17/03/2014

Julian Prégardien brengt nieuwe liederen van Frank Agsteribbe in AMUZ

Frank Agsteribbe Uit het grootste lijden ontstaan vaak de mooiste kunstwerken. Een stelling die zeker van toepassing is op het repertoire voor de Goede Week. Van polyfone lamentaties tot barokke tenebrae: ontelbare ontroerend mooie composities doorbreken de duisternis met muzikale schittering. Zo ook Joseph Haydns Musica instrumentale sopra le sette ultime parole en de acht nieuwe liederen die Frank Agsteribbe (foto) door dit werk liet beademen.

Haydn componeerde zijn Sieben Letzte Worte aanvankelijk voor orkest. Algauw ontstonden versies voor kleinere instrumentale bezettingen, maar ook als oratorium gooide de compositie hoge ogen. De religieuze onderlaag en ze bijzondere uitvoeringscontext van Haydns zetting inspireerden Frank Agsteribbe tot een eigen creatie: Ernste Gesänge. Julian Prégardien - al even getalenteerd als zijn vader - is de ceremoniemeester van dienst in deze hoogst individuele meditatie, met zeven liederen die Haydns origineel reflecteren, becommentariëren en interpreteren.

Frank Agsteribbe (1968) is een veelzijdig musicus die zich profileert als dirigent, klavierspeler en componist. Binnen al zijn activiteiten zoekt hij naar een directe expressie, plasticiteit en levendige kleurrijkheid, dit zowel in opera - als dirigent en continuo - als in barok- of hedendaagse muziek. Vooral de raakvlakken tussen muziek uit de 17de of 18de eeuw met de muziek van vandaag genieten zijn bijzondere interesse.

Agsteribbe studeerde orgel bij Stanislas Deriemaeker en Joris Verdin, en klavecimbel bij Jos Van Immerseel aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium van Antwerpen. Daarnaast vervolmaakte hij zich bij Gustav Leonhardt, Davitt Moroney en Luigi Ferdinando Tagliavini. Naast zijn intense activiteit binnen de oude muziek als continuospeler interesseert hij zich ook voor hedendaagse muziekliteratuur: hij studeerde bij Herman Sabbe (musicologie, Gent) en aan het Conservatorium van Antwerpen volgde hij bij Boudewijn Buckinx de lessen muziekgeschiedenis over de negentiende en twintigste eeuw, die niet enkel op een historische, maar ook op een sociologische en filosofische wijze benaderd werden. Op aanraden van Buckinx volgt hij tussen 1990 en 1994 compositielessen bij de Amerikaan Frederic Rzewski in Luik. Het is in deze periode dat Agsteribbe resoluut kiest voor een postmoderne schrijfwijze. Anderzijds komt ook zijn belangstelling voor oude muziek regelmatig terug in zijn composities.

Frank Agsteribbe heeft inmiddels meer dan 80 composities op zijn naam staan, waarvan het grootste gedeelte geschreven werd in opdracht, ondermeer van Radio 3/Klara, Transparant, Vlaams Radio Orkest, Concertgebouw Brugge, Koninklijk Vlaams Conservatorium Antwerpen, November Music, Il Gardellino ... Meer dan 40 van zijn composities werden opgenomen op CD of radio, en werden over de hele wereld uitgezonden. Belangrijke creaties vonden plaats in Brazilië, Berlijn (Konzerthaus en Deutsche Oper) en het Gaudeamus Festival in Amsterdam.

Praktische info :

Julian Prégardien & Frank Agsteribbe : Haydn, Agsteribbe
Donderdag 20 maart 2014 om 21.00 u
(inleiding door Christine Dysers om 20.15 u )
AMUZ - Antwerpen
Kammenstraat 81
2000 Antwerpen

Meer info : www.amuz.be

Dit concert werd geannuleerd wegens ziekte van Julian Prégardien. De uitvoering wordt verplaatst naar donderdag 26 februari 2015

Extra :
Frank Agsteribbe : www.frankagsteribbe.be en www.matrix-new-music.be

00:44 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Goeyvaerts Trio & Vox Luminis brengen spirituele muziek van Pärt en Moody in Lommel, Willebroek, Hasselt en Leuven

Arvo Pärt Componisten van religieuze of liturgische muziek zijn vaak zelf erg gelovig. Tijdens een periode van artistieke bezinning bekeerde de Estse componist Arvo Pärt zich in de jaren '70 tot het Russisch-orthodoxe geloof. Een intense periode van studie, waarbij hij zijn artistieke aandacht op het gregoriaans en de vroege polyfonie richtte, veranderde zijn persoonlijkheid als componist volledig. Hij bereikte in 1985 met zijn Stabat mater een ware cultstatus. De puurheid en het respect voor stilte maken het werk zo aangrijpend. Als een tegenhanger voor Arvo Pärts Stabat mater componeerde de Britse componist Ivan Moody op vraag van het Goeyvaerts Strijktrio Simeron. Moody gebruikt Griekse teksten uit de Byzantijnse ritus die handelen over Jezus’ begrafenis en opstanding. Een wondermooi concert over dood en verrijzenis, gebracht door één van de beste Belgische strijktrio's Goeyvaerts String Trio en drie internationaal gelauwerde zangers van Vox Luminis. Alle ingrediënten voor een ingrijpende concertbelevenis zijn daarmee aanwezig.

De Estse componist Arvo Pärt bereikte in 1985 met zijn Stabat Mater een ware cultstatus, mogelijk in samenhang met de opkomst van new age en de algemene hang naar spiritualiteit. Het zijn de puurheid en het respect voor stilte die het werk zo aangrijpend maken. Pärt knielt voor de lijdende Maria aan de voet van het kruis. Hij creëerde hiermee een werk van tijdloze schoonheid: één van de muzikale topmomenten uit de twintigste eeuw. Veel componisten schreven ‘hun’ Stabat Mater, Arvo Pärts versie is zonder meer adembenemend!

Als een tegenhanger voor Pärts Stabat Mater componeerde de Brit Ivan Moody in opdracht van het Goeyvaerts String Trio het werk Simeron (wat 'vandaag' betekent). Moody gebruikt Griekse teksten uit de Byzantijnse ritus die handelen over Jezus’ begrafenis en opstanding. De afschrikwekkende desolaatheid van de dood staat hierbij in fel contrast met het licht van de verrijzenis. Net zoals Pärt laat Moody zich vaak inspireren door gregoriaanse gezangen en polyfonie. Zijn werk kent dan ook een uitgesproken voorkeur voor de menselijke stem, gekleurd door zoete dissonantie en met een groot gevoel voor evenwichtigheid en heldere structuren.

Programma :

  • Ivan Moody, Simeron (2012)
  • Arvo Pärt, Stabat Mater (1985)

Praktische info :

Goeyvaerts Trio & Vox Luminis: Pärt, Moody
Woensdag 19 maart 2014 om 20.15 u
Sint-Pietersbandenkerk Lommel

Kerkplein z/n
3920 Lommel

Meer info : www.ccdeadelberg.be, www.stringtrio.net en www.voxluminis.com
-----------------------------------
Donderdag 20 maart 2014 om 20.00 u
Sint-Niklaaskerk Willebroek  

Kerkstraat 1
2830 Willebroek

Meer info : ccdester.willebroek.be, www.stringtrio.net en www.voxluminis.com
-----------------------------------
Vrijdag 21 maart 2014 om 20.00 u
Sint-Quintinuskathedraal Hasselt

Vismarkt 3500
Hasselt

Meer info : www.ccha.be, www.stringtrio.net en www.voxluminis.com
-----------------------------------
Donderdag 27 maart 2014 om 20.00 u
Abdijkerk Vlierbeek - Leuven

Vlierbeekstraat
3010 Leuven

Meer info : www.30cc.be, www.stringtrio.net en www.voxluminis.com

Extra :
Arvo Pärt op www.musicolog.com en youtube
Arvo Pärt (1935 - ), Tintinambulist op www.musicalifeiten.nl
Ivan Moody : www.ivanmoody.co.uk en en.wikipedia.org

Elders op Oorgetuige :
Goeyvaerts Trio & Vox Luminis brengen Stabat Mater van Pärt, Josquin dez Prez en Scarlatti in Averbode, 17/09/2013
Goeyvaerts Trio & Vox Luminis brengen spirituele muziek van Pärt en Moody in Gent, 29/04/2013

00:18 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

16/03/2014

Symfonieorkest Vlaanderen brengt nieuw werk van Frederik Neyrinck in combinatie met Lindberg en Mozart

Magnus Lindberg De prelude op dit concert door het Symfonieorkest Vlaanderen werd speciaal gecomponeerd door Frederik Neyrinck. Deze jonge Vlaamse componist heeft reeds bewezen dat zijn werken zonder meer een betoverend effect hebben. Hetzelfde kan gezegd worden van Magnus Lindbergs Vioolconcerto uit 2006, één van de belangrijkste werken uit zijn omvangrijke oeuvre. In een complex verhaal vol intriges verdedigt de dappere viool zich tegen de veroveringsdrang van het orkest. Zonder aan lyrische expressiviteit in te boeten, moet de solist op het einde de overweldigende orkestklank toch naast zich dulden. Violist Matthew Trusler gaat alvast deze muzikale uitdaging aan. Een monument binnen het klassieke repertoire, Mozarts 41ste symfonie, sluit dit fantasierijke concert af. Groots in tijdsduur maar ook buitenmaats expressief. De overweldigende, beroemde finale van deze Jupiter Symfonie waarmee hij uiteindelijk afscheid nam van het genre, vormt in ieder geval een schitterende conclusie van zijn symfonische oeuvre. Zet je schrap voor het dynamisme van de piepjonge Franse dirigent Alexandre Bloch wiens voortreffelijke techniek nu reeds wereldwijd geprezen wordt.

De Finse componist Magnus Lindberg (foto) werd geboren in 1958. De jaren 1950 waren een periode van zeer extreme, vaak politiek getinte vernieuwing in de muziek. Heel wat componisten experimenteerden volop met elektronische klanken en grafische partituren. Het nieuwe denken was haast een noodzaak, artistieke vrijheid het hoogste goed. We lezen vaak in de muziekgeschiedenis dat de Tweede Wereldoorlog daar een belangrijke rol in gespeeld heeft: de jongste generatie wilde iets nieuws, een andere wereld, een ander denken, vrijheid, ook in de muziek. Hoezeer hun taal ook verschilde van het romantische idioom, toch waren deze jonge componisten qua 'modernistische' ingesteldheid wel degelijk erfgenamen van Beethoven, Wagner en Schönberg. Lindbergs muzikale denken is geworteld in die periode. Zo begon hij al vroeg te experimenteren met het elektronisch opwekken en manipuleren van klanken en componeerde hij zelfs serieel. Lindberg kwam - net zoals zijn beroemde landgenote Kaija Saariaho - terecht in het Parijse IRCAM, een instituut opgericht door Pierre Boulez, één van de protagonisten van de naoorlogse avant-garde. Dat IRCAM werd in de jaren 1980 the place to be voor jonge musici, ingenieurs, informatici en wiskundigen die gefascineerd waren door klankstructuren. Er werd onder andere gecomponeerd met de laatste technologische hoogstandjes, een waarlijk interdisciplinair 'onderzoek in de kunsten'.

Lindberg hield zich op in de aldaar florerende kringen van de zogenaamde 'spectrale muziek' en werd onderwezen door Gérard Grisey. Zeer eenvoudig gesteld, was dit muziek waarvan de grotere (harmonische) structuren (bvb. de akkoorden die de muzikanten in een orkest spelen) afgeleid werden uit de boventoonstructuren ('trillingsstructuren' dus) van klanken. Melodie stond niet meer echt centraal in deze muziek waarin vooral gefocust werd op klankkleurschakeringen. Het hoeft dus niet te verbazen dat dit spectrale denken ontstond in de kringen van de elektronische muziek.

In de jaren 1990 echter, en zeker vanaf de vroege 21ste eeuw, maakt Lindberg een stevige stilistische ommekeer. Hij gaat een stuk traditioneler schrijven, neoromantiek wordt dat wel eens genoemd, maar misschien is 'eclectisch' een betere omschrijving. De muziek van Lindberg vertoont immers romantische kenmerken maar ook Igor Stravinski, de minimalisten, Boulez en de spectralisten komen om de hoek piepen. Neem nu het eerste deel van zijn Vioolconcerto uit 2006, geschreven voor een 'Mozart-orkestbezetting'. Het valt niet te ontkennen dat de Fin Jean Sibelius, componist van één van de bekendste vioolconcerto's, een invloed uitoefende op Lindberg. (Enkele decennia eerder had de jonge componist wellicht nog alles gedaan om geen enkele verwijzingen naar zijn wereldberoemde landgenoot neer te pennen!) Maar zijn periode aan het IRCAM heeft duidelijk ook sporen nagelaten. De muziek doet op sommige momenten qua kleurwerking, samenspel, dialoog en gestiek zelfs denken aan Boulez' fantastische Anthèmes 2 (1997) voor viool en live-electronics. Soms klinkt het orkest bijna als een elektronische manipulatie van de vioolpartij, iele echo's en klankvelden die we misschien zelfs niet meteen zouden associëren met een strijkorkest.

Wellicht heeft zijn esthetische koerswijziging Lindberg ook geen windeieren gelegd. Mozart moest de keizer-koster behagen, een hedendaagse componist ensembles, concertorganisatoren en uit - eindelijk natuurlijk een publiek. En ook in de kunstwereld speelt, ondanks 'corrigerende mechanismen', de alomtegenwoordige marktidee mee. Maatschappelijke relevantie wordt uiteindelijk toch voor een aanzienlijk deel afgemeten aan publiekscijfers, halfvolle zalen zijn nefast.

De Vlaming Frederik Neyrinck (1985) behoort ongetwijfeld tot de meest opmerkelijke componisten van zijn generatie in ons land. Zijn werk werd in Vlaanderen uitgevoerd door ensembles zoals Bl!ndman, Goeyvaerts Strijktrio, Nadar Ensemble en Revue Blanche. In het buitenland werkte hij onder andere samen met de Neue Vokalsolisten Stuttgart en het Jack Quartett. Wat Gestalt IX betreft, werd het meteen duidelijk dat de componist iets nieuw wil doen met het traditionele medium symfonisch orkest. Dat begint met een ietwat vreemde, symmetrische opstelling: op die manier ontstaan er ongewone ruimtelijke relaties tussen (groepen van) instrumenten, waarmee de componist kan experimenteren. Zo kan hij bijvoorbeeld dialogen uitbouwen tussen de orkesthelften, tussen instrumentale lichamen of zelfs 'klankbewegingen' simuleren. Zijn doel is door het onderzoeken van verschillende mogelijke combinaties, nieuwe, ongewone verhoudingen te creëren ...

Programma :

  • Frederik Neyrinck, Gestalt IX (creatie)
  • Magnus Lindberg, Vioolconcerto
  • W.A. Mozart, Symfonie nr. 41 in do groot 'Jupiter', K. 551

Praktische info :

Symfonieorkest Vlaanderen & Matthew Trusler : Jupiter
Dinsdag 18 maart 2014 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en symfonieorkest.be
---------------------------------------
Vrijdag 21 maart 2014 om 20.00 u (inleiding om 19.15 u)
Muziekcentrum de Bijloke - Gent

J. Kluyskensstraat 2
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en symfonieorkest.be
---------------------------------------
Zondag 23 maart 2014 om 15.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en symfonieorkest.be

Extra :
Frederik Neyrinck : www.frederikneyrinck.be, www.muziekcentrum.be en youtube
Magnus Lindberg op en.wikipedia.org, www.boosey.com, www.musicsalesclassical.com en youtube

23:43 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Stravinsky's Les Noces door het Logos robotorkest

Darkness and Light Het Logos robotorkest in Les Noces van Igor Stravinsky. Een produktie die nauw aanleunt bij het originele concept voor deze compositie waarin Stravinky uitsluitend automaten wilde gebruiken, maar wat in de tijd waarin hij het bedacht en uitprobeerde, nog onmogelijk bleek. Met choreografie en zang: Jean Vinclair, Daniele Luca, Francoise Vanhecke, Xavier Verhelst en Kristof Lauwers. Produktieleiding: Godfried-Willem Raes. Reservatie sterk aanbevolen!

Igor Stravinsky's Les Noces (1917) is een danscantate die handelt over een traditionele uithuwelijking in de Russische boerencultuur. Hoewel de muziek energiek en vitalistisch is, wordt Noces meestal in een sombere setting gebracht waarin de jonge bruid haar vrijheid opgeeft in ruil voor zekerheid en bescherming.

Oorspronkelijk bedacht voor acht pianola's - wat in die tijd onmogelijk te realiseren bleek - ging Noces doorheen tal van verschillende instrumentaties. Het oorspronkelijke idee om automatische instrumenten in te zetten heeft Stravinsky nooit verlaten. Het was voor Logos dan ook de ideale gelegenheid om nu voor het eerst in de geschiedenis een première te brengen met het Logos robotorkest bestaande uit welhaast 60 muziklae robots. Geen rokestratie kan zo goed het strakke ritmische geraamte belichamen waar deze muziek op drijft.

Praktische info :

M&M Noces
Dinsdag 18 maart 2014 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

21:34 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

KlaraFestival presenteert wereldpremière Darkness and Light van Bernard Foccroulle & Lynette Wallworth

Darkness and Light Zonder licht zou er geen duisternis zijn, en zonder duisternis geen licht. Bernard Foccroulle sprokkelde muziek bij elkaar die zich bevindt tussen licht en duisternis, tussen dag en nacht, en tussen goed en kwaad. Na eerdere samenwerkingen met onder andere Jan Fabre trekt Foccroulle opnieuw de interdisciplinaire kaart. Deze keer laat hij de adem van het magistrale orgel van de Sint-Michielskathedraal van Brussel in dialoog treden met een videoinstallatie van de wereldvermaarde Australische videokunstenares Lynette Wallworth. Net als Foccroulle zoekt Wallworth in haar krachtige visuele taal steeds naar een missing link: tussen mens en natuur, tussen het individu en zijn omgeving. Nieuwe betekenissen ontvouwen zich in dit dubbelspel als een clair-obscur. Het KlaraFestival presenteert deze uitzonderlijke productie in wereldpremière.

Het is intussen bekend dat Bernard Foccroulle het orgel graag verbindt met andere artistieke disciplines. Na de boeiende ontmoeting met choreograaf Salva Sanchis werkt hij nu samen met videokunstenaar Lynette Wallworth. Light and Darkness is een transversaal project dat de dualiteit tussen licht en duisternis, dag en nacht, leven en vernietiging, vreugde en angst illustreert. Het krachtige visuele universum van Lynette Wallworth treedt in dialoog met het programma dat Bernard Foccroulle heeft samengesteld rond hetzelfde thema, met barokke en moderne werken.

Programma :

  • Toshio Hosokawa, Cloudscape
  • Bernard Foccroulle, Kolorierte Flöten
  • Nicolas De Grigny, Tierce en taille
  • Jehan Alain, Première fantaisie, Le jardin suspendu
  • Dietrich Buxtehude, In dulci jubilo BuxWV197, Durch Adam's Fall BuxWV183, Passacaglia in d, BuxWV161
  • Sofia Gubaidulina, Hell und Dunkel
  • Olivier Messiaen, Three pieces from "La Messe de la Pentecôte": Offertoire "Les choses visibles et invisibles", Communion "Les oiseaux et les sources", Sortie "Le vent de l'esprit"
  • Johann Sebastian Bach, Erbarm‘ dich mein, o Herre Gott, Dietrich Buxtehude, Passacaglia in d, BuxWV161

Praktische info :

Bernard Foccroulle & Lynette Wallworth : Darkness and Light
Maandag 17 maart 2014 om 20.00 u
Sint-Michiels en Sint-Goedelekathedraal Brussel

Sint-Goedelevoorplein
1000 Brussel

Meer info : www.klarafestival.be

Elders op Oorgetuige :
Verjaardagseditie KlaraFestival brengt hommage aan de Belgische muziekwereld, 13/03/2014

21:11 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Club Midi : 10 clubsessies tussen interview en concert

Liesbeth Devos Het KlaraFestival is twee weken lang te gast in Muntpunt (aan het Muntplein in Brussel) met het nagelnieuwe Club Midi, een programma volgens het concept van het 'lecture concert', met interviews met en door de artiesten. Sopraan Liesbeth Devos (foto) (17 tot 21/3) en hoboïst Piet Van Bockstal (24 tot 28/3) zijn gastvrouw en gastheer van dienst. Ze gaan  in gesprek met ronkende namen uit de Belgische en internationale muziekwereld, af en toe onderbroken door een live muzikaal intermezzo.



Maandag 17 maart - 12:00 - met Benjamin Glorieux & Sara Picavet
Dinsdag 18 maart - 12:00 - met Kris Defoort
Woensdag 19 maart - 12:00 - met Frank Agsteribbe & Julian Prégardien
Donderdag 20 maart - 12:00 - met Daan Vandewalle
Vrijdag 21 maart - 12:00 - met Claron McFadden & Tuur Florizoone

Maandag 24 maart - 12:00 - met Serge Verstockt & Peter Jacquemyn
Dinsdag 25 maart - 12:00 - met Jaan Bossier
Woensdag 26 maart - 12:00 - met Anouk Sturtewagen & Lore Binon
Donderdag 27 maart - 12:00 - met Nelson Goerner
Vrijdag 28 maart - 12:00 - met Tony Nys & Tatiana Samouil

Praktische info :

Club Midi
Elke weekdag van maandag 17 t.e.m. vrijdag 28/03, telkens van 12.00 u tot 13.00 u
Muntpunt - Auditorium De Wolken

Muntplein
1000 Brussel
Gratis toegang

Meer info : www.klarafestival.be

Elders op Oorgetuige :
Verjaardagseditie KlaraFestival brengt hommage aan de Belgische muziekwereld, 13/03/2014

20:50 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

14/03/2014

Dag in de Branding presenteert muziek uit alle windstreken

Dag in de Branding Tijdens de 31ste editie van Dag in de Branding op zaterdag 15 maart klinkt er muziek uit alle windstreken. Werken van Ravel, Satie en Messiaen zorgen voor een Franse rode draad, terwijl de Nederlandse regisseur Matthias Mooij en de Amerikaanse componist Benedict Weisser hun talenten bundelen in de spannende muziektheater-voorstelling Conversations with my mother. 's Avonds presenteert het New European Ensemble, geroemd om zijn 'exemplarische uitvoeringen' (Volkskrant), in de Nieuwe Kerk La Morte Meditata, een pakkende opera in miniatuur van Bruno Mantovani. Ook speelt het ensemble het romantische pianokwartet van Mahler, de jazzy Suite van Schönberg en vier briljante nonsensrijmpjes van Stravinsky.

In de serie Symphonic Junction, zes concerten in Paard van Troje, zoekt het Residentie Orkest muzikale en theatrale grenzen op. Met zijn Twelve angry men schreef de Australiër Brett Dean een ode aan de cello, tevens het instrument van het Duitse duo Cellolitis.

Programma :

15.00 u - Nieuwe Kerk : Residentie Orkest o.l.v Clark Rundell - Ralph van Raat, piano
Olivier Messiaen, Oiseaux exotiques
Olivier Messiaen, Et exspecto resurrectionem mortuorum

17:00 u - Korzo theater : Nieuw Amsterdams Peil - Sopranen: Young Hee Kim, Keren Motseri - Acteurs: Tine Cartuyvels en Bart Klever
Benedict Weisser en Matthias Mooij -, Conversations with my mother

20:15 u - Nieuwe Kerk : New European Ensemble o.l.v. Christian Karlsen - Carina Vinke, alt
Gustav Mahler, Pianokwartet in A
Igor Stravinsky, Berceuse du Chat
Arnold Schönberg, Suite op. 29
Bruno Mantovani, La Morte Meditata

22:30 u - Paard van Troje : SYMPHONIC JUNCTION #4: Cellotape
Residentie Orkest o.l.v. Clark Rundell - Studenten K. Conservatorium - Couperus Kwartet - Cellolitis
Brett Dean, Twelve Angry Men
Maurice Ravel, Deel 1 uit het Strijkkwartet in F
Erik Satie, Trois gymnopédies
Charles Fox, Theme Love Boat
Nikolaus Herdieckerhoff, Cellolitis

Praktische info :

Dag in de Branding 31
Zaterdag 15 maart 2014 vanaf 15.00 u
Op verschillende locaties in Den Haag


Meer info : www.dagindebranding.nl

00:42 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

13/03/2014

Verjaardagseditie KlaraFestival brengt hommage aan de Belgische muziekwereld

KlaraFestival Het KlaraFestival vindt voortaan plaats in maart en blaast dit jaar 10 kaarsjes uit. 10 jaar KlaraFestival is opgevat als een ode aan de veelzijdige Belgische muziekwereld. Het festival presenterert muzikanten van bij ons in tal van internationale projecten, vaak speciaal voor het KlaraFestival opgezet. Artiesten als Kris Defoort, Philippe Herreweghe, René Jacobs en Paul Van Nevel,  ensembles als Collegium Vocale en  Huelgas Ensemble en een productiehuis als Muziektheater Transparant maken al jaren deel uit van het internationale establishment. Maar ook jonge namen als Frederik Neyrinck, B'Rock, Sophie Karthäuser en Lorenzo Gatto vinden vlot hun weg naar de belangrijke buitenlandse podia.

Velen onder hen maken al jaren deel uit van de rijke artistieke familie van het KlaraFestival. Ze mogen dan ook niet ontbreken op deze verjaardagseditie die zowel terug- als vooruitblikt. Om die reden laten ze onze muzikanten schitteren in tal van internationale projecten en samenwerkingsverbanden.  Geheel in de lijn van de vorige festivaledities gebeurt dit op een avontuurlijke en grensverleggende manier. Uitgangspunt blijft de spanning tussen oud en nieuw, gekend en ongekend, jong en oud en muziek en andere kunstvormen,  zoals video of theater. Alle projecten zijn bovendien ontstaan vanuit een internationaal perspectief en vaak exclusief voor het KlaraFestival opgevat.

Drie residenties kleuren het KlaraFestival
Met Belgische pianist en componist Kris Defoort staat een kunstenaar centraal die als geen ander de filosofie van het KlaraFestival belichaamt: gelaagd en eclectisch. Het KlaraFestival opent met de langverwachte Belgische première van zijn jongste compositie door het Koninklijk Concertgebouworkest Amsterdam. Daarnaast vormt hij een gelegenheidstrio met o.a. Mark Turner op sax tijdens een clubconcert.  Samen met Jan Michiels duikt hij nog eens in de partituren van zijn Dedicatio. 

De Belgische sopraan Sophie Karthäuser deelt het podium met het Nationaal Orkest van België, het Mahler Chamber Orchestra en het Freiburger Barockorchester o.l.v. sterdirigenten als Hans Graf, Vladimir Jurowski en René Jacobs, in uiteenlopend repertoire van  Händel, Berlioz tot Mahler.

De Britse topdirigent Ivor Bolton en het prestigieuze orkest Deutsche Kammerphilharmonie Bremen brengen alle symfonieën van Felix Mendelssohn gespreid over 3 concerten in 3 verschillende steden. De musici van de Deutsche Kammerphilharmonie Bremen oogstten in het verleden heel wat bijval met hun energieke maar slanke Beethovens en Schumanns. Speciaal voor het KlaraFestival focust het orkest drie avonden aan een stuk op de symfonieën van Mendelssohn.  Dit wordt ongetwijfeld een boeiende reis doorheen Mendelssohns onderschatte orkestrale universum met solisten Lorenzo Gatto en Nelson Goerner.

Drie creaties en premières kruiden het programma
Darkness & Light met Bernard Foccroulle en Lynette Wallworth (wereldpremière): De Belgische organist Bernard Foccroulle laat de adem van het magistrale orgel van de Sint-Michielskathedraal van Brussel in dialoog treden met een video-installatie van de wereldvermaarde Australische videokunstenares Lynette Wallworth. Een videoconcert dat zich situeert tussen licht en duisternis, dag en nacht, goed en kwaad. 

Arthur. Muziektheater naar Henry Purcell (wereldpremière). Op vraag van het KlaraFestival presenteren Muziektheater Transparant en de Veenfabriek samen met B'Rock en Cappella Amsterdam de wereldpremière van Arthur, gebaseerd op een nieuwe tekst van Peter Verhelst en met muziek uit Henry Purcells King Arthur. Op de achtergrond weerklinkt de gruwel van de Eerste Wereldoorlog. Arthur is een coproductie tussen het KlaraFestival, Flagey en De Munt.

Winterreise met Georg Nigl, Andreas Staier, Ensemble Intercontemporain, Michaël Borremans, Johan Simons en Mark Andre. In Winterreise laten drie internationale kunstenaars  hun licht schijnen op Schuberts tijdloze meesterwerk Winterreise.  Michaël Borremans brengt de grenzeloze melancholie en eenzame ziel uit Schuberts liedcyclus  op een prachtige wijze in beeld.  Johan Simons, intendant van de Deutsche Kammerspiele, kent als geen ander de werken van Schubert en regisseerde ook Elfride Jelineks versie van Winterreise. De Franse componist Mark Andre schreef op vraag van het Ensemble Intercontemporain korte muzikale commentaren en echo’s bij Schuberts originele partituur.

Klara en het KlaraFestival
Zonder Klara zou er geen KlaraFestival zijn. De jongste jaren werd de band tussen radio en festival nog verder versterkt met als resultaat een heus omroepfestival. Klara covert het integrale festival met een aangepaste programmering.
Werner Trio bijt alvast de spits af op de openingsdag 15 maart met een live-aflevering van Trio vanuit het Foyer van De Munt. Ook op 22 maart ontvangt hij zijn gasten voor een levend publiek. Telkens van 12 tot 13 uur.
Nieuw dit jaar is de gezamenlijke uitwerking van Club Midi in het auditorium van het Brusselse MuntPunt. Club Midi wordt een spannende reeks ‘talk’-concerts die wordt gepresenteerd door  sopraan Liesbeth Devos en hoboïst Piet Van Bockstal, dagelijks mee te maken in het auditorium van MuntPunt en live op Klara van 12 tot 13 uur.
In een door architecten Robbrecht en Daem ontworpen mobiele studio gaan ook de programma’s Pompidou (maandag - donderdag 17 tot 18 uur) en Happy Hour (vrijdag 17-19 uur) live de ether in vanuit MuntPunt.
Klara zendt alle concerten live uit (in KlaraFestival live, vanaf 19 uur) en herhaalt de beste fragmenten de dag erop in KlaraFestival Best of (13 tot 17 uur), waarin ook een aantal legendarische festivalmomenten van het afgelopen decennium de revue passeren. In KlaraFestival Curated By (maandag – donderdag 18 – 19 uur en zaterdag 18 – 20 uur) zorgen de artiesten van het KlaraFestival voor een aangepaste playlist. In KlaraFestival Late Night kan u een aantal historische en experimentele momentopnamen opnieuw beluisteren.

Praktische info :

KlaraFestival : The Birthday Edition
Van zaterdag 15 t.e.m. zaterdag 29 maart 2014
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.klarafestival.be

23:31 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

12/03/2014

Win gratis tickets voor Utopia met Spectra & Matan Porat in de Handelsbeurs in Gent

György Ligeti Op zaterdag 15 maart verwelkomt Spectra pianist Matan Porat in de Handelsbeurs in Gent voor 'Utopia'. In dit concert wordt Ligeti (foto) geflankeerd door werk van Goeyvaerts en Vivier. Naast Matan Porat is ook sopraan Hanne Roos te gast bij het ensemble. Een nieuwe 'taal van de liefde' ontstaat en jij kunt er - zelfs gratis - van genieten. Ter gelegenheid van deze unieke concertavond geeft Oorgetuige maar liefst 5 gratis duotickets weg. Wil jij erbij zijn, stuur dan als de vliegende bliksem een mailtje naar christel@vastenavont.com. Meedoen kan tot uiterlijk vrijdag 14 maart 2014 om 12.00 u. De gelukkige winnaars worden verwittigd per e-mail en de tickets zullen klaarliggen aan de avondkassa.

Het Spectra Ensemble plaatst Ligeti's 'Klavierkonzert' in het gezelschap van twee al even ondogmatische componisten, die elk vanuit hun persoonlijke utopie een  nieuw soort muziek schiepen. In het lange liefdeslied Bouchara vond Claude Vivier een nieuwe, onbestaande 'taal van de liefde' uit. Karel Goeyvaerts schreef 'Zum Wassermann' in de aanloop naar zijn levenswerk Aquarius, de opera waarin deze belangrijkste Belgische componist van  de 20ste eeuw zijn kijk op de maatschappij verklankte.

György Liget - Pianoconcerto
"Ligeti heeft zich eigenlijk nooit laten opsluiten in een club of coterie. Zelfs tijdens zijn experimentele periode in de jaren '50 en '60 is hij eigenlijk altijd deuntjes blijven schrijven", zegt Filip Rathé in een gesprek over het programma. Weliswaar tientallen deuntjes terzelfdertijd , waardoor ze verdwijnen in een geraffineerde klanktextuur die grenst aan noise - 'micropolyfonie' zoals hij het noemt. Maar als je in detail naar de partituur kijkt, blijven het melodieën. Het grote verschil in de jaren 80 is dat Ligeti dit niet meer per se wil camoufleren. In het pianoconcerto maakt hij zijn methode zo transparant dat zijn 'deuntjes' opnieuw hoorbaar worden. Een gelijkaardige ommekeer zien we omstreeks hetzelfde tijdstip ook bij Vivier en Goeyvaerts. Ook zij beginnen net dan muziek te schrijven waarvan het oppervlakteniveau opnieuw een grote toegankelijkheid heeft. Maar vergis je niet, onder de oppervlakte blijven ze verrassend trouw aan hun oorspronkelijke project."

György Ligeti omschreef zichzelf als 'een blinde, zoekend in een labyrint'. Het briljante pianoconcerto van de Hongaar vormt het eindpunt van dat  lange zoekproces waarin hij zijn muziek bleef herdenken, wars van dogma's en conventies. Invloeden van Afrikaanse en Aziatische percussie, Amerikaanse jazz en Europese folklore versmelten er met typisch Ligetiaanse klankwolken en tegendraadse ritmes tot 'imaginaire, synthetische wereldmuziek'.

Claude Vivier - Bouchara
Claude Vivier
schreef 'Bouchara' voor sopraan, blaaskwintet, strijkkwintet en percussie in 1981. Het stuk maakt deel uit van een grotere cyclus van werken die de mythologische figuur Marco Polo als onderwerp hebben. De titel verwijst naar Bukhara, een stad langs de Zijderoute gelegen in Oezbekistan. 'Bouchara' is een liefdeslied in een verzonnen taal, waar in de partij van de zangeres niet één tel rust voorkomt.

Bouchara, de beruchte stad aan de zijderoute, heeft in het Westen altijd tot de verbeelding gesproken. In de negende eeuw was het al een centrum van de islamitische wereld. Wetenschappers, dichters en andere kunstenaars werden aangetrokken door de stad.
Claude Vivier koos 'Bouchara' als titel voor wat één van zijn bekendste composities zou worden. Niet dat hij er zoveel op in naam heeft staan: een vijftigtal om precies te zijn. Hij stierf immers in eerder tragische omstandigheden op vijfendertigjarige leeftljd. In die korte tijdsspanne wist hij met 'Zipangu', 'Lonely Child', 'Prologue pour un Marco Polo' en 'Bouchara' een aantal composities te voltooien die tot de bijzonderste van de westerse twintigste-eeuwse muziekgeschiedenls behoren.

'Bouchara' voor sopraan, ensemble en elektronica heeft als ondertitel 'chanson d’amour' en is letterlijk bedoeld als een liefdeslied voor Dino Olivieri. De premiere vond plaats in 1983 te Parijs. Een paar weken voor zijn dood, in een brief van 7 januari 1983, schreef Vivier aan Thérèse Desjardin: "Het eerste concert in Beaubourg op 14 februari. Ik ben erg nerveus, heb een verschrikkelijke angst, dit stuk is zo rein (het liefdeslied voor Dino). Ik hoop dat het publiek mijn gereduceerde muziek zal begrijpen (...) ze is van een lyrisme dat van elke bombast bevrijd is."

Deze 'gereduceerde muziek' valt ook in andere composities van Vivier te horen. De klanken bewonen een wereld tussen gregoriaans, modaliteit en serialiteit, homoritmiek, bedwelmende melodieën, zorgvuldig gekozen timbres en een zoektocht doorheen het spectrum van iedere klank. Onder meer door de zangeres geen rustpunten te gunnen, naast de noodzakelijke korte momenten van ademhaling, krijgt dit klankstuk een stuwende sfeer ondanks het trage tempo. Dit gevoel wordt verhevigd doordat de compositie evolueert van vier naar twaalf partijen. Deze klinken echter op elk moment als één instrument.

Het is enigszins verbazend te moeten vaststellen dat de meeste teksten omtrent 'Bouchara' met verwondering noteren dat Vivier in deze compositie een zelf uitgevonden taal aanwendde. Er bestaat immers een eeuwenoude traditie betreffende kunsttalen, nonsens verzen, klankpoezie, glossolalie enz. Talrijke componisten in de twintigste eeuw - denken we maar aan Ligeti, Schnebel, Riedl, Kagel - hebben gebruik gemaakt van poëzie en libretti die talige elementen aanwenden die op het eerste gezicht of gehoor niet semantisch geduid kunnen worden. Dat neemt natuurlijk niet weg dat er telkens een betekenis is, soms wordt er gewoon iets meer verbeelding gevraagd. Bij Vivier versterkt de eigen fonementaal de uiting van liefde die nauwelijks in alledaags taalgebruik gevat kan worden. Een verhaal van alle tijden, van alle talen tegelijkertijd. De misthoorn die op het einde van het stuk elektronisch gegenereerd wordt, is als het ware het oriëntatiepunt waar een zoekende geest zich naar kan richten. Voor Vivier was de zoektocht naar liefde er één doorheen zowel leven als dood, in die mate natuurlijk dat beide niet sowieso al met elkaar vervlochten zijn.

Karel Goeyvaerts - Zum Wassermann
Na de hoogbloei van de Vlaamse polyfonie in de vijftiende en zestiende eeuw, was het wachten op Karel Goeyvaerts (1923-1993) om als Vlaams componist de Europese muziekgeschiedenis ingrijpend te beïnvloeden. Samen met ronkende namen als Stockhausen, Nono en Boulez lag hij aan de basis van de radicaal vernieuwende naoorlogse kunstmuziek.
Zijn Nummer 1, een soniate voor twee piano's, wordt algemeen gezien als de start van het serialisme, de strenge compositietechniek die Goeyvaerts later zou verlaten voor een minder radicale, mildere muziektaal. De opera Aquarius, zijn levenswerk, herinterpreteert bet begrip tonaliteit en consonantie. De authenticiteit, de frisse ideeën en directe emotionaliteit maken van de opera een partituur die toegankelijk is voor een ruimer publiek. Aquarius werd deel per deel gerealiseerd en in 1992, een jaar voor zijn dood, afgewerkt.
Zum Wassermann is een van de stadia in de uiteindelijke verwezenlijking van de opera. Het werk bevat het muzikale materiaal van de vier eerste tonelen van het eerste bedrijf. De thematiek van de opera is het drama van de maatschappij. Goeyvaerts werkt aspecten van de veranderende hedendaagse samenleving uit, vanuit een diepmenselijk geloof in een betere wereld. Het 'Vorspiel' heeft de stugheid van een dwangbestaan: de 'letter van de wet', de strenge beperking van persoonlijke gedrevenheid. 'Erwachen' is een felle uitbarsting van vitatiteit, een drang naar autonomie, voortkomend uit de bewustwording van de eigen geaardheid. Het derde deel, 'Wassermann-Gesang' , is de intuïtieve benadering, de vrouwelijke waarneming van de nieuwe vormen van samenleving, waarvan elk gebaseerd op een eigen harmonische situatie. Het daarop naadloos aansluitende vierde deel, 'Zum Wassermann' , symboliseert de 'mannelijke' benadering van rationele opbouw: 'nieuwe wetten'.

Johan Huys over 'Zum Wassermann' : "In de astrologie vervult de zodiak een belangrijke rol, maar van een nog groter belang zijn de cycli van de astrologische tijdperken die zich over duizenden jaren uitstrekken. Momenteel beleven we nog steeds het tijdperk van de Vissen, dat verbonden is met de grote periode van het Christendom. Talrijke gebeurtenissen - oorlogen, natuurrampen, religieuze en morele crisissen enzovoort - wijzen op de nadering van een nieuw tijdperk dat een periode van herstel en evenwicht zal brengen: het Watermantijdperk of Aquarius, dat zal lopen van ca. 2140/2160 tot ca. 4320. Het wordt gezien als een periode van evenwicht en harmonie in de menselijke betrekkingen en van een natuurlijke hiërarchie van menselijke waarden. Helaas, wij zullen het niet meer meemaken. Karel Goeyvaerts, geboren op 8 juni 1923, vond van zichzelf dat hij het evenwicht en de harmonie van het Aquariustijdperk voldoende had bereikt toen hij in 1983 aan zijn groots opgezette gelijknamige opera in twee bedrijven begon. Het eerste stuk dat hij in 1983 componeerde voor kamerorkestbezetting was Zum Wassermann. Bij de creatie door de Nieuwe Muziekgroep - in de Week van de Hedendaagse Muziek, Muzikon vzw, Gent 1986 - werd het als volgt omschreven: 'De lange weg naar het Watermantijdperk wordt geleidelijk aan ontdekt. Elke nieuwe, nog onzekere stap komt tot uiting in de geleidelijke opbouw van een muzikale cel.' Zum Wassermann is in de opera het vierde en laatste deel van het eerste bedrijf, waarin de zoekende mens al te rationeel bezig is en, zoals in een 'American way of life' enkel bezorgd is om onmiddellijke materiële welvaart. Dat loopt verkeerd af. Haperingen worden zichtbaar (én hoorbaar ...) in de opbouw. Alles verbrokkelt en het onhoudbare en uitzichtloze van deze situatie worden ingezien. Het slot van Zum Wassermann is de totale ineenstorting van het 'Pseudo'-Watermantijdperk. Toch is er hoop: in het tweede bedrijf van de opera zal de mens, geleerd door zijn mislukking, zijn tocht naar Aquarius herbeginnen, om uiteindelijk de Heilige Stad te bereiken: een maatschappij zonder leider ... "

Programma :

  • Claude Vivier, 'Bouchara' voor sopraan en ensemble (1981)
  • György Ligeti, Pianoconcerto (1985-1988)
  • Karel Goeyvaerts, Zum Wasserman (1984)

Praktische info :

Spectra Ensemble, Matan Porat & Hanne Roos : Utopia
Zaterdag 15 maart 2014 om 20.15 u
Handelsbeurs - Gent

Kouter 29
9000 Gent

Meer info : www.handelsbeurs.be en www.spectraensemble.com

Extra:
György Ligeti : www.schott-musik.de en youtube
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006
Claude Vivier : brahms.ircam.fr, www.thecanadianencyclopedia.com en youtube
Karel Goeyvaerts op www.matrix-new-music.be, www.cebedem.be en youtube

17:51 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Symposium rond Finse componist Magnus Lindberg in Brugge

Magnus Lindberg Op dinsdag 18 maart organiseert Symfonieorkest Vlaanderen een academische dag over de componist Magnus Lindberg (foto) in het Concertgebouw Brugge. Tijdens dit symposium komen verschillende aspecten van Magnus Lindberg aan bod: zijn oeuvre, zijn werkmethode, zijn carrière, zijn inspiratiebronnen, ...

De Fin Magnus Lindberg (1958) is dit seizoen de centrale componist van het Symfonieorkest Vlaanderen. Hij was Composer in Residence bij de New York Philharmonic en schreef werken in opdracht van onder meer de Berliner Philharmoniker. Hij is zeer goed bevriend met dirigent Esa-Pekka Salonen en werkte reeds voor diverse projecten met hem samen. Uit zijn uitgebreide repertoire selecteerde het Symfonieorkest voor dit seiaoen 4 werken: Feria, Parada, zijn Klarinet- en Vioolconcerto.

Dat Magnus Lindberg veruit de populairste onder de Finse componisten is, komt allicht doordat hij zich nooit helemaal heeft geschikt naar de dictaten van de naoorlogse hedendaagse muziek. Hij studeerde weliswaar in Darmstad, kent de computer door en door en vertolkte als pianist al werk van Boulez, Stockhausen en Berio. Toch is in zijn recente werken vooral de brute energie te horen van de punkgroepen die hem in de jaren 1980 beïnvloedden. Er waait een wervelwind over zijn grote, dramatische fresco's waarin de harmonie vervat ligt tussen spanning en ontspanning... Voor Magnus Lindberg is fysieke contact met de klank tijdens het compositieproces van essentieel belang. Daarnaast heeft hij altijd al de behoefte gevoeld om te communiceren met het publiek. De concertdimensie, met de bijbehorende adrenaline, is voor hem zeer belangrijk.

Magnus Lindberg is tijdens de voorbije twee seizoenen huiscomponist geweest bij de New York Philharmonic Orchestra (2009-2010). Hij is vooral bekend door zijn symfonische werken als 'Feria' en 'Corriente' en staat garant voor degelijkheid en métier. Nochtans geniet hij bij het grotere publiek de naam van 'enfant terrible'. Ten dele terecht misschien, maar ten dele ook zeker niet. Zijn werk getuigt van een grote vakkennis en heeft binnen de hedendaagse muziek een gigantische artistieke kwaliteit. Wie de moeite en tijd neemt om zijn werken grondiger te leren kennen, komt erachter dat in de klankmassa een groot kunstenaar schuilgaat. Lindberg noemt zichzelf 'romantisch' en heeft geen probleem te onderkennen dat hij als modernist teruggrijpt naar voorbeelden uit het verleden, zij het zonder enige vorm van nostalgie.

Programma :

Vanaf 10u30 . Ontvangst
11u - 11u10 . Verwelkoming
11u10 - 11u30 . 'De figuur Magnus Lindberg' (gastspreker Maarten Beirens, journalist & docent)
11u30 - 12u30 . 'Lindberg over Lindberg' (gastspreker Magnus Lindberg)
12u30 - 14u . Lunch & mogelijkheid bezoek Soundfactory Concertgebouw Brugge
14u - 15u . 'Conductors and composers - a 60 year long experience of our Finnish music life and education' (gastspreker Professor Atso Almila, Sibelius Academy Helsinki)
15u - 15u30 . Koffie/thee
15u30 - 17u . Lecture performance: het Vioolconcerto van Magnus Lindberg (gastsprekers Magnus Lindberg en violist Matthew Trusler)
18u - 19u . Bijwonen generale repetitie Symfonieorkest Vlaanderen
20u . Bijwonen concert 'Jupiter' van het Symfonieorkest Vlaanderen

Hoe inschrijven :
De kostprijs voor niet-studenten bedraagt € 25 (incl. catering en concertticket) en € 15 (excl. concertticket)
Deelname voor studenten van samenwerkende conservatoria is gratis (incl. catering en concertticket) mits inschrijving. Bij inschrijving graag vermelding van naam, e-mailadres en studentenkaartnummer.

Schrijf uiterlijk op vrijdag 14 maart 2014 in via stephanie.dierckxsens@symfonieorkest.be of via 050 84 05 87

Deelnemende conservatoria :
Koninklijk Conservatorium Antwerpen
Luca School of Arts (Lemmens, Leuven)
School of Arts (Hogeschool Gent)
Koninklijk Conservatorium Brussel

17:48 Gepost in Concert, Muziek, Nieuws | Permalink |  Facebook