19/07/2011

M&M NaMuDa : interactieve dansvoorstelling met robotorkest

Emilie De Vlam NaMuDa, voluit Naked Music Dance is een muziektheatraal dansconcept ontworpen door dr. Godfried-Willem Raes. In samenwerking met naakte danserperformers gaat de componist aan de slag om in real time klank te genereren, en dit met het zelfgebouwde robotorkest. Wellicht het meest theatrale en vooral interaktieve <M&M>-concert van het jaar wordt dit, én een welgekomen adempauze binnen de Gentse Feesten-hectiek.

NaMuDa, het postdoctoraal onderzoeksprojekt waar dr. Godfried-Willem Raes al geruime tijd mee bezig is, staat voor Naked Music Dance en is een specifieker toepassing van het <ii>: het onzichtbaar, door radar en sonar aangestuurde instrument. Het is een volkomen draadloos systeem, gebaseerd op de Doppler-reflecties van een naakt lichaam in beweging. Daarmee worden snelheid, versnelling, richting en bewegende lichaamsmassa opgemeten. Binnen de zelfontwikkelde programmeeromgeving <Gmt> wordt deze informatie verwerkt en geanalyseerd. De fuzzy logicgebaseerde resultaten worden dan door de componist gebruikt voor de interaktieve verwerking binnen een in code geschreven muzikale en tevens ook choreografische compositie.

Dat is in grote lijnen de werking ervan, maar NaMuDa gaat een stap verder en spitst zich toe op 'herkenning' van het soort beweging dat een lichaam maakt: een korte, agressieve stomp, of een sprong, een botsing, een vloeiende golfbeweging, een versnelling of vertraging, im- of explosie, enz. Hoofdzaak is de hardware zo efficiënt mogelijk de menselijke gestiek te laten herkennen met een latency van minder dan 10 ms.

Naakte, tastbare lichamelijkheid dus. Wat kan daar beter simbool voor staan dan de machine, het meest menselijke artefakt ooit ? Het <M&M> Robotorkest komt op deze editie naar voor als een multifunctioneel orgaan waarin elke schakeling open en volgbaar is voor wie het zien wil, en waarvan de hele werking de onthulling zelve is. Medewerkers van dienst zijn dansers Dominica Eyckmans en Emilie De Vlam en componist-programmeurs Kristof Lauwers en Sebastian Bradt olv. Godfried-Willem Raes.

Tijd en plaats van het gebeuren :

M&M NaMuDa
Woensdag 20 en donderdag 21 juli 2011, telkens om 20.00 u
Logos Tetraëder Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

13:44 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

14/07/2011

Niet te missen tijdens de Gentse Feesten : Ka-Bal, danstheater met live muziek

KA-BAL  KA-BAL, een productie van vzw Hardscore en samenwerking met Trefpunt, is een driedelige dansvoorstelling met live muziek gebracht door artiesten uit België, Finland, Portugal, Nederland, Griekenland en Duitsland. In deze voorstelling worden live muziek, op beperkt instrumentarium, gekoppeld aan korte dansperformances gebracht door een schare artiesten voor wie geen uitdaging te veel is. Het resultaat moet een staalkaart worden van prettige grensoverschrijdende idiomen en stijlen.

Een danstheatervoorstelling programmeren in volle zomer, tijdens de Gentse Feesten dan nog wel ! Daar zijn toch enkele goeie redenen voor. Dansers zijn wellicht de laatste kunstnomaden in Europa. Een dansvoorstelling is altijd een bont allegaartje van vele nationaliteiten... Een groep jonge mensen (het adjectief 'jong' is een harde realiteit, want er bestaan geen 'oude' dansers... De carrière van een danser neemt nooit een langdurige vlucht, omdat het lichaam nooit het hoofd kan volgen) komt bijeen om datgene uit te drukken dat enkel woordeloos kan gezegd worden. Anderzijds is er een initiatief als de Gentse Feesten dat al gedurende heel zijn bestaan elke vorm van kunstbedrijf in de armen heeft gesloten. Steeds meer mensen komen op de feesten af. Steeds meer mensen betekent meteen ook: steeds meer verschillende behoeften. Of een amalgaam van behoeften dat varieert met het uur. Iets moeilijkere kunsten in de vroege avond, en een grotere zucht naar vertier later op de avond. Klassieke muziek heeft een heel speciale attractie in de context van de feesten. Het kan voor een deel de behoefte aan een zekere bezinning tijdens het feestgedruis betekenen.

Programma :
Op 16, 17, 18, 19 en 20 juli

  • Rrenje: Muzikale vertelsels met flarden van Albanese en Poolse volksliederen
    Uitvoerders: Carmen Van Hees en Karolina Wolkowiecka (dans) Ana Naqe (viool en zang), Eva Vermeiren (beeld)
  • It's All Over Now, Baby Blue
    Uitvoerders: Milla Virtanen (dans), Anssi Laiho (muziek), Leevi Lehtinen (projectie)
  • Mur Percé: an empty centre
    Uitvoerders: Andreia Rodrigues, Darline Deprez en Milla Virtanen (dans), Elisa Medinilla (piano), choreografie van Eddy Becquart, muziek van Frank Nuyts

Op 21, 22, 23, 24 en 25 juli

  • Annotations on the Iliad II
    Uitvoerders: Alexandros Kotsopoulos (dans), Naoko Kikuchi (bass koto), Teresa Matias (blokfluit), Nikos Ioakeim (muziek)
  • My body, my instrument, part 2
    Uitvoerders: Nelle Hens (dans), Julie Mossay(sopraan) en Berlinde Deman (tuba), Joris Blanckaert (muziek)
  • Mur Percé: an empty centre
    Uitvoerders: Andreia Rodrigues, Darline Deprez en Milla Virtanen (dans), Elisa Medinilla (piano), choreografie van Eddy Becquart, muziek van Frank Nuyts

Tijd en plaats van het gebeuren :

KA-BAL
Van zaterdag 16 t.e.m. maandag 25 juli 2011, telkens om 20.00 u
NT2 Gent

Minnemeers
9000 Gent

Meer info : www.hardscore.be en www.trefpunt.be/gentsefeesten2011

Extra :
Frank Nuyts : www.franknuyts.com, www.hardscore.be, www.matrix-new-music.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Gentse Feesten 2011 : een menu om van te smullen, 12/07/2011
5 aanstormende componisten geven het beste van zichzelf in het Conservatorium Gent, 20/06/2011

12:09 Gepost in Concert, Dans, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

10/06/2011

The Best Of Tango : 's werelds populairste paringsdans voor en door Mens & Machine in Logos

Tango Stichting Logos heeft haar passie voor de meest gestileerde paringsdans nimmer onder stoelen of banken gestoken. Ze componeren, arrangeren, zingen en dansen de tango anno 2011 dan ook als nooit tevoren. Ditmaal zijn ze toe aan maar liefst de zevende editie op rij, en daarvoor hebben ze uit het repertoire het neusje van de zalm opgediept. Laat je verrassen door The Best Of Tango, met zes professionele dansers die het opnemen tegen een slordige 48 muziekrobots.

Dat ze bij Logos een niet aflatende voorliefde voor tango hebben, zal inmiddels niemand meer verbazen. Dat sommigen onder hen de dans met verve praktiseren, evenmin. En al zeker niet dat ze in de loop der jaren een uitgebreide database hebben samengesteld van gearrangeerde midifiles. In die database steken tango's van divers pluimage: stokoude ballroom tango's, tango nuevo op het scherp van de snee, metrische hoogstandjes waar je zich naar believen een beroerte op kan pivoteren, sentimentele meezingers, zwoele habanera's, hitsige milonga's...Kortom, voor elk wat wils, en dat alles zeer eclektisch naast elkaar.

Ze begonnen in 2004 met het allereerste RoboTango-concert en hebben sedertdien jaarlijks een kant-en-klare special afgeleverd rond dat thema. Een heuse geschiedenis is er uit voortgegroeid. Dus dachten ze: waarom dit jaar niet eens een Best Of geven van alle verrichte arbeid ? Ze hebben voor de gelegenheid overlopen wat er de voorbije jaren de meeste indruk maakte, en gingen voor niets minder dan kwaliteit. Waarom ? Omdat de tango veel gezichten heeft en hen allemaal blijft inspireren. Omdat ze gewoonweg hoúden van deze gestileerde paringsdans. Omdat het - de woorden van kronikeuse Ana Sebastián indachtig - een droevige gedachte is waarop gedanst wordt. <M&M> The Best Of Tango presenteert dan ook het neusje van de zalm, met eigen produkties van Sebastian Bradt en arrangementen van onder meer Piazzolla, Satie, Rodriguez, Gann, Troilo, Villoldo, Gardell, Greco, di Giusto en vele anderen. De show wordt uiteraard live gedanst, en daarvoor doen ze beroep op professionele danskoppels zoals Isolde Audooren & Jean Vinclair, Moniek Darge & Godfried-Willem Raes en Charlotte Van Wouwe & Jan Haegens.

Tijd en plaats van het gebeuren :

M&M The Best Of Tango
Donderdag 16 juni 2011 om 20.00 u
Logos Tetraëder Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

21:19 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

28/05/2011

Orde en chaos op het Holland Festival

Holland Festival Voor muziektheater, dans en muziek is het Holland Festival in Amsterdam van 1 tot en met 26 juni de uitgelezen plek. Het Holland Festival is al meer dan zestig jaar het grootste internationale podiumkunstenfestival van Nederland. Het is ook het oudste en bekendste multidisciplinaire festival van Nederland. Ook in de 64ste editie komen hier theater, muziek, dans, opera, film en beeldende kunsten samen. Zowel hedendaags als klassiek. Westers en niet-westers. 

Het Holland Festival is sinds 1947 het toonaangevende internationale podiumkunstenfestival in Nederland. Muziektheater en muziek vormen het kloppend hart van de programmering. Naast podiumkunsten (theater, muziektheater, dans, opera en muziek) is er aandacht voor beeldende kunsten, literatuur en architectuur. Artistiek directeur Pierre Audi wil kwaliteit laten zien en horen die het Nederlandse publiek nergens anders kan beleven. Hij presenteert een mix van grote namen en gedurfde experimenten.

De strijd tussen orde en chaos is het thema van deze editie van het Holland Festival. De Griekse god Dionysos staat voor chaos en heeft kunstenaars altijd geïnspireerd en bepaalt ook nu de artistieke boodschap, aldus artistiek directeur Pierre Audi. Het Holland Festival laat zich volgens Audi ook niet afschrikken door bezuinigingen en blijft risico's nemen. ''Het voortbestaan van de kunst ligt in de noodzaak de dilemma's van de mensheid te spiegelen. Kunst zonder risico en debat is kunst die haar functie heeft verloren.'' Het aanbod op dit festival is dit jaar breder en gevarieerder dan ooit, waarbij alle disciplines aan bod komen. Er zijn in totaal 51 producties en meer dan 150 voorstellingen.

Het festival opent met de opera 'Mea Culpa' van de controversiële Duitse filmmaker en regisseur Christoph Schlingensief die het stuk schreef in 2009, nadat bij hem longkanker was geconstateerd. De verwarring, woede en angst van Schlingensief komen hierin naar voren. De muziek in deze opera varieert van Richard Wagner tot Roy Orbison. Met deze presentatie brengt het Holland Festival een hommage aan Schlingensief, die vorig jaar overleed op 49-jarige leeftijd. Christof Schlingensiefs laatste twee werken zijn te zien, alsmede een retrospectief van alle films hij maakte. De altijd controversiële regisseur die ooit in Wenen een soort Big Brother maakte voor asielzoekers, waarbij het publiek mensen het land uit mocht stemmen, wist tot op het laatst onrust te stoken. Dat hij ook nog visionair genoemd zou mogen worden, laten we aan jou.

Het Holland Festival brengt de Tony Awardwinnende Broadwaymusical Fela! over het leven van Fela Kuti. De musical, die het festival 14 dagen lang in samenwerking met Koninklijk Theater Carré presenteert, is geregisseerd en gechoreografeerd door Bill T. Jones. Het Holland Festival opent op donderdag 2 juni met Mea Culpa van het Burgtheater, als onderdeel van het eerbetoon aan de in 2010 overleden Duitse performer Christoph Schlingensief. Het festival sluit af op zondag 26 juni met een concert van de immens populaire Libanese zangeres Fairouz.

Een in het oog springende productie in de 64ste editie is het locatietheaterproject in een kantoorpand op de Amsterdamse Zuidas, Before I Sleep, van het Britse gezelschap dreamthinkspeak. In een coproductie van The Barbican en het Holland Festival regisseert Deborah Warner de klassieke Engelse klucht The School for Scandal van Richard Brinsley Sheridan. Odéon Théâtre de L'Europe brengt Un Tramway in regie van Krzysztof Warlikowski met in de hoofdrol de beroemde Franse actrice Isabelle Huppert. Het festival programmeert in samenwerking met Frascati werk van een jongere generatie makers: Massimo Furlan uit Zwitserland, Zoltán Balázs uit Boedapest, Toshiki Okada uit Tokio en de Nederlandse Arnoud Noordegraaf.

In coproductie met de Salzburger Festspiele en De Nederlandse Opera brengt het festival Dionysos van Wolfgang Rihm, in regie van Pierre Audi. Daarnaast regisseert Audi het muziektheaterstuk The Cricket Recovers van Richard Ayres, naar een boek van Toon Tellegen. Nestor Peter Brook bewerkt ingrijpend Die Zauberflöte van Mozart. Het eerste weekend van het festival staat in het teken van de componist Iannis Xenakis met vier concerten en een tentoonstelling in het Muziekgebouw aan 't IJ. Het festival brengt compositieopdrachten met Markus Stockhausen, Liza Lim, Richard Ayres en Roderik de Man. Behalve klassieke hedendaagse componisten komen de popgroepen The National en The Irrepressibles met geënsceneerde theaterconcerten. De dansprogrammering bevat werk van Lemi Ponifasio, Abou Lagraa, Jerôme Bel, Sasha Waltz, Sidi Larbi Cherkaoui en David Dawson. Met ruim 50 producties en meer dan 150 voorstellingen toont het Holland Festival een gevarieerd en breed programma in alle disciplines.

Focus Xenakis
Het eerste weekend van het Holland Festival 2011 bevat een focus op componist en architect Iannis Xenakis, bestaande uit vier concerten door verschillende ensembles op 4 en 5 juni en een tentoonstelling. De van oorsprong Griekse Iannis Xenakis (1922-2001) geldt als een van de meest exacte van de modernistische componisten die na de Tweede Wereldoorlog furore maakte. Daarnaast was hij als architect werkzaam, onder andere als assistent van Le Courbusier.

Het concertprogramma in het Muziekgebouw aan 't IJ ziet er als volgt uit:
Phlegra en werken van Wolfgang Rihm en Richard Ayres (4 juni, 15.00 u)
Terretektorh, tweemaal uitgevoerd, zodat het publiek vanaf verschillende plaatsen het effect van klank in de ruimte kan ervaren (4 juni, 20.15 u) Tussendoor speelt Arne Deforce Xenakis' magistrale cellowerk 'Nomos Alpha'. Het Residentie Orkest speelt 'Nomos Gamma'.
'architectonische werken' van Xenakis, Hans Werner Henze, Orlando di Lasso en Josquin Desprez (5 juni, 15.00 u)
Kraanerg, 'ballet voor orkest en geluidsband', visueel ondersteund met videobeelden (5 juni, 20.15 u)

De tentoonstelling Iannis Xenakis: Composer, Architect, Visionary onderzoekt de belangrijke rol die Xenakis' architectonische schetsen en tekeningen speelden in zijn werk als componist. Te zien zijn onder meer handschriften, architectonische tekeningen, concepten, schetsen en grafische partituren. De tentoonstelling, samengesteld door Xenakis-onderzoeker Sharon Kanach en criticus Carey Lovelace, was eerder te zien in het Drawing Center in New York, het Canadian Centre for Architecture in Montreal en het Museum of Contemporary Art in Los Angeles en oogstte daar goede kritieken.

Utopia :: 47 - a very last passion
Op 21 juni gaat Utopia :: 47 - a very last passion, een opera/performance van de Vlaamse componist en saxofonist Eric Sleichim, in première. De voorstelling omspant vele eeuwen: van 1647, het laatste jaar van de Dertigjarige Oorlog die grote delen van Europa meesleepte in een bloedig religieus conflict, tot 2047, het laatste jaar van een toekomstig Dertigjarig Wereldconflict dat de menselijke beschaving aan de rand van de afgrond brengt. Het werk wordt uitgevoerd door Sleichim, de Italiaanse mezzosopraan Cristina Zavalloni, het saxofoonkwartet BL!NDMAN [sax] en het vocale kwartet BL!NDMAN [vox]. Utopia :: 47 is een productie van Muziektheater Transparant & BL!NDMAN. De voorstelling beleeft zijn première tijdens het Holland Festival op 21 juni 2011 in het Muziekgebouw aan 't IJ en zal daarna nog worden uitgevoerd in Brugge, Brussel en Antwerpen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Holland Festival 2011
Van woensdag 1 t.e.m. zondag 26 juni 2011
Op verschillende locaties in Amsterdam


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.hollandfestival.nl

Pierre Audi spreekt op persconferentie Holland Festival 2011

25/05/2011

Hoe zijn wij veranderd ? Nieuwe voorstelling van ZOO/Thomas Hauert & Dick van der Harst in het Kaaitheater

you've changed Groep versus individu, abstract versus concreet, vormelijk versus vormeloos, product versus proces: dat zijn de spanningsvelden die Thomas Hauert in zijn weerspannig en gesofisticeerd oeuvre onderzoekt. Drie jaar na 'Accords', keert hij terug met een voorstelling waarin hij verder zoekt naar een bewegingstaal die 'in real time' dialogeert met de lichamelijke intelligentie en intuïtie van de dansers. 'You've changed' vertrok van een geïmproviseerde choreografie. Die was de basis voor een video, die op zijn beurt de basis was voor de muziek, die daarna opnieuw gecomponeerd werd. Op deze muzikale compositie werd geïmproviseerd tot uiteindelijk ook de belichting erbij kwam. Al die elementen vormen een antwoord op elkaar, als in een kettingreactie. Zij ontvouwen zich op de scène als een haast psychedelisch spel tussen de verschillende disciplines: dans, muziek, video en licht. Hauert en componist Dick van der Harst zorgen voor een rijke, complexe, gelaagde voorstelling.

De choreografische taal van Thomas Hauert ontvouwt een complex netwerk van bewegingen, verbonden in tijd en ruimte. Je kan ze zien als een voortzetting van de abstracte danstraditie. Nochtans, de sterk polyfonische 'schriftuur' komt op de scène tot stand door improvisatie. Wat zijn oeuvre zo bijzonder en betekenisvol maakt, is dat het orde wil laten ontstaan uit chaos, vorm uit vormeloosheid, een groep uit individuen, en tegelijk kiest voor de uitzonderlijke kwaliteit van perceptie, aandacht en concentratie - mogelijk gemaakt door improvisatie. De choreografie is als een microkosmos waarbinnen de individuen permanent hun vrijheid en creativiteit afwisselen met de wil om zich met de anderen te verbinden. Daarbij gaat het over de vrije wil en verantwoordelijkheid, spanningen en toegevingen die zo kenschetsend zijn bij sociale systemen. Binnen de ruimte van de voorstelling vinden we onbeslistheid, retrospectieve rechtvaardiging, de improvisatie van de knutselaar, een beperkt zicht, te laat ontdekte kansen, de spanning tussen het volgen van de vertrouwde weg en een open toekomst. In een woord: de krachten die ons confronteren met onze menselijke conditie. De onvolmaaktheid wordt de persoonlijke signatuur van het engagement, het teken van een zoektocht naar deugd, eerder dan een publiek teken van falen.

De matrix van 'You've changed' is een choreografie die zich ontvouwt zonder de tussenkomst van een centrale autoriteit. Ze vormt een geïntegreerd dynamisch systeem met een onvoorspelbaar gedrag waarbinnen bepaalde dansers een beweging starten waarop anderen reageren. Elke reactie lokt een andere beweging uit binnen dezelfde structuur of leidt tot een totaal nieuwe ontwikkeling. Vrijelijk puttend uit een gedeeld repertoire van gedurende een lang creatieproces verinnerlijkte fysieke principes, zijn de dansers verantwoordelijk voor de uitvinding en de uitvoering van hun eigen beweging op scène. Maar ook voor de creatie en de ontwikkeling van de groepsstructuren. Ze moeten hun individuele rol aanpassen aan de dynamische configuratie waarvan de mechanismen zich voortdurend transformeren. Virtuoos. En een echte uitdaging. Maar ook een krachtig statement: de cognitieve capaciteiten van een dergelijk systeem overtreffen de simpele som van de individuele capaciteiten van de dansers. Voor een groot deel steunt het op intuïtie, zoals Hauert onderlijnt, een neurofysiologisch vermogen dat zich ontwikkelt door ervaring.

Zoals bij een kettingreactie gaf deze geïmproviseerde choreografie aanleiding tot de creatie van een video, vervolgens van muziek, nog een tweede muziek, een volgende improvisatie en de belichting. Al deze proposities dienen elkaar van antwoord op het podium. Hier wordt met andere woorden een zelfstructurerende choreografie de structuur waarop al de rest steunt. Het creatieve proces van de individuele beslissing met zijn imperfecties als fundament van een polyfonische, uiterst complexe voorstelling. Je kan dit project beschouwen als een vormelijke zoektocht in een tijd waar de vorm - misschien terecht - wantrouwen oproept omwille van zijn arbitrair, autoritair en simplificerend karakter. Thomas Hauert vindt geen vormen uit maar processen die een inherent 'verlangen naar vorm' hebben.

De relatie tussen dans en muziek is een dimensie die Hauert sinds het begin van zijn carrière zonder ophouden verkent. In Accords (2008) bijvoorbeeld waren de dansers 'geënt' op bestaande muziekstukken. Ze bespeelden hun lichamen als muziekinstrumenten. De muziek werd zichtbaar gemaakt door een complex netwerk van individuele en supraindividuele acties en reacties. In You've changed gebeurt het omgekeerde: de beweging gaat de muziek vooraf. Meer nog, het is de inherente muzikaliteit van de beweging die als basis dient voor de muzikale compositie. Thomas Hauert vroeg Dick van der Harst, artist in residence bij LOD en onder meer bekend door zijn samenwerking met regisseurs Alain Platel en Eric De Volder, om originele muziek te componeren op een dans van de performers van ZOO - gefilterd door het videomedium. Geschreven voor een kleine rock band en drie zangeressen diende deze muziek op haar beurt als materiaal voor Peter Van Hoesen, die haar met digitale middelen omzette in elektronische stukken. De twee muzikale werelden, analoog en digitaal, zijn met elkaar verbonden en op een zekere manier ook met de beweging op scène - door een proces van wederzijdse beïnvloeding. Dick van der Harst vertaalt de dans niet letterlijk naar muziek maar laat zich leiden door haar structuren, texturen, ruimtelijke verhoudingen, ritmes, … De muziek die hieruit voortvloeit, creëert een weelde aan op elkaar inspelende relaties en connecties tussen het zichtbare en het hoorbare.

You've changed getuigt van ware liefde voor de dans als vorm, taal en techniek. Het is een fysiek stuk dat je zeer direct ondergaat. Het plezier van de dans. Maar het is ook meer dan dat. Een van de fundamenten van het werk van Thomas Hauert is dat hij zowel de vrijheid van de performers als van de toeschouwers bewaart. You've changed raakt aan de relatie tussen de individuele vrijheid en de sociale cohesie. Het stuk heractiveert vanuit een hedendaags perspectief vragen met een lange geschiedenis. Denk daarbij aan de utopische culturele ervaringen van de jaren 1960-70, een moment waar de dromen van sociale maakbaarheid van het modernisme ineenstortten onder de aanvallen van een nieuwe postmoderne visie rond het 'subject'. De periode ook van experimenten in de dans die tot op vandaag weerklank vinden, zoals in het werk van ZOO. Sinds die tijd is er heel wat water onder de brug gevloeid en zijn er heel wat spiegels aan diggelen geslagen… Het nieuwe stuk van Thomas Hauert nodigt ons uit ons af te vragen: Hoe zijn wij veranderd?

Tijd en plaats van het gebeuren :

ZOO/Thomas Hauert & Dick van der Harst : You've changed
Woensdag 25, vrijdag 27 en zaterdag 28 mei 2011, telkens om 20.30 u
Kaaitheater Brussel
Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be, www.kfda.be, www.zoo-thomashauert.be en www.lod.be

Extra :
Dick van der Harst op www.muziekcentrum.be, www.lod.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
Opmerkelijke hedendaagse artistieke creaties tijdens Kunstenfestivaldesarts, 27/94/2011
Dick Vanderharst en Dirk Proost creëren muzikale Passie in Ekeren, 27/02/2011

22:53 Gepost in Concert, Dans, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

29/04/2011

Intimate Strangers : de keuze van Meg Stuart

Intimate Strangers Na eerdere edities in Berlijn (Volksbuehne 2006), Brussel (te gast bij Beursschouwburg, Kaaitheater, deBuren, QO-2 e.a. 2008) en Toulouse (Théâtre Garonne 2011) komt Intimate Strangers, een minifestival waarvoor choreografe Meg Stuart (Damaged Goods) curator is, naar Gent. Ze kiest voorstellingen van artiesten met wie ze graag heeft samengewerkt: collega-choreografen, videokunstenaars, theatermakers en muzikanten met een uitgesproken visie en stijl - artiesten die vlot tussen al die disciplines in bewegen. Telkens gaat het om werk waarin een vanzelfsprekende, geforceerde of bevreemdende intimiteit publiek wordt gemaakt.

Op de affiche staat o.m. 'The fault lines' (Meg Stuart, Philipp Gehmacher en Vladimir Miller), een nieuw project tussen performance, dans en installatie. Na hun eerdere samenwerking voor 'Maybe Forever' wilden Stuart en Gehmacher opnieuw samen aan de slag, deze keer met hulp van videokunstenaar Vladimir Miller.Op Intimate Strangers #4 in Vooruit zal ook de dernière van 'Blessed' te zien zijn, een solo van Meg Stuart voor danser Francisco Camacho. Verder zijn o.a. Benjamin Verdonck, Varinia Canto Vila, Jeremey Wade, Eavesdropper, Scanner & Jochen Arbeit en Myriam van Imschoot te gast.

Afsluiter op zaterdag 7 mei zijn de gratis caféconcerten & party met Eavesdropper & Dirk Serries, Hahn Rowe & Ha-Yang Kim - Scanner en Jochen Arbeit. Geluidskunstenaar Yves De Mey ontwerpt in zijn set een experimenteel klanktapijt van live elektronica met gewaagde akoestische bewerkingen. Componist en multi-instrumentalist Hahn Rowe werkt sinds 1991 op regelmatige basis samen met Meg Stuart / Damaged Goods. Rowe ontwikkelde een unieke en persoonlijke sound waar akoestische en elektronische klank door analoge en digitale manipulatie versmelten in een oneindig geluidsweefsel van organische en polymorfe soundscapes.Voor dit concert wordt Rowe vergezeld door celliste Ha-Yang Kim. En de experimentele underground muzikant Scanner en Jochen Arbeit, gitarist bij Einstürzende Neubauten, duwen samen het begrip 'soundscapes' tot een breekpunt in een geïmproviseerde set met noise, zware grooves, energieke industriële ritmes, stroomstoten, dubstep en elektronica. Tot slot brengt Visual Kitchen, pioniers in de Belgische vj-scene, enkele live audiovisuele performances.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Intimate Strangers #4
Van woensdag 4 t.e.m. zaterdag 7 mei 2011
Kunstencentrum Vooruit Gent

Sint-Pietersnieuwstraat 23
9000 Gent

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.vooruit.be

23:11 Gepost in Concert, Dans, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

27/04/2011

Opmerkelijke hedendaagse artistieke creaties tijdens Kunstenfestivaldesarts

Kunstenfestivaldesarts Op vrijdag 6 mei gaat de zestiende editie van het Brusselse Kunstenfestivaldesarts, hét internationale podiumkunstengebeuren in ons land, van start. Het Kunstenfestivaldesarts biedt gedurende drie weken ruimte voor opmerkelijke hedendaagse artistieke creaties. Het creëert een moment van reflectie, van confrontatie en dialoog tussen werken en mensen. Mensen die willen creëren, kijken en hun ervaringen met elkaar delen.

Het festival toont dit jaar een dertigtal werken, vooral wereldcreaties van levende, levendige, vitale kunst. Er staan grote namen in de internationale hedendaagse artistieke scène op de affiche, gevestigde kunstenaars die jong blijven in hun creatie en die risico's durven te nemen. Er zijn ook minder of zelfs onbekende stemmen, wegbereiders voor de kunst van de toekomst. Het is een plek voor buitengewone creaties, maar ook een gelegenheid voor onderzoek en experiment. Het Kunstenfestivaldesarts opent een breed spectrum, laat zich niet in een hokje stoppen en kijkt voorbij culturele en esthetische grenzen, tot ver buiten het Europese continent.

Als geheel vormt het dertigtal werken dat jaarlijks op het programma staat een referentiekader. Geen gesloten maar een open kader: open voor oordelen, interpretaties, kortom voor dialoog. Drie weken lang nodigt het festival toeschouwers uit in een vloeiende, stimulerende ruimte. Doorheen deze editie verdwijnen woorden vaak naar de achtergrond, om plaats te maken voor de taal van het lichaam. De Japanse Toshiki Okada, een opvallende gast op de voorbije festivaledities, spreekt over de wereld in aangrijpend bewegingstheater. Hij combineert vormabstractie en betekenis op meesterlijke wijze en zijn unieke taal krijgt ook in deze editie een prominente plaats. Okada's radicale landgenoot, Daisuke Miura, choreografeert een realiteit waar afwachtende lichamen alleen nog gehoor geven aan hun eigen instincten.

Misschien is het wel interessant om deze editie te volgen aan de hand van de toestand van de lichamen die erin bewegen ? Bouchra Ouizguen onthult de lichamen van Marokkaanse Aitas, getekend door tijd en clandestiniteit. Philipp Gehmacher regisseert grauwe, manke lichamen op zoek naar harmonie. De jonge Belgische Franstalige regisseurs Fabrice Murgia en Anne-Cécile Vandalem zijn geïntrigeerd door stilte en het onuitsprekelijke. Hun persoonlijke en inspirerende podiumcreaties tonen inerte lichamen, afgesneden van de werkelijkheid. In een reactie op schreeuwerige mediatisering, de massieve vloed aan informatie en de almacht van entertainment, zoeken de theatermakers lege en uitgeholde ruimten op en proberen ze de tijd te vertragen. In zijn buitengewone choreografie suggereert Boris Charmatz de opstelling van een neutrale ruimte, een lange, exponentiële loop waarin elk individu gelijkwaardig zijn plaats vindt; misschien een manier om een einde te maken aan conflicten ?

Muziek is dit jaar vaak de drijvende kracht achter creaties. Het draagt de verhalen die geënsceneerd worden door Richard Maxwell, een bescheiden maar vooraanstaand figuur in het New Yorkse theater, die naar het festival komt met een wereldpremière. Muziek overheerst ook in de futuristische visioenen van Eszter Salamon, die de toeschouwers onderdompelt in een zintuiglijke totaalervaring. Jan Decorte, de grote Vlaamse theaterregisseur, waagt zich aan opera, een genre dat hij in de meest elementaire eenvoud wil uitpuren.

Dit jaar trekt het Kunstenfestivaldesarts een schoolgebouw binnen en vestigt zijn festivalcentrum in het Rits. Jongeren en educatie zijn misschien ook wel een van de uitgangspunten van deze editie, die de nadruk legt op een jonge generatie die voor haar creatie worstelt met de economische realiteit waarin de middelen voor kunst en cultuur 'quantité négligeable' lijken. Ook op deze festivaleditie: een jury van kinderen die wordt uitgenodigd om vanuit hun eigen perspectief te oordelen over deze wereld bedacht door volwassenen, een project van Mammalian Diving Reflex. Andere kunstwerken, waaronder een recente film van Federico León en Martín Rejtman of de voorstelling van het Mexicaanse collectief Lagartijas tiradas al sol, houden de generaties intrigerende spiegels voor. Ten slotte brengt deze festivaleditie hulde aan een reus uit het Europese theater: Krystian Lupa, die een voorstelling toont die barst van jeugdigheid en radicalisme.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Kunstenfestivaldesarts 2009
Van vrijdag 6 t.e.m. zaterdag 28 mei 2011
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programme en alle verdere info vind je op www.kfda.be

22:46 Gepost in Concert, Dans, Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

14/04/2011

Hongaarse liederen van Liszt, Kodaly, Bartok en Ligeti in de Munt

Andrea Rost Een eeuw na hun legendarische zoektocht naar de 'echte' Hongaarse volksmuziek blijven Zoltán Kodály en Béla Bartók tot de verbeelding spreken, minder om het etnische aspect van hun oeuvre dan om de intrinsieke kwaliteit ervan. Kodály leverde met zijn volksliedbewerkingen tal van meesterwerkjes af. Bartóks 'Hongaarse volksliederen' is een bundel waarin lange melancholische verhalen en korte humoristische vertellingen elkaar afwisselen. De jonge Györgi Ligeti componeerde een aantal liederen waarin hij de Hongaarse traditie en een meer experimentele toonspraak meesterlijk wist te combineren. Franz Liszt leverde met zijn toonzettingen van poëzie van Goethe, Heine en Schiller enkele prachtige bijdragen aan de romantische liedkunst. De sopraan Andrea Rost (foto) won eerder het publiek voor zich als ontroerende Contessa in 'Le Nozze di Figaro' en keert nu terug naar de Munt voor dit recital met Hongaarse liederen. Ze wordt aan de piano begeleid door Vyara Shuperlieva, die voor het eerst optreedt in de Munt.

Vertolkers of componisten, allemaal zijn ze nog even gehecht aan hun nationale muziek als drie eeuwen geleden, wat niet uitsluit dat ze open staan voor invloeden van buitenuit. Het versterkt integendeel hun interesse voor andere muziekculturen en het voedt hun inspiratie. Die trouw en die nieuwsgierigheid is wat de vier namen op dit programma zo aan elkaar bindt, Franz Liszt, Béla Bartók, Zoltán Kodály en György Ligeti.  

Franz Liszt is de eerste Hongaarse componist die een internationale bekendheid verwierf. Hoewel hij een groot deel van zijn leven doorbrengt tussen Frankrijk en Duitsland blijft hij verknocht aan Hongarije. Hij revolutioneert de techniek van piano en recital. Soms maakt hij van de piano een heel orkest maar hij kan haar ook impressionistisch laten klinken. Zijn Chanson de Mignon (Mignons Lied, S.275) is geschreven op tekst van Goethe en er bestaan drie versies van, in 1842, 1854 en 1860. De passages van de Duitse dichter die zowel mysterieus als aangrijpend en verwarrend zijn, hebben heel wat muzikanten geïnspireerd, waaronder Beethoven en Schubert. De interpretatie van Liszt transformeert het lied van de dichter in een pathetisch miniatuurdrama.

Zoltán Kodály wordt een halve eeuw later geboren. Hij is de auteur van een belangrijk vocaal oeuvre waarvoor hij liederen, verhalen, balladen en populaire melodieën gebruikt. Net zoals zijn vriend Béla Bartòk zoekt hij naar de wortels van de Hongaarse muziek. Maar hij was ook een voorloper van wie Bartòk zei: "Kodály is één van de grote componisten van onze tijd. Zijn kunst, net als de mijne, heeft dubbele wortels: ze is ontsproten aan de Hongaarse boerengrond en aan de Franse muziek. Maar hoewel onze kunst dezelfde wortels heeft verschillen onze werken vanaf de eerste dag. Het is echter net dit essentieel verschil van denken dat hij op een nieuwe en originele manier in zijn muziek kan uitdrukken, die zijn boodschap zo waardevol maakt."

Hij ontmoette Béla Bartòk toen ze beiden studeerden aan de academie van Boedapest en hun vriendschap duurt tot aan Bartóks dood. Ze werkten veel samen, deelden dezelfde passie voor de Hongaarse volksmuziek die ze voedden met “moderne” invloeden en beiden zochten ze nieuwe wegen. De Acht Hongaarse Volksliederen (Nyolc Magyar népdal, Sz. 64, BB 47) ontstonden tussen 1907 en 1917, een periode van intense musicologische opzoekingen.

Kodály et Bartók waren de eerste inspiratiebronnen voor György Ligeti. Nadat hij het regime ontvluchtte in 1956 ontdekt hij in het Westen een nieuwe generatie muzikanten: zijn leraar Karlheinz Stockhausen maar ook Pierre Boulez, Luciano Berio en Mauricio Kagel. Hij pint zich niet vast op één bepaald genre maar probeert alle stromingen uit van zijn tijd, inclusief humor en farce - denken we maar aan Le Grand Macabre in maart 2009. De 3 Liederen op gedichten van Sándor Weöres (Három Weöres-dal) voor stem en piano dateren nog uit zijn Hongaarse periode. Ze werden gecomponeerd op gedichten van Sándor Weöres, dichter en vriend van György Ligety. De Vijf Liederen op gedichten van Arany (Öt Arany-dal) ontstonden in 1952 op teksten van János Arany, een Hongaarse dichter uit de 19de eeuw.

Programma :

  • Franz Liszt, Mignons Lied - Loreley - Der Fischerknabe - Ein Fichtenbaum steht einsam - Freudvoll und leidvoll
  • Zoltan Kodaly, 5 Liederen
  • Bela Bartok, 8 Hongaarse volksliederen
  • György Ligeti 3 Liederen (Weöres), 5 Liederen (Arany)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Andrea Rost & Izabella Simon : Liszt, Kodaly, Bartok, Ligeti
Maandag 18 april 2011 om 20.00 u
De Munt Brussel

Muntplein
1000 Brussel

Meer info : www.demunt.be en www.andrearost.com

Extra :
György Ligeti : www.schott-musik.de, www.arsmusica.be en youtube
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006

Andrea Rost zingt 'Szép virág a rózsa' van György Ligeti



en Zoltan Kodály's 'A csitári hegyek alatt'

12:49 Gepost in Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

03/04/2011

Toshio Hosakawa's tweede opera Hanjo in de Munt

Toshio Hosokawa De jonge Hanjo wacht dag na dag als verdoofd op de terugkeer van haar geliefde. Wanneer hij eindelijk opdaagt, herkent ze hem niet meer. Hij is een vreemde geworden en beantwoordt niet aan haar herinnering. Hanjo herneemt haar dagelijkse wachtritueel...  Toshio Hosokawa baseerde zijn tweede opera op het meesterlijke no-stuk van Yukio Mishima. De componist roept een geheel eigen universum op, waarin oosterse en westerse invloeden subtiel versmelten: "Ik wilde dat mijn opera geassocieerd zou worden met de Japanse tradities van no en kabuki en tezelfdertijd weerklank zou vinden bij het hedendaagse publiek. No-theater is bovenzinnelijk, en ik componeerde Hanjo dan ook als een droom. Het drama voltrekt zich op de grens tussen droom en werkelijkheid, tussen waanzin en gezond verstand..." De delicate en sensuele enscenering van 'Hanjo' door choreografe Anne Teresa De Keersmaeker werd bij de creatie in 2004 bijzonder goed onthaald.

Toshio Hosakawa werd in 1955 in Hiroshima geboren. Na compositiestudies bij Isang Yun in Berlijn wist Hosokawa zich al snel als de voortrekker van de jonge Japanse muziekgeneratie op te werpen. Zijn stijl is een synthese van de westerse hedendaagse muziek (en meer bepaald van Nono, Scelsi en Lachenmann, één voor één componisten die het begrip 'mooi timbre' met argwaan bekijken) en van de Japanse cultuur (het Nô-theater). In zijn muziek gebruikt hij extreem trage tempi en ontwikkelt hij lange, meditatieve, maar bijzonder krachtige klankblokken (zoals bij rituele muziek), doorspekt met levendige, dramatische impulsen en lawaaierige aanvallen. Hosokawa won de eerste prijs op het compositieconcours naar aanleiding van honderd jaar Philharmonie in Berlijn. Bovendien is hij artistiek directeur van het Festival van Akyioshidai. In 1989 richtte hij samen met enkele andere jonge componisten het jaarlijkse festival 'International Contemporary Music Seminar and Festival' op waarvan hij nu ook de artistieke leiding heeft. De grote Europese festivals (Darmstadt, Festival d 'Automne à Paris, Salzburg...) hebben belangrijke retrospectieves aan hem gewijd.

Hosokawa was oorspronkelijk een typisch voorbeeld van de oosterling die zich helemaal tot de westerse muziek wil bekeren en daarbij zijn eigen traditie wil opgeven. In Japan was zijn muziekopleiding uitsluitend op westerse leest geschoeid. In de huiskring had hij wel Japanse traditionele muziek gehoord - zijn moeder speelde koto - maar hij vond dat redelijk saai. Vreemd genoeg hoorde hij pas voor het eerst live gagakumuziek toen hij in Berlijn was. In Japan waren dat alleen opnamen op platen en cd's geweest, die tijdens huwelijksfeesten en andere ceremoniële gebeurtenissen gespeeld werden.

De confrontatie met de Koreaanse componist Isang Yun is dan ook een confrontatie geworden met zijn eigen wortels, een botsing van oost en west. Voor Hosokawa was het belangrijk hoe Yun zijn oosterse manier van denken en zijn oosterse substantie behield in zijn echt vernieuwende hedendaagse muziek, die dan ook het oosters karakter met een westerse ingesteldheid kon combineren. Hosokawa voelde zich echter bijna epigoon van de (zeer strenge) Yun worden en ging daarom weg uit zijn klas. Op zijn beurt was het zijn volgende compositieleraar, Klaus Huber, die hem in Freiburg aanzette om de Japanse traditionele muziek uitgebreid te bestuderen.

Hosokawa begon zich bijgevolg in het westen te interesseren voor de Japanse traditionele muziek. Met veel 'oppervlakkige' versmeltingen van oost en west was hij echter helemaal niet gelukkig. Hij heeft zijn eigen weg tussen zijn afkomst en het westen zelf moeten vinden: "Mijn hoofdbedoeling is de oosterse traditie met de westerse te verbinden." Terug in Japan in de jaren '90 heeft hij zich geopend voor de natuur van de oosterse muziek, als een verdrongen jeugdherinnering. Dat maakt dat zijn muziek van na 1990 veel persoonlijker en interessanter is dan wat hij daarvoor gecomponeerd heeft. Hosokawa is gaan beseffen dat hij zich cultureel als Aziaat bepaald voelde. Hij voelt zich daardoor niet in staat in westerse 'evoluties', ontwikkelingsplannen en logica in ontwikkelingen te denken. Hij moet de klank kunnen ervaren. Hij componeert spontaan en intuïtief.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Toshio Hosokawa : Hanjo
Zondag 10 april 2011 om 15.00 u
Dinsdag 12, woensdag 13, vrijdag 15 en zaterdag 16 april 2011, telkens om 20.00 u
De Munt Brussel

Muntplein
1000 Brussel

Meer info : www.demunt.be

Bron : Tekst Yves Knockaert voor deSingel, april 2005

Extra :
Toshio Hosokawa op www.schott-music.com, www.karstenwitt.com, www.arsmusica.be en youtube

Beluister alvast Hosokawa's Vertical Time Study I

07:00 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

01/04/2011

Kathak & Akram Khan Festival in Muziekcentrum de Bijloke Gent

Akram Khan Dit weekend brengt choreograaf en danser Akram Khan zijn nieuwste solovoorstelling 'Gnosis' in Muziekcentrum De Bijloke in Gent. Een Belgische première. Live begeleid door vier muzikanten, vertelt hij via de Indiase kathakdans een verhaal uit het Indiase epos Mahabharata: het wedervaren van koningin Gandhari, echtgenote van de blinde koning Dhritarashtra. Deze opmerkelijke vrouw koos ervoor zich te blinddoeken om samen met haar man op weg te gaan. Een verhaal over innerlijke kennis en blinde visie, over zienden in de duisternis en blinden in het licht.

Naast de kathakvoorstellingen staan er ook nog een pak andere activiteiten op het programma. Zaterdagnamiddag schetsen Filip Rathé en Spectra Ensemble samen met cantaora Amparo Cortés het verhaal van de kathak als 'Indiase flamenco'. De Pakistaanse zanger Faheem Mazhar, sarodspeler Soumik Datta en tablaspeler Sanju Sahai brengen op zondagochtend Noord-Indiase liederen. Kunstenaar en illustrator Gerda Dendooven stelt dan weer 'Wonderlijke nachten' voor, een familievoorstelling gebaseerd op Indiase sprookjes. Een wonderlijk verhaal over liefde, zand en sterren. Over zien en graag zien. Met wonderlijke beelden.

Wie zich verder wil verdiepen in het werk van Akram Khan, kan de dansfilm 'Zero degrees' bekijken, een voorstelling uit 2005 van Les Ballets C de la B. Akram Khan en danser-choreograaf Sidi Larbi Cherkaoui zetten toen een aangrijpende voorstelling neer die o.a. teruggrijpt naar de kathakdans. De documentaire 'Zéro Degré, L'infini' van Gilles Delmas toont de make-of van deze alom bejubelde productie. En last but not least 'The Mahabharata' van Peter Brook (1989). Deze prachtige verfilming van het gelijknamige Indiase epos is een absolute aanrader, met een bescheiden rol voor de toen nog jonge snaak Akram Khan. Twee lezingen 'Het Mahabharata: hoeksteen van het hindoeïsme' plaatsen het verhaal van Akram Khan in een bredere culturele en wetenschappelijke context.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Kathak & Akram Khan Festival
Van vrijdag 1 t.e.m. zondag 3 april 2011
Muziekcentrum de Bijloke Gent

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be

12:56 Gepost in Concert, Dans, Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook