Schwaz en Wien Modern. Haas was eveneens de centrale Festival Componist op het Festival Borealis in 2006 te Bergen, Noorwegen.

Programma :

  • Rob Zuidam, Noche Oscura (Creatie)
  • Thomas Smetryns, Sind wir nicht geplagte Wesen
  • Georg Friedrich Haas, wie stille brannte das licht
  • Tansy Davies, Song of Pure Nothingness

Tijd en plaats van het gebeuren :

Elisabeth Holmertz & Kenneth Karlsson : Zuidam, Smetryns, Haas, Davies
Zaterdag 26 oktober 2013 om 17.30 u (Inleiding door Klaas Coulembier om 17.00 u)
Kunstencentrum STUK - Leuven

Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be

Extra :
Rob Zuidam : www.robertzuidam.com
Thomas Smetryns, 3 Ways to Drifty Apart: In a Faint Manner door Aton'&Armide, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 10/10/2013 (met tijdelijke audio)
Thomas Smetryns : www.myspace.com/thomassmetryns, www.matrix-new-music.be en youtube
Georg Friedrich Haas op brahms.ircam.fr, www.universaledition.com en youtube
Tansy Davies : www.tansydavies.com, en.wikipedia.org, www.fabermusic.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Transit als vanouds: spannend, eigenzinnig, avontuurlijk..., 22/10/2013

18:03 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Brugge verwent jonge snaken tijdens eerste weekend van de herfstvakantie

Sonitum Horarium Op Jonge Snaken#Sound mag het(jonge) publiek naast de ogen zeker de oren niet vergeten. Het festival, dat dit seizoen niet éénmaal maar tweemaal in een small versie wordt georganiseerd, spitst zich volledig toe op de theatrale beleving van geluid. Wat kan geluid allemaal zijn? Wat zijn bv. de mogelijkheden van een muziekinstrument dat bestaat uit verschillende soorten zand dat door zandlopers stroomt? Hoe kunnen we experimenteren met geluid en muziek? Hoe voelen we geluid? Samen met Zonzo Compagnie, Rataplan, Jeugd&Muziek, Hans Beckers, ChampdAction, Aifoon, Tuning People en Kinderenvandevilla beleef je geluid.

Mile(S)tones
In een huis als KC De Werf dat al meer dan 25 jaar een sterke traditie heeft in jazzmuziek is de Amerikaanse componist en trompettist Miles Davis geen onbekende. Zonzo Compagnie zag in hem de perfecte figuur om een jong publiek inzicht te geven in de fantastische mogelijkheden van improvisatiemuziek. Samen met KC De Werf, KC Rataplan, Jeugd&Muziek Vlaanderen en het Centro Cultural de Belém kwam Mile(S)tones tot stand. Daarin nemen Simon Segers (slagwerk), Fulco Ottervanger (toetsen) en Bert Bernaerts (trompettist) het jonge publiek mee op sleeptouw doorheen de fascinerende wereld van Miles. Het ene moment bevind je je in de bruisende creativiteit van een opnamestudio, het andere moment ben je één van de muzikanten, dan weer creëer je live muziek bij een film of sta je in het schildersatelier van de gevierde muzikant.

Sonitum Horarium
Voor Jonge Snaken#Sound haalt De Werf Hans Beckers samen met zijn kompaan Bart Maris naar Brugge voor de presentatie van Sonitum Horarium (foto). Deze geluidsinstallatie toont het fascinerende geluid van zand. Beckers verzamelde van over de hele wereld woestijnzand. Wonderbaarlijk hoe zand kan verschillen. Zand heeft niet alleen zijn eigen kleur, maar ook een eigen korrel en textuur en hierdoor ook zijn eigen klank en timbre. Beckers toont zand als een muziekinstrument met zijn vele muzikale mogelijkheden en klankkleuren. De installatie staat ook symbool voor het veranderende klimaat, van onze noodzakelijke omgang met schaarste en overvloed.
In de installatie stroomt het zand door zandlopers die speciaal voor deze installatie zijn gecreëerd. Zo kan elke soort zijn eigen specifieke ruis en klank laten horen. De klank en toon wordt bepaald door de textuur van het zand en een kantelsysteem met een metalen schaal die het zand opvangt. Een mechanisch aangedreven kraantje maakt ritme en tempo mogelijk. In deze performance gaan Beckers en Maris een muzikale dialoog aan met deze zandlopers.

Leeghoofd
Een jongen zet een grote, witte bol op zijn hoofd. Vanaf dan is hij Leeghoofd die leeft in zijn eigen bizarre, zintuiglijke wereld. Met stickers, trechters, voetbalsokken en ander materiaal maakt hij ogen, oren, mond en neus. Hij vertrekt op ontdekkingstocht en tast zijn omgeving op speelse wijze af. Leeghoofd biedt kleuters veel herkenbare thema's die door de associatieve manier van monteren een heel eigen wereld oproepen. Het goed en fout gegeven speelt hierbij uiteraard een belangrijke rol. Kleuters weten bijvoorbeeld al goed wat wel en niet eetbaar is. Juist tegen hun kennis ingaan zorgt voor hilariteit. Zo lust Leeghoofd liever de schil van de banaan dan de banaan zelf en eet hij zijn sokken met veel smaak op! Leeghoofd zal zichzelf belachelijk maken en dingen leren die de kleuters al kennen. Maar evengoed zal hij de kleuters op andere momenten juist uitdagen en hun fantasie aanspreken. Leeghoofd is een vreemde compagnon, een spiegelfiguur die op een ludieke manier met de zintuiglijke kennis van de kleuters aan de haal gaat. Leeghoofd is een beeldende voorstelling waarin zeer weinig tekst gebruikt wordt. Het beeld wordt kracht bijgezet door geluid. Een klankband, een soundscape, muziek en ritselende live geluiden die worden versterkt en uitvergroot - het maakt de beleving nog zintuiglijker.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Jonge Snaken#Sound
Zaterdag 26 en zondag 27 oktober 2013, telkens vanaf 13.30 u
Kunstencentrum De Werf - Brugge

Werfstraat 108
8000 Brugge

Meer info : www.dewerf.be

Elders op Oorgetuige :
Sonitum Horarium : zandloperinstallatie van Hans Beckers in het Muziekinstrumentenmuseum, 29/03/2013

17:22 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook