11/04/2013

The Organ Project : een verrassende ontmoeting tussen muziek en dans, choreografie en improvisatie, heden en verleden

The Organ Project In dit unieke orgel- en dansproject speelt Bernard Foccroulle een repertoire van solo-orgelcomposities. Salva Sanchis brengt drie dansers mee voor een ontmoeting tussen dans en muziek, met het orgel zelf als muzikaal en architecturaal middelpunt. Foccroulle speelt muziek van Bach, Buxtehude, Schlick, Berio en van hemzelf. Voor elk stuk muziek maakte Salva een specifieke choreografie.

Orgelmuziek, dans en beeldende kunst - eeuwenlang waren er vele, verrijkende uitwisselingen tussen deze disciplines. In de geest van deze traditie, wil Bernard Foccroulle opnieuw in dialoog gaan met hedendaagse kunstvormen. Zo heeft hij de Spaans-Brusselse choreograaf Salva Sanchis uitgenodigd om samen te werken aan een programma van barok- en hedendaagse muziek. De voorstelling ging in première in het prestigieuze Musée des Augustins in Toulouse en is nu ook in Brussel te zien, in de Rijkeklarenkerk, nabij de Beurs. Een verrassende ontmoeting tussen muziek en dans, choreografie en improvisatie, heden en verleden.

Bernard Foccroulle is organist en componist. Hij musiceerde bij het Ricercar Consort en was van 1992 tot 2007 directeur van De Munt. Salva Sanchis studeerde in 1998 af aan PARTS. Hij choreografeerde voor Rosas (o.a. A Love Supreme, op muziek van John Coltrane) en voor zijn eigen ensemble.

Part I (Eleven verses on Salva Regina throughout five centuries)
• Bernard Foccroulle, Spiegel (1953)
• Arnold Schlick, Salve Regina (before 1460-after 1521)

Part II
• Pascal Dusapin, Memory (1955)
• Johann Sebastian Bach , Allein Gott in der Höh sei Her (1685-1750)
• Johann Sebastian Bach , Die sind die heilgen zehen Gebot (1685-1750)

Part III (The heritage of Frescobaldi)
• Luciano Berio, Fa-Si (1925-2003)
• Dietrich Buxtehude, Toccata in F major (1637-1707)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Bernard Foccroulle / Salva Sanchis : The Organ Project
Maandag 15 en dinsdag 16 april 2013, telkens om 20.00 u
Rijkeklarenkerk Brussel

Rijkeklarenstraat 21
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be

Extra :
Pascal Dusapin op en.wikipedia.org, brahms.ircam.fr en youtube
Luciano Berio op www.compositiontoday.com, www.themodernword.com, brahms.ircam.fr en youtube
Portret Luciano Berio, J-L Plouvier op www.ictus.be
Luciano Berio (1925 - 2003): Duivelskunstenaar, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
The Organ Project : seizoensopening met Belgische première van formaat in Grimbergen, 11/09/2012

Beluister alvast Luciano Berio's Fa-Si

10:47 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

18/03/2013

M&M SpringTime : een nieuwe lente, een nieuw geluid in Logos

Dominica Eyckmans Vogels die opnieuw gaan fluiten, temperaturen die vanuit meteorologisch oogpunt weer 'redelijk' kunnen genoemd worden, algehele paringstendenzen, enz ... Bij een nieuwe astronomische lente hoort doorgaans een nieuw geluid. En bij Logos nemen ze dat letterlijk, door je voor de 273ste maal, geruggesteund door een computergestuurd 50-koppig robotorkest, op een gloednieuw programma te vergasten. SpringTime is het codewoord voor deze editie en zonder al te veel suggesties te willen wekken, kunnen we nu reeds stellen dat die vlag velerlei ladingen zal dekken. 'Spring' kan, naast 'lente' immers ook op springveer slaan, en dan denken we in de eerste plaats aan onze geautomatiseerde <Springers>, die op deze editie in de schijnwerpers zullen staan. Time slaat dan weer op de belangrijkste dimensie waarbinnen musici aktief zijn.

Allerlei bijdragen, nieuwe composities en performances krijg je zoals steeds van de vertrouwde Logos-ploeg, met name: Dominica Eyckmans, Emilie De Vlam, Moniek Darge, Kristof Lauwers, Sebastian Bradt, Xavier Verhelst en Helen White. Artistieke leiding en robot design: Godfried-Willem Raes.

Tijd en plaats van het gebeuren :

M&M SpringTime!
Donderdag 21 maart 2013 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

17:02 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

08/02/2013

Sensuele robotspecial in Logos

Namuda Terwijl in januari nog volop de 'krachten' aktief binnen het M&M robotorkest van Stichting Logos gebundeld werden, is het deze maand de beurt aan iets heel anders: 'Sense and Sentiment'. Het mag dan een thema met een brede interpretatiemarge zijn, laat je in geen geval niet misleiden: het wordt heus geen kitscherige special, en het 'sentiment' waarvan sprake is zal je geprojekteerd zien door een strikt wetenschappelijke bril.

'Sense' staat immers ook voor zintuig, tastzin en gevoeligheid. En hoe kan dit gegeven beter geïllustreerd worden dan met de interaktieve fijngevoeligheid waar de muziekrobots sedert jaar en dag een patent op hebben? Een flinke brok van het repertoire zal dan ook gewijd zijn aan Namuda, de vernieuwende fusie tussen technologie en moderne dans. Binnen dit concept is alles open, zicht- en tastbaar, en in die zin dus onmiskenbaar sensueel.

De gebruikelijke bijdragen zullen zoals steeds van de vaste Logos-medewerkers komen, en tot nader order zijn dat nog steeds Dominica Eyckmans, Francoise Vanhecke, Emilie De Vlam, Moniek Darge, Sebastian Bradt, Xavier Verhelst, Helen White & Kristof Lauwers. Artistieke leiding en robot design: Godfried-Willem Raes.

Tijd en plaats van het gebeuren :

M&M : Sense and Sentiment
Woensdag 13 februari 2013 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

13:29 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

20/01/2013

Park : nieuwe dans- en muziekvoorstelling van Stefan Prins, Shila Anaraki & Zwerm

Park Park is een avondvullende dans- en muziekvoorstelling gebaseerd op het werk 'Infiltrationen' van Stefan Prins.  Een performer, vier table-top gitaristen en een live electronics-speler zijn verbonden door een computernetwerk. Ze gehoorzamen een technologisch systeem van auditieve en fysieke instructies. Een spel tussen individu en systeem. Park ging in premiere tijdens de International Summer courses for New Music in Darmstadt op 17 juli 2012.

Infiltrationen (2009) voor 4 elektrische gitaren en live-electronics van Stefan Prins bouwt verder op de deconstructie van de 'typische' gitaargestiek zoals die reeds te vinden was in 'Not I', zijn werk voor elektrische gitaar en live-electronics (2007). De deconstructie wordt in dit nieuwe werk, in navolging van gitaar-pioniers als Keith Rowe en Fred Frith, nog verder doorgetrokken: de e-gitaren worden als een horizontaal liggend open circuit van 6 snaren beschouwd ('tabletop guitar'), dat een directe vertaling naar klank mogelijk maakt van de manipulaties door de muzikant, met (al dan niet ge-automatiseerd) huis-, tuin- en keukenmateriaal. De live-electronics hebben dan weer tot doel deze link tussen actie en klankresultaat in verschillende gradaties te verstoren. Dit stuk gaat op zoek naar een dynamische & veellagige klankwereld met duidelijke linken naar de 'noise music' uit de jaren '70 - '80.

Muziek en concept : Stefan Prins (opdracht ism Champd'Action - Stefan Prins artist in residence) - Performance & concept : Shila Anaraki - Scenografie en licht : Simon Siegmann - Dramaturgie : Adva Zakai & Lars Kwakkenbos - Uitvoerders : Shila Anaraki, Stefan Prins, ZWERM : Toon Callier , Kobe Van Cauwenberghe, Bruno Nelissen, Johannes Westendorp

Tijd en plaats van het gebeuren :

Stefan Prins, Shila Anaraki & Zwerm : Park
Vrijdag 25 januari 2013 om 20.00 u
Theaterstudio deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.zwerm.be, www.stefanprins.be, www.champdaction.be en shilaanaraki.blogspot.com

Deze voorstelling is ook nog te zien op vrijdag 15 maart 2013 in de Beursschouwburg in Brussel

Extra :
Interview Stefan Prins (reFLEXible). Klassiek heeft een aura van stoffigheid, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 11/03/2009

Bekijk alvast de trailer van Park

23:50 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

10/01/2013

24 uur lang genieten van muziek, dans & theater in Antwerpen

24 uur van het podium Van zaterdagochtend 12 januari om 9.00 uur tot zondagochtend 13 januari om 9.00 uur biedt podiumstad Antwerpen je 24 uur lang muziek, dans, theater, verrassingen en bezoekjes achter de schermen. Eén ticket geeft je toegang tot 25 podia, waar meer dan 100 voorstellingen en optredens te zien zijn.

Wat dacht je van een 'Slow Kick Off'?, een ontbijt in de Vlaamse Opera terwijl een dj gezellige muziek speelt en je rustig de krant leest leest. In Rataplan halen De Roovers hun favoriete literatuur uit de kast. DeTijd organiseert 'De dag van het woord': een 12 uur durend programma van theater, literaire performance, interviews en concerten. In het Huis voor de Amateurkunsten worden 3 theatergroepen 24 uur lang opgesloten. Ze moeten buiten komen met een volledig afgewerkte voorstelling. Katelijne Damen speelt 'Orlando' van Virginia Woolf om middernacht in de Bourla. Theater FroeFroe toont zijn poppenatelier en ChampdAction palmt de fietserstunnel onder de Schelde in. Het Koninklijk Ballet van Vlaanderen laat je meekijken tijdens repetities en geeft rondleidingen achter de schermen. Voor kinderen is er een workshop met kinderkoor Sterling, HETPALEIS opent zijn deuren en Theater FroeFroe speelt 'Bloed', een voorstelling die niet voor watjes is!

Moe? Ga dan overnachten in de Permekebibliotheek: je wordt er in slaap gewiegd door de mooiste stemmen. Maar de nacht inzetten met een feestje is natuurlijk ook een optie: check het Nieuwjaarsbal in De Roma, het feest in de Arenberg, in Petrol ...

Enkele tips :

Jeugd en Muziek: Not so big band - za 12/01 om 12.00 u in Amuz
De Not so big band bestaat uit 2 gitaristen, 2 drummers, 2 bassisten, 1 pianiste, 1violiste en 12 blazers. Voor de 24 uur van het podium in AMUZ brengen ze werk van onder meer Charles Mingus en Duke Ellington, maar ook het repertoire van de Belgische componist Karel Van Marcke gaan ze niet uit de weg. Door de combinatie van samenspel en solo worden steeds nieuwe interessante muzikale uitgangspunten ontdekt.

Andros Zins-Browne: &&&& - The David Lang project - za 12/01 om 15.00 u, 17.00 u en 19.00 u in wpZimmer
Choreograaf Andros Zins-Browne brengt &&&& - The David Lang project, een dansvoorstelling voor drie dansers en zes piano's, geïnspireerd door het werk van de Amerikaanse componist David Lang. Vertrekkend van eenvoudige repetitieve patronen drijven muziek en dans elkaar tot een indrukwekkende zintuiglijke complexiteit.

Walpurgis & HETPALEIS: Prinses Turandot - za 12/01 om 15.15 u in HETPALEIS
Prinses Turandot is een boeiende eerste kennismaking met de klassieke, vocale muziek. Het is een voorstelling waarin oosterse en westerse elementen samenkomen. Het publiek zit op kussens in een labyrint tussen de spelers en beleeft zo het sprookje van dichtbij.
In Prinses Turandot nemen een vertelster, twee operazangers en een muzikale duivel-doet-al de jonge toeschouwers mee op reis in de wereld van klassieke componisten als Lully, Mozart, Wagner, Bizet en Puccini. Zij vertellen een sprookjesachtig, maar ook grimmig oud Perzisch verhaal over de liefde. De kinderen ervaren, in een labyrint tussen de spelers, de kracht van de gezongen stem van héél dichtbij.
www.walpurgis.be

ChampdAction : Hold Your Horses ... but let the birds sing - za 12/01 om 22.20 u en 13/01 om 03.00 u en om 8.30 u in de fietserstunnel
In het kader van de opera Hold Your Horses van artistiek leider Serge Verstockt brengt het Antwerpse productiehuis voor nieuwe muziek ChampdAction een reeks performances in de fietserstunnel aan Petroleum Zuid in Antwerpen. Deze unieke plek met zijn vervreemdende akoestiek krijgt via filmopnames van de performances een plaats in de voorstelling van Hold Your Horses die op 22 mei 2013 in première gaat in deSingel.
Een zwerm (mechanische) vogeltjes neemt het op tegen het gedreun van elektrische gitaren en het diepe gegrom van Tibetaanse hoorns (performers: Serge Verstockt en Thomas Moore). Ook het publiek wordt betrokken bij de performance. Zij zullen de zwerm vogeltjes onder hun hoede nemen.
www.champdaction.be

Koen Plaetinck: Marimba time - za 12/01 om 23.00 u in Amuz
Slagwerker Koen Plaetinck mag gerust een muzikale duizendpoot genoemd worden. Een speciale plaats in zijn hart is gereserveerd voor de marimba. In dit halfuur durende programma brengt Plaetinck muziek van dé marimba-autoriteit op wereldniveau: de Japanse Keiko Abe. Laat je door de klank van de marimba meevoeren naar de Seashore en de Bamboo Grove.
www.koenplaetinck.com

Tijd en plaats van het gebeuren :

24 uur van het podium
Van zaterdag 12 januari om 9.00 u tot zondag 13 januari 2013 om 9.00 u
Op verschillende locaties in Antwerpen


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.24uurvanhetpodium.be

Elders op Oorgetuige :
Performance Serge Verstockt ter voorbereiding van opera 'Hold Your Horses' in fietserstunnel onder de Schelde in Antwerpen, 28/11/2012

10:54 Gepost in Concert, Dans, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

03/12/2012

Tero Saarinen in Brugge met visueel sterke en emotioneel geladen voorstelling die dans en livemuziek combineert

Tero Saarinen Na het zeer gesmaakte Borrowed Light vorig seizoen, keert de internationaal gerenommeerde Finse choreograaf Tero Saarinen terug naar Brugge met opnieuw een visueel sterke en emotioneel geladen voorstelling. De triple bill Westward ho! / Scheme of Things / Vox Balaenae combineert wederom dans en livemuziek. In Westward Ho! voeren drie mannelijke dansers onder een verblindend noorderlicht repetitieve en beheerste bewegingspatronen uit op muziek van onder andere Gavin Bryars. Scheme of Things is een fascinerende studie van relaties en gedragspatronen. Deze choreografie werd in 2009 oorspronkelijk gecreëerd voor het Nederlands Dans Theater. Deel drie, Vox Balaenae (stem van de walvis), is een solo van Saarinen zelf op muziek van de Amerikaanse George Crumb. Een eenzame danser laat zich omhullen door een compositie die walvisgeluiden verklankt, live uitgevoerd door het Franse Ensemble intercontemporain. De krachten van de natuur zijn onweerstaanbaar aanwezig in dit mysterieuze en sterke werk. Hoe kan December Dance 12 beter openen dan met deze voorstelling die baadt in de sfeer van het Noorden én dan nog op de Finse nationale feestdag?

De avond begint met Westward Ho!, dat wordt beschouwd als Tero Saarinens internationale doorbraak. Dit stuk, dat in première ging in 1996, geeft een bevreemdend melancholisch, zacht humoristisch beeld van vriendschap, egoïsme en verraad. De avond vervolgt met het ensemblestuk Scheme of Things. Saarinen creëerde dit stuk in 2009 voor het toonaangevende Nederlandse gezelschap NDT1. Hier koos Saarinen voor een collage van melodieën van verschillende muzikanten. Zo ondersteunt hij de uitwerking van de gekozen thema's via melancholie, hunkering en tragikomedie.

Vox Balaenae
De nieuwe creatie van Tero Saarinen, Vox Balaenae, dient zich aan als een osmose met een hedendaagse klassieker van de Amerikaanse componist George Crumb, een van zijn bekendste werken: Vox Balaenae. Voor deze vreemde, betoverende maar krachtige muziek inspireerde hij zich op een opname van het gezang van de bultrugwalvissen in de diepten van de oceaan. Het stuk bestaat uit drie delen: een proloog en een epiloog, met tussenin vijf variaties met namen die verwijzen naar de geologische tijdperken. Zoals hij meestal doet, geeft George Crumb instructies voor theatrale elementen in de manier van uitvoering: de piano, de cello en de fluit zijn elektrisch versterkt en van de muzikanten wordt verwacht dat ze gemaskerd spelen op een podium badend in diepblauw licht. Met deze enscenering wil George Crumb de nadruk leggen op de onpersoonlijke macht van de natuurkrachten.

Ook choreograaf Tero Saarinen putte inspiratie uit de oerkracht van de aarde en werd sterk beïnvloed door veel thema's die George Crumb na aan het hart liggen: de immense en toch fragiele krachten van de natuur en de verwijdering van de moderne mens van het milieu zijn op overweldigende wijze aanwezig in de muziek zowel als in de choreografie. In de interpretatie van Saarinen wordt een enkele danser omgeven door de muziek, live uitgevoerd door drie solisten van het Ensemble intercontemporain. Vox Balaena is de eerste samenwerking van Tero Saarinen Company met dit veelgeprezen gezelschap, waarvan de artistieke leiding in handen is van een landgenoot, de Finse dirigent Susanna Mälkki.

Volgens Tero Saarinen geeft Vox Balaenae uitdrukking aan het onvermijdelijke conflict dat het gevolg is van ons hedonisme: "De danser, naakt en monsterlijk in zijn menselijkheid, bevindt zich op de laatste oever, waar hij wordt geconfronteerd met krachten die groter zijn dan hijzelf. Ik associeer de boodschap van de muziek - de dood van de natuur en een schreeuw om hulp - met de dood van de beweging en de vorm. Mijn choreografie is dan ook geïnspireerd door het minimalisme. De bewegingstaal werd beïnvloed door verschillende stijlen, variërend van de wortels van de Butoh tot de klassiekers van de moderne dans."

Het creatieve proces van Vox Balaenae is uniek en erg verschillend van de vorige solo van de choreograaf, Hunt, die een zeer persoonlijke visie was op Le Sacre du Printemps. De choreograaf Tero Saarinen danst zelf Vox Balaenae, maar hij verduidelijkt: "Ik heb deze choreografie niet voor mij geschreven. Het stuk heeft nood aan een expressieve en ervaren danser, maar het geslacht van de danser heeft geen noemenswaardig belang. Ik heb intens samengewerkt met mijn geroutineerde dansers Satu Halttunen, Henrikki Heikkilä en Sini Länsivuori, en elk van hen zal het stuk in de komende jaren uitvoeren."

De wereld van George Crumb
George Crumb, geboren in Charleston op 24 oktober 1929, is een Amerikaanse componist van moderne en avantgardemuziek. Zijn werk wordt getypeerd door het gebruik van ongebruikelijke klankleuren en speeltechnieken.

Crumb begon al op vroege leeftijd met componeren. In 1950 behaalde hij zijn bachelor aan het Mason College of Music in Charleston. Na het behalen van zijn masters aan de Universiteit van Illionois te Urbana-Champaign studeerde hij korte tijd in Berlijn (1954-55). Daarna keerde hij terug naar de Verenigde Staten waar hij in 1959 zijn doctoraal-graad in compositie behaalde aan de Universiteit van Michigan. Hoewel Crumb veel bekendheid heeft verworven met zijn composities, gaf hij tot zijn pensioen in 1997 vooral les. Vanaf 1965 gaf hij les aan de Universiteit van Pennsylvania, waar hij meer dan dertig jaar doceerde. Onder zijn leerlingen zijn onder anderen de componisten Uri Caine en Osvaldo Golijov. Na zijn pensioen in 1997 bleef hij componeren. Crumb werd diverse malen onderscheiden voor zijn werk. Zo ontving hij de Pulitzerprijs voor het orkestwerk Echoes of Time and the River in 1968 en een Grammy Award voor Star-Child in 2001. Ook Crumbs zoon David is componist. Zijn dochter Ann is actrice en zangeres.

Crumbs werk kenmerkt zich door een onorthodoxe benadering van speeltechniek en uitvoering. Vaak wordt van de spelers gevraagd dat zij het instrument op ongebruikelijke manieren bespelen, of dat zij tijdens het stuk het podium verlaten en weer opkomen. Ook wat opmaak van de notatie betreft verlaat Crumb vaak de gebaande paden. In een aantal van zijn stukken staat de muziek bijvoorbeeld genoteerd in een cirkel of spiraalvorm. Hij toonzette diverse teksten van de Spaanse dichter Federico Garcia Lorca. Voorbeelden hiervan zijn 'Ancient Voices of Children' - een liederencyclus uit 1970 voor twee zangers en klein ensemble waaronder ook een speelgoedpiano - en de vier boeken met madrigalen die hij schreef in de late jaren 60. Verder schreef hij veel van zijn vocale werken voor de zanger Jan DeGaetani.

Een van Crumbs bekendste werken is 'Black Angels' uit 1970, een werk vol heftige kleurschakeringen gecomponeerd naar aanleiding van de Vietnamoorlog. Het is geschreven voor elektrisch strijkkwartet, hoewel ook gebruik kan worden gemaakt van versterkte akoestische instrumenten. Niet alleen wordt van de strijkers gevraagd dat zij hun instrumenten op diverse onconventionele manieren bespelen, maar ook bespelen zij andere instrumenten, waaronder gong en glasharmonica. Met name door een opname van het Amerikaanse Kronos Quartet werd dit strijkkwartet bekend.

Een ander bekend werk is 'Makrokosmos' uit 1972, een serie van vier boeken met composities voor piano. De titel verwijst naar Béla Bartóks Mikrokosmos, een soortgelijke serie met korte karakterstukken. Crumb gaat echter veel verder als het gaat om speeltechniek. De piano is niet alleen versterkt maar ook geprepareerd door middel van het plaatsen van objecten tussen de snaren. Crumb zelf noemt de techniek van pianopreparatie overigens ‘extended piano’. De speler moet meerdere malen woorden roepen of zingen.

In het werk 'Vox Balaenae' uit 1971 ('stem van de walvis') dragen de drie spelers, een fluitist, cellist en pianist, maskers. De compositie verklankt de geluiden van bultruggen. De fluitist zingt tijdens het stuk door de fluit.

Tijd en plaarscvan het gebeuren :

Tero Saarinen & Ensemble Intercontemporain : Westward ho! / Scheme of Things / Vox Balaenae
Donderdag 6 december 2012 om 20.00 u
(Inleiding door Gloria Carlier om 19.15 u )
Concertgebouw - Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be

Extra :
George Crumb: www.georgecrumb.net, www.essentialsofmusic.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
December Dance focust op Noord-Europees danslandschap, een zeer innovatieve en boeiende dansscene, 3/12/2012
Het Collectief brengt muziek uit de Verenigde Staten in Roeselare, 9/11/2012

23:21 Gepost in Concert, Dans, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

December Dance focust op Noord-Europees danslandschap, een zeer innovatieve en boeiende dansscene

December Dance Dit jaar focust December Dance in het Concertgebouw Brugge op het Noord-Europese danslandschap: Finland, Zweden, Noorwegen, IJsland en Denemarken. Het is verleidelijk om alle dansers en choreografen afkomstig uit deze noordelijke regio onder dezelfde stereotiepe noemer onder te brengen. Uiteraard gelden de clichés van vuur en ijs, licht en donker, dag en nacht, extravert en introvert, dionysische passie en apollinische rede voor een aantal van hun werken. Een dergelijke tweedeling en tegenstelling kan echter de bestaande diversiteit van deze scene onmogelijk omvatten, noch de eigenheid weergeven die iedere choreograaf, iedere compagnie of ieder collectief bezit. Een ding staat vast: het is een zeer innovatieve en boeiende dansscene.

Laat je dus verwonderen en meevoeren door de muzikaliteit van Tero Saarinen (FI), de eigenzinnigheid van Jyrki Karttunnen (FI), de esthetiek en humor van Kenneth Kvarnström (SE/FI), de vernieuwingsdrang van het Cullberg Ballet (SE), de sensueel-theatrale gevatheid van Ina Christel Johannessen (NO), de monsterlijke poëzie van Erna Ómarsdóttir (IS), de maturiteit van Kitt Johnson (DK), de hypnotiserende ruwheid van Carte Blanche (NO) én de grandeur van het Göteborg Ballet (SE). Traditiegetrouw biedt het festival ook kansen aan jonge makers. Tijdens het December Dance Platform presenteren Heine Avdal (NO), Robin Jonsson (SE), Veli Lehtovaara (FI) en Margrét Sara Gudjónsdóttir (IS) hun nieuwste creaties. Net als tijdens de voorbije editie, presenteert December Dance ook dit jaar heel wat voorstellingen met livemuziek, van onder meer Ensemble intercontemporain, solisten van de NorrlandsOperan, Valdimar Jóhannsson, en diverse dj's en geluidsontwerpers. Poëtische afsluiter van het festival is een feeërieke dansvoorstelling voor kinderen en families.

Finlands 'Big Three'
De Finse component van December Dance richt de spots op drie van de grootste choreografen uit dat land. Tero Saarinen wordt internationaal geroemd om zijn karakteristieke mix van beweging en haast mystieke thema's, zowel in zijn groepschoreografieën als in de solo's waarmee hij hoge ogen gooit. In 'Scheme of Things', dat oorspronkelijk werd gecreëerd voor het Nederlands Dans Theater in 2009, gebruikt hij de uiterst lenige maar toch fragiel lijkende lichamen, harten en hoofden van zes dansers om gedragspatronen te verkennen die herhaaldelijk tot uiting komen in menselijke relaties. In 'Westward Ho!' voeren drie mannelijke dansers onder een verblindend noorderlicht repetitieve en beheerste bewegingspatronen uit op muziek van onder meer Gavin Bryars.

De naam van Saarinens nieuwste creatie 'Vox Balaenae' is afgeleid van een compositie van de Amerikaan George Crumb. Diens mysterieuze, krachtige muziek intrigeert de choreograaf al jaren. Het stuk is een compositie voor fluit, cello en piano geïnspireerd op het gezang van de bultrug, een soort baardwalvis. De muziek en de dans delen een diepe bezorgdheid om de natuur en om de vervreemding van de moderne mens ten opzichte van zijn omgeving. 'Voor Vox Balaenae' werkt Saarinens gezelschap voor het eerst samen met het Ensemble intercontemporain uit Parijs. (De artistiek directeur van dat ensemble, Susanna Mälkki, heeft eveneens Finse wortels.) In Brugge wordt de muziek live gespeeld. Saarinen staat erop dat dit zo vaak mogelijk gebeurt in zijn choreografieën.

Even cruciaal is de voortgezette samenwerking met lichtontwerper Mikki Kunttu. Samen vormen zij een van de meest fijngevoelige en geslaagde creatieve partnerschappen van het moment tussen een choreograaf en een ontwerper. Kenneth Kvarnström besteedt als choreograaf veel aandacht aan design en dat in een land dat wereldwijd bekend staat om het stijlvol samengaan van vorm en functionaliteit. Kvarnströms productie (play) is een heel toegankelijke voorstelling opgebouwd uit verschillende op zichzelf staande choreografieën met telkens schitterende livemuziek en een inventieve kostumering door drie verschillende modeontwerpers. Muziek vormt het belangrijkste bindmiddel tussen dat alles, met fragmenten gaande van de 14de eeuw tot nu, allemaal gebracht door zes topmuzikanten (het strijkkwartet van het NorrlandsOperan Symfoniorkester, bijgestaan door een pianist en een teorbist). De ontwerpers mochten voor deze voorstelling hun fantasie de vrije loop laten en lieten zich niet door de choreografie inspireren, maar door muzikale composities die ze zelf hadden gekozen. Kvarnströms taak bestond erin een overzicht te behouden van de volledige performance en tegelijk een aantal sterke, duidelijke en ritmisch gevarieerde korte dansen voor een zevenkoppig gezelschap aaneen te rijgen tot een samenhangend werk. Het geheel levert een kunstig en amusant effect op.

Jyrki Karttunen is in bepaalde opzichten de meest humoristische en menselijke choreograaf van dit Finse trio. Hij put uit de hedendaagse en klassieke dans, maar ook uit de populaire dansstijlen en uit het muziektheater. (Hij zong en danste ook zelf in musicals in Helsinki.) Tijdens December Dance zijn twee van zijn werken te zien. In 'Situation Room' spreken Karttunen en vijf andere performers een soort brabbeltaal. Met dit onderhoudende stuk vol stemmingswisselingen demonstreert Karttunen op vrolijke wijze hoe mensen zich op (en bijgevolg ook naast) het podium gedragen. 'Keiju' (Fins for 'elf') demonstreert zijn unieke gevoeligheid in haar meest verfijnde en bekoorlijke vorm. Toen het werk intussen tien jaar geleden in première ging, wist de vertoning meteen elke toeschouwer te bekoren. Oorspronkelijk trad Karttunen zelf op in de titelrol van deze meeslepende, grappige en ontroerende multimediasolo. Nu stapt de danser Mikko Paloniemi in Karttunens schoenen.

Noorwegen en Zweden: exotisch en gevoelig
De Noorse en Zweedse gezelschappen in December Dance - Carte Blanche en zero visibility corp. enerzijds, Göteborg Ballet en Cullberg Ballet anderzijds - behoren stuk voor stuk tot de top in hun domein. Carte Blanche brengt 'Corps de Walk', een voorstelling waarin een twaalftal dansers zich bewegen in een toestand van exotische, erotische en soms groteske androgynie. Hun handelingen worden uitgevoerd op een eclectische stroom muziek van onder anderen Debussy, David Byrne en Aphex Twin. Dj Ori Lichtik geeft de muziek een frisse toets mee. Choreografe van dienst is Sharon Eyal, de huischoreograaf van het bekende Israëlische gezelschap Batsheva.

Ina Christel Johannessen is het bruisende talent achter zero visibility corp. In (im)possible verkent deze diepgravende, vindingrijke choreografe de vele facetten - lichamelijk, geestelijk en esthetisch - van het dansduet. Johannessen structureert haar werk meestal met een duidelijk beeld van wat theatraal en emotioneel zinvol is. De lichamelijkheid die zij en een handvol dansers hier tentoonspreiden, varieert van onbehouwen tot zijdezacht, met toonwisselingen gaande van komisch tot dramatisch.

Het Göteborg Ballet is een van de grootste gezelschappen voor hedendaagse dans van Noord-Europa. 'All Nordic' illustreert mooi de veelzijdigheid van het gezelschap met dansen van Örjan Andersson (het originele, doordringende en bekroonde Beethoven's 32 variations), Johan Inger (Falter, dat zich afspeelt in een woud van touwen en een negenkoppige cast onderdompelt in een flikkerende, wispelturige wereld) en - opnieuw - Kenneth Kvarnström (wiens OreloB doordrenkt is van het monumentaal open neergaan van Ravels iconische Bolero).

Denemarken en IJsland: wilde werelden
Het Cullberg Ballet is een Zweeds gezelschap. 'JJ's Voices', het werk dat ze zullen uitvoeren tijdens December Dance, kunnen we echter het best onderbrengen bij de voorstellingen uit Denemarken en IJsland. Gemene deler van de voorstellingen uit die landen zijn de erg inventieve, op dans gebaseerde performances. Er is in de eerste plaats Benoit Lachambre, het Frans-Canadese buitenbeentje achter JJ's Voices. De titel verwijst naar Janis Joplin. Haar rauwe extase vormt de brandstof voor dit stuk.

Nog meer muziek en liedjes, in combinatie met een hartstochtelijke lichamelijkheid, treffen we aan in 'We saw monsters'. Voor dit werk voor zes dansers haalde het IJslandse wonderkind Erna Ómarsdóttir de mosterd bij mythes, religieuze rituelen, volkscultuur en het echte leven. Zij bezit het buitengewone vermogen om grenzen te verleggen en gaat steeds weer op zoek naar vormen van extreem gedrag waarmee we ons allemaal kunnen identificeren.

En tot slot is er de opvallende Kitt Johnson. Haar mature, verfijnde performances onthullen meestal evenveel over menselijke basisinstincten als over de elementaire krachten die hele beschavingen drijven. Met DRIFT bewandelt deze achtenswaardige Deense soliste de dunne lijn tussen cultuur en biologie.

December Dance biedt ook jongere dansmakers als Robin Jonsson (Zweden), Heine Avdal (Noorwegen), Veli Lehtovaara (Finland) en Margrét Sara Gudjónsdóttir (IJsland) uit Noord-Europa een platform. Hun werk behandelt thema's als identiteit en zelfbeeld, de impact van religie en de mogelijke waarheden die zich verschuilen in de virtuele realiteit. Het lijkt misschien zware kost, maar het publiek krijgt het op een verteerbare manier voorgeschoteld tijdens het December Dance Platform en dat smaakt naar meer.

Tijd en plaats van het gebeuren :

December Dance : Nordic Waves
Van donderdag 6 t.e.m. zondag 16 december 2012
Concertgebouw - Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be

Bron : tekst Donald Hutera (Vert. Lieve de Meyer) in het Concertgebouwmagazine, september-december 2012

12:56 Gepost in Concert, Dans, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

11/11/2012

Drumming : wervelende choreografie op muziek van Steve Reich

Drumming Drumming (1998) is een wervelende choreografie op een krachtige percussiepartituur van de New Yorkse minimalist Steve Reich. Hij schreef Drumming in 1970-71, kort na een studieverblijf in Afrika. De partituur vertrekt vanuit één enkel obsederend ritmisch motief. In de compositie is naast drumvellen, hout en metaal ook de subtiele aanwezigheid van stemmen te horen. Ictus brengt dit bezwerende werk met een adembenemende precisie live tot leven. In haar choreografie respecteert en verrijkt Anne Teresa De Keersmaeker de geest van de partituur. Wanneer de trommels zwijgen en de lichamen tot stilstand komen, beseft de toeschouwer pas wat hij heeft meegemaakt: een bedwelmende tocht, een golf van pure dans en pure klank, een draaikolk van levensenergie.

Drumming (1998) is een van Anne Teresa De Keersmaekers meest fascinerende choreografieën: een wervelende dans op een krachtige percussiepartituur van Steve Reich. De muziek van de New Yorkse minimalist was ook al bij haar eerste voorstelling Fase (1982) de leidraad. Reich schreef Drumming in 1970-1971, kort na een studieverblijf in Afrika. De partituur vertrekt vanuit één enkel obsederend ritmisch motief : dit vermenigvuldigt zich en ontplooit zich in een rijke variëteit aan texturen. Een compositie waarin men naast vellen, hout en metaal ook de subtiele aanwezigheid van stemmen hoort. Reich gaat hier tot het uiterste van de techniek die hij reeds in Piano Phase (een deel van Fase) toepaste: door te versnellen 'ontwrichten' de muzikanten bijna onmerkbaar hun unisono waardoor er een eindeloos spel van zich spiegelende canons ontstaat. Die bezwerende partituur brengt het Ictus ensemble met een adembenemende precisie tot leven.

In haar choreografie respecteert Anne Teresa De Keersmaeker de geest van de partituur en verrijkt haar tegelijkertijd: de choreografische complexiteit ontstaat net als de muziek uit één enkele bewegingszin waarop eindeloze variaties in tijd en ruimte worden toegepast. Wanneer de trommels zwijgen en de lichamen tot stilstand komen, beseft de toeschouwer pas wat hij heeft meegemaakt: een bedwelmende tocht, een golf van pure dans en pure klank, een draaikolk van levensenergie.

Drumming van Steve Reich is een lang stuk in één tempo, met vier bewegingen die in elkaar overvloeien. Het maakt gebruik van drie soorten slagwerk: bongo's, marimba's en klokkenspel - huid, hout en metaal. Het werk ging in 1971 onder leiding van de componist in première in New York, en vloeit voort uit een etnomusicologische studiereis naar Ghana.

De meest opvallende kwaliteit van Drumming - we hebben het hier over de muziek - is dat het ons een uur lang de adem laat inhouden, en dit op basis van één enkel ritmisch motief dat minder dan twee seconden duurt. Hebt u geprobeerd om in de choreografie dezelfde uitdaging aan te gaan?

Anne Teresa De Keersmaeker: "Ja en nee. Ik was natuurlijk gefascineerd door de uitdaging van Steve Reich en de belofte die Drumming voor een choreografe inhield: een volstrekt uniform stramien, dat de volledige duur van een voorstelling beslaat, en waarvan de verschillende gebeurtenissen onopgemerkt in elkaar overgaan. Maar ik had hier niet op kunnen inspelen door me te beperken tot de obsessieve herhaling van een aantal bewegingen. Dat had ik allemaal al gedaan ... Ik had choreografieën geschreven op Berg en Schönberg, was inmiddels al geëvolueerd naar bredere fraseringen en wilde met een grote groep werken (hier: acht vrouwen en vier mannen). Ik ben wel op zoek gegaan naar wat muzikanten een 'monothematisch' antwoord noemen, in de vorm van een lange basisfrase, een sequentie van ongeveer twee minuten, die ik heb gebruikt als basisstructuur voor de hele voorstelling." (*)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Rosas & Ictus : Drumming
Zaterdag 17 november 2012 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be, www.ictus.be en www.rosas.be
---------------------------------
Donderdag 20, vrijdag 21 en zaterdag 22 december 2012, telkens om 20.00 u
deSingel - Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.ictus.be en www.rosas.be
---------------------------------
Vrijdag 12 apr 2013 om 20.00 u
CC Hasselt

Kunstlaan 5
3500 Hasselt

Meer info : www.ccha.be, www.ictus.be en www.rosas.be
---------------------------------
Zaterdag 20 april 2013 om 20.15 u
Kortrijkse Schouwburg

Schouwburgplein 14
8500 Kortrijk

Meer info : www.cultuurcentrumkortrijk.be, www.festivalkortrijk.be, www.ictus.be en www.rosas.be

(*) Fragment uit het interview door Jean-Luc Plouvier voor het MuntMonnaieMagazine, opgenomen in het Concertgebouwmagazine, september-december 2012

Extra :
Steve Reich op www.stevereich.com, en.wikipedia.org, www.boosey.com en youtube
Steve Reich (1936 - ) : Groot minimalist op www.musicalifeiten.nl

Bekijk alvast dit fragment uit 'Drumming'

15:30 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

01/11/2012

RED LOUNGE concept #1 : vernieuwend clubconcept combineert klassieke muziek en andere kunstvormen

RED LOUNGE concept #1 In 'RED LOUNGE concept #1' worden een DJ/producer, dansers, een prikkelend lichtontwerp en een strakke maar comfortabele setting toegevoegd aan de live-uitvoering klassieke muziek. RED Lounge is een vernieuwend clubconcept met een sterke combinatie van klassieke muziek en andere kunstvormen. Om de beleving te maximaliseren zoekt RED Lounge naar een combinatie van meerdere zintuiglijke prikkels die elkaar versterken of net in contrast staan met elkaar.

Met RED LOUNGE wordt een belangrijke innovatieve beweging in gang gezet vanuit de klassieke muziekwereld. Inspelend op en spelend met imago lukt het al in Londen, Berlijn, Amsterdam en Rotterdam om jongeren te overtuigen en tegelijkertijd jonge topartiesten te ondersteunen in hun presentatie en promotie. Hoogstaande klassieke muziek uitgevoerd door jonge toptalenten, gecombineerd met andere kunstvormen.

RED LOUNGE is een initiatief van de creatieve ondernemers Wouter Aerts en David Van Looveren. Beide zijn opgeleid aan de Conservatoria van Antwerpen en Tilburg (NL) en hebben een actieve carrière als professionele musici. Centraal in het artistieke concept van RED LOUNGE staat het begrip 'beleving'.
Om de beleving van het publiek te maximaliseren zoekt RED LOUNGE naar een combinatie van meerdere zintuiglijke prikkels die elkaar versterken of net in contrast staan met elkaar. Het doelpubliek wil een totaalconcept aangeboden krijgen dat kwalitatief, vernieuwend, verrassend en prikkelend is. RED LOUNGE heeft de ambitie om hoogstaande klassieke muziek, uitgevoerd door jonge toptalenten, als basis te gebruiken voor haar concepten. De inhoud van de muziek en de persoonlijkheid van de uitvoerders bepalen de artistieke lijn van het totaalconcept en de keuze van de andere disciplines.

In 'RED LOUNGE concept #1' worden een dj/producer, dansers, een prikkelend lichtontwerp en een strakke maar comfortabele setting toegevoegd aan de live-uitvoering van muziek van Olivier Messiaen voor twee piano's. In de muziek van Messiaen worden twee essentiële elementen uitgelicht: tijd en religie.
Religie in de zin van iets dat de realiteit overstijgt (of ontvlucht), iets dat mensen verbindt, een gemeenschappelijke beleving die je het gevoel geeft tot een groter geheel te behoren. Het spirituele aspect van Messiaen's muziek draagt in grote mate bij aan het transcendente, het gevoel van het overstijgen van de werkelijkheid, het loskomen van de aardse realiteit met als hoogtepunt de verlossing en een gemoedstoestand van totale rust. Een discotheek als concertlocatie heeft in dit opzicht een dubbele betekenis: een discotheek is een extreem contrast met religieuze gebouwen (in het geval van de christelijke Messiaen: de kerk), anderzijds is het de plaats waar veel jongeren vandaag de dag op zoek gaan naar een groepsgevoel en de realiteit ontvluchten.

Tijd is alomtegenwoordig in Messiaen's muziek. Ofwel door een obsessieve ritmische structuur ofwel door de volledige afwezigheid van ritmiek. Messiaen probeert ons begrip van tijd en maat te doorbreken. Door kleine ritmische eenheden toe te voegen aan een maat creëert hij ruimte in de tijd, tot in het oneindige. Binnen het concept zijn ritmiek en tijd essentiële elementen waar uitgebreid mee gespeeld kan worden en die in hoge mate bepalend zijn voor de opbouw en climax van de beleving.

De ondes-martenot die Messiaen in veel van zijn composities gebruikt ligt aan de basis van de synthesizer en bij uitbreiding de hedendaagse elektronische muziek. dj/soundcollector Adriaan Severins zal met samples van de ondes-martenot een soundscape maken die een link legt tussen Messiaen's muziek en minimalistische elektronische muziek. Deze soundscapes worden doorheen de voorstelling verweven met live uitgevoerde pianowerken.

Het is voor de hand liggend dat in een clubconcept gekozen wordt voor een combinatie met dans. Het aantal dansers is bepalend voor de perceptie van het publiek. Om het gevoel van een massa te ervaren zijn op zijn minst 5 dansers vereist. Bij een kleiner aantal zal elke dansers teveel als individu ervaren worden, terwijl net het groepsgevoel in deze voorstelling primeert op het individuele. De dansers zullen in hun choreografie de obsessieve ritmische patronen in Messiaen's muziek als basis gebruiken. Hun aanwezigheid schept de mogelijkheid om de fysieke ruimte te vergroten en de comfortzone van het publiek te doorbreken.

Tijd en plaats van het gebeuren :

RED LOUNGE concept #1
Zaterdag 3 november 2012 om 21.00 u
Club Petrol - Antwerpen

d'Herbouvillekaai 25
2020 Antwerpen Zuid
Gratis toegang

Meer info : www.petrolclub.be en www.rednote.be

00:08 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

14/10/2012

Angle : danssolo van Salva Sanchis met livemuziek door Yutaka Oya in Brugge, Waregem en Strombeek

Salva Sanchis Na het kwartet now h e r e (2011) creëert Salva Sanchis een solo voor zichzelf. Pianist Yutaka Oya begeleidt hem live met enkele korte composities van György Ligeti, John Cage, Luciano Berio, Jo Kondo en Keiko Harada. Sanchis toont en bevraagt de relatie tussen dans, muziek en tekst enerzijds en de perceptie daarvan door het publiek anderzijds. Hij kiest voor een model waarin alle elementen onderling verbonden zijn, maar toch hun autonomie en gelijkwaardigheid bewaren. Angle streeft naar een gelaagde structuur die ons als kijker uitdaagt verbanden te leggen tussen de verschillende componenten en onze perceptie rijker maakt.
Het uiteindelijke objectief voor de dans en voor de kijker is om elkaar te ontmoeten vanuit een gelijkwaardig perspectief, vrij en verantwoordelijk. En net zoals geluid door de ruimte reist en pas in onze geest muziek wordt, zal ook de dans onze geest in beweging brengen.

Hoe is de selectie van de muziek tot stand gekomen? Salva Sanchis : "Vooraf was het duidelijk dat het om korte stukken moest gaan. Ik wilde immers dat het dansvocabularium naast de muziek stond, en één stuk dansvocabularium is doorgaans niet zo lang omdat het telkens om een heel specifieke kwaliteit gaat. Yutaka heeft daarop een groot aantal stukken gekozen, dat we samen hebben gereduceerd. Het zijn allemaal stukken uit de muziek van de afgelopen 60 jaar. Dat is de muziek waar ik me als choreograaf het meest vertrouwd mee voel. De uiteindelijke selectie is vooral gebaseerd op aanvoelen en smaak en de zorg om een goede dynamiek in het programma." (*)

Hoe verhouden dans en muziek zich tot elkaar? Salva Sanchis : "De muziekstukken lagen vast voor ik het dansmateriaal afwerkte. Het dansen heeft weliswaar vaak parameters die niet rechtstreeks verband houden met de muziek waarop gedanst wordt, maar er is wel heel wat werk om de dans af te stemmen op de muziek. Ik kan de dans ook wel in oppositie of contrast tot de muziek plaatsen, maar dat is slechts één keuze. Het interesseert me meer om te zien hoe ik ‘met’ de muziek kan dansen. Dan wordt het belangrijk te zien of de dynamiek en het volume van dans en muziek op elkaar afgestemd kunnen worden." (*)

Muziek :

  • John Cage (1912-1992), In a Landscape (1948)
  • György Ligeti (1923-2006), Étude nr. 5, Arc-en-ciel (1985) - Étude nr. 11, En suspens (1994)
  • Keiko Harada (1968), Nach Bach nr. 7 (2011)
  • György Ligeti, Etude nr. 2, Cordes vides (1994)
  • Keiko Harada, Nach Bach nr. 15 (2011)
  • Jo Kondo (1947), Sight Rhythmics (1975)
  • Keiko Harada, Nach Bach nr. 1 (2011) - Nach Bach nr. 2 (2011)
  • György Ligeti, Étude nr. 15, White on White (2001)
  • Luciano Berio (1925-2003), Wasserklavier (1965)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Salva Sanchis & Yutaka Oya : Angle
Woensdag 17 oktober 2012 om 20.00 u
( Inleiding door Steven De Belder om 19.15 u )
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.kunst-werk.be
---------------------------------
Zaterdag 8 december 2012 om 20.00 u (inleiding om 19.30 u )
CC De Schakel - Waregem
Schakelstraat 8
8790 Waregem

Meer info : www.ccdeschakel.be en www.kunst-werk.be
---------------------------------
Donderdag 16 mei 2013 om 20.30 u
CC Strombeek

Gemeenteplein
1853 Grimbergen (Strombeek-Bever)

Meer info : www.ccstrombeek.be en www.kunst-werk.be

(*) Bron : Interview met Salva Sanchis door Steven De Belder voor het Concertgebouw

Extra :
John Cage : www.johncage.info en youtube
John Cage at Seventy: An Interview, Stephen Montague (1985) op UbuWeb Papers
John Cage Online : links compiled by Josh Ronsen
John Cage (1912 - 1992) : Goeroe of charlatan ?, Jan De Kruijff op www.musicalifeiten.nl
György Ligeti : www.schott-musik.de, www.arsmusica.be en youtube
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006
Keiko Harada op www.otherminds.org en youtube
Jo Kondo op en.wikipedia.org
Luciano Berio op www.compositiontoday.com, www.themodernword.com, brahms.ircam.fr en youtube
Portret Luciano Berio, J-L Plouvier op www.ictus.be
Luciano Berio (1925 - 2003): Duivelskunstenaar, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl

20:07 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook