05/03/2014

Voorwaarts Maart/En Avant Mars : het voorjaarsontwaken van nieuwe muzikale creaties

Voorwaarts Maart/En Avant Mars Al voor de vijfde keer organiseert Hardscore Voorwaarts Maart/En Avant Mars in De Bijloke in Gent. Het jaarlijkse minifestival heeft in de aanloop naar haar houten jubileum een eigen 'smoel' ontwikkeld. Muziek die vandaag geschreven wordt staat centraal, met veel aandacht voor jonge makers van allerlei esthetisch pluimage. Ze tasten naar hartenlust de grenzen tussen kunstvormen af.

Op het programma worden onder andere de spots gericht op slagwerk en saxofoon. We vieren immers de tweehonderdste verjaardag van de Belgische uitvinder van het instrument van Anthony Braxton, Bill Clinton en Lisa Simpson. Maar we kunnen ook niet heen om wat er nog eens honderd jaar later gebeurde. De gruwel van de Grote Oorlog vormt het uitgangspunt voor een artistieke beschouwing van de schijnbaar onverzoenlijke relatie tussen onze dagdagelijkse menselijkheid en de onontkoombare ontmenselijking die ontstaat wanneer een staatsapparaat evolueert tot oorlogsmachine. Deze editie van Voorwaarts Maart/En Avant Mars gaat dit keer ook iets meer achterom kijken en kijkt daardoor onvermijdelijk naar zijn eigen korte geschiedenis.

Private Sympathy
Private Sympathy is een kort dansmoment dat tussen en na de andere luiken zal gepresenteerd worden in het Kraakhuis. Ook hier wordt een oude bekende van het festival gekoppeld aan een jonge, veelbelovende nieuwkomer. Eddy Becquart zal een choreografie creëren op de Fantasie in A-dur Wq 58/7 van Carl Philip Emmanuel Bach. De befaamde pianofortevirtuoos Keiko Shichijo speelt dit werk op haar eigen instrument. Keiko's echtgenoot, Ned Mc Gowan, zal een korte reflectie schrijven op deze compositie. Mc Gowan is een befaamd Amerikaans componist en contrabasfluitist van wie onlangs nog werk werd uitgevoerd door Musik Fabrik, gechoreografeerd door Chloé Geers, die in de VM/EAM-editie 2013 haar opgemerkt debuut maakte bij het optreden van het Nederlandse Luna Park.
Dansers: Josse Vessies, Ilke Teerlinck, Chloé Geers

Blow-Glow
Kenmerkend voor de concerten van Voorwaarts Maart/En Avant Mars waren de speelse multimediale addities: ieder jaar werd een tekenaar uitgenodigd die live op het grafisch palet of op papier (en opgenomen door een live camera) visueel commentaar improviseerde op de gespeelde stukken. Het festival wil dit jaar iets verder gaan en heeft daarvoor het ensemble Blow uitgenodigd om een programma samen te stellen waarin live grafiek én de muzikale creaties tot een hecht geheel aaneengesmeed worden, zonder echter het instant compositie-element bij het grafische aandeel helemaal achterwege te laten. Op het programma staat werk van Claude Coppens, Frederik Neyrinck, Jelle Tassyns, Benjamin van Esser, Frank Debruyne en Jan Huylebroeck.

Voor het grafische aandeel wordt Sigrid Tanghe aangezocht. Haar oeuvre is een voortdurend 'work in progress'. Het materiaal dat tijdens de concerten gegenereerd wordt, verdwijnt onherroepelijk door latere manipulaties. Het publiek wordt uitverkoren toeschouwers bij een aaneenrijging van unieke momenten.

War-Piece(s)
In het tweede concert van Voorwaarts Maart / En avant mars wordt gereflecteerd over de wereldbranden. Dit deel krijgt de ironische titel 'War-Piece(s)' mee. De componisten maken gebruik van teksten door Mark Twain, Guy de Maupassant en Edgard Allan Poe, over de psychische gevolgen van oorlogvoeren en het daarmee gepaard gaande geweld. Op het programma staan werken van Nikos Ioacheim, Joris Blanckaert, Dmitri Sjostakovitsj en een bewerking van een opera seria concertaria van Mozart door Frank Nuyts.

Voor de realisatie van dit programma wordt het Prosperus 4 strijkkwartet uitgenodigd. Dit ensemble, met spelers die actief zijn in diverse symfonieorkesten, bouwt al een flink aantal jaren aan een eigen plaats in het Belgische strijkkwartettenfirmament. Het kwartet wordt uitgebreid met klarinet (Niels Hap), zang (Hans Van Kerckhoven) en recitante (Machteld Timmermans).

Sinfonietta Concertante
Het derde concert van Voorwaarts Maart/En avant Mars is een eerbetoon aan het ex-Ensemble Emanon, dat als enige ensemble tot nu toe in alle edities niet aflatend werk van jonge componisten heeft gecreëerd. Dit ensemble, dat nu 'Vlaams Sinfonietta' heet, staat onder leiding van dirigent Raf De Keninck.

Het ensemble is telkens met grote bezettingen gekomen, en nu wil Voorwaarts Maart dat honoreren door een nieuwe aflevering van het grote 'chamber symphony project' van het ensemble te presenteren. Aan de beurt is Alain Craens, componist en artistiek directeur van het conservatorium van Antwerpen, om zijn visie op deze historisch beladen vorm te presenteren. Als companion piece wordt 'Innocence of admiration' gespeeld, een pianoconcerto van Frank Nuyts, met als solist Erwin Deleux. Randall Casaer, reeds live tekenaar op het eerste Voorwaarts Maart/En avant Mars festival en vorig artist-in-residence in de Bijloke, zorgt voor de live grafiek.

Praktische info :

Voorwaarts Maart / En Avant Mars
Vrijdag 14 en zaterdag 15 december 2014, telkens vanaf 18.45 u
Muziekcentrum de Bijloke - Gent

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en www.hardscore.be

17:52 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

01/03/2014

Aquarius brengt Arvo Pärts magistrale boetekanon in Antwerpen en Kortrijk

Arvo Pärt Arvo Pärts Kanon Pokajanen zoekt de grens tussen het goddelijke en het menselijke. Een magistrale boetekanon waarin zwakheid en sterkte, lijden en verlossing, sterven en onsterfelijkheid vervat zitten. Bij kaarslicht draait het koor, in een anderhalf uur durend ritueel, als een traag rad rond dirigent Marc Michael De Smet. Als toeschouwer verstil je bij die feeërieke meditatie. Aquarius is een van de weinige koren wereldwijd die het aandurven dit werk integraal uit te voeren in concert. Met goedkeuring van Arvo Pärt, die zelf onder de indruk was van hun repetities en uitvoering. Geef je over aan deze indringende, spirituele ervaring.

Arvo Pärts Kanon Pokajanen (Boetepsalmen, 1995-97) is gebaseerd op de kanon van boete en berouw zoals die reeds in de vroegste Slavisch-Christelijke manuscripten (6de eeuw na Christus) is terug te vinden.De kanon staat symbool voor de verandering, de overgang tussen dag en nacht, het Oude en het Nieuwe Testament, profetie en vervulling, het hier en het hiernamaals. Toegepast op de mens handelt het over de grens tussen het menselijke en het goddelijke, zwakheid en sterkte, lijden en verlossing, sterven en onsterfelijkheid.
Arvo Pärt over de Boetekanon: 'In deze compositie probeer ik van de taal uit te gaan. Ik wilde het woord zijn eigen klank laten vinden, zijn eigen melodische lijn. Zo ontstond muziek die - tot mijn eigen verbazing - doordrongen was van het eigen karakter van het oude kerkslavisch.'

Praktische info :

Aquarius : Arvo Pärt, Kanon Pokajanen
Zaterdag 8 maart 2014 om 20.00 u
Carolus Borromeuskerk - Antwerpen

Hendrik Conscienceplein 12
2000 Antwerpen

Meer info : www.gc-aquarius.be en artiestenfonds2.myproper.info
--------------------------------------
Woensag 21 mei 2014 om 20.15 u (inleiding om 19.30 u : Christine Dysers spreekt met Marc Michael De Smet)
Sint-Maartenskerk Kortrijk

Sint-Maartenskerkstraat (bij de grote markt)
8500 Kortrijk

Meer info : www.festivalkortrijk.be en www.gc-aquarius.be

Extra :
Arvo Pärt op www.musicolog.com en youtube
Arvo Pärt (1935 - ), Tintinambulist op www.musicalifeiten.nl

Bekijk alvast dit fragment uit Arvo Pärts Kanon Pokajanen, uitgevoerd door Aquarius

18:24 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

27/02/2014

Kraak Festival : vrijhaven voor onvoorziene ontdekkingen

Kraak Festival Kwatongen beweren dat het KRAAK festival het beste festival van België is. Misschien een dandyeske boutade, maar zeker is dat de 16de editie opnieuw een hoogfeest van de ondergrond zal zijn. Met een oog gericht op de geschiedenis, een ander op het nu, een derde op de toekomst maakt het festival een stand van zaken op. Zonder oogkleppen kijkt KRAAK door genres, hypes en gevestigde waarden, en maakte voor jou een selectie, geleid door een breekbare, grillige intuïtiviteit. Op het programma: kapotte no wave, gestoorde trash rock, avant-garde synth exploraties, gevestigde composers, poésia sonora, eigentijdse folk, noise-legendes, minimalisten, offside free jazz en Het Andere in al haar vormen. Naast het muzikale programma herbergt het festival ook een tentoonstelling met werk van Bert Danckaert, Sean Edwards, Miks Mitrevics en Kristine Kursiša.

Zeggen welke artiesten in welke categorie gaan vallen, is geen sinecure. Niet alleen bestrijkt het festival een heel scala aan genres met elk eigen do's en don'ts, heel wat artiesten zijn tevens zelden geziene gasten, waardoor het evenement ver uit de muzikale comfortzones blijft. Sommige muzikanten op het programma mogen dan met hun eigen muziek minder belletjes doen rinkelen, dat belet niet dat ze in de muziekwereld voor heel wat getingel zorgen. Neem nu de Duitser Rashad Becker die vooral bekend staat als de man die muziek van Pantha du Prince, Kevin Drumm, Florian Hecker, Keiji Haino, Sam Shackleton, en Richard Bishop op vinyl gegooid heeft. Onder eigen naam bracht hij vorig jaar op het label Pan het album ''Traditional Music of Notional Species Vol. I' uit. Hierop produceert Becker knappe, geestrijke en desoriënterende elektronica waarin psychedelische en cartooneske geluiden over en door elkaar geschoven worden. Becker heeft het duidelijk niet met een eendimensionale ontwikkeling en de muziek evolueert dan ook eerder als een intrigerende Processie van Echternach. Het optreden op Kraak is overigens Beckers eerste passage op Belgische bodem.

Nog iemand die alle kaarten heeft om in Aalst een stevige indruk te maken, is de Fin Antti Tolvi. Voorspellingen doen over hoe zijn performance op het Kraak Festival er uit gaat zien, is echter niet zonder risico, want de multi-instrumentalist verandert het muzikale geweer vaker van schouder dan anderen van beddengoed. Tolvi studeerde Indische klassieke muziek in het Indische Varansli, maar bekeerde zich bij zijn terugkeer naar Finland tot de compromisloze freejazz in de traditie van Charles Gayle en Albert Ayler. Wie zijn SoundCloud-pagina bezoekt, kan hem ook in de weer horen met dronende shruti-boxen, speelgoedelektronica of repetitief dreunende orgels. Een van zijn meest opmerkelijke realisaties blijft echter het album 'Pianoketo' (Fonal 2013). Hierop beperkt Tolvi het materiaal tot een verweerde en ontstemde piano die al veertig jaar niet meer gebruikt was. Het resultaat is een reeks lange (tot veertig minuten) traag voorbijglijdende pianostukken: repetitief en minimalistisch waarbij de klanken soms meer het effect lijken van toevallige boventonen dan van bewust gespeelde noten.

Al even gevoelig klinkt de muziek van het echtpaar Mike & Cara Gangloff, waarvan de man bij de ondergrondse incrowd vooral bekend is als lid van het dronefolk-combo Pelt (Kraak Festival 2004). Met viool, banjo en shruti-box knutselde hij het eind vorig jaar verschenen album 'Poplar Hollow' in elkaar dat strak staat van de melodisch, folkachtig sjokkend en voorzichtig volksdansende songs. De vinylversie van de release is ondertussen al lang uitverkocht, maar op de Bandcamp-pagina van het label Blackest Rainbow is de muziek nog steeds gratis te beluisteren. 'Poplar Hallow' was niet de enige output van Gangloff vorig jaar, want naast de plaat onder eigen naam, verscheen er ook een album in samenwerking met eindjaarslijstjesfavoriet Steve Gunn. Er is dus duidelijk nog leven buiten Pelt.

Nog verder op het pad van de muzikale introspectie beweegt zich het Belgisch-Nederlandse vijftal Varkenshond. Zes jaar na een cd uit 2007 verscheen er in 2013 een tweede release van dit ambachtelijke improvgezelschap (toen nog een trio) waarop de gitaren van weleer plaatsmaakten voor percussie en andere klankgeneratoren. Het resultaat is een tape met heel uiteenlopende stukken en stukjes die afwisselend klinken als therapeutische klankmeditaties, een Poolse volksdans, Afrikaanse tribale percussie versneden met een haka van de All Blacks, middeleeuwse meerstemmigheid of Mongolische folk. Varkenshond anno 2013 klinkt dan ook als een taaie overlever van de freak-, new- en no-folk hype van enkele jaren geleden, weliswaar met een eigenzinnige, improvisatorische en intimistische inslag.

Met Varkenshond houdt het Belgische verhaal op het Kraak Festival niet op. De affiche biedt immers ook plaats aan de outerspace trancenoise van het Antwerpse The Joyous Cosmology (door Kraak in 2011 al uitgenodigd voor het festival Incubate) en elektronicapionier Léo Küpper. Küpper was assistent van Henri Pousseur en werkte in diens zelfgebouwde studio Apelac. Daar begon hij ook eigen muziek te maken die hij vanaf 1967 verder ontwikkelde in zijn eigen Studio de Recherches et de Structurations Electroniques Auditives. Ouder werk van Küpper werd in 2003 verzameld door het label Sub Rosa op 'Complete Electronic Works 1961-1974', een compilatie die een heerlijk speels en vintage geluid laat horen. Recenter werk is verschenen op het in 2012 op het Amerikaanse Pogus verschenen album 'Digital Voices' waarvoor Küpper het stemgeluid van drie vocalisten in en door zijn computer sleurt.

Met zijn negenenzeventig is Küpper veruit de ouderdomsdeken van deze editie van het Kraak Festival. Nog enigszins in de buurt komt de Amerikaan Jerome Cooper.Deze achtenzestigjarige drummer, chirama- (een hoboachtig instrument uit Latijns Amerika) en balafonspeler verdiende zijn strepen en zijn plaats in de geschiedenisboeken in de freejazz. Zo speelde hij met ondermeer Roland Kirk, The Art Ensemble of Chicago, Noah Howard, Andrew Hill, Anthony Braxton en Cecil Taylor. Tegenwoordig doet Cooper het, afgaande op een drie jaar oude video van Roulette TV, wat rustiger aan. Zo laat hij zich tegenwoordig begeleiden door voorgeprogrammeerde drums en synthesizers, waardoor de scherpe kantjes in zijn muziek wat afgevijld zijn: een optreden om dus met de nodige reserves tegemoet te zien.

Met al het bovenstaande is slechts de helft van de affiche van het Kraak Festival aangeroerd. Fans van cassette-lofi moeten dus niet wanhopen en kunnen op 1 mei in Aalst terecht voor de analoog-dronken grootstadshippies van het Amerikaanse Form a Log. De lo-fi klankenwereld van dit drietal klinkt alsof de beats de noise niet in bedang kunnen houden en het geluid elke minuut uiteen kan vallen. Al even onvoorspelbaar is de Italiaan Enzo Minarelli die met zijn poëzie, voorgedragen met de nodige elektronische effecten, klinkt als de missing link tussen Jaap Blonk en Luciano Berio. Nog meer stemmen zijn er te horen dankzij het Portugese kunstenaarsduo !Calhau! dat de vocale inbreng omkadert met zoemende elektronica.

Voor wie het tenslotte allemaal wat meer in your face wil hebben, is er de rammelrock van Putas Bêbadas en het drumcomputergestuurde meidentrio Olimpia Splendid. Scherpgesneden noise is er van het Nederlandse Sweet Tongue  en het Britse Ramleh dat onder leiding van Gary Mundy al dertig jaar inactief is als leverancier van bakken teringherrie. Iets waar het Kraak Festival gretig afnemer van is. Hetzelfde kan echter gezegd worden van heel wat andere stijlen, zoals ook de editie van 2014 opnieuw bewijst.

Praktische info :

Kraak Festival 2014
Zaterdag 1 maart 2014 vanaf 14.00 u
Netwerk / Centrum voor hedendaagse kunst - Aalst

Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be en www.kraak.net

Bron : artikel grotendeels overgenomen van Kwadratuur.be

Extra :
Kraak Festival 2014. Frisse duik in de ondergrond, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 10/02/2014

22:40 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

26/02/2014

Concertgebouw Brugge richt schijnwerpers op de partituren tijdens festival Genoteerd!

Genoteerd Wie luistert en kijkt naar muziek en dans, hoeft er niet bij stil te staan. Maar hoe krijgt een uitvoerder de informatie van wie het werk creëerde? En is die altijd eenduidig te begrijpen? En wat als de componist of choreograaf er niet meer zijn? Doorheen de muziekgeschiedenis zochten componisten naar een manier om hun bedoelingen zo volledig en gedetailleerd mogelijk over te brengen. Dat evolueerde van een beperkt geheugensteuntje naar een complex alfabet van tekens en aanwijzingen. Tijdens het festival GENOTEERD! maak je kennis met vroege vormen van muzieknotatie waarbij de hedendaagse uitvoerder als een speurneus aan het ontcijferen slaat. Daartegenover staat de hedendaagse muziek met haar verregaande complexiteit of net gecontroleerde vrijheid. Bij hedendaagse dans is het een actueel vraagstuk. Hoe kunnen hedendaagse choreografieën repertoire worden wanneer de schepper er niet meer is en er geen algemeen gebruikte standaardnotatie in voege is? Geldt het spreekwoord 'Wie schrijft, die blijft' ook voor hedendaagse dans? En hoe gaan choreografen om met muzieknotatie? Tijdens GENOTEERD! Staan we stil bij de overlevering en hercreatie van kunst, in concerten, performances, lezingen, tentoonstellingen en installaties.

P.A.R.T.S. & GAME : I funerali - do 27/02 om 20.00 u
Het fysieke karakter van het maken en uitvoeren van muziek is de afgelopen decennia een belangrijke parameter geworden in de nieuwe muziek. Componisten begonnen zich steeds meer bezig te houden met de enscenering van hun muziek, de projectie van hun ideeën in de ruimte en de beweging van het lichaam in relatie tot het instrument dat het bespeelt. Op hun beurt zochten choreografen naar nieuwe gebieden om bewegingen uit te putten, voorbij de gekende dansbewegingen. Dit project, een opdracht van het Concertgebouw aan P.A.R.T.S. en Ictus fellows in het kader van het festival GENOTEERD!, exploreert deze verschuiving van focus in beide gebieden, en zoekt hoe ze elkaar kunnen beïnvloeden en inspireren. Hoe een choreografie een partituur kan worden en omgekeerd. Choreograaf Andros Zins-Browne mixt P.A.R.T.S.-dansers en composities van onder anderen Francisco Filidei en Mauro Lanza tot een interessante cocktail.

Filmconcert Psallentes / Brody Neuenschwander - vrij 28/02 om 20.00 u
Het gregoriaans is de oudste vorm van genoteerde muziek uit de christelijke wereld. Waar de notatie aanvankelijk nog zeer vaag en dubbelzinnig was, ontwikkelde het zich vanaf het begin van het tweede millennium vooral in de richting van de zogenaamde kwadraatneum-notatie: de noten worden doorgaans genoteerd op een notenbalk van vier rode of zwarte lijnen, en met zwarte en in principe vierkante noten. Deze historische notatie, die ook in Brugge gebruikelijk was aan het eind van de 15de eeuw, laat Psallentes in Liquescens horen én zien. Voor onze ogen worden folio's uit Brugse en Gentse manuscripten heropgebouwd, terwijl Psallentes live doet klinken wat we op film zien gebeuren. Een stille film dus, niet met pianobegeleiding zoals in de jaren 1920, maar met zangers en zangeressen die enthousiast en intens gestalte geven aan wat visueel niets anders dan spektakel genoemd kan worden.

Noé Soulier : Movement on Movement - za 1/03 om 20.00 u
William Forsythe wordt beschouwd als een genie in de wereld van het hedendaagse ballet. Hij heeft het klassieke ballet de voorbije jaren geherdefinieerd. In 1999 publiceerde hij Improvisation Technologies. A Tool for the Analytical Dance Eye, een boek en interactieve cd-rom waarin hij de essentiële principes van zijn eigen bewegingstaal demonstreert en becommentarieert: dansnotatie en -captatie in zijn puurste vorm. In Movement on Movement herinterpreteert danser-choreograaf Noé Soulier sequenties uit Improvisation Technologies. Door deze bewegingen als dansmateriaal en als score of partituur te gaan gebruiken, geeft Soulier ze een andere status: de bewegingen dienen niet langer om de dans te analyseren, maar worden het dansmateriaal zelf. Noé Soulier studeerde in Parijs en aan het Nationale Ballet van Canada. Hij vervolgde zijn opleiding bij P.A.R.T.S. in Brussel.

Daniel Linehan : Doing While Doing - za 1/03 om 21.00 u
Daniel Linehan presenteert met Doing While Doing een kruising tussen een lezing en een performance. Bedoeling is de toeschouwer dichter bij hem te brengen én vice versa. Hij vertelt over zijn werkproces en de gedachten die daarmee gepaard gaan. Ondertussen demonstreert hij fragmenten uit zijn choreografische partituren en werkprocessen en rapporteert hij daarover. Hij danst, vertelt en observeert. In dat veellagige gebeuren wordt de toeschouwer bijna één met de artiest. Een unieke lecture-performance voor iedereen die interesse heeft in de denk- en ervaringsprocessen die schuilgaan in het hoofd en het lichaam van een danser / choreograaf. Daniel Linehan werkte als danser en choreograaf in New York voor hij in 2008 naar Brussel verhuisde, om er les te volgen bij P.A.R.T.S. Als performer werkte hij eerder onder meer samen met Miguel Gutierrez en Big Art Group.

Notatie-happening - zo 2/03 vanav 10.30 u
De magie van een partituur: een muzikant kijkt naar een zwijgend blad papier met zwarte bolletjes, streepjes en lijnen en hoor, muziek. Het Concertgebouw richt de schijnwerpers een festival lang niet alleen op de uitvoerders, maar ook en vooral op de partituren: Genoteerd! Op zondag cureert Arne Deforce een notatie-happening. Een dag lang mag iedereen over de schouder van de muzikanten meekijken. Alles behalve traditionele partituren op de pupiters tijdens deze happening: van een quasi-middeleeuwse neumennotatie in Alvin Luciers RPM's, uitgevoerd met een oldtimer!, tot Mark Applebaums grafische hoogstandjes in diens Metaphysics of Notations en de uiterst complexe en bijna onspeelbare partituur van Brian Ferneyhoughs Time and Motion Study II. Deze en vele andere composities zijn het uitgangspunt van een uiterst boeiend muzikaal discours. Wat ze aan traditionele muzikale informatie verliezen, winnen ze aan improvisatorische vrijheid en ongekende klankresultaten. Aangevuld met Conlon Nancarrows ponskaarten voor player piano (mechanische piano) en Godfried-Willem Raes' versie hiervan, de ongebruikelijke 'letter-partituur' van Matthew Shlomowitz en talrijke historische video's met performances prikkelt de muziek niet alleen auditief, maar minstens evenzeer visueel.

Arne Deforce : "Welke vormen van notatie komen op de notatie-happening aan bod? Dat gaat van traditionele bladmuziek, over grafische partituren die flirten met de beeldende kunst, tot de hypercomplexe notenlabyrinten van Brian Ferneyhough. Die laatste schrijft muziek die onmogelijk uit te voeren is. Met opzet. Zo dwingt hij de uitvoerder tot keuzes. Gedwongen vrijheid dus. De uitvoerder moet zelf een tracé van muzikaal interessante mogelijkheden uitstippelen doorheen de partituur, om zo de luisteraar te overtuigen van zijn artistieke keuzes. De partituren zelf worden ook getoond. Die gaan we in het groot projecteren. Als je de spelregels kent, is het als luisteraar veel spannender om te zien hoe een uitvoerder het 'spel' speelt. Want dat is muziek in de eerste plaats, een spel, tussen een afwezige componist via de partituur, de uitvoerder, en niet te vergeten, de toehoorder. Ik zie het klassieke concert dus helemaal niet uitsterven. Mensen blijven geprikkeld door de schoonheid en de spanning van menselijke kwetsbaarheid in een live-uitvoering. Niets is ooit tweemaal hetzelfde. Dat is misschien het mooiste wat muziek en kunst ons kan leren. Perfectie is een illusie. We willen niet luisteren naar een robot die Beethoven perfect uitvoert. Blijkbaar interesseert een spel ons enkel als het op het scherpst van de snee kan worden gespeeld. Als het dus ook fout kan gaan. Het is precies de menselijkheid van een uitvoering die ons raakt: de minuscule variaties, het risico van mislukking dat het welslagen des te mooier maakt. Daarom kunnen we partituren, oude en nieuwe, steeds opnieuw blijven uitvoeren. Omdat een partituur een opdracht is die nooit kan worden volbracht. Een concert is een momentopname van een reis die geen eindbestemming heeft. De partituur is daarbij onze landkaart."

Praktische info :

Genoteerd!
Van donderdag 27 februari tot en met zondag 2 maart 2014
Concertgebouw Bruggge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be

Extra :
Genoteerd! Naar de letter en de geest, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 1/02/2014

23/02/2014

Vierde editie van de Week van de Klank in Brussel

Week van de Klank De vierde editie van de Week van de Klank, van 24 februari tot 2 maart 2014, bulkt alweer van de activiteiten op verschillende locaties in Brussel. Alle thema's draaien rond klank en geluid. Het doel is het publiek een betere kennis rond het thema bij te brengen en alle betrokkenen in de maatschappij te doen inzien hoe belangrijk een goede geluidsomgeving is. Tijdens deze vierde editie van de Week van de Klank is Fabrizio Cassol, saxofonist en jazzcomponist, beschermheer en Max Vandervorst, muzikant en fantasierijke instrumentenbouwer, eregast. De activiteiten: lezingen, workshops, concerten, performances, klankinstallaties, geluidswandelingen, filmvoor-stellingen,…  richten zich tot een ruim publiek en kennen een opvoedend en ludiek karakter. Het participatieve aspect is een prioriteit en mikt op de deelname van zoveel mogelijk mensen. De toegang tot alle activiteiten is gratis.

De Week van de Klank wil meer zijn dan een festival. Het is een maatschappelijk gebeuren dat verwondering, weerstand, hoop en verwachting op het gebied van geluid opwekt. Om een grotere impact te verwerven op het bewustzijn van de voor- en nadelen van geluiden in de omgeving, bestaat de taak van de Week van de Klank erin een ruim publiek in contact te brengen met het werk van geluidskunstenaars, -onderzoekers en -technici én met hoorspecialisten. Deze fundamentele en gedegen aanpak moet iedereen ertoe aanzetten zijn persoonlijke geluidsomgeving te verbeteren en veel kritischer te staan tegenover wat men hoort. Tijdens de Week van de Klank is het de bedoeling om ook niet-ingewijden te betrekken bij bepaalde kunstaspecten en klankproblemen (gehoorgezondheid, luisterkwaliteit,…), om met de deelnemers na te denken over de geluidsomgeving in de brede betekenis van het woord en in debat te treden over de kwaliteit ervan.

Ook tijdens deze nieuwe editie onderlijnen grootse evenementen de originaliteit en eigenheid van de basisfilosofie van de Week van de Klank: het belang van klank en geluid in de samenleving en in het alledaagse leven. En de aanwezigheid van grote namen en organismen werkt de bewustwording rond klank en geluid bij een ruim publiek in de hand. De Week van de Klank moet namelijk een plek blijven waar klankcreaties voor het eerst worden ontdekt.

Zo is er op 25/02 in Flagey een concert-ontmoeting met Todor Todoroff en Stephan Dunkelman, componisten van elektro-akoestische muziek, die ze laten dialogeren met andere kunstvormen (concert, dans, film, video, installatie, …). Todor Todoroff toont een retrospectieve van werken die werden gecreëerd bij ARTeM (Art, Recherche, Technologie et Musique), een Brusselse studio die 21 jaar bestaat, en waar veel virtuele instrumenten ontwikkeld worden. We horen concertwerk, stereo en multiphonics, oa. voor choreografen, zoals Michèle Noiret, of voor stomme films van Man Ray en Henri Chomette, gerestaureerd door de Cinematek.

Raku (26/02 in La Bellone) is muziek gebaseerd op geluiden uit de dagdagelijkse omgeving: bruut materiaal. De gebreken van deze materialen worden kwaliteiten en worden in die zin ook opgevat. Eenmaal getransformeerd dienen zij als basisstructuur voor gebaren. Klanken worden gemodelleerd en in de akoestische ruimte geprojecteerd, met al hun metamorfoses.

In het kader van de cyclus 'sleutelkleuren, geluiden,… ' speelt het Tana Kwartet op 1/03 in Espace Senghor 'Crescent scratches' van Yann Robin en het 'Kwartet nr. 2' van Yves Chauris. Dit zijn twee werken die de 'excessen' of buitensporigheden van geluid aftasten, van verzadiging tot algehele afwezigheid. Zo’n dialectische beweging, van tumult tot immobiliteit, sensibiliseert noodzakelijkerwijs lichaam en oren van muzikanten en publiek, die zich in een staat van complete wanorde bevinden. Na stilte krijgt 'geluid' een andere dimensie, na een schreeuw lijkt zelfs stilte op geluid….

Afgedankte voorwerpen hebben vaak nog een grote muzikale waarde, zoals plastic flessen of gebruikte conservenblikjes… Vioolbouwer Max Vandervorst grijpt naar een grote schaar en vormt fragiel materiaal als papier en karton om tot blaasinstrumenten, strijkers en slagwerk,… die een plaats krijgen in een haast symfonisch instrumentarium. Met een 'papellofoon' en een 'cageotaar',… en een knipoog naar de beroemde Parijse 'bigofoon' uitgevonden door Romain Bigot in 1881 … Het concert & performance op 2/03 in het Muziekinstrumentenmuseum wordt vervolgd door een workshop die voor iedereen toegankelijk is. (Uitsluitend in het Frans). Max Vandervorst is een muzikant en uitvinder van instrumenten. Sinds 1988 treedt hij op met muziekobjecten die hij zelf bouwt met heel divers materiaal. De 'Symfonie van verlaten objecten', het 'Concerto voor twee fietsen' en 'De Man van Spa' worden ook nu nog overal ter wereld vertoond. Hij componeert ook theatermuziek en richtte het Huis van de Patafonie op in Dinant.

De Klanktrap (administratief Centrum Brussel) is een interactieve geluidsinstallatie in de vorm van een gigantische xylofoon van Cécile Guigny (CRACC). Elke trede reageert op de druk van voetstappen en zorgt voor een muzieknoot uit de xylofoon. Voorbijgangers worden dus uitgenodigd om de vele klankmogelijkheden van het instrument te komen ontdekken. Bij elke verplaatsing ontstaat immers een nieuwe muziekstijl.

Aifoon is een kunsteducatieve organisatie die op een actieve manier de stilte onderzoekt. LSTR (Muziekinstrumentenmuseum) is een installatie van oude haardrogers met ingebouwde speakers dat dient als vooronderzoek tot een luisterpublicatie. Naast de mogelijkheid om fragmenten te beluisteren (Peter Cusack, Emmanuel Holterbach, BJ Nilsen, Richard Devine), die de grenzen tussen muziek en geluid aftast, kan de bezoeker zijn luisteren visueel reflecteren met de tekeningen van Wim Lots. Q-O2 is een werkplaats voor experimentele hedendaagse muziek en klankkunst. Hier luisteren we naar klankreisreportages uit 18 Europese landen, Sounds of Europe. Een lokale 'correspondent' brengt verslag uit van de sonische eigenheden van zijn land.

De Week van de Klank / La Semaine du Son
Van maandag 24 februari tot en met zondag 2 maart 2014
op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op deweekvandeklank.be

23:37 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

06/02/2014

Artefact biedt staalkaart van de betere elektronische muziek van het moment

Artefact Van 13 tot 23 februari organiseert STUK opnieuw Artefact, het jaarlijkse festival waar (beeld)cultuur, actualiteit en wetenschap centraal staan. Op het programma staan een uitgebreide internationale expo rond De Prehistorie van het Beeld, aangevuld met enkele voorstellingen en films, workshops voor kids en een uitgebreid muziekluik. De gratis tentoonstelling vindt plaats in STUK, de Bib Leuven en op de Grote Markt - zelfs deels boven onze hoofden. Daarnaast werkt STUK ook samen met Artforum voor een workshop voor kinderen, en slaan STUK en Het Depot de handen in elkaar voor ARTEFACT music festival, een driedaags festival tijdens het slotweekend dat een staalkaart biedt van de betere elektronische muziek van het moment.

Marguerite Humeau : The opera of prehistoric creatures
Hoe klonken de prehistorische dieren? Met die boeiende vraag als uitgangspunt begon Marguerite Humeau aan een project waarvoor ze samenwerkte met zoölogen, paleontologen en radiologen om de dierengeluiden te reconstrueren op basis van gevonden skeletten. Stem-banden vergaan namelijk onherroepelijk na de dood. Het resultaat: een geluidsinstallatie die een opera laat horen met de oergeluiden van prehistorische varkens, mammoeten en walvissen, en een geslaagde symbiose tussen wetenschap en kunst.

Artefact music festival
Tijdens het slotweekend van Artefact slaan Kunstencentrum STUK en Het Depot de handen in elkaar voor een staalkaart van de beste elektronica van het moment. Na een portie duisternis op de openingsavond van Artefact met Raime + Emptyset (13/02) kleurt het slotweekend van Artefact helemaal muzikaal. Op vrijdag (21/02) kan je in STUK naar The Field, Koreless en Moodprint en in de late uren in het Depot naar Rone en Maverick. Op zaterdag (22/02) is STUK het toneel voor Laurel Halo, The Range (dj), Vuurwerk en delvaux. En zondag (23/02) gooit het festival alle remmen los met Cloud Boat, patten, Rauelsson en Inwolves in STUK en een slotconcert van Fennesz&Lillevan + Yves De Mey in Het Depot. 

Praktische info :

Artefact Festival
Van donderdag 13 t.e.m. zondag 23 februari 2014
Op verschillende locaties in Leuven


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.artefact-festival.be

04/02/2014

Festival Passages : muzikale fijnproeverij in het SteM in Sint-Niklaas

Goeyvaerts Trio Op zondag 9 februari gaat in het STEM in Sint-Niklaas het festival Passages door. Op die dag wordt het volledige museum in beslag genomen door verschillende concerten, gesprekken en fijnproeverij. Het Goeyvaerts Trio (foto) en het CC Sint-Niklaas hebben de handen in elkaar geslagen om enkele internationale topensembles naar Sint-Niklaas te krijgen. Het Italiaanse pianotrio Voces Intimae, recent in Knack nog bejubeld als het beste pianotrio in de wereld, speelt Schubert. Het vocaal ensemble Vox Luminis, veelgevraagd op alle grote podia over de hele wereld en pas bekroond met 'CD of the year' in Gramophone, is van de partij met de Lamentaties van Orlandus Lassus. Het Goeyvaerts Trio, ooit geprezen in de internationale vakpers vanwege hun verbluffende zin voor detail, zal een wereldcreatie verzorgen van Oleg Paiberdin en brengt daarnaast muziek van Perotinus en Pärt. De luisteraar wordt op elk moment verwend met en verrast door de beste muziek, de fijnste patisserie, onvergetelijke uitvoeringen en een museum zoals je het nog nooit zag.

Programma :

14.00 u - 15.00 u : Onthaal van het publiek

15.00 u : Vox Luminis : Orlandus Lassus, Heremiae Prophetae Lamentationes a 5 (München 1585)
Feria quinta in Coena Domini
Feria sexta in Parasceve

16.00 u en 17.00 u : Voces Intimae : Franz Schubert, Klaviertrio op. 99
Allegro Moderato
Andante un Poco Mosso
Scherzo, Allegro
Rondo, Allegro Vivace

Goeyvaerts Trio : Oleg Paiberdin - Perotinus
- Oleg Paiberdin, Organum A-nn-A (2000),
- Perotinus, Alleluia Posui Adiutorium,
- Oleg Paiberdin, Halleluiah (2013)

17.45 u -19.00 u : fijnproeverij met taartjes van De Kers naast de Taart

18.15 u -18.45 u zandlopergesprekken Riccardo Cecchetti (Voces Intimae) en Herman Cole
Oleg Paiberdin
Lionel Meunier (Vox Luminis)

19.00 u - Goeyvaerts Trio : Arvo Pärt, Stabat Mater

Praktische info :

Festival Passages
Zondag 9 februari 2014 vanaf 14.00 u
SteM Sint-Niklaas

Zwijgershoek
9100 Sint-Niklaas

Meer info : www.ccsint-niklaas.be, www.stringtrio.net, www.voxluminis.com en www.vocesintimae.it

Elders op Oorgetuige :
Goeyvaerts Trio & Vox Luminis brengen Stabat Mater van Pärt, Josquin dez Prez en Scarlatti in Averbode, 17/09/2013

17:44 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

17/12/2013

Silent & Sound Festival : vijfdaags filmfestival met recent gerestaureerde stille films en intrigerende nieuwe livemuziek

Silent & Sound Festival Een vijfdaags filmfestival met uitsluitend recent gerestaureerde stille films en intrigerende livemuziek die in ons land nooit eerder bij deze films te horen was. Dat is het opzet van het Silent & Sound Festival door curator Cis Bierinckx en initiatiefnemers deSingel, CinemaZuid, Vlaamse Dienst voor Filmcultuur en Cinematek.

Hitchcocks 'Blackmail' opent het festival in deSingel met de spectaculaire symfonische score van Neil Brand door Brussels Philharmonic. Wordt vervolgd met 'L'Hirondelle et la Mésange', een baken uit de Franse filmgeschiedenis en begeleid door jonge en innemende Franse musici. Op de derde festivaldag staat in CinemaZuid een meesterwerk van de Russische filmmaker Lev Koelesjov, 'Po Zakonu', met nieuwe live muziek van de Oostenrijker Franz Reisecker. Daarna opnieuw in deSingel een double bill met 'The Red Lantern' versus Eavesdropper en experimentele cinema versus Blindman. Op zondag sluit het festival af in CinemaZuid met kinderfilms-voor-volwassenen van Ladislav Starevitsj, live begeleid door het Brusselse trio Neven.

Filmconcert Brussels Philharmonic : Blackmail - wo 18/12 om 20.00 u in deSingel
Met Alfred Hitchcock, componist Neil Brand, dirigent Timothy Brock en de filmmuziekspecialisten van Brussels Philharmonic hebben we een dreamteam in huis om het nieuwe festival Silent & Sound te openen. De ronduit prachtige nieuwe filmmuziek van Neil Brand brengt 'Blackmail', een vroege Hitchcock, helemaal opnieuw tot leven. Dit meesterwerk uit zijn Britse periode vatte de cineast initieel op als een stille film, maar nog tijdens de opnames verkoos hij er een geluidsfilm van te maken. De crew werd geconfronteerd met een van de typische problemen van de vroege geluidsfilm: het zware accent van de Tsjechische stille filmactrice Anny Ondra betekende het einde van haar internationale acteercarrière. Gelanceerd als een van de allereerste Britse 'all talkies' wordt 'Blackmail' beschouwd als een mijlpaal in de Britse filmgeschiedenis. Het werd een commerciële hit, door de toenmalige critici de hemel in geprezen omwille van zijn inventiviteit. Kort na de talkie bracht de master of suspense toch nog een stille versie uit, simpelweg omdat de meeste cinema's nog niet over de vereiste apparatuur beschikten. Die stille variant was overigens populairder dan de geluidsversie. 'Blackmail' kent uiteraard de typische Hitchcocksignatuur: een mooi blondje in gevaar, een beroemd filmmonument in de finale. Suspense gegarandeerd, ook in de muziek!
www.desingel.be en www.brusselsphilharmonic.be

Filmconcert Quatuor Voce & Hélène Peyrat : L'Hirondelle et la Mésange - do 19/12 om 20.00 u in deSingel
André Antoine draaide zijn film in België. Zijn verhaal begint in Antwerpen. Binnenschipper Pierre vaart samen met zijn vrouw en schoonzus de kanalen in het Noorden af. Hij bezit twee schepen: 'L'Hirondelle' en 'La Mésange'. Om rond te komen handelt hij - illegaal - in diamanten. Een kapitale fout maakt hij wanneer hij Michel in dienst neemt als loods. Want die is van plan om Pierre's schoonzus te verleiden met de bedoeling de geheime bergplaats van diens spaargeld te vinden.
'L'Hirondelle et la Mésange' is het cinematografische testament van André Antoine. Het had een belangrijke baken kunnen worden in de Franse film van de jaren twintig, ware het niet dat de verdeler weigerde de film in de zalen te vertonen. Antoine koos voor een realistische stijl, weigerde studiowerk en nam met meerdere camera's op vanuit alle gezichtshoeken. Het sobere spel van de acteurs was voor die tijd een uitzonderlijk gegeven. Pas in 1982 vond de Cinémathèque Française het negatief van de film terug in haar opslagplaats en besliste onmiddellijk om dit meer dan waardevol erfgoed te restaureren.
Het jonge Franse Quatuor Voce is Rising Star 2013-2014 van de European Concert Hall Organisation. Samen met pianiste Hélène Peyrat putten zij uit hun rijke repertoire voor de muzikale begeleiding van 'L'Hirondelle et la Mésange'.
www.desingel.be en quatuorvoce.com

Filmconcert Franz Reisecker : Dura Lex - vrij 20/12 om 20.00 u in Cinema Zuid
Cinema Zuid vertoont in het kader van het eerste Silent & Sound Festival werk van twee pioniers van de vroege Russische cinema: Lev Koelesjov en Vladislas Starevitsj. Vijf goedzoekers in Alaska raken geisoleerd in een hut als gevolg van stormen en overstromingen. Bij een van hen, een Ier, slaan de stoppen door en hij doodt twee van zijn collega's. De enige nog overgebleven man wil onmiddellijke vergelding, maar wordt tegengehouden door zijn vrouw, die vindt dat alles ‘volgens de wet' moet gebeuren…
'Dura Lex' (Volgens de wet), het meesterwerk van Lev Koelesjov, is gebaseerd op het kortverhaal The Unexpected van Jack London. Koelesjov slaagt er in om met slechts één decor (het interieur van een blokhut) en vijf acteurs een haast ondraaglijke psychologische spanning op te bouwen. Dura Lex is nog maar eens het bewijs dat de stille film een eigen taal sprak die grotendeels verloren ging met de komst van de klankfilm. Gerestaureerd door het Österreichisches Film Museum. Franz Reisecker, een centrale figuur in de Oostenrijkse crossover-muziekscène, brengt live de nieuwe soundtrack die hij voor de film maakte.

Eavesdropper, Eric Sleichim & Bl!ndman [sax] : The Red Lantern - Experimental Cinema - za 21/12 om 20.00 u in deSingel
'The Red Lantern' van Albert Capellani vertelt het verhaal van een Euraziatische, Jeanne d'Arc-achtige heldin. Het speelt zich af tijdens de Chinese Bokseropstand aan het einde van de negentiende eeuw. De film was meteen een succes, met dank aan een ongeziene reclamecampagne en de sterrenstatus van de toenmalige filmdiva Alla Nazimova. De live uitgevoerde soundscape van Eavesdropper voegt een extra dimensie toe aan de beleving van deze grandioos exotische film.

'La Coquille et le Clergyman' werd beschouwd als de eerste surrealistische en feministische film. Germaine Dulac gebruikte een scenario van Antonin Artaud over erotische hallucinaties van een priester, brandend van verlangen naar een vrouw. In 'Anémic Cinéma' alterneert Marcel Duchamp beelden van draaiende rotoreliëfs met spiralen van tekst. Bepaalde scènes suggereren een licht erotische inslag. Duchamp wil door zijn abstractie ruimte geven aan de verbeelding van de toeschouwer. Man Ray werkte voor 'L'Etoile de Mer' samen met de surrealistische dichter Robert Desnos. Door het gebruik van spiegels en glas toont Ray beelden van een man en een vrouw, en maakt hij de toeschouwer tot voyeur. Componist Eric Sleichim voorziet deze drie films van livemusici in een experimentele setting.
www.desingel.be, www.knobsounds.com en www.blindman.be

Filmconcert Ensemble Neven : Ladislas Starevitsj - zo 22/12 om 10.30 u in Cinema Zuid
Onder muzikale begeleiding van het Brusselse ensemble Neven brengt Starevitsj oude fabels weer tot leven. 'Le rat des villes et le rat des champs' (RU-1926-9'42") vertelt ons het verhaal van een rat uit het platteland die reist naar de stad om daar zijn neef te bezoeken. De tweede kortfilm 'Fétiche Mascotte' (RU-1933-25'59") brengt een knuffelbeest tot leven door de tranen van een bezorgde moeder, wiens dochtertje ernstig ziek is. Het knuffelbeest Fétiche zal alles in 't werk stellen om de wensen van het kleine meisje te vervullen. Het avontuur in de grootstad begint. 
www.cinemazuid.be

Praktische info :

Silent & Sound Festival
Van woensdag 18 t.e.m. zondag 22 december 2013
deSingel & Cinema Zuid - Antwerpen


Meer info : www.desingel.be en www.cinemazuid.be

17:45 Gepost in Concert, Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

12/12/2013

Joachim Badenhorst, Nadar, Stefan Prins en Xenia Rubinos op Rumor Festival voor avontuurlijke muziek in Utrecht

Rumor 75 Rumor is een festival voor avontuurlijke muziek dat op onregelmatige basis georganiseerd wordt in Utrecht. Centraal staat innovatieve muziek op de scheidslijn waar jazz, pop en gecomponeerde muziJoachim Badenhorst ek samenkomen. De gebruikelijke formule voor een Rumor avond is: drie concerten op drie locaties, voor één prijs. De Belgische saxofonist/klarinettistmag samen met twee musici van het Carate Urio Orchestra vrijdag het festival op gang trappen. Daarna is het de beurt aan het Belgische Nadar Ensemble met werk van de jonge Vlaamse componist Stefan Prins. Als afsluiter krijgen we vrolijke indiepop met overstuurde synthesizers van de Amerikaans-Cubaanse Xenia Rubinos.

Grenzen zijn er niet per se om te doorbreken, maar om af te bakenen. Om duidelijkheid te scheppen. Ook als het om muziek gaat. Handig misschien voor wie muziek bij het publiek wil brengen. Voor wie het wil verkopen of uit wil leggen. Maar de muziek zelf heeft daar geen boodschap aan. Evenmin als de muzikanten. Vanuit die gedachte ontstond ooit Rumor, het Utrechtse muziekfestival dat net zo bewegelijk en plooibaar wil zijn als de muziek zelf.

Carate Urio Trio - 20.15 u in EKKO
De Belgische saxofonist/klarinettist Joachim Badenhorst kennen we in Nederland van het Han Bennink Trio. Internationaal timmert Badenhorst in verschillende groepen aan de weg, zoals met Red Rocket (Ierland), Mogil (IJsland) en Rawfishboy (Frankrijk). Badenhorst is een ondernemende musicus, die zojuist een nieuw label lanceerde (KLEIN, check ook zijn trio met John Butcher & Paul Lytton!), waarop hij het zevenkoppige Carate Urio Orchestra introduceert. In dit orkest ontdekken we maar liefst zes nationaliteiten die avant-garde en improvisatie in het hart dragen. Meer nog dan die veelkleurige line-up, is het de muziek die opvalt. Zo wordt er regelmatig gezongen en even nadrukkelijk naar de wereld van de rock gelonkt als naar die van de improvisatie en avant-garde. Hitlijstmateriaal is het niet, maar er zijn invloeden merkbaar uit postrock, filmmuziek, minimalisme en lo-fi folk. Joachim Badenhorst komt naar Rumor met twee musici uit het Orchestra: de Ierse drummer/gitarist/zanger Sean Carpio en de Catalaanse zanger/gitarist Nico Roig.

Nadar Ensemble speelt Generation Kill van Stefan Prins - 21.00 u in RASA
Jonge componisten laten steeds vaker invloeden uit computergames toe in hun werk. Zo ook in Generation Kill, genoemd naar het gelijknamige computerspel, van de Belg Stefan Prins. Prins is pianist, componist en natuurkundige. Ook studeerde hij sonologie aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag. Hij ziet het als een kerntaak om de grenzen tussen virtueel en reëel, tussen technologie en menselijkheid te onderzoeken. "Oorlog als een game: dat wilde ik toonbaar maken in Generation Kill." Afgelopen jaar zorgde het stuk voor veel ophef tijdens de wereldpremière in Donaueschingen. De toonaangevende muziekrecensent Alex Ross tekende hier het volgende op: "Nothing made a deeper impression than Generation Kill, an explosive synthesis of live and electronic sound by the thirty-three-year-old Belgian composer (…) The result was mind-bending, and not in a druggy, blissed-out way. As the composer intended, it was disturbingly difficult to tell what was real and what was virtual. The musicians were caught in temporal loops, as if Philip K. Dick had written a novel about chamber music." Naast Generation Kill zullen ook Piano Hero #1 & #2 en Ensuite van Prins worden uitgevoerd.
www.nadarensemble.be en www.stefanprins.be

Xenia Rubinos - 22.15 u in EKKO
Ze komt oorspronkelijk uit Cuba en heeft een deel Puerto Ricaanse roots, maar ze woont al jaren in Brooklyn waar het nachtleven en de no wave avant-garde hun sporen hebben achtergelaten op haar artistieke persoonlijkheid. Xenia Rubinos maakt vrolijke indiepop met overstuurde synthesizers, charmante en eigenwijze zangpartijen van de dame zelf met invloeden uit folk, wereldmuziek, mathrock en soms zelfs donkere new wave. "I don’t really think about genres, and I think that's why my music sounds the way it does. I’m thinking more about texture and sound and flavors." En hoe klinkt dat dan precies? Wat dacht je van St Vincent die met Zach Hill (HELLA) in de studio zit. Of Tune-Yards zonder de ukelele maar met casio's. Waarschijnlijk heeft David Byrne haar talent nog niet aanschouwd anders waren haar platen allang bij Luaka Bop verschenen. Ons vermoeden is overigens dat oude Talking Heads-liefhebbers hier wel pap van lusten. Met Marco Buccelli op de drums.

Praktische info :

Rumor 75 - Festival voor avontuurlijke muziek
Vrijdag 13 december 2013 vanaf 20.15 u
Op verschillende locaties in Utrecht (Nederland)


Meer info : www.rumor.nl

21:43 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

08/12/2013

Jong talent en gevestigde namen op 30ste editie Dag in de Branding in Den Haag

Dag in de Branding 30 De 30ste editie van het Haagse festival Dag in de Branding staat voor de deur. Slotwerk van deze verjaardagseditie is Svadebka (De dorpsbruiloft) van Stravinsky, het stuk dat we beter kennen als Les Noces. Het is de compositie waar Stravinsky het langst aan heeft gewerkt en waarin hij zijn muzikale stijl en streven naar 'pure muziek' verder ontwikkelde. Na experimenten met verschillende bezettingen kwam Stravinsky kort voor de première uit op een instrumentatie die ook vandaag de dag nog bijzonder is: 4 piano's, 6 slagwerkers, 4 solisten en gemengd koor. Les Noces wordt op 14 december in de Dr Anton Philipszaal uitgevoerd door Toonkunstkoor Amsterdam en masterstudenten van het Koninklijk Conservatorium. Nog tijdens deze editie ontvangt componist Jan van de Putte de prestigieuze Matthijs Vermeulenprijs voor zijn werk Kagami-Jishi voor pianosolo en orkest. Van hem horen we de wereldpremière van Bamboleamos no mundo, het derde deel van de Pessoa-liederencyclus.

Jan van de Putte (1959) is een van de meest eigenzinnige Nederlandse componisten. Hij heeft een bescheiden, maar uitgesproken consistent oeuvre opgebouwd. Consistent in die zin dat zijn werk altijd over de grenzen van het strikt muzikale heen reikt, het onderbewuste verkent, soms tergt en treitert, maar zich met weerhaken in het geheugen vastzet. Jan van de Putte is beïnvloed door componisten als Mahler, Debussy, Stockhausen en traditionele muziek uit Indonesië en Japan; de filmers Tarkovski en Bergman; de kunstenaars als Beuys, Twombly en Kiefer en de schrijvers Dostojevski, Beckett, Céline en Antonin Artaud. In 1992 kreeg Jan van de Putte de Aanmoedigingsprijs van het Amsterdams Fonds voor de Kunst voor In hora mortis en behaalde hij met dit werk een derde plaats bij het Rostrum of Composers. En nu krijgt hij dus de Matthijs Vermeulenprijs, de belangrijkste Nederlandse compositieprijs, vernoemd naar de in 1967 overleden symfonisch componist Matthijs Vermeulen. Deze prijs, ter waarde van € 20.000,- wordt tweejaarlijks beschikbaar gesteld door het Fonds Podiumkunsten aan een Nederlands componist, die naar het oordeel van een onafhankelijke jury een bijzonder werk heeft gecomponeerd op het terrein van de hedendaagse muziek.

Programma Dag in de Branding 30

14.00 u - Dr A. Philipszaal
Béla Bartók, Hertog Blauwbaards burcht (1911)

Symfonieorkest van het Koninklijk Conservatorium - Jac van Steen, dirigent - Deirdre Angenent, sopraan - Andrew Schroeder, bariton.

16.00 u - Theater aan het Spui
Nederlands Blazers Ensemble - Op weg naar het Nieuwjaarsconcert 2014

De compositiewedstrijd van het Nederlands Blazers Ensemble (NBE) met werk van piepjonge componisten

19.00 u - Dr Anton Philipszaal
- György Kurtag, What is the Word (Samuel Beckett)
- György Kurtag, Grabstein für Stephan
- György Kurtag, Four Songs to Poems by János Pilinszky

Asko-Schönberg - Slagwerk Den Haag - Cappella Amsterdam - Reinbert de Leeuw, dirigent - Harry van der Kamp, bas - Gerrie de Vries, spreekstem - Csaba Király, pianino - Elliot Simpson, gitaar

20.15 u - Korzo theater
- Uitreiking Matthijs Vermeulenprijs aan Jan van de Putte
- Jan van de Putte, Bamboleamos no mundo (wereldpremière - derde deel Pessoa-liederencyclus)

Asko-Schönberg - mmv Slagwerk Den Haag - Reinbert de Leeuw, dirigent Keren Motseri - Sopraan - Barbara Kozelj - mezzosopraan

21.30 u - Dr Anton Philipszaal
- Igor Stravinsky, Les Noces
- Sergei Rachmaninov, The Bells
- Modest Moessorgski, Kroningsscène uit Boris Godoenov
Koninklijk Conservatorium - Toonkunstkoor Amsterdam - Boudewijn Jansen, dirigent - Lisette Bolle, sopraan - Helena Rasker, alt Jean-Léon Klostermann, tenor - Werner van Mechelen, bas

Praktische info :

Dag in de Branding 30
Zaterdag 14 december 2013 vanaf 14.00 u
Op verschillende locaties in Den Haag


Meer info : www.dagindebranding.nl

18:39 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook