17/04/2014

Symfonieorkest Vlaanderen creëert nieuw werk van Piet Swerts

Piet Swerts Anneleen Lenaerts' ster is rijzend! Als solo-harpiste van de wereldberoemde Wiener Philharmoniker is ze beslist één van de meest gelauwerde harpisten van haar generatie. Ook componist Piet Swerts (foto) raakte gefascineerd door haar talent. Hij componeerde ''Étoiles' als een sfeervol eerbetoon aan deze jonge, muzikale ster. Het harpconcerto van Carl Reinecke behoort zonder twijfel tot de 'ongehoorde muziek' van dit seizoen, zelden uitgevoerd maar absoluut de moeite waard. Hoewel Reinecke minder bekend is dan zijn tijdgenoten Brahms, Mendelssohn en Schumann schreef hij onder meer dit prachtige harpconcerto: charmant en melodieus maar tegelijkertijd romantisch en robuust. Levendige tempi en pittige ritmes kenmerken de Hongaarse dansen van Johannes Brahms. Het vurige zigeunerspektakel El amor brujo van de Spaanse componist Manuel de Falla vervolledigt het programma. Dit ballet in één bedrijf, over een zigeunerin die bezeten is door de geest van een oud-geliefde, is vooral bekend voor zijn prachtige 'Rituele Vuurdans'. Onder leiding van chef-dirigent Jan Latham-Koenig krijg je een elektriserende uitvoering waar de vonken vanaf vliegen.

Doorheen het werk van Piet Swerts (1960) zien we regelmatig dezelfde kenmerken terugkomen. Piet Swerts schrijft voor het overgrote deel in opdracht. Hij is een pragmatisch componist, die stilistisch alle middelen aanwendt om het vooropgestelde doel te bereiken. Hij slaagt er in verscheidene uiteenlopende stilistische kenmerken samen te brengen door zijn uitstekende 'métier', een soepele schrijfstijl die hij aanpast aan de te volbrengen opdracht. Piet Swerts hecht veel belang aan de vormconstructie. De vorm groeit met en vanuit de muziek en meestal zien we bij de werken dat de verschillende delen nauw bij elkaar aanleunen en vaak organisch in mekaar vloeien. In de verwerking van het materiaal zien we bij de componist een grote beheersing. De verwerkingswijzen zijn nooit gezocht complex. Hij integreert imitatie, polyfone verweving en schuivende panchromatische gehelen. Swerts gaat vaak erg ver in de motiefverwerking, met werken waarvan de muzikale kern van de volledige compositie kan worden herleid tot één kiemcel. Deze concentratie op de kleine cel leidt ofwel tot korte gebalde periodes, ofwel houdt hij deze concentratie langer vol. Er is ofwel een afwisseling tussen mooi opgebouwde climaxen ofwel een stilstand in de muzikale beweging. Voor omvangrijke composities hanteert Swerts vaak het procédé van de 'finale-compositie', waarbij hij vertrekt van het einde van de compositie, wat in die gevallen het substantiële deel van de compositie is, om dan van achter naar voor de compositie af te werken. (*)

Programma :

  • Johannes Brahms, Hongaarse dansen nrs. 1, 3 en 10
  • Carl Reinecke, Harpconcerto in mi klein, opus 182
  • Piet Swerts, Étoiles (creatie)
  • Manuel de Falla, El amor brujo, suite voor orkest, G. 69

Praktische info :

Symfonieorkest Vlaanderen & Anneleen Lenaerts : Brahms, Reinecke, Swerts, De Falla
Maandag 21 april 2014 om 20.00 u
O.L.V Ter Duinenkerk - Koksijde


Meer info : symfonieorkest.be
------------------------------
Zondag 27 april 2014 om 15.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en symfonieorkest.be
------------------------------
Maandag 28 april 2014 om 20.00 u
Bozar - Brussel

Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en symfonieorkest.be
------------------------------
Dinsdag 29 april 2014 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en symfonieorkest.be

Extra :
Piet Swerts : www.pietswerts.be, www.cebedem.be, www.matrix-new-music.be (*) en youtube

12:44 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

15/04/2014

Buiten de grenzen : Discord Workshop creëert muziek uit 'het land zonder muziek'

Discord Workshop Een zekere Oscar Schmitz noemde Engeland ooit 'het land zonder muziek'. Wel nu, Schmitz is dood. Wie Huddersfield zegt, zegt muziek en vooral hedendaagse muziek. Naast het bekende jaarlijkse festival huisvest het stadje een gerenommeerde universiteit met dito muziekdepartement. Reden genoeg voor de hemelbestormers van Discord Workshop om zich aan een trip over het kanaal te wagen. Ze verbroederden er met de compositieklas en keerden terug met vijf kraakverse werken voor hun eigenzinnige bezetting. En eigenzinnig is ze zeker of hoe noemt u anders piano, hoorn, elektrische gitaar, viool en contrabas op één podium?

Het concept van ensemble Discord Workshop kwam reeds in 2012 tot stand wanneer Takao Hyakutome, Corey Klein en Nico Couck elkaar ontmoetten tijdens de 46ste Internationale Ferienkurse für Neue Musik Darmstadt. In 2013 vervoegden Pieter Lenaerts en Tomoko Honda zich bij het trio, en het ensemble werd gevormd. Het is omwille van de doorgedreven toewijding tot hedendaagse muziek dat dit kwintet de grenzen van kamermuziek wil aftasten.

Discord Workshop tracht zowel componisten als uitvoerders er toe aan te zetten om het proces van creatie en interpretatie opnieuw te verkennen. Door het opbouwen van samenwerkingen wil het kwintet de hedendaagse uitvoeringspraktijk wederom in vraag stellen. En door zich toe te spitsen op de jongste generatie van componisten, oogt het ensemble op kwalitatieve en avontuurlijke uitvoeringen.

Praktische info :

Concert Discord Workshop
Donderdag 17 april 2014 om 20.00 u
Miryzaal - Conservatorium Gent

Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : schoolofartsgent.be

17:19 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Europese tournee tauberbach doet Gent, Brussel en Antwerpen aan

tauberbach De aanzet voor tauberbach was een simpele vraag tussen twee artiesten die elkaar bewonderen, regisseur Alain Platel en actrice Elsie de Brauw: wil jij met mij een voorstelling maken? Het vertrekpunt voor tauberbach is een project van Artur Zmijewski, die een dovenkoor in Leipzig Bach liet zingen zoals dat volgens hen klinkt. Een ander uitgangspunt voor de voorstelling is de documentaire Estamira over een schizofrene vrouw, die in Brazilië op een vuilnisbelt leeft en er een unieke manier van communiceren met haar omgeving heeft ontwikkeld. Elsie de Brauw heeft haar rol op deze vrouw geïnspireerd en de dansers zijn haar medebewoners in deze apocalyptische wereld. Er werd gezocht naar bewegingen die ontstaan wanneer de dansers kruipen in dat stukje van hun hoofd waar de beschaving nog geen vat op heeft gekregen. Het is een onderzoek dat zich sedert vsprs (2006) ontwikkelt in de voorstellingen van Alain Platel en omschreven kan worden als 'bastaarddans'. De muzikale leiding is in handen van Steven Prengels, die eerder al samenwerkte met Alain Platel voor Gardenia (2010) en C(H)OEURS (2012).

Praktische info :

tauberbach
Do 17, vrij 18, za 19, wo 23, do 24, vrij 25 en za 26 april 2014, telkens om 20.00 u
Zondag 27 april 2014 om 15.00 u
NTGent

Sint-Baafsplein 17
9000 Gent

Meer info : www.ntgent.be en www.lesballetscdela.be
-------------------------------
Wo 30 april, do 1, vrij 2 en za 3 mei 2014, telkens om 20.00 u
KVS Bol - Brussel

Lakensestraat 146
1000 Brussel

Meer info : www.kvs.be en www.lesballetscdela.be
-------------------------------
Wo 14, do 15 en vrij 16 mei 2014, telkens om 20.00 u
deSingel - Antwerpen

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.lesballetscdela.be

Extra :
Steven Prengels : www.stevenprengels.com, www.cebedem.be en youtube

17:06 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

More Music! Vierdaagse avontuurlijke muzikale trip in Brugge

Christian Marclay Van 16 tot 19 april organiseren Concertgebouw Brugge en Cactus Muziekcentrum voor de tweede keer More Music!
Deze samenwerking resulteert opnieuw in een boeiende mix van op het eerste gezicht uiteenlopende muzikale werelden. Het festival neemt het publiek mee op een avontuurlijke muzikale trip van singer-songwriter en spoken wordperformers tot elektronica en uitdagende multimediale projecten: van Christian Marclay (foto) en Herman Kolgen tot Amatorski, Mount Kimbie en Madensuyu.

Dit vierdaagse festival vindt plaats in de knappe architecturale biotoop van het Concertgebouw, een creatie van het architectenduo Paul Robbrecht en Hilde Daem. In dit hedendaagse kader presenteert Spookhuisje vier dagen een eigen parcours: A Track. Hij nodigde een 13-tal bevriende en inspirerende artiesten uit diverse artistieke disciplines uit om te participeren.

Op woensdag en donderdag komen de liefhebbers van audiovisuele hoogstandjes aan hun trekken. Christian Marclay was al te gast in de grootste kunstenhuizen ter wereld, zoals het MoMA. Het ensemble MAZE brengt op woensdag een aantal werken van hem, waaronder enkele geniale 'video scores'. Herman Kolgen doorbreekt op donderdag op sublieme wijze de grens tussen hedendaagse muziek, elektronische muziek en digitale kunst. Op vrijdag en zaterdag proeft het publiek van een eclectische mix van pop, rock, electronics en het werk van singer-songwriters. Amatorski brengt op vrijdag de live première van 'From Clay to Figures'. Dezelfde avond staan in het Concertgebouw ook Spookhuisje en Inwolves op de agenda. Ook zaterdagavond heeft More Music! een bomvol programma in petto: met Mount Kimbie, de Belgische MadensuyuJohn Kameel Farah en Douglas Dare weten muziekliefhebbers waar ze die avond moeten zijn. 

Werd het kunstparcours dat More Music! traditiegetrouw vergezelt vorig jaar uitbesteed aan de grillen van Flying Horseman en Dans Dans-frontman Bert Dockx, dan is het dit jaar Raphael Absolonne, beter bekend als Spookhuisje, die voor een inspirerende visuele aankleding van het Concertgebouw mag zorgen. Hij werkt rond de abstracte ondertitel 'Distant Bohemian Dream' en nodigt ongeveer 15 bevriende kunstenaars uit om hun werk in de gangen uit te stallen. Hoe dan ook staat dromen centraal in de instrumentale muziek waar Spookhuisje om bekend staat. Haar duistere gitaarstukken nemen de luisteraar mee in een diepe trance, die de band live soms nog wat aandikt door met deinende videobeelden te werken. Wanneer doorheen de bezwerende riedels ineens een piepende fluit komt priemen, lijkt het alsof een Oosterse slangenbezweerder zich met vunzige underground rock uit lang vervlogen tijden komt moeien. Omdat Spookhuisje de centrale gast is op deze editie van More Music!, speelt het op Goede Vrijdag (15 april) echter geen traditionele set. Een heel aantal muzikanten zullen in de coulissen staan om Raphael Absolonne te vervoegen. Onder meer de bands Credi In Te Stesso (met Absolonne op gitaar) en Dark Iglesias (idem) zijn van de partij. Bovendien kan wie gitaarpower wil daags nadien eveneens bij Madensuyu terecht. Op hun laatste plaat 'Stabat Mater' wekken Pieterjan Vervondel en Stijn De Gezelle en brutale oerkracht op, een waarin emoties in al hun puurheid doorheen schemeren. Met primitieve kreten hitsen ze hun eigen gitaarwereld én hun publiek op, in wat een poging lijkt de muziek zelf op te heffen en alleen ongebreidelde energie over te houden.

Een van de meest spraakmakende namen die vorig jaar More Music! aandeed, was Ryoji Ikeda. Ook dit jaar zet het festival in op soortgelijke multimediakunst. Waarom immers de superieure akoestische mogelijkheden van het Concertgebouw niet ten volle benutten? Inderdaad doet de organisatie er goed aan de zaal met al haar mogelijkheden voor even uit te lenen aan mensen die de klank van instrumenten niet zomaar voor lief nemen, maar wat vanzelfsprekend is in vraag durven stellen en geluiden als het ware opnieuw durven ontdekken. Concerten op poten zetten in een context die een ordinaire festivalervaring hoe dan ook overstijgt, is op zich al lovenswaardig en des te boeiender is het dat Cactus er alles aan doet om exclusieve figuren aan de speciale locatie te koppelen. Zo is het Christian Marclay die op woensdag 16 april voor de eerste baldadigheden van het festival zal zorgen. Grenzen tussen verschillen kunsttakken heeft de man altijd al absurd gevonden. Hij is tegelijk beeldend als audio-kunstenaar en zijn werken kunnen bijgevolg noch onder de noemer installatie, noch als puur muziek gecatalogeerd worden. Vanuit de geluiden die de werkelijkheid overheersen, zoals telefoons of klokken, ontwikkelt hij een eigengereide narratieve melodie. Film en fotografie voegt hij nog aan die experimentele klankbrijen toe. Het totaalpakket vormt een videopartituur, zoals het Nederlandse Maze ensemble er twee live zal brengen. Bedoeling is om het wonder van het alledaagse onder de aandacht te brengen: niet in transcenderende schoonheid, maar in de kleine details van het bestaan vindt Marclay een aanleiding om van het leven te houden. Dat hij met zijn holistische visie op audiovisuele kunst heel wat navolging heeft gekregen, bevestigde Time Magazine door Marclay in 2012 op te nemen in haar jaaroverzicht met de 100 meest invloedrijke personen. Daags na de passage van Marclay wordt de fakkel overigens doorgegeven aan Herman Kolgen. Deze Canadees creëert live en exposeert, kortom zijn werk situeert zich op de breuklijn tussen performance en museale sculptuur. In 'Dust' koppelt hij het idee van kleine deeltjes die samen fijnstof vormen aan de kleine klankcellen, zeg maar "geluidspartikels", die - wanneer ze geordend worden - muziek vormen. 'Train Fragments' is dan weer een eerbetoon aan Steve Reichs 'Different Trains': boven trage beelden plaatst Kolgen virtuoos slagwerk, in een repetitieve ordening die ook ander werk van hem kenmerkt. Dat hij zijn treinfragmenten in Parijs kon opvoeren met leden van het Ensemble Intercontemporain, zegt iets over de status die Kolgen vandaag geniet binnen de klassieke avant-garde. Of Goede Vrijdag écht goed wordt, zal niet alleen van Spookhuisje, maar ook van Amatorski afhangen. Wie het bij het horen van die naam hoort donderen in Keulen, heeft de voorbije jaren waarschijnlijk niet op planeet Aarde doorgebracht. Pas opgericht in 2008, lieten de Gentenaars zich twee jaar later al opmerken in de finale van Humo's Rock Rally. Drie MIA-nominaties en een schare fans later, bleef het de laatste maanden opvallend stil rondom Inne Eysermans en haar bijna even verlegen kwartetgenoten. Reden daarvoor was dat 'From Clay To Figures' werd ingeblikt, de opvolger van hun opmerkelijke langspeler 'TBC'. De groep wil in de toekomst van haar geheimzinnige imago af: de sound moet toegankelijker worden, hopelijk zonder die sympathieke en herkenbare sprookjesachtige toets te verliezen. Of ze dat klaarspelen, zal blijken tijdens de live première van hun nieuwste worp. Daaraan gaat overigens een concert van Inwolves vooraf, een band die zich in een soortgelijk schimmig vaarwater als Amatorski bevindt. Dromerijen, uitgesponnen en meanderende songs die zich aan hun eigen structuur ontworstelen zijn het handelsmerk van dit Belgische trio, dat tot op heden live steeds weer niet bleek wat sceptici er op voorhand over dachten. Het ongrijpbare op een creatieve manier verklanken: Inwolves zet het zeurende buikgevoel van een verliefde puber vlinderachtig mooi op muziek.

De slotdag (een Stille Zaterdag die helemaal niet stil zal zijn) is kwantitatief de meest indrukwekkende. Na Madensuyu staat nog Mount Kimbie geprogrammeerd, het Britse elektronica-duo bestaande uit Kai Campos en Dominic Maker. Leken beide heren met 'Crooks & Lovers' vijf jaar geleden een uitnemend debuut op zak te hebben waarin beukende beats naast meer soundscape-achtige klankpoëzie kwam te staan, dan verraste hun meest recente langspeler 'Cold Spring Fault Less Youth' door een andere koers te kiezen. Welk genre men ook bedenkt, voor die bijna drie kwartier durende plaat schiet elke aanduiding tekort. Een dansbare, jachtige song kan bij hen in een mum van tijd omslaan in een meditatieve oase. Het is dan ook niet onwaarschijnlijk dat beide heren live heel wat wateren zullen bezeilen. Een ode aan de diversiteit? Het kan. En daarmee zou More Music! dit jaar eindigen met een concert dat haar visie in een notendop samenvat. Sluit het festival haar deuren na de volumeknop aardig te hebben opengedraaid, dan begint de laatste dag van de vier echter opvallend intiem. Douglas Dare, op tournee te zien en te horen in het kielzog van de inhoudelijk zeer verwante Ólafur Arnalds, leent zijn larmoyante stem aan eerlijke nummers. Wie de term huilerig wil bovenhalen, gaat voorbij aan de uitstekende arrangementen die zijn eerste ep 'Seven Hours' kenmerken. Kleine percussieve laagjes onder de bovenstroom van een klaviermelodie zorgen voor diepte. Toch blijft de singer-songwriter erg authentiek: hij verstopt zich niet achter een uitstekende productie, want daarvoor zingt en speelt hij te goed. Ook Benjamin Clementine doet zijn verhaal gezeten aan de piano. Hij week een aantal jaar terug uit naar Parijs en werd er dakloos. Was het dat sociaal onrecht dat het vuur waarvan zijn muziek overloopt, deed ontbranden? Scoort Dare nog met de zuiverheid van zijn vocalen, dan gaat het bij Clementine om hoe doorwrocht zijn teksten en zijn van overbodige geluiden ontdane muziek is. De rauwheid en de troost die daarin gevonden kunnen worden, maken hem tot een intense verschijning om live te bewonderen. De laatste naam op de affiche is overigens lang niet de minste. Van formules bedient de in Palestina geboren Canadees John Kameel Farah zich niet: ter plekke gooit hij piano, synthesizer, klavecimbel en orgel door elkaar, eventueel nog eens live verwerkt met de laptop. Met welk onschuldig, miezerig idee zijn concerten ook beginnen, vaak groeien ze uit tot een ervaring die enorme proporties aanneemt, alsof Kameel Farah een pak muziekgeschiedenis probeert in ongeveer een uur concert te proppen. More Music! houdt de vinger aan de pols, maar verwijst met dit concert ook naar het verleden. Binnen de muren van het Concertgebouw, dat elk seizoen opnieuw streeft naar een synthese tussen heden en verleden, kan dat alleen maar een klinkend resultaat geven.

Praktische info :

More Music!
Van woensdag 16 t.e.m. zaterdag 19 april 2014
Concertgebouw Brugge

't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.moremusicfestival.be

Bron : Artikel gedeeltelijk overgenomen van Kwadratuur.be

Extra :
More Music! Met (méér) klinkend resultaat, Jan-Jakob Delanoye op Kwadratuur.be, 1/04/2014

14:15 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

10/04/2014

M&M-ploeg van Logos buigt zich over dualiteit van zijn of niet-zijn

Dominica Eyckmans Een windei, een koekoeksei of ... een dood ei. Een paradox, want hoe kan een ei nu dood zijn als het aan alle leven voorafgaat? De M&M-ploeg van Logos buigt zich deze maand over deze dualiteit van zijn of niet-zijn en doet dat met een lenteproduktie waarin hoop en ook wel een vleugje tragiek tesamenkomen. Het nieuwe geluid dat met die lente gepaard gaat, is voor rekening van het vertrouwde, steeds meer uitbreiding nemende robotorkest. Zo stelt Logos naar aanleiding van deze produktie de nieuwe robot Rodo voor: een reusachtig uitvergrote speelgoedpiano met bronzen staven...

Laat je meeslepen door het fascinerende spel tussen mensenlichaam en machine. Interaktief bewegingsteater zoals jr het maar op een plaats kan meemaken: de Logos tetraeder. Met bijdragen en creaties van de vaste dansers en performers: Dominica Eyckmans, Moniek Darge, Emilie De Vlam, Kristof Lauwers, Sebastian Bradt & Xavier Verhelst. Produktieleiding en robotbouw: Godfried-Willem Raes.

Praktische info :

M&M : Dood ei
Woensdag 16 april 2014 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

23:31 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Dafne Vicente-Sandoval in dialoog met improvisatoren Ferran Fages en Bonnie Jones in Q-O2

Dafne Vicente-Sandoval Dafne Vicente-Sandoval verkent geluid via improvisatie, hedendaagse muziekperformances en geluidsinstallaties. Haar hoofdinstrument daarbij is de fagot. Haar persoonlijke aanpak richt zich op de breekbaarheid van klanken en het ontstaan ervan binnen een gegeven ruimte. Ze beschouwt muziek veeleer als een onderbreking van de voorafgaande stilte dan een niet contextueel en autonoom discours. Het analytische gebruik van haar instrument staat centraal in haar kunst. Ze versterkt de fragmenten via minuscule microfoontjes, verborgen in haar instrument. Deze explosieve versie van haar toon wordt nu en dan gecombineerd met het traditionele fagotspel wat resulteert in een auditieve discontinuïteit tussen buiten en binnen, tussen het geheel en de onderdelen – een soort van omgekeerd geconstrueerde uitwas.

Momenteel treedt Dafne Vicente-Sandoval op in duo met Klaus Filip, Bonnie Jones, Angélica Castelló en Xavier Lopez. Ze werkte recent nog samen met componisten als Peter Ablinger, Richard Barrett, Hanna Hartman, Klaus Lang, Michael Maierhof en Éliane Radigue. Dafne Vicente-Sandoval was te gast op verschillende festivals: Konfrontationen (Nickelsdorf/Oostenrijk), de Salzburger Festspiele (Oostenrijk), Sounding-D (Duitsland), Huddersfield Contemporary Music Festival (Groot-Brittannië), No Idea Festival (Texas/US) en Visiones Sonoras (Morelia/Mexico).In april 2012 nam ze 'Solo II' en 'Praha' op, twee composities van Jakob Ullmann, uitgebracht bij Edition RZ die deel uitmaken van de cd-box 'Fremde zeit addendum'.

Dafne Vicente-Sandoval : "Mijn instrumentaal onderzoek heeft zich de laatste jaren toegespitst op twee pijlers: een reflectie rond de fagot als object dat gestalte geeft aan een zekere muzikale westerse traditie; een radicale ingreep waarbij het instrument letterlijk uit elkaar wordt gehaald, een spel met het geheel maar ook met de onderdelen. Dit verkennend onderzoek heb ik echter nooit gezien als een doel op zich. Het is veeleer een kwestie van nagaan hoe deze twee verschillende gebruiksvormen invloed uitoefenen op de muzikale handeling, niet alleen op de klankproductie maar ook op mezelf, als voorbrengster van die klank.

Mijn residentie bij Q-O2 is de gelegenheid om beide aspecten uit te diepen (akoestisch/versterkt; geheel/onderdelen) die respectief zullen worden gebruikt in dialoog met twee improvisatoren: Ferran Fages en Bonnie Jones.

Het eerste duo is een ontmoeting. We hebben gekozen voor een erg specifiek klankmateriaal: de scherpe boventonen van mij, de feedbacks van Ferran. De keuze van dit beperkte palet werd gemaakt omdat beide materialen een vergelijkbare inherente fragiliteit vertonen. De muziek die wij willen creëren zal het resultaat zijn van deze ambivalentie tussen instrumentale controle en duidelijke chaos, tussen 'faire' en 'laisser faire'.

Het tweede duo is de voortzetting van een lopende samenwerking. Bonnie en ik hebben vorig jaar gewerkt rond klankschommelingen van metaal, hout en gedrukte schakelingen. Onze aanpak exploiteert de opeenstapeling van uiteenlopende fraseringen, die voortvloeien uit onze respectieve fysieke remmingen: de ademhaling en de aanslag.

Praktische info :

Dafne Vicente-Sandoval & Ferran Fages
Zaterdag 12 april 2014 om 20.30 u
Q-O2 - Brussel
Gratis toegang


Meer info : www.q-o2.be
----------------------------------
Dafne Vicente-Sandoval & Bonnie Jones
Dinsdag 22 april 2014 om 20.30 u
Q-O2 - Brussel
Koolmijnenkaai 30-34
1080 Brussel
Gratis toegang


Meer info : www.q-o2.be

22:40 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

31/03/2014

Oxalys brengt Canteloube Chants in een bewerking van Annelies Van Parys

Annelies Van Parys De samenwerking tussen Oxalys en componiste Annelies Van Parys (foto) tijdens het vorige concertseizoen heeft iedereen van de sokken geblazen: dit was een Pelléas & Mélisande om in te lijsten! Op vraag van AMUZ treedt deze succesformatie opnieuw aan, ditmaal in het gezelschap van stersopraan Claire Lefilliâtre en Joseph Canteloube - of beter: diens meesterlijke Chants d'Auvergne.

Met hun rijke waaier aan timbres en kleuren zijn de Chants d'Auvergne de ultieme hommage aan de geboortegrond van de componist. Canteloubes liedarrangementen laten de boer zingen en het koren ruisen - geen sobere verstilling hier, maar een muzikale weelde die de pracht van het landschap echoot en evoceert. Een kolfje naar de hand van Annelies Van Parys die met dit bonte palet aan de slag gaat voor een voorstelling op maat van kamerensemble Oxalys.

Praktische info :

Claire Lefilliâtre & Oxalys : Canteloube Chants!
Zaterdag 5 april 2014 om 21.00 u
(inleiding door Stephan Weytjens om 20.15 u )
AMUZ - Antwerpen
Kammenstraat 81
2000 Antwerpen

Meer info : www.amuz.be en www.oxalys.be

Extra :
Annelies Van Parys : www.anneliesvanparys.be , anneliesvanparys.spaces.live.com, www.matrix-new-music.be en youtube

14:14 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Performance-concert Interchange in Veilinghuis Bernaerts

Interchange 'Interchange' is een performance-concert waar improvisatie wet is. Kunstenaar Koen Broucke nodigt bevriende musici en performers uit: Mauro Pawlowski, Liesbeth Devos, Peter Holvoet-Hanssen, Jan Michiels, Geert Hellings (Stanton), Nicolas Rombouts (Dez Mona), Lucas Blondeel, Piet Van Bockstal, Frederik Croene, Giovanni Barcella, Anastassya Savitsky, Benjamin Kahn en Antoine Broucke. Presentatie: Kirsten Lemaire.







Praktische info :

Interchange
Zaterdag 5 april 2014 om 20.00 u
Veilinghuis Bernaerts - Antwerpen

Museumstraat 25
2000 Antwerpen

Meer info : www.infocultuur.be

13:55 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Blow brengt virtuoze en uitdagende werken voor sax en percussie in Heist-op-den-Berg

Blow Doorheen het programma 'Surprising Sax & Percussion' wil Blow het publiek laten kennismaken met enerzijds de boeiende wereld van de hedendaagse kunstmuziek en anderzijds de opvallende bezetting van het ensemble. Het accent ligt onmiskenbaar op vernieuwing. Blow kiest daarbij voor recente composities van zowel internationale namen als componisten dichter bij huis, waaronder Philippe Hurel en Wim Henderickx.  ‘Surprising Sax & Percussion’ geldt als het visitekaartje van het ensemble. Het bevat de meest virtuoze en uitdagende werken uit een jarenlange repertoirestudie die beide musici samen voerden tijdens hun opleiding 'Advanced Studies in Contemporary Art Music Performance' aan het Lemmensinstituut. Met een afwisselend en flitsend programma neemt Blow het publiek mee tijdens een spannende muzikale ontdekkingsreis die elkeen zal verbazen.

Blow combineert saxofoon en percussie in een opmerkelijk nieuw ensemble. De uitgebreide mogelijkheden van beide instrumenten verenigen een brede waaier van vernieuwende klanken in een uitdagend repertoire. Voeg hieraan de virtuositeit van beide uitvoerders toe en het resultaat is verrassend anders! Saxofonist Andy Dhondt en percussionist Vincent Caers richtten Blow op tijdens hun gezamelijke opleiding 'Advanced Studies in Contemporary Art Music Performance' aan het Lemmensinstituut te Leuven. Onder leiding van gerenommeerd pianist en specialist hedendaagse muziek Geert Callaert volgden ze een doorgedreven repertoirestudie in de moderne kamermuziek. Individueel kregen ze regelmatig les van saxofonist Jan Vandemoortele en percussionist Carlo Willems. De Nederlandse componist Sander Germanus verzorgde de theoretische achtergrond.

Blow kwam in de kijker met concerten in het sTUK in Leuven, de Academiezaal in Sint-Truiden, het kasteel van Poeke en het Egmontkasteel te Zottegem. Lovende reacties volgden, en een eerste erkenning kon dan ook niet uitblijven. In 2011 werd Blow laureaat van de Forte-audities, een organisatie van de provincie Limburg. De jury prees het uitstekende samenspel en de gedurfde programmakeuze, waarbij de kwaliteiten van elk van de uitvoerders het geheel tot een hoog niveau tilden. Blow is ook te horen in een opname van 'A batons rompus' van de Franse componist Philippe Hurel op de cd 'Mysterious Morning' (Pavane).

In de repertoirekeuze ligt het accent onmiskenbaar op vernieuwing. Blow kiest voor recente composities van zowel internationale namen als componisten dichter bij huis. Op het programma staan werken van Philippe Hurel, Karlheinz Stockhausen en Shawn Crouch naast muziek van Wim Henderickx, Jacqueline Fontaine en Jacob Ter Veldhuis.

Blow treedt ook op als solist met ensemble in composities van Harrisson Birtwistle en Geert Callaert. In de toekomst is het duo vastbesloten opdrachten te geven voor nieuw werk van Belgische en internationale bodem. Zo wil Blow een breed publiek laten kennismaken met de boeiende wereld van de hedendaagse kunstmuziek. Door voortdurend grenzen af te tasten en het gevestigde in vraag te stellen, wil Blow een bijdrage leveren aan een verrijkende muzikale cultuur. De unieke combinatie saxofoon en percussie vormt daarbij een grote troef!

Programma :

  • Wim Henderickx, African Suite (BE, 2007)
  • Misha Sporck, Reflections (NL, 2010)
  • Shawn Crouch, Suspended Contact (VS, 1999)
  • Carlos Grätzer, Transmutango (FR-ARG, 1999)
  • Ned McGowan, Urban Turban (VS-NL, 2001)
  • Philippe Hurel, A bâtons rompus (FR, 2008)
  • Guillermo Lago, Canciones Flamencas (NL, 2011)

Praktische info :

Blow : Surprising Sax & Percussion
Donderdag 3 april 2014 om 20.00 u
Schouwburg CC Zwaneberg - Heist-op-den-Berg

Cultuurplein 1
2220 Heist-op-den-Berg

Meer info : www.zwaneberg.be en www.blowmusic.be

Extra :
Wim Henderickx : www.wimhenderickx.com, www.matrix-new-music.be en youtube
Misha Sporck : www.mishasporck.nl
Shawn Crouch : shawncrouchmusic.com
Carlos Grätzer : www.carlosgraetzer.com
Ned McGowan : nedmcgowan.com
Philippe Hurel : brahms.ircam.fr, www.philippe-hurel.fr en youtube
Guillermo Lago : home.kpn.nl/guillermolago

01:30 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Uitgebreid muziekluik Courtisane Festival met o.a. Julius Eastman, Akio Suzuki & Christina Vantzou

Courtisane Festival De dertiende editie van Courtisane Festival - van woensdag 2 tot en met zondag 6 april in Gent - is een avontuurlijke reis door de wereld van cinema en een cinema van de wereld die vaak onzichtbaar blijft. Het programma biedt een staalkaart van uitdagend cinematografisch werk, wars van conventies, genres, disciplines en formats. In die geest stelt Courtisane Festival zich open als een hub voor prikkelende dialogen en enthousiaste ontmoetingen tussen beeld en verbeelding, zien en inzien, kijken en leren. Films om te ontdekken, verrassende concertavonden en diverse flankerende events vormen de line-up van deze editie.

De centrale gast van deze editie is Ken Jacobs, de Amerikaanse experimentele filmmaker van onder andere 'Blonde Cobra' en 'Star Sprangled to death'. Het festival wordt woensdagavond geopend in Minard met twee films: 'Let me count the ways' van Leslie Thompton en het Portugese 'Redemption' van Miguel Gomes. De avond wordt afgesloten met een concert/performance van het duo Akio Suzuki en Aki Onda. Een andere aanrader is bijvoorbeeld de vertoning op 5 april in Sphinx van de film 'Til Madness Do Us Part', over een geïsoleerde psychiatrische instelling in China. Ook de lezing van Angela Melitopoulos en Bettina Knaup op 3 april in Minard belooft vonken te geven. Hoewel de focus op film blijft liggen, is er ook een behoorlijk uitgebreid muzikaal luik, waarin bijvoorbeeld ook de pianocomposities van de Afro-Amerikaanse componist Julius Eastman een plaats zullen krijgen.

Muziek en performances
Courtisane Festival heeft naast een stevige dosis videowerk ook enkele concerten in samenwering met Vooruit in petto. Op het programma staat onder meer een performance van de legendarische Japanner Akio Suzuki die het podium met Aki Onda deelt. Daarnaast is er muziek voor maar liefst vier piano's van de met pop flirtende minimalist Julius Eastman, evenals een concert vol subtiele drones van Wanda Group en Christina Vantzou die zich op de grenzen van intieme post-klassieke muziek begeeft.

Opening night: Akio Suzuki & Aki Onda - wo 2/04 om 22.30 u in de Minard
De Japanse kunstenaar Akio Suzuki begon zijn artistieke carrière in 1963 met het naar beneden gooien van een met rommel gevulde emmer op de trappen van een station. hij verwachtte dat dit een aangenaam ritme zou veroorzaken. Bijna 50 jaar later staat de wens om te horen en te luisteren in zijn werk nog steeds centraal. Suzuki is een performer, instrumentenbouwer, uitvinder, muzikant en sjamaan gecombineerd in één van de meest intrigerende figuren in onze geluidswereld. Zijn muziek en performances zijn eenvoudig en puur. Deze avond gaat hij muzikaal in dialoog met de Amerikaans / Japanse muzikant, componist en beeldend kunstenaar Aki Onda, vooral bekend voor zijn field recordings en Cassette Memories project.

Frederik Croene, Bob Gilmore, Stéphane Ginsburgh & Reinier van Houdt : Julius Eastman, Crazy nigger & Gay Guerilla - vrij 4/04 om 22.00 u in de Minard
Julius Eastman studeerde met grote namen als George E. Lewis, Morton Feldman en Lukas Foss. Alles wees op een mooie toekomst voor deze componist. Tegen 1980 speelde Eastman muziek in heel Europa en de Verenigde Staten en maakte hij onmiskenbaar deel uit van de bloeiende downtownscene in New York waar hij opnames maakte met o.a. Arthur Russell en Meredith Monk. Maar ondanks dat alles kreeg zijn zelfdestructief gedrag uiteindelijk de bovenhand. De weinige opnames en partituren van zijn muziek waren in het wild verspreid en het is nog niet zo lang geleden dat een selectie van zijn werk eindelijk beschikbaar werd en duidelijk maakte dat deze 'vergeten minimalist' onwaarschijnlijk briljant was. De titels van zijn werken zijn sprekend voor de rebelse houding van Eastman, iemand die elk compromis schuwde en aan de basis lag van een oeuvre dat blijft aanspreken en verbazen.
De composities Crazy Nigger en Gay Guerilla voor 4 piano's worden uitgevoerd door Frederik Croene, Bob Gilmore, Stéphane Ginsburgh, Reinier van Houdt.

Wanda Group / Christina Vantzou - za 5/04 om 22.00 u in de Minard
Als er iemand een prijs voor de meest pakkende en originele albumtitels verdient, dan is het Louis Johnstone, aka Wanda Group. Bruisend van creativiteit, schrikt de bijhorende muziek niet terug van een veelzijdig geluid. Ook dit concert zit boordevol geweven ambient, betoverende vervormingen, gekraak en gesis. De Amerikaanse artistieke duizendpoot Christina Vantzou werkt en woont sinds 2003 in Brussel. Met synthesizers, samples en haar stem zette ze erg nauwkeurige composities neer. Dit concert belooft lieflijke details, melancholische tonen en diep akkoorden. Kortom, een klankwereld die balanceert op de kruising van klassiek en elektronica met een unieke sound als resultaat.

Wanda Group is het project van muzikant, twitterprofeet en allround enigma Louis Johnstone (UK) die paranoia via krakende elektronica omzet in subtiele drones, doorprikt met vertraagde, licht beschadigde beats. Via labels als NNA Tapes, Astro:Dynamics en Opal Tapes bracht Johnstone de voorbije jaren een aantal fenomenale releases uit die hem tot één van de meest in het oog te houden ambient en elektronica producers katapulteerde. De jonge Grieks-Amerikaanse componiste en cinéaste Christina Vantzou woont al een geruime tijd in Brussel. De muziekwereld leerde haar aanvankelijk kennen als videokunstenares, animator & keyboard-speler bij de band The Dead Texan die ze samen met Adam Wiltzie oprichtte. Na haar solodebuut N°1, waarmee ze doorbrak in in de hedendaags klassieke muziekwereld, presenteert ze nu drie jaar later met 3 strijkers, een harpist & video haar langverwachte N°2 tijdens het Courtisane festival.

Ken Jacobs & Aki Onda : Nervous Magic Lantern - zo 6/04 om 20.30 u in de Minard
Als één van de founding fathers van de Amerikaanse experimentele film kan de impact van Ken Jacobs op cinema niet overschat worden. Hij is een ware pionier die als filmmaker na een carrière van meer dan 50 jaar meer dan ooit innovatief en productief is. In zijn recent werk blijft hij de kijker verrassen met projecten die de schijnbaar eindeloze mogelijkheden van het creëren met licht en bewegende beelden aftasten. Jacobs sluit het festival af met een indringende Nervous Magic Lantern audiovisuele performance met live muziek van Aki Onda.
De Nervous Magic Lantern is een manifestatie van Jacobs' 'paracinema'. Deze extatische, langdurige, hallucinante, driedimensionale kijkervaring, beschrijft hij beeldend als 'cinema zonder film of elektronica'. Door de combinatie van aspecten van zijn eerdere Nervous System apparatus met een traditionele toverlantaarn, creëert Jacobs een denkbeeldige droomwereld waar de toeschouwer wordt ondergedompeld in abstracte, roterende visioenen. Met deze performance keert Jacobs terug naar de oorsprong van film en onderstreept hij het belang van de pre-cinema in zijn werk. Vóór de uitvinding van de celluloid filmdrager keken mensen gebiologeerd naar de Fantasmagoria (een lamp, lens en geschilderde dia's); vandaag transformeert Jacobs handgemaakte collages in onmogelijke en onvergetelijke visuele fenomenen. Ken Jacobs en Aki Onda werkten voor het eerst samen in 2007 tijdens een live-projectie in BOZAR in Brussel en hebben sindsdien de performance tijdens verschillende gelegenheden uitgevoerd. Onda (JP, 1967) is een performer van elektronische muziek, componist en beeldend kunstenaar die momenteel in New York woont. Hij is vooral bekend van zijn Cassette Memories project waarvoor hij met fragmenten uit een geluidsdagboek van field-recordings werkt, stuk voor stuk door de kunstenaar verzameld gedurende de laatste twee decennia. 

Praktische info :

Courtisane Festival
Van woensdag 2 tot en met zondag 6 april 2014
Op verschillende locaties in Gent


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.courtisane.be

00:40 Gepost in Concert, Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook