11/04/2013

Eggs & Round Shapes : theatraal M&M-concert bulkt van nieuwe en originele vondsten

Dominica Eyckmans Eieren zijn er om uitgebroed te worden, dat zal elke rechtgeaarde vogel je zonder verpinken meegeven. Maar ook creatieve geesten hebben geregeld een geestesei te leggen, en omdat het bij Logos allemaal creatieve geesten zijn, zorgt dat ervoor dat ze er nu al meer dan tien jaar maandelijks een gloednieuw Man & Machine-programma kunnen aanbieden. Deze theatrale voorstelling zal dan ook bulken van de nieuwe, originele vondsten en vormt meteen ook de testcase voor het programma dat het robotorkest op 19 april tijdens de UNESCO Music Days in Glasgow gaat brengen.

Eggs & Round Shapes kan je ook letterlijk nemen, en dan denken we aan de puurste lichamelijkheid die aangewend wordt om de robots mee te besturen. Dankzij gesture recognition-software kunnen de radars namelijk perfekt weten of de bewegingen van dansers en performers hoekig dan wel rond zijn. En als je dat vertaald hoort naar de reactie van muziekrobots, krijg je heel verrassende dingen te horen …

De maandelijkse bijdrage van Sebastian Bradt heet ditmaal Ovoine. Het is een kernachtig studietje dat werd gecomponeerd in de nacht van 15 op 16 december 2001, maar zo vaak werd herwerkt dat het inmiddels een repertoire op zich is geworden. Sebastian Bradt: "Ovoine is voor mij wat de allereerste Notation voor Pierre Boulez is: een kernachtig geformuleerde gedachte waar je tal van muzikale associaties mee kan oproepen. De opdracht kwam van Godfried-Willem Raes die toen mijn mentor was aan het conservatorium. De studenten werd gevraagd om binnen de week een kort vokaal stukje te schrijven op een middelnederlandse tekst, getiteld Envooi.

Gij, Prins die over dood en leven waakt
Verdoem hun darmen vol vilein venijn
Zorg dat met gif ze worden afgemaakt
De kasteleins die knoeien met de wijn

We waren vrij in onze componeermetode, alleen mochten we ons niet beroepen op funktionele tonaliteit (zoals liedcomponisten al een slordige 400 jaar deden), noch op dodecafonie (dat andere ready-made-techniekje). Ook de toonzetting van slechts 4 regels heeft een syntaks nodig, dus ging ik op zoek naar aanknopingspunten in de tekst zelf. De notennamen die niet voorkwamen in de tekst, gebruikte ik als toonhoogtemateriaal. De lead zingt een chromatische lijn die telkens op een lunga eindigt en isoritmisch wordt begeleid door de piano, die net dié noten speelt, die niet in de lead klinken. De baslijn is een gespiegelde augmentatie van de lead, en is per oktaaf zo geschikt, dat er steeds een maximale intervalsspanning is tussen beide. Het ritme is 100 percent complementair met dit alles." Ovoine (natuurlijk had je al lang door dat de titel een anagram is van Envooi) is kort maar krachtig en zal geschreeuwd worden door enkele Logosmedewerkers.

En ook deze maand werden alle overige teamleden uitgenodigd om elk voor zich een creatief ei uit te broeden. Gingen op het voorstel in: Dominica Eyckmans, Emilie De Vlam, Moniek Darge & Kristof Lauwers. Artistieke leiding en robot design zijn in handen van Godfried-Willem Raes.

Tijd en plaats van het gebeuren :

M&M : Eggs and round shapes
Dinsdag 16 april 2013 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

15:51 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

The Organ Project : een verrassende ontmoeting tussen muziek en dans, choreografie en improvisatie, heden en verleden

The Organ Project In dit unieke orgel- en dansproject speelt Bernard Foccroulle een repertoire van solo-orgelcomposities. Salva Sanchis brengt drie dansers mee voor een ontmoeting tussen dans en muziek, met het orgel zelf als muzikaal en architecturaal middelpunt. Foccroulle speelt muziek van Bach, Buxtehude, Schlick, Berio en van hemzelf. Voor elk stuk muziek maakte Salva een specifieke choreografie.

Orgelmuziek, dans en beeldende kunst - eeuwenlang waren er vele, verrijkende uitwisselingen tussen deze disciplines. In de geest van deze traditie, wil Bernard Foccroulle opnieuw in dialoog gaan met hedendaagse kunstvormen. Zo heeft hij de Spaans-Brusselse choreograaf Salva Sanchis uitgenodigd om samen te werken aan een programma van barok- en hedendaagse muziek. De voorstelling ging in première in het prestigieuze Musée des Augustins in Toulouse en is nu ook in Brussel te zien, in de Rijkeklarenkerk, nabij de Beurs. Een verrassende ontmoeting tussen muziek en dans, choreografie en improvisatie, heden en verleden.

Bernard Foccroulle is organist en componist. Hij musiceerde bij het Ricercar Consort en was van 1992 tot 2007 directeur van De Munt. Salva Sanchis studeerde in 1998 af aan PARTS. Hij choreografeerde voor Rosas (o.a. A Love Supreme, op muziek van John Coltrane) en voor zijn eigen ensemble.

Part I (Eleven verses on Salva Regina throughout five centuries)
• Bernard Foccroulle, Spiegel (1953)
• Arnold Schlick, Salve Regina (before 1460-after 1521)

Part II
• Pascal Dusapin, Memory (1955)
• Johann Sebastian Bach , Allein Gott in der Höh sei Her (1685-1750)
• Johann Sebastian Bach , Die sind die heilgen zehen Gebot (1685-1750)

Part III (The heritage of Frescobaldi)
• Luciano Berio, Fa-Si (1925-2003)
• Dietrich Buxtehude, Toccata in F major (1637-1707)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Bernard Foccroulle / Salva Sanchis : The Organ Project
Maandag 15 en dinsdag 16 april 2013, telkens om 20.00 u
Rijkeklarenkerk Brussel

Rijkeklarenstraat 21
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be

Extra :
Pascal Dusapin op en.wikipedia.org, brahms.ircam.fr en youtube
Luciano Berio op www.compositiontoday.com, www.themodernword.com, brahms.ircam.fr en youtube
Portret Luciano Berio, J-L Plouvier op www.ictus.be
Luciano Berio (1925 - 2003): Duivelskunstenaar, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
The Organ Project : seizoensopening met Belgische première van formaat in Grimbergen, 11/09/2012

Beluister alvast Luciano Berio's Fa-Si

10:47 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

08/04/2013

More Music! Een boeiende ontmoeting op het raakpunt van op het eerste zicht uiteenlopende muzikale werelden

Christina Vantzou Er moet eerst een festival ter ziele gaan vooraleer een ander uit de grond kan worden gestampt. More Music!, stille nazaat van Music in Mind 'Festival of Imaginative Music', scherpt de formule van haar voorganger verder aan en presenteert een heterogeen programma, op het extreme af. Toch bijft het cliché "voor elk wat wils" beter in de kast, want deze "4 days of mind movin' music" weigert zomaar de publiekslievelingen een platform te geven.

More Music! is het resultaat van een samenwerking tussen Cactus Muziekcentrum en Concertgebouw Brugge. Waar de een vooral geassocieerd wordt met een kwalitatief hoogstaande agenda doorheen het jaar en in de zomer een gemoedelijk festival waar het fijn toeven is, mag de ander een platform heten waar oude muziek naast hedendaagse wordt geplaatst, in een architecturaal inspirerend kader dat een forum wil zijn over wat muziek vandaag nog kan betekenen. Dat het bewuste Concertgebouw binnenkort vier dagen lang onderdak biedt aan het enkele opmerkelijke coryfeeën van het actuele muzieklandschap, is dus allesbehalve een paradox.

Het festival opent op woensdag 10 april met de Japanse multimediakunstenaar Ryoji Ikeda. Het Concertgebouw ontpopte zich al vaker tot een oord voor audiovisuele avant-garde, zoals laatst nog tijdens de World Music Days 2012. Met Ikeda haalt men een kunstenaar binnen die niets meer te bewijzen heeft: zijn minimal elektronische muziek laat hij veelal communiceren met abstracte beeldpatronen, die de door zijn klanktapijten opgewekte trance alleen maar versterkt. Ikeda interesseert zich vooral voor klanken die op de grens liggen van het menselijk hoorbare - bijvoorbeeld geluiden die pas tot de luisteraar doordringen eenmaal ze zijn weggevallen. Hoeveel richtingen het met zijn filosofie uitkan, bleek in 2005 op zijn album 'Dataplex', waar samenhangende minimal met zeer korte, verknipte collages in aanraking kwam. 'Superposition', de titel van zijn laatste project, komt hoe dan ook niet uit de lucht gevallen: Ikeda is een meester in het op elkaar kleven van klank en beeld, twee parameters waarbinnen hij vervolgens ook nog eens aan het superponeren slaat.

Helemaal anders zal de stemming zijn de dag nadien. Met Goran Bregović and His Funeral and Wedding Orchestra belooft het Concertgebouw opnieuw te veranderen in een feesttent voor Balkanliefhebbers. Beroemd geworden dankzij het bizarre, eigenzinnige universum van filmmaker Emir Kusturica, is Bregovic inmiddels zelf een sterk merk geworden. Zijn fascinatie beperkt zich echter niet tot muziek. Misschien ligt het in de Oost-Europese volksaard om een kader te willen voor een concert? Een vorige tussenstop in Brugge titelde 'Margot, memories of an unhappy queen': Bregovic probeerde daarin het verhaal van 'La reine Margot' te koppelen aan de Bosnische oorlogen. Hoewel het project toen niet van een leien dakje liep, belooft de invalshoek die de muzikant deze keer naar de meest pittoreske aller West-Vlaamse steden brengt, wel de moeite te lonen. Er zal vooral muziek klinken uit het recente album 'Champagne For Gypsies', afgewisseld met 'Orfeo di Bregovic': een baldadige, eigenwijze visie op de welbekende tragedie van Orfeo.

Uit het puin dat Goran Bregovic en de zijnen zullen achterlaten, mag Christina Vantzou (foto) daags nadien een nieuwe wereld opbouwen. Haar filmisch aandoende, bijna soundscape-achtige creaties doen denken aan de tijdloze, melancholische tranen van Jóhann Jóhansson, hoewel de beweging in Vantzou's muziek zich vaak nog trager voltrekt. Ook deze muzikant introduceert echter graag beelden, waarop een strijkersensemble live haar muziek brengt. Dit concert zal in het teken staan van het dromen: 16mm-beelden verstrengelen met klankvelden die als vanzelf aan de tijd ontstijgen. Veel aardser wordt ongetwijfeld het aansluitende optreden van Liesa Van der Aa. Een tournee omwille van haar indrukwekkende debuut 'Troops' voerde Van der Aa al langs de betere Vlaamse zalen, waar ze in bepaalde gevallen al eerder had gestaan als lid van het Toneelhuis-ensemble. De mystiek die ze in Guy Cassiers 'De man zonder eigenschappen' legde, vertaalt zich ook naar haar creaties: met enkel een stem, een viool en een loopstation bouwt de muzikante voor de ogen van de nietsvermoedende toehoorder hele werelden op. Inmiddels ging ze opnieuw met het materiaal van 'Troops' aan de slag, in samenwerking met een koor. Zal dat de grandeur van de plaat goed doen, of toch vooral de intimiteit? Op 12 april wordt het resultaat onthuld.

Van haar artistieke vader erfde More Music! het artistieke parcours A Track, waarin een curator/muzikant op het Concertgebouw wordt losgelaten. Bert Dockx, die in een ver verleden Flying Horseman als een soloproject uit de grond stampte, engageerde Philippe Werkers en Wim Lots om hun beeldende kunst in de vele donkere hoeken dat dit gebouw rijk is, te verstoppen. Van Lots zullen 487 tekeningen van geweren en revolvers te zien zijn, terwijl van Werkers video's, installaties en clips worden geëxposeerd. Dat Flying Horseman, inmiddels een sextet, met beide heren samenwerkte voor artwork of videoclips, zegt iets over het universum waarin deze muziek zich beweegt. Er zit vaak iets morbide in wat Dockx uit zijn gitaar puurt, maar op hun tweede plaat 'Twist' lag ook de troost voor het rapen. Dit is muziek met diepte, waarin nog altijd een grote subtiliteit ligt besloten. Geen gitaargeweld als pletwals, wel schrijnend mooie melodieën vertolkt met een oerkracht die een mens stil maakt.

Vervolgens duikt men de nacht in met Pomrad, de toetsenist die amper een jaar na de opzienbarende EP 'Vlotjes' al een nieuw schijfje uitbrengt bij het Britse label Earnest Endeavours. Eclecticisme is het handelsmerk van de omnipotente jonge musicus: funk, disco, aanstekelijke beats en wat dies meer zij gaan bij de Antwerpse in de jazz opgeleide Adriaan Van de Velde hand in hand. Eenzelfde lappendeken aan stijlen vindt men terug bij Swindle, de Britse producer die kort gelegen scoorde met het nummer 'Mood Swings'. Als er iets zou bestaan als jazzy dubstep, dan is het dit: dansbare muziek met een niet te miskennen groove en af en toe een aanstekelijke synthesizerriedel leverden Swindle de titel op van 'grote belofte' in de underground scene aan de andere kant van de Noordzee. Tot in de vroege uurtjes geeft Mala tenslotte het beste van zichzelf. Tegelijk dj, producer en platenbaas was Mark Lawrence een van de pioniers van de dubstep, die hij vanuit Zuid-Londen wereldwijd ingang deed vinden. Laatst trok hij naar Cuba om daar de lokale muziekcultuur op te snuiven. Hij keerde terug met een koffer vol geluid, die hij verwerkte in zijn in 2012 bij Brownswood verschenen 'Mala in Cuba'. Of dat een uitstekende plaat is, kan in het midden gelaten worden. Wel staat vast dat de man weet hoe hij een publiek meerdere uren aan een stuk moet opzwepen, zonder in gemakkelijke fuifformules te vervallen.

Een totaal andere windrichting kiest More Music! op de slotdag. De Ierse popkoningin van de late jaren '80, Sinéad O'Connor, laat haar kale knikker immers nog een keer zien. Een generatie werd grootgebracht met haar Prince-cover 'Nothing Compares 2 U' en klassiekers als 'Jackie', 'Troy' en 'Mandinka'. Echt legendarisch materiaal telt haar laatste plaat 'How About I Be Me (And You Be You)?' eigenlijk niet, maar het vrijelijk grasduinen in reggae, oerklassieke feel good-pop en singer-songwriterachtige intimiteit maakt het tot een niet onaangename ervaring. Of O'Connor dat materiaal live kan verheffen, blijft weliswaar een spannend vraagstuk.

Simultaan met O'Connor neemt een resem jazzmuzikanten stelling in het Concertgebouw. Een soloconcert van free jazz-veteraan Fred Van Hove moet het publiek alvast gaar stoven voor een avond waarop muren worden neergehaald. In de muziek van Van Hove gebeurt dat eigenlijk keer op keer: de luisteraar tuimelt zo maar even binnen in een totaal andere denkwereld, die Van Hove op een avond even vaak lijkt neer te halen als lijkt te herdefiniëren. Met Eric Thielemans haalt het festival eveneens een onvoorspelbaar musicus in huis. De percussionist is nu eens te zien in solo-performances waarin hij bewijst met louter een snare drum een langspeler te kunnen vullen, elders kiest hij voor een veelkoppige bezetting waar jazz met heel wat muziekstijlen wordt bevrucht tot een nu eens sprookjesachtig, dan weer bijzonder ruw resultaat. Minder in het jazzy hoekje moet men het soezende duo Mittland Och Leo situeren, de band van Joke Leonare en Milan Warmoeskerken. Zij maken samen sfeervolle nummers: pittoresk, maar daarom niet ongevaarlijk. Tot slot krijgt Bert Dockx opnieuw wat speelruimte: hij deelt de planken met Lyenn Jacques en Steven Cassiers in een groep die als Dans Dans door het leven gaat. De grimmige, psychedelische rock lijkt in eerste instantie niet geschikt om ledematen los te wiegen, wel om een punt van formaat te zetten achter een tot de nok gevulde editie van More Music! - een festival dat illustreert dat heterogeniteit een troef kan zijn, zolang de kwaliteit er niet onder te lijden heeft.

Tijd en plaats van het gebeuren :

More Music!
Van woensdag 10 t.e.m. zaterdag 13 april 2013
Concertgebouw - Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be

Bron : artikel overgenomen van Kwadratuur.be

Extra :
More Music! Less is more? Niet deze keer!, Jan-Jakob Delanoye op Kwadratuur.be, 20/03/2013

22:17 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Digital Poem : Vlaams Radio Koor vervangt papieren partituren door tablets

Arvo Pärt Het Vlaams Radio Koor zet een volgende stap in het digitaliseringstraject dat begin november werd gelanceerd door Brussels Philharmonic, neoScores en Samsung. Voor het eerst zal de hele weg die een partituur tijdens een productie aflegt digitaal verlopen: van het aanleveren over thuisstudie en repetities tot concerten en uiteindelijk het opnieuw klasseren na afloop van de productie.

Voor de productie Digital Poem digitaliseerde het Vlaams Radio Koor het centrale werk, de Missa l'Homme Armé van Guillaume Dufay. NeoScores maakte de score verder klaar voor gebruik op tablets. De koorleden kregen de Samsung GALAXY Note 10.1 enkele weken voor de start van de productie mee naar huis voor zelfstudie. Ook tijdens de concerten (tussen 9 en 12 april in Lier, Flagey, Hasselt en Zoersel) zal dit werk vanop de tablets gezongen worden.

Dat het Vlaams Radio Koor deze volgende en belangrijke stap zet in het digitaliseringstraject mag niet verbazen. Intendant Gunther Broucke: "Bij het lanceren van het traject in november wisten we dat er nog heel wat werk aan de winkel was. De combinatie van hardware, software en digitale content moet immers perfect in elkaar klikken. Onze rol is om met de professionele musici van koor en orkest een levend laboratorium te bieden, waar uitgebreid kan getest worden, directe feedback van de gebruikers mogelijk is, en permanente evaluatie en bijsturing gebeurt om dit ambitieuze parcours zo optimaal mogelijk verder te zetten. Gezien de structuur van een kamerkoor eenvoudiger is dan die van een symfonisch orkest, lag het voor de hand dat we de volgende stap samen met het Vlaams Radio Koor zouden zetten. De mobiliteit die de tablet biedt, de notatie mogelijkheden van de software en de directe interactie tussen de dirigent en de zangers zijn ideaal voor een kooromgeving."

Ook dirigent Nicolas André is enthousiast: "Ik ben positief verrast door het gebruiksgemak van de digitale partituren. Het werk van Dufay laat veel ruimte voor interpretatie, en groeit tijdens de repetities. Dankzij de tablets en de software van neoScores kan ik de aanduidingen makkelijk en snel aanpassen, en onmiddellijk aan alle koorleden bezorgen die op hun beurt de gewijzigde versie meteen kunnen oproepen."

Naast al deze voordelen zorgen de tablets ook voor een grotere mobiliteit op het concertpodium, wat nieuwe mogelijkheden voor de enscenering van concerten. Het statische element van de pupiters met vaak verschillende partituren erop zal nu plaats maken voor een meer organische en mobiele concertvorm, die helemaal afgestemd kan worden op de locatie, de inhoud en de sfeer van de muziek. Voor Digital Poem werkte dirigent Nicolas André samen met lichtontwerper Eric Feys een concept uit waarbij de hedendaagse werken (met papieren partituren) in een strakke, traditionele opstelling gebracht worden, onderbroken door de 15de eeuwse Missa van Duafy die in een intieme kring rond de dirigent gezongen wordt - met de tablets in de hand. Of hoe hedendaagse technologie een nieuwe dimensie geeft aan een meer dan 5 eeuwen oud werk.

Het volkslied L'Homme Armé was in de Renaissance een belangrijke inspiratiebron voor tal van muzikale bewerkingen. Guillaume Dufay was één van de eerste componisten die de melodie gebruikte als basis voor een mis. Naast de melodie roept ook het thema - vrees de gewapende man - een onmiddellijke associatie op met oorlog. Wat toen de strijdkreet was van iedere kruisvaarder die ten strijde trok tegen het Ottomaanse rijk, draagt vandaag een universele en brandend actuele boodschap in zich. Op zijn minst even inspirerend is de tegenpool van deze strijdkreet: de roep om vrede, een ander geliefkoosd thema doorheen de muziekgeschiedenis. Arvo Pärts Da Pacem Domine en Peteris Vasks' Dona Nobis Pacem zijn niets anders dan hedendaagse gebeden, vurige pleidooien voor een vrede die blijft duren.

Programma :

  • Arvo Pärt, De Profundis
  • Guillaume Dufay, Missa l’Homme Armé
  • Arvo Pärt, Da pacem Domine
  • Knut Nystedt, O Crux
  • Pascal Dusapin, Umbrae Mortis
  • Peteris Vasks, Dona nobis pacem

Tijd en plaats van het gebeuren :

VRK & Bart Naessens : Digital Poem
Dinsdag 9 april 2013 om 20.15 u
Jezuïetenkerk Lier

Gasthuisvest 50
2500 Lier

Meer info : www.lierscultuurcentrum.be en www.vlaamsradiokoor.be
--------------------------------
Woensdag 10 april 2013 om 20.15 u
Flagey - Brussel
H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.flagey.be en www.vlaamsradiokoor.be
--------------------------------
Donderdag 11 april 2013 om 20.00 u
Virga Jesse Basiliek - Hasselt

Kapelstraat
3500 Hasselt

Meer info : www.ccha.be en www.vlaamsradiokoor.be
--------------------------------
Vrijdag 12 april 2013 om 20.00 u
Bethaniënhuis - Zoersel
Handelslei 167
2980 Zoersel

Meer info : www.vlaamsradiokoor.be

Extra :
Arvo Pärt op www.musicolog.com en youtube
Arvo Pärt (1935 - ), Tintinambulist op www.musicalifeiten.nl
Knut Nystedt op nl.wikipedia.org en youtube
Pascal Dusapin op en.wikipedia.org, brahms.ircam.fr en youtube
Peteris Vasks op en.wikipedia.org, www.schott-music.com en youtube

12:33 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

07/04/2013

Judy Dunaway, de Mother of Balloon Music in Logos

Judy Dunaway De Amerikaanse performancekunstenaar Judy Dunaway maakt al een generatie lang furore als onklopbaar virtuoos op een wel heel bijzonder instrument. Latex ballons in alle groottes en vormen zijn voor haar meer dan zomaar een speeltje: in wezen zijn het dikke, ovaalvormige snaren die -eenmaal je er een contaktmikrofoon op plaatst- een ongekende klankwereld openbaren. Dunaway, ook wel 'Mother of Balloon Music' genoemd, is er om die wereld voor ons te ontsluiten. Dat deed ze bij Logos al meermaals, en nu staat ze er dus terug.

Als je maar genoeg inventiviteit aan de dag legt, kan om het even wat een muziekinstrument zijn, en Judy Dunaway heeft dat als geen ander begrepen. De latex ballon, wellicht haar favoriete speeltje als kleine meid, groeide in de loop der jaren uit tot haar belangrijkste klankmedium. Sedert de jaren '90 componeerde ze er meer dan 30 werken voor en hield ze er tal van improvisaties mee. In 2007 gaf ze zo'n performance bij Logos en dat deed ze met een enorme luchtballon die ze tussen haar dijen klemde en bespeelde met een vibrator. Daarmee probeerde ze het erotische aspect van haar hoofdinstrument te benadrukken.

Judy Dunaway (1964, Mississippi) is avantgarde-componist, improvisator en conceptueel kunstenaar, voornamelijk bekend door haar werk met latex ballons als volwaardige muziekinstrumenten. Ze presenteerde haar werk op verschillende festivals doorheen de Verenigde Staten en Europa, waaronder Lincoln Center Out-of-Doors (NYC), REDCAT, the SoHo Arts Festival, Knitting Factory, Roulette, Experimental Intermedia, Soundlab, New Museum of Contemporary Art, Bang on a Can Festival, Guelph Jazz Festival (Canada) en Podewil (Berlijn).

Ze werkte ook samen met John Zorn (meerbepaald op zijn Cobra-sessies) en Roscoe Mitchell en improviseerde er op los met musici als Jennifer Walshe, Yasunao Tone en FLUX Quartet. Met haar ballons maakt ze ook geregeld klankinstallaties, multimediale projekten en werken waarin ze hetzij traditionele bezettingen (koor, orgel, strijkkwartet) hetzij exotische instrumenten (koto, sitar) koppelt aan haar ballonspel. Haar werk is uitgebracht op labels als CRI (Composers Recordings Inc) en Innova Records.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Performance Judy Dunaway
Dinsdag 9 april om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Extra :
Judy Dunaway : www.jeweltone16.org/judydunaway, en.wikipedia.org, www.ubu.com en youtube

21:09 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

De Blinden van Daan Janssens & Patrick Corillon in De Munt

De Blinden Les Aveugles is een vreemd theatraal pareltje, wellicht de meest abstracte en de minst symbolistische tekst van Maurice Maeterlinck. Hij voert ons mee in het verbale rondtasten van twaalf blinden die verdwaald zijn in een woud waar de dood, aangekondigd door natuurklanken, het drama naar zijn hoogtepunt voert, zonder dat er een oplossing komt. De jonge Gentse componist Daan Janssens en de Luikse plastische kunstenaar en theatermaker Patrick Corillon bewerkten deze filosofische parabel voor het eerst tot muziektheater. Ze interpreteren het werk op een radicale manier, waarbij de mens, verblind door catastrofes, herinnerd wordt aan de lichtheid van het bestaan dat een onophoudelijke stroom is van leven en dood… Waar de muziek en de gezongen tekst de tragische spanning weergeven in een vertraagd crescendo, kiest de scenografie voor een heldere voorstelling die met speelse poëzie deze blinden licht verschaft in een wereld die de weg kwijt is.

"Een groep blinden zit in een bos, zonder de priester die hen begeleidt. Ze voelen de dode bladeren, ze horen het ruisen van de zee in de verte. Maar voor de rest blijkt alles rondom hen vreemd, en ook beklemmend.
Ze wachten, maar waarop? In zijn toneelstuk De blinden verwerkte Maurice Maeterlinck een aantal van zijn vertrouwde elementen: de fascinatie voor het vreemde en het metafysische, raadselachtige symbolen en duistere elementen, die bijdragen tot een licht gevoel van dreigend onheil.
Voor componist Daan Janssens en regisseur en kunstenaar Patrick Corillon bood Maeterlincks tekst een dankbaar vertrekpunt voor een eigentijdse muziektheatervoorstelling. Omdat er in Maeterlincks verhaal zo weinig gebeurt, laat het een muzikale en scenische aanpak toe waarin een verhaal vertellen bijzaak wordt.
Patrick Corrillon is een beeldend kunstenaar. Dat merk je aan het feit dat hij de zangers naar de achtergrond verbant en vooral met de decorelementen en projecties aan de slag gaat. Het spel met de houten panelen die het bos suggereren is mooi. De abstracte aanpak past wel bij het karakter van de tekst en de muziek, maar blijft wat beperkt. Erger is dat Patrick Corillon die abstractie tenietdoet door al te letterlijke elementen. De met de hand bediende projectie van de teksten, de vallende blaadjes en de Maeterlinck-achtige symboliek van maanlicht vallen uit de toon.
Voor Daan Janssens was het zijn eerste muziektheaterwerk. Het gros van het uur blijft de muziek subtiel en sereen, met een kleine maar efficiënte climax net voor het einde. In vergelijking met zijn vroegere werk is er in De blinden lyrische kwaliteit bijgekomen die de muziek een indringend en poëtisch karakter geeft. Zijn partituur verdeelt de noten onder de zes instrumenten en zes stemmen spaarzaam, maar weet er uiterst treffende kleuren, nuances en harmonische combinaties mee te weven. Zelfs verborgen achter hun houten panelen zingen de zangers van het Vokaallab heel fraai met een bijzonder homogene groepsklank. Ook het ensemble Musiques Nouvelles, onder leiding van Filip Rathé, speelt iedere noot van Daan Janssens' partituur delicaat en met perfect ingehouden intensiteit in de emotionele spankracht." (*)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Daan Janssens & Patrick Corillon : De Blinden
Vrijdag 12 en zaterdag 13 april 2013, telkens om 20.00 u
De Munt - Brussel

Leopoldstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.demunt.be en www.lod.be

(*) Maarten Beirens in De Standaard, 23/03/2012

Extra :
Daan Janssens : www.daanjanssens.be en youtube

Elders op Oorgetuige :
De Blinden : muziektheater van Patrick Corillon & Daan Janssens op tekst van Maurice Maeterlinck, 20/03/2012

Bekijk hiet alvast de trailer van De Blinden

20:42 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

02/04/2013

Bijzondere muziekvoorstellingen voor kinderen tijdens STORM! in Oostende

Jutta Troch & Jon Birdsong Sedert enkele jaren is het kunstencentrum Vrijstaat O. in Oostende een vaste speler in de Belgische jazzwereld. Dat er in de badstad niet aan terugschakelen gedacht wordt, bewijst het project STORM! dat gedurende de eerste week van april verschillende Oostendse zalen en zaaltjes aandoet en culmineert in een tweedaags jazzfestival in De Grote Post.

Op zaterdag 7 april kan je STORM! ook in familieverband beleven tijdens de Muziekkamers en First Date. Zonzo Compagnie, die garant staat voor bijzondere muziekvoorstellingen voor kinderen, creëert voor STORM! een muzieklabyrinth op onverwachte plekken van het nieuwe en reusachtige CC De Grote Post. Een muzikale ontdekkingstocht door een labyrint vol verborgen kamertjes, weergalmende gangen en vergeten hoekjes, waar anders geen publiek komt. En muzikale verrassingen achter elke deur of hoek!

In Popovska's kamer ontmoeten we Aleksandra Popovska uit Macedonië. Haar liederen ademen de weemoed en het vuur van de Balkan en verbrokkelen tot de stem van iemand die in een vreemd land terecht komt en een nieuwe taal probeert te spreken. Een taal van klanken en geluiden die we herkennen en verstaan, maar toch niet helemaal begrijpen.

In de Boskamer zetten trompettist Jon Birdsong en harpiste Jutta Troch hun instrumenten in voor een kwartiertje muzikale verbeelding. Een concert dat je af en toe op het verkeerde been zet, de ruimte waarin je bent doet vergeten en waar elke klank het begin kan zijn van een nieuwe melodie.

En dan is er nog Sonitum Horarium, de wonderlijke installatie van Hans Beckers. In de handen van deze kunstenaar is zand een muziekinstrument, waarmee hij als een weergod speelt. Daarvoor bouwde hij een installatie met kranen, druppeltellers, potten, schalen en microfonen. Kompaan van deze weergod is trompettist Bart Maris, die met de machines een muzikaal gesprek voert.

Aan deze Muziekkamers wordt ook een First Date gekoppeld. Met dat concept brengt Vrijstaat O. dansers en muzikanten voor het eerst samen op scène. Lander Gyselinck en Jens Bouttery, de twee medecuratoren van STORM!, laten zich achter hun drumstel inspireren door de speelse bewegingen van dansers, die op hun beurt stukken brengen uit Zoeff (choreografie: Vania D'Angelo en Merel Vercoutere). Lander bewees twee jaar geleden al zijn affiniteit met dans in een First Date met PARTS op Dansand! en ook Jens werkte eerder al samen met dansers via eigen theaterprojecten.

Een ticket omvat zowel de Muziekkamers als de First Date. Er zijn twee sessies van de Muziekkamers, de First Date wordt eenmalig gebracht en is ofwel de start ofwel de afsluiter van het traject. Totale duur, incl. concert is 105 minuten. Aantal deelnemers beperkt!

Tijd en plaats van het gebeuren :

STORM! Muziekkamers & First Date (vanaf 5 jaar)
Zaterdag 6 april 2013 om 14.00 u en om 15.15 u
CC De Grote Post - Oostende

H. Serruyslaan 18a
8400 Oostende

Meer info : www.degrotepost.be, www.vrijstaat-o.be en www.zonzocompagnie.be

Elders op Oorgetuige :
Sonitum Horarium : zandloperinstallatie van Hans Beckers in het Muziekinstrumentenmuseum, 29/03/2013

11:49 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

01/04/2013

World Minimal Music Festival : hypnotiserende minimal music in Amsterdam en Eindhoven

Steve Reich Vijf dagen lang - van woensdag 3 t.e.m. zondag 7 april - staan Muziekgebouw aan 't IJ in Amsterdam en Muziekgebouw Eindhoven in het teken van minimal music. Tijdens de 3de editie van het tweejaarlijkse World Minimal Music Festival vinden concerten plaats van internationale topmusici waaronder het Kronos Quartet, Konono No. 1 en Ben Frost, met daarin zowel trance-rituele muziek, elektronische beats als soundscapes. De dagelijkse randprogramma's komen tot stand in samenwerking met organisaties als 22tracks.com, Subbacultcha! en Gonzo (circus).

Op het festivalprogramma staan in beide steden baanbrekende meesterwerken als Steve Reichs aangrijpende Different Trains en De Tijd van Louis Andriessen. Ook klinkt een compleet nieuwe versie van Canto Ostinato van de in november j.l. overleden Simeon ten Holt. Daarnaast wereldmuziek van het Congolese Konono No. 1 en het Koreaanse Court Music Troupe of The National Gugak Centre. Tijdens twee totaal verschillende optredens brengt de IJslands/Australische producer Ben Frost een mix van minimal music en intense soundscapes.

Dj's, soundscapes en Afrikaanse cassettebandjes
Diverse internationale dj's, muzikanten en producers treden op in het randprogramma buiten de zaal. Zo zijn er dj-sets met Afrikaanse cassettebandjes door de Amerikaan Awesome Tapes From Africa. In Amsterdam o.a. de Brits/Berlijnse muzikant Heatsick en een nachtelijk optreden met een 21 uur durende compositie geïnspireerd op Erik Saties Vexations. In Eindhoven speelt o.a. de Vlaamse muzikant Microphonics.

Het randprogramma van het World Minimal Music Festival is zeker ook de moeite waard. Naast concerten van o.a. het Amerikaanse Kronos Quartet, de bejubelde IJslands/Australische producer Ben Frost en het Nederlandse Asko|Schönberg vinden er meer dan 25 activiteiten plaats in een gratis toegankelijk randprogramma. Daarin onder meer een 21-uurs concertmarathon, minimal yoga en een dj-set met Afrikaanse cassettebandjes.

House en minimal Casio-funk
Het randprogramma van het festival komt tot stand in samenwerking met muzikale partners waaronder online muziekjukebox 22tracks.com en muziek- en cultuurplatform Subbacultcha! Zij presenteren minimal met verschillende grote internationale namen uit de elektronische muziek. Zoals de Amerikaanse houseproducer Maxmillion Dunbar, dj Awesome Tapes From Africa, die muziek draait van Afrikaanse cassettebandjes, en de Berlijnse Heatsick (in het Bimhuis), die hele zalen op de kop zet met enkel een Casio-keyboard.

Minimal yoga en concert van 21 uur
Naast vele korte optredens telt het programma ook diverse andere activiteiten. Zoals een minimal yogales met live muziek. En een 21 uur durende concertmarathon, waar publiek de nacht kan doorbrengen (za 23.00- zo 20.00 uur). Ook is er minimal kunst: de interactieve installatie FLOW van kunstenaar Daan Roosegaarde, twee kunstwerken van kunstenaar Boris Tellegen en een elektronisch orgel waarop publiek zelf minimal music kan maken.

Openingsgesprek en Canto-remix
Op de openingsavond van het festival praten oude en jonge muziekkenners over de invloed van minimal music, een stroming ontstaan in de jaren zestig. Diezelfde avond presenteert 22tracks.com een remixsessie waarin vijf jonge muziekproducers live Simeon ten Holts Canto Ostinato remixen. Muziekgebouw aan 't IJ wil met het randprogramma zoveel mogelijk aspecten van minimal music aan bod laten komen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

World Minimal Music Festival
Van woensdag 3 t.e.m. zondag 7 april 2013
Muziekgebouw aan 't IJ - Amsterdam en Muziekgebouw Eindhoven


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.minimalmusicfestival.nl

01:25 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

30/03/2013

Julie Rousse toont nieuwe geluidsinstallatie in Q-O2

Julie Rousse Julie Rousse is een klankkunstenaar, improvisator en electro-akoestisch componist. Tijdens haar residentie in Q-O2 werkte ze aan haar nieuwe geluidsinstallatie, 'The House of Dreams'. Het project is een verlengstuk van het langetermijnonderzoek dat ze de afgelopen jaren over dit onderwerp en onder deze titel voerde. In Freuds interpretatie van de dromen is het huis dat een mens zich onbewust kan voorstellen, niets minder dan de voorstelling van het eigen wezen. Het huis is een persoonlijke ruimte, die individuele ervaringen door de tijd heen bevat en de geheimen van het verleden als strata over elkaar legt. Maar het is ook de voorgevel van de geschiedenis en het dagelijkse leven.

Aan de hand van een compositie met meerdere kanalen en de scenografie van de gespatialiseerde audio-omgeving zal ze de complexe veelheid en de afwisselende verwarring van het verhaal of de geschiedenis, verteld door de muren van het huis, recreëren. Dit onderzoeksproject wordt aan het publiek getoond als een 'work-in-progress' op het einde van het creatieproces.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Performance Julie Rousse : The House of Dreams
Donderdag 4 april 2013 om 20.30 u
Q-O2 - Brussel

Koolmijnenkaai 30-34
1080 Brussel

Meer info : www.q-o2.be en julie.la.rousse.free.fr

23:52 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Debuutperformance Lehman Brothers in de Komkommertijd in Gent

Jasper & Jasper Oliver Ibsen, Jasper & Jasper (foto), Alexandra Filip en Frederik Croene groepeerden zich in Lehman Brothers, een collectief dat reflecteert over en experimenteert met interdisciplinariteit, digitalisering en collectiviteit. Dinsdagavond zullen zij op speelse wijze Komkommertijd als conceptuele ruimte invullen. Nieuwsgierigheid naar hoe performance/kunst er in de toekomst kan uitzien is de drijfveer en bepaalt in welke klank of beeld die avond zal resulteren.

Jasper & Jasper
(pianist Jasper Vanpaemel en gitarist Jasper Braet) is actief op het snijpunt tussen instrumentale en elektronische klank. Hun ervaring met traditionele instrumenten wenden ze aan om de lichamelijkheid en tastbaarheid van hun elektronisch instrumentarium te ontwikkelen.  Geluidssamples, realtime-processing en een hele resem van instrumenten en objecten, van de elektrische gitaar, fender rhodes, fluiten, snare-drum, cymbalen tot ventilatoren zijn de basisingrediënten voor hun performance. In de veelzijdigheid van deze set-up gaat hun interesse uit naar het detail, het specifieke en het unieke van een vooraf bepaalde configuratie. 

Frederik Croene (1973) bouwde in zijn nog jonge carrière naam op met zijn avontuurlijke pianoprogramma's. Op zijn repertoire prijken klassiekers van Mozart en Beethoven naast composities die pas gisteren werden voltooid. Naast zijn focus op het creëren van nieuwe pianostukken van (bevriende) jonge componisten, herdenkt Croene vanuit het concept van de gedeconstrueerde piano traditionele situaties waarin het instrument en zijn uitvoerder terechtkomen. Dat mondde uit in (piano)muziek voor dans, live-begeleidingen van stomme films, muziekinstallatiekunst en solo-performances met Le Piano Démécanisé in samenwerking met kunstenaars uit verschillende disciplines en tal van muzikanten uit alle mogelijke stijlrichtingen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Cinema of Attractions : Lehman Brothers
Dinsdag 2 april 2013 o 20.00 u
Komkommertijd - Gent

Reep 14
9000 Gent

Meer info : www.komkommertijd.be

Extra :
Oliver Ibsen : www.oliveribsen.com
Jasper & Jasper : jasperandjasper.be
Frederik Croene : www.frederikcroene.com

21:20 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook