16/11/2010

Mieke Lambrigts met nieuwe installatie Background noise in Q-O2 werkplaats

Mieke Lambrigts Mieke Lambrigts werkt voor haar nieuwe installatie 'Background noise' met opnames van wat we als stilte ervaren of in een alledaagse context wegfilteren, bv. constante pitches van electriciteitkabines, energiecentrales, server farms. Met sinustonen maakt ze de brug tussen de verschillende opnames om zo een transpositie tussen verschillende 'ruimtes' teweeg te brengen, een soort architectuur die enkel uit klank bestaat. De luisteraar zit voor een scherm waarin de geluidsbron verborgen zit.

De jonge geluidskunstenaar Mieke Lambrigts werkt sinds geruime tijd aan een een reeks site-specific geluidsinterventies en composities. Ze studeerde aan het experimenteel atelier onder Esther Venrooy en verdiende haar sporen o.a. tijdens een festivalresidentie van de Sint Lucas kunstopleiding op Happy New Ears. Haar werken worden op maat van specifieke ruimtes gemaakt, waarvan ze de akoestische eigenschappen aanwendt als onderdeel van de compositie of installatie. Met weinig meer dan veldopnames en sinustonen creëert ze een subtiele soundtrack die haast volledig versmelt met het aanwezige omgevingsgeluid en de resonantie van de ruimte.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Mieke Lambrigts : Background noise
Vrijdag 19 november 2010 om 18.00 u
Q-O2 werkplaats

Koolmijnenkaai 30-34
1080 Brussel

Meer info : www.q-o2.be en www.myspace.com/miekelambrigts

Extra :
Een potentiële geluidsband met Mieke Lambrigts, Steve Marreyt in Ruis, januari 2008

Elders op Oorgetuige :
Jonge geluidskunstenaar Mieke Lambrigts live in Q-O2, 26/03/2009

15:00 Gepost in Concert, expositie, Muziek | Permalink |  Facebook

13/11/2010

NEXT 003 houdt vinger aan de pols van de hedendaagse podiumkunsten

NEXT 003 Klaar voor een groot artistiek feest met Europese uitstraling? Dan is NEXT, hét kunstenfestival 'qui se moque des frontières', zeker iets voor jou. De derde editie van NEXT biedt een verrassend programma van concerten, exposities, dans- en theatervoorstellingen in Noord-Frankrijk en België.

NEXT is een jaarlijks internationaal kunstenfestival in de in 2008 opgerichte Eurometropool Lille, Kortrijk, Tournai en in Valenciennes. Vijf Vlaamse, Waalse en Franse kunst- en cultuurhuizen bundelen over de landsgrenzen heen hun expertise, middelen en know how in één straf, hedendaags programma van internationale podiumkunsten (theater, dans, performance), beeldcultuur (video, film, beeldende kunst en nieuwe media), muziek en alles daartussen. NEXT is zowel een productie- als een presentatiefestival met zowel premières van nieuwe creaties als presentaties van internationale producties. Naast het tonen van voorstellingen, biedt NEXT ondersteuning aan artiesten in hun creatieproces.

NEXT vestigt een permanente aandacht op nieuwe, artistieke (meng)vormen en presenteert zowel kleinere proefopstellingen als 'must see' referentievoorstellingen. Wat is 'hot' in de hedendaagse podiumkunsten, en vooral, wat wordt morgen de 'standaard' van artistieke creatie? Vinger aan de pols dus van de hedendaagse (podium)kunsten.

NEXT zet in op ontmoeting en kennismaking tussen verschillende culturen en nationaliteiten, dit ondermeer door publieken en artiesten door en naar de Eurometropool te laten reizen. Als interregionaal samenwerkingsproject wil NEXT bijdragen aan het nieuwe elan waarmee actoren, steden en regio's zich steeds sterker op internationaal niveau positioneren. Op deze schaal en vanuit de nieuwe Europese metropool fungeren als gangmaker van artistieke creatie en presentatie is dé ambitie van het festival. En feest natuurlijk, jaarlijks en voor een breed en avontuurlijk publiek!

NEXT 003 is goed voor een 50-tal voorstellingen. Het festival kiest voor spitse en gedurfde kunstvormen, voor producties die nieuwe tendensen lanceren en zo het podiumlandschap een nieuw elan geven. NEXT staat voor amusante en boeiende ontmoetingen in de podiumkunsten. Creaties die genres, talen en culturen vermengen. Een programma van diversiteit, ontmoetingen en dialoog tussen artiesten uit heel Europa, maar ook Chili, Siberië en Zuid-Afrika. Naast een internationaal aanbod van grote namen zoals Jan Fabre, Superamas, Sidi Larbi Cherkaoui, krijg je een frisse kijk op jonger werk dat vandaag de aandacht verdient.

Tijd en plaats van het gebeuren :

NEXT International Arts Festival
Van donderdag 18 november t.e.m. zaterdag 4 december 2010

Op verschillende locaties in Lille, Kortrijk, Tournai en Valenciennes

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.nextfestival.eu

10/11/2010

Tweede editie van dans- en performancefestival BITS(&pieces) in de Beursschouwburg

Time is a harder master BITS(&pieces) is een wilde, dertien dagen durende mix van performance, theater, dans, film, video, beeldende kunst en muziek, met tal van internationale en Belgische premières, en een uitgebreid gratis randprogramma. De tweede editie van dit bruisende festival loopt van 11 t.e.m. woensdag 24 november in de Beursschouwburg in Brussel. BITS(&pieces) wil aanzetten tot reflectie en dialoog. In plaats van een eigen visie op te leggen, nodigt BITS(&pieces) de toeschouwers uit om zelf in gesprek te gaan met de kunstenaars en hun kunst om zo de stukjes van deze nieuwe puzzel in elkaar te laten passen. De voorstellingen worden gekenmerkt door studie en onderzoek die tot verrassende voorstellingen leiden. Het festival start met de nieuwe creatie van Busy Rocks, een jong collectief en artiest-in-residentie in de Beursschouwburg. Een verdere greep uit het programma :

7 Libanese Kortfilms
De Libanese filmmaker Simon El Habre was eerder al in de Beursschouwburg te gast met zijn ontroerende documentaire 'The One Man Village'. Tevens is hij een actief medewerker van Beirut BC, een steunpunt voor Arabische onafhankelijke cineasten. Voor BITS(pieces) selecteerde hij zeven recente Libanese kortfilms. Bij wijze van prelude zal voor elke BITS(pieces) avondvoorstelling één film getoond worden. Op de laatste dag van het festival worden de zeven films gezamenlijk geprojecteerd in de Shadowbox.

Busy Rocks - Studium (Internationale Première)
Deze nieuwe danscreatie van het jonge collectief Busy Rocks speelt met de vermenging van de notie van 'de dansstudio' (de architecturale ruimte) en de notie van 'de dansstudie' (de fysieke en mentale activiteit). Het resultaat is een ingenieuze voorstelling rond de dagdagelijkse praktijk van de danser. In deze creatie rond de dagelijkse praktijk van de danser wordt inventief gebruik gemaakt van film, sterke dans en wat lichtvoetige humor.

Maurice Doherty - Waiting
In deze ingenieus gemonteerde video van de Ierse kunstenaar Maurice Doherty zien we hoe vijf dienstertjes genodigden?/ons? opwachten met een rijkelijk gevuld dienblad champagneglazen. En ze blijven wachten. De tijd is hier geen stille getuige, maar treedt resoluut op de voorgrond als een actieve dreiging. Opgenomen in één shot in reële tijd, manoeuvreert de film ons van neutrale verraste toeschouwer in de rol van een verwachtingsvolle, op destructie beluste voyeur.

Manor Grunewald - Time Is A Hard Master
De jonge Gentse kunstenaar Manor Grunewald maakt schilderijen en studies, tekeningen en collages. De reeks 'Time Is A Hard Master' bestaat uit verschillende collagetekeningen op papier. Door knipsels uit tijdschriften, reclamefolders, wetenschappelijke boeken, enz... te manipuleren en te confronteren met andere beelden, vervormt de originele betekenis.

Monika Gintersdorfer & Knut Klassen - Logobi 02 / Logobi 05 (Belgische première)
Het spraakmakende Duitse kunstenaarsduo Monika Gintersdorfer en Knut Klassen organiseert sinds 2005 theatrale 'Logobi'-ontmoetingen waarin ze Ivoriaanse dansers en choreografen in dialoog laten gaan met West-Europese en Amerikaanse vakgenoten. Zo koppelen ze voor 'Logobi 05' de Amerikaanse danser Richard Siegal, een van de vaste sterkhouders van William Forsythe, aan de Ivoriaanse choreograaf en danser Franck Edmond Yao. In 'Logobi 02' is het aan de choreografen-dansers Gotta Depri en Gudrun Lange om een stukje interculturele magie te laten plaats vinden.

Sanja Mitrovic - A short history of crying (Internationale Avant-première)
Een experimentele verkenning van allerlei verschijnselen rondom het huilen. Doorheen de geschiedenis is 'huilen' altijd verbonden geweest met culturele opvattingen over sekse, leeftijd en klasse, en werd steeds gezien als een gedeelde, non-verbale taal waarin we complexe en vaak tegenstrijdige emoties communiceren. In deze nieuwe voorstelling, legt Sanja Mitrovic de verbanden tussen het openbaar uiten van emoties en sociale en culturele mechanismen. Deze 'stand-up tragedie' onderzoekt hoe emoties zich manifesteren in verschillende situaties, en waarom we ze publiek uiten.

Katja Dreyer - Überflieger
Op 27 mei 1987 vloog de 19-jarige amateurpiloot Mathias Rust in zijn Cessna van Helsinki naar Moskou en landde dichtbij het Rode Plein. Deze individuele, illegale vredesmissie beroerde de wereld. ' Überflieger' is een hommage aan deze bizarre, idealistische daad van de 'Don Quichote van de lucht'.

Horses & Pretbederf DJ's
Horses is het speeltuintje van jongeling Bert Vliegen, wiens sobere spaarzame songs het grillige midden houden tussen fluisterliedjes, keukentafelanthems en folkpareltjes. De songs van Horses vinden hun oorsprong in de schaduwkantjes van de kleine levens, de eenzaamheid en de wanhoop. Het festival krijgt later die avond zijn hoogst passende afsluiter onder de vorm van het Pretbederf sound system, met DJ's Chillipoum en De Huisdokter, die uitpakken met een ruige vuige dansvloermix vol oude zwarte soul, Turkse beats en B-film soundtracks.

Tijd en plaats van het gebeuren :

BITS(&pieces)
Van donderdag 11 t.e.m. woensdag 24 november 2010

Beursschouwburg
A. Ortsstraat 20 - 28
1000 Brussel

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.beursschouwburg.be

29/10/2010

Playground : speelterrein waar podiumkunsten en beeldende kunst elkaar ontmoeten

Johanna Billing De vierde editie van Playground brengt opnieuw een reeks voorstellingen, projecten en installaties samen van beeldende kunstenaars, theatermakers en choreografen met een aparte kijk op onze hedendaagse samenleving. Kunstenaars die hun artistieke praktijk niet langer in de traditionele disciplines situeren en die media als performance, installatie, film en interactief werk combineren. STUK wil met deze vierde editie opnieuw een dialoog presenteren van kunstenaars, voorstellingen en kunstwerken in dit spannende speelveld tussen disciplines. 

Het programma bestaat uit twee nauw met elkaar verbonden en overlappende delen: een reeks voorstellingen en een tentoonstellingsluik. Enerzijds een aantal producties van internationale gezelschappen die de grenzen van dans, film, theater, muziek en beeldende kunst overbruggen of aftasten. Anderzijds een uitgebreide tentoonstelling doorheen de verschillende zalen van het STUKgebouw. De kunstenaars in dit luik onderzoeken in films of installaties noties als spel, beweging, performance en theatraliteit. Sommige kunstenaars zijn in beide delen terug te vinden. Binnen het festival heeft ook een symposium plaats i.s.m. de Appel over hoe organisaties en instellingen omgaan met het verzamelen, documenteren en heropvoeren van live performances.

De voorstellingen tijdens Playground zetten vaak kunstwerken centraal. In Iglu spelen de popart werken van Guy de Cointet een hoofdrol, James Beckett integreert een echt museum in zijn voorstelling en Markus Schinwald laat een danser een sculptuur onderzoeken op het podium. In het expoluik concentreren installaties en video's zich op hun beurt op performance in al zijn vormen. Candice Breitz toont een geïmproviseerde theatervoorstelling met tweelingen, Johanna Billing (foto) registreerde een choreografie met amateurdansers en Bestué-Vives bundelen hilarische mini-acties in eigen huis. Deze kruisbestuiving levert vaak vernieuwende ideeën en verrassende formats op. Een bibliotheek met levende boeken (Mette Edvardsen) of een reis door de museumruimtes van M, enkel begeleid door een draadloze koptelefoon (Lundahl & Seitl). Geregeld duiken er ook verrassingen op, aangekondigd of onaangekondigd.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Playground - Live Art Festival
Van donderdag 4 t.e.m. vrijdag 12 november 2010

Kunstencentrum STUK
Naamsestraat 96
3000 Leuven

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.playgroundfestival.be

24/09/2010

From Here to Ear : zebravinken leven zich uit op elektrische gitaar

Céleste Boursier-Mougenot, From Here to Ear 40 zebravinken vliegen vrij rond en improviseren op enkele gitaren en cimbalen. From Here to Ear transformeert de tentoonstellingsruimte in een onvoorspelbare en poëtische plaats. De bezoekers delen de ruimte met de vogels die verschillende muzikale composities uitvoeren. Er heerst geen chaos, de kunstenaar brengt bepaalde regels en systemen in beweging maar laat ze dan autonoom bestaan en evolueren.

De Franse muzikant, componist en beeldend kunstenaar Céleste Boursier-Mougenot maakt steeds evoluerende installaties waarin de ritmes van de natuur en het dagelijks leven geluid en muziek produceren via onverwachte kanalen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Dispaced Sounds Expo - Céleste Boursier-Mougenot : From Here to Ear
Van donderdag 9 september t.e.m. zondag 3 oktober 2010

Openingsuren : wo & do 14.00 u - 21.00 u , vr-zo 14.00 u - 18.00 u , ma & di gesloten
Kunstencentrum STUK
Naamsestraat 96
3000 Leuven
Gratis toegang

Meer info : www.stuk.be en www.displacedsounds.com

Extra :
Kunstenaar laat veertig zebravinken 'musiceren' in Het Nieuwsblad, 9/09/2010
Artist of the week 78: Céleste Boursier-Mougenot, Skye Sherwin in The Guardian, 11/03/2010

From Here to Ear was enkele maanden geleden een overweldigende hit in de Londense kunstwereld en op Youtube toen de Barbican's Curve Gallery de installatie presenteerde. Neem hier alvast een kijkje !

12:00 Gepost in expositie, Muziek | Permalink |  Facebook

22/09/2010

Sport en muziek in een perfecte symbiose in PISTE van Pieterjan Ginckels

Pieterjan Ginckels, Piste Voor het project PISTE Netwerk Aalst bouwt de jonge kunstenaar Pieterjan Ginckels een wielerpiste na. Tegelijk bereidt hij een wielerteam voor dat de structuur zal animeren tijdens een zesdaags event. De zesdaagse is tegelijkertijd een sportief en artistiek gebeuren met concerten, performances, films, een pastalunch, ... De piste dient als gangmaker voor een alternatief tentoonstellingsmodel dat vertakkingen krijgt in Galerie de Expeditie (Amsterdam) en in Design Vlaanderen (Brussel).

Op woensdag 29 september gaan de pistiers de confrontatie aan met Pieterjan Ginckels' interactieve installatie 1000 beats en zijn performancecollectief/levend sculptuur Nononoise. 1000 Beats is een orkest van uitgeleende audioapparatuur, platenspelers, versterkers, hifiketens en mengpanelen. Elke platendraaier speelt One Beat, een vinylsingle waarop een eindeloze loop van één seconde geperst werd.
Nononoise is een levend sculptuur annex collectief dat muziek, performance en improvisatie mixt tot wat Ginckels een 'placeboconcert' noemt : een performance waarin een structureel spel wordt gespeeld met de definitie van een muziekconcert.

Op vrijdag 1 oktober is er een concert van Elektro Guzzi en Frank Bretschneider. Pisterenners zullen tijdens de concerten van Elektro Guzzi en Frank Bretscheider evenzeer integraal deel uitmaken van de muziek. Terwijl ze op Pieterjan Ginkels PISTE rijden, duiken ze op in de visuals tijdens de concerten. Tegelijkertijd valt op de piste de muziek te horen. Sport en muziek in een perfecte symbiose.

Het Weense Elektro Guzzi is een van de meest spannende dansacts van het jaar. Het trio maakt 100% live techno: zonder computers, synths of drummachines. Door hun ongeëvenaarde precisie overstijgt Elektro Guzzi bovendien het niveau van eender welke liveact of dj-set.

Frank Bretschneider
werkt als muzikant, componist en videokunstenaar in Berlijn en is medeoprichter van het befaamde Duitse experimentele elektronicalabel Raster-Noton. In zijn werk vertaalt hij met een architectonische precisie muzikale ideeën naar beeld en geluid. Zijn minimalistische glitchfunk en sinusdub wordt wel eens omschreven als 'ambience for spaceports'. Live begeleidt hij zichzelf met abstracte, intense visuals.

Pieterjan Ginckels (1982) is een kunstenaar van de jongste generatie die met zijn werk de grenzen van alle media overschrijdt en consistent een tastbare communicatievorm hanteert. Dat de keuze van een medium geen theoretische keuze is, maar ingegeven wordt door subjectieve en nogal banale redenen, is een thema dat Ginckels op humoristische wijze belicht in zijn werk "why I don't like to paint" uit 2005, waarbij hij die redenen op een canvas neerschrijft. Terwijl Walter Benjamin spreekt over het verloren gaande aura door de opkomst van de reproductie, ligt ook het antwoord op een digitaal-doordrongen wereld in het zichtbaar maken van de sporen die door menselijk gebruik worden achtergelaten op de oppervlakken van alledaagse voorwerpen. De grenzen tussen performance-, installatie- en conceptuele kunst vervagen en leggen een artistiek idee bloot dat verspreid wordt in een omgeving die echt ervaren kan worden.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Expo PISTE Netwerk Aalst
Van dinsdag 28 september t.e.m. zondag 3 oktober 2010
Performance 1000 beats vs. PISTE (met Nononoise)
Woensdag 29 september 2010 om 20.30 u
Concert Elektro Guzzi / Frank Bretschneider
Vrijdag 1 oktober 2010 om 20.30 u
Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst

Houtkaai
B-9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be

Extra :
Pieterjan Ginckels : www.pieterjanginckels.be en www.bamart.be

17:00 Gepost in Concert, expositie, Muziek | Permalink |  Facebook

20/09/2010

De Tragedie van het Applaus op het raakvlak van beeldende kunst en muziek

Eric Sleichim De groepstentoonstelling 'De Tragedie van het Applaus', samengebracht door OHNO COOPERATION (Jan Lauwers & Maarten Seghers), toont werk van Nicolas Field, Rombout Willems, Jan Lauwers, Maarten Seghers en OHNO COOPERATION, een splintergroep van Needcompany. Deze expo kadert in het grote najaarsproject over 'schoonheid', 'the Good, the Bad & the Ugly' in CC Strombeek. De vernissage op zaterdag 25 september wordt een bruisende avond met o.a. een concert met alle betrokken kunstenaars en met Eric Sleichim als special guest.

Tijdens de opening van de groepstentoonstelling 'De Tragedie van het Applaus' vindt er in de schouwburg van CC Strombeek een gratis concert plaats met de deelnemende kunstenaars. OHNO COOPERATION speelde recentelijk verschillende gigs met o.m. Jean-Marc Montera, Fritz Welch en Egill Saebjörnsson. In Strombeek confronteren Maarten Seghers en Jan Lauwers zich met Rombout Willems, Nicolas Field en Eric Sleichim (foto), die als special guest wordt uitgenodigd. Eric Sleichim zal deze keer geen saxofoon spelen, maar gitaar. Naast eigen werk en improvisaties zullen er fragmenten te horen zijn van o.a. Domenico Scarlatti, J.S. Bach, Alonso Mudarra, John Cage, James Tenney en Tristan Murail.

Eric Sleichim, bezieler van BL!NDMAN, verwerkt theatraliteit en ruimtegebruik in zijn manier van componeren. Sleichim stelt zich tot doel artistieke concepten die aan de basis liggen van het werk van beeldende kunstenaars als Duchamp of Beuys te vertalen naar een muzikale taal. Met de klassieke saxofoonkwartet-bezetting als uitgangspunt legt de voormalige mede-oprichter van Maximalist! zich toe op de de ontwikkeling van onconventionele speeltechnieken, waarbij hij verschillende kunstdisciplines doorkruist en het repertoire voor het instrument op eigenzinnige wijze uitbreidt. Met BL!NDMAN verkent hij voortdurend nieuwe technieken in compositie en uitvoeringspraktijk, zowel met nieuwe als oude muziek. Zijn bewerkingen van Bach en Mozart, zijn eigen composities en zijn langdurige ervaringen binnen het hedendaagse (muziek)theater, maken hem één van de meest veelzijdige Vlaamse componisten van het moment. Sleichim werkt, solo of met BL!NDMAN, vaak samen met kunstenaars uit andere disciplines (dansers, performers, theatermakers, schrijvers en beeldende kunstenaars).

OHNO COOPERATION (Brussel) is een splintergroep binnen Needcompany. Maarten Seghers en Jan Lauwers nemen de functie van nar ernstig. De nar die alles mocht zeggen tegen de koning, zonder gestraft te kunnen worden. Hun samenwerking uit zich in audiovisuele beelden, objecten en performances die reeds te zien waren in Frankfurt, Gent, Roubaix, Marseille, München, Marne-la-Vallée, ... Voor de tentoonstelling/ happening 'De Tragedie Van Het Applaus' treedt OHNO COOPERATION op als curatoren- en kunstenaarsduo.

De Tragedie Van Het Applaus
Voor de groepstentoonstelling De Tragedie Van Het Applaus-Strombeek treedt OHNO COOPERATION op als curator- en kunstenaarsduo. Ze nodigen muzikanten/kunstenaars Rombout Willems (NL) en Nicolas Field (CH) uit met werk dat zich situeert op het raakvlak van beeldende kunst en muziek. Met elementen uit de popmuziekcultuur (gitaar, headphones, feedback) gaan zij aan de slag. Een eerste aanzet van deze tentoonstelling was reeds te zien in La Condition Publique, Roubaix (2009). In Strombeek wordt het concept verder uitgewerkt en tonen zowel Maarten Seghers als Jan Lauwers nieuw beeldend werk.

In de tentoonstelling worden o.m. een landschap van iPod-headphones die met elkaar dialogeren (Nicolas Field - Think Thrice), een Gibson die op en neer wipt op een losgeslagen ezel, op zoek naar haar laatste song (Jan Lauwers - Last Guitar Monster), een lege kamer gevuld met een steeds nieuwe compositie van feedbackende luidsprekers, ontlokt door de warmte van een dansend componist of het voorbijgaan van de toeschouwer (Rombout Willems - receive-send-receive) en een kurkdroge, licht irriterende brombeer van Maarten Seghers geconfronteerd met The Guitarist (1987) van Jeff Wall.

OHNO COOPERATION hanteert voor deze happening/tentoonstelling een Adorniaanse visie op kunst: "kunst als onderzoek naar de materie". Meer specifiek naar de materie van popmuziek. Het woord 'tragedie' in de titel leidt naar de volgende vraagstellingen: de volgende vraagstellingen: "Is het applaus een waardemeter? Hoe groter het applaus, des te groter de kunst?" Het applaus op zich is een demagogisch gegeven dat in verbinding staat met het moment an sich, en dat ontstaat zonder enig interessant criterium. Sterker nog: het applaus zorgt er voor dat er van evolutie nauwelijks sprake is. Wanneer Keith Richard en Mick Jagger (I Can't Get No) Satisfaction componeren op achttienjarige leeftijd, bepaalt enkel en alleen het applaus dat ze diezelfde song quasi onveranderd blijven performen op hun zestigste. De tragedie van het applaus is de kracht van het succes dat de geest van de kunstenaar onverwijld corrumpeert.

Jan Lauwers (57) en Maarten Seghers (82) zijn twee kunstenaars van een verschillende generatie, die door het bestaan van popmuziek in dialoog zijn getreden. De kracht van popmuziek en het oerconservatieve iconische gedrag van popmuzikanten heeft dan ook een ontroerende kracht. Rond deze 'pop'-iconografie ontwikkelt OHNO COOPERATION sinds 2006 de installatie O.H.N.O.P.O.P.I.C.O.N.O. die ook voor "De Tragedie Van Het Applaus - Strombeek" als blijvende inspiratie geldt: een legertent (bedekt met krijttekeningen van Jan Lauwers), als huis van de popmuzikant, wordt omringd door videoprojecties (in samenwerking met Nico Leunen/Cobblersson Incorporated) van een starend en met regelmaat herhaaldelijk applaudisserend publiek. Dit beeld zorgt voor een ritualisering van de verhouding toeschouwer en entertainer en zet de live-toeschouwer en zijn appreciatie op een zijspoor. In de vorm van een concert maken zij hun muziek onderhevig aan de willekeurige dictatuur van het zich steeds opdringende, kunstmatig applaus.

De 'gast'-kunstenaars worden vanuit een (h)erkenning van een inspiratie en een onderzoeksrichting door OHNO COOPERATION samengebracht in "De Tragedie Van Het Applaus - Strombeek". Wat de deelnemende kunstenaars met elkaar delen is het 'kijken' naar popmuziek. De vragen die zij wel stellen, de vragen die echte popmuzikanten niet stellen: "Wat betekent een microfoon? Wat betekent feedback? Waarom gebruiken popmuzikanten allemaal hetzelfde licht? Wat is het verschil tussen Frank Sinatra's vlinderdas en de gepelde banaan in het achterwerk van GG Allen? Waarom kennen we allemaal de eerste drie woorden van een popsong maar nooit het vervolg?"

Nicolas Field (UK/CH, 1975) is geluidskunstenaar en drummer. Hij werkte mee aan diverse projecten van hedendaagse muziek tot jazz, van improvisatie tot elektronica voor dans- en theaterperformances. Daarnaast bouwt hij geluidsinstallaties. Recente samenwerking was er o.m. Buttercup Metal Polish met Alexandre Babel, Phô met Morten J. Olsen & Bjornar Habbestad, Le doigt de Galilee met Jaime Fenelly, The Same Girl met Gilles Aubry. Nicolas was mede-oprichter van N-Collective. Hij werkte samen met o.m. Peeesseye, Damo Suzuki, Otomo Yoshihide Jazz ensemble, Keiji Haino, Antoine Chessex, Æthenor, Jacques Demierre, Michel Doneda, Seijiro Murayama, Rova 4tet, Tom Tlalim, Robert van Heumen en Anthony Pateras en speelde concerten in Europa, Japan, Korea, Australië en USA. Think Thrice (2008) is een semi-interactieve installatie die als filter werkt, en zo visuele en sonore denkprocessen onthult waar men niet noodzakelijk controle over heeft, of die door anderen gecontroleerd worden.

Rombout Willems (NL, 1953) is muzikant en componist. Hij leeft en werkt in Haarlem. In De Service Garage (Amsterdam) stelde hij onlangs werk tentoon in de groepstentoonstelling Censored Pornography. Hij componeerde o.m. muziek voor verschillende Needcompany producties van Grace Ellen Barkey & Jan Lauwers. Daarnaast doceert hij aan de Gerrit Rietveld Academie en de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten, afdeling Moderne Dans. Met de geluidsinstallatie receive-send-receive (2009) creëert Rombout Willems een auditief beeld met feedback, gegenereerd door de aanwezigheid van de toeschouwer.

Maarten Seghers (BE, 1982) is kunstenaar, muzikant en performer. Needcompany's Images of Affection (2002) was zijn eerste samenwerking met Jan Lauwers. Daarna componeerde hij muziek voor alle theater- en dansproducties van Lauwers en van Grace Ellen Barkey. Voor De Tragedie Van Het Applaus - Strombeek maakt hij nieuw werk. Fontein (Laat-Pornografisch Evenwicht) is een sculptuur uit hout en elektronica. Het werk tast het uitdrukkingsvermogen van het niets af. Het resultaat is een egocentrisch en onvermijdbaar ruimtelijk feit. Een ongeïnspireerde bak die onophoudelijk aandacht vraagt en zo het zijn laat winnen van het niet zijn. Een volgende stap in een werkproces rond intensiteit zonder intenties.

Jan Lauwers (BE, 1957) is een kunstenaar die zowat elk medium hanteert. De afgelopen twintig jaar werd hij wereldwijd bekend met zijn baanbrekend theaterwerk en zijn legendarische gezelschap Needcompany, opgericht in Brussel in 1986. Ondertussen bouwde hij aan een aanzienlijk oeuvre beeldend werk dat o.m. in een overzichtstentoonstelling in BOZAR (Brussel, 2007) te zien was. Voor De Tragedie Van Het Applaus creëerde hij Last Guitar Monster.

Tijd en plaats van het gebeuren :

De Tragedie van het Applaus
Van zaterdag 25 september 2010 tot en met do 21 oktober 2010, dagelijks van 10.00 u tot 22.00 u
Openingsconcert op zaterdag 25 september 2010 om 20.00 u
CC Strombeek

Gemeenteplein
1853 Grimbergen (Strombeek-Bever)

Meer info : www.ccstrombeek.be en www.needcompany.org

Extra :
Eric Sleichim op www.blindman.be en www.matrix-new-music.be

15:00 Gepost in Concert, expositie, Muziek | Permalink |  Facebook

04/08/2010

Klankenbos : klankkunst in een mooie en rustige omgeving

Pierre Berthet, Houses of Sound Een bos is een concertzaal. De wind doet bomen kreunen, het hout werken en het gebladerte ruisen - soms aarzelend en subtiel, dan weer dwingend en brutaal. Onvoorspelbare opera's komen je aangewaaid. De natuur dirigeert, jij speelt mee: takjes en dode bladeren kraken onder je voeten, terwijl boven je de knoppen van nieuw leven openknappen. Vogels kwetteren af en aan of zingen driftig op hun uitkijkposten.

Dat is zo al verrukkelijk en helemaal magisch wordt het als je in dat bos klankinstallaties tegenkomt van kunstenaars die hun eigen geluiden toevoegen aan die van de natuur. Constructies die reageren op de wind of bewegingen van passanten. Onheilspellend of juist verleidelijk, maar altijd onberekenbaar en zonder partituur. Vaak hoor je de installaties voor je ziet hoe ze live commentaar leveren bij de klankbeelden van het bos. Dat is Klankenbos, enig in Europa.

Klankenbos omvat een permanente collectie klankinstallaties in openlucht, uniek in Europa. Het parcours bevindt zich op Provinciaal Domein Dommelhof in Neerpelt en prikkelt bezoekers om klankkunst in een mooie en rustige omgeving te ontdekken. De klankinstallaties in het Klankenbos zijn hedendaagse kunstwerken. Het publiek kan op de verschillende plaatsen waar ze opgesteld staan voornamelijk iets horen, maar telkens ook iets zien. Zo maakt jong en oud kennis met het verrassende karakter van klank en hoe mooi klank zonder meer wel kan zijn. De verzameling telt intussen tien vaste en drie mobiele klankinstallaties.

Open Klankenbos
Van maart tot en met oktober 2010 biedt Musica een reeks georganiseerde publieksactiviteiten aan. Naast rondleidingen op vaste tijdstippen kan je ook rondleidingen reserveren, een zomerse muzikale schattentocht beleven en zoveel meer. Elke tweede zondag van de maand kunnen bezoekers genieten van een gratis rondleiding. Een gids neemt het publiek mee langs de installaties en geeft meer uitleg bij de kunstwerken.

Wanneer : zondag 8 augustus, 12 september, 10 oktober 2010, telkens om 15.00 u
Startpunt : infopaneel Klankenbos bij de parking van Dommelhof, Toekomstlaan 5, Neerpelt

Meer info : www.musica.be

07:00 Gepost in expositie | Permalink |  Facebook

29/07/2010

Staalhemel op Theater op de Markt in Hasselt

Staalhemel Van 5 tot 8 augustus laat Theater op de Markt de stad Hasselt bruisen. Het zomerfestival Theater op de Markt, een initiatief van de Provincie Limburg, is toe aan zijn 14e editie. Ook dit jaar staat het openluchttheaterfestival voor kwaliteit met een internationaal karakter en met aandacht voor publieksvriendelijkheid. Theater op de Markt blijft een topper in zijn soort. Zo'n 40 internationale theatergezelschappen slaan hun tenten op op verschillende locaties in Hasselt. Ze brengen sfeervolle parades, spectaculair vuurwerk, uniek straattheater en intieme of net heel grootse circusvoorstellingen.

Tijdens Theater op de Markt valt er in Z33 ook heel wat te beleven : installaties, theater en films... Ook Staalhemel, de interactieve installatie van Christoph De Boeck, is er opnieuw te bezichtigen. Staalhemel bestaat uit 80 stalen hemelplaten. De installatie reageert op het hersenritme van de bezoeker wanneer die onder de hemel wandelt. Door computers aangedreven hamers slaan dan patronen op de staalplaten die overeenkomen met het verloop van de hersengolven van de bezoeker. Een uitbeelding van de relatie tussen mens en zenuwstelsel. Je loopt niet alleen door de installatieruimte, maar eigenlijk ook door je eigen hoofd.

De installatie Staalhemel bestaat uit een hemel van 80 stalen segmenten, een omgeving die reageert op het hersenritme van de bezoeker. Bezoekers wandelen onder deze hemel, die zo laag hangt dat je hem bijna kan aanraken. Door computers aangedreven hamers slaan op deze staalplaten patronen die in amplitude en distributie overeenkomen met het verloop van de hersengolven van één van de bezoekers, die een draadloze EEG hoofdband draagt.
De installatie wil de relatie verbeelden die wij mensen onderhouden met ons zenuwstelsel. Al onze mentale en fysiologische processen worden gecontroleerd door talloze kortstondige circuits van electriciteit op een onzichtbare, donkere plek in de kruin van ons lichaam. Deze intieme topografie wordt in de staalhemel weerspiegeld met wisselende patronen van getik op een netwerk van staalsegmenten.
Staalhemel is in die zin het veruiterlijkte centrale zenuwstelsel van de bezoeker. Andere bezoekers kunnen ondertussen de actie gadeslaan. Je loopt in dit project niet alleen door de installatieruimte maar ook door de ruimte binnenin je hoofd.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Expositie Staalhemel
van donderdag 5 t.e.m. zondag 8 augustus 2010, doorlopend, van 14.00 u-22.00 u
Z33

Zuivelmarkt 33
3500 Hasselt
Gratis toegang

Meer info : www.theateropdemarkt.be, www.z33.be, www.deepblue.be en www.staalhemel.com

Elders op Oorgetuige :
Klinkende Stad focust op Vlaamse geluidskunst, 22/04/2010
Staalhemel : interactieve installatie van Christoph De Boeck, 28/09/2009

07:00 Gepost in expositie | Permalink |  Facebook

Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8