19/10/2014

Eerste portretconcert Duitse pianist Herbert Schuch in Brussel

Herbert Schuch De Duitse pianist Herbert Schuch, geboren in Roemenië en gevormd in Salzburg, is een vaste waarde van de jonge generatie, de grote Alfred Brendel is fan. Zijn programma's zitten altijd uitstekend in elkaar. Profiteer van het eerste concert van zijn portret om kennis te maken met zijn talent in een bonte reeks werken in het teken van klokgelui. Een hogelijk spirituele reis, tussen katholicisme en protestantisme, geloof en twijfel, virtuositeit en meditatie.

De Fransman Tristan Murail (Le Havre, 1947) is een gevestigde waarde binnen het Parijse centrum voor actuele muziek IRCAM. Na het voltooien van zijn universitaire studies Economische en Politieke Wetenschappen, Klassiek en Magrebijns Arabisch en Oosterse Filologie, volgde hij vanaf 1967 les aan het Conservatoire national supérieur de musique de Paris bij Olivier Messiaen, waar hij een Eerste Prijs compositie behaalde in 1971. Tot 1973 woont hij in de Villa de Medici - Académie de France te Rome -, waar hij kennis maakt met Giacinto Scelsi, alvorens mee te werken aan de oprichting in 1973 van l'Itinéraire, en zich te storten op de ontwikkeling van verschillende soorten klavierspel: Martenotgolven, elektronische orgels, synthesizers. Als auteur van artikels over spectrale muziek - 'La révolution des sons complexes, Spectres et lutins ou Questions de cible' - voert hij onderzoek naar computergebruik in composities en hij doceert tegenwoordig muzikale informatica aan het Conservatoire national supérieur de musique de Paris en aan het IRCAM. Hij neemt ook geregeld deel aan internationale conferenties en seminaries, voornamelijk de Internationale Ferienkurse für neue Musik te Darmstadt

Tristan Murail over 'Cloches d'adieu, et un sourire... in memoriam Olivier Messiaen' : "Peu après la disparition d'Olivier Messiaen, la revue allemande Musiktexte réunit en une sorte de "tombeau musical" des textes et courtes pièces écrits en hommage au grand compositeur. C'est donc dans ce cadre que Cloches d'adieu, et un sourire... a été composé.
C'est une petite pièce sans prétention, qui reprend quelques aspects (la conduite du discours et les trois notes finales, "l'adieu") d'une des premières oeuvres de Messiaen, son prélude pour piano Cloches d'angoisse et larmes d'adieu.
J'ai tenté d'y mêler, entre autres allusions, quelques échos des cloches qui jouent dans beaucoup de mes propres oeuvres, auxquels répondent résonances lumineuses et grappes d'accords aux tonalités souriantes, car le "sourire" des dernières oeuvres de Messiaen a su triompher pour toujours des "angoisse et larmes" d'autrefois..." (*)

Programma :

  • Tristan Murail, Cloches d'adieu, et un sourire... in memoriam Olivier Messiaen (1992)
  • Franz Liszt, Pater noster (Harmonies poétiques et religieuses), Bénédiction de Dieu dans la solitude (Harmonies poétiques et religieuses), Funérailles (Harmonies poétiques et religieuses)
  • Johann Sebastian Bach, Koraal "Ich ruf zu Dir, Herr Jesu Christ", BWV 639 (transcr.voor piano door F. B. Busoni), Aria "Die Seele ruht in Jesu Händen", BWV 127 (bew. H. Bauer)
  • Olivier Messiaen, Cloches d'angoisse et larmes d'adieu (Huit préludes)
  • Maurice Ravel, La vallée des cloches (Miroirs)

Praktische info :

Pianorecital Herbert Schuch : Invocation
Woensdag 22 oktober 2014 om 20.00 u
Conservatorium - Brussel


Meer info : www.bozar.be en www.herbertschuch.com

Extra :
Tristan Murail : www.tristanmurail.com(*), brahms.ircam.fr, www.compositiontoday.com en youtube

01:57 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Nieuwste Logos-produktie met special guest Judy Dunaway plaatst oktaaf centraal

Judy Dunaway In deze produktie staat het oktaaf centraal. Dit interval kan op verschillende manieren worden onderverdeeld. Een alternatieve opdeling van het oktaaf legt een waaier van nieuwe muzikale klankwerelden bloot. Ook in de choreografie van deze voorstelling staat het cijfer acht centraal. De Namuda dans put inspiratie uit de oktaeder, een ruimtelijke figuur met acht driehoekige vlakken. De Amerikaanse Judy Dunaway vervoegt het orkest en presenteert het resultaat van haar residentie bij Stichting Logos. Dunaway gebruikt ballonnen als interface om de robots aan te sturen.

Judy Dunaway (1964, Mississippi) is avantgarde-componist, improvisator en conceptueel kunstenaar, voornamelijk bekend door haar werk met latex ballons als volwaardige muziekinstrumenten. Ze presenteerde haar werk op verschillende festivals doorheen de Verenigde Staten en Europa, waaronder Lincoln Center Out-of-Doors (NYC), REDCAT, the SoHo Arts Festival, Knitting Factory, Roulette, Experimental Intermedia, Soundlab, New Museum of Contemporary Art, Bang on a Can Festival, Guelph Jazz Festival (Canada) en Podewil (Berlijn).

Ze werkte ook samen met John Zorn (meerbepaald op zijn Cobra-sessies) en Roscoe Mitchell en improviseerde er op los met musici als Jennifer Walshe, Yasunao Tone en FLUX Quartet. Met haar ballons maakt ze ook geregeld klankinstallaties, multimediale projekten en werken waarin ze hetzij traditionele bezettingen (koor, orgel, strijkkwartet) hetzij exotische instrumenten (koto, sitar) koppelt aan haar ballonspel. Haar werk is uitgebracht op labels als CRI (Composers Recordings Inc) en Innova Records.

Dansers en muzikanten: Judy Dunaway (special guest, composer in residency) , Dominica Eyckmans,  Xavier Verhelst, Kristof Lauwers, Godfried-Willem Raes.

Ter gelegenheid van dit concert geeft Oorgetuige 2 gratis tickets of 1 duoticket weg. Wil jij erbij zijn, stuur dan als de vliegende bliksem een mailtje naar christel@vastenavont.com. De gelukkige winnaars worden verwittigd per e-mail en de tickets zullen klaarliggen aan de avondkassa.

Praktische info :

M&M : Oktagonaal
Woensdag 22 oktober 2014 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Elders op Oorgetuige :
Judy Dunaway, de Mother of Balloon Music in Logos, 7/04/2013

01:19 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

16/10/2014

Heleen Van Haegenborgh stelt debuut-cd Signaux voor in de Handelsbeurs

Heleen Van Haegenborgh Vrijdag komt pianiste/componiste Heleen Van Haegenborgh (foto) haar debuut-cd Signaux voorstellen in de Handelsbeurs in Gent, een plaat met solowerk waarin een uniek scheepshoornorgel de toon zet. Hoewel haar muziek niet strikt minimal te noemen is, voelt Van Haegenborgh zich wel verwant met de stroming. Haar werk ontwikkelt zich langzaam, ze neemt haar tijd. Ook zijn klassieke invloeden duidelijk hoorbaar, een restant van haar verleden als uitvoerder van componisten als Morton Feldman, John Cage en James Tenney.

Van Haegenborgh ontdekte via youtube Raoul de La Roche Aymon, een Fransman die scheepshoorns verzamelt. Ze koos er 23 uit - goed voor twee octaven - en liet de Fransman een klavier bouwen dat de hoorns bedient. Een soort scheepshoornorgel. Daarmee ging de componiste in Van Haegenborgh aan de slag. 'Signaux' is een stuk voor piano en 23 misthoorns. De compositie ging vorig jaar in première in de Gentse Haven. Voor de Handelsbeurs werd de oorspronkelijke versie wegens plaatsgebrek herbekeken en vertaald. Het scheepshoornorgel verschijnt op film, en door de specifieke opstelling van de luidsprekers zal het geluid ervan het publiek omringen. Met die klanken gaat Heleen in dialoog, zowel op als in de piano.

'Regina, piece for wired' is het tweede werk van de avond. Daarin verwijst Van Haegenborgh abstracte naar klassieken als Rameau en Purcell en Vlaamse polyfonisten als Jakob Obrecht. Ze past hier haar eigen pianotechniek toe, waarbij ze de snaren met nylondraden omzwachtelt, vlecht en ophangt. Zo creëert ze brede klanken die aan strijkers doen denken. Toch heeft het een volledig eigen timbre, waar de piano versmelt met de klank van de scheepshoorns.

The Necks maken van jazz een rekbaar begrip. Hun muziek situeert zich tussen uitgebeend minimalisme en vrije improvisatie, waarbinnen de muzikanten met een verbazingwekkende creativiteit te werk gaan. Hun concerten groeien standaard uit tot regelrechte marathons van aangehouden intensiteit. Een hypnotiserende hoorspel met ritueel karakter en de epische grandeur van breedbeeldcinema. Sinds Tony Buck, Lloyd Swanson en Chris Abrahams de band een kwarteeuw geleden oprichtten, was het unieke karakter van het Australische trio een feit. Concerten en albums draaien doorgaans uit op een collectieve trance. Schijnbare kleinigheden vormen de basis voor het eindeloos variëren op, en een binnenstebuiten keren van structuren.

Praktische info :

The Necks / Heleen Van Haegenborgh
Vrijdag 17 oktober 2014 om 2015 u
Handelsberus - Gent


Meer info : www.handelsbeurs.be

Extra :
Heleen Van Haegenborgh : heleenvanhaegenborgh.wordpress.com

Elders op Oorgetuige :
Signaux : dialoog tussen piano en scheepshoorns in de haven van Gent, 20/09/2013

01:55 Gepost in CD, Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Ensemble Garage : Lynch meets Mozart in de Bijloke

Ensemble Garage Verplicht voer voor fans van David Lynch! Het jonge, Keulse Ensemble Garage haalt vrijdag een nieuw soort muziektheater naar Gent: korte, vervreemdende pocket-opera's met dwergen, reuzen en koninginnen van de nacht, spuwend oorlogsproza van Céline en aria's van Mozart. Een beleving ergens tussen beeld en klank, muziek en beweging.

Op het podium staat een man met krukken, hij spreekt geagiteerd, declameert spuwend oorlogsproza van Céline. Hij wordt aangestaard door een dwerg met bolhoed en paraplu. Voor hem stapt - heel traag - een grote, brede, donkere man, ook met bolhoed en paraplu. Een schaduw, ontsnapt uit een schilderij van Magritte. Er klinkt muziek, vervormd, schimklanken uit een ijldroom, Mozart, de bekende aria van de Koningin van de Nacht. De reus begint met hoge stem mee te zingen - hij is de Koningin. Plots draagt de dwerg een kroon. Welkom in de boeiende wereld van de Taschenoper. Korte multimediale voorstellingen wisselen elkaar af. Ensemble Garage neemt ons mee doorheen vreemde sferen, naar een beleving ergens tussen beeld en klank, muziek en beweging.

Programma :

  • Manos Tsangaris, Molto Molto
  • Brigitta Muntendorf, Wer zum Teufel ist Gerty?
  • Michael Beil, Branng! - Wie jetzt?
  • Simon Steen-Andersen, Rendered
  • Enno Poppe, Wespe
  • Raphael Cendo, Scratch Data

Praktische info :

Ensemble Garage : Tsangaris, Muntendorf, Beil, Christou, Steen-Andersen
Vrijdag 17 oktober 2014 om 20.00 u
Muziekcentrum de Bijloke - Gent


Meer info : www.debijloke.be en beta.ensemble-garage.de

01:32 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

15/10/2014

Vortex Temporum van Anne Teresa De Keersmaeker, Rosas & Ictus in Turnhout en Gent

Vortex Temporum Anne Teresa De Keersmaeker is een van de weinige choreografen die zich stellig in de complexiteit en subtiliteit van de hedendaagse muziek verdiept. Dat bewijst ze opnieuw met 'Vortex Temporum', gebaseerd op het gelijknamige muziekstuk van de Franse componist Gérard Grisey (1946-1998). De Keersmaeker bundelt de krachten van het ensemble Ictus met die van haar eigen gezelschap Rosas. Met basale, exacte bewegingen geven de zeven dansers vorm aan de pure, akoestische klanken en cirkelvormige patronen van de compositie. Samen nemen musici en dansers ons mee op een zoektocht naar verschillende vormen van tijdsbeleving, van extreem samengeperst tot eindeloos uitdijend. Een onderneming die leidt tot een werk van grote schoonheid en verfijning.

Voor Anne Teresa De Keersmaeker, die als een van de weinige vooraanstaande choreografen wordt geboeid door de complexiteit van de hedendaagse muziek, is Vortex Temporum het stuk waarop ze het afgelopen decennium haar aandacht heeft toegespitst.   Dit late werk van de Franse componist Gérard Grisey is een strakke compositie met een verfijnd timbre. Het vertoont enerzijds een spectrale harmonie die gebaseerd is op natuurlijke akoestische klankkwaliteiten, en getuigt anderzijds van een groot gevoel voor cirkel- en spiraalvormige beweeglijkheid - patronen die in de voorstellingen van Rosas alomtegenwoordig zijn. Rosas-dansers en Ictus-muzikanten bundelen hun krachten in een gezamenlijke zoektocht naar diverse vormen van tijdsbeleving. De Keersmaeker onderzoekt hoe tijd samentrekt en uitzet, wervelt en zich splitst, in een choreografisch contrapunt van klanken, gebaren van muzikanten, bewegingen van dansers en ruimtelijke dynamiek.

Vortex Temporum (1994-6) voor piano en 5 instrumenten (fluit, klarinet, viool, altviool en cello) van Gérard Grisey bestaat uit drie afzonderlijke delen, onderling verbonden door een kort interludium. Grisey is een 'spectralist': hij bouwt vanuit verschillende toonspectra zijn compositie op. Deze spectra bewerkt hij dan op een originele manier. Het veelvuldige gebruik van kwarttonen in alle instrumenten is daar een allereerste gevolg van. Ook in de piano worden vier noten anders gestemd. De compositie staat verder ook bol van verschillende speeltechnieken en speelwijzen bij blazers en strijkers. Het blazen met meer of minder lucht en toon in allerhande combinaties, en het voortdurend en snel veranderde gebruik van extreem sul ponticello naar extreem sul tasto bij de strijkers kleuren het geheel verder op bijzondere wijze.

Het eerste gedeelte van deel 1 is gebaseerd op de vorm van een sinustoon. Uit een motief afgeleid van de piccolopartij van "Daphnis en hloé" (Ravel) leidt Grisey een idee af, een 'Gestalt', die de vorm heeft van een sinustoon. Die 'Gestalt' wordt eerst aangebracht door de fluit, klarinet en piano, terwijl de strijkers zich in eerste instantie beperken tot het spelen van lange noten. Langzamerhand wisselen beide partijen motivisch materiaal uit.
"Vortex temporum" betekent "maalstroom van de tijd" en verwijst naar verschillende manieren om de tijd te gebruiken. De ritmische figuren die de blazers en de piano spelen, worden dan ook aan een maalstroom van veranderingen onderworpen. Het gebruik van steeds meer en complexere maatsoorten en spectrumveranderingen is hiervan de oorzaak. Je wordt hierdoor als het ware in de tijd gezogen, tot er een wervelende snelheid bereikt is en het niet meer verder kan.

Het tweede gedeelte is gebaseerd op de blokvorm (i.p.v. op de sinustoonvorm). De sfeer is rustiger. De strijkers spelen nu ritmisch en de andere instrumenten spelen lange noten die ze kleuren met speciale speeltechnieken. Ook hier veranderen de spectra, de boogvoering en de kleuren op exponentiële wijze. Dit gedeelte mondt uit in een moeilijke cadens voor de piano, het derde gedeelte. Grisey gebruikt nu een derde vorm voor de toon : een zaagtandvorm, en vermengt die ook met de andere twee vormen.

In het eerste interludium mogen de spelers (bij)geluiden maken. Het geluid van het omslaan van de bladen van de partituur bv. wordt ook m de compositie geïncorporeerd.

Deel II is traag en statischer in vergelijking met deel 1. In sommige passages verandert het tempo, soms geleidelijk, soms schokkend. De piano speelt van begin tot eind complexe akkoorden. Maar in die klankcomplexen zitten verschillende melodische lijnen verborgen, die een dilatatie of een uitbreiding zijn van Ravels motiefje. En ook qua klanksterkte is er beweging. De andere instrumenten spelen lange tonen, soms met glissandi. En opnieuw veranderen de spectra, en daardoor ook de kleuren.

Na het tweede interludium volgt deel III, als recapitulatie van deel 1. De vorm van de sinustoon keert terug in de fluit, de klarinet, de piano, maar nu veranderen de ritmes. De elementen uit het eerste deel worden nu ontwikkeld. Daarop volgt nog een interludium, i.p.v. een postludium, doordat Grisey oorspronkelijk nog een vierde deel gepland had.

Praktische info :

Rosas & Ictus : Vortex Temporum
Donderdag 16 oktober 2014 om 20.15 u
de Warande - Turnhout


Meer info : www.warande.be, www.ictus.be en www.rosas.be
-------------------------------------
Donderdag 11 en vrijdag 12 december 2014 om 20.00 u
Vlaamse Opera - Gent


Meer info : vooruit.be, www.ictus.be en www.rosas.be

Extra :
Gérard Grisey op brahms.ircam.fr en youtube
Interview met Gerard Grisey, David Bündler in 20th-Century Music, 1996 op www.angelfire.com

Elders op Oorgetuige :
Vortex Temporum van Anne Teresa De Keersmaeker, Rosas & Ictus op tournee door Vlaanderen, 5/11/2013
Kleurrijke afsluiter van Novecento met ensemble recherche, 25/10/2013

Bekijk hier de uitgebreide trailer van Vortex Temporum

20:41 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

Quartet-lab : vier ongelooflijk straffe muzikanten met werk van Beethoven tot Crumb in Leuven

quartet-lab Patricia Kopatchinskaja en Pieter Wispelwey kwamen eerst als solist naar Leuven, vervolgens als duo en nu met een bedwelmend nieuw strijkkwartet. Quartet-lab maakt een luisterrijke muzikale reis van Beethoven tot Crumb en houdt halt bij twee opmerkelijk duo's. De musici kruisen de degens in pittige dialogen in Three Madrigals van Bohuslav Martinu en in de onvolprezen Sonate voor viool en cello van Maurice Ravel. George Crumbs Black Angels klinkt zo ongewoon als de strijkkwartetten van Beethoven toentertijd. Crumb hekelde de Vietnamoorlog in 1970, getuige de ondertitel: "Thirteen Images from the Dark Land: a parable on our troubled contemporary world". Hij gooit werkelijk alles in de strijd: gongs, kristallen wijnglazen, elektronische versterking en muzikale citaten uit het Dies Irae, Tartini's Duivelstriller en de Danse Macabre.

Het 'elektrisch strijkkwartet' Black Angels is een 'gecomprimeerd' voorbeeld van George Crumbs disparate muzikale inspiratie. Die begint al met bijgeloof: het stuk is gedateerd op "vrijdag 13 maart 1970 (in tempore belli)". Bijgeloof wordt gecombineerd met fetisjgetallen: er zijn dertien onderdelen waarin de getallen 13 en 7 op verschillende manieren gecombineerd worden, zoals 13 maal 7, 7 in 13, 13 over 7, enzovoort. Bijgeloof ook in de 'zwarte engelen': gevallen engelen verbannen uit de hemel, duivels dus. De viool is de stem van de duivel, de cello mag God zijn.

Crumb refereert ook altijd aan het muzikale verleden: de dertien onderdelen worden gegroepeerd in drie hoofddelen, 'Departure', 'Absence', 'Return', een verwijzing naar Beethovens pianosonate nr. 26, Les Adieux . Voor Crumb wijst het eerste deel op de dood, die hij als thema in het begin van het stuk laat horen; het tweede is de afwezigheid van God met het thema van de gevallen engelen, het derde is de terugkeer van God die het kwade overwint. Verdere muzikale verwijzingen zijn de Trillo del diavolo of Duivelstrillersonate van de Italiaanse vioolvirtuoos Giuseppe Tartini, de diabolus in musica of duivelskwart en het gregoriaanse Dies irae. In het nummer 6, getiteld Pavana Lachrymae, citeert Crumb uit Schuberts strijkkwartet, gebaseerd op Der Tod und das Mädchen, waarmee de dood met de dans verbonden wordt. Dat is ook het geval in de Danse macabre en de Sarabanda de la Muerte Oscura met renaissanceverwijzingen. In het zesde nummer zijn trouwens ook sarabande-elementen aanwezig. Crumb noemt de Sarabanda de la Muerte Oscura zelf een pastiche-sarabande en laat echo's ervan weerklinken in het laatste nummer van het werk, de Threnody III. De referenties aan het verleden dringen door tot in de notatiewijze. Sommige onderdelen van partituren lijken bijvoorbeeld op middeleeuwse cirkelcanons.

De datering 'in tempore belli' (in oorlogstijd) zou kunnen refereren aan het ogenblik waarop de Vietnamoorlog volop woedde, maar Crumb heeft dat nooit bevestigd. Het is het huiveringwekkende in de expressie waardoor velen Black Angels geïdentificeerd hebben met oorlog, als een anti-oorlogsstuk. Voor anderen is het een transcenderende religieuze belevenis. Zeker is het 'elektriserend' door de gewelddadig uitvergrote klankmogelijkheden van het strijkkwartet.

Programma :

  • Ludwig Van Beethoven, Strijkkwartet op. 18 nr. 4
  • Bohuslav Martinu, Three Madrigals
  • Maurice Ravel, Sonate voor viool en cello
  • George Crumb, Black Angels

Praktische info :

quartet-lab : Beethoven, Martinu, Ravel, Crumb
Donderdag 16 oktober 2014 om 20.30 u
(inleiding door Yves Knockaert om 19.45 u)
Campus Gasthuisberg (Centraal Auditorium) - Leuven


Meer info : www.festivalvlaamsbrabant.be

Bron : tekst Yves Knockaert voor Novecento, oktober 2014

Extra :
George Crumb: www.georgecrumb.net, www.essentialsofmusic.com, en.wikipedia.org en youtube

Elders op Oorgetuige :
Twintigste editie Novecento met 7 concerten met muziek van de 20ste eeuw, 19/09/2014

20:13 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Amerikaanse pianiste Jenny Chai combineert de piano met externe media in Logos

Jenny Chai Jenny Chai combineert de piano met externe media. Dit concertprogramma verenigt ronkende namen als John Cage, Claude Debussy, Frederic Rzewski en György Ligeti met nieuw 21ste eeuws talent zoals Marco Stroppa, Cole Ingraham, Theodore Wiprud, Victoria Jordanova en Jaroslaw Kapuscinski. Op het programma staat ook de Vlaamse première van Juicy, nieuw werk voor piano en elektronika van Richard Sussman. Deze Amerikaanse pianiste stond reeds verschillende malen in Logos op de planken. Haar virtuositeit en uitgekiende repertoirekeuze werden in 2008 bekroond met de Logos award. Een niet te missen concert!

De Amerikaanse pianiste Jenny Q Chai studeerde aan het Curtis Institute of Music (bachelor bij Seymour Lipkin) en aan de Manhattan School of Music in New York (master bij Solomon Mikowsky). Ze specialiseert zich al geruime tijd in hedendaagse uitvoeringspraktijk bij onder meer Anthony de Mare (ook een pianist die de voorbije 25 jaar vaak in Logos optrad) en met haar ruime visie doorbreekt ze graag de stereotype pianotraditie door tal van media, loose of fixed, bij haar recitals te betrekken. Om het met haar eigen woorden te zeggen: "piano is voor mij geen artefakt uit de vroegromantiek, maar een medium dat constant in evolutie is en gelinkt kan worden aan tal van media van onze tijd".

Ter gelegenheid van dit concert geeft Oorgetuige 2 gratis tickets of 1 duoticket weg. Wil jij erbij zijn, stuur dan als de vliegende bliksem een mailtje naar christel@vastenavont.com. De gelukkige winnaars worden verwittigd per e-mail en de tickets zullen klaarliggen aan de avondkassa.

Praktische info :

Pianorecital Jenny Chai
Donderdag 16 oktober 2014 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.jennychai.com

19:33 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

SPECTRA spatiaal met Hans Roels, Stockhausen en Cage

Hans Roels Studenten uit de Master na Master Hedendaagse Muziek brengen samen met het SPECTRA ensemble 'muziek uit de ruimte' van Cage en Stockhausen opnieuw in de ruimte. Het ensemble speelt niet gewoon op het podium maar bestookt het publiek uit alle hoeken van de concertzaal. Eenzelfde ruimtelijk uitgangspunt ligt aan de basis van het stuk fl(ASH), een hedendaagse compositie van Hans Roels (foto), een onderdeel van zijn doctoraatsonderzoek naar ontstaansprocessen in hedendaagse polyfone muziek.

Al sinds mensenheugenis hebben kunstenaars zich aan de sterren vergaapt. Het woelwater Karlheinz Stockhausen, zelf afkomstig van de ster Sirius, greep voor Tierkreis, Duits voor dierenriem, terug naar haast naïef melodisch materiaal. Zijn Amerikaanse generatiegenoot John Cage maakte gebruik van astronomische kaarten om zijn Atlas Eclipticalis te componeren. SPECTRA plaatst deze muziek uit de ruimte opnieuw in de ruimte. Het ensemble speelt niet gewoon op het podium maar bestookt het publiek uit alle hoeken van de concertzaal.

Eenzelfde ruimtelijk uitgangspunt ligt aan de basis van het stuk fl(ASH) van Hans Roels. Flarden van bekende en minder bekende muziek zijn de broze bouwstenen van deze sculpture musicale. Samen met Centra vormt dit werk van Roels een onderdeel van zijn doctoraatsonderzoek naar ontstaanprocessen in hedendaagse, polyfone muziek. De twee werken lijken heel verschillend qua karakter en uitwerking maar hun ontstaansprocessen zijn nauw met elkaar verbonden. Voor zijn proefschrift deed Hans Roels o.a. een zelfstudie over het creatief proces in muziek compositie.

Programma :

  • Hans Roels, 'fl(ASH)' voor kleine ensembles (2014) - 'Centra' voor ensemble (2013)
  • Karlheinz Stockhausen, 'Tierkreis' voor meerdere instrumenten (1975)
  • John Cage, 'Atlas Eclipticalis' voor meerdere instrumenten (1961) - 'Cartridge Music' (1960) - 'Winter Music' (1957)

Praktische info :

SPECTRA & G.A.M.E.: Times & Spaces
Woensdag 15 oktober 2014 om 20.00 u
Miryzaal - Conservatorium Gent


Meer info : schoolofartsgent.be en www.spectraensemble.com

Extra :
Hans Roels : www.hansroels.be en www.muziekcentrum.be

19:06 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

08/10/2014

Elektrisch pianoduo Lionel Malric & Pak Yan Lau in Sint-Niklaas

Lionel Malric & Pak Yan Lau De pianisten Lionel Malric (Fr.) en Pak Yan Lau (Be, Hong Kong) hebben een piano duo. Een prepared, vleugelpiano duo wel te verstaan. Helaas hebben ze snel ontdekt dat reizen en optredens spelen op 2 vleugelpiano's niet ideaal is, (wel hebben ze opgenomen, en verwachten ze in 2015 een release van deze avonturen). In tussentijd hebben ze dan maar besloten om de elektrische tour op te gaan. Lionel bespeelt het oude en wondermooie klavechord op een iets nieuwere manier. Denk prepared, denk versterkt, denk noise, denk klank… Samen in duo met Pak Yan Lau, die de hohner pianet, electronica en allerlei objecten voor haar neemt (waaronder een muzikale typemachine en een histerische koffiepot), brengen ze een avondje sfeermuziek voor onvolledige films en gebroken beelden.

Praktische info :

Lionel Malric & Pak Yan Lau
Vrijdag 10 oktober 2014 om 20.30 u
Bleek - Sint-Niklaas


Meer info : www.bleek.eu, pakyanlau.com en lionel.malric.free.fr

15:08 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Imago Mundi op tournee met Divine Madness (Souls in Exile)

Imago Mundi In 'Divine Madness' reiken Engelse luitsongs en Arabische melodieën elkaar de hand. De ingrediënten zijn eenvoudig. Twee luiten: eentje uit de renaissance en eentje uit de Arabische wereld. Twee stemmen: teksten uit de Engelse  renaissance en teksten uit de Arabische mystiek. En één gemeenschappelijke inspiratiebron: de melancholie. Een hemels klinkend recept. Op het programma staat werk van John Dowland, Alfonso Ferrabosco, Moneim Adwan en Thomas Smetryns.

Imago Mundi is het nieuwste geesteskind van luitiste Sofie Van den Eynde. In de herfst van 2011 kreeg ze van de provincie Limburg een ontwikkelingsbeurs toegewezen in het kader van STROOM (de cultuursubsidie voor beloftevol talent van de provincie Limburg). Met die beurs werkte zij een project uit rond het thema melancholie, waarin zij op zoek ging naar parallellen tussen de behandeling van dit thema in de 17de eeuwse Engelse lute-songs en de Arabische Sufi-literatuur. Het resultaat ervan is de voorstelling 'Divine Madness (Souls in Exile)' met de Britse mezzosopraan Clare Wilkinson, de Palestijnse Moneim Adwan en Sofie zelf. De jonge Vlaamse componist Thomas Smetryns componeerde speciaal voor de gelegenheid een hedendaagse lute-song.

Voor de renaissance-kunstenaar - in zijn eeuwige zoektocht naar evenwicht - was de melancholie een inspiratiebron. Vanuit de donkere kronkels van zijn gemoed blies hij zijn geest de hoogte in. Ook de soefist zoekt zich via poëzie en muziek een weg naar de hemel. Onbehagen als bron van schoonheid. In dit programma reiken Engelse lute-songs en Arabische melodieën elkaar de hand. De muziek als een universele kracht die vooral wil ontroeren.

Dit programma ontstond vanuit een heel eenvoudige vraag: is de kracht van muziek universeel? Bezit zij in alle culturen en alle tijden een identiek vermogen om de ziel in beweging te brengen? 'Divine Madness' zoekt gemeenschappelijke grond tussen de muzikale taal van de renaissance en die van het Arabische soefisme. Maar dan zonder de eigenheid van beide talen teniet te willen doen. Een cross-over die niet kruist, een melting pot die niet versmelt. En toch…

De ingrediënten zijn eenvoudig. Twee luiten: eentje uit de renaissance, eentje uit de Arabische wereld. Twee stemmen. Muziek. Teksten uit de Engelse renaissance en teksten uit het Arabische soefisme. Eén gemeenschappelijke grond: de melancholie. En daartussendoor een gloednieuw hedendaags geluid. Het resultaat is een caleidoscoop van klanken en stemmen, een nieuwe wereld van kruisende metaforen die ons allen terugvoeren naar éénzelfde vraag. Een vraag die ons telkens ontsnapt, behalve in de muziek misschien.

'Divine Madness' ontstond in de buik van de luit: een instrument dat zowel in de westerse als in de Arabische cultuur uiterst geschikt werd geacht om de grote wereld buiten het ik en de kleine wereld binnen het ik op elkaar af te stemmen. De snaren van de luit zijn het raster waarlangs micro- en macrokosmos elkaar kunnen raken. De klank van de luit is een dokter voor de ziel in zijn zoektocht naar harmonie.

Het programma maakt een reis doorheen een aantal thema's waarin het wereldbeeld van het Elizabethaanse Engeland en die van het klassiek Arabische soefisme elkaar lijken te raken. Die reis begint bij de oorsprong. Alfonso Ferrabosco (1575-1628), een Engelse componist van Italiaanse afkomst, beschrijft de schepping als een scheiding: water werd gescheiden van land en de lucht werd van het vuur gescheiden. En uiteindelijk ook de mens van god. Ook Jalalu'ddin Rumi's bekende tekst over de rietfluit verhaalt van een schepping: de rietfluit kon allen maar worden door gescheiden te worden van het riet. Een fundamenteel moment van scheiding staat aan het begin van alles. Elk begin is een vertrek, een verbanning uit een oorspronkelijke eenheid. Daaruit volgt dat het bestaan niets meer is dan een melancholisch terugverlangen naar wat toen was. Ziehier de premisse van zowel het soefisme als van de 'inspired melancholy' die in de mode was tijdens de regeerperiode van Elizabeth I: het leven is van heimwee doordrenkt.

Geen enkele componist verklankte beter het zoete onbehagen dat met de melancholie gepaard gaat dan John Dowland ( 1563-1626). Het emotionele universum dat Dowland doorheen zijn muziek en de teksten van zijn liederen evoceert, is doordesemd van een filosofisch geïnspireerd, neoplatoons verlangen naar een werkelijkheid voorbij de schaduwen van het schijnbestaan. Men noemde dit destijds 'inspired melancholy', een idee die voor het eerst geformuleerd werd door de Florentijnse neoplatoonse denker Marsilio Ficino (1433-1499) en met wiens geschriften Dowland hoogst waarschijnlijk vertrouwd was. Melancholie is in die zin de vertaling van het verlangen van de mens naar zijn goddelijke oorsprong, naar een wereld van zuivere vormen, daar waar de menselijke ziel verbleef voor hij in de wereld van de schimmen werd geworpen. De herinnering aan die goddelijke oorsprong leeft voort als het vage onderwerp van een onbestemd heimwee: melancholie. Daar waar de herinnering de volmaakte eenheid evoceert is zij zoet, daar waar zij de melancholicus met de scheiding en de onvolkomenheid van de wereldse passie confronteert, is zij bitter en zwartgallig. Flow my tears… - de traan is het symbool bij uitstek van dit dubbele verlangen.

In het aardse bestaan vindt de 'spirituele' melancholie haar parallel in de onmogelijkheid van een volkomen liefde. Hero en Leander wonen elk aan een kant van de Hellespont: het water tussen hen beiden is letterlijk te diep. Zij zullen elkaar nooit bereiken. Dit universele verhaal werd in 1628 door Lanier (1588 - 1666) op muziek gezet. In 'Il nous manquait un présent', een tekst van de hedendaagse Palestijnse dichter Mahmood Darwish (1941 - 2008), is het water eveneens te diep: de afstand tussen twee culturen en de onmogelijkheid om elkaar over die grenzen heen helemaal te verstaan.

Naast de traan is de nacht een ander belangrijk symbool van de geïnspireerde melancholie. Waar het licht van de dag alles een helder omlijnd aanzien geeft is de wereld van de nacht vaag en duister. De dag staat in veel teksten symbool voor de ijdele, materiële geneugten van een vergankelijke wereld. De nacht voor het spirituele. Wie zich wil verheffen, kiest voor de nacht.

Tussen al deze thema's door laveert de muziek van Thomas Smetryns (1977). "3 songs of Sighs and Tears" componeerde hij speciaal voor dit programma. Liederen die bijna geïmproviseerd klinken. Ze zijn een fantasie in een fantasie: twee vrouwelijke muzikanten die in het midden van de 19de eeuw als in een Prerafaëlitsch tafereel hun favoriete teksten gebruiken voor een kleine renaissance 're-enactment'.

Praktische info :

Imago Mundi : Divine Madness (Souls in Exile)
Vrijdag 10 oktober 2014 om 20.00 u
Sint-Jozefkerk Tereken - Sint-Niklaas


Meer info : www.ccsint-niklaas.be en www.imagomundi.be

Dit concert is ook nog te horen op do 29/01/2015 in CC Ter Dilft in Bornem, op vrij 30/01/2015 in 't Schaliken in Herentals en op zo 1/02/2015 in C-Mine in Genk.

Extra :
Thomas Smetryns : www.myspace.com/thomassmetryns, www.matrix-new-music.be en youtube

14:48 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook