12/12/2013

Exploring the symbiosis of Western and non-Western Music : gratis concert ihkv van doctoraatsverdediging Olmo Cornelis

Olmo Cornelis In zijn onderzoeksproject 'Exploring the symbiosis of Western and non-Western Music' stelde Olmo Cornelis de beschrijving van Centraal-Afrikaanse muziek centraal. Die werd verkend via computationele technieken die de klank als signaal benaderden. De verkregen informatie zorgde voor beïnvloeding van het artistieke oeuvre waarin steeds een mengeling van impliciete en expliciete etnische invloeden spelen.

In het kader van de afronding van dit doctoraal onderzoek spelen het HERMESensemble, het Nadar Ensemble, Maja Jantar en Françoise Vanhecke op 18 december werk van Olmo Cornelis dat tijdens dit project geschreven werd. Het onderzoeksproject Exploring the symbiosis of Western and non-Western Music werd in 2008 geïnitieerd aan het Conservatorium / School of Arts van de HoGent en werd gefinancierd door het onderzoeksfonds Hogeschool Gent.

HERMESensemble voert bij deze gelegenheid volgende werken uit: 'In Cinder' (2013) en 'Lager gelegen (in memoriam Lucien Goethals)' (2007). 'In Cinder' is een elektro-akoestisch werk: het combineert instrumentale partituur voor fluit, (bas)klarinet, marimba, xylofoon, piano, viool, altviool en cello, met een tape. Deze tape is een voorbeeld van extreme sampling, namelijk 'Concatenative Composition'. Daarbij wordt een geluidsbestand gesegmenteerd in zeer kleine (zelf te bepalen) tijdseenheden, tot op 1/100e per seconde. Al deze kleine fragmentjes worden vervolgens weer in elkaar gezet, echter in een andere volgorde. Voor dit werk werd gebruik gemaakt van de software CataRT, beschikbaar gesteld dankzij het IRCAM. CataRT reorganiseert de audiofragmentjes in een 2D-grafische lay-out, met als X- en Y-as auditieve kenmerken, zoals toonhoogte, intensiteit, dynamiek en andere spectrale gegevens. Het lijkt een chaos van samples, maar eigenlijk worden geluidsfragmenten met vergelijkbare auditieve kenmerken grafisch geclusterd. De volgende stap is het opnieuw monteren van de samples. CataRT bevat daartoe verschillende afspeelopties om tot een nieuwe tape te komen. Als componist heb ik geprobeerd om een voor mij interessant geluidstraject te maken door te navigeren in de grafische weergave. Daarbij worden soms hooguit enkele samples repetitief behandeld, maar soms worden ook vele tientallen samples samengebald tot een chaotisch geheel. Andere bewerkingen zijn vertraging en versnelling van de samples, alsook toonhoogtemanipulatie. Het resultaat is soms zeer verrassend, eens zinnespelend richting origineel, maar soms eerder vaag,  vervormd tot vervreemdend naar iets dat in niets lijkt op de originele audio. Voor deze tape werden enkele geluidsopnames van het Afrikamuseum in Tervuren gebruikt. Zo bvb is het begin van de tape enkel samengesteld uit het ruis dat aanwezig was op de oudste opnames van het museum, namelijk opnames van meer dan 100 jaar oud uit Congo, oorspronkelijk opgenomen op de Edison wassen rollen. Bovenop de 13-minuten durende tape werden dan door de componist improvisaties gespeeld, die de basis werden van de compositie. De titel 'In Cinder', In As, staat symbool voor het as waaruit de nieuwe tape is ontstaan of herrezen.

'Lager Gelegen' is werk voor fluit, klarinet, viool, cello, piano en slagwerk. Olmo Cornelis : "Ik schreef het werk als hommage aan componist Lucien Goethals. De titel verwijst naar diens initialen, en tevens naar het existentiële. In het stuk zelf wordt ook een citaat gebruikt uit het werk van Lucien Goethals.

Lager Gelegen start als een allegorie van de Pampa, naast een uitgestrekte vlakte in Argentinië, ook een belangrijk werk binnen het oeuvre van Lucien Goethals. Geleidelijk sluipen er kleine ritmische interventies in de partituur, het start met een enkele slag, maar het groeit stilaan tot een pulserend patroon. Het patroon is onregelmatig van lengte, het is een syncope waarbij de lengte van de tegentijden steeds varieert. Het speelt met de grens van de cognitieve perceptie waar bij een lange reeks van tegentijden uiteindelijk de rol van hoofdtijden krijgt. Het tweede deel vangt aan met een groeiende akkoordprogressie, die na verloop van tijd weer uitdunt, maar een grote tessituur behoudt. Op de langste akkoordreeks, start de klarinet een melodisch citaat van Lucien Goethals. Het derde deel bevat een complexere polyfone structuur met daarbovenop een solistische piano passage. Het laatste deel scherpt de oren aan met een permanente kleine secunde tussen fluit en klarinet. Naast minimale verschuivingen binnen deze partijen, spelen de strijkers een contrapuntische consonante passage. De piano herintroduceert het citaat van Lucien Goethals, als epitaaf."

Praktische info :

Olmo Cornelis : Exploring the symbiosis of Western and non-Western Music
Woensdag 18 december 2013 om 20.30 u
Miryzaal - Conservatorium Gent

Hoogpoort 64
9000 Gent
Gratis toegang

Meer info : schoolofartsgent.be, hermesensemble.be, www.nadarensemble.be en www.francoisevanhecke.be

Elders op Oorgetuige :
A Fric Sound : avontuurlijke confrontatie tussen Afrikaanse en Westerse muziekcultuur, 7/05/2007

23:53 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Muziekrobots van Logos zoeken muzikale verbanden met wit op

M&M White Toegegeven: een echte, met sneeuw overdekte decembermaand is inmiddels ook al weer lang geleden. Desalniettemin is wit de belangrijkste akromatische 'kleur' van deze nieuwe M&M- voorstelling. Waar ze bij Logsos in november nog volop wentelden in Darkness, zoeken ze op het einde van 2013 dus even de andere kant van het spektrum op. Zoals steeds zijn de gebruikelijke elementen aanwezig: een nieuwe lichting creaties van de medewerkers, zelfontwikkelde interfaces, een flink stuk interaktieve dans en een formatie van ruim 50 muziekrobots om dat alles te begeleiden. Met werk van de Logos crew, een wolk witte ruis en zelfs een streepje Satie. De witte raven die hun steentje bijdragen aan deze voorstelling zijn: Moniek Darge, Emilie De Vlam, Sebastian Bradt, Kristof Lauwers en Xavier Verhelst. Algemene artistieke leiding en robotbouw: dr. Godfried-Willem Raes.

De <M&M> muziekrobots zoeken in december dus de muzikale verbanden met wit op. En die zijn heel uiteenlopend:
- We kennen allemaal het verschijnsel white noise, de witte ruis uit de wereld van de akoestiek. Dat houdt in dat in een geluidsspektrum alle frekwenties even sterk aanwezig zijn. Witte ruis wordt als signaal vaak gebruikt om een meetkanaal te ijken.
- De witte toetsen van het pianoklavier worden uitgebreid onder de loep genomen (Barbara Buchowiec, White)
- Ook de Franse componist Erik Satie had een bijzondere affiniteit met wit; zo at hij in een latere periode van zijn leven uitsluitend wit voedsel zoals suiker, bloemkool, witte bonen, noedels, champignons, kippewit,... De drie 'Sonneries' uit de bundel Rose + Croix zijn voorbeelden van muziek die Satie schreef in zijn zelfverklaarde 'witte periode'.
- Witte wieven zijn mistflarden die in de folklore voor geesten worden aangezien (Sebastian Bradt, Intron Wenn)

M&M White
Dinsdag 17 december 2013 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

22:59 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Joachim Badenhorst, Nadar, Stefan Prins en Xenia Rubinos op Rumor Festival voor avontuurlijke muziek in Utrecht

Rumor 75 Rumor is een festival voor avontuurlijke muziek dat op onregelmatige basis georganiseerd wordt in Utrecht. Centraal staat innovatieve muziek op de scheidslijn waar jazz, pop en gecomponeerde muziJoachim Badenhorst ek samenkomen. De gebruikelijke formule voor een Rumor avond is: drie concerten op drie locaties, voor één prijs. De Belgische saxofonist/klarinettistmag samen met twee musici van het Carate Urio Orchestra vrijdag het festival op gang trappen. Daarna is het de beurt aan het Belgische Nadar Ensemble met werk van de jonge Vlaamse componist Stefan Prins. Als afsluiter krijgen we vrolijke indiepop met overstuurde synthesizers van de Amerikaans-Cubaanse Xenia Rubinos.

Grenzen zijn er niet per se om te doorbreken, maar om af te bakenen. Om duidelijkheid te scheppen. Ook als het om muziek gaat. Handig misschien voor wie muziek bij het publiek wil brengen. Voor wie het wil verkopen of uit wil leggen. Maar de muziek zelf heeft daar geen boodschap aan. Evenmin als de muzikanten. Vanuit die gedachte ontstond ooit Rumor, het Utrechtse muziekfestival dat net zo bewegelijk en plooibaar wil zijn als de muziek zelf.

Carate Urio Trio - 20.15 u in EKKO
De Belgische saxofonist/klarinettist Joachim Badenhorst kennen we in Nederland van het Han Bennink Trio. Internationaal timmert Badenhorst in verschillende groepen aan de weg, zoals met Red Rocket (Ierland), Mogil (IJsland) en Rawfishboy (Frankrijk). Badenhorst is een ondernemende musicus, die zojuist een nieuw label lanceerde (KLEIN, check ook zijn trio met John Butcher & Paul Lytton!), waarop hij het zevenkoppige Carate Urio Orchestra introduceert. In dit orkest ontdekken we maar liefst zes nationaliteiten die avant-garde en improvisatie in het hart dragen. Meer nog dan die veelkleurige line-up, is het de muziek die opvalt. Zo wordt er regelmatig gezongen en even nadrukkelijk naar de wereld van de rock gelonkt als naar die van de improvisatie en avant-garde. Hitlijstmateriaal is het niet, maar er zijn invloeden merkbaar uit postrock, filmmuziek, minimalisme en lo-fi folk. Joachim Badenhorst komt naar Rumor met twee musici uit het Orchestra: de Ierse drummer/gitarist/zanger Sean Carpio en de Catalaanse zanger/gitarist Nico Roig.

Nadar Ensemble speelt Generation Kill van Stefan Prins - 21.00 u in RASA
Jonge componisten laten steeds vaker invloeden uit computergames toe in hun werk. Zo ook in Generation Kill, genoemd naar het gelijknamige computerspel, van de Belg Stefan Prins. Prins is pianist, componist en natuurkundige. Ook studeerde hij sonologie aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag. Hij ziet het als een kerntaak om de grenzen tussen virtueel en reëel, tussen technologie en menselijkheid te onderzoeken. "Oorlog als een game: dat wilde ik toonbaar maken in Generation Kill." Afgelopen jaar zorgde het stuk voor veel ophef tijdens de wereldpremière in Donaueschingen. De toonaangevende muziekrecensent Alex Ross tekende hier het volgende op: "Nothing made a deeper impression than Generation Kill, an explosive synthesis of live and electronic sound by the thirty-three-year-old Belgian composer (…) The result was mind-bending, and not in a druggy, blissed-out way. As the composer intended, it was disturbingly difficult to tell what was real and what was virtual. The musicians were caught in temporal loops, as if Philip K. Dick had written a novel about chamber music." Naast Generation Kill zullen ook Piano Hero #1 & #2 en Ensuite van Prins worden uitgevoerd.
www.nadarensemble.be en www.stefanprins.be

Xenia Rubinos - 22.15 u in EKKO
Ze komt oorspronkelijk uit Cuba en heeft een deel Puerto Ricaanse roots, maar ze woont al jaren in Brooklyn waar het nachtleven en de no wave avant-garde hun sporen hebben achtergelaten op haar artistieke persoonlijkheid. Xenia Rubinos maakt vrolijke indiepop met overstuurde synthesizers, charmante en eigenwijze zangpartijen van de dame zelf met invloeden uit folk, wereldmuziek, mathrock en soms zelfs donkere new wave. "I don’t really think about genres, and I think that's why my music sounds the way it does. I’m thinking more about texture and sound and flavors." En hoe klinkt dat dan precies? Wat dacht je van St Vincent die met Zach Hill (HELLA) in de studio zit. Of Tune-Yards zonder de ukelele maar met casio's. Waarschijnlijk heeft David Byrne haar talent nog niet aanschouwd anders waren haar platen allang bij Luaka Bop verschenen. Ons vermoeden is overigens dat oude Talking Heads-liefhebbers hier wel pap van lusten. Met Marco Buccelli op de drums.

Praktische info :

Rumor 75 - Festival voor avontuurlijke muziek
Vrijdag 13 december 2013 vanaf 20.15 u
Op verschillende locaties in Utrecht (Nederland)


Meer info : www.rumor.nl

21:43 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

09/12/2013

Symfonieorkest Vlaanderen combineert Lindbergs Klarinetconcerto met Dvorák en Janácek

Magnus Lindberg Wist je dat Dvorák zijn Slavische Dansen eigenlijk gecomponeerd had als toegift na een concert? Chef-dirigent Jan Latham-Koenig van het Symfonieorkest Vlaanderen programmeerde ze wél in het officiële programma en opent met een wervelende interpretatie van twee zorgvuldig gekozen dansen. De Fin Magnus Lindberg (foto) componeerde zijn Klarinetconcerto in 2001-2002 voor zijn landgenoot Kari Kriikku die een boottocht verderop woonde. Na een dag schrappen en schrijven van explosieve, onvoorspelbare, spannende muziek wachtte hem een rustgevende boottocht naar huis. De solist bleef achter met een waanzinnig kleurrijk concerto die een Olympische acrobatie vereist. Op klarinet, jawel! Emil Jonason is gewaarschuwd... Een bloederig verhaal over de Oekraïense kozakkenaanvoerder Taras Bulba inspireerde Leos Janácek aan de vooravond van Wereldoorlog I. Met trompet, hoorn en slagwerk in de hoofdrol verklankt de epische rapsodie voor orkest 'Taras Bulba' in drie bewegingen de gruwelijke veldslag uit 1628 tegen de Polen.

De Fin Magnus Lindberg (1958) is dit seizoen de centrale componist van het Symfonieorkest Vlaanderen. Hij was Composer in Residence bij de New York Philharmonic en schreef werken in opdracht van onder meer de Berliner Philharmoniker. Hij is zeer goed bevriend met dirigent Esa-Pekka Salonen en werkte reeds voor diverse projecten met hem samen. Uit zijn uitgebreide repertoire selecteerde het Symfonieorkest voor dit seiaoen 4 werken: Feria, Parada, zijn Klarinet- en Vioolconcerto.

Dat Magnus Lindberg veruit de populairste onder de Finse componisten is, komt allicht doordat hij zich nooit helemaal heeft geschikt naar de dictaten van de naoorlogse hedendaagse muziek. Hij studeerde weliswaar in Darmstad, kent de computer door en door en vertolkte als pianist al werk van Boulez, Stockhausen en Berio. Toch is in zijn recente werken vooral de brute energie te horen van de punkgroepen die hem in de jaren 1980 beïnvloedden. Er waait een wervelwind over zijn grote, dramatische fresco's waarin de harmonie vervat ligt tussen spanning en ontspanning... Voor Magnus Lindberg is fysieke contact met de klank tijdens het compositieproces van essentieel belang. Daarnaast heeft hij altijd al de behoefte gevoeld om te communiceren met het publiek. De concertdimensie, met de bijbehorende adrenaline, is voor hem zeer belangrijk.

Magnus Lindberg is tijdens de voorbije twee seizoenen huiscomponist geweest bij de New York Philharmonic Orchestra (2009-2010). Hij is vooral bekend door zijn symfonische werken als 'Feria' en 'Corriente' en staat garant voor degelijkheid en métier. Nochtans geniet hij bij het grotere publiek de naam van 'enfant terrible'. Ten dele terecht misschien, maar ten dele ook zeker niet. Zijn werk getuigt van een grote vakkennis en heeft binnen de hedendaagse muziek een gigantische artistieke kwaliteit. Wie de moeite en tijd neemt om zijn werken grondiger te leren kennen, komt erachter dat in de klankmassa een groot kunstenaar schuilgaat. Lindberg noemt zichzelf 'romantisch' en heeft geen probleem te onderkennen dat hij als modernist teruggrijpt naar voorbeelden uit het verleden, zij het zonder enige vorm van nostalgie.

Het Klarinetconcerto van Magnus Lindberg betekende een ommekeer in Emil Jonasons leven als solist. Emil Jonason : "Tijdens mijn derde jaar aan het conservatorium werd ik gevraagd om het Klarinetconcerto van Magnus Lindberg te spelen. Ik had mij tot dan toe voornamelijk toegelegd op het klassieke repertoire, zowel kamermuziek als concerto’s. Dit werk was een echte openbaring voor me. Ik begrijp waarom men zegt dat dit concerto het beste klarinetconcerto is na Mozart. Het is namelijk zo heerlijk doordacht en vanzelfsprekend geschreven. Als solist voel je meteen dat iemand perfect schrijft voor het instrument. Ik hou van dit concerto omdat het ook anders is. Het zoekt extremen op, maar anders dan het gebruikelijke snel en traag, hard en zacht. Het gaat over klanken, over texturen die tot een perfect geheel zijn samengevoegd. Dat werk zit zo goed ineen..
Ik heb het Klarinetconcerto van Magnus Lindberg al diverse keren met orkest mogen uitvoeren. Toch probeer ik bij elke uitvoering nieuwe elementen te benadrukken. Zo is de cadenza bijvoorbeeld ‘ad libitum’ geschreven. Dit is voor mij de perfecte gelegenheid om aan de hand van de bestaande partituur te improviseren." (*)

Magnus Lindbergs Klarinetconcerto ging in première op 14/09/2002 in Hesinki. "Magnus Lindberg's Clarinet Concerto has enjoyed phenomenal success since its 2002 premiere, and rightly so. A marvellous vehicle for the amazing virtuosity of clarinettist Kari Kriikku...indubitably contemporary in language yet sensuosly easy (tuneful, even) on the ear." (BBC Music Magazine). "A perfect concerto, perfectly performed ...if there's any justice it will soon be as oft-performed as Mozart's concerto." (The Times).(**)

Programma :

  • Antonín Dvorák (1841-1904), Slavische dansen, opus 72: nr. 2 in mi klein & nr. 7 in do groot
  • Magnus Lindberg (°1958), Klarinetconcerto
  • Leos Janácek (1854-1928), Taras Bulba

Praktische info :

Symfonieorkest Vlaanderen & Emil Jonason : Dvorák, Lindberg, Janácek
Zondag 15 december 2013 om 15.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en symfonieorkest.be
------------------------------------
Maandag 16 december 2013 om 20.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en symfonieorkest.be
------------------------------------
Dinsdag 17 december 2013 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en symfonieorkest.be

Extra :
(*) Interview met Emil Jonason, Hanneleen De Seranno
Magnus Lindberg op en.wikipedia.org, www.boosey.com (**), www.musicsalesclassical.com en youtube

Elders op Oorgetuige :
Symfonieorkest Vlaanderen plaatst Finse componist Magnus Lindberg in de kijker, 4/10/2013

Beluister hier Magnus Lindbergs Klarinetconcerto

19:29 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

08/12/2013

Jong talent en gevestigde namen op 30ste editie Dag in de Branding in Den Haag

Dag in de Branding 30 De 30ste editie van het Haagse festival Dag in de Branding staat voor de deur. Slotwerk van deze verjaardagseditie is Svadebka (De dorpsbruiloft) van Stravinsky, het stuk dat we beter kennen als Les Noces. Het is de compositie waar Stravinsky het langst aan heeft gewerkt en waarin hij zijn muzikale stijl en streven naar 'pure muziek' verder ontwikkelde. Na experimenten met verschillende bezettingen kwam Stravinsky kort voor de première uit op een instrumentatie die ook vandaag de dag nog bijzonder is: 4 piano's, 6 slagwerkers, 4 solisten en gemengd koor. Les Noces wordt op 14 december in de Dr Anton Philipszaal uitgevoerd door Toonkunstkoor Amsterdam en masterstudenten van het Koninklijk Conservatorium. Nog tijdens deze editie ontvangt componist Jan van de Putte de prestigieuze Matthijs Vermeulenprijs voor zijn werk Kagami-Jishi voor pianosolo en orkest. Van hem horen we de wereldpremière van Bamboleamos no mundo, het derde deel van de Pessoa-liederencyclus.

Jan van de Putte (1959) is een van de meest eigenzinnige Nederlandse componisten. Hij heeft een bescheiden, maar uitgesproken consistent oeuvre opgebouwd. Consistent in die zin dat zijn werk altijd over de grenzen van het strikt muzikale heen reikt, het onderbewuste verkent, soms tergt en treitert, maar zich met weerhaken in het geheugen vastzet. Jan van de Putte is beïnvloed door componisten als Mahler, Debussy, Stockhausen en traditionele muziek uit Indonesië en Japan; de filmers Tarkovski en Bergman; de kunstenaars als Beuys, Twombly en Kiefer en de schrijvers Dostojevski, Beckett, Céline en Antonin Artaud. In 1992 kreeg Jan van de Putte de Aanmoedigingsprijs van het Amsterdams Fonds voor de Kunst voor In hora mortis en behaalde hij met dit werk een derde plaats bij het Rostrum of Composers. En nu krijgt hij dus de Matthijs Vermeulenprijs, de belangrijkste Nederlandse compositieprijs, vernoemd naar de in 1967 overleden symfonisch componist Matthijs Vermeulen. Deze prijs, ter waarde van € 20.000,- wordt tweejaarlijks beschikbaar gesteld door het Fonds Podiumkunsten aan een Nederlands componist, die naar het oordeel van een onafhankelijke jury een bijzonder werk heeft gecomponeerd op het terrein van de hedendaagse muziek.

Programma Dag in de Branding 30

14.00 u - Dr A. Philipszaal
Béla Bartók, Hertog Blauwbaards burcht (1911)

Symfonieorkest van het Koninklijk Conservatorium - Jac van Steen, dirigent - Deirdre Angenent, sopraan - Andrew Schroeder, bariton.

16.00 u - Theater aan het Spui
Nederlands Blazers Ensemble - Op weg naar het Nieuwjaarsconcert 2014

De compositiewedstrijd van het Nederlands Blazers Ensemble (NBE) met werk van piepjonge componisten

19.00 u - Dr Anton Philipszaal
- György Kurtag, What is the Word (Samuel Beckett)
- György Kurtag, Grabstein für Stephan
- György Kurtag, Four Songs to Poems by János Pilinszky

Asko-Schönberg - Slagwerk Den Haag - Cappella Amsterdam - Reinbert de Leeuw, dirigent - Harry van der Kamp, bas - Gerrie de Vries, spreekstem - Csaba Király, pianino - Elliot Simpson, gitaar

20.15 u - Korzo theater
- Uitreiking Matthijs Vermeulenprijs aan Jan van de Putte
- Jan van de Putte, Bamboleamos no mundo (wereldpremière - derde deel Pessoa-liederencyclus)

Asko-Schönberg - mmv Slagwerk Den Haag - Reinbert de Leeuw, dirigent Keren Motseri - Sopraan - Barbara Kozelj - mezzosopraan

21.30 u - Dr Anton Philipszaal
- Igor Stravinsky, Les Noces
- Sergei Rachmaninov, The Bells
- Modest Moessorgski, Kroningsscène uit Boris Godoenov
Koninklijk Conservatorium - Toonkunstkoor Amsterdam - Boudewijn Jansen, dirigent - Lisette Bolle, sopraan - Helena Rasker, alt Jean-Léon Klostermann, tenor - Werner van Mechelen, bas

Praktische info :

Dag in de Branding 30
Zaterdag 14 december 2013 vanaf 14.00 u
Op verschillende locaties in Den Haag


Meer info : www.dagindebranding.nl

18:39 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Franse choreografe Maud Le Pladec aan de slag met Romitelli's Professor Bad Trip

Professor Toen de Franse choreografe Maud Le Pladec de muziek van Fausto Romitelli voor het eerst hoorde, werd ze meteen van haar sokken geblazen. Romitelli, een veelbelovende Italiaanse componist die op jonge leeftijd stierf aan een slepende ziekte, doorbrak in zijn composities de muren tussen klassiek en rock. Daarvoor zocht hij inspiratie bij György Ligeti en Karlheinz Stockhausen. Romitelli's Professor Bad Trip ligt aan de basis van Le Pladecs Professor. Om de muziek live te brengen zocht Le Pladec de Belgische gitarist Tom Pauwels van het ensemble Ictus op. Samen met twee dansers duikt Pauwels in Professor in het akoestische universum van Romitelli. De choreografie gaat in dialoog met de bijna hypnotiserende muziek, die speelt met herhaling en tempowisseling en de grens opzoekt tussen een doordachte compositie enerzijds en wilde energie anderzijds. Dans en muziek gaan een wisselwerking aan waarin beiden elkaar versterken.

Fausto Romitelli (1963-2004) was één van de meest veelbelovende componisten van de jonge Italiaanse generatie, die te vroeg overleed in 2004. Hij studeerde bij Franco Donatoni aan de Accademia Chigiana in Siena en aan de Scuola Civica in Milaan. Verder waren zijn eerste grote voorbeelden György Ligeti, Giacinto Scelsi, voorts ook Stockhousen, Boulez en Grisey. Zijn werk uit de jaren 1980 getuigt reeds van het belang van de klank als 'te smeden materiaal', naar zijn uitdrukking: Ganimede (1986) voor alt, Kû (1989) voor 14 musici. In de jaren 1990 zet hij zijn zoektocht verder in Parijs, aan het Iram en met de musici van Itinéraire, Murail, Grisey, Lévinas, Dufourt. Hij volgt de compositiecursus aan het Ircam en werkte van 1993 tot 1995 met de groep Représentations musicales als 'compositeur de recherche'. Zijn ervaring met klanksynthese en spectrale analyse voeden composities vanaf deze periode: Sabbia del Tempo (1991) voor zes uitvoerders, Natura morte con fi amme (1991) voor kwartet en elektronica. Als niet-formalistisch componist had Romitelli geen angst voor het hybride of om de grens tussen kunst- en populaire muziek op te breken. Vervorming, verzadiging, inspiratie uit de psychedelische rock, 'vuile' harmonieën maken deel uit van zijn muzikaal universum: Acid Dreams & Spanish Queens (1994) voor versterkt ensemble, EnTrance (1995), Cupio Dissolvi (1996). De cyclus Professor Bad Trip I, II en III (1998-2000) associeert vervormde instrumentale kleuren, elektrische klanken en instrumenten als de mirliton en de harmonica, inspireert zich op werk van Henri Michaux geschreven onder invloed van drugs en schept een hallucinerende atmosfeer. An Index of Metals (2003), een video-opera voor sopraan en ensemble, met een video van Paolo Pachini, vormt Romitelli's testament, synthese en hoogtepunt van zijn muzikale taal.

Professor Bad Trip : Lessons I, II & III
Jean-Luc Plouvier : "'Sinds mijn geboorte baad ik in digitale beelden, synthetische geluiden en artefacten. Het artifi ciële, het vervormde, het gefilterde, dit alles maakt de Natuur van de mens vandaag uit', schrijft Fausto Romitelli (1963-2004). Op zijn 28ste vestigt hij zich in Parijs om er muziekinformatica aan het IRCAM te studeren, en spectrale technieken bij Gérard Grisey en Tristan Murail: de uitwerking van klankcomplexen waar harmonie en timbre in elkaar overvloeien, akoestische simulaties van elektronische klanken, surreële modelleringen van akoestische fenomenen door de schriftuur, onder de vorm van vervormingen, compressies, verwijdingen van de klankmaterie. Romitelli ziet snel de mogelijke verbanden van deze klankwerkplaats met de alternatieve en psychedelische rock. Een muziek waarvan de energie, de onzuiverheid en het ongeduldige en anarchistische gebruik van de elektronische middelen meer dan één componist bezweren: volop in en tegen de tijd bezit zijn muziek een gewelddadig gehalte dat schijnbaar niet te verzoenen is met het kunstige componeren van muziek. Wat maken we daarvan? Door te citeren of te parodiëren blijf je op de vlakte. Je zou haar kunnen proberen negeren, door te doen alsof ze helemaal thuishoort in de marktstrategieën, maar toch weten dat je fout zit. Gewapend met de spectrale noties "onharmonische klanken, "frequentiefi lters en "spectrumvervormingen begint Romitelli zijn onderhandelingen. Voor hem telt enkel om zich koudweg in het delirium te storten zonder zijn métier te verloochenen. Zonder terug te vallen op improvisatie of vereenvoudiging ontwikkelt hij in zijn werken heel precies een instrumentale stijl die alle mogelijkheden van de onzuivere klank incorporeert, de grillige frasen van de gitaarhelden en alle harmonische mutaties van helderheid tot absolute verwringing.

In de cyclus Bad Trip is zijn 'obsessionele, repetitieve en visionaire' (Romitelli's termen) poëtica voldragen aanwezig. Het is Romitelli's manifest, onder het gesternte van Henri Michaux. Geïnspireerd door diens beschrijving van de effecten van mescaline, beweegt de muziek van Bad Trip door stroom en tegenstroom, steeds dichtere en minder stabiele golven: van harmonische zuiverheid gaandeweg tot rommel en wanorde. De processen die in Bad Trip aan het werk zijn wortelen in korte en naïeve proposities, "complexe en gladde melodische brokstukken, verleidelijke en fragiele harmonieën, korte versieringen heftig als een zucht.

Zonder de tijd te hebben om zich te ontplooien is dit materiaal van het begin af onderhevig aan schokken. Het herhaalt zich, maar gemuteerd, bevangen door een virus: het wordt een monster. Het geheel wordt hysterisch, maniëristisch en ontwikkelt expressieve uitzaaiingen. De harmonie wordt zwaarder en geraakt overladen, de klank verzadigt, de glissandi worden sterker en doorkruisen het hele klankspectrum, de muzikale tijd trekt zich samen. De muziek van Bad Trip ontwikkelt niet, ze verzwaart.

Het artificiële, het vervormde, het gefilterde: over deze Natuur handelen de lessen van Professor Bad Trip, even vreemd aan melancholie als aan technologisch optimisme. De pioniers van de elektro-akoestische muziek spraken gemakkelijk over "de oneindige mogelijkheden en "ongehoorde bronnen voor het "componeren van klank. In het land van Bad Trip is dit niet meer aan de orde, al is het in de vorm van rouw. Zoals Eric Denut het precies formuleerde, werkt de parameter klankkleur bij Romitelli niet langer als oneindige bron, maar als vervormend element. 5 Terwijl het zoeken naar een vorm gebruik maakt van herhaling, parafrase en versterking, gaat het element klankkleur aan de beloftes voorbij en gaat het tegen de verwachtingen in door onwaarschijnlijke mutaties te genereren, "een abominabele en ontembare fi guur. Als motto op de partituur plaatste Romitelli deze paragraaf uit Henri Michaux' Connaissance par les gouffres: "Er gebeurt een grote herverdeling van de gevoeligheden, wat alles bizar maakt, een voortdurende complexe herverdeling van de gevoeligheid. U voelt minder hier, en meer daar. Waar zijn 'hier' en 'daar'? In de tientallen 'hier' en, in de tientallen 'daar' en, die u niet kent, die u niet herkent.

Praktische info :

Maud Le Pladec : Professor
Vrijdag 13 december 2013 om 20.00 u
(Inleiding door Katie Verstockt om 19.15 u )
Stadsschouwburg Brugge
Vlamingstraat 29
8000 Brugge

Extra :
Fausto Romitelli : www.ricordi.it, brahms.ircam.fr en youtube

Elders op Oorgetuige :
December Dance 13 : Wim Vandekeybus palmt Brugge in, 29/11/2013

Bekijk nu al Maud Le Pladecs Professor

18:08 Gepost in Concert, Dans, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

The Pyre : nachtelijke metropool van Gisèle Vienne

The Pyre Theater, dans, poppentheater en beeldende kunst. De Frans-Oostenrijkse kunstenares Gisèle Vienne ontwikkelde een polymorf, betoverend en bevreemdend parcours. Haar voorstellingen en installaties verleggen de grenzen tussen schijn en realiteit, spelen met onze waarneming en openen zo een 'andere' wereld, die van onze angsten, droombeelden en geheimen.

Bouwde Vienne de scène van het Kaaitheater twee seizoenen geleden om tot een groot bos met echte bomen (This is how you will disappear), nu kiest ze voor één grote lichtinstallatie, een bewegend decor van ledlampen. Een lichttunnel die verschillende plekken suggereert: een nachtelijke metropool, een club... In dit decor: twee stomme personages, een danseres (Anja Rötgerkamp) en een jongen. Een moeder en een zoon? Ze maken deel uit van een door Dennis Cooper geschreven verhaal. Een verhaal dat het derde deel van de voorstelling vormt, een deel om na de voorstelling te lezen of mee naar huis te nemen, in de vorm van een novelle.

In The Pyre (de titel verwijst naar een oud verbrandingsritueel) gaat expressie over in abstracte dans, in een tableau vivant, in een theatrale vertelling. Een fascinerend spel dat onze zintuigen en ons gevoel voor zingeving uitdaagt, mede dankzij de fascinerende soundscape van trouwe muziekpartners KTL (Stephen O'Malley and Peter Rehberg). In een spiegelpaleis waarin niets is wat het lijkt, beweegt een danseres zich in een pulserend lichtontwerp dat doet denken aan het neon van een nachtelijke metropool. Een complexe soundscape versterkt deze vervreemdende omgeving. Ontdaan van alle realiteit wordt de danseres verheven tot een icoon voor de 21ste-eeuw. Tot ze als abstract icoon belandt in een heel concrete situatie waarin ze samen met een jongen probeert te ontsnappen aan het verhaal dat voor hen is geschreven. De Frans-Oostenrijkse theatermaker Gisèle Vienne vermengt in haar werk abstracte, figuratieve en verhalende elementen met fascinerend en ontregelend poppen- en objecttheater, vaak gebaseerd op de lugubere teksten van Dennis Cooper. In 'The Pyre' onderzoekt Vienne, in nauwe samenwerking met haar artiesten, de dynamische spanning tussen de concrete uitdrukking van het lichaam en de mogelijkheden om het lichaam van zichzelf te bevrijden.

Praktische info :

Gisèle Vienne : The Pyre
Vrijdag 13 en zaterdag 14 december 2013, telkens om 20.30 u
Kaaitheater - Brussel

Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be

Bekijk alvast dit fragment uit The Pyre

17:42 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

07/12/2013

Peter Jacquemyn & Beta evening In C app in Studio ChampdAction

Peter Jacquemyn Op donderdag 12 december krijg je maar liefst twee interessante projecten te horen/zien in de ChampdAction Studio in Antwerpen. Allereerst stelt contrabassist Peter Jacquemyn (foto) zijn nieuwste solo-cd 'Dig Deep' voor aan het publiek. Contrabasklanken en stem worden in een improvisatorisch samenspel op je losgelaten: "Ik construeer niet, de muzikale ontwikkeling voltrekt zich vanuit een interne associatieve logica, de muziek stuurt zichzelf, ik ben het toevallig, weliswaar onmisbaar, vehikel dat voor de transmissie, de 'Darstellung' zorgt." Daarna volgt een sneak-peak van de IN C APP van ChampdAction. In C werd in 1964 gecomponeerd door de Amerikaan Terry Riley. Met deze gratis app kan je vanop een computer, tablet of smartphone in een sessie van In C inspringen en zo samen met andere deelnemers een uniek In C moment creëren. Houd je smartphone in de aanslag om mee te musiceren.

Peter Jacquemyn, geboren in 1963 in Schaarbeek, is in grote lijnen samen te vatten als een allround artiest met een gerechtvaardigde internationale reputatie. We kennen hem vooral als een uitzonderlijk contrabassist, maardaarnaast is hij een veelzijdig kunstenaar die schetst, tekent en sculpteert dat de stukken er -letterlijk- af vliegen. De performances die hij geeft met zijn alom geschaafde en verweerde contrabas zijn ronduit spektakulair. Zoals hij als beeldhouwer boomstronken te lijf gaat met bijl en kettingzaag, zo worstelt hij als contrabassist in golven van ongebreidelde energie met zijn instrument. Een worsteling waarin overigens alle middelen geoorloofd zijn: meerdere strijkstokken, drankblikjes, plastic zakken, kurk, buttons, paperclips, breinaalden, papier, dempers, noem maar op ... Jacquemyn gebruikt alles wat los of vast zit om snaren en klankkast mee te beroeren en hij doet dat steeds in zijn gekende robuust-exuberante stijl.

Jacquemyn weet zich moeiteloos te plaatsen tussen België's meest interessante improvisatoren. Hij begon zijn carrière bij WIM (Werkgroep Improviserende Musici) en stimuleert sedertdien al jaren jonge muzikanten om buiten de lijnen te kleuren. De man werkt geregeld samen met het kruim van de internationale improvisatie-scène: Fred Van Hove, Peter Kowald, Joëlle Léandre of Jan Pillaert (tubist met wie hij enige jaren geleden Humus (LPD 016) opnam). Daarnaast schrikt hij er niet voor terug om de dialoog aan te gaan met bijvoorbeeld een klassiek cellist (Arne Deforce), live electronics (Stefan Prins) of een stemkunstenares (Maja Jantar).

Praktische info :

ChampdAction Studio Concert : Peter Jacquemyn & Beta evening In C app
Donderdag 12 december 2013 om 20.00 u
Studio ChampdAction - deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen
Gratis toegang

Meer info : www.champdaction.be

Extra :
Peter Jacquemyn : www.peterjacquemyn.com en youtube

19:11 Gepost in CD, Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Uitzonderlijk recital met werk van Britten in De Munt

Mark Padmore Drie Britse topsolisten, waaronder tenor Mark Padmore (foto) die in de Munt reeds lof oogstte voor zijn vertolking van Schumanns Heine-Lieder, brengen een eerbetoon aan Benjamin Britten naar aanleiding van het eeuwfeest van diens geboortedag, met een recital waarin diverse facetten van Brittens vocale muziek belicht worden. Brittens bewondering voor Purcell blijkt duidelijk uit de arrangementen die hij van diens werken maakte, onder andere schitterende aria's voor contratenor. De vijf Canticles, gecomponeerd tussen 1947 en 1974, vormen geen cyclus maar verklanken eenzelfde sacrale intensiteit, of ze nu van bijbelse dan wel poëtische inspiratie zijn. Nauwer verwant met het miniatuurdrama dan met de hymne, getuigen ze van het sobere raffinement waarin de tenorstem centraal staat. En het is als edelsmid van de Engelse taal dat Britten zowel melodisch als ritmisch de spreuken en liederen van de romantische dichter William Blake vormgeeft voor baritonstem. Een boeiende avond in het verschiet, waarop je een origineel repertoire ontdekt.

Programma :

  • Henry Purcell / Benjamin Britten, Songs for contratenore
  • Benjamin Britten, Songs and Proverbs of William Blake for baritono, op.74 (1965) - Canticles I–V (1947-1974)

Praktische info :

Mark Padmore, Iestyn Davies & Marcus Farnsworth : Britten Canticles
Woensdag 11 december 2013 om 20.00 u
De Munt - Brussel

Muntplein
1000 Brussel 

Meer info : www.demunt.be

Extra :
Benjamin Britten op en.wikipedia.org, www.brittenpears.org, www.boosey.com en youtube
Benjamin Britten (1913 - 1976): Persoonlijkheid onder invloeden op www.musicalifeiten.nl
Interview met Mark Padmore over Benjamin Britten op www.demunt.be

18:43 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Tragedy of a friendship : controversieel stuk over Wagner en Nietzsche op December Dance

Tragedy of a Friendship Na Parijs, Amsterdam, Genève en New Jersey speelt Tragedy of a friendship binnenkort eindelijk weer dichter bij huis. De internationale tour sluit af met een laatste voorstelling in in Brugge tijdens het festival December Dance op woensdag 11 december.

Naar aanleiding van het Wagnerjaar 2013 vroeg de Vlaamse Opera aan Jan Fabre om een voorstelling te maken over een van zijn geliefde kunstenaars, Richard Wagner. Samen met schrijver en Nietzschekenner Stefan Hertmans en de Duitse componist Moritz Eggert nam hij de dertien opera's van Wagner als uitgangspunt voor een nieuw muziektheaterwerk. In Tragedy of a Friendship staat de fascinerende, maar gespannen relatie tussen Richard Wagner en de Duitse filosoof Friedrich Nietzsche centraal. Maar ook het eeuwige conflict tussen kunst en rede komt aan bod. Tragedy of a Friendship gaat echter evenzeer over de tragedie van alle kunst. Zangers, dansers, acteurs en muzikanten geven dit Gesamtkunstwerk van Jan Fabre samen vorm. De voorstelling is een zeer persoonlijke en grondige lezing van de thema's in de werken van Wagner, zoals geweld, lust, man-vrouwrelaties, maar ook liefde en hoop. De aanpak van deze onderwerpen door Jan Fabre heeft een zeer grote dramatische en visuele kracht en gaat gepaard met soms (vooral tijdens het eerste uur) gewelddadige, ruwe en seksueel getinte scènes.

Met het nieuwste muziektheaterwerk van Jan Fabre, Tragedy of a Friendship, heeft het December Dance 13 een controversieel stuk binnengehaald. Na de première op 15 mei in Antwerpen waren de meningen sterk verdeeld. De Vlaamse pers was in ieder geval zeer te spreken over het stuk dat op eigentijdse wijze de vriendschap en vete tussen de componist Wagner en filosoof Nietzsche behandelt. "Deze Fabretrip is een onvergetelijke, denderende belevenis", zo lazen we in Knack. "Een intense, confronterende maar zeer persoonlijk vormgegeven afdaling in de wagneriaanse symboliek", klonk het in De Standaard. De Nederlandse pers was over het algemeen minder positief gestemd. Desondanks riep recensent Guido van Oorschot het publiek op toch vooral te gaan kijken toen het stuk ook het Holland Festival aandeed.. "Met een kwartiertje dionysische neukdans wordt het hoe dan ook een onvergetelijke avond." Inderdaad, bij controversiele stukken kun je slechts op een manier je eigen mening vormen: door het met eigen ogen te gaan zien.

Praktische info :

Jan Fabre, Moritz Eggert & Stefan Hertmans : Tragedy of a Friendship
Woensdag 11 december 2013 om 20.00 u
(Inleiding door Katie Verstockt om 19.15 u )
Concertgebouw Bruggge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en janfabre.be/troubleyn

Extra :
Moritz Eggert : www.moritzeggert.de, www.schott-music.com en youtube
Moritz Eggert: 'Ik wil Wagner zijn onschuld teruggeven', Thea Derks op www.muziekvan.nu, 24/04/2013

Elders op Oorgetuige :
December Dance 13 : Wim Vandekeybus palmt Brugge in, 29/11/2013
Tragedy of a Friendship : de tragedie van alle kunst, 13/05/2013

18:00 Gepost in Concert, Dans, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook