20/09/2014

Bozar Electronic Arts Festival : een verrassende en intense driedaagse vol elektronische kunsten

Bozar Electronic Arts Festival Na nauwelijks twee edities is het Bozar Electronic Arts Festival (BEAF) al een referentie voor de liefhebbers van elektronische kunsten. BEAF bekoort zowel specialisten als het grote publiek met kunstenaars die de razendsnelle technologische ontwikkelingen gebruiken om hun ideeën vorm te geven. In de unieke setting van het Paleis voor Schone Kunsten mixt het festival muziek, performances, installaties, workshops en conferenties tot een boeiend geheel. Je maakt er kennis met internationaal bekende referenties en stoot op nieuwe ontdekkingen. Bijvoorbeeld de fragiele tonen van Nils Frahm, de bijna fysieke klankkastelen van Ben Frost of de melancholische ambient van Mondkopf of de unieke wervelende stijl van de Fuck Buttons. In de vroege uurtjes beland je naadloos in feeststemming met het electronische wonderkind Max Cooper of het verrassende collectief Young Echo. Je kan ook beeldend werk bekijken van Quayola, Felix Luque Sánchez of de vermaarde architect Luc Deleu. BEAF stelt ook de vraag of wetenschappers, onderzoekers en kunstenaars iets voor elkaar kunnen betekenen. Een studie in opdracht van de Europese Commissie toont voor het eerst de beste voorbeelden daarvan in een fascinerende reeks presentaties. In het Paleis voor Schone Kunsten wacht je een verrassende en intense driedaagse vol elektronische kunsten.

Naast een interessant aanbod van installaties, performances en workshops, bestaat een belangrijk luik van het evenement uit muziek. De organisatie zoekt daarvoor de gulden middenweg tussen het sfeervolle benenwerk en de beladen geluidskunst. Wie het programma doorwandelt stoot regelmatig op een zware portie geluid waarin textuur een kernwoord is. Rustige oases zijn tegelijk schaars, waardoor oordopjes (in sommige gevallen trouwens een must!) zich verdienstelijk zullen maken.

Digitaal ontmoet instrumentaal
Geboorteland Australië inruilen voor een verblijf in IJsland: het is tekenend voor de muziek van componist Ben Frost. De techneut zijn laatste wapenfeit ‘A U R O R A’ is echter geen minimalistische ambient-reflectie van het leven in zijn huidige woonplaats, maar een abstracte trip die gebonden wordt door forse percussiedrums, ruis en zweefsynthesizers en waarin vooral grove, brute stedelijke geluidssamples de aandacht opeisen. De kracht van het overdonderende wordt uitgespeeld in elementen als zware, voorbijrijdende treinen en ronkende betonboren: veldopnamen die verder worden uitgebouwd richting stevige noise. Allicht heeft de samenwerking met Swans (voor het dubbelalbum ‘The Sheer’) de nodige inspiratie geschonken. Live omringt Frost zich met drie muzikanten, waaronder de indrukwekkende Swans-percussionist en klokkenspelspeler Thor Harris. Repetitief, overweldigend drumwerk bindt op het podium telkens opgroeiende muren van fragmentarisch lawaai, samen goed voor een furieuze aanval op het publiek.

De eindproductie van 'A U R O R A' kwam voor rekening van Tim Hecker, een andere gast op BEAF. Als een van de epigonen van het gerenommeerde abstract ambient label Kranky, tast Hecker het rijk van industriële ambient en abstracte muziek ten volle af om grenzen te verleggen. Dat gebeurde niet in het minst op zijn veelbesproken plaat ‘Ravedeath, 1972’, waarbij Frost dan weer de opnamen begeleidde. Claustrofobisch nauwe kaders van eindeloze repetitiviteit krijgen een ongrijpbare uitstraling door onconventionele structuren en een veelheid aan ondefinieerbare tonen. Het veelvuldig gebruik van kerkorgel, Heckers lievelingsinstrument, zorgt voor een stevige zwaarte. Op zijn meest recente wapenfeit, ‘Virgins’, bouwt de Canadees de kracht van livemuziek verder uit in een soort van horror-ambient waar niet enkel lawaai, maar zeker ook stilte oorverdovend penetrant klinkt. Helaas heeft Hecker nog niet de stap gezet om ook een livesetting mee op tour te nemen, wat zijn minimaal evoluerende laptopcreaties weliswaar niet minder indrukwekkend maakt.

Een andere hybride van elektronica en livemuziek, is terug te vinden in het project Kiasmos, bestaande uit de befaamde IJslandse producer Ólafur Arnalds (die alles wat hij aanraakt in goud verandert) en Janus Rasmussen van de popband Bloodgroup. Arnalds’ minimale, breed uitwaaiende pianotoetsen worden opgepoetst met extra zweeftapijten en minimaal tikkende beats. Dit zorgt voor een intrigerende cocktail die de landschappelijke kilte van de vestigingsplaats van dit project weerspiegelt. Het tweetal heeft er echter niet voor geopteerd om zijn droog tikkende ritmes en languit gerolde, holle aanslagen op de grote vleugel organisch samen te laten smelten, maar speelt deze twee elementen op een soms zelfs oncomfortabele manier tegen elkaar uit. De ene keer haast feeëriek en bloedmooi en zelfs opgesmukt met melancholische strijkers, de andere keer wat akelig en penibel, maar toch telkens met dezelfde beperkte ingrediënten: dan komt de finesse van de IJslander helemaal tot zijn recht. Zo krijgt minimal techno plots de nodige emotie, zei het een vrij kille. En als het op toetsen, spaarzaamheid en emoties neerkomt, staat neoklassiek ambientmeester Nils Frahm achter de hoek te kijken. De populaire sfeertoetsenist, kind aan huis op Arnalds Erased Tapes label, is terecht een van de vaandeldragers van BEAF 2014.

Klankexploraties
Muzikale zwaargewichten in het programma zijn Thomas Ankersmit en Phill Niblock. Al jarenlang - de 81-jarige Niblock zit ruim 45 jaar in het vak - zweren de twee bij live opvoeringen bovenop het uitbrengen van studioalbums. En moesten platenlabels als Touch niet achter hun veren hebben gezeten, was er misschien helemaal niets uit de bus gekomen van releases. Gelukkig is dat dus wel het geval en verscheen er van beide artiesten recentelijk nog nieuw solowerk.

'Touch Five', de laatste dubbelaar van Niblock, is er weer eentje om helemaal kopje onder te gaan. Geluidsopnames van akoestische instrumenten liggen ook hier aan de oorsprong van zijn composities. Alle storende elementen filtert de Amerikaan eruit tot iets bovennatuurlijks overblijft dat de bouwsteen vormt van zijn drones. In de liner notes van zijn cd’s spoort Phill Niblock zijn luisteraars keer op keer aan om zijn stukken op hoog volume af te spelen, bij voorkeur in een grote ruimte. In zulk een setting worden de klankbundels effectief de lucht in gepompt en gaan daar een eigen leven leiden: echo’s, interferenties en harmonieën vol boventonen komen hierdoor vrij. Het mag dan ook niet verwonderen dat een live-uitvoering in een volumineuze concertzaal en met de aanvoerder zelf achter de installatie de ultieme ervaring is van deze fysieke muziek.

Helemaal interessant wordt het als deze expert het podium deelt met de Nederlander Thomas Ankersmit: een man die eerder in Hertz denkt dan in noten. Sinds 2006 wisselde hij zijn altsaxofoon in voor een 'Serge' modulaire synthesizer, een analoog instrument dat in tegenstelling tot zijn soortgenoten vooral ontworpen werd voor geluidsexperimenten. Het toestel ziet er dan ook niet uit als een courant klavier, maar veeleer als een wirwar van kabels en draaiknoppen. Standaard is het geluid al evenmin: Ankersmit zoekt vooral naar de glitch en andere verborgen noise-kwaliteiten van het instrument. Zijn klankexploraties zijn best uitdagend en tasten grenezen af. Zo speelt hij in zijn stukken met infrasone geluiden en oto-akoestische emissies, een verschijnsel waarbij het oor zelf ook geluid voortbrengt. 

Komen deze twee klankonderzoekers samen in "AnkerBlock" dan valt hun werkwijze min of meer te voorspellen: de Amerikaan houdt zich bezig met traag veranderende klankevoluties terwijl de Nederlander met zijn schriele effecten de onderbouw van zijn collega aantast. Hoewel deze heren dus qua interessegebied op een gelijkaardige golflengte zitten, is de uitwerking en het resultaat best verschillend. Ankersmit is eigenlijk meer een improvisator die zijn stukken in real-time opbouwt, waar Niblock met zijn ProTools software op een soort tijdlijn werkt en de muziek van tevoren kan sturen. Wie auditief een ervaring rijker wil worden, krijgt met deze doorwrochte muziek ongetwijfeld waar voor zijn geld. Oordopjes zijn echter aanbevolen. Moeilijker in te schatten is de richting die de Waalse artiest Cédric Dambrain zal uitgaan. Naar verluidt zou hij al enkele jaren aan een instrument werken dat met handen en voeten bespeeld wordt. Klankvervormingen zijn een wezenlijk onderdeel van zijn muziek. Tijdens de performance met zijn speciaal ontworpen interface, gaat Dambrain in dialoog met percussionist Gerrit Nulens van het ensemble Ictus. 

De Bristol scene
Een markante naam op de affiche is het negenkoppige collectief Young Echo. Vanuit de drang om de clubscène in Bristol nieuw leven in te blazen en uit heimwee naar de hoogdagen van Bristols’ dubproducers, startten enkele jonge talenten in 2010 met radio-uitzendingen (onder de naam ‘The Young Echo’) en het organiseren van concerten en clubavonden. Hieruit ontstaat al snel een collectief waarbij gelijkgestemde zielen mekaar vinden en ideeën uitwisselen. De groep, met leden uit o.a. Killing Sound, Vessel en Zhou, geeft individuen of duo’s een platform om iets te produceren onder de groepsnaam. Daarin schuilt tevens de reden waarom het eerste album van deze band zo gevarieerd en verfrissend klinkt. Young Echo staat garant voor een nieuwe wind in het elektronicalandschap. Hoofdgetuige daarvan zijn de fantastische mixtapes die een breed scala aan stijlen vertegenwoordigen: UK garage, dub, bass music, grime, hiphop en wat etnische invloeden. Kortom: spul voor trendwatchers.

Nog zo’n act van aanzienlijk kaliber uit deze Engelse broeihaard voor progressieve muziek is het duo Fuck Buttons. Met hun eerste album, geproduceerd door John Cummings van Mogwai, werkte de band zich in de schijnwerpers. Opvolger ‘Tarot Sport’ leverde hen uiteindelijk het grote succes op met een bijkomstige fan-basis. Liefhebbers bleven echter vier jaar op hun honger zitten voor het ervolg. Dat kwam er vorig jaar onder de titel ‘Slow Focus’. Op de cd-voorstelling in de AB liet de band een grote indruk na. Live trakteert het duo zijn publiek niet voor niets op een ware klets in het gezicht: Fuck Buttons werkt gestaag naar een climax toe, maar eens die bereikt is, krijgt het geluid epische proporties met post-rock allures. De melodieuze synthesizerklanken gebruiken ze als populair smeermiddeltje om de verstikkende noise-muren door de strot van de luisteraar te duwen. Die manier van werken geeft hen een volstrekt eigen signatuur die nooit doel mist. Tijd voor beats
Niet dat de naam Robert Henke bij het grote publiek een stevige bel doet rinkelen, maar als aanvoerder van Monolake en medeoprichter van de populaire muzieksoftware Ableton Live, is de Duitser een graag gezien figuur. Onder eigen naam drijft Henke het audiovisuele karakter van op improvisatie en toeval getinte live-shows van Monolake ten top. Ditmaal geen dromerige surround effecten en high tech sferen, want met zijn ‘Lumière’ project brengt de producer gortdroge, industriële techno met schuifelende effecten, machinale loops en diep krakende beats. Het bijzonderste is echter het projectiespel van witte lasers met geometrische figuren in een verder gitzwarte zaal. De beelden volgen steevast het ritme van de muziek en zetten het mechanische karakter ervan extra in de verf.  

En als het over techno gaat, verdient ook de Noord Ierse producer Max Cooper een speciale vermelding. De avantgardistische, progressieve producer is vooral een bezig bijtje in remixland (Hot Chip, Michael Nyman, Dominik Eulberg), maar durft ook live stevig te rommelen en verfrommelen. Beats die verscheurd worden of plots volledig ineenstuiken tot traag verhakkeld gekraak, klassieke stukken die doorheen een heerlijk hobbelende partij schieten en de drive van de set luidruchtig verstoren of scherpe elektro of breaks die de menigte wakker schudden: onvoorspelbaarheid is troef bij Cooper. Grappig genoeg heeft de digitale techneut zijn recent verschenen debuut ‘Human’ genoemd. Het schijfje staat echter bol staat van donkergrijze, mechanische dansmuziek waar melodie (ondanks een dubbele bijdrage van blonde schoonheid Kathrin Deboer) eerder vervat zit in dromerige accenten.

Power Noise
De ruwheidfactor schiet nogmaals de hoogte in met de Britse artiest Powell. Het stijltje waarin hij vertoeft kan wellicht het best omschreven worden als power noise of een mengeling van industrial met techno. Zijn recente release op Diagonal Records klinkt zowel rauw als ritmisch: met pulserende beats, verstoringen en gitaarflarden. Dat deze artiest niet vies is van wat turbulentie in zijn pallet wordt alleen maar bevestigd door zijn samenwerking met noise-artiest Russell Haswell (een weekje na BEAF te zien in de AB). Vette synths swingen de pan uit in zijn nummers en leggen aanstekelijke grooves bloot waardoor het moeilijk wordt om stil te blijven staan.

Minder dansbaar maar wellicht nog een tikje grover is het Belgisch-Italiaanse duo Lumisokea. Op hun laatste vinyl Ep ‘Apophenia’ die in januari uitkwam kozen de twee regelrecht voor verwoestende beats. In hun live-sets vinden ze echter een goede balans tussen sfeervolle dark ambient en het knetterende beukwerk van de drumcomputer. Wie zijn dancemuziek dus liever niet op een gouden schaaltje aangeboden krijgt, mag aantreden. 

Praktische info :

Bozar Electronic Arts Festival
Van donderdag 25 tot en met zaterdag 27 september 2014
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be

Bron : Tekst Johan Giglot en Vincent Welleman, Kwadratuur.be

Extra :
Bozar Electronic Arts Festival 2014. Elektronica met een grove korrel, Vincent Welleman op Kwadratuur.be, 10/10/2014

00:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

19/09/2014

Videoconcert met Pieter Wispelwey en Peter Missotten verenigt twee iconen van de Britse muziek

Peter Maxwell Davies Voor het openingsconcert kijkt de organisatie van Novecento om het hoekje richting multimediaconcerten. Peter Missotten, die als videokunstenaar eerder al in zee ging met het Toneelhuis, zal immers voor visuele input zorgen bij de 'Vesalli Icones' van Peter Maxwell Davis (foto). Voor die partituur vertrok de componist uit veertien platen van Andreas Vesalius, die hij een Bijbelse connotatie gaf door er staties uit de kruisweg aan te koppelen. Een vrolijker tegengewicht krijgt dit concert overigens niet, want met Benjamin Brittens derde suite voor cello solo zit het publiek van meet af aan in een behoorlijk melancholische sfeer. Als Pieter Wispelwey de rechtstreekse impact van zijn opname van dit werk live kan waarmaken, dan wordt het een adembenemende opening. Anders dan bij Wispelwey het geval is, worden opnames van het Amsterdamse Nieuw Ensemble dan weer niet altijd door vaktijdschriften opgepikt, maar het engagement van een dirigent als Ed Spanjaard, die al jaren met het collectief werkt, zegt genoeg.

Benjamin Britten werd voor zijn Suite voor cello nr. 3 (1971/1974) geïnspireerd door het verfijnde spel van de beroemde Russische cellist Mstislav Rostropovich en vooral door diens uitvoering van de cellosuites van Johann Sebastian Bach. Britten verwerkte ook een aantal melodieën van Russische liederen. Wie het oeuvre van Benjamin Britten overschouwt, stelt vast dat hij vanaf de jaren 1950 amper nog instrumentale muziek componeerde. Na het onmiddellijke succes van de opera Peter Grimes in 1945 stortte Britten zich volledig op de vocale muziek en opera, deels gestimuleerd door zijn (zowel muzikale als persoonlijke) band met tenor Peter Pears. De ontmoeting met Rostropovich wakkerde zijn interesse voor de instrumentale muziek weer aan, en in 1964 componeerde Britten de eerste van drie cellosuites die allemaal aan de Russische virtuoos opgedragen zijn.

De derde suite bestaat uit negen delen met uiteenlopende titels. Enkele terugkomende motieven verlenen het werk desondanks een grote muzikale eenheid. Deze motieven zijn afkomstig uit vier Russische melodieën: drie door Tsjaikovski bewerkte volksliederen en een Orthodoxe dodenhymne. De keuze voor Russische muziek is vanzelfsprekend verbonden met de charismatische figuur van Rostropovich; de manier waarop de melodieën verwerkt zijn ligt veel minder voor de hand. De thema’s worden niet eenduidig voorgesteld aan het begin van het werk, maar steken hier en daar gefragmenteerd de kop op. Zelfs voor wie de originele thema's kent blijft de verwijzing erg subtiel. Pas op het einde van het laatste deel worden de verschillende thema's in volle glorie voorgesteld. De finale van het werk is de ultieme voltooiing van de eerder opgebouwde verwachtingen. De laatste tonen van de dodenhymne sterven weg in het diepste register van de cello en geven het werk een nederig en bezinnend slot.

De verwantschap met de muziek van Bach vertaalt zich in het gebruik van vormen zoals de fuga en de passacaglia, maar nog meer in de zogenaamde schijnpolyfonie, een schrijfwijze die de indruk wekt dat er meerdere instrumenten tegelijk aan het spelen zijn. De openingsmaten van de eerste beweging zijn een schitterend voorbeeld van deze strategie. Britten wisselt pizzicato's op de lage do-snaar af met een melodie in het middenregister die zich (schijnbaar) onafhankelijk van die bastonen ontwikkelt. Subtieler, maar even effectief, is een passage waar de cellist op twee verschillende snaren tegelijk dezelfde toonhoogtes speelt, alsof er twee cello’s dezelfde melodie zouden spelen.

Binnen de rijke iconografie rond het levenseinde van Jezus Christus is de kruisweg ongetwijfeld één van de meest alomtegenwoordige beeldensequenties in Westerse kerken en zelfs daarbuiten. In elke kerk vind je dit stripverhaal avant la lettre terug: veertien taferelen of staties, van de veroordeling van Jezus tot de graflegging. Vesalii Icones bestaat uit veertien dansen in overeenstemming met deze staties van de kruisweg. Peter Maxwell Davies wijkt af van de traditionele kruisweg, waarvan een aantal scènes niet in de bijbel voorkomen, maar baseert zich op een variant die in overeenstemming is met de Heilige Schrift. Hij laat bovendien één scène weg en voegt in de plaats de verrijzenis aan het verhaal toe. Het tweede luik van de dubbele thematiek van deze compositie is het levenswerk van de Brabantse anatoom Andries van Wesel (1514-1564), beter bekend als Andreas Vesalius. Tijdens zijn klassieke opleiding in Leuven geraakte Vesalius geboeid door de anatomie van het menselijk lichaam. De toenmalige kennis over de anatomie was nog gebaseerd op het werk van Galenus, een arts die leefde in de tweede eeuw na Christus. Volledig in de geest van het humanisme realiseerde Vesalius zich dat zijn eigen observaties niet strookten met de theorieën van Galenus. Een groot deel van zijn werk bestond dan ook uit kritiek op de leer van Galenus en de ontwikkeling van alternatieve modellen. Aanvankelijk was het niet evident om tegen zulke gevestigde doctrines in te gaan. Vesalius moest zich vaak verdedigen, zoals blijkt uit het volgende citaat: "Iedereen is zo verstrikt in geloof en gezag en onze tijd telt zo weinig vrienden der waarheid - die zich bovendien nog slechts door middel van leerboeken op de studie toeleggen - dat velen mij vijandig gezind zijn omdat ik, naar hun mening, in mijn geschriften het gezag van Galenus, de vorst der geneesheren en onze gemeenschappelijke leraar, heb aangetast en niet geheel en al in zijn leer heb berust, ja zelfs beweerd heb, dat er hier en daar in zijn geschriften fouten te vinden zijn."

Daarnaast weten we dat Vesalius in de beginjaren van zijn onderzoek de grootste moeite had om aan studiemateriaal te geraken. Hij trok 's nachts naar de Galgenberg in Brussel - waar executies werden uitgevoerd en waar vandaag nog steeds het justitiepaleis staat - om er lichamen te halen voor zijn dissecties. Sporen van deze illegale activiteiten zijn terug te vinden in de manier waarop hij de lichamen liet afbeelden in zijn hoofdwerk De Humani Corporis Fabrica, Libri Septem. Ontdaan van huid of spieren, staan deze mannen rechtop in realistische poses, geïnspireerd op de Griekse beeldhouwkunst. Eén figuur hangt letterlijk aan de galg, en alle levendige lijken worden voorgesteld tegen een weids landschap. Hoewel deze picturale voorstelling op het eerste zicht wat vreemd overkomt, toont Vesalius zo wel aan dat anatomie vooral te maken heeft met beweging. Knoken, pezen en spieren worden pas functioneel wanneer een lichaam in beweging komt.

Voor Peter Maxwell Davies was het moment waarop hij een kopie van Vesalius' werk in handen kreeg doorslaggevend voor de definitieve vorm van Vesalii Icones . Hij besliste om de veertien taferelen van de kruisweg te koppelen aan veertien afbeeldingen uit De Humani Corporis Fabrica. In de originele versie van het werk neemt een danser in het begin van elk deel de pose van de respectievelijke afbeelding aan. Geleidelijk aan transformeert die pose in een interpretatie van de overeenkomstige kruiswegstatie. De danser moet deze twee visuele inspiratiebronnen benaderen vanuit zijn eigen lichamelijkheid en zo de loutere imitatie overstijgen. In deze uitvoering wordt de danser vervangen door een video- installatie, wat nieuwe en andere mogelijkheden met zich meebrengt.

De cellist speelt een mediërende rol tussen de lichamelijkheid en het instrumentaal ensemble. Nu eens vertegenwoordigt hij Bijbelse figuren zoals Pilatus, dan weer is hij de anatoom die de geheime n van het menselijk lichaam blootlegt.

De rijkdom aan buitenmuzikale invloeden wordt zo mogelijk nog overtroffen door het muzikale eclecticisme waarvoor Peter Maxwell Davies gekend is. In relatie met dit werk vernoemt hij zelf de aanwezigheid van gregoriaanse melodieën, populaire muziek, en zijn eigen persoonlijke stijl die vaak een combinatie van de eerste twee is. Het ensemble vormt een hechte eenheid, alsof het één lichaam zou zijn, waarbinnen subtiel met klank en sfeer gespeeld wordt. Deze coherentie maakt de passages waar verschillende stijlen met elkaar in conflict treden des te cassanter. Zo neemt de zesde beweging, The mocking of Chris , een wel heel verdraaide wending als uit een honky-tonk piano plots een protserige hymne weerklinkt. Christus wordt muzikaal bespot. Net wanneer je als luisteraar denkt dat deze vreemde onderbreking voorbij is, maakt Davies de stilistische spreidstand nog groter door op diezelfde honky-tonk piano een foxtrot te laten rammen. Doorheen de veertien bewegingen hanteert Davies deze strategie op betekenisvolle momenten, niet in het minst op het einde, waar de sombere en ingetogen graflegging van Christus nog gevolgd wordt door een laatste muzikale stuiptrekking, tegelijk een evocatie van de verrijzenis en de antichrist.

Programma :

  • Peter Maxwell Davies, Vesalii Icones
  • Benjamin Britten, Suite voor cello solo nr. 3 op. 87

Praktische info :

Nieuw Ensemble & Pieter Wispelwey : Peter Maxwell Davies, Britten
Maandag 22 september 2014 om 20.30 u
(inleiding door Klaas Coulembier om 19.45 u)
Aula Pieter De Somer - Leuven


Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be en www.nieuw-ensemble.nl
----------------------------------------
Vrijdag 3 oktober 2014 om 21.00 u (inleiding door Klaas Coulembier om 20.15 u)
AMUZ - Antwerpen

Meer info : www.amuz.be en www.nieuw-ensemble.nl

Bron : tekst Klaas Coulembier voor Novecento, september 2014

Elders op Oorgetuige :
Twintigste editie Novecento met 7 concerten met muziek van de 20ste eeuw, 19/09/2014

Extra :
Benjamin Britten op en.wikipedia.org, www.brittenpears.org, www.boosey.com en youtube
Peter Maxwell Davies : www.maxopus.com, nl.wikipedia.org, www.naxos.com en youtube
A guide to Peter Maxwell Davies's music, Tom Service op www.theguardian.com, 20/08/2012

22:17 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Twintigste editie Novecento met 7 concerten met muziek van de 20ste eeuw

Novecento Novecento is een jaarlijks terugkerende cyclus van zeven concerten met uitsluitend muziek uit de voorbije eeuw. De keuze voor een geschakeerde mengeling van bekend met minder bekend repertoire uit de voorbije eeuw, was meteen een schot in de roos. Het Novecentorecept bestaat uit een mix van het repertoire, onbekende muzikale pareltjes en mijlpalen die richting gaven aan de muziekgeschiedenis, een bijzondere bezetting, 'nooit live gehoord', topmusici, hun bijzondere affiniteit met de muziek en last but not least: altijd steengoede muziek. Ook dit jaar presenteert Novecento een verrassende editie met enkele concerten waarin composities uit de 20ste eeuw zij aan zij staan met ouder werk. Dat belooft naast flinke afwisseling ook boeiende confrontaties.

De feestelijke opener met Vesalii Icones van Peter Maxwell Davies is ook de muzikale opmaat voor het Vesaliusjaar in Leuven. Van Olivier Messiaen staat de pianomarathon Vingt regards sur l’enfant-Jésus op het programma met de Britse virtuoos Steven Osborne. Quartet-lab brengt twee oude bekenden, Patricia Kopatchinskaja en Pieter Wispelwey, samen met Pekka Kuusisto en Lilli Maijala in een nieuw strijkkwartet. Voor de meer intiemere concerten staan topmusici van hier klaar: Goeyvaerts String Trio met Jan Michiels en Quatuor Danel met Roeland Hendrikx. En Stella Doufexis en Daniel Heide brengen Chansons en Lieder van Debussy, Berg en Mahler. DeFilharmonie zet het feest verder met de Boléro van Ravel en het symfonisch genie van Sjostakovitsj.

Nieuw Ensemble : Videoconcert met Pieter Wispelwey en Peter Missotten - ma 22/09 in de Aula Pieter De Somer
Vesalli Icones van Peter Maxwell Davis geeft in een videoregie van Peter Missotten, het muzikale startschot voor het Vesaliusjaar in Leuven. Peter Maxwell Davies koos veertien platen uit De humani corporis fabrica libri septem van Vesalius en linkte ze aan de staties van de Kruisweg. In de compositie voor cello solo en ensemble smelten de invloeden samen van het gregoriaans, de barok, de boogiewoogie en de volksmuziek. Maar eerst hoort u de prachtige Suite voor cello solo nr. 3 van Benjamin Britten.
Nieuw Ensemble (Amsterdam) focust op een spannende mix van 20e-eeuwse kamermuziek en muziek van nu. Pieter Wispelwey is internationale top als solist, in kamermuziekformaties of met orkest. Peter Missotten (Filmfabriek Bierbeek) verdiende zijn sporen met spraakmakende projecten voor Toneelhuis Antwerpen, Holland Festival en Nationaltheater Mannheim.

Goeyvaerts String Trio & Jan Michiels : Muzikale curiosa uit de 20ste eeuw voor strijktrio en pianokwartet - ma 29/09 in het STUK
Hoogromantische expressie, dodecafonie, waanzinnige energie en muzikaal experiment uit de vorige eeuw. Goeyvaert trio en Jan Michiels zijn er wild van. Arnold Schönberg schrijft zijn expressief Strijktrio op. 45 nadat hij nipt aan de dood ontsnapte. Zijn leerlingen Nikos Skalkottas en Norbert Rosseau lopen in zijn voetspoor met dodecafonie en hoogromantische expressie. De jongere generatie kiest andere paden. Xenakis laat de strijkinstrumenten een waanzinnige energie produceren. Goeyvaerts experimenteert: hij geeft opdracht om op de dag van het concert een opname te maken van nieuwsberichten in verschillende talen. De musici moeten hier op ' inspelen' (toch houdt meestercomponist Karel Goeyvaerts de muzikale kwaliteit stevig in de hand).
Het talent van Jan Michiels is alom bekend. En over het Goeyvaertstrio schreef The Strad: "Hun spel zit boordevol details, elke noot, elke zin is geslepen, gepolijst en geeft blijk van een waarlijk retorische zorg voor de muziek". Laat je op sleeptouw nemen door hun passie voor de muziek van de 20ste eeuw.

Steven Osborne : Twintig contemplaties in een magistrale pianocyclus - wo 1/10 in de Grote Aula Maria Theresia
Vingt regards sur l'enfant-Jésus uit 1944 is een meesterwerk uit de pianoliteratuur. Steven Osborne brak internationaal door met zijn cd opname ervan. Olivier Messiaen is een van de belangrijkste componisten uit de vorige eeuw. Het katholicisme staat centraal in zijn oeuvre. Elk van de twintig contemplaties op de figuur van Jezus Christus is gebaseerd op een vers uit de bijbel of op een thema uit het katholicisme. Steve Osborne speelt deze musico-theologische pianocyclus (duur: 2u10min!) zonder pauze om de intensiteit ervan volledig tot zijn recht te laten komen. De vele contrasten en de afwisseling tussen virtuositeit en poëzie houden de spanning er goed in. Je krijgt hier inderdaad een overweldigende ervaring, van het soort dat een mensenleven verandert.

Quatuor Danel & Roeland Hendrikx : Van onbekend naar bemind - wo 8/10 in het Iers College
Danel Kwartet verrast met twee onbekende parels van strijkkwartetten uit de 20ste eeuw en een pittig klarinetkwintet van Paul Hindemith. Nikolai Roslavets werkte een nieuwe componeertechniek uit in de schaduw van de grote Russische componisten. Een staaltje daarvan is zijn derde strijkkwartet, boordevol directe muzikale expressie. Ook de Roemeen George Enescu had dat gevoel voor melodie en een verfijnde techniek en voegde nog een vleugje Oost-Europese weemoed toe. Roeland Hendrikx vervoegt het Quatuor Danel voor het energiek en pittig klarinetkwintet (1ste versie uit 1923) van Paul Hindemith. Zoals Mozart en Brahms boetseerde Hindemith de sonoriteit van klarinet en strijkkwartet en schreef hij er prachtige melodieën voor.
Het Frans-Belgische Danel Kwartet is niet alleen top in België, het behoort tot het kruim van de Europese strijkkwartetten. Roeland Hendrikx vormt met Danel een gedroomd klarinetkwintet.

Stella Doufexis en Daniel Heide : Chansons en Lieder van Alban Berg, Claude Debussy en Gustav Mahler - di 14/10 in het Iers College
Het alom bewierookte duo Stella Doufexis en Daniel Heide voert u van de kabbelende beekjes van Debussy naar de druisende rivieren van Berg en Mahler. Debussy boetseert de originele Franse poëzie van Verlaine en Mallarmé tot evenwichtige melodieën in korte liederen vol dromerige sfeer.  De Vier Liederen op. 2 van Alban Berg hebben alle kenmerken van een laatromantisch meesterwerk: diepzinnige teksten, subtiele melodie en harmonie. Gustav Mahler bezingt in zijn Kindertotenlieder het grootste verdriet. De muziek van Mahler doet datgene waar romantische muziek voor staat: de essentie uitdrukken in een taal die ons verstand niet begrijpt.
Stella Doufexis en Daniel Heide vormen een schitterend liedduo. Toen begin 2013 hun CD met Debussy-liederen verscheen, hadden critici woorden te kort om de buitengewone kwaliteit te beschrijven: "Every word of the text is felt and savored, but never at the expense of that opaque, exquisitely colored mezzo" (Fanfare, oktober 2013).

quartet-lab : Vier ongelooflijk straffe muzikanten in werk van Beethoven tot Crumb - do 16/10 in de Campus Gasthuisberg (Centraal Auditorium)
Patricia Kopatchinskaja en Pieter Wispelwey kwamen eerst als solist naar Leuven, vervolgens als duo en nu met een bedwelmend nieuw strijkkwartet.
Quartet-lab maakt een luisterrijke muzikale reis van Beethoven tot Crumb en houdt halt bij twee opmerkelijk duo’s. De musici kruisen de degens in pittige dialogen in Three Madrigals van Bohuslav Martinu en in de onvolprezen Sonate voor viool en cello van Maurice Ravel.
George Crumbs Black Angels klinkt zo ongewoon als de strijkkwartetten van Beethoven toentertijd. Crumb hekelde de Vietnamoorlog in 1970, getuige de ondertitel: "Thirteen Images from the Dark Land: a parable on our troubled contemporary world". Hij gooit werkelijk alles in de strijd: gongs, kristallen wijn-glazen, elektronische versterking en muzikale citaten uit het Dies Irae, Tartini's Duivelstriller en de Danse Macabre.

deFilharmonie o.l.v. Mark Wigglesworth : Wervelend feestconcert twintig jaar festival - do 23/10 in het Lemmensinstituut
DeFilharmonie komt voor het feestconcert in een imposante bezetting naar Leuven. Maurice Ravel zingt zijn fascinatie voor de Weense wals uit in La Valse. Nu eens vrolijk-onbezorgd draaiend, dan weer als in een delirium zwijmelend door bizarre harmonische wendingen en ontwrichte ritmes. Zijn Boléro is tegelijk een studie in orkestratie én een opzwepende dans die in een ongehoorde climax eindigt. Zo verfijnd als de Weense wals is, zo zwoel en sensueel is de Spaanse Boléro. Hoe bekend en berucht dit werk ook is, een live uitvoering blijft altijd lang nazinderen. De Vijfde symfonie is niet toevallig de meest gespeelde van Dmitri Sjostakovitsj: aangrijpend, humoristisch en boordevol 'grandeur'. Neem deel aan het wervelend feest met deFilharmonie voor twintig jaar Festival van Vlaanderen in Leuven.

Praktische info :

Festival van Vlaanderen Vlaams-Brabant : Novecento
Van maandag 22 september t.e.m. donderdag 23 oktober 2014
Op verschillende locaties in Leuven


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.festivalvlaamsbrabant.be

Extra :
Novecento 2014. De vorige eeuw in zeven gedaanten, Hildegart Maertens op Kwadratuur.be, 10/09/2014

00:37 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

17/09/2014

Muzikale fietstocht O'Velo in de Vlaamse Ardennen

O'Velo Pomp je banden op en smeer je kuiten in want... zondag springen we weer op de fiets! Voor de zevende keer op rij al zet het Gent Festival van Vlaanderen de trappers in beweging tijdens een unieke muzikale fietstocht. Dit jaar verken je verborgen parels in de idyllische regio Wortegem-Petegem / Oudenaarde. Kies je muziekgenre, volg het parcours en het avontuur kan beginnen! Net zoals OdeGand, maar dan vanop de fiets.

De 25 km lange muzikale fietstocht 'O'velo' bevat maar liefst veertien concertlocaties waar heerlijk opzwepende, maar even goed intieme muziek weerklinkt. Aantrekkelijke locaties, daar gaan we voor! Van een authentieke cichoreifabriek over rustieke boerderijen, kerkjes en een archeologische site tot een cisterciënzerabdij. De concerten duren ca. 30 minuten en worden telkens driemaal herhaald, zodat je op eigen tempo kunt fietsen. 'O'velo' staat garant voor een dag gezelligheid voor de hele familie.

Parels van locaties
Dit jaar betovert 'O'velo' je in de pittoreske streek rond Oudenaarde en Wortegem-Petegem. Fiets langs groene en spectaculaire sites, laat je meeslepen door heerlijke muziek op verbluffende domeinen, en picknick tussen verborgen natuurparels, zoals het Park Liedts: een prachtige, rustige oase, geïnspireerd op de Engelse tuinkunst met haar wandelpaden en waterpartijen. De route start aan The Outsider in Oudenaarde en neemt je mee door Ename, Moregem en Petegem-aan-de-Schelde. Je waant je ongetwijfeld in de Provence, tussen de uitgestrekte, geurende velden ...

Een feest voor alle oren
Op 'O'velo' vindt iedereen ongetwijfeld zijn muziekgading. Laat je betoveren door een handvol jonge zangers en musici recht uit het hart van Haïti: Haïti, un autre regardMet hun fris en gedreven dynamisme laten de spelers van Amaranthus je meegenieten van vocale en instrumentale parels uit de barok. Dit veelbelovende, multiculturele ensemble vertelt de verhalen achter het werk van de componist. Het Modern Raags Ensemble neemt je met de tabla, een paar handdrums, en de sarod (een Indiaas snaarinstrument), mee naar verre oorden. The Recycled Orchestra zal je werkelijk versteld doen staan! Dit gepassioneerde jeugdorkest speelt op cello's gemaakt van oude olievaten of een saxofoon met flessendoppen, en ander materiaal dat ze vonden op de vuilnisbelt van Cateura. Een onvergetelijk concert vol energie en hoop voor de toekomst!

Hans Van Koolwijk zal zeker in de smaak vallen bij meer experimentele oren: deze geluidskunstenaar streeft ernaar speciale geluiden vorm te geven in een beeld, zodat we als het ware de klank kunnen zien. Bij Saxophone Man zullen kinderen hun hartje kunnen ophalen: een opmerkelijke verschijning die al wandelend muzikale en subtiel humoristische sketches brengt. Dorst? Drink een cocktail die gemixt werd op de 'cocktailpiano'. Nicolas Achten (bariton, luit, theorbe) treedt op aan de zijde van Magid El-Bushra, een bijzonder getalenteerde contratenor uit Sudan. Samen brengen ze werk van C. Monteverdi, S. Landi en G.F. Sances.

De atypische Brussels brassband Les Fanfoireux brengt een combinatie van ska, techno op fluit met Afrikaanse ritmes, een onwaarschijnlijke maracatu en zelfs de samba van de Balkan! Met het Uruguayaans-Amerikaanse Trio Tambora ontdek je de vernieuwende combinatie van populaire volksmuziek en traditionele klanken: bedwelmende muziek tussen de muren van de abdij van Maagdendale. De Poolse Sławomir Zubrzycki beroert de viola organista of het vioolorgel, een bijzonder instrument dat getekend werd door niemand minder dan Leonardo da Vinci. Ongehoorde klanken in het witte kerkje Sint-Pietersstoel...

Lubomyr Melnyk tast tijdens zijn spel de mogelijkheden van de piano af, voor het eerst in een authentieke boerderijschuur. Via verbluffend snelle patronen creëert hij een waterval aan tonen, typerend voor zijn stijl van continue muziek.Deze Oekraïense pianist en componist nodigt het publiek uit om van heel dichtbij zijn muziek te beleven. En er is nog veel meer...

Praktische info :

O'Velo
Zondag 21 september 2014 vanaf 11.00 u
Start The Outsider, Donkvijvers Oudenaarde


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.o-velo.be

Elders op Oorgetuige :
Gent Festival van Vlaanderen verrast opnieuw met uitzonderlijk gevarieerd programma en tal van internationale topnamen, 9/09/2014

23:58 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Love Song : geluidsinstallatie met 3.000 liefdesliedjes in het M HKA

Love Song De 11de editie van TIME CANVAS is verliefd! Dit unieke festival onder artistieke leiding van ChampdAction en in samenwerking met deBuren, M HKA en Objectif Exhibitions, laat op zaterdag 20 en zondag 21 september van 13.00 u tot 17.00 u een geluidsinstallatie met 3.000 liefdesliedjes horen.

Love Song is een grote optelling. Vier Belgische organisaties selecteren elk een 300-tal kunstenaars, componisten, muzikanten en schrijvers uit de hele wereld, en sturen elk van hen per post een compact opnameapparaatje. Zij maken daarop een opname van hun 'love song', en sturen het apparaatje terug. Elk krijgen ze ook een paar bijkomende toestelletjes, die ze op hun beurt aan anderen kunnen toesturen. Van 20 tot 21 september zijn de 3.000 apparaatjes dan terug in M HKA, als de 11de editie van TIME CANVAS.

Als het universele van de love song de sleutel is tot zijn populariteit, en die populariteit leidt tot zijn enorme verspreiding, blijft er dan nog iets over van zijn betekenis en impact? Wat is een love song? Tot wie richt hij zich, en voor wie is hij bedoeld? Waarin is zijn affect gelegen?

Voor het beantwoorden, of tenminste het ervaren van die vragen, biedt de uniformiteit van ons toestelletje een egalitair productieapparaat dat een collectieve verscheidenheid aan interpretaties toelaat, een lakmoesproef, een temperatuur. De diversiteit vergroot nog door de gedecentraliseerde en rizomatische selectieprocedure die disparate netwerken verbindt en exponentieel vergroot. En dit alles binnen een opmerkelijke economie: de goedkope apparaatjes functioneren dubbel, zowel opname als weergave. Plaats en tijd zijn geen obstakel, vermits we enkel werken via posttrajecten en adresboeken.

Ook al bevatten ze slechts een opname, de compacte apparaatjes worden vastgenomen en tegen het oor gehouden, een intieme nabijheid. Het indrukken van de ‘play’ knop biedt de luisteraar een evocatie van de performance van de auteur. Eén op één, individueel gepikt uit het rumoer van vele. Uit de 3000 opnames op 3000 dragers laat elke boodschap laat zich apart uitfilteren. Hoe dicht blijft ze bij-, of hoe ver drijft ze weg van het idee Love Song, geïnterpreteerd vanuit 3.000 unieke perspectieven?

Praktische info :

TIME CANVAS : Love Song
Zaterdag 20 en zondag 21 september 2014 van 13.00 u tot 17.00 u
M HKA - Antwerpen


Meer info : www.muhka.be en www.champdaction.be

23:22 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

15/09/2014

Musica Divina, een muzikale achtbaan tussen vreugde en verdriet

Musica Divina Met een roller coaster tussen ontroerende treurmuziek, feestelijke barok en een muzikale goddelijke devotie staat Musica Divina tussen 18 september en 4 oktober opnieuw aan de top van de nieuwe muziekkalender. Festival van Vlaanderen - Mechelen en de Provincie Antwerpen verleiden ook dit jaar duizenden muziekliefhebbers met een uitzonderlijke concertreeks in de abdijen en begijnhoven in de provincie.

Na een succesvolle 'Stabat Mater editie' in 2013, krijgt de tweede editie van het Musica Divina Abdijenweekend het thema 'Het Requiem'. Het Requiem of de dodenmis is één van de oudste muziekgenres in de Westerse muziekgeschiedenis. In de abdijen van Postel, Bornem, Averbode en Tongerlo komt de bezoeker met lezingen, workshops en concerten alles te weten over de liturgische en muzikale betekenis ervan. Het Franse Quatuor Debussy mag het Festival openen met het pronkstuk van Mozart in de abdijkerk van Postel. Het Lets Radio Koor trekt naar Tongerlo met hun gevierde Rachmaninovs Vespers dat vorig jaar nog door het Britse muziekblad Gramophone genomineerd werd voor opname van de maand. Als voorbereiding op zoveel sonore pracht luchten onze favoriete Balten het schip van de abdijkerk uit met enkele klankenwolken van György Ligeti en Arvo Pärt.

De reis gaat verder langs de begijnhoven en de mooiste kerken van de provincie. Hier zullen enkele Belgische ensembles de veelzijdigheid van Johann Sebastian Bach ten toon spreiden, een barokfeest met nieuwe en gevierde programma's. Les Timbres neemt ons mee in de voetsporen van Bach naar zijn 18de-eeuwse idolen, Bl!ndman brengt het met een Klaraprijs bekroonde programma 32 foot Bach en Il Fondamento belicht de sabbatjaren van Bach. Internationaal bezoek is er van La Grande Chapelle (Spanje), Het Noorse Solistenkoor en de Salzburger Solisten (Oostenrijk).

Praktische info :

Musica Divina
Van donderdag 18 september t.e.m. zaterdag 4 oktober 2014
Regio Mechelen en Kempen


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.festivalmechelen.be

Elders op Oorgetuige :
32 Foot : vier saxofoons spelen orgelmuziek van Sweelinck en Bach en een kwartet van Pierre Bartholomée, 6/09/2013

13:34 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

12/09/2014

Musica Sacra Maastricht : vier dagen vol muziek rond het thema 'ontzagwekkend'

Musica Sacra Maastricht De derde week van september staat Maastricht ook dit jaar weer in het teken van Musica Sacra Maastricht. De 32ste editie van dit festival vindt plaats van donderdag 18 t/m zondag 21 september. Wederom dienen vele historische locaties in Maastricht als decor voor verrassende concerten en voorstellingen. Een wervelend kunstenfestival met een rijk programma, dat is Musica Sacra Maastricht. Met muziek, dans, theater, performance, film en beeldende kunst, ieder jaar samengebracht vanuit een thema. Vier dagen vol muziek - van gregoriaans tot hedendaags, van west naar oost, van delicaat tot groots - dans, theater, performance, film en beeldende kunst, deze editie samengebracht rond het thema 'ontzagwekkend'. Musica Sacra Maastricht nodigt bezoekers uit om samen stil te staan bij deze actuele thematiek. Het uitgebreide festivalprogramma biedt voor elk wat wils, van jong tot oud, van ontdekker tot kenner.

Ontzagwekkend
Centraal thema van deze editie van Musica Sacra Maastricht is ‘Ontzagwekkend’. Onthutsende constateringen en onbeantwoorde vragen liggen aan de basis. Wie zijn wij, dat we ons een beeld kunnen vormen van onze plaats in de onmetelijke kosmos? Dat we die kosmos steeds beter in kaart weten te brengen, doet weinig af aan ons besef slechts deel te zijn van een overrompelend groot geheel. We staan versteld en zijn gefascineerd door wat we waarnemen en begrijpen van de natuur. Maar we moeten toegeven dat niet wíj de dienst uitmaken, maar dat de krachten waaraan we onderhevig zijn en waaruit we bestaan, ons op een ontzagwekkende manier overstijgen.

Ontzagwekkend is het besef dat we die krachten, zoals natuurrampen, oorlogen, ziekte en dood, misschien kunnen herleiden, er soms op kunnen ingrijpen, maar niet beheersen. Dit besef kan het startpunt zijn van een ethische reflectie op ons handelen. Hoe dan ook heeft het door de eeuwen heen betekenisvolle kunst opgeleverd. Daar is het Musica Sacra Maastricht in 2014 precies om te doen.

Highlights
Musica Sacra Maastricht schiet op donderdag 18 september met volle kracht uit de startblokken. Om 11 uur begint Jonathan Powell met de integrale uitvoering van het monumentale Sequentia cyclica super Dies irae van Sorabji. Diezelfde avond klinkt in de Theresiakerk de Nederlandse première van The Beautiful Names, een van de belangrijkste werken van John Tavener. De première van The Beautiful Names vond plaats op 19 juni 2007 in Westminster Cathedral in Londen in aanwezigheid van de Prins van Wales, die ook de opdracht verleende en aan wie het werk is opgedragen. De uitvoering tijdens Musica Sacra Maastricht is de derde uitvoering en de eerste in Nederland. De uitvoering is in handen van het Symfonieorkest Vlaanderen, Studium Chorale en tenor Thomas Blondelle (2de prijs  Koningin Elisabethwedstrijd 2011 en vaste solist bij Deutsche Oper Berlin); het geheel staat onder leiding van Hans Leenders.

De Amerikaanse Meg Stuart, choreografe van de dansvoorstelling Blessed, is door het gerenommeerde Duitse danstijdschrift 'tanz' uitgeroepen tot choreografe van het jaar 2014. De voorstelling zelf is ook al meerdere keren in de prijzen gevallen: deze ontving de Franse Prix de la Critique voor 'meilleur spectacle étranger' in 2008 en een Bessie Award in de categorie eoutstanding visual designe in 2012. In dezelfde uitgave heeft Tanz Ballett am Rhein uitgeroepen tot gezelschap van het jaar (Kompanie des Jahres). Zij voeren tijdens Musica Sacra de voorstelling Deep field op, de eerste keer buiten Duitsland.

Naast heel wat Europese artiesten verwelkomt Musica Sacra Maastricht dit jaar ook twee gezelschappen uit de VS. Cut Circle is een vocaal ensemble uit Californië, dat zich specialiseert in muziek uit de Renaissance. Het ensemble werd in 2003 opgericht door Jesse Rodin, Associate Professor of Music aan Stanford University en auteur van Josquin’s Rome: Hearing and Composing in the Sistine Chapel. Rodin leidt tevens het Josquin Research Project, een digitaal zoek-en-analyse-instrument voor onderzoek naar een groot deel van het renaissance-repertoire. Het optreden tijdens Musica Sacra Maastricht is het eerste optreden van Cut Circle in Europa. In de Martinuskerk brengen ze onder meer de befaamde Missa Et ecce terrae motus van Antoine Brumel. 
 
Tevens uit Californië komt het ensemble Echoi, een research ensemble verbonden aan het Department of Music, University of California, San Diego. Vertrekkend vanuit de centrale figuur van Iannis Xenakis creëren de vijf performers van dit gezelschap nieuw werk van de Amerikaanse componist Roger Reynolds, die in Of this Word’s being … heard / not heard teruggrijpt naar een aantal van Xenakis' muzikale principes.

(wereld)premières
- de integrale (zeven uur durende!) uitvoering van de Sequentia cyclica super Dies irae van Sorabji door Jonathan Powell (do 18/09)
- Sir John Tavener - The Beautiful Names door Symfonieorkest Vlaanderen en Studium Chorale (do 18/09)
- Cut Circle - eerste Europese optreden van dit gezelschap (vr 19/09)
- dansvoorstelling Deep Field van Ballett am Rhein (vr 19/09)
- Remembrance Day gecomponeerd voor het WO1 herdenkingsjaar door Michael Finnissy (za 20/09) 
- Die Bücher der Zeiten door Mike Svoboda (za 20/09)
- filmmuziek bij filmtweeluik over WO1 Maudite soit la guerre en La Belgique Martyre (za 20/09)
- Of this word’s being … heard / not heard :  nieuw opdrachtwerk van Roger Reynolds voor fluit, percussie, sopraan en piano  en Ensemble Echoi met werken van Baca - l’Archipel du corps en Adan - Tractus (zo 21/09) 
- verschillende composities door het ensemble voor experimentele elektronische muziek van de afdeling Compositie van het Koninklijk Conservatorium Den Haag, in project kHz#04
- installatie [14/14] door Academie Beeldende Kunsten Maastricht

Componisten op bezoek
Tijdens deze editie van Musica Sacra Maastricht kun je ook weer enkele van de componisten begroeten, die hun composities live zullen bijwonen. Mike Svoboda en Richard Barrett spelen beiden mee in hun eigen creaties. Verder komt Michael Finnissy de wereldpremière van Remembrance Day beleven en is Hanne Deneire, componiste van een nieuwe muziekscore bij de zwijgende film La Belgique Martyre, ook bij de vertoning van het bijzondere filmtweeluik over De Groote Oorlog. Ook Willem Boogman (Sternenrest) en Trevor Bača (die speciaal uit de Verenigde Staten komt overvliegen om bij de Nederlanse première van zijn werk l'Archipel du corps te zijn, zullen van de partij zijn. 

Naar goede zijn er dus ook dit jaar een aantal Vlaamse produkties/artiesten te gast op Musica Sacra Maastricht. Een overzicht :

Tavener - The Beautiful Names - do 18/09 om 20.30 u in de Therasiakerk
Symfonieorkest Vlaanderen, Studium Chorale, Thomas Blondelle


In The Beautiful Names (2004) componeert John Tavener  de 99 namen van Allah die in de Koran voorkomen. Tavener beschouwde het als een van zijn voornaamste composities. De goddelijke namen vallen uiteen in twee categorieën: die van verhevenheid en die van barmhartigheid. De 99 namen zijn universeel: het zijn theofanieën van het eeuwige en oorspronkelijke ‘zijn’. Een metgezel van de profeet Mohammed zei: "Ik zag nooit iets zonder God te zien." De missie van de mens is dan ook om het uiterlijk te doen aansluiten bij het innerlijk, aldus John Tavener.

John Tavener : "The Beautiful Names kwam voor mij als een visioen. Ik mediteerde op bijna dagelijkse basis op de afzonderlijke namen en de muziek kwam volgroeid tot mij. Het was nooit willekeurig of chaotisch, maar leek de logica van de kosmische muziek of de muziek der sferen te hebben." 

Richard Barrett - life-form voor cello en elektronica - za 20/09 om 17.15 u in de Sint Janskerk
Arne Deforce, cello - Centre Henri Pousseur, elektronica

Met life-form schreef Richard Barrett (1959) een visionaire partituur die tot een nieuwe verhouding tussen mens, technologie, kosmos en natuur wil komen. Het is niet de elektronica, ruimtelijk opgesteld rondom het publiek, die het spel van de musicus manipuleert (zoals in de klassieke live-elektronica) maar de akoestische klanken van de cello die vooraf gecomponeerde elektronische structuren veranderen en tot leven wekken. Een ontzagwekkend werk met kosmische allures.
Arne Deforce : "In 'life-form' staat de vraag centraal hoe en in welke mate verschillende organische levensvormen kunnen functioneren als metafoor voor de ontwikkeling van nieuwe muzikale processen, het ‘tot leven’ wekken van elektronische klanken, en - verdergaand - tot nieuwe muzikale esthetische reflecties."

Michael Finnissy - Remembrance Day (wereldpremière) - za 20/09 om 20.00 u in Theater aan het Vrijthof
Solisten van Brussels Philharmonic, EXAUDI & Jan Michiels o.l.v. Ed Spanjaard

Michael Finnissy is na Liturgy of Saint Paul (2008) en De Allerheiligste Ledematen des Lijdenden Verlossers (2010) voor de derde keer te gast bij dit festival. Hij componeerde voor dit herdenkingsjaar van de Eerste Wereldoorlog een nieuw werk, Remembrance Day. Finnissy ziet het als een oorlogsdagboek, namelijk van Henry Lamont Simpson, een minder bekende War Poet. Zes weken voor de vrede is hij op 21-jarige leeftijd gesneuveld.

Zijn gedichten, gezongen door een bariton, gaan een dialoog aan met de proloog van Goethes Faust I, waar God en de Duivel de oorlogszucht van de mens bespreken, en met hymnen van Petrus Abelardus over christelijk martelaarschap. Finnissy heeft de structuur van Mahlers Achtste gespiegeld en maakt toespelingen op muziek uit de tijd: volksmuziek, salonmuziek, marsen en ragtime. De enorme omvang van Mahler en Britten heeft hij bewust niet nagestreefd.

Filmtweeluik: Maudite soit la guerre - La Belgique Martyre (Nederlandse première) - za 20/09 om 22.00 u in de Sint Janskerk
Gijs van Schoonhoven, HERMESensemble

La Belgique Martyre was de eerste naoorlogse Belgische productie in een serie van in totaal elf producties. Deze waren alle gedraaid tussen 1919 en 1924. Ze vormen de eerste uitingen van een opkomende cinematografische industrie in België. De films worden gekarakteriseerd door compromisloos patriottisme, vurige idolatrie voor de koning en het vaderland, opofferingszin en sterke anti-Duitse sentimenten en werden zeer populair in de jaren na de Eerste Wereldoorlog.

La Belgique Martyre (België als Martelares) is de enige film geproduceerd vóór het Verdrag van Versailles en wil het het imago herstellen van het arme kleine België dat door de geallieerde propaganda tijdens de oorlog was geschapen. De film benadrukt ‘hoe België had geleden voor de overwinning van de rechtvaardigheid’ en hoe het land daarom een plaats verwachtte ‘in de voorhoede van de naties’.

Elke mogelijke oorlogsmisdaad begaan door de Duitsers passeert de revue: de afwijzing van de Belgische neutraliteit; de invasie; de executies van onschuldige burgers; de plunderingen van de dorpen; de deportaties; de slagvelden en de opoffering in de modderige loopgraven aan de IJzer; de dood op het slagveld en de rouw van het Belgische volk. De nadruk ligt steeds op het leed van het land en zijn bevolking. De jonge Vlaamse componiste Hanne Deneire heeft deze zwijgende film van passende muziek voorzien.

Willem Boogman - Sternenrest - za 20/09 om 22.00 u in de Lambertuskerk
Spectra o.l.v. Filip Rathé


De kosmos maakt muziek. Dat is de conclusie van de asteroseismologe Conny Aerts die in 2005 het bestaan van geluidsgolven in sterren beschreef. ‘Kosmische symfonieën’ noemt ze het. De Nederlandse componist Willem Boogman raakte in de ban van deze bevindingen. Hoe klinken de sterren? Op basis van wetenschappelijke gegevens schreef Boogman Sternenrest, een compositie voor elektrische gitaar, slagwerk van glas, kamermuziekensemble, computer en Wave Field Synthesis (WFS), met als uitdagende uitdagende ondertitel ‘Sterren maken geen muziek’, een productie van stichting Barooni / producent Roland Spekle.

Het publiek bevindt zich letterlijk midden in een betoverend, kosmisch uitspansel, voortgebracht door gitarist Olaf Tarenskeen, slagwerker Arnold Marinissen, zes musici van het Vlaams Spectra Ensemble en de 192 luidsprekers van het WFS-systeem van Stichting The Game of Life. Aansluitend aan dit concert klinkt een uitvoering van ‘Dong-Nae Gut’ van de Zuid-Koreaanse componiste Ji Youn Kang. In dit werk voor Wave Field Synthesis verbindt zij oosterse en westerse tradities.

Vlaams Radio Koor : The Great War - zo 21/09 om 12.30 u in het Stadhuis
1914. De Eerste Wereldoorlog breekt uit en sleurt heel Europa, Rusland en de VS mee in een bloedig conflict dat de kaart van Europa voor altijd zal hertekenen. Dit programma omvat zowel Engelse, als Duitse en Franse koormuziek. Centraal staan de Songs of Farewell, het muzikale testament van Hubert Parry (1848-1918), tijdens de oorlog voorzitter van de commissie Music in Wartime.

Deze cyclus componeerde hij tussen 1916 en 1918 en omvat zes motetten voor 4- tot 8-stemmig gemengd koor a cappella, op aangrijpende teksten van de 16de tot de 19de eeuw. Bepalend voor zowel de keuze als voor de haast symfonische uitwerking van deze cyclus, is enerzijds de gruwelijke ‘Great War’ – die de idealist Parry hevig schokte – en anderzijds het aanvoelen van de eigen naderende dood.

Met meesterlijke beheersing slaagt Parry erin de zes motetten in één adem op te bouwen naar het hoogtepunt van het zesde motet: Lord, let me know mine end, de ultieme smeekbede van iemand die zich voorbereidt op de dood. Songs of Farewell is hét meesterwerk van een veelzijdig musicus en boeiende persoonlijkheid: een krachtig maar gevoelig man met vele twijfels maar ook met rotsvaste overtuigingen.

Praktische info :

Musica Sacra Maastricht
Van donderdag 18 t/m zondag 21 september 2014
Op verschillende locaties in Maastricht


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.musicasacramaastricht.nl 

23:22 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

09/09/2014

OdeGand : muziekfeest op en langs de Gentse binnenwateren

OdeGand OdeGand, de jaarlijkse opener van het Gentse culturele seizoen, vindt dit jaar plaats op zaterdag 13 september. Meer dan 180 internationaal gerenommeerde artiesten en ensembles geven de aftrap van twee weken Gent Festival van Vlaanderen. De succesformule is al bekend: één OdeGand-pas geeft toegang tot een hele middag concerten en boottochten, en een schitterend slotspektakel sluit de dag in schoonheid af. Elke artiest treedt dit jaar drie keer op, in plaats van twee keer en er zijn 14 indoorlocaties ten opzichte van 10 locaties de voorbije jaren. De nieuwe locaties zijn dit jaar: de Sint- Jacobskerk, de Provincieraadzaal, Campo en de Vooruit. Er staan meer dan 60 concerten op het programma. Daags na OdeGand gaat het feestgedruis aan Graslei/Korenlei vrolijk verder: kinderen vanaf 4 jaar mogen dan inschepen voor een muzikale boottocht tijdens 'KidsOdeGand'.

"Op 13 september komt de hele muzikale wereld opnieuw naar Gent. Alle stijlen, alle invloeden, één grote beleving!", aldus Serge Platel, organisator OdeGand. Toppers zijn onder meer: de Amerikaan Paul Morocco met zijn grappige en onvoorspelbare show 'Olé!', de heupwiegende Afrikaanse zangeressen 'Deba' met meeslepende soefizang- en dans, bas/luitist Joel Frederiksen en sopraan Dame Emma Kirkby , de Oostenrijkse bariton Georg Nigl die al in menig opera schitterde en fadista Ana Sofia Varela. Het slotspektakel aan Graslei/Korenlei start dit jaar al om 20.30 u met een swingend voorprogramma gebracht door The Vipers Rythm Band. Daarna geven Flip Kowlier, Casco Phil en tenor Thomas Blondelle het beste van zichzelf met o.a. het muzikale dierencircus. Rond 23 uur wordt de dag afgesloten met een spectaculair vuurwerk.

Meer dan 60 concerten op 1 dag
Het OdeGand-publiek wordt verwend met meer dan 60 concerten op 1 dag! De artiesten komen vanuit de hele wereld speciaal voor 1 dag naar Gent afgezakt. Een van de hoogtepunten van deze editie is de voorstelling ' Olé! ' door het muzikale comedytrio Paul Morocco, Guillermo de Endaya en Marcel Heredia. Deze Latijns-Amerikaanse entertainers trakteren het OdeGand-publiek op een Heavy Mental Flamenco Show. " It's not just a show, it's a philosophy ", zegt Paul Morocco zelf. Dans, opzwepend gitaarspel en humor, overgoten door zuiderse ritmes, vormen de ingrediënten voor een muzikale fiesta .

Ook het concert van Dame Emma Kirkby & Joel Frederiksen staat bovenaan op de lijstjes van kenners: met hun beroemde stemmen verklanken deze sopraan en bas de muziekgeschiedenis van 1600 tot 1820. Een andere topper van deze editie is Deba : 14 soefizangeressen uit het Afrikaanse Mayotte zullen de Sint-Jacobskerk met hun mystieke poëzie intrigeren. Met prachtige gewaden en sieraden, wiegende synchrone bewegingen, handdrum s wordt dit ongetwijfeld een intens intiem en tegelijk overweldigend concert.

Een ander niet te missen concert is dat van bariton Georg Nigl en Russisch pianist Alexander Melnikov. Als sopraansolist bij Die Wiener Sängerknaben was Georg Nigl al op jonge leeftijd intensief met muziek bezig. Op OdeGand brengt hij samen met de Rus Melnikov een programma met kamermuziek uit de late achttiende en negentie nde eeuw (F. Schubert, R. Schumann en H. Wolf). Dat doet hij met een perfecte dictie, alsof hij een klinkend verhaal vertelt.

Als stilistisch flexibel orkest bezit deFilharmonie een artistieke souplesse die toelaat om meerdere stijlen op een historisch verantwoorde wijze te vertolken. Op OdeGand brengt het orkest een boeiende alternatie tussen John Adams en J.S. Bach, en dat onder leiding van de vurige Servische eerste violist Gordan Nikolitch. Hij veert geregeld recht om zelf het orkest te dirigeren. Zijn energieke performance werkt gevaarlijk aanstekelijk! 

Wang Li bespeelt de kouxian, een mondharp die dienst doet bij sjamanistische rituelen. Als een ware klankkunstenaar ontlokt hij betovering. Boventonen worden afgewisseld met ondergrondse beats die zó uit de computers van Kraftwerk lijken te komen. Hij creëert een verrassend klankuniversum waarbij hij elke milliseconde leven inblaast. Dat doet hij met zijn stem, adem, tong en mond. Zijn muziek is een existentieel antwoord: "Sometimes I ask myself who I am, and what I’m doing here? So, I play." Uniek! 

Fadista Ana Sofia Varela tot slot liet zich op 14-jarige leeftijd inspireren door haar grote voorbeeld Amália Rodrigues. Vandaag wordt ze beschouwd als een van de meest representatieve stemmen van de Nieuwe Generatie, de fado novo. Ze trad op in alle grote fadohuizen in Lissabon en toerde wereldwijd, onder meer met de beroemde gitarist Mário Pacheco. "Ana Sofia Varela brengt traditie en vernieuwing samen, daagt uit zonder te vernie tigen en lacht en huilt tezelfdertijd", schreef Jornal de Letras. Een opmerkelijke, persoonlijke reis door de ziel van fado!

Slotspektakel mét voorprogramma
Het concept van het slotspektakel is vernieuwd en uitgebreid. Om 20.30 u start het voorprogramma door The Vipers Rhythm Band. Hun muzikanten, zangers en dansers zetten de toon met een concert dat swingt zoals nooit tevoren! Om 22 uur nemen Flip Kowlier, het Belgische kamerorkest Casco Phil en de getalenteerde tenor Thomas Blondelle het ritme en het podium over. Samen met heel wat artiesten vormen ze eenmalig een muzikaal dierencircus. Na dit adembenemend muzikaal slotspektakel trakteert OdeGand op een magisch vuurwerk, dat nog lang blijft nazinderen. Rond 23 uur knallen de eerste pijlen de lucht in.

Praktische info :

OdeGand
Zaterdag 13 september 2014 van 13.30 u tot 23.00 u
Op verschillende locaties in de Gentse binnenstad
Gratis slotspektakel & vuurwerk vanaf 20.30 u op de Gras- en Korenlei


Meer info : www.kidsodegand.be
---------------------------
KidsOdeGand
Zondag 14 september 2014 van 14.00 u tot 17.30 u
Op diverse locaties op en langs de Gras- en Korenlei


Meer info : www.kidsodegand.be

Elders op Oorgetuige :
Gent Festival van Vlaanderen verrast opnieuw met uitzonderlijk gevarieerd programma en tal van internationale topnamen, 9/09/2014

21:57 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Gent Festival van Vlaanderen verrast opnieuw met uitzonderlijk gevarieerd programma en tal van internationale topnamen

Gent Festival van Vlaanderen Van 13 tot 27 september wordt Gent weer ingepalmd door het Festival van Vlaanderen. De rode draad doorheen de 57ste editie is La Sauvagerie. Op het toneel: een bestiarium van de mensensoort, met prima donna's, virtuozen en andere wilde beesten. Met klauwen en vleugels: une beauté sauvage! Dit jaar pakt Gent Festival uit met namen als Angela Gheorghiu (haar naam doet het hemelse geluid van haar memorabele stem al vermoeden), de virtuoze Russische meesterpianist Nikolai Lugansky, de betoverende fadista Joana Amendoeira, The Orchestra of the Age of Enlightenment en het sublieme Bach Collegium Japan. Cineast Jaco Van Dormael en choreografe Michèle Anne De Mey brengen Kiss & Cry, een magisch liefdesverhaal in een miniatuurdecor van broccoliboompjes en speelgoedtreintjes (Belgische dernière!). Een ingenieuze mix van dans, muziek en film. Het openingsconcert wordt dankzij Capilla & BL!NDMAN [sax]  - internationaal talent van bij ons - een bijzonder feest met vogels, hippe saxen en polyfonie in de Sint-Baafskathedraal. From Holland: jazzy Hans Teeuwen speelt energiek, gevoelig én funky.

Fiets- en muziekfestival Avanti is terug onder de nieuwe naam O'velo en verkent verborgen hoekjes in de streek rond Oudenaarde en Wortegem-Petegem.  OdeGand opent voor het twaalfde jaar op rij het culturele seizoen. KidsOdeGand verwent de allerkleinsten met een muzikale boottocht de dag na OdeGand. De tweede editie van Odegand by Night belooft - na een spectaculaire eerste, totaal uitverkochte, editie - opnieuw een waanzinnige line-up! Gerenommeerde klassieke componisten duiken het nachtleven in en elektronicawizards overgieten hun beats met een symfonisch sausje. "Waar OdeGand by Night aanvankelijk een mooie aanvulling op het cultureel aanbod zou zijn, bleek al gauw dat we te maken hadden met een nu al onmisbare missing link", aldus John Roan (Arsenal), curator 2013.

Van klassiek, over fado en JAZZ tot elektronische muziek, film en dans
Joana Amendoeira zet de fadotraditie van Gent Festival verder en belichaamt in het jaarthema de liederlijkheid. Ze wordt beschouwd als een van de belangrijkste fadostemmen van de Nieuwe Generatie. Voor de sportieve muziekliefhebber is er O'velo (de opvolger van Avanti!). Deze muzikale fietstocht verrast je met concerten op unieke plekjes in de prachtige streek rond Oudenaarde en Wortegem-Petegem. Meesterlijk klassiek, swingende jazz of inventieve wereldklanken… je beleeft het allemaal tijdens O'velo!

Opera-ster Angela Gheorghiu kreeg op 23-jarige leeftijd de hoofdrol in Puccini's 'La Bohème', ging alle grote internationale podia af (van de Wiener Staatsoper tot de Metropolitan in New York), ze opende in 2012 het Filmfestival in Cannes en zong op het jubileum van Queen Elizabeth II. Elke keer opnieuw weet 'Angela' met haar vurige karakter het publiek te beklijven. Tijdens Gent Festival  brengt ze een hommage aan de beroemde operadiva Maria Callas. Ze wordt voor dit concert begeleid door Brussels Philharmonic en brengt aria's uit de opera's Carmen (Bizet), La Bohème (Puccini), Le Cid (Massenet), Adriana Lecouvreur (Cilea), …

Kiss & Cry speelde wereldwijd in meer dan tweehonderd uitverkochte zalen. Een buitengewoon originele voorstelling die de grenzen van alle kunstdisciplines overschrijdt. Een parel van de hand van cineast Jaco Van Dormael en choreografe Michèle Anne De Mey. Hij maakte naam met Toto le héros en Le Huitième Jour; zij danste jaren bij Rosas. Door een ingenieuze mix van theater, dans en film creëren ze een betoverend liefdesverhaal. Handen zijn de hoofdpersonages. Ze dansen in een miniatuurdecor van poppenhuizen, speelgoedtreintjes en broccoliboompjes. Een voorstelling die elke dag anders en uniek is. Voor de allerlaatste keer in België.

OdeGand opent voor de twaalfde keer het culturele seizoen. Het muziekfeest op en langs de Gentse binnenwateren heeft na elf edities een trouwe fanclub die het evenement voor geen geld ter wereld meer wil wissen. De unieke combinatie van bootjes – uiteenlopende soorten muziek (van flamenco over jazz naar klassiek) en als afsluiter het slotspektakel en vuurwerk aan Graslei/Korenlei blijft een succesformule. Met één ticket kan je de hele dag gebruik maken van de bootjes en beleef je tussen 13 en 19 uur meer dan 60 concerten van internationale topartiesten. Dit jaar nog meer locaties en concerten die zich driemaal herhalen.

Het openingsconcert in de Sint-Baafskathedraal wordt ingeluid door Les Chanteurs d'Oiseaux: op twee klanken na kunnen deze twee heren maar liefst alle vogelgeluiden ter wereld imiteren! Dit, gevolgd door een ongezien huwelijk in de Sint-Baafskathedraal: het unieke saxofoon-ensemble BL!NDMAN [sax] improviseert en speelt samen met La Capilla (het vroegere Capilla Flamenca). Beide ensembles zijn van eigen bodem, internationaal erkend en bekroond met meerdere prijzen. Ze brengen meerstemmig werk waarin dieren een rol spelen als geestelijke leiders, als loutere versiering of als duivels.

Russisch pianovirtuoos Nikolai Lugansky heeft alles waar de meeste pianisten alleen maar van kunnen dromen: aanleg voor stijl, een intens zingende toon, een diepe sonoriteit, dynamiek, lef en pikante lyriek… Hij wordt terecht als een van de beste vertolkers van Rachmaninovs muziek beschouwd. Zijn repertoire is echter veelzijdig en beperkt zich niet tot de muziek van zijn land: we krijgen ook een nocturne van Chopin en werk van César Franck te horen. Elke interpretatie van Lugansky is verfrissend.

Wie Hans Teeuwen zegt, zegt snijdende humor, een hoog cabaretgehalte en een hilarisch betoog tegen de grote 'meesters' van de klassieke muziek. Wat hij ook doet, zijn muziektalent is frappant. Hans Teeuwen & The Painkillers begonnen ooit met vertolkingen van klassiekers uit het Great American Songbook, maar voegden steeds meer zelfgeschreven nummers aan het repertoire toe. The Painkillers wérken, dát staat vast. En met Hans Teeuwen op kop: schroeven los! Energiek, rauw, gevoelig en funky!

Het Museum Dr. Guislain opent uitzonderlijk de deuren van bekende én - exclusief- onbekende ruimtes in het museum en de instelling. Vox Luminis brengt de spiri animalis (de rede en emoties) in het Guislaingesticht tot leven. Het Bach Collegium Japan is zelden live te beluisteren in ons land. Masaaki Suzuki escorteert de grootste solisten doorheen Bachs ondoorgrondelijke klankenwereld. Salome Kammer en Daan Vandewalle geven op hun manier uiting aan het thema La Sauvagerie. Een concert waar Faust in talloze gedaantes bonkt.

Middagconcerten
In coproductie met de Handelsbeurs presenteert Gent Festival van Vlaanderen voor de tweede keer 'Siesta Musicale': twee middagconcerten waarbij afgeweken wordt van de klassieke 'concertstoel'. De Handelsbeurs wordt omgetoverd in een muzikale oase, met comfortabele zit- en ligstoelen. De ideale middagpauze! Sarah Nemtanu, een van de toonaangevende violisten van dit moment - laat ons genieten van Roemeense dansen van Bartok, Tzigane van Ravel, …: Gypsic Wild! Romina Lischka en het Hathor Consort (viola da gamba) nemen ons mee naar de droomwereld van Orpheus, waar wilde dieren als getemd aan de voeten komen liggen.

The Treaty of Ghent

In 2014 is het 200 jaar geleden dat het verdrag van Gent ondertekend werd. In het kader daarvan werd een assortiment Amerikaanse, Engelse, Franse en Canadese artiesten uitgenodigd: William Christie, Sandrine Piau en Orchestra of the Age of Enlightenment spitsen zich toe op Rameau en Haendel. Bij Rameau gaan de helden de strijd aan met monsters die Sparta en Troje teisteren. Haendel huldigt de overwinningen van grote historische figuren als Julius Caesar en Scipione. Het zijn vredesverdragen die de geschiedenis hebben bepaald. Ter afsluiting, bejubelend, maar in dezelfde lijn: Music for the Royal Fireworks!

Festival van Oost-Vlaanderen
Van 14 september tot en met 11 november waaiert het festival uit.  In maar liefst twintig Oost-Vlaamse gemeenten en steden worden concerten georganiseerd onder de noemer Festival van Vlaanderen. Dit Oost-Vlaamse festival-luik staat onder het peterschap van gouverneur Jan Briers. Ensembles die in het buitenland dikwijls al bekend zijn, maar bij ons nog te ontdekken zoals La Roza Enflorese en het Taurus Quartet.

Praktische info :

Gent Festival van Vlaanderen
Van zaterdag 13 tot en met zaterdag 27 september 2014
Op verschillende locaties in Gent


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.gentfestival.be

20:14 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

07/09/2014

Vierde editie Gaudeamus Muziekweek in festivalstad Utrecht

Gaudeamus Muziekweek De Gaudeamus Muziekweek opent op 10 september voor de vierde keer in Utrecht zijn deuren voor getalenteerde jonge componisten uit de hele wereld en heel veel nieuwe muziekliefhebbers. Met zo'n twintig concerten uitgevoerd door gelauwerde ensembles en jonge muziekcollectieven brengt het programma een breed scala aan uiteenlopende werken en composities. In het gloednieuwe TivoliVredenburg vindt het festival onderdak voor een groot deel van zijn activiteiten. Naast een festival is Gaudeamus Muziekweek ook een platform en aanjager van ontwikkelingen en initiatieven binnen de nieuwe muziek. Tijdens de Muziekweek kun je vele spannende concerten verwachten. In zowel traditionele als nieuwe, prikkelende settings en op zowel bekende als verrassende locaties. De Gaudeamus Muziekweek vindt dit jaar plaats van 10 t/m 14 september op diverse locaties in Utrecht.

Hét internationaal vermaarde festival voor hedendaags klassieke muziek en jonge componisten biedt dit jaar een breed palet voor de muziekliefhebber die het hier en nu omhelst en openstaat voor het nieuwste werk van de componisten van morgen. De Gaudeamus Muziekweek is niet alleen een internationaal festival voor nieuwe muziek, maar ook dé ontmoetingsplaats voor jonge componisten uit binnen- en buitenland. Onder de zinspreuk 'meet tomorrow's composers' kan het publiek tijdens het festival kennis maken met de jongste talenten uit de hele wereld. Hun werk loopt als een rode draad door het festival, aangevuld met werk van gerenommeerde componisten, uitgevoerd door (inter-)nationale ensembles. De compositiewedstrijd waarbij de Gaudeamus Prijs kan worden gewonnen, draagt bij aan de populariteit van het festival onder jonge componisten. De prijs bestaat uit een geldbedrag in de vorm van een compositieopdracht voor een volgende editie van de Muziekweek.

Het jonge, frisse en eigenzinnige Amsterdamse ensemble Looptail is tijdens de Gaudeamus Muziekweek 'ensemble in residence'. Dat betekent dat zij vrijwel iedere dag, zowel aangekondigd als onaangekondigd, zullen opduiken in het programma. Tijdens de Gaudeamus Academy werken ze samen met alle vijf genomineerden voor de Gaudeamus Prijs aan nieuwe composities, die tijdens het festival worden uitgevoerd.

Utrecht festivalstad
De stad Utrecht heeft 2014 uitgeroepen tot het 'Jaar van het muziek'. Met de website utrechtmuziek.nl wil de stad alle muzikale evenementen voor het voetlicht brengen. De Gaudeamus Muziekweek ontbreekt daar natuurlijk niet. Want na vier jaar voelt de Muziekweek zich helemaal thuis in Utrecht. De compacte en sfeervolle stad leent zich uitstekend als festivalstad. Na drie jaar Museum Speelklok verhuist het festivalhart nu naar TivoliVredenburg. Daar wordt op woensdag 10 september het festival officieel geopend en zal een groot deel van de avondconcerten plaatsvinden. De lunchconcerten vinden weer in RASA plaats. Een Utrechts tintje in het programma brengt o.m. Orestis Goumenos (1984, Griekenland), die Compositie studeerde aan het Utrechts Conservatorium en in 2012 de Utrechtse Kunstprijs won. Zijn werk is zaterdag 13 september te horen. Een nieuwe locatie is Galerie KuuB - nabij de Pieterskerk. Hier worden korte 'prediner' concerten geprogrammeerd. Op zaterdag 13 en zondag 14 september kan het publiek een route fietsen langs twee Utrechtse Horti: de Oude Hortus in het centrum en de Botanische Tuinen op de Uithof. Hier zullen diverse klankinstallaties van het Utrechtse klankcollectief Soundlings te beleven zijn. Het Utrechtse ensemble Insomnio speelt op het Slotconcert op zondag 14 september. Het jonge, baanbrekende ensemble Looptail is 'ensemble in residence' en zal iedere dag (on)verwacht opduiken in het programma.

Wim Henderickx, The Seven Chakras - do 11/09 om 22.45 u
De Belgische componist Wim Henderickx is dit jaar een van de juryleden die bepalen wie er aan het eind van het festival met de felbegeerde Gaudeamus Prijs vandoor gaat. In 2009 bewerkte hij zijn stuk The Seven Chakras, dat in eerste instantie voor strijkkwartet was geschreven, voor de saxofoons van het Amstel Quartet. Het stuk wordt aangevuld met live elektronica en geïntegreerde lichteffecten. De compositie bestaat uit zeven delen die elk een buitenmuzikale inspiratiebron gemeen hebben, waaronder de vier elementen aarde, water, vuur en lucht. De meditatieve, bezinnende sfeer heeft in combinatie met de elektronica en lichteffecten, een beklijvende impact op de luisteraar. Ideale kost voor een late night om na afloop geheel getransformeerd huiswaarts te keren.

Gaudeamus Prijs en Academy
Sinds 1957 wordt een belangrijk onderdeel van de programmering tijdens de Muziekweek bepaald door de ingezonden werken van jonge componisten die meedingen naar de Gaudeamus Prijs. Een vakjury selecteert uit honderden inzendingen uit binnen- en buitenland vanaf dit jaar vijf componisten die genomineerd worden voor de Gaudeamus Prijs. Met deze vijf componisten wordt - voorafgaande aan de Muziekweek - een intense samenwerking aangegaan in de vorm van deGaudeamus Academy. Van deze componisten worden diverse werken geprogrammeerd waardoor zij de gelegenheid krijgen zich van meerdere kanten te laten zien. De Muziekweek wordt voor hen meer dan ooit een 'showcase', waar zowel het publiek als het (internationale) professionele veld een bredere kijk op hen krijgt. Het te winnen geldbedrag bedraagt € 4.550 in de vorm van een compositie-opdracht voor een volgende Muziekweek.

Praktische info :

Gaudeamus Muziekweek
Van woensdag 10 t.e.m zondag 14 september 2014
Oop diverse locaties in Utrecht
(NL)

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.muziekweek.nl

23:56 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook