15/11/2013

Eerste Bijloke-Manufactuur van dit seizoen met How Town, Tiptoe Company en les ballets C de la B

Tim Mariën Op dinsdag 19 november is er de eerste editie van de Bijloke-Manufactuur van dit seizoen. Het belooft opnieuw een mooie artistieke werkplaats te worden, met niet alleen How Town, maar ook Tiptoe Company en les ballets C de la B.

les ballets C de la B. - Asobi | Kaori ito
Dansen is de regel: Asobi is een Japanse verzamelnaam voor wat we doen in de marge van de verplichtingen die het leven ons oplegt. Het verwijst naar de lichtere dingen, de vluchtige activiteiten, de kleine obsessies. Een toonmoment van de dansvoorstelling die tijdens Café Cocteau in première gaat in De Bijloke.

How Town
"Het onwaarschijnlijke waarschijnlijk maken", zo omschrijft How Town de queeste die het zeskoppige ensemble naar de Bijloke Manufactuur bracht. Vier zangers, een gitaar en een contrabas, onder leiding van Lennart Heyndels. Ze maken muziek die het wat raadselachtige label contemporary multi-style post-pop music opgeplakt kreeg en (schijnbare) tegenstrijdigheden wil laten kantelen in een voordeel, een eigen, nieuw geluid. Onlangs nam de groep zijn eerste (titelloze) album op. Een suite gebaseerd op het gedicht Anyone lived in a pretty how town van de Amerikaanse dichter E.E. Cummings, in de schemerzone tussen poëzie en muziek. Vier dagen. Zo lang gaat How Town voor de Bijloke-Manufactuur samen met de Catalaanse choreograaf Albert Quesada en het Gentse kunstenaarsduo Frank&Robbert/Robbert&Frank op zoek naar een manier om hun verschillende disciplines met elkaar te laten versmelten. Vertrekpunt van die zoektocht is het gebruik van alledaagse handelingen die, eens uit hun vertrouwde context gelicht, in een nieuw licht komen te staan. Daarnaast zoeken ze het spanningsveld op tussen het organische en het mechanische. Lyrische zanglijnen, intense improvisaties en aardse grooves vertegenwoordigen de ene kant van het spectrum. Daartegenover staan strakke arrangementen en quasi-mechanische woordherhaling. Beide confrontaties - tussen verschillende kunstvormen en tussen verschillende muzikale karakters - staan voor de groep symbool voor een veel ruimere, maatschappelijke spanning.

Tiptoe Company & Tim Mariën: 'A new basement of strings'
Tiptoe Company duikt onder in de muzikale wereld van Tim Mariën (foto). Niet alleen door zijn dagelijkse praktijk als pianostemmer, maar ook in zijn werk als componist is Tim Mariën gefascineerd door stemming. De authenticiteit van een figuur als Harry Partch, wiens ideeën rond 'just intonation' grondig bestudeerd werden, gaf een nieuwe impuls tot Mariëns eigen creatief werk.

'A New Basement of Strings' is een 'open compositie', een 'work in progress'. Snaarinstrumenten allerhande worden herstemd, omgebouwd, heruitgevonden. Via improvisatie op microtonale piano's en harpen, fretless (bas-)gitaren, cello en contrabas 'herontdekken' de muzikanten van Tiptoe Company hun instrumenten en maken zich de nieuwe klankentaal eigen. Er wordt geëxperimenteerd met open en vaste structuren en met de sociale aspecten binnen de musicerende groep.

Praktische info :

Bijloke-Manufactuur : How Town, Tiptoe Company, les ballets C de la B
Dinsdag 19 november 2013 om 19.00 u
Muziekcentrum de Bijloke - Gent

Bijlokekaai 7
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be

Extra :
Tim Mariën op www.matrix-new-music.be en www.muziekcentrum.be

17:15 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

Tweede Kunstendag voor Kinderen in Vlaanderen en Brussel

Kunstendag voor Kinderen Op zondag 17 november is het weer zover: dan vindt in heel Vlaanderen en Brussel de tweede Kunstendag voor Kinderen plaats, een initiatief van Vlaams minister van Cultuur, Joke Schauvliege. Op de eerste editie vorig jaar namen niet minder dan 25.000 kinderen en volwassenen deel aan een tweehonderdtal grote en kleine initiatieven. Een succes dus, dat ook aan de kunstensector niet ongemerkt is voorbijgegaan. Dit jaar is het programma nog serieus aangegroeid. En toch is het maar een kleine greep uit het enorme aanbod aan kunst in Vlaanderen en Brussel.

De Kunstendag voor Kinderen, elke derde zondag van november, wil alle kinderen een opstap bieden naar kunstbeleving, het liefst in gezinsverband. Sommigen zullen er voor het eerst proeven van kunst, anderen kunnen hun vorige contacten verdiepen. Daartoe bieden die dag meer dan 150 kunstenorganisaties een heleboel smaakmakers aan: naast tentoonstellingen, theater-, dans- en filmvoorstellingen zijn er workshops, vertellingen of rondleidingen. Wat dacht je bijvoorbeeld van een vertelparcours in een muziektheaterhuis, samen met je ouders en grootouders een choreografie uitwerken onder leiding van een professionele danser, of zelf uitzoeken met welke verf de gebroeders Van Eyck het Lam Gods schilderden?

Ouders en grootouders krijgen leuke tips voor een gedroomde gezinsuitstap. Een frisse website op kindermaat toont de weg. Vergeet niet te reserveren!

Een greep uit het muziekaanbod :

Weet je nog? / Ensemble Houthandel Antwerpen - De Kleine Stooringhe, Rumbeke (6+)
Philip Feeney schreef een anekdotisch werk over een krimpende postbus, de magie van het theater, een kabouterdans en nog veel meer. Een interactieve concertervaring voor jong en oud, gevolgd door een Meet & Greet met de muzikanten. Boem Paukenslag / deFilharmonie - Amuz, Antwerpen (10+)
In AMUZ kunnen kinderen van 10 tot 12 jaar zich inschrijven voor een workshop slagwerk. Pieterjan Vranckx en Jaume-Blai Santonja Espinos laten al jaren trommels, pauken, xylofonen en triangels klinken en knallen bij deFilharmonie. In deze twee uur durende workshop mogen de kinderen het beste geven van zichzelf!

Radio Magica / Musica, Impulscentrum voor Muziek - Commanderij van Gruitrode (8+)
Sta in deze interactieve tentoonstelling oog in oog met baanbrekende uitvindingen van vroeger - tot en met de radio! - en hoor hoe ze (nog steeds) werken. Achteraf voert iedereen samen 'Radio Music' van John Cage uit.

Station (try-out) / Zonzo Compagnie en Braakland/ZheBilding - OPEK, Leuven (6+)
Joris Caluwaerts en Aarich Jespers maakten met 'Wagon' een woordenloze muziekvoorstelling. Met hun geliefde instrumenten en treinen, sporen, wissels, contactmicrofoons en heel veel kabels nemen ze je mee op een wonderlijke fantasiereis naar onvermoede bestemmingen.

Fluitdag / Wil Offermans - Cultureel Centrum Neeroeteren (6+)
Fluitist Wil Offermans put voor zijn workshops uit een onuitputtelijke vracht aan ervaring. Onder zijn leiding ontdekt je nieuwe horizonten van je instrument en proef je van improvisatie en zelfs choreografie.

Op reis met componist Thomas Smetryns / MATRIX - Muziekcentrum De Bijloke Gent (8+)
Componist Thomas Smetryns, een echte geluidentovenaar, vertelt met muziek een verhaal over een verdwaalde zeekapitein. Kan je zijn geheimzinnige boodschappen horen? Samen maken jullie een héél speciaal muziekstuk. Meer kunnen we nog niet verklappen, maar je zal zien dat er magische dingen gebeuren.

Robokids / Stichting Logos - Logos Tetraëder, Gent (6+)
Je maakt al dansend en zingend kennis met het M&M Robotorkest van Godfried-Willem Raes. Verschillende muziekinstrumenten en de vijftig robots nemen je mee op reis. Verder vertelt Moniek Darge leuke verhaaltjes bij haar rijke verzameling muziekdozen.

Mile(S)tones / Zonzo Compagnie - Rataplan vzw, Borgerhout (6 tot 12 jaar)
Drie muzikanten nemen je mee naar de fascinerende wereld van de Amerikaanse jazzcomponist en trompettist Miles Davis. Zijn vernieuwende manier van muziek maken is het vertrekpunt van de voorstelling.

Geluid verbeelden / Aifoon - Muziekclub 4AD, Diksmuide (8+)
Je onderzoekt geluid en experimenteert ermee. Daarna breng je een film tot leven met behulp van een mobiele geluidsstudio. Je plukt de geluiden uit de omgeving of maakt zelf geluiden en plaatst ze onder een filmfragment zonder geluid.

Praktische info :

Kunstendag voor Kinderen
Zondag 17 november 2013
Op verschillende locaties in Vlaanderen en Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.kunstendagvoorkinderen.be

12:00 Gepost in Concert, Dans, expositie, Muziek | Permalink |  Facebook

05/11/2013

Vortex Temporum van Anne Teresa De Keersmaeker, Rosas & Ictus op tournee door Vlaanderen

Vortex Temporum Woensdag gaat Vortex Temporum, de nieuwe creatie van Anne Teresa De Keersmaeker / Rosas & Ictus, in première in De Munt in Brussel. Voor Anne Teresa De Keersmaeker, die als een van de weinige vooraanstaande choreografen wordt geboeid door de complexiteit van de hedendaagse muziek, is Vortex Temporum het stuk waarop ze het afgelopen decennium haar aandacht heeft toegespitst.   Dit late werk van de Franse componist Gérard Grisey is een strakke compositie met een verfijnd timbre. Het vertoont enerzijds een spectrale harmonie die gebaseerd is op natuurlijke akoestische klankkwaliteiten, en getuigt anderzijds van een groot gevoel voor cirkel- en spiraalvormige beweeglijkheid - patronen die in de voorstellingen van Rosas alomtegenwoordig zijn. Rosas-dansers en Ictus-muzikanten bundelen hun krachten in een gezamenlijke zoektocht naar diverse vormen van tijdsbeleving. De Keersmaeker onderzoekt hoe tijd samentrekt en uitzet, wervelt en zich splitst, in een choreografisch contrapunt van klanken, gebaren van muzikanten, bewegingen van dansers en ruimtelijke dynamiek.

Vortex Temporum (1994-6) voor piano en 5 instrumenten (fluit, klarinet, viool, altviool en cello) van Gérard Grisey bestaat uit drie afzonderlijke delen, onderling verbonden door een kort interludium. Grisey is een 'spectralist': hij bouwt vanuit verschillende toonspectra zijn compositie op. Deze spectra bewerkt hij dan op een originele manier. Het veelvuldige gebruik van kwarttonen in alle instrumenten is daar een allereerste gevolg van. Ook in de piano worden vier noten anders gestemd. De compositie staat verder ook bol van verschillende speeltechnieken en speelwijzen bij blazers en strijkers. Het blazen met meer of minder lucht en toon in allerhande combinaties, en het voortdurend en snel veranderde gebruik van extreem sul ponticello naar extreem sul tasto bij de strijkers kleuren het geheel verder op bijzondere wijze.

Het eerste gedeelte van deel 1 is gebaseerd op de vorm van een sinustoon. Uit een motief afgeleid van de piccolopartij van "Daphnis en hloé" (Ravel) leidt Grisey een idee af, een 'Gestalt', die de vorm heeft van een sinustoon. Die 'Gestalt' wordt eerst aangebracht door de fluit, klarinet en piano, terwijl de strijkers zich in eerste instantie beperken tot het spelen van lange noten. Langzamerhand wisselen beide partijen motivisch materiaal uit.
"Vortex temporum" betekent "maalstroom van de tijd" en verwijst naar verschillende manieren om de tijd te gebruiken. De ritmische figuren die de blazers en de piano spelen, worden dan ook aan een maalstroom van veranderingen onderworpen. Het gebruik van steeds meer en complexere maatsoorten en spectrumveranderingen is hiervan de oorzaak. Je wordt hierdoor als het ware in de tijd gezogen, tot er een wervelende snelheid bereikt is en het niet meer verder kan.

Het tweede gedeelte is gebaseerd op de blokvorm (i.p.v. op de sinustoonvorm). De sfeer is rustiger. De strijkers spelen nu ritmisch en de andere instrumenten spelen lange noten die ze kleuren met speciale speeltechnieken. Ook hier veranderen de spectra, de boogvoering en de kleuren op exponentiële wijze. Dit gedeelte mondt uit in een moeilijke cadens voor de piano, het derde gedeelte. Grisey gebruikt nu een derde vorm voor de toon : een zaagtandvorm, en vermengt die ook met de andere twee vormen.

In het eerste interludium mogen de spelers (bij)geluiden maken. Het geluid van het omslaan van de bladen van de partituur bv. wordt ook m de compositie geïncorporeerd.

Deel II is traag en statischer in vergelijking met deel 1. In sommige passages verandert het tempo, soms geleidelijk, soms schokkend. De piano speelt van begin tot eind complexe akkoorden. Maar in die klankcomplexen zitten verschillende melodische lijnen verborgen, die een dilatatie of een uitbreiding zijn van Ravels motiefje. En ook qua klanksterkte is er beweging. De andere instrumenten spelen lange tonen, soms met glissandi. En opnieuw veranderen de spectra, en daardoor ook de kleuren.

Na het tweede interludium volgt deel III, als recapitulatie van deel 1. De vorm van de sinustoon keert terug in de fluit, de klarinet, de piano, maar nu veranderen de ritmes. De elementen uit het eerste deel worden nu ontwikkeld. Daarop volgt nog een interludium, i.p.v. een postludium, doordat Grisey oorspronkelijk nog een vierde deel gepland had.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Rosas & Ictus : Vortex Temporum
Woensdag 6, donderdag 7, vrijdag 8 en zaterdag 9 november 2013, telkens om 20.00 u
Zondag 10 november 2013 om 15.00 u
De Munt - Brussel

Muntplein
1000 Brussel 

Meer info : www.demunt.be, www.ictus.be en www.rosas.be
-------------------------------------
Zaterdag 16 november 2013 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be, www.ictus.be en www.rosas.be
-------------------------------------
Woensdag 27 en donderdag 28 november 2013, telkens om 20.00 u
Schouwburg Leuven

Bondgenotenlaan 21
3000 Leuven

Meer info : www.30cc.be, www.ictus.be en www.rosas.be
-------------------------------------
Donderdag 5, vrijdag 6 en zaterdag 7 december 2013, telkens om 20.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.ictus.be en www.rosas.be
-------------------------------------
Woensdag 5 feburari 2013 om 20.00 u
CC Hasselt

Kunstlaan 5
3500 Hasselt

Meer info : www.ccha.be, www.ictus.be en www.rosas.be

Extra :
Gérard Grisey over Vortex Temporum op www.ictus.be
Gérard Grisey op brahms.ircam.fr en youtube
Interview met Gerard Grisey, David Bündler in 20th-Century Music, 1996 op www.angelfire.com

Elders op Oorgetuige :
Kleurrijke afsluiter van Novecento met ensemble recherche, 25/10/2013

Bekijk hier al de uitgebreide trailer van Vortex Temporum

12:29 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

25/10/2013

ChampdAction live in danscreatie van Cecilia Lisa Eliceche op Transit

Cecilia Lisa Eliceche Het slotconcert op de tweede dag van Transit komt voor rekening van het Belgische ChampdAction dat vorig jaar met een verbluffend optreden het festival op gang trapte. ChampdAction komt met Yutaka Oya en Benjamin Van Esser (piano) en geluidsman Simon Vander Beken. Na de pauze stappen ze live in de danscreatie. Cecilia Lisa Eliceche crëeert een choreografie op de hypnotiserend-repetitieve muziek van David Lang geïnspireerd op het aangrijpende 15de-eeuwse chanson Se la Face Ay Pale van Guillaume Dufay. Maar eerst hoort je ChampdAction in concert met Zeitschein van Wieland Hoban, een gloednieuw werk van Benjamin Van Esser en het virtuoze Pyramids van João Pedro Oliveira,een werk gebaseerd op fractalen.

In het eerste deel zorgt ChampdAction voor een old school concert, met een creatie van Benjamin Van Esser, 'Zeitschein' van Wieland Hoban (dat in 2007 op TRANSIT voor het eerst uitgevoerd werd) en het spectaculaire 'Pyramids' voor twee piano's van de Portugees João Pedro Oliveira. Als een versmelting van Chopins elegantie en Stravinsky's energie, maar dan in eenentwintigste eeuwse gedaante, flitst het werk van elegant sprookjesgefonkel naar donkere diepten met dito dynamische contrasten. Ritmisch vallen vooral de herhaalde noten op: in trillers, tremolo's of verdichtende en terug uitdunnende figuren. Liefhebbers die hun concentratie- en uithoudingsvermogen willen testen, kunnen op de site van de componist terecht voor een opname én de partituur. Een kleine don't try this at home als waarschuwing vooraf is echter wel op haar plaats.

Wieland Hoban - Zeitschein
Zeit = tijd / Schein = verschijning, schijn; illusie
Wieland Hoban : "Deze compositie beoogt iets dat onmogelijk kan lijken binnen de duur van amper zeven minuten: verschillende zones, verschillende types van temporele ervaring worden doorkruist. Het werk probeert situaties te creëren waarin de tijd 'te snel' of 'te traag' schijnt te verlopen, en een illusoir web te weven van ervaringen die een tegenspraak oproepen tussen de feitelijke, chronometrische tijd en een autonome, innerlijke temporaliteit. De compositie eindigt, maar haar innerlijke tijd verzet zich tegen de finaliteit van het afsluiten. Hierdoor wordt een continuïteit gesuggereerd die verder gaat dan de laatste klanken. "Zeitschein is opgedragen aan Steve Takasugi en werd gecomponeerd in opdracht van het TRANSIT-festival, waar het gecreëerd wordt op 28 oktober 2007.

Programma :

  • Benjamin Van Esser, Creatie
  • Wieland Hoban, Zeitschein
  • João Pedro Oliveira, Pyramids
  • Cecilia Lisa Eliceche, Danscreatie opdracht STUK Move Me & TRANSIT

Tijd en plaats van het gebeuren :

ChampdAction live & Cecilia Lisa Eliceche : Van Esser, Hoban, Oliveira
Zaterdag 26 oktober 2013 om 20.30 u ( Inleiding door Klaas Coulembier om 19.45 u)
Kunstencentrum STUK - Leuven
Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be en www.champdaction.be

Extra :
Benjamin Van Esser : benjaminvanesser.be en www.muziekcentrum.be
Wieland Hoban op composers21.com
João Pedro Oliveira op youtube

Elders op Oorgetuige :
Transit als vanouds: spannend, eigenzinnig, avontuurlijk..., 22/10/2013

00:56 Gepost in Concert, Dans, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

26/08/2013

De Munt opent nieuwe seizoen met herneming van C(h)oeurs van Alain Platel

C(h)oeurs De Munt opent het nieuwe cultuurseizoen met C(h)oeurs. In deze voorstelling onderzoekt regisseur Alain Platel met negen dansers en een koor hoe 'gevaarlijk schoon' een groep kan zijn. De voorstelling ging in maart 2012 in première in Teatro Real, Madrid, met het koor en orkest van Teatro Real. Voor de hernemingen in Brussel wordt gewerkt met het orkest van De Munt en het koor van Teatro Real. Deze voorstellingen kaderen in het Klarafestival.

Alain Platel dompelt ons na Mozart (Wolf), Monteverdi (Vsprs) en Bach (Iets op Bach en Pitié!) opnieuw onder in een buitengewone muzikale, choreografische en humane belevenis, vertrekkend van koorpassages van Verdi en Wagner van wie we de 200ste verjaardag vieren in dit jaar. 80 koorzangers van het Teatro Real Madrid en 9 dansers van zijn gezelschap staan samen op de scène om de kracht te onderzoeken die uitgaat van deze operafragmenten die in de 19de eeuw uiting gaven aan de zucht naar vrijheid en nationale eenheid van het volk. Hoe kunnen we dat verlangen vandaag verklaren vanuit de huidige tendens van naties om zich steeds meer op zichzelf terug te plooien en vanuit de protestbewegingen van de Indignados? Hoe moeten we omgaan met de onweerstaanbare emotionaliteit die uit deze immense koren blijft spreken zonder het individu uit het oog te verliezen? Alain Platel en zijn uitmuntend team geven met een aangrijpend engagement gehoor en gestalte aan deze vragen. Een hommage aan wat ons verenigt en onderscheidt.

De première van C(h)oeurs in de opera van Madrid - de opera waar Gerard Mortier op dit moment intendant is - in maart 2012 werd regelmatig verstoord door tumult in de zaal. Daar had Alain Platel zich niet aan verwacht. Wie waarom juist zijn ontevredenheid wilde uiten, moet de komende dagen nog blijken. Maar dat het stuk controverse opwekt, is wel duidelijk.

'C(h)oeurs' is de tweede voorstelling die Gerard Mortier en Platel samen maken. Vorige voorstelling, 'Wolf' maakte Platel voor Mortier toen die aan de Ruhr-triënale verbonden was. Wolf was een confrontatie van de muziek van Mozart en regisseur/choreograaf Alain Platel.

Ongeveer vijf jaar later vroeg Mortier aan Platel om het werk van Verdi en Wagner aan te pakken. Niet om die muziek op dans te zetten. Maar wel om die muziek zo te brengen dat het een breder publiek dan de specifieke operaliefhebbers kan raken. Mortier wil vooral aantonen dat Verdi en Wagner niet ouderwets zijn. Dat ze nog altijd actueel blijven.

De eerste horde in het werkproces voor Mortier was om Platel overtuigen van het belang van deze muziek. Alain Platel had helemaal niets met de muziek van Verdi en Wagner. En daarbij was Platel niet geïnteresseerd om een bestaande opera te ensceneren, gewoon al omdat het een te breedsprakig en te traag medium is naar zijn gevoel. Ook de dansers moesten overtuigd worden van de relevantie van de muziek. Die dikwijls en vooral die van Wagner dan, tegenwoordig in een slecht daglicht staat. De hamvraag is: wat betekent die muziek vandaag nog.


Daarrond volgden lange discussies, op basis van collages waarbij Mortier hints gaf in welke richting het werk zou moeten evolueren. Vervolgens werd er werd met een amateurkoor maanden in Gent, in het hoofdkwartier van Compagnie C de la B gerepeteerd. In Madrid begon het proces gedeeltelijk van voor af aan. Nadat de voorstelling vorm gekregen had met behulp van de plaatsvervangers, moest nu het eigenlijke operakoor van het Teatro Real alles nog instuderen.


Bij het werken met grote koren dringt zich meteen de gedachte op hoe gevaarlijk schoon een massa kan zijn. Want een massa mensen is voor iedereen aantrekkelijk. We willen er allemaal bij horen. Maar er zich in verliezen wordt gevaarlijk. Ook voor regisseur Alain Platel riep de massa onverwachte emoties op. Nog nooit had hij met zoveel volk gewerkt en de macht als leider van een grote groep mensen voelde hij aan als gevaarlijk. Voor Mortier is Platel gewoon een erg charismatisch figuur en kan hem dat nog goed van pas komen moest hij zich verder in de operawereld wagen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Alain Platel & Les Ballets C de la B: C(h)oeurs
Zaterdag 31 augustus 2013 om 20.00 u
Zondag 1 september 2013 om 15.00 u
Di 3, wo 4, do 5, vrij 6 en za 7 september 2013, telkens om 20.00 u
De Munt - Brussel

Muntplein
1000 Brussel 

Meer info : www.klarafestival.be, www.demunt.be en www.lesballetscdela.be

Extra :
Jubileumviering Wagner en Verdi: Alain Platel over zijn voorstelling 'C(h)œurs' op www.goethe.de

Elders op Oorgetuige :
KlaraFestival 2013 : melancholie als rode draad, 24/08/2013

14:37 Gepost in Concert, Dans, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

30/07/2013

MAfestival haalt spraakmakende Partita Project naar Brugge

The Partita Project The Partita Project brengt 3 zeer verscheiden kunstenaars samen: de gerenommeerde barokvioliste Midori Seiler, de jonge componist Fabian Russ, die zich specifiek toelegt op media sampling en live-electronics en de danseres en choreografe Renate Graziadei. Deze 3 artiesten werken samen aan een moderne 'performance' met Bachs Partita's voor soloviool als uitgangspunt: ze nemen het publiek mee in een combinatie van een gedanst concert met een interactieve soundscape. Of hoe Bachs abstracte muziek actueel blijft.

The Partita Project, de moderne performance met Bachs Partita's voor soloviool als uitgangspunt, ging in première in Berlijn. De interpretatie van barokvioliste Midori Seiler, componist en sound artist Fabian Russ en danseres en choreografe Renate Graziadei werd op een staande ovatie en lovende perskritieken onthaald. De drie kunstenaars nemen het publiek mee in een combinatie van een gedanst concert met een interactieve soundscape. Het MAfestival ziet een belangrijke rol voor zichzelf weggelegd in het stimuleren van experimenten die het muzikale verleden naar het nu katapulteren en haalt het spraakmakende project naar Brugge.

Tijd en plaats van het gebeuren :

The Partita Project
Dinsdag 6 augustus 2013 om 20.00 u
(Inleiding: interview met Fabian Russ door Stefan Grondelaers om 19.00 u )
De Biekorf - Brugge

Sint-Jakobsstraat 20
8000 Brugge

Meer info : www.mafestival.be

Extra :
Fabian Russ : www.fabianruss.de

22:52 Gepost in Concert, Dans, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

11/06/2013

Experimentele tangospecial in Logos

ExperiMental Tango Summer's here, tango's here! In tegenstelling tot de eerder klassiek geörienteerde Cd-release die ze vorig jaar inaugureerden bij Logos, wordt de editie van 2013 eentje van een geheel ander kaliber. Met ExperiMental Tango gaan ze op stilistisch genre-onderzoek uit. Hoe ver kunnen we de tango pushen vooraleer die ophoudt om als dans herkenbaar te zijn? En hoe springen professionele danskoppels daamee om? Huisorkestrator Sebastian Bradt liet zijn skills en fantasie de vrije loop, en stampte een bont allegaartje van obscure arrangementen bijeen. Het resultaat: volkomen vervreemde tango's van Piazolla, Johnson, Goeyvaerts, Jenkins en vele anderen zoals je ze gegarandeerd nog nooit gehoord hebt.

De jaarlijkse tango-special van Stichting Logos zal bij weinigen nog uitleg behoeven. Zomerzonnewende, professionele danskoppels, een 50-koppig computergestuurd robotorkest en een avondvullende setlist van nieuwe muziekjes en je hebt een recept dat inmiddels al 10 jaar succesvol meegaat. Alleen hebben ze die setlist anno 2013 over een iets andere boeg gegooid : ze doen het dit jaar dan ook met een strikt experimentele benadering. De tango zal als genre uitgekleed, binnenstebuiten gekeerd, geparodieerd en uit zijn oorspronkelijke context vervreemd worden dat het een lieve lust is. 'Hoe ver kan je gaan vooraleer een tango geen tango meer is?' was de hamvraag. Verwacht als antwoord dus geen orkestraties van de welgekende klassiekers, maar een avondvullende show waarin we op zoek gaan naar het punt waar de essentie van tango begint of ophoudt.

De voorstelling opent met een sfeervolle, processie-achtige Ouverture waarvan het materiaal voor 90% computergegenereerd is. Sebastian Bradt : "Dit stuk is het resultaat van enkele eenvoudige beslissingen die ik nam op de X- en Y- curve van een time/pitch-diagram, en dan krijg je dus dit: een statische, monotone bas waarboven we motieven horen klinken die typerend zijn voor tango, maar dus nooit doelbewust een verband houden met elkaar. Vervolgens was het een kwestie van hier en daar de tonaliteit aanpassen en naar logische overgangen zoeken, en de opener was een feit".

Tom Johnson's Tango (1984) komt uit de minimalistisch/permutatieve hoek. Een archetypische bas speelt steeds hetzelfde habanera-achtige motiefje met daarboven een reeks van vijf noten die volgens een strikt rekenkundige regel wordt herhaald, maar nooit in dezelfde volgorde. De reeks doorloopt een permanente permutatie en duikt in steeds andere combinaties van de robots op. Steeds hetzelfde, en toch weer niet. Deze tango was het resultaat van een call for scores die de experimentele pianist Yvar Mikhashoff tussen 1984 en 1991 naar componisten wereldwijd stuurde.

Ook Karel Goeyvaerts ging met zijn Aquarius Tango (1984) in op Mikhashoff's verzoek met een onvoorspelbare, versnipperde tango die uit het semi-spectralistische vaatje tapt. In de orkestratie was het daarom des te leuker om te spelen met al dan niet beklemtoonde tellen en met verrassende kleureffekten in het spinet, vibrafoon en de slagklank van de lage orgelbassen.

Jo Kondo is een Japanner, en die hebben -naast een nogal eigen interpretatie van het begrip tijd- een bijzondere voeling met de natuur. Diens Tango Mnemonic (1984) was oorspronkelijk een piano solostuk dat voor de gelegenheid noot voor noot werd ontrafeld: elke robot krijgt zijn hoogsteigen noot toebedeeld. Alles tesamen klinkt Tango Mnemonic als een trage, sfeervolle impressie van diverse natuurgeluiden die uit alle hoeken van de tetraeder komen.

Het politiek getinte ¿ Y Ahora ? (1984) van de Urugayaan Coriun Aharonian gaat over censuur. Een resoluut tangomotief lijkt van de grond te willen komen maar verzandt ogenblikkelijk in een monotone herhaling van dezelfde noot. Maar niet getreurd: Logos beschikt over meer dan 50 muziekrobots, dus kleurtjes te over om van die ene noot telkens weer iets verrassends te maken.

Noise, onverwachte hooks en een versnipperde zap-attitude krijgen we dan weer met Leroy Jenkins' Tango, Rango, Bango (1984). Eveneens geschreven in het kader van Mikhashoff's verzoek, is dit een jazztango die bulkt van de contrasten, abrupte overgangen en flarden woeste improvisatie. Sebastian Bradt : "Ik besloot om hiervan een ronduit krankzinnige orkestratie te maken, met de nadruk op Bango. Die orkestratie opent weliswaar met subtiele roffels in Psch en de daaropvolgende intrada door Krum, Humanola en Trump kan ook nog 'herkenbaar' worden genoemd, maar daarna breekt -gegarandeerd- de hel los."

Vorig jaar in premiere gebracht, en dit jaar in een lichtjes geupdatede versie terug van de partij: Sebastian Bradts metrische tango nuevo Blaffer.Kop.Tango (2012). Een schaarse lichtshow, een broeierig tremulerend orgeltje, een hypnotische bas en een tangokoppel dat zich in het hart van een misdaadscène waant. Meer is niet nodig om aan deze hoogsteigen GUNHEAD gestalte te geven.

Ook Astor Piazzolla komt even om de hoek kijken met Reminiscencia en S'Il Vous Plait. Het zijn twee nummers die de maestro van de Tango Nuevo in 1974 aan de muziekgeschiedenis toevertrouwde maar door de populariteit van Libertango in de vergetelheid zijn beland. In beide gevallen heb je een uptempo versie voor de blazersrobots tegoed.

Ook studente Lara Van Wynsberghe doet mee met El Huerto del Diablo (2013), dat oorspronkelijk werd geschreven voor klarinet en basklarinet. Het is de muzikale weergave van een verhaal waarin el Diablo een jonge vrouw om zijn tuin leidt. In deze verleidingsdans en zijn machtsspel zit de vrouw in een voortdurend conflict tussen onschuld en nieuwsgierigheid. De titel is tevens een verwijzing naar de videoclip die Phil Mucci maakte voor een single van Opeth's album Heritage.

Tot slot nog een vreemde eend in de bijt: Milongoid is de transformatie van de 100 jaar oude Milonga van de Chileense Juan Del Candricho. Voor de gelegenheid werd dit antieke nummer tot uitsluitend ruisklanken herleid; geen herkenbare toonhoogtes, alleen ritme en noiseklanken. Denk niet aan een 78-toerenplaat die nu écht wel op het punt staat het te begeven, maar aan geluid dat een eigen leven is gaan leiden. Is het nog een milonga? Nee, wel iets dat er sterk op lijkt: een milongoid dus.

Programma :

  • Sebastian Bradt (1979), Ouverture (2013)
  • Tom Johnson (1939), Tango(1984)
  • Karel Goeyvaerts (1923-93), Aquarius Tango (1984)
  • Jo Kondo (1947), Tango Mnemonic (1984)
  • Coriun Aharonian (1940), ¿ Y Ahora ? (1984)
  • Leroy Jenkins (1932-2007), Tango, Rango, Bango (1984)
  • Sebastian Bradt (1979), Blaffer.Kop.Tango (2012)
  • Astor Piazzolla (1921-1992), Reminiscencia (1974)
  • Godfried-Willem Raes (1952), iTango (2013)
  • Astor Piazzolla (1921-1992), S'Il Vous Plait (1974)
  • Lara Van Wynsberghe (1990), El Huerto del Diablo (2013)
  • Juan Del Candricho, Milonga/Milongoid (1913/2013)

Tijd en plaats van het gebeuren :

M&M : ExperiMental Tango
Woensdag 19 juni 2013 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

15:27 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

13/05/2013

Stichting Logos overspoelt je met het nieuwste van het nieuwste in M&M Waves

Dominica Eyckmans Een 'wave' kan veel betekenen: een modegril, geluidsgolf, watergolf, of een synchroon groepswuiven dat de Mexicanen sedert 1986 geclaimd hebben, ... Eén ding is zeker: ook in de maand mei overspoelt Stichting Logos je met het nieuwste van het nieuwste, al dan niet aangetroffen op het kruispunt van experimentele muziek en vernieuwende technologie. Donderdag zal het tevens 103 jaar geleden zijn dat Jean-Baptiste Joseph Fourier (Frans wis- en natuurkundige, bekend omwille van de spektrografische analyse) overleed. Misschien tijd voor een hommage?

Met medewerking van Dominica Eyckmans, Emilie De Vlam, Kristof Lauwers, Sebastian Bradt, Moniek Darge. Artistieke leiding en robot design: Godfried-Willem Raes.

Tijd en plaats van het gebeuren :

M&M : Waves
Donderdag 16 mei 2013 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

21:04 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

09/05/2013

Frank Nuyts' monodrama Noite Inquieta in Lier

Frank Nuyts Na het succesvolle première van Noite Inquieta tijdens Voorwaarts Maart/En Avant Mars is dit werk zondag opnieuw te horen in de Jezuïetenkerk van Lier. Noite Inquieta is een monodrama van componist Frank Nuyts (foto) op tekst van Fernando Pessoa. Uitgevoerd door de Portugese mezzo sopraan Inês Madeira, begeleid door het Amadeus Strijkorkest o.l.v. Wim Meuris in een choreografie van Eddy Becquart (in samenwerking met de Fontys dansacademie Tilburg). Frank Missant zorgt voor de visuals.

Frank Nuyts (1957) is docent compositie en orkestratie aan het conservatorium van Gent. Hij studeerde slagwerk en kamermuziek aan het Gentse conservatorium, later compositie en analyse van 20e-eeuwse muziek bij Lucien Goethals. De vroege werken van Nuyts zijn gecomponeerd in een postserieel idioom. Door zijn interesse voor niet-klassieke muziek en door zijn vriendschap met de componist Boudewijn Buckinx slaat hij in '86 een nieuwe weg in en zo wordt hij samen met Buckinx één van de belangrijkste vertegenwoordigers van postmodernisme in Vlaanderen. Om een geëigende accurate uitvoering van zijn werken te garanderen richt hij in '89 de groep Hardscore op. Met Hardscore wil hij een brug slaan tussen meer commerciële muziek en hedendaagse muziek. Zijn werk wordt regelmatig uitgevoerd in binnen- en buitenland. De componist won verschillende prijzen, waaronder in 1995 de vijfjaarlijkse cultuurprijs van de stad Gent. Hij werkte onder meer voor deFilharmonie, het Spectra Ensemble en Ensemble Leporello.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Amadeus strijkorkest & Inês Madeira : Frank Nuyts, Noite Inquieta
Zondag 12 mei 2013 om 19.30 u
Jezuïetenkerk Lier

Gasthuisvest 50
2500 Lier

Meer info : www.samwdlier.be

Extra :
Frank Nuyts : www.franknuyts.com, www.hardscore.be, www.matrix-new-music.be en youtube

Bekijk alvast Frank Nuyts' Noite Inquieta

21:49 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

03/05/2013

Achttiende editie van het Kunstenfestivaldesarts in Brussel

Kunstenfestivaldesarts Vrijdag ging de achttiende editie van het Kunstenfestivaldesarts van start met de werelpremière van Partita 2 van Anne Teresa De Keersmaeker. Verder kleurt de affiche van deze editie opvallend zwart met terugkerende thema's als crisis, populisme en censuur. Gelukkig is een festival als dit ook een vrijplaats waar makers en publiek kunnen dromen, experimenteren en ideeën uitwisselen. De 18de editie van het kunstenfestival loopt van 3 tot 25 mei. Het programma zit zoals steeds goed vol, met 33 artistieke projecten en de deelname van 300 kunstenaars uit 18 landen, 160 voorstellingen en twee tentoonstellingen.

Partita 2
Toen choreografe Anne Teresa De Keersmaeker in 2010 in Avignon spontaan aan het improviseren ging met collega Boris Charmatz ontstond het idee om samen iets te doen. Het werd iets op de Partita 2 van Bach. De Keersmaeker en Charmatz vroegen er ook de violiste Amandine Beyer bij. Zij zette twee jaar geleden dezelfde partita op een sublieme manier op plaat. De voorstelling werd zo een driemanschap op het podium.

Ongewone plekken en presentatievormen
Het Kunstenfestivadesarts heeft maar liefst 20 locaties bijeengezocht om haar goedgevulde programma in kwijt te kunnen. Opvallende nieuwelingen dit jaar zijn het Museum voor Natuurwetenschappen in Elsene waar Jozef Wouters een hele vleugel bijbouwt, het Amerikaans Theater en de Koninklijke Bibliotheek van België. In die laatste kan je levende boeken ontlenen. Mette Evardsen en haar performers leerden ieder een zelfgekozen boek uit het hoofd, van Oscar Wilde tot T.S. Eliot en dragen het op een intieme plek voor aan de ontlener. Zo willen ze een grotere band tot stand brengen tussen lezer en boek.

Sarah Vanhee trekt zich helemaal niets aan van vastgelegde plekken. Zij laat zich leiden door de agenda van anderen. Op onverwachte momenten zal ze vergaderingen, bedrijfstops, gemeenteraden ea. kapen om er haar boodschap te verkondigen. Lukt het haar om in onze versplinterde maatschappij burgers collectief aan te spreken?

Instituten, encyclopedieën en uitgestorven diersoorten
Jozef Wouters richtte al in 2011 het 'Zoological Institute for Recently Extinct Species' op. Daarmee onderzoekt hij, samen met wetenschappers, activisten en sympathisanten, de verhalen van uitgestorven dieren en kritieke momenten uit onze natuurgeschiedenis. Nu voegt het instituut een noordelijke vleugel toe aan het Museum voor Natuurwetenschappen. Overdag kunnen bezoekers er zien hoe het instituut kijkt naar onze omgang met ons habitat. Na sluitingstijd zijn er performances die het verhaal achter de nieuwe vleugel uit de doeken doen.

Ook Renzo Martens, in 2009 al te gast op het festival met de straffe film 'Enjoy Poverty', heeft een instituut opgericht : het 'Institute for Human Activities'. Doel van het insituut is de gentrificatie van een stuk regenwoud. Gentrificatie is de term die wordt gebruikt om de opwaardering van een buurt aan te duiden die gepaard gaat met stijgende vastgoedprijzen. Martens zal een lezing geven over de (on)mogelijkheid van dit project.

De Berlijnse Antonia Baehr maakt een abecedarium of een ABC van uitgestorven diersoorten. Zo onderzoekt ze onze omgang met dieren.

Sinds 2007 ontsluit Fransman Joris Lacoste opnames van gesproken teksten uit de entertainment en politieke wereld in een 'Encyclopédie de la Parole'. Op vraag van het festival maakt hij nu een eerste voorstelling met dit materiaal , 'Suite N°1'. Een meertalig koor zal flarden van nieuwsberichten, interviews en toespraken brengen.

Meisjeskoren
Ook de Duitse grootmeester van het muziektheater Heiner Goebbels brengt een koor mee, een vijfendertig koppig meisjeskoor uit Sovenië. In 'When the mountain changed its clothing' gebruikt hij de 'coming of age' van de meisjes als metafoor voor de politieke en sociale veranderingen in hun geboorteland.

'H, an incident' van Kris Verdonck is een waanzinnige opera met robotachtige muzikesintrummenten, een Ijslands meisjeskoor en een cartooneske versie van Russisch schrijver Daniil Harms.

De waarde van woorden en beelden
Markus Öhrn maakt een chronologische montage van alle filmfragmenten die de Zweedse censuurcommissie tussen 1934 en 2002 schrapte. 68 jaar losse eindjes cinema tonen een steeds veranderende tijdsgeest. Öhrn vertelt iets over de samenleving door te tonen wat niet getoond mag worden.

Tiago Rodrigues dook voor 'Três dedos abaixo do joelho' dan weer in de archieven van de Portugese censuurcommissie van het Salazarregime. Twee acteurs brengen een resem theaterteksten die tijdens het regime geschrapt werden. Ook Rodrigues is vooral geïnteresseerd in wat niet gehoord mocht worden.

Sarah Vanagt stelt zich vragen bij de waarde van beelden. Kunnen we beelden vertrouwen? Kunnen zij worden gebruikt als bewijs? Vanagt vertrekt vanuit een van de meest pijnlijke hoofstukken uit de recente Europese geschiedenis: de oorlog in het voormalige Joegoslavië.

Noord-Afrika en Brazilië
De Tunesische broer en zus Selma en Sofiane Ouisse maakten een choreografie gebaseerd op de repetitieve bewegingen van vrouwen werkzaam in een landelijke, Tunesische pottenbakkerij. Te ontdekken, dit duo.

Bouchra Ouizguen is een Marokkaanse hedendaagse danseres die opgeleid werd in Frankrijk. Enkele jaren geleden keerde ze terug naar Marrakech waar ze een lokale dansscene probeert op te starten. Ze was in 2011 al te gast op het festival met drie Aïtas, danseressen die in hun thuisland worden opgehemeld én uitgespuwd. Deze vrouwen vormen ondertussen het vaste gezelschap van Bouchra.

Ook te ontdekken is Christiane Jatahy , een theatermaakster uit Rio de Janeiro. Ze brengt 'Julia' van August Strindberg vertaald naar het Brazilië van vandaag dat opvalt door zijn sterke mix maar tegelijkertijd ook grote sociale en economische verschillen in zich draagt.

Na vijf jaar wachten is het eindelijk zover, de Braziliaanse Bruno Baltrao gaat terug op internationale tournee en heeft als eerste stop het Kunstenfestivaldesarts. Hij vroeg zijn dansers om onbevangen naar choreografisch materiaal te zoeken op het het internet. Dat materiaal diende als basis voor een voorstelling die zweeft tussen avantgarde en popcultuur.

Verder niet te missen
Het Duitse, vrouwelijke collectief She She Pop is een hit in eigen land en ook bij ons kreeg het na een passage in Bozar onlangs vijf sterren toebedeeld. In 'Schubladen' hebben ze het over de verdeling van het naoorlogse Duitsland. Drie van hen groeiden op in West-Duitsland, drie in Oost-Duitsland. Uit schuifladen halen ze  persoonlijke herinneringen aan hun jeugd.

Toshiki Okada is de afgelopen jaren een van de publiekslievelingen van het festival geworden. Zijn theater van de vervreemding kan op heel wat bijval rekenen. Hij is een stem van zijn generatie die door de economische crisis en de kernramp in Fukushima in aparthie is weggezonken.

Halory Goerger en Antoine Defoort baden zich al jaren een weg door verschillende genres en media. DIY, wetenschap en humor zijn sleutelwoorden. 'Germinal' is een boeiend stuk over theatermaken als metafoor voor de vorming van mens en wereld. Cobra.be sprak in 2011 al eens met Defoort en kijkt nu al uit naar een nieuwe ontmoeting.

De revelatie van het Kunstenfestivaldesarts 2011 was Lagartijas tiradas al sol. Nu zijn ze er opnieuw met een stuk over de woelige politieke en sociale geschiedenis van hun thuisland Mexico. 

Tijd en plaats van het gebeuren :

Kunstenfestivaldesarts
Van vrijdag 3 t.e.m. zaterdag 25 mei 2013
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.kfda.be

Bron : www.cobra.be

23:12 Gepost in Concert, Dans, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook