15/09/2006

Gent schuwt risico's niet

Met OdeGand wordt op 16 september het startschot gegeven van het Festival van Vlaanderen Gent. Het thema is dit jaar 'durf'. Artistiek directeur Bert Schreurs licht toe hoe we dat moeten begrijpen.
"De manier waarop je klassieke muziek presenteert, is voor veel variatie vatbaar'', vertelt Bert Schreurs. "De bekende manier, waarbij je mensen vraagt om anderhalf lang zeer geconcentreerd te luisteren op ongemakkelijke stoelen in een koude kerk, werkt nog altijd. De bezettingsgraad van de concerten is goed. Maar daarom is creativiteit niet verboden.'' (*)

En uitdagingen zijn er voldoende, zowel voor de muzikanten als voor het publiek. Zo is er bv het project Blindelings, van dinsdag 19 tot zondag 24 september, telkens om 19.00 u in de balzaal van Vooruit. Je brengt enkele uren door in een totaal verduisterde ruimte, waarbij je een maaltijd wordt voorgezet door blinde obers. Op de achtergrond zorgen drie concerten van Daan Vandewalle, Osama Abdulrasol & Melike Tarhan en Roland & Peter Vermeersch voor een unieke luisterervaring.

Ook theaterhuis Victoria schuwt het risico niet : voor Nachtschade brachten ze professionele paaldanseressen samen met regisseurs en choreografen. De muziek daarbij wordt uitgevoerd door het Emanon ensemble. Of het vertrouwde huispubliek dit concept zal kunnen smaken is niet echt zeker.
Violist László Paulik gaat dan weer de uitdaging aan om de Capriccios van Paganini - op zich al de moeilijkst denkbare vioolmuziek - op een historisch verantwoord instrument met darmsnaren uit te voeren.
En tot slot is er ook nog het Canvasconcert, in de festivalbrochure aangekondigd met een groot vraagteken. Wat er op het programma staat, weten we niet, en wie er komt spelen blijft een al even groot geheim. De organisatoren beloven 'iets dat thuishoort in de absolute wereldtop van de klassieke muziek', en daar zullen we dan ook op vertrouwen.

Festival van Vlaanderen Gent : van 16 september tot 8 oktober 2006

Meer info over de afzonderlijke concerten volgt later.

(*) 'Durf verplicht, creativiteit niet verboden : Bert Schreurs over het Festival', De Standaard, 6 september 2006

23:16 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Brullend mannenkoor en Finse grootheden

Mieskuoro Huutajat Vanaf 2006 creëert het KlaraFestival van Vlaanderen een nieuwe Brusselse traditie: The Last Night of the KlaraFestival! Het Nationaal Orkest van België en dirigent Okko Kamu brengen een ode aan Finse grootheden met de 'Zesde Symfonie' van Sibelius en Magnus Lindbergs Klarinetconcerto met solist Kari Krikku. Het Nationaal Orkest van België viert dit seizoen zijn 70-jarige bestaan en treedt reeds voor de tweede maal aan op het Klarafestival.
Marco Beasley en Ensemble Accordone presenteren met het Helicon Kamerkoor dan weer een speciaal programma toegespitst op het thema "De Bekoring". En het wordt zeker uitkijken zeker naar de schreeuwende mannen van Mieskuoro Huutajat: strak in het pak brengen ze een flinke knipoog naar een eeuwenoude Finse koortraditie. Met luid gebrul verzorgen ze de omlijsting van deze avond.

Het muzikale belang van Finland kan niet beter onderstreept worden dan met het Klarinetconcerto van Magnus Lindberg, de Zesde symfonie van Jean Sibelius , dirigent Okko Kamu en solist Kari Kriikku. Kriikku heeft een passie voor hedendaagse muziek: componisten als Magnus Lindberg, Vinko Globokar, Kaija Saariaho, Esa-Pekka Salonen, Pawel Szymanski, Jouni Kaipainen, Jukka Tiensuu, Kimmo Hakola en Benedict Mason hebben speciaal voor hem werken geschreven. Lindbergs Klarinetconcerto is hem dan ook letterlijk op het lijf geschreven: beiden werkten nauw samen in de totstandkoming, waarin boven alles de vele klankkleuren van de klarinet centraal stonden.Als uiteenlopende peronages uit een toneelstuk laat het instrument acht verschillende klankkleuren horen, waarbij het orkest voortdurend reflecteert.Terwijl zachte en ruwe klankwerelden continu met elkaar botsen, stijgt de spanning gestaag. Passie en stuwkracht troef tijdens deze collage van humoristische, agressieve en idyllische lementen.

Mieskuoro Huutajat (Mannenkoor De Schreeuwers) ontstond in 1987 in het Finse Oulu als een groep jonge mannen die blijkbaar niets beter te doen had. Het opzet was om een twintigtal mannen in zwarte pakken en witte overhemden met zwarte ruggeren stropdassen te steken en ze te onderrichten in het brullen van het Finse liedrepertoire. De leideren worden volledig ontmanteld: eerst gaat de melodie eruit en ook in de tekst wordt vaak zwaar geknipt. Wat overblijft wordt daarop in een totaal nieuwe vorm gegoten. Een optreden van Huutajat is er een van sterke contrasten : primitieve kracht gaat samen met beteugelde expressie, nauwgezette articulatie met non-linguistisch gehuil louter amusement slaat soms van het ene moment op het andere om in pure ernst.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Last Night of the Klarafestival
Vrijdag 15 september 2006 om 20.00u

Zaal Paleis voor Schone Kunsten - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.klarafestival.be, www.bozar.be , www.nob.be en www.huutajat.org (met audio- en videofragmenten)

Dit concert wordt rechtstreeks uitgezonden op Klara.
Bron : Brussel Deze Week, 12 september 2006 - speciale editie
Interview: ' Mieskuoro Huutajat : Mannen onder elkaar' , Jean-Marie Binst, 30 augustus 2006
Elders op Oorgetuige: 'Lindberg & Karttunen : twee coyotes en een Europese creatie', 10/09/2006

01:50 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

14/09/2006

Mozart voor accordeon en sax

Deze Mozartavond bundelt avontuurlijke Belgische artiesten die een nieuw licht werpen op het werk deze grootmeester. Zowel accordeonist Ludo Mariën als het saxofoonkwartet BL!NDMAN vertolken Mozart immers op een instrumentarium dat nog niet bestond in de tijd van de componist. Accordeonist Ludo Mariën vertaalde een aantal Mozartpareltjes voor zijn 'piano des pauvres'. Tijdens Klara in het Paleis wierp hij er hoge ogen mee.

BL!NDMAN zette zijn zinnen op de vocale canons en instrumentale fuga’s van Mozart. Het gezelschap laat zich versterken door drie hemelse sopranen om de muziek extra kracht bij te zetten.

BL!NDMAN gaat de ongecensureerde versie van Mozarts schunnige canons te lijf met 3 vrouwenstemmen, 2 saxen en een video die zijn vuilbekkerij lik op stuk geeft.
Eric Sleichim
is voorman van BL!NDMAN. Dat ensemble staat vooral bekend als saxofoonkwartet, maar is meer dan dat: het is een laboratorium dat altijd uitpakt met grensverleggende projecten.

In Mozart-Machine haalt BL!NDMAN met vrouwenstemmen en saxen zeer aparte canons van een schalkse Amadeus door de maalmolen.
Zelf bedacht de grootmeester ze met niet bepaald stichtende teksten zoals ‘Leck mich im Arsch’ of laat hij de sopranen olijk zingen over eten en drinken. Maar onder deze gezouten bovenlaag schuilt een zeer ontroerende Mozart en bovenal een geniale componist. Of zoals Eric het zelf verwoordt: "De muziek van Mozart kan misschien vaak licht en luchtig klinken, ze is toch zo veel- en diepgelaagd !"

BL!NDMAN brengt met een aantal aangrijpende canons en fuga's Mozarts minder bekende repertoire en laat, dankzij de wondermooie samensmelting van kristalheldere vrouwenstemmen met de bronzen klank van de saxofoons, de tragiek in deze werken doorheen al zijn poriën zinderen.

Videokunstenaar Wies Hermans maakte een landschap bezaaid met Mozarts teksten die je tijdens de voorstelling in vogelvlucht ontdekt. Een immens fresco dat samen met de muziek een rode draad vormt door Mozarts fascinatie voor polyfonie.
Eén aspect van zijn muzikaal genie. De instrumentele fuga's vormen samen met de vocale canons een virtueel oratorium: de Mozart Machine.

BL!NDMAN:
Sax: Raf Minten, Koen Maas, Piet Rebel, Eric Sleichim / Sopranen: Els Van Laethem, Emilie De Voght, Sarah Abrams

Tijd en plaats van het gebeuren :

Vrijdag 15 september 2006 om 20.00 u
Kunstencentrum Vooruit

Sint-Pietersnieuwstraat 23
9000 Gent

Meer info : www.vooruit.be, www.ludomarien.be en BL!NDMAN Mozart Machine
Mozart Machine op cd
 
Nog tot 9 december doet Bl!ndman met Mozart Machine een aantal culturele centra aan:
  • Vrijdag 29 september : Aalst, De Werf  
  • Zaterdag 30 september : Buggenhout, GC De Pit     
  • Vrijdag 13 oktober : Alsemberg, CC De Meent     
  • Vrijdag 20 oktober : Deurle, Museum Dhondt Dhaenens
  • Vrijdag 27 oktober : CC Strombeek        
  • Zaterdag 9 december Cultuurcentrum Genk
Alle verdere info vind je op de site van BL!NDMAN Mozart Machine

18:24 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Black Angels en The Gate of Hell

Spiegel String Quartet Met 'Black Angels' van de Amerikaanse componist George Crumb (°1929), een van de favoriete werken op het repertoire van het Spiegel String Quartet, sluit dit gerenommeerde ensemble de lunchconcerten van deze festivaleditie af. Daarnaast brengt de groep de Belgische première van een werk dat in veel opzichten aansluit bij dat van Crumb : "The Gate of Hell" van de Hongaarse componist Gyula Bánkövi (°1966).

De Amerikaanse componist George Crumb schreef zijn strijkkwartet Black Angels naar aanleiding van de Vietnamoorlog. Het werk citeert belangrijke elementen uit de bekoringsthematiek: van de zondeval via de Danse Macabre tot  Tartini’s Duivelssonate.

Het genre van het strijkkwartet associeer je niet zo snel met politieke statements. Toch maakt de buitengewoon originele en kleurrijke componist George Crumb zich in Black Angels ouderwets kwaad om de Vietnamoorlog. In de partituur staat dat hij gecomponeerd is 'in tempore belli' (in oorlogstijd). Crumb voltooide het werk op vrijdag 13 maart 1970. Hij laat de strijkers schreeuwen, zingen, fluiten en fluisteren en breidt het instrumentarium uit met gongs, maracas en kristallen glazen.

Black Angels sloeg in als een bom, zowel door de onorthodoxe behandeling van het strijkkwartet als door de indringende thematiek. Het universele thema houdt de compositie ook nu nog overeind: de strijd tussen goed en kwaad, leven en dood, God en de duivel. De titel verwijst naar de zwarte engel zoals die in de vroege schilderkunst de gevallen engel symboliseert.
De vier strijkers confronteren de luisteraar met een surrealistische wereld van krijsende insecten, striemende geselingen, bom-inslagen, fluisterende stemmen, gongslagen, maar ook etherische klanken als glasharmonica-effecten en ijle, engelachtige melodieën. De componist schept een sfeer van een nachtmerrie door allerlei ongebruikelijke effecten voor te schrijven.
Achter de noten verschuilen zich planmatige getalsverhoudingen. De muzikale symbolen die Crumb gebruikt zij vrij conventioneel. Zo klinkt regelmatig het al eeuwenlang als 'duivel in de muziek' bekend staande interval van de verminderde kwint, de tritonus. En uit de literatuur voor strijkers haalt hij de 'Trillo Di Diavolo' van Tartini tevoorschijn. Verder citeert hij nog uit het gregoriaanse 'Dies Irae' en uit het strijkkwartet 'Der Tod und das Mädchen' van Schubert en refereert hij naar de oude muziek in de Sarabanda da la Muerta Oscura.

Gyula Bánkövi ziet Crumb als een van zijn grote voorbeelden. "The Gate of Hell" is eveneens geschreven voor de combinatie strijkkwartet/elektronica en ook de thematiek is grotendeels dezelfde. Bánkövi verwijst met dit werk naar het gelijknamige kunstwerk van Auguste Rodin. Met het contemplatieve karakter van het stuk, muzikaal gevat in een vrije rondo-vorm, alludeert Bánkövi aan De Denker die boven op Rodins poort het verloop van de tijd gadeslaat. Bánkövi wilde dat de compositie een 'geluidsfresco' werd waarin - zoals bij het observeren van een beeldhouwwerk - steeds weer andere figuren in het gezichtsveld komen.

Programma:

  • Gyula Bankovi, The Gate of Hell (2001) for string quartet and electronics - Belgische première
  • George Crumb, Black Angels 'Thirteen images of a dark land'
Tijd en plaats van het gebeuren:

Lunch Concert: Spiegel String Quartet & Jorrit Tamminga (live electronics)
Vrijdag 15 september 2006 om 12.05 u
Festivalboot Lorelei

Akenkaai
1000 Brussel

Meer info: www.klarafestival.be, www.spiegelstringquartet.com en www.georgecrumb.net

12:48 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

13/09/2006

Shogun Kunitoki : elektronische muziek met een ziel

Shogun Kunitoki Het Japans klinkende maar toch écht Finse kwartet Shogun Kunitoki componeert imaginaire soundtracks op vier Commodore 64-computers. Hun nummers zijn sterk gerelateerd aan de post-rock en elektronische muziek uit de jaren '60 van componisten als Steve Reich, Ennio Morricone en Karlheinz Stockhausen. Tegelijkertijd vreemd én familiair, groovy én melodieus, elektronisch én menselijk. En op het podium zorgen 'Looping' Super 8 projecties voor een extra dimensie.

Het vanuit Helsinki opererende kwartet Shogun Kunitoki bestaat al sinds eind jaren negentig, maar pas begin dit jaar (14/02/2006) verscheen hun debuutalbum 'Tasankokaiku". Deze plaat is uitgebracht op het kwaliteitslabel Fonal Records waarbij ook het Finse collectief Paavoharju zit.
Shogun Kunitoki begon hun muzikale carriere uitsluitend op vier tot zes Commodore 64 computers waar zij allerhande geluiden mee wisten te produceren. Na een aantal jaar raakte de band redelijk gefrustreerd van de beperkte mogelijkheden die een 8-bit computer te bieden had, maar pas toen een elektrische storing hun apparatuur om zeep hielp kwam er verandering in de muziek.

Shogun Kunitoki ging het nu als echte band proberen met live instrumenten, en zij creeerden een nieuw, organisch geluid.Hun debuutalbum is dan ook de kroon op het werk wat hun zoektocht naar een eigen muzikale taal betreft.Het werd een kaleidoscoop van klanken uit vijf decennia elektronische muziek, psychedelica en minimalisme.Critici beschrijven het eindresultaat alvast als uitermate fris en uniek, maar tegelijkertijd erg bekend in de oren klinkend.

Tijd en plaats van het gebeuren:

Late Night Concert: Shogun Kunitoki
Donderdag 14 september 2006 om 22.30 u
Festivalboot Lorelei

Akenkaai
1000 Brussel

Meer info: www.klarafestival.be en www.shogunkunitoki.com

Review + audio : ' Shogun Kunitoki | Tasankokaiku : Retro-futuristische trip langs krautrock en Miami Vice-soundtracks', Joris Heemskerk op www.kindamuzik.net, 2 april 2006

Meer audio in de Fonal Jukebox

12:30 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Wayn Traub - Le Comeback de Jean-Baptiste

De Brusselse duivel-doet-al Wayn Traub is terug met zijn langverwachte onconventionele concert met een acterende dirigent (Hervé Niquet), een volledig orkest (De Beethoven Academie) en vier wel heel ongebruikelijke solisten: de wereldkampioenen scratchen Birdy Nam Nam.

'Le comeback de Jean-Baptiste' is het derde luik van de 'Wayn Wash'-trilogie. Na de zinderende wereldpremière in het Parijse Théâtre de la Ville op 10 maart 2006, beleeft de productie zijn eerste voorstellingen in België tijdens het Klarafestival. 'Le comeback de Jean-Baptiste' wordt beschouwd als één van Wayns markantste voorstellingen tot nog toe.

In zijn vorige theaterproductie 'Jean-Baptiste' stelde Wayn Traub het publiek een mysterieuze chansonnier voor die twee liederen zong op het videoscherm achter de acteurs. In 'Le comeback de Jean-Baptiste' vertellen een Engelse monnik en de Franse manager van de zanger het levensverhaal van Jean-Baptiste. De voorstelling is een orkestraal sprookje dat het midden houdt tussen een liveoptreden van de zanger zelf en een getheatraliseerde symfonie met vier ongebruikelijke solisten (Birdy Nam Nam is wereldkampioen scratchen) en twee verrassende vertellers.

Wayn Traub - Le Comeback de Jean-Baptiste

Donderdag 14 september 2006 om 20.00 u (inleiding door Johan Reyniers om 19.30 u)
Zaal Kaaitheater
Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.klarafestival.be , www.kaaitheater.be , www.beethovenacademie.be en www.birdynamnam.com

Wie de kans mist om op 14 september naar de voorstelling in Brussel te gaan, kan nog op 20 september in Gent terecht, op 21 september in de Bourla Schouwburg in Antwerpen of op 24 september in de Rotterdamse Schouwburg.

Birdy Nam Nam kan je ook nog aan het werk zien tijdens het laatste Late Night concert op 15 september op Festivalboot Lorelei, en op 16 september op OdeGand.

Extra:

00:33 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

12/09/2006

De hemelse zelfkant van Claude Vivier

Het Collectief Claude Vivier was de naam die zijn adoptie-ouders hem op driejarige leeftijd hadden gegeven. Hoe de echte naam van deze Canadese componist luidde, is niet bekend. Hij werd geboren op 14 april 1948 in Montréal - over zijn exacte geboortedatum bestaat ook nog enige twijfel - en op 8 maart 1983 in zijn Parijse appartement met messteken om het leven gebracht door een minnaar die hij op straat had opgepikt. Naderhand trof men op de piano in zijn werkkamer zijn laatste compositie aan: 'Glaubst du an die Unsterblichkeit der Seele', voor gemengd koor, drie synthesizers en percussie. Het stuk handelt over iemand die een jongeman met een vreemde, onthutsende aantrekkingskracht ontmoet en daarmee tegelijkertijd zijn dood tegemoet treedt.

De melodieuze muziek van de Canadese componist Claude Vivier is al even mysterieus en bijzonder als zijn levensloop. Na slechts vijfendertig weliswaar intense jaren stierf hij in bijzonder tragische omstandigheden in zijn Parijse appartement. Extra luguber is het feit dat hij in zijn laatste compositie verwijst naar de messteken die zijn dood veroorzaakten.

Feit is ook dat hij in zijn korte leven een aantal composities wist te voltooien die tot de bijzonderste van de westerse 20e-eeuwse muziekgeschiedenis behoren. Voorbeelden zijn Zipangu, Lonely Child, Prologue pour un Marco Polo en Bouchara. De titels verwijzen vaak naar zijn voorliefde voor exotische plaatsen. Onder meer de verhalen van Marco Polo waren een belangrijke inspiratiebron, maar Vivier maakte tevens zelf lange reizen naar landen als Iran, India, Bali en Japan.

Ook Paramirabo voor fluit, viool, cello en piano is gebaseerd op een ver afgelegen plaats, met name de hoofdstad van Suriname. Die stad heet eigenlijk Paramaribo, maar Vivier vond de tikfout leuk en liet die aldus gewoon staan. Naast Paramirabo brengt Het Collectief ook een aantal andere parels uit Viviers kamermuziek. In deze duo’s staan telkens bedwelmende melodieën en zorgvuldig gekozen klankkleuren centraal. Viviers muziek is in die zin bijzonder toegankelijk voor een groot publiek en tegelijkertijd weet hij het respect te winnen van avant-gardereuzen zoals György Ligeti en Karlheinz Stockhausen. Dit concert is aldus een goede introductie voor wie niet vertrouwd is met het werk van Vivier en bovendien een snoepje voor de kenners.

Programma :

Claude Vivier

  • Pièce pour violoncelle et piano
  • Pièce pour violon et clarinette
  • Pièce pour flûte et piano
  • Paramirabo (flûte, violon, violoncelle et piano)
Tijd en plaats van het gebeuren:

Lunch Concert: Het Collectief - Claude Vivier
Woensdag 13 september 2006 om 12.05 u
Festivalboot Lorelei

Akenkaai
1000 Brussel

Meer info: www.klarafestival.be en www.hetcollectief.be

01:15 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Een Totale Entführung

Samen met componist Wim Henderickx bewerkte Ramsey Nasr Mozarts opera 'Die Entführung aus dem Serail'. In de voorstelling blijft de muziek van Mozart gerespecteerd, maar wordt hij op een andere manier benaderd. Wim Henderickx schrijft nieuwe muziek naast de oude, en Ramsey Nasr vertaalt en bewerkt de tekst. Zangers en acteurs staan naast elkaar op de scène. Zwaargewichten als Jan Decleir en Els Dottermans behoren tot de cast, naast een schare schitterende jonge zangers.

Voor de bewerkers is de opera meer dan een komisch-romantisch zangstuk in een oriëntaalse setting. Het gaat bij hen over de beeldvorming die oosterlingen en westerlingen van elkaar hebben én van zichzelf. "Mozarts stuk is een zoektocht naar wat echt is en wat nep, wat realiteit is en wat beeld", zegt Ramsey Nasr. De diffuse wereld die de jonge regisseur opzoekt, daagt iedereen uit om zelf uit te maken wat reëel is ...

Wim Henderickx over dit project : "Toen ik de vraag kreeg om Mozarts 'Entführung aus dem Serail' te bewerken, heb ik lang getwijfeld. Het is niet zo evident om een partituur van Mozart aan te pakken: de spontaneïteit en de perfectie van zijn muziek maken het voor een hedendaags componist bijna onmogelijk om daaraan iets toe te voegen. Bovendien wilde ik de natuurlijkheid van Mozarts muziek behouden.(..)
Ik heb nooit noten of harmonieën bij Mozart willen wijzigen; orkestraal heb ik wel de hele opera herwerkt. Om de stuwing in de opera nog sterker te maken, zijn er een aantal 'coupures' in de partituur gebeurd; door het inkorten van een aantal aria's wordt het dramatisch gebeuren versterkt.
Mozarts 'Entführung' bevat verschillende fragmenten geïnspireerd op Turkse Janitsarenmuziek. Ik heb deze stukken getransformeerd naar hedendaagse muziek voor drie percussionisten die gebruik maken van etnische Turkse instrumenten.(...). De integratie van etnische instrumenten was voor mij een logische stap vanwege mijn fascinatie voor etnische muziek.
Ik heb voor dit percussietrio vijf interludes gecomponeerd, die dienen als link tussen de theaterteksten en de muziek van Mozart. Deze percussiemuziek heb ik tevens onder de muziek van Mozart geplaatst, waardoor de confrontatie tussen zijn en mijn muziek duidelijk wordt.
Als slot van de opera heb ik een nieuwe aria geschreven voor Bassa Selim, waarin een oriëntaals gezang evolueert naar een hedendaagse muziektaal. Hierdoor evolueert de muziek van Mozart via etnisch geïnspireerde muziek naar muziek van nu.
'Een Totale Entführung' is een opera waarin een hedendaags componist met veel respect en muzikale integriteit kijkt naar het genie van Mozart.

Tijd en Plaats van het gebeuren :

Wo 13 - Vr 15 - Za 16 september 2006 om 20.00u
DeSingel
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.transparant.be, www.beethovenacademie.be en www.wimhenderickx.com

Daarna vertrekt deze productie op tournee doorheen Vlaanderen en Nederland.
De laatse voorstelling vindt plaats op 26 oktober in de KVS in Brussel.
Voor de volledige agenda kun je terecht op bovenvermelde websites.
 
Review: 'Een totale Entführung, NTGent', Dirk Van Esbroeck, 24-09-2006

00:15 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

11/09/2006

Bliksemschichten van Olli Mustonen

Olli Mustonen Regelmatig regent het sterren uit de Finse hemel en Olli Mustonen is één van hen. Deze wonderboy blinkt uit in alle muzikale experimenten die hij aanvat. Hij wordt geprezen om zijn pianistieke én compositorische kunnen, twee disciplines die hij nooit los van elkaar ziet. Zijn streven naar het vervlechten van praktijk en reflectie kreeg hij mee van Einojuhani Rautavaara, wiens compositielessen zijn pianistieke spel diepgaand hebben beïnvloed. Mustonen beschouwt iedere uitvoering als een re-creatie, waarbij hij de actualiteit van het werk aan het licht wil brengen. Dankzij zijn talrijke onderscheidingen staat hij steevast op de meest prestigieuze internationale podia.

Olli Mustonen wordt beschouwd als één van de meest opwindende pianisten van deze tijd. Zijn briljante techniek en opzienbarende interpretaties worden door het publiek in Europa en de Verenigde Staten als uitdagend en fascinerend ervaren. Hij is ook stichter van het Helsinki Festival Orchestra en hoofddirigent van het Tapiola Sinfonietta Orchestra in Helsinki.

Voor Mustonen is een piano een orkest op zich. Een piano moet in staat zijn om magische prestaties neer te zetten en om te klinken zoals andere instrumenten. "Soms word je ertoe gebracht op zoek te gaan naar klanken die ver verwijderd zijn van wat voor een piano gebruikelijk is. Je moet die illusie weten te creëren." Over zichzelf als componist zegt hij het volgende : "Zoals Hindemith beschouw ik mezelf als een 'musicus die piano speelt', een 'musicus die dirigeert', een 'musicus die componeert'. In ons muziekleven moet er een dialoog zijn tussen componisten en vertolkers. De afgelopen 50 jaar ontbrak die dialoog vaak, jammer genoeg, met negatieve gevolgen voor zowel de compositie als de vertolking. Interactie is veel vruchtbaarder. En ze is van fundamenteel belang voor ons muziekleven."(*)

Programma :

  • Robert Schumann, Album für die Jugend, 5 Gesänge der Frühe, op. 133
  • Johann Sebastian Bach, 15 driestemmige inventies BWV 787-801
  • Robert Schumann, Gesänge der Frühe op. 133
  • Olli Mustonen, Jehkin Iivana sonate voor piano
  • Sergeï Prokofiev, Sonate no. 6, op. 82 in A ;
    Sonate voor piano nr. 6 in la majeur, op. 82
Tijd en plaats van het gebeuren:

Dinsdag 12 september 2006 om 20.00u
Zaal Paleis voor Schone Kunsten - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.klarafestival.be, www.bozar.be en www.fimic.fi/mustonenolli

Dit concert wordt rechtstreeks uitgezonden op Klara.

(*) interview opgetekend door Xavier Flament, Brussel Deze Week, 12 september 2006 - speciale editie

22:08 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Slow, de eerste Mobile Jockey

SLOW De tijden zijn veranderd, ook in de wereld van de dj's. Gisteren was een dj nog gewoon een 'disc jockey', vandaag een heuse 'sound designer'.
Vellu Maurola, beter bekend als SLOW, is de eerste echte 'Mobile Jockey' ter wereld. Maurola begon zijn carrière in Helsinki als DJ Slow en won het ene dj-kamioenschap na het andere. Hij veroverde al gauw de Finse alternatieve scène én de officiele hitlijsten. Nu toert hij, gewapend met twee NOKIA N91 gsm's, een digitale audio stream controller en 2.000 tracks in een speciaal ontworpen valiesje, in ware James Bondstijl de wereld rond. Deze 'musical designer' componeert trouwens ook voor Finse tophotels en -restaurants, en - hoe kan het ook anders - voor Nokia.

Verschillende van zijn klankmengsels werden gebruikt voor Finse tv-series, films en reclamespots. Onder de naam Slowhill produceerde en schreef hij diverse albums in samenwerking met de beruchte jazzsaxofonist Tapani Rinne en het album 'This is now' leverde hem alvast de status van wonderkind op.

Tijd en plaats van het gebeuren:

Late Night Concert: SLOW
Maandag 11 september 2006 om 22.30 u
Festivalboot Lorelei

Akenkaai
1000 Brussel

Meer info: www.klarafestival.be

01:01 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook