15/10/2014

Quartet-lab : vier ongelooflijk straffe muzikanten met werk van Beethoven tot Crumb in Leuven

quartet-lab Patricia Kopatchinskaja en Pieter Wispelwey kwamen eerst als solist naar Leuven, vervolgens als duo en nu met een bedwelmend nieuw strijkkwartet. Quartet-lab maakt een luisterrijke muzikale reis van Beethoven tot Crumb en houdt halt bij twee opmerkelijk duo's. De musici kruisen de degens in pittige dialogen in Three Madrigals van Bohuslav Martinu en in de onvolprezen Sonate voor viool en cello van Maurice Ravel. George Crumbs Black Angels klinkt zo ongewoon als de strijkkwartetten van Beethoven toentertijd. Crumb hekelde de Vietnamoorlog in 1970, getuige de ondertitel: "Thirteen Images from the Dark Land: a parable on our troubled contemporary world". Hij gooit werkelijk alles in de strijd: gongs, kristallen wijnglazen, elektronische versterking en muzikale citaten uit het Dies Irae, Tartini's Duivelstriller en de Danse Macabre.

Het 'elektrisch strijkkwartet' Black Angels is een 'gecomprimeerd' voorbeeld van George Crumbs disparate muzikale inspiratie. Die begint al met bijgeloof: het stuk is gedateerd op "vrijdag 13 maart 1970 (in tempore belli)". Bijgeloof wordt gecombineerd met fetisjgetallen: er zijn dertien onderdelen waarin de getallen 13 en 7 op verschillende manieren gecombineerd worden, zoals 13 maal 7, 7 in 13, 13 over 7, enzovoort. Bijgeloof ook in de 'zwarte engelen': gevallen engelen verbannen uit de hemel, duivels dus. De viool is de stem van de duivel, de cello mag God zijn.

Crumb refereert ook altijd aan het muzikale verleden: de dertien onderdelen worden gegroepeerd in drie hoofddelen, 'Departure', 'Absence', 'Return', een verwijzing naar Beethovens pianosonate nr. 26, Les Adieux . Voor Crumb wijst het eerste deel op de dood, die hij als thema in het begin van het stuk laat horen; het tweede is de afwezigheid van God met het thema van de gevallen engelen, het derde is de terugkeer van God die het kwade overwint. Verdere muzikale verwijzingen zijn de Trillo del diavolo of Duivelstrillersonate van de Italiaanse vioolvirtuoos Giuseppe Tartini, de diabolus in musica of duivelskwart en het gregoriaanse Dies irae. In het nummer 6, getiteld Pavana Lachrymae, citeert Crumb uit Schuberts strijkkwartet, gebaseerd op Der Tod und das Mädchen, waarmee de dood met de dans verbonden wordt. Dat is ook het geval in de Danse macabre en de Sarabanda de la Muerte Oscura met renaissanceverwijzingen. In het zesde nummer zijn trouwens ook sarabande-elementen aanwezig. Crumb noemt de Sarabanda de la Muerte Oscura zelf een pastiche-sarabande en laat echo's ervan weerklinken in het laatste nummer van het werk, de Threnody III. De referenties aan het verleden dringen door tot in de notatiewijze. Sommige onderdelen van partituren lijken bijvoorbeeld op middeleeuwse cirkelcanons.

De datering 'in tempore belli' (in oorlogstijd) zou kunnen refereren aan het ogenblik waarop de Vietnamoorlog volop woedde, maar Crumb heeft dat nooit bevestigd. Het is het huiveringwekkende in de expressie waardoor velen Black Angels geïdentificeerd hebben met oorlog, als een anti-oorlogsstuk. Voor anderen is het een transcenderende religieuze belevenis. Zeker is het 'elektriserend' door de gewelddadig uitvergrote klankmogelijkheden van het strijkkwartet.

Programma :

  • Ludwig Van Beethoven, Strijkkwartet op. 18 nr. 4
  • Bohuslav Martinu, Three Madrigals
  • Maurice Ravel, Sonate voor viool en cello
  • George Crumb, Black Angels

Praktische info :

quartet-lab : Beethoven, Martinu, Ravel, Crumb
Donderdag 16 oktober 2014 om 20.30 u
(inleiding door Yves Knockaert om 19.45 u)
Campus Gasthuisberg (Centraal Auditorium) - Leuven


Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be

Bron : tekst Yves Knockaert voor Novecento, oktober 2014

Extra :
George Crumb: www.georgecrumb.net, www.essentialsofmusic.com, en.wikipedia.org en youtube

Elders op Oorgetuige :
Twintigste editie Novecento met 7 concerten met muziek van de 20ste eeuw, 19/09/2014

20:13 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

08/10/2014

Peter Schat, Matthew Collings & Møster op Rumor festival voor avontuurlijke muziek in Utrecht

Rumor 78 Rumor is een festival voor avontuurlijke muziek in Utrecht. Centraal staat innovatieve muziek op de scheidslijn waar jazz, pop en gecomponeerde muziek samenkomen. Rumor wordt op onregelmatige basis georganiseerd met de gebruikelijke formule: drie concerten op drie locaties, voor één prijs. In de line up van deze editie muziek van Peter Schat, Matthew Collings en Møster!

Peter Schat - To You - Pandora (Tivoli Vredenburg)
Aart Strootman en ensemble F.C. Jongbloed
To You (1972) is een uitstekend voorbeeld van Schats politieke engagement. In het begin van de jaren zeventig verbiedt de gemeente Amsterdam het musiceren op straat. Dat heeft tot gevolg dat de politie 'op geheim gezag van de president-oligarch van de stadsrechtbank' gitaren inneemt. 'Alleen in 1971 al 280,' aldus de programmatoelichting. De gitaar heeft de hoofdrol in dit stuk van Schat. De bezetting: sopraan, twee orgels, drie basgitaren, vier piano's, zes gitaren en zes manshoge bromtollen. Met zo'n bezetting drijft het stuk in zijn handen niet anders dan tot waanzin. To You is het huzarenstukje voor gitaristen: "In de (Nederlandse) muziekgeschiedenis is dit aantal (bas)gitaren uniek." Aldus Aart Strootman, die het stuk gaat dirigeren: "Draaiende tollen, gemier op klassieke gitaren, gebrom op basgitaren, hamerende piano's, naadloze transities van improvisatie naar uitgeschreven noten, orgels die het geheel met dikke clusters aankleden en de solist maakt door alle registers de meest waanzinnige uithalen…. Uitgecomponeerde muzikale gekte - zeer meeslepend."

Matthew Collings - RASA
Voordat hij zich definitief in Edinburgh vestigde woonde componist en geluidskunstenaar Matthew Collings gedurende zes jaar in IJsland. Daar schreef hij een aantal albums die uitgebracht zijn onder de naam van zijn lo-fi/ambient project "Sketches for Albinos". Daar ook ontmoette hij Ben Frost, met wie hij nauw samenwerkte. Zijn muziek kan grofweg beschreven worden als 'een elementaire kronkeling van elektroakoestische (de)compositie', variërend van zeer korte, delicate momenten van intimiteit tot een allesoverheersend lawaai. De muziek is compositioneel, melodisch en qua geluid vaak overweldigend. Hiermee overbrugt hij de kloof tussen Steve Reich en avant-garde gitaarmuziek. Collings kreeg voor zijn eerdere albums al uitgebreid lof toegezwaaid door de internationale gemeenschap.

Møster! - Cloud 9 (Tivoli/Vredenburg)
Na een hectische festival zomer waarin Kjetil Møster op tournee was met uiteenlopende muziekgroepen, staat hij nu klaar om het 2de album van zijn favoriete band Møster!  te promoten. Hij wordt vergezeld door de legendarische Hans Magnus 'Snah' Ryan, gitarist/vocalist van Motorpsycho, Nikolai Hængsle Eilertsen, bassist in Elephant9, en drummer Kenneth Kapstad, eveneens van Motorpsycho.
De band is oorspronkelijk het resultaat van een opdracht voor het  Kongsberg Jazz Festival 2010. Hun eerste album,  'Edvard Lygre Møster' , werd maart 2013 uitgebracht en kreeg lovende kritieken. Album nr 2 werd op 12 september uitgebracht op het Noorse label Hubro. De titel 'Inner Earth' suggereert dat de band opnieuw een grote stap voorwaarts maakt op het progrock pad, maar ze blijven toch trouw aan de improvisaties vanuit de jazz en de klankstructuur van de psychedelische muziek. Møster neemt je mee op een oorverdovende en intense reis diep onder het aardoppervlak.

Praktische info :

Rumor 78 - Festival voor avontuurlijke muziek
Donderdag 9 oktober 2014 vanaf 20.30 u
Op verschillende locaties in Utrecht (Nl)


Meer info : www.rumor.nl

13:03 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

01/10/2014

Oxalys creëert nieuw werk van Luc Brewaeys in Vilvoorde

Luc Brewaeys Muziek van Mozart, Debussy en Ravel in opdracht gecomponeerd om te imponeren. Luc Brewaeys (foto) sluit aan met nieuw werk in opdracht van Oxalys met de harp in middelpunt. Mozart componeerde zijn klarinetconcert voor zijn goeie vriend Anton Stadler. Zijn feilloze techniek en vooral zijn warme, zoetgevooisde klank kwamen wondermooi tot hun recht in dit ambitieuze kwintet. Ook de Rhapsodie van Debussy en het Introduction et Allegro van Ravel zijn in zekere zin geschreven om mee uit te pakken. Debussy componeerde het als plichtwerk voor het Parijse conservatorium. Maurice Ravel componeerde één van de meest impressionistische werken in opdracht van instrumentenbouwer Erard, die een nieuw type pedaalharp wilde promoten. Luc Brewaeys voelt zich ongetwijfeld thuis in het gezelschap van Ravel en Debussy. Hij hercomponeerde en orkestreerde in 2005 zelfs enkele pianopreludes van Debussy. Nu componeerde hij een nieuw werk voor Oxalys waarin de harp eveneens een belangrijke rol speelt.

De samenwerking met Luc Brewaeys is een nieuwe stap in het rijke palmares van Oxalys. Op hun vraag schreef Brewaeys een nieuw werk dat tijdens dit concert in Vilvoorde in wereldpremière gaat. In 2013 heeft de klassieke muziekzender Klara componist Luc Brewaeys uitgeroepen tot musicus van het jaar. Brewaeys schreef zeven symfonieën, een opera en kamermuziek. "Muziek van een zeldzame frisheid, helaas nog veel te weinig gekend", aldus de jury.

Zijn muziek kan het best omschreven worden als 'spectraal symfonisch' met (voornamelijk in recentere werken) lyrische accenten. Met 'symfonisch' bedoelt men: muziek geschreven voor grote orkesten. 'Spectraal' wil zeggen: muziek, gebaseerd is op de natuurlijke boventonen. 'Eppur si muove' betekent zoveel als 'en toch beweegt ze' en is de uitspraak van Galilei tegen de paus over de aarde, na zijn proces. Het begin en het einde van het stuk zullen relatief rustig zijn maar verder komt er veel snelle muziek en zal er heel wat in gebeuren.

Programma :

  • Wolfgang Amadeus Mozart, Klarinetkwintet K. 581
  • Claude Debussy, Première Rhapsodie (arr. David Walter)
  • Maurice Ravel, Introduction et Allegro
  • Luc Brewaeys, Eppur si muove

Praktische info :

Oxalys : Mozart, Debussy, Ravel, Brewaeys
Zaterdag 4 oktober 2014 om 20.30 u
CC Het Bolwerk - Vilvoorde


Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be, www.hetbolwerk.be en www.oxalys.be

Extra :
Luc Brewaeys : www.lucbrewaeys.com, www.matrix-new-music.be en youtube

00:35 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

30/09/2014

Daverende percussieperformance van Pulse Percussion Trio in Oudenaarde

Pulse Percussion Trio Rythmosis is de daverende percussieperformance van Pulse Percussion Trio. Drie straffe slagwerkers bundelen hun kunnen in een eigenzinnige, creatieve podiumact. Het programma zit tjokvol groove, klassiek, swing en lyriek. De drie spelers gebruiken hun hele lichaam om met elkaar te communiceren. De voorstelling van het trio is het resultaat van zeven jaar muzikale ontwikkeling en belooft een heus spektakel te worden! 

Pulse Percussion Trio werd winnaar van internationale kamermuziekwedstrijden in Nederland en Italië en verzorgde opnames voor Radio 1, Klara en de Nederlandse AVRO. Ze concerteerden in binnenen buitenland, onder meer op het Festival van Vlaanderen Gent, in Bozar, in het Concertgebouw Amsterdam en in heel wat culturele centra.

Praktische info :

Pulse Percussion Trio : Rythmosis
Zaterdag 4 oktober 2014 om 20.30 u
De Woeker - Oudenaarde


Meer info : www.gentfestival.be

Bekijk alvast deze video van Pulse Percussion Trio

21:08 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Fenomenaal : Steven Osborne met Vingt regards van Messiaen in Leuven

Steven Osborne Op woensdag 1 oktober brengt Steven Osborne 'Vingt regards sur l'enfant-Jésus' uit 1944 in Leuven. Osborne speelt deze magistrale musico-theologische pianocyclus zonder pauze om de intensiteit ervan volledig tot zijn recht te laten komen. Steven Osborne was vorige week te gast in het Concertgebouw in Brugge. Jeroen Vanacker meldde: "Het concert van Osborne was fenomenaal. Het publiek vloog meteen recht na afloop, nadat iedereen twee uur de adem inhield. Wat een beheersing en concentratie, wat een ongelofelijke contrasten en kleuren, wat een opbouw en spanning. Een topconcert dat lang zal nazinderen. Veel plezier ermee in Leuven".

Vingt regards sur l'enfant-Jésus uit 1944 is een meesterwerk uit de pianoliteratuur. Steven Osborne brak internationaal door met zijn cd opname ervan. Olivier Messiaen is een van de belangrijkste componisten uit de vorige eeuw. Het katholicisme staat centraal in zijn oeuvre. Elk van de twintig contemplaties op de figuur van Jezus Christus is gebaseerd op een vers uit de bijbel of op een thema uit het katholicisme. Steve Osborne speelt deze musico-theologische pianocyclus (duur: 2u10min!) zonder pauze om de intensiteit ervan volledig tot zijn recht te laten komen. De vele contrasten en de afwisseling tussen virtuositeit en poëzie houden de spanning er goed in. Je krijgt hier inderdaad een overweldigende ervaring, van het soort dat een mensenleven verandert.

Olivier Messiaen staat geboekstaafd als katholiek modernistisch componist, voorwaar een zeldzame soort. De periode waarin hij zijn Vingt Regards componeerde - tussen 23 maart en 8 september 1944 - was een bijzonder woelige tijd voor de Franse hoofdstad. De oorlog en de Duitse bezetting hadden de lichtstad tot op de rand van de afgrond gebracht, en als gevolg van de malaise was het godsbesef naar beneden getuimeld. Maar op 24 augustus keerde het tij: de geallieerden parkeerden hun tanks voor het Hôtel de Ville, en de volgende dag al kon generaal de Gaulle met een triomfantelijke stoet van de Arc de Triomphe naar de Notre Dame het einde van de Parijse bezetting vieren. Het grootste deel van Vingt Regards werd met andere woorden in barre oorlogsomstandigheden geschreven.

Aan de oorsprong van deze twintigdelige pianocyclus ligt een opdracht van Henri Barraud, directeur muziek van Radio France. Hij wou een radio-uitzending maken rond het kerstfeest, waarin teksten van de Franse schrijver Maurice Toesca afgewisseld zouden worden met muziek van Olivier Messiaen. De uitzending was begroot op twaalf overwegingen en ongeveer een kwartier muziek. Het project werd uiteindelijk afgeblazen, maar zowel de tekst als de muziek vonden hun weg naar een uitgever. Toesca’s tekst werd verlucht met sprekende gravures van de Franse kunstenaar Michel Ciry. Hij gaf zijn personages grote, bolle ogen, wier regards de diepte van het mysterie van de menswording peilen. Messiaen van zijn kant beperkte zich niet tot een kwartier muziek; zijn twintig pianostukken nemen ruim twee uur in beslag.

Als Messiaens muziek oorspronkelijk bedoeld was om nà een tekst te klinken, kan ze dan wel nog functioneren zonder die tekst? Is er niet onvermijdelijk een betekenislaag geamputeerd? En wat dan met de context waarin Messiaens muziek vandaag klinkt, de hedendaagse geseculariseerde maatschappij? Heeft het wel nog zin de ontkerkelijkte luisteraar van vandaag Messiaens muzikale peilingen van een cruciaal geloofspunt uit de katholieke theologie voor te schotelen? Indien Vingt Regards niets meer was dan een reeks van twintig zoutloze, devotionele pianostukken, dan zou het inderdaad geen zin hebben deze muziek nu nog uit te voeren. Doch Messiaen had een gloeiende hekel aan duffe devotiekunst die de eigen kerkelijke abonnees moest bedienen. Zijn artistieke invalshoek was niet devotioneel, maar theologisch. 'Une musique vraie' - muziek met een waarheidsclaim - zo omschreef hij het mikpunt van zijn esthetiek.

En dat doel streefde hij na als een onvervalste modernist die tegelijk belijdend katholiek was. Met beide voeten stond Messiaen immers in de twintigste-eeuwse vernieuwende esthetiek, waarmee hij evenwel een eeuwenoud doel trachtte te dienen. Zijn muziek laat zich dan ook niet degraderen tot slaafse illustratie van katholieke dogma's, maar ze ontplooit haar eigen wetmatigheden tot het uiterste. Zo is ook Vingt Regards geen muziek bij iets wat uiteindelijk beter in woorden kan gezegd worden, geen muzikale spin-off van een hoofdstuk uit de catechismus. In dit opzicht is het nog niet zo verwonderlijk dat het project van Henri Barraud uiteindelijk mislukte: Messiaens muziek liet zich immers niet zomaar de levieten lezen door de tekst van Toesca. De paradox van Vingt Regards ligt juist in het feit dat de muziek in en doorheen haar onherleidbaar eigen logica over andere dingen komt te spreken.

De componist bouwde zijn muzikale logica op rond drie thema's die als herkenningspunten voor de luisteraar fungeren. Het belangrijkste en meest in het oor springende is het zogenaamde thème de Dieu. Dit Godsthema bestaat uit vijf bont gekleurde akkoorden, die in de eerste regard (Regard du Père) gepresenteerd worden. Messiaen projecteert de vijf akkoorden daar op een majestueuze tijdschaal, waardoor ze als imposante zuilen van tijd klinken, die afgemeten worden aan de gelijkmatig tikkende hartslag van de zestiende noten in het hogere register van het pianoklavier. Hun onwankelbare regelmaat geeft deze schijnbaar roerloze muziek - God als onbewogen beweger - toch het karakter van een gestage openbaring. Het Godsthema loopt als een rode draad doorheen een handvol van de Vingt Regards, maar springt vooral in het oor in elke vijfde regard. Structureel gezien vormen deze regards de fundamenten waarop het monumentale bouwwerk van Vingt Regards rust. Maar ook vanuit theologisch oogpunt zijn dit de belangrijkste blikken op het kind Jezus: de blik van de Vader (1), de Zoon (5), en de Geest (10), alsook van de Zoon in de gedaante van de communie (15) en de Zoon in de gedaante van zijn mystiek lichaam, de Kerk (20).

De vijfledige structuur die Messiaen zo door middel van het Godsthema articuleert, staat garant voor een uitgebalanceerde dramaturgie. De cyclus opent met vijf regards die alle overwegend contemplatief en rustig van toon zijn. In de vijfde regard verschijnt het Godsthema opnieuw, niet langer in de mysterieus versluierde bassen, zoals in de eerste, maar lichtend helder in het middenregister van de piano. Het wordt gecombineerd met een ritmische canon tussen twee lagen akkoorden die bovenop het thème de Dieu gestapeld worden. Die twee lagen gaan ijskoud hun gang in het hogere, zilverachtige register van het pianoklavier, compleet onafhankelijk van het Godsthema. De ritmische canon die hun interactie regelt, blijft voor de luisteraar even onpeilbaar als de theologische inspiratie van dit stuk dat was voor Messiaen. Maar toch wordt ook deze nagenoeg rituele muziek vermenselijkt, met name op de momenten dat de strakke afwikkeling van de canon onverhoeds opgeschort wordt door het buitelende gekwetter van Messiaens vogeltjes.

Deze idylle wordt bruusk verstoord door de inzet van de zesde regard, die Gods scheppende kracht celebreert. Messiaen noemde deze energieke fuga met zijn elektriserende spanningsbogen graag de 'big bang' van Vingt Regards. En terecht, want in dat stuk wordt voor het eerst een energiebron aangeboord die de cyclus krachtig voortstuwt tot aan de extatische climax van de allerlaatste regard. Bij de compositie van deze en andere ongebreideld virtuoze regards wist Messiaen zich ongetwijfeld geruggensteund door de immense pianistieke mogelijkheden van Yvonne Loriod, voor wie hij de bundel componeerde. In 1943 nog, het jaar voorafgaand aan de compositie van Vingt Regards, had hij samen met haar de première gespeeld van Visions de l’Amen voor twee piano’s. Ook daar al had hij maatwerk geleverd: de pianopartij bedoeld voor Loriod is beduidend veeleisender dan de andere, die Messiaen voor zijn rekening nam. Tussen de zesde en de tiende regard zitten drie kortere stukken van het type dat Messiaen als immaterieel en symbolisch karakteriseerde: de regards van het kruis, van de hoogten en van de tijd. De pianoschriftuur is er speculatief eerder dan zinnelijk, uitgedund eerder dan virtuoos volgepakt.

De tweede helft van Vingt Regards, hoewel ook nog duidelijk gegroepeerd per vijf stukken, wordt toch veeleer geritmeerd door enkele grootschalige regards in traag tempo, die op gelijke afstand van elkaar voorkomen (nrs. 11, 15 en 19) en alle min of meer duidelijk het thème de Dieu weer opnemen. Zo krijgt de luisteraar het gevoel dat er zich, ondanks de traagheid waarmee de tweede helft van de cyclus dooraderd is, toch met toenemende urgentie een kern ontvouwt die pas in de laatste regard helemaal aan het licht zal komen. Tot dat gevoel van urgentie draagt ook het feit bij dat Messiaen tussen die breedopgezette regards telkens een trits van eerder gedrongen stukken plaatst (nrs. 12-14 en 16-18), die als een soort machinekamer fungeren waar brandstof gegeven wordt aan de voorwaartse stuwkracht van heel de cyclus.

Het brandpunt van Messiaens muzikale dramaturgie ligt in de laatste regard (Regard de l'Église d'amour), goed voor ongeveer een kwartier muziek - de tijdsspanne die Henri Barraud oorspronkelijk voor het geheel voorzien had! In dit stuk laat Messiaen de drie thematische herkenningspunten samenvloeien, als een voorbereiding op wat hij de 'verheerlijking van het Godsthema' noemt. Met deze glorieuze climax – een waar negatiefbeeld van de eerste regard, qua klanksterkte, levendigheid en virtuositeit - sluit Messiaen de cirkel van zijn indrukwekkende oorlogscyclus.

Praktische info :

Steven Osborne : Messiaen, Vingt regards sur l'enfant-Jésus
Woensdag 1 oktober 2014 om 20.30 u
(Inleiding door Jan Christiaens om 19.45 u )
Grote Aula Maria Theresia - Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be en www.stevenosborne.co.uk

Bron : tekst Jan Christiaens voor Novecento, september 2014

Elders op Oorgetuige :
Twintigste editie Novecento met 7 concerten met muziek van de 20ste eeuw, 19/09/2014

20:46 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

28/09/2014

Twaalfde editie van Nuit Blanche in Brussel

Nuit Blanche De nacht van zaterdag 4 op zondag 5 oktober is het centrum van Brussel weer het decor voor de twaalfde editie van Nuit Blanche. Nuit Blanche is een nacht waarin de mensen kunnen samenkomen, een nacht waar men het ongewone en de hedendaagse creativiteit samen ontdekt in een aangename en feestelijke sfeer. Op het programma staan installaties, performances, multimediaprojecties, optredens, interactieve animatie en performances van dj's en vj's. Het thema van 2014 is filmkunst.

Nuit Blanche is een artistiek én populair cultureel project dat mensen aanspoort de stedelijke omgeving vanuit een nieuwe invalshoek te (her)ontdekken of te (her)overen. Nuit Blanche wil een nacht organiseren - voor een veeleisend publiek - waarin de mensen kunnen samenkomen en het ongewone en de hedendaagse kunst samen kunnen ontdekken in een warme en feestelijke sfeer die ontdekking en verwondering in de hand werkt. Nuit Blanche wil de stad openstellen voor de wereld van de nacht door de toegankelijkheid van heel wat plekken voor een breed publiek te bevorderen.

Een greep uit het programma :

Klaus Verscheure, Spectra Ensemble & Tom McRae : 14 emotions/ Allegoria Via Dolorosa - Beursgebouw
Op deze moderne cultusplaats bieden veertien sterk sprekende taferelen een ontwijde herinterpretatie van de kruisweg. Haast onmerkbaar beginnen de personages te bewegen. Elk scherm toont een emotie, opgenomen in tien seconden en weergegeven in veertien intense minuten. Het geheel wordt naar een hoger niveau getild door de muziek van het Spectra Ensemble.
Schilder-cineast Klaus Verscheure baseerde zijn video-installatie op de iconografie van de klassieke kruisweg, ontdaan van religieuze connotaties. De 'Via Dolorosa' als metafoor voor het schuldgevoel, opgedrongen door religies. Een spiegel van de hedendaagse maatschappij? Singer-songwriter Tom McRae componeerde de beklijvende soundtrack.
spectraensemble.nettools.be

Vivian Barigand & Arnaud Eeckhout : Twist - Grand Casino Brussels Viage
Welkom in de vierde dimensie. Een gigantisch stuk aluminium demonstreert zijn bedwelmende eigenschappen, zowel visueel als auditief. Onderworpen aan draaiingen en golfbewegingen treedt het materiaal in dialoog met de ruimte en de lichamen. Het suggereert wind, regen, zee, een heel landschap, en dompelt je onder in een sfeer van eindeloze contemplatie.

Pierre Debusschere, Bassem Akiki & De Munt Chamber Music Ensembles : I Know Simply That The Sky Will Last Longer Than I - De Munt
De Brusselse kunstenaar Pierre Debusschere haalt al lang inspiratie uit de muziek en ontwierp het beeldmateriaal voor seizoen 2014-2015 van De Munt. Hij maakte naam in de modewereld, maar schudt in deze kleurrijke trance de glamourwereld flink dooreen, met als resultaat een aanstekelijke bevraging van de bewegingen van het lichaam. I Know Simply That The Sky Will Last Longer Than I kent een buitengewone esthetiek die het lichaam en de link tussen het creatief proces en de muziek in vraag stelt. Zijn werk wordt in de Munt geprojecteerd en begeleid door de musici van het huisorkest, o.l.v. Bassem Akiki. Op het plein zullen live artiesten en DJ’s de visuele creaties begeleiden van Pierre Debusschere.

Todor Todoroff & Christian Graupner : PendulA - Hôtel Marivaux_Back
In het midden van de in onbruik geraakte filmzaal weerklinkt een zucht, we horen stemmen en klanken die de ruimte inpalmen. Cinema Marivaux ontwaakt. Het hypnotiserende geslinger van de pendules geeft gestalte aan het kloppende hart van de filmzaal. De bezoekers ontcijferen beetje bij beetje de stukken van een verborgen partituur. PendulA is een interactieve klank-, video- en lichtinstallatie die de tijd en ruimte lijkt te scanderen. De installatie wordt opgeluisterd door elektro-akoestische liveconcerten van componisten Todor Todoroff, Stephan Dunkelman en Rafael Munoz met Sigrid Vandenbogearde.

Praktische info

Nuit Blanche
Zaterdag 4 oktober 2014 vanaf 19.00 u
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op nuitblanchebrussels.be

23:12 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

26/09/2014

Muzikale curiosa uit de 20ste eeuw voor strijktrio en pianokwartet

Norbert Rosseau Goeyvaerts String Trio en Jan Michiels duiken maandag de 20ste eeuw in en zetten o.a. de Gentse Norbert Rosseau (foto) en 'een speciale' Karel Goeyvaerts op het programma. Zowel het trio als Michiels zijn fan van 20ste-eeuwse muziek. De musici over Rosseau: "Vanmorgen hebben we met Jan gerepeteerd. Het pianokwartet van Rosseau is echt een geweldige ontdekking!"  Voor Goeyvaerts moeten de ochtend van het concert de nieuwsberichten (in verschillende talen) opgenomen worden voor de partituur die 's avonds op de pupiter staat. Voor wie iets nieuws wil ontdekken is dit een niet te missen concert. Voorts werk van: Skalkottas, Schönberg en Xenakis.

Hoogromantische expressie, dodecafonie, waanzinnige energie en muzikaal experiment uit de vorige eeuw. Goeyvaert trio en Jan Michiels zijn er wild van. Arnold Schönberg schrijft zijn expressief Strijktrio op. 45 nadat hij nipt aan de dood ontsnapte. Zijn leerlingen Nikos Skalkottas en Norbert Rosseau lopen in zijn voetspoor met dodecafonie en hoogromantische expressie. De jongere generatie kiest andere paden. Xenakis laat de strijkinstrumenten een waanzinnige energie produceren. Goeyvaerts experimenteert: hij geeft opdracht om op de dag van het concert een opname te maken van nieuwsberichten in verschillende talen. De musici moeten hier op ' inspelen' (toch houdt meestercomponist Karel Goeyvaerts de muzikale kwaliteit stevig in de hand).

Het twaalftoonssysteem leverde de basis voor Schönbergs prestige en invloed: hij slaagde er immers in om een systeem uit te werken dat tegelijk heel flexibel was en tegelijk door en door logisch. Voor de andere componisten op het programma zou Schönbergs twaalftoonssysteem op diverse manieren een oriëntatiepunt worden. Het meest letterlijk voor Nikos Skalkottas, die als student in Berlijn bij Schönberg compositie ging studeren. Het Strijktrio Nr. 2 schreef hij in 1935, kort na zijn terugkeer in Griekenland. Het draagt de sporen van zijn studie bij Schönberg: een doorgedreven gebruik van de twaalf tonen, een compacte schriftuur en voortdurend ontwikkelende motieven. Ook Norbert Rosseau zou zich de twaalftoonstechniek van Schönberg eigen maken en er in de jaren 1960 en 1970 - ruim na de dood van Schönberg - een heel persoonlijke invulling aan geven, zoals in het pianokwartet (1975).

Karel Goeyvaerts en Iannis Xenakis behoorden beiden tot de generatie die onmiddellijk na de Tweede Wereldoorlog een nieuwe impuls aan de hedendaagse muziek zouden geven, maar hun vertrekpunten waren anders: waar Goeyvaerts de twaalftoonstechniek van Schönberg als een evident vertrekpunt zag voor een nog veel meer doorgedreven rationele manier van componeren, zocht Iannis Xenakis iets gelijkaardigs in een heel andere hoek: algoritmes en complexe wiskundige structuren die een heel amorf, chaotisch kluwen van klanken konden kneden tot overrompelende sonore massa's. In het wat latere strijktrio Ikhoor (1978) zijn de chaotische elementen niet meer zo extreem (zo is er een regelmatige puls en zijn er herkenbare herhaalde motieven te horen) maar blijft Xenakis' fascinatie voor ruwe klank en een harde, strakke speelstijl onmiskenbaar. Ook Goeyvaerts' pianokwartet stamt uit een wat latere fase van zijn carrière. De strenge twaalftoonsprincipes had hij dan al een eindje achter zich gelaten en hij was vooral bezig met collage-achtige composities. Het Pianokwartet (1972) heeft een vrije, open structuur: het bestaat uit zeven verschillende segmenten waarvan de muzikanten de volgorde zelf mogen kiezen en waarvan de interpretatie afhankelijk is van verschillende vrijer te bepalen factoren. Goeyvaerts schrijft voor dat die segmenten gecombineerd moeten worden met een tape. Maar ook die is onderhevig aan de onvoorspelbare toevalsfactoren van het moment: de tape moet namelijk op de dag van het concert zelf worden gemaakt, aan de hand van fragmenten van radionieuwsberichten van die dag. Een instructie die maakt dat in een 'oude' compositie steeds minstens één aspect letterlijk zeer actueel zal zijn.

 Programma :

  • Norbert Rosseau (1907-1975), Pianokwartet 'opus posthumus'
  • Nikos Skalkottas (1904-1949), Strijktrio
  • Iannis Xenakis (1922-2001), Ikhoor
  • Karel Goeyvaerts (1923-1993), Pianokwartet met magnetofoon
  • Arnold Schönberg (1874-1951), Sechs kleine Klavierstücke - Strijktrio

Praktische info :

Goeyvaerts String Trio & Jan Michiels : Rosseau, Skalkottas, Xenakis, Goeyvaerts, Schönberg
Maandag 29 september 2014 om 20.30 u
(inleiding door Maarten Beirens om 19.45 u)
STUK - Leuven


Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be, www.stringtrio.net en www.michielsjan.be

Bron : tekst Maarten Beirens voor Novecento, september 2014

Extra :
Norbert Rosseau op nl.wikipedia.org en www.cebedem.be
Iannis Xenakis : www.iannis-xenakis.org, www.xenakis-ensemble.com en youtube
Iannis Xenakis (1922-2001): Mathematicus en filosoof, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Karel Goeyvaerts op www.matrix-new-music.be, www.cebedem.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Twintigste editie Novecento met 7 concerten met muziek van de 20ste eeuw, 19/09/2014

18:12 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

25/09/2014

Technogod Derrick May & klassieke muziek komen op magische wijze samen op OdeGand By Night

OdeGand By Night Met OdeGand By Night gaat Gent Festival van Vlaanderen er voor de tweede keer uit met een knal. Ook dit jaar zullen componisten het nachtleven induiken terwijl elektrowizards hun klanken ten dienste stellen van de dirigent. Laat je omverblazen op zes locaties in de Gentse binnenstad. Een hele nacht kan je er dromen - met open ogen en gespitste oren - van dj's met gevoelige snaren en orkesten op de dansvloer. Dit jaar als top of the bill Detroit-soulmachine Derrick May die de blauwdruk maakte voor techno zoals we die vandaag kennen. Verder prijken op het programma: Sysmo & DJ Grazzhoppa, KEDA, het trio Khalifé Schumacher Tristano, Pnut & István Várdai en Nacht und Traüme.

Nacht und Traüme
Licht en duister, leven en dood, dag en nacht. Charles Dekeyser tast breuklijnen af aan de hand van een bijzonder repertoire. Liederen van Wagner, Mahler, Schubert en Strauss, teksten van Heine en Rückert, allemaal in het Duits en geschreven tussen 1822 en 1901 - in volle romantiek. Zijn schitterende basso krijgt begeleiding van de piano van Adriaan Jacobs. Maar dat is lang niet alles. Het concert - drie keer, een halfuur - komt ook visueel tot leven in de suggestieve beeldtaal van Emilie Lauwers en Andrea Copetti. Een maalstroom die het publiek vanaf de eerste toon meevoert langs associaties en vrije interpretaties van universele thema's. Tot het licht weer aangaat. Of de volstrekte duisternis valt.

Keda
De Koreaan E'Joung-Ju is een meester van de geomungo, een traditioneel zessnarig houtinstrument dat al meer dan duizend jaar van zich laat horen in zowel klassieke als populaire muziek. Mathias Delplanque, geboren in Burkina Faso, is componist, performer, muziekcriticus, kunstenaar en stichtend lid van verscheidende ensembles. Wat dit onuitgegeven duo over tijd en ruimte heen bindt, is een onverzadigbare drang naar vernieuwing en verwondering. Met partjes blues, Afrikaanse en Jamaicaanse klanken, en flarden ambient en noise creëren ze folk voor imaginaire culturen. Muzikale ambacht met roots in het verleden en vertakkingen naar de toekomst.

Pnut & Istvan Vardai
Sinds zijn debuutconcert in 1998 stapelt cellist István Várdai de prijzen op. Met zijn virtuositeit bevrijdt hij partituren van alle stoffigheid - een uniek genie. Zijn spel wordt eensluidend als adembenemend omschreven, steunend op de perfecte intonatie, opgewaardeerd met een adequate interpretatie en een onfeilbaar tempo. Van zodra de Hongaar in het voetlicht treedt, wordt ongebreidelde trance meer garantie dan prognose. Tijdens OdeGand By Night gaat de jonge royalty van de cello het duel aan met Pnut, The King Of Fingers, né John Hunt – een fingerdancer die performt met meer vingers dan u op twee handen kan tellen.

Sysmo & DJ Grazzhoppa
Twaalf percussionisten, een dirigent en een DJ: Sysmo is méér dan zomaar een drumband met één plus één. Het is een live percussie-concept, een ervaring. Pounding drum music als glijmiddel tussen ritme en dans. Middels een multidisciplinaire gebarentaal communiceert de dirigent met drummers en wordt de muziek live gecomponeerd. Met bovendien een extra te oversteken taalbrug: DJ Grazzhoppa. Na uitstapjes richting onder meer jazz met Aka Moon en DJ Grazzhoppa's DJ Bigband is de turntablist natuurlijk niet aan zijn proefstuk toe en weet dan ook perfect de conversatie aan te gaan met het slang van de percussie. Van beat naar paukenslag en terug, ritmische precisieraketten met maar één doel: je mind, je body en je soul.

Khalife Schumacher Tristano
Als de twee grootheden van de Luxemburgse jazz zich aan een project wagen, weet je dat de wetten van de zwaartekracht eraan moeten geloven. Samen met de Libanese percussionist Bachar Khalifé vormen Pascal Schumacher (vibes, marimba, glockenspiel) en Francesco Tristano (piano en elektronica) een powertrio dat alternatieve energie opwekt met experiment en improvisatie, zonder de compositie uit het oog te verliezen. Geluidsgolven, loops en lagen verweven ze tot een kosmische sluier waarvan ze af en toe een tipje oplichten. Net genoeg om u deelgenoot te maken van hun schouwspel, net te weinig om hun geheim te ontrafelen. Ook visueel blijven ze intrigeren: niemand beroert zijn instrumenten zoals Tristano, Khalifé en Schumacher.

Derrick may + Symfonieorkest Vlaanderen
De Miles Davis van de Detroit techno. Al heeft hij achter zijn draaitafels soms meer weg van showbeest James Brown. Het zijn referenties die kunnen tellen-en ze zijn meer dan verdiend. Zijn 'Strings of Life' blijft een van de grootste klassiekers van de dansvloer, geen dj kan zonder een exemplaar op zijn draaitafel of harde schijf. Maar ook buiten een clubomgeving staan zijn composities als een huis. Samen met de geluidsarchitecten van het Symfonieorkest Vlaanderen worden daar ongetwijfeld een aantal extra verdiepingen aan toegevoegd. Onlangs testte Derrick May de formule uit met het Filharmonische Orkest van Macedonië met een onvergetelijke performance tot gevolg. Wij verwachten niets minder in Gent. Wellicht meer.

Praktische info :

OdeGand By Night
Zaterdag 27 september 2014 vanaf 20.00 u
Op verschillende locaties in de Gentse binnenstad


Meer info : www.odegandbynight.be

Elders op Oorgetuige :
Gent Festival van Vlaanderen verrast opnieuw met uitzonderlijk gevarieerd programma en tal van internationale topnamen, 9/09/2014

17:25 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

21/09/2014

Salome Kammer & Daan Vandewalle : liedrecital met een hoog Faustgehalte

Salome Kammer In het kader van de uitreiking van de Magister Artium Gandensis zingt Salomé Kammer (foto) het openingsconcert van de School of Arts voor het academiejaar 2014-15, begeleid door pianist docent Daan Vandewalle. Het concert wordt georganiseerd in samenwerking met het Gent Festival van Vlaanderen. Salome Kammer heeft een fors charisma en haar stem-metamorfoses zijn talrijk. Altijd opnieuw is het een 'betoon'. In span met Daan Vandewalle - meester in zijn vak - krijgen we die avond iets faustisch te horen. Faust bonkt in talloze gedaantes: de oertaal bij Schwitters, spraakverwarring in de toren van Babel, auditieve illusies van eindeloos oplopende trappen bij Ligeti, de duivelse eloquentie van de commercie, het woeste, het laaiende... Maar het verontrustende in heel dat verhaal, is dat het verleidelijk klinkt!

Magister Artium Gandensis 2014 
Sinds 2010 reikt de Hogeschool Gent een prijs in de kunsten uit onder de naam Magister Artium Gandensis. Op voordracht vanuit de School of Arts besliste het Bestuurscollege om de prijs voor 2014 uit te reiken aan Salomé Kammer. De kwaliteit van Salomé Kammers gespecialiseerd werk binnen de actuele muziek, gekoppeld aan een interdisciplinaire en experimentele openheid, staan model voor een benadering van de kunsten die vanuit het pedagogisch model van de School of Arts als waardevol wordt gezien. Haar expertise in hedendaagse klassieke muziek spoort met een klemtoon die in de muziekopleiding van de School of Arts wordt gelegd. Door haar charisma, artistieke openheid en grondige inzet op de hoogste kwaliteit, verpersoonlijkt Salomé Kammer een kunstenaarschap dat voor studenten van de School of Arts als inspirerend en richtinggevend kan gelden.

Programma :

  • George Antheil, Sonata Sauvage
  • Kurt Schwitters, Ursonate, 1. Satz
  • Alexander Scriabin, Sonata nr. 9, Op. 68 'Black Mass'
  • Mauricio Kagel, Vier liederen uit Turm zu Babel
  • György Ligeti, Studie 13, L'Escalier du Diable
  • Franz Liszt, Trübe Wolken - S 199
  • Hans Eisler, Twee elegieën uit An die Nachgeborenen - Hollywood Elegien Alban Berg, Vier Lieder, Op. 2

Praktische info :

Salome Kammer & Daan Vandewalle
Vrijdag 26 september 2014 om 20.30 u
Miryzaal - Conservatorium Gent

Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.gentfestival.be, schoolofartsgent.be, www.daanvandewalle.com en www.salomekammer.de

Extra:
Mauricio Kagel : www.mauricio-kagel.com, www.edition-peters.de, brahms.ircam.fr, UbuWeb Film (met de volledige versie van 'Match' en 'Antithèse.) en youtube
Mauricio Kagel, een inleiding..., Godfried-Willem Raes op www.logosfoundation.org
There Will Always Be Questions Enough. Mauricio Kagel in conversation with Max Nyffeler op www.beckmesser.de, 23/03/2000
'Lachen om de Dood', Jacques Kruithof, verschenen in Nieuw Wereld Tijdschrift, 1989, nummer 3, fragment opgenomen in programmaboekje deSingel, december 2000
Kagel - een schets van nabij, Luk Vaes, september 2007
Mauricio Kagel (1931-2008). Leukste componist van de twintigste eeuw op www.nrc.nl, 19/09/2008
György Ligeti : www.schott-musik.de en youtube
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006

Elders op Oorgetuige :
Gent Festival van Vlaanderen verrast opnieuw met uitzonderlijk gevarieerd programma en tal van internationale topnamen, 9/09/2014

22:29 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

20/09/2014

Feniks Festival : driedaagse ontdekkingsreis in het teken van de ontmoeting

Feniks Festival Volgend weekend vindt in de muziektheaterwerkplaats van Walpurgis aan het Deurneleitje in Mortsel de 10de editie van het Feniks Festival. Een driedaagse ontdekkingsreis waarin poëzie, dans, zang, circus, muziek en beeldende kunst moeiteloos in elkaar overgaan en oude rotten in het vak de scène delen met jong talent. Voor wie zijn blik wil verruimen. Voor wie graag verrast en verrast wil worden. Voor wie graag onbevangen in het onbekende stapt. Voor wie tijd wil nemen om te genieten.

Het Feniks Festival is een feest voor oren en ogen ter ere van de verbeelding, onze dromen... Dit jaar ontvangt Walpurgis behalve enkele doorwinterde collega-gezelschappen ook zes jonge kunstenaars die speciaal voor het Feniks Festival nieuw werk maken. Daarnaast biedt Walpurgis in samenwerking met NEST voor het eerst ook een podium aan een tiental jongeren die staan te popelen om de scène te veroveren. De 11de editie van het Feniks Festival wordt eens te meer een mooie gelegenheid voor diverse ontmoetingen. En een ander ontmoeten, dat is toch het beste wat er is?

Ook deze keer mag je je verwachten aan een feestelijke opening, een verrassende librettolezing en tal van andere artistieke projecten in allerlei stadia van ontwikkeling: van eerste lezing, over work-in-progress en tryouts tot nieuwe voorstellingen die al dan niet in opdracht van Walpurgis gecreëerd worden. En tussen de bedrijven door kan je buiten op het terras met een drankje op adem komen of op plundertocht gaan in het festival-winkeltje met Walpurgisrecords, accessoires en kostuums uit vroegere producties... Op zondagavond wordt het Feniks Festival feestelijk afgesloten met een gevarieerd en smakelijk buffet waarbij publiek en artiesten samen aan tafel zitten.

Artistiek gezien is het Feniks Festival behoorlijk uniek omdat het een platform is voor artistieke projecten in alle stadia van ontwikkeling : van eerste lezing, over toonmoment tot première. Op maatschappelijk vlak wil Walpurgis we met dit festival het sociale weefsel in de stad en de samenleving versterken. Door de oprichting van een solidariteitsfonds en de vruchtvolle samenwerking met organisaties zoals PC St-Amedeus, OCMW-Mortsel en Rechtop! verlagen ze de drempels voor nieuwkomers en mensen voor wie cultuur moeilijker bereikbaar is.

Hedendaagse muziektheaterproducties
Walpurgis specialiseert zich sinds haar oprichting in 1989 in de creatie en de ontwikkeling van hedendaags muziektheater waarin de zanger als maker en uitvoerder centraal staat. Walpurgis is een plek van artistieke en culturele diversiteit: multidisciplinair en meerstemmig. Zij is een open huis voor zangers, acteurs, muzikanten en een publiek met een uitgesproken interesse in muziektheater. Sinds 1999 is Judith Vindevogel (sopraan) artistiek leider. Walpurgis geeft regelmatig schrijf-en compositieopdrachten en geeft onder het label Walpurgisrecords ook CD's uit.

Praktische info :

Feniks Festival
Van donderdag 25 tot en met zondag 28 september 2014
Muziektheaterwerkplaats deFeniks - Mortsel
Deurneleitje 6
Mortsel

Meer info : www.walpurgis.be

00:25 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook