26/09/2006

Canvasconcert: ongekend evenement met een uitdagende 'bite'

Het thema van het Festival van Vlaanderen Gent is 'Durf''. In dat kader is er op woensdag het Canvasconcert in de Handelsbeurs, in de festivalbrochure aangekondigd met een groot vraagteken. Wat er op het programma staat, weten we niet, en wie er komt spelen blijft een al even groot geheim.
Publiek en critici worden uitgedaagd om te vertrouwen op hun gehoor: een groot canvas ontneemt je het zicht op het podium. Wat valt er te verwachten ? Een ensemble? Een solist? Internationaal of van eigen bodem? Gevestigde namen of jong, aanstormend talent ? Het evenement wordt gepropageerd als 'het concert van het jaar' en de organisatoren beloven 'iets dat thuishoort in de absolute wereldtop van de klassieke muziek', en daar zullen we dan ook moeten op vertrouwen.

Festivalorganisator Bert Schreurs licht het concept als volgt toe: " Stel dat je fan bent van U2 en je gaat voor het eerst naar een concert van de groep, dan is het goed mogelijk dat U2 toevallig die dag een slecht optreden geeft. Toch weet je vooraf dat je het goed zult vinden. Je verwachting kleurt je oren, ook al wil je het niet. Dat werkt ook andersom: stel dat je gaat luisteren naar een groepje illustere onbekenden. Zelfs al hebben ze betere nummers en spelen ze een beter optreden dan U2, dan nog zullen ze flink hun best mogen doen om evenveel waardering te krijgen. Ook onze muziekpers zie ik soms in die val trappen. Het Canvasconcert wordt het moment om onze oren eens vrij te maken, om weer objectief te luisteren. Er hangt een canvas doek op scène, voor de optredende artiesten. We vertellen vooraf niet wie er optreedt. Omdat de spots op de zaal gericht staan, zie je alleen silhouetten op het podium. We hebben vier mensen of groepen of ensembles gevraagd. Een ervan is een grote naam. Een heel grote. Toch komt die optreden voor een veel lagere gage dan hij gewoonlijk vraagt, omdat het concept van het Canvasconcert hem bevalt. Voorts zijn er nog twee bekende namen en een jong talent. Na elk van de vier optredens wordt de muziekpers live geïnterviewd. Ik hoop dat ze op de uitdaging durven in te gaan.'' (*)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Canvasconcert
Woensdag 27 september 2006 om 20.15 u

Handelsbeurs
Kouter 29
9000 Gent

Meer info : www.festivalvanvlaanderen.be en www.handelsbeurs.be

(*) 'Durf verplicht, creativiteit niet verboden : Bert Schreurs over het Festival', De Standaard, 6 september 2006 (betalend artikel)
 
Review : 'Canvasconcert draait uit op vioolauditie', Véronique Rubens, De Standaard, vrijdag 29 september 2006 (betalend artikel)

13:07 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

25/09/2006

Muziek, dat overbodige gerucht ?

??? Welke Nederlandse componist zat poedelnaakt achter de piano ? Welke Vlaming schreeft het eerste volledig seriële werk uit de muziekgeschiedenis ? Wie zijn de meest in het oog springende jonge componisten in Nederland en Vlaanderen?

Recent verscheen bij de Vlaams-Nederlandse vereniging Ons Erfdeel vzw het boek "Hedendaagse muziek in Nederland en Vlaanderen", geschreven door Emile Wennekes en Mark Delaere. "Hedendaagse muziek in Nederland en Vlaanderen" geeft een vrij representatief beeld van het actuele 'klassieke' muzieklandschap in beide landen. Dat gebeurt aan de hand van twee algemene inleidingen en twintig profielen van componisten ( twaalf voor Nederland en acht voor Vlaanderen). In een apart hoofdstuk worden ensembles voor nieuwe muziek, documentatiecentra, festivals en allerlei verenigingen bondig voorgesteld. Emile Wennekes, hoogleraar aan de Universiteit van Utrecht, schreef de bijdragen over Nederland. Mark Delaere, hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Leuven, zorgde voor de teksten over Vlaanderen. Het boek verscheen gelijktijdig in zes talen: Nederlands, Frans, Duits, Engels, Spaans en Italiaans.

Dinsdagavond vindt in BOZAR de officiële voorstelling van het boek 'Hedendaagse muziek in Nederland en Vlaanderen' plaats. Hoofdredacteur Luc Devoldere zorgt voor een algemene inleiding. Daarna gaat Ignace Bossuyt in gesprek met Philippe Herreweghe over welke rol 'kunstmuziek' vandaag nog kan spelen. Werner Trio (Klara) praat met de auteurs van het boek. Tussendoor speelt pianist Frederik Croene werk van enkele besproken componisten. En er zijn exclusieve beelden uit hun werkplaats.

Programma :
  • Werner Trio interviewt Mark Delaere en Emile Wennekes, auteurs van "Hedendaagse muziek in Nederland en Vlaanderen"
  • Een gesprek van Ignace Bossuyt met Philippe Herreweghe over "Klassieke muziek vandaag"
  • Pianist Frederik Croene speelt:
    Luc Van Hove, Sonatine voor piano, op. 11
    Peter-Jan Wagemans, Het Landschap (deel 5)
    Stefan Van Eycken, Campo Minato
    Michel Van Der Aa, Just Before
Tijd en plaats van het gebeuren:

Muziek, dat overbodige gerucht ?
Presentatie van het boek 'Hedendaagse muziek in Nederland en Vlaanderen'
Dinsdag 26 september 2006 om 20.00 u
Paleis voor Schone Kunsten (BOZAR)
Kamermuziekzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be, www.onserfdeel.be en www.frederikcroene.com

PS : Voor deze ene keer geen extra achtergrondinformatie bij de componisten en hun werk. Tekst en uitleg vind je - uiteraard - in het boek 'Hedendaagse muziek in Nederland en Vlaanderen', in zes talen indien nodig. Ik zal er bij volgende gelegenheden gretig gebruik van maken.

21:20 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Nieuwe Spirituele Muziek in Gentse Sint-Baafskathedraal

Peteris Vasks Sinds de vroege jaren 70 worden muziek en spiritualiteit in toenemende mate met elkaar in verband gebracht. In deze hectische maatschappij hebben meer en meer mensen behoefte aan nieuwe vormen van spiritualiteit en bezinning. De nieuwe muziek uit de Baltische staten, die gerekend wordt tot de stroming 'Nieuwe Spirituele Muziek', heeft een grote zeggingskracht voor wie zich daar voor openstelt. Ze word gekenmerkt door grote toegankelijkheid en sensualiteit. Er is dan ook een snel groeiende publieke belangstelling voor het werk van componisten als bv. Arvo Pärt, Gia Kantsjeli en Peteris Vasks.
De Kremerata Baltica is het recentste ensemble van de in Riga (Letland) geboren sterviolist Gidon Kremer. Het kamerorkest bestaat uit vijfentwintig jonge musici uit Estland, Letland en Litouwen. Violist Gidon Kremer behoort al jaren tot 's werelds grootsten, en hij laat zich terecht niet gemakkelijk van die troon stoten. Samen met demuzikanten van zijn Kremerata Baltica speelt hij werken van een uiteenlopende groep componisten: Pärt, Vasks, Beethoven en Piazzola, Barkauskas en Kancheli.

Het emotioneel aangrijpende Fratres behoort ongetwijfeld tot de bekendste werken van Kremers hechte vriend Arvo Pärt. En momenteel legt Peteris Vasks de laatste hand aan het speciaal voor Kremer geschreven werk 'Meditation', dat tijdens dit concert zijn Belgische première kent. 
De dikwijls religieus geïnspireerde en toegankelijke muziek van Arvo Pärt maakte deze Est tot peetvader van de Baltische muziek. In Gidon Kremer heeft hij steeds een unieke pleitbezorger voor zijn muziek gevonden.

De vroegere - aleatorisch geschreven - werken van de Letse componist Peteris Vasks (°1946) staan duidelijk nog onder invloed van componisten als Lutoslavski, Penderecki en Crumb. Vanaf de jaren '80 ontwikkelde hij zijn eigen muzikale stijl, die vaak vergeleken wordt met die van Pärt en nog een aantal andere Oost-Europese componisten, zoals bv Gia Kantsjeli , de Georgische componist die tegenwoordig in Berlijn woont. Ze componeren allen in een eenvoudige, melodieuze, toegankelijke stijl, die jammer genoeg dikwijls op clichématige gemeenplaatsen uitdraait, maar af en toe toch ook mooie en authentieke dingen oplevert. Zijn werken zijn 'boodschappen', programma's in de litterlijke zin van het woord, waarbij de muziek samengaat met een idee, een moraal, een emotioneel referentiekader.

Programma :
  • Arvo Pärt, 'Fratres' voor viool, strijkers en percussie
  • Peteris Vasks, 'Meditation' voor viool en strijkorkest
  • Ludwig van Beethoven, 'Grosse Fuge' op. 133
  • Vytautas Barbauskas, 'Concerto Piccolo' voor strijkers
  • Giya Kantsjeli, 'Twilight' voor viool, synthesizer en strijkers
  • Astor Piazzolla, "Celos" en "Fuga Y Misterio" arrangement voor viool, vibrafoon en strijkers door Andrei Pushkarev
Tijd en Plaats van het gebeuren:

Kremerata Baltica & Gidon Kremer - Pärt, Vasks, Beethoven, Piazzola, Barkauskas en Kantsjeli
Dinsdag 26 september 2006 om 200.00u

Sint-Baafskathedraal
Gent

Meer info : www.festivalvanvlaanderen.be, www.kremerata-baltica.com, www.arvopart.info en www.music.lv/Composers/Vasks
 
Review : 'Waterdruppels die van God spreken', De standaard, woensdag 6 september

20:18 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

23/09/2006

Spotting geeft muziek terug aan de vogels en Jan Kuijken in dialoog tussen structuur en vrijheid

Ralph van Raat Happy New Ears is een open, drempelverlagend project dat een zo groot mogelijk publiek wil warm maken voor nieuwe muziek zonder daartoe de platgetreden paden van de commerciële muziek te betreden. Voor velen refereert 'nieuwe
muziek' naar doorgedreven avant-garde of conceptuele werken, die de niet ingeleide/ingewijde luisteraar de haren te berge doen rijzen. Happy New Ears levert een bescheiden bijdrage om dit vooroordeel de wereld uit te helpen, o.a. door te kiezen voor muzikanten en componisten die graag de confrontatie met een publiek aangaan. Experimenteren kan, maar Happy New Ears is geen festival voor uitsluitend en doorgedreven experiment.

Happy New Ears maakt keuzes over de hokjes van de verschillende muziekgenres heen. Zo ontstaat een programmatie waarbij geschreven muziek, grensverleggende rock, zoekende jazz, improvisatie en audiovisuele installaties naast elkaar staan. De kwaliteit primeert, niet het genre.

Spotting is een voorstelling voor piano, disklavier (moderne pianola), luidsprekers en ballonnen, gebaseerd op Catalogue des Oiseaux van ornitholoog/componist Olivier Messiaen. De jonge talentvolle Nederlander Ralph van Raat vertolkt het pianosolowerk.
De menselijke behoefte van de vogelaar is het uitgangspunt voor een geënsceneerde muziekvoorstelling met (delen uit) de tussen 1955 en 1958 gecomponeerde Catalogue des Oiseaux van Olivier Messiaen: een reeks van pianowerken gebaseerd op, door Messiaen gespotte, getranscribeerde vogelgeluiden. 'Spotting' is de uitvoering van (delen uit) de catalogue op geluidsdragers, disklavier en 'gewone' piano, het spel van echt of onecht, performance of reproductie, missen of meemaken. Het geluid beweegt zich door het landschap tussen de soms gelijktijdig en soms elkaar afwisselend uitgevoerde delen van de catalogue. Een beweging naar het disklavier, naar de (verborgen) luidsprekers en naar de pianist. De openlucht als concertzaal en het gras als pluche. In de valavond verdwijnt het geluid uit de aan opstijgende ballonnen opgehangen luidsprekers.

Pianist Ralph van Raat is al sinds zijn veertiende intensief bezig met nieuwe muziek. Daarover zegt hij het volgende : "De moderne klassieke muziek, de hedendaagse muziek, heeft mij het meest intens geboeid; hierin vond ik een samenkomen van de schoonheid en emotionele diepgang van klassieke muziek en - afhankelijk van het specifieke muziekstuk - de ervaringen van het dagelijkse leven, zoals de complexiteit (zowel akoestisch als fysisch) van het moderne verkeer, nieuwe harmonische klanken zoals deze voorkomen in de geluiden om ons heen, boeiende ritmiek zoals te horen in jazz en wereldmuziek enzovoorts."
Ralph van Raat kaapt sinds 1995 zowat overal prijzen weg die er te rapen vallen.

Andries van Rossem (°1957) componeerde een commentaar op Messiaen. Van Rossem leerde het vak bij Klaas de Vries en Peter-Jan Wagemans, maar was ook een groot bewonderaar van de Italiaanse componist Franco Donatoni bij wie hij in 1989 een masterclass volgde. Donatoni was zeer over hem te spreken en leerde hem om te gaan met de strenge regels van het moderne componeren als het gaat om materiaal, ritmen en tonen die op een bijna Webern-achtige concentratie tot leven dienen te worden gebracht. Dit intensieve contact met Donatoni heeft tien maanden geduurd. Andries van Rossem is geen componist van dramatische werken. Hij zoekt het vooral in de kleine dingen, een soort poëzie van het delicate.

Ok op zondagmiddag gaat 'Concertino voor Cello en Speakers' van Jan Kuijken - de tweede creatie op dit festival - in première. Het Concertino is een verkenning van en een ontmoeting tussen geschreven muziek en improvisatie.

Jan Kuijken, een telg uit de muzikale Kuijken-familie, moest wel muzikant worden.Hij koos niet voor een klassieke carrière, maar musiceerde aan de zijde van Kris Defoort, Peter Vermeersch, Dick Van der Harst, Luc Mishalle, Fukkeduk en Fatou Traoré. Recent componeerde en musiceerde hij voor Die Siel van die Mier, een theaterproductie van Josse De Pauw.

Zijn Concertino is een lang gekoesterd plan: een live solo-improvisatie, bovenop vooraf opgenomen en gesamplede lagen muziek. Weinig ligt vast, en zo wil Kuijken het ook. Zelfs over de instrumenten die, naast cello, de opgenomen muziek inspelen, bestaat nog geen zekerheid. Een bewuste keuze van een componist die op zoek gaat naar de dialoog tussen structuur en vrijheid, schema en improvisatie.

Jan Kuijken had voor zijn ‘Concertino' enkel een soort van richting in zijn hoofd, maar meer niet. Hij wou voor dit project graag afstappen van het klassieke componeren: aan een tafel of je instrument gaan zitten, componeren, bijschaven, naar een eindresultaat toe werken... Het werk moet een stuk organischer ontstaan, en blijven evolueren, ook ná de première. Een vaste eindbestemming wou hij niet, enkel muzikale etappes binnen een voortdurende muzikale beweging...

‘Concertino' is ook een onderzoek naar de ontmoeting tussen geschreven muziek - muziek met 'voorbedachten rade' - en muzikale vrijheid. Hij gaat aan de slag met speakers, naast de cello het tweede belangrijke 'instrument', om te zien hoe ze het reliëf in die verschillende muzieklijnen kunnen accentueren. Hij gaat eveneens op zoek naar hoe verschillende dynamieken en stukken muziek kunnen gecombineerd worden, in creatie zowel als in opvoering en weergave. Samples en speakerkunst moeten daaraan een meerwaarde geven, zonder dat ze gratuite effecten worden.

Tijd en plaats van het gebeuren:

Spotting - Ralph Van Raat, Olivier Messiaen / Andries Van Rossem & Muziekwerkplaats Intro/In Situ
Concertino voor Cello en Speakers, Jan Kuijken


Zondag 24 september 2006 om 15.00 u
Budascoop (ex-Pentascoop)
Kapucijnenstraat 10
8500 Kortrijk

Meer info : www.happynewears.be, www.ralphvanraat.com, www.stichtingintro.nl en www.lod.be

21:35 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

22/09/2006

Wereldcreatie Hidden Eternity van Kee-Yong Chong

Kee-Yong Chong Het Prometheus Ensemble zorgt dit weekend voor een bijzondere primeur : de wereldcreatie van 'Hidden Eternity', het nieuwe werk voor ensemble van de jonge Koreaanse componist Kee-Yong Chong. Daarnaast krijgen we ook nog het beroemde Prélude à l'après-midi d'un faune van Claude Debussy gepresenteerd, en als orgelpunt van dit concert begeleidt Etienne Siebens, oprichter en bezieler van dit topgezelschap voor hedendaagse muziek, 14 musici en sopraan Ilse Eerens uit Leut in de beklijvende 4de Symfonie van Mahler (in een arrangement van Erwin Stein) als orgelpunt van dit concert. Een droomprogramma dat nadien reist naar het Concertgebouw Amsterdam.

De muziek van Claude Debussy klinkt ons vandaag lang niet meer vernieuwend in de oren - onze oren zijn immers sterke dissonanten en grote klankvolumes gewoon dankzij de 20 ste -eeuwse avant-garde. Toch veroorzaakte Debussy's klankpalet enige opschudding in het muzikale landschap van zijn tijd. De luisteraar van rond de eeuwwisseling was dermate met de Duitse klank en de Duitse ontwikkelingsvorm vergroeid geraakt, dat een nieuw en vrijer vormpatroon zoals dat van Debussy lang niet bij iedereen geapprecieerd werd. Met Debussy werd Frankrijk opnieuw op de muzikale kaart gezet en was een heuse Franse muzikale revolutie tot stand gebracht.
Debussy's naam wordt al te vaak in één adem met impressionisme uitgesproken, wat binnen de muziek een erg problematische term is. De componist zelf vond dit een grove vervlakking van zijn intenties om een nieuwe kunst te ontwikkelen, maar toch kunnen we het huwelijk tussen Debussy en impressionisme niet zonder meer van tafel vegen. De manier waarop Monet met kleuren omgaat, is vergelijkbaar met Debussy's klankkleuren, en de manier waarop figuratieve elementen afgeschilderd worden door de impressionisten kan vergeleken worden met Debussy's manier om muzikale thema's en motieven te hanteren. De duidelijk omlijnde ontwikkelingsvorm van Beethoven is in ieder geval erg veraf in het werk van Claude Debussy.

"Prélude à l'après-midi d'un Faune" uit 1894 was het eerste werk van Debussy waarmee hij de toon zette voor een nieuwe Franse stijl. Aan de basis van de muziek ligt een gedicht van Stéphane Mallarmé maar Debussy volgt geenszins letterlijk het gedicht in zijn muziek. Het gedicht dient eerder als een indruk vanwaar de componist vertrekt. De Russische choreograaf Vaslav Nijinsky (topdanser uit het gezelschap van Diaghilev in Parijs) maakte van Debussy's Prélude een ballet.
De hele muziek blijft in een sfeer van dromerigheid. Het gedicht van Mallarmé waarin een faun (Romeinse mythische figuur) dagdroomt op een zwoele namiddag ligt aan de basis van deze dromerigheid, maar verder dan deze indruk beïnvloedt het gedicht de muziek niet. De Prélude van Debussy heeft de componist alvast een onsterfelijke status bezorgd binnen de muziekgeschiedenis door haar vernieuwende klank, haar schijnbaar vormeloze vrijheid en haar hoogst persoonlijk karakter. Deze vormeloze vrijheid komt reeds bij de introductie door solo-fluit tot uiting. Deze introductie is toonaangevend voor de hele compositie. De versie van Benno Sachs, die verkeerdelijk vaak aan Arnold Schönberg toegeschreven wordt, reduceert de orkestpartituur tot een rijk gevulde en gediversifieerde kamerorkestrale bezetting.

De Maleisisch-Chinese componist Kee-Yong Chong wordt beschouwd als één van de meest veelbelovende componisten van zijn generatie, een componist die er zowel in Azië alsook in Europa in een razendsnel tempo voor zorgde dat men haast niet meer naast hem kon kijken. Zowel in Kuala Lumpur als in Brussel studeerde hij compositie en hij is niet van plan zijn territorium hiertoe te beperken. Recent wist hij ook Nederland te bekoren met zijn composities en haalde er de eerste prijs op de "'Nieuw Ensemble's Young Chinese Composer Competition 2005". De overgang tussen Azië en Europa lijkt op het eerste zicht eenvoudig, maar Kee-Yong doorzwom diepe watertjes om zijn positie als componist te kunnen verstevigen. Geldelijke problemen en sociaal isolement konden hem echter niet weerhouden om de top te bereiken, waar hij zich nu zonder twijfel bevindt. Al zijn composities zijn opdrachtwerken, wat niet voor iedere hedendaagse componist is weggelegd.

De verschillende invloeden die Kee-Yong uit zijn opleidingen als componist in Azië en Europa opdeed, weet hij met een grote geraffineerdheid tot een natuurlijk geheel te versmelten. Vaak vinden we Chinese titels in zijn werken terug en verspreid ook enkele authentieke Chinese instrumenten zoals de sheng en de pipa , maar Kee-Yong blijft ten allen tijde de verzoenende componist die twee dermate verschillende culturen zoals de Oosterse en de Westerse tracht te versmelten in zijn muziek. Steeds worden de traditioneel Oosterse instrumenten aangevuld met Westerse instrumenten.

Het gebruik van electronische middelen zoals tape en versterkers is Kee-Yong ook niet vreemd maar electroacoestische muziek is zeker niet de standaard binnen zijn oeuvre. Zoals in vele hedendaagse composities moet de bezetting omwille van economische redenen vaak tot kamermuzikale proporties herleid worden, maar bij Kee-Yong heeft dit veeleer een positief gevolg vermits hierdoor de hoge waarde van zijn muziek in al haar sonorische verscheidenheid het best tot uiting komt. In esthetisch opzicht speelt Kee-Yong liever met het vluchtige dan met het zekere – hij verkiest de indruk boven de zekerheid, en de instabiele, diffuse klank boven de duidelijk omlijnde tonen. Wind is een zeer inspirerend gegeven voor hem: het is slechts een vluchtige indruk die einde noch begin kent en die je niet kan vatten. Zo zijn vele van zijn werken ook erg vluchtig waarbij begin en einde niet vastliggen en vaste toonhoogte van ondergeschikt belang is aan de emotie die van de klank uitgaat.

Kee-Yong Chong schreef 'Hidden Eternity' (in memoriam G. Ligeti) in opdracht van Prometheus Ensemble en droeg het op aan Jan Michiels en Inge Spinette. Het is een werk voor vierhandig piano en ensemble, wat vrij uniek blijkt te zijn in de ensembleliteratuur.

Programma:
  • Claude Debussy, Prélude à l'après-midi d'un faune (arr. B. Sachs)
  • Kee-Yong Chong, Hidden Eternity (niet op 25 september in Leuven)
  • Gustav Mahler, Symphony No. IV (arr. E. Stein)

Tijd en plaats van het gebeuren:

Zondag 24 spetember 2006 om 20.15 u
Sint-Pieterskerk
Leut/Maasmechelen

Meer info : www.ccmaasmechelen.be en www.prometheusensemble.be

-----------------------------------------------------------

Maandag 25 spetember 2006 om 20.30 u
Aula Pieter de Somer
Deberiotstraat 24 
Leuven

Meer info : www.festival.be en www.prometheusensemble.be

-----------------------------------------------------------

Dinsdag 26 spetember 2006 om 20.15 u
Concertgebouw
Amsterdam

Meer info : www.concertgebouw.nl en www.prometheusensemble.be

Dit concert wordt opgenomen door de Concertzender. Hou dus alvast de rubriek 'In de ether' in de gaten.

Tekst: Koen Vandyck, manager Prometheus Ensemble

14:18 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Ictus te gast op Why Note Festival in Dijon

Terry Riley Ictus, het in Brussel gevestigde ensemble voor hedendaagse muziek, opgericht in 1994, heeft op korte tijd een vaste stek gevonden in het Brusselse muziekleven. In samenwerking met de Filharmonische Vereniging van Brussel en het Kaaitheater brengt Ictus elk jaar een reeks concerten die een breed en gevarieerd publiek aanspreken. De samenwerking met Rosas, het vermaarde dansgezelschap rond Anne Teresa De Keersmaker, resulteerde in een aantal producties met veel voorstellingen én buitenlandse tournees. Een ware luxe voor een ensemble dat zich uitsluitend op hedendaagse muziek toelegt.
 
De programmatie van Ictus beslaat een zeer breed stilistisch spectrum (van Aperghis tot Reich, van Murail tot Waits) maar zorgt binnen elk concert voor coherentie: thematische concerten (de transcriptie, de gelaagde tijd, de nocturne, de ironie, muziek en film...), portretconcerten (Jonathan Harvey, Fausto Romitelli, Toshio Hosokawa...) en scenische producties (opera's, video- en dansproducties). Er wordt ook intens amengewerkt met befaamde buitenlandse componisten zoals bv Magnus Lindberg, Jonathan Harvey of Steve Reich. Vandaar ook de aanwezigheid van Ictus op de belangrijkse festivals voor hedendaagse muziek in Europa.

Zo is het ensemble zaterdagmiddag te gast op het prestigieuze Festival Why Note in Dijon. Op het programma : Terry Riley's 'In C' (1964). 'In C' is niet alleen een van de allereerste minimal werken, het is een mijlpaal in de muziekgeschiedenis en tegegelijk ook een manifest van de jaren zestig.

Meer info : www.ictus.be en www.whynote.com

Elders op Oorgetuige : 'In C : hypnotiserend klanktapijt', 27/04/2006

12:56 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Goodiepal + Audiostore & Eavesdropper

Goodiepal Het festival voor nieuwe muziek Happy New Ears neemt de hedendaagse, niet-commerciële muziek als uitgangspunt. De klemtoon ligt op het 'nu', met inbegrip van een 'klassieker repertoire' die expliciet door vorm of interpretatie door uitvoerders/componisten naar het 'nu' geflitst wordt.
Op een festival voor nieuwe muziek kunnen creaties uiteraard niet ontbreken : ze zijn een wezenlijke ondersteuning van de gekozen artiesten én de fase van hun carrière waarin ze zich bevinden.

De eerst creatie die je to horen krijgt is 'Klimat' van Audiostore & Eavesdropper. Christoph De Boeck (Audiostore) en Yves De Mey (Eavesdropper) maakten in het theatrale concert 'Time Code Matter' (2005) geluid voelbaar. 'Time Code Matter 2' volgt in 2007 - een samenwerking met Vooruit, Concertgebouw en Happy New Ears. Ter voorbereiding gaan ze aan de slag met een theaterzaal, acht speakers en hun laptops. Je krijgt een trip waarin het geluid rond u hangt, plots uithaalt en weer verdwijnt. Een heen en weer tussen bedreiging en intimiteit, een verschil van soms een paar frequenties.

Audiostore en Eavesdropper werken sinds enkele jaren geregeld samen, o.a. voor 'Tunnel' in 2002 en 'Time Code Matter' in 2005. Daartussen (2003) werd de Antwerpenaar en doctor in de letteren De Boeck laureaat van de Liesbethwedstrijd in het Concertgebouw Brugge - een alternatieve wedstrijd naar aanleiding van de Koningin Elisabethwedstrijd in Brussel, en georganiseerd door door Yves De Mey - met 'Rach', een laptopinterpretatie van Rachmaninovs derde pianoconcerto. Zowel De Boeck als De Mey maken daarenboven deel uit van deepblue, een collectief dat zich toelegt op performances en dansvoorstellingen waarin de beweging nauw verbonden is met audio- en videotechnologie.
Christoph De Boeck is vaak actief als ontwerper van installaties of muziek voor theater, video's of exposities. Yvesdropper bewandelt een gelijkaardig pad, al werd zijn naam bij een breder publiek bekend als grondlegger van de Belgische drum'n'bass. Lang duurde dit populairdere avontuur niet, want enige jaren later wisselde De Mey van koers en legde hij zich toe op de meer abstracte en verfijnde elektronica voor theater- en dansvoorstellingen en soundtracks. Toch gaat hij ook zuiver muzikaal gerichte projecten niet uit de weg, zoals mag blijken uit 'Eavesdropper & Waterman' (2003), een samenwerking met de Nederlandse cellist Alex Waterman.

Naast Eavesdropper & Audiostore staat deze avond ook Goodiepal geprogrammeerd. De Deen Kristian Vester alias Goodiepal, voormalige sounddesigner van Nokia en programmeur en uitvinder voor Hitachi en Lego, is een hedendaagse elektronische omnivoor. Hij is ongewild kunstenaar, speeldozenbouwer en bovenal een groot fantast. Deze rasperformer uit de Faroer-eilanden weet de toeschouwer altijd te verrassen. Op het podium gebruikt hij eigen muziekdozen, verknipte elektronica, belletjes, mechanische dieren, zee- en vogelgeluiden. Zichzelf vrolijk fluitend begeleidend, dompeltGoodiepal je onder in een erg vindingrijk universum.

"I am MTV, quiz shows, Queen and Microsoft on the inside, or at least I am a product of that. My music represents the rise of New Europe, and I hope it speaks a language of origin, big companies, expanding, computing, banishment, and fatal numbness", stelt deze Deense fantast.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Goodiepal + Audiostore & Eavesdropper
Zaterdag 23 september 2006 om 20.15 u
Budascoop (ex-Pentascoop)
Kapucijnenstraat 10
8500 Kortrijk

Meer info : www.happynewears.be, www.deepblue.be , www.knobsounds.com , www.audiostore.org en www.ski-pp.com/goodiepal.html

Info en audio : Audiostore & Eavesdropper,'Time Code Matter', Rik Van Lembergen, 14/09/2006 op Kwadratuur.be
Interview Eavesdropper , Koen Van Meel, 1/11/2003 op Kwadratuur.be
'Digitaal componist Eavesdropper' op www.dissonant.be

00:23 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

21/09/2006

Vibrerend stadsparcours

Happy New Ears opent naar goede gewoonte met het geluids- en installatieparcours 'Klinkende Stad'. Het Kortijkse festival voor nieuwe muziek loopt van 23 september tot 8 oktober 2006.

Happy New Ears is een multidisciplinair festival. Behalve 'pure concerten' verwelkomen ze in Kortrijk dan ook  multimediale projecten (muziektheater, filmvertoningen, tentoonstellingen, podiumactiviteiten,…) met muziek als drijfveer of inspirator. Rode draad in het festival is het audiovisueel parcours 'Klinkende Stad'. Vorig jaar namen niet minder dan 2.500 toeschouwers deel aan deze geluidswandeling door het Kortrijkse stadscentrum.

Tijdens de 'Ouverture' op zaterdagnamiddag worden de deelnemende artiesten, studenten en professionelen uit de audiovisuele kunstwereld uitgenodigd voor een gesprek over de creatie en presentatie van hun installaties. Voorzetten van enkele specialisten moeten voldoende gespreksstof opleveren voor een geanimeerde babbel.

Aan het parcours nemen zowel Belgische als internationaal gerenommeerde artiesten deel. De installaties zijn van heel diverse aard : gasvlammen die worden omgebouwd tot luidsprekers, klankvibraties die over je lichaam wandelen, een interactieve café-speeltuin... Hierbij een kort overzicht:

John Luther Adams werkte twee decennia lang in de weidse landschappen van Alaska. In zijn muziek weerklinkt zowel het onmetelijke landschap als het bijzondere licht in Alaska. Village
Voice (NYC) omschreef het als "beautiful, shimmering, vast, luminous, ecstatic". "Veils" en "Vesper", zijn meest recente installaties, combineren een zes uur durend klankbad met een traag
evoluerend lichtspel. De perfecte chill-out na een dagje stressen!
i.s.m. Experimental Intermedia

96 postkaarten in een wand zijn evenveel momentopnames uit een leven. Bij het draaien van de kaarten wordt de beeldzijde zichtbaar en krijg je ook een kort klankfragment te horen. Schijnbaar triviale commentaren. "Bien des Choses" van Clea Coudsi werd gecreëerd in Le Fresnoy (Roubaix).

De performances, computer- en geluidsinstallaties van Paul De Marinis zijn wereldwijd te zien. In "Firebirds" bouwt hij gasvlammen om tot luidsprekers. Als een orakel laten ze speeches van 20ste eeuwse politieke leiders horen. "Raindance" is een douche middenin de stad. Met een paraplu ontdekt je de muziek die erin verborgen zit.

Jef Byttebier en Lieven Neyrinck vermengen fotografie, cartografie en klank in hun installatie. Ze bewerkten de kaart van het Kortrijkse Buda-eiland tot een walvis omringd door portretten van buurtbewoners. Die zingen "I’m so lonesome I could die". De geluidsopname én het beeldmateriaal vormen samen "The Sound of the Whales".

Vorig jaar ontwierp Aernoudt Jacobs in opdracht van Happy New Ears als eerste in een reeks van vier een soundscape voor de gerenoveerde tunnel tussen de Doorniksewijk en het stadscentrum. Het is een puik staaltje van urbanisme dat de architecten de tunnel van een klank- en lichtinstallatie voorzagen. "Tunnelmuziek #2" werd in handen gegeven van Wim Lots.

Annemie Maes is zowel kunstenaar als curator. Ze is verantwoordelijk voor Okno in Brussel: een huis waar de relatie tussen kunst en technologie centraal staat. In NoToVo (from Noise to Voice) gaat ze aan de slag met spraaktechnologie. 12 virtuele klankbronnen tekenen onzichtbare geluidscirkels in een ruimte. Met een wireless koptelefoon kun je zelf een abstract verhaal 'aftasten'.

"Ondulation" van Thomas Mcintosch, Mikko Hynninen en Emmanuel Madan is een zinnenprikkelende compositie voor geluid, water en licht. Alles draait rond een waterbassin in een halfduistere ruimte. Ingebouwde speakers bewegen het water; lichtprojecties zorgen voor een betoverende, grafische partituur. Deze installatie was reeds te zien in Montréal, Pittsburgh, Shangai, Helsinki en Maubeuge .

In "Sub_Trakt II" van Anne Niemetz en Holger Foerterer registreert een camera bewegingen in de openbare ruimte. Die bewegingen worden omgezet in geluid. Maar er is meer: in een aanpalende ruimte worden ze ook nog eens vertaald in een continu evoluerende 3D-sculptuur. Of hoe het dagdagelijkse stadsgewoel geluid en beeld wordt.

"Box 30/70" (foto) baant zich een weg langs verschillende Europese steden. Deze omgebouwde zeecontainer van Sam Odland en Bruce Auinger laat omgevingsgeluiden via een betonluidspreker op een bijzondere manier klinken. Tegelijk slaat de box de klanken van Europese steden op in een database, zodat je ook de verzameling stadsgeluiden uit Berlijn, Wenen, Dusseldorf, Dresden, Linz, Neerpelt, en nu ook Kortrijk, kan beluisteren.
i.s.m. Musica Neerpelt

Met de "MapOmix" van Louis Quellet kun je muziekjes van overal ter wereld met elkaar mengen. De installatie bestaat uit een computerscherm met daarop een wereldkaart met ronde puntjes. Elk van de puntjes laat muziek van plaatselijke snit horen. Klik tussen enkele punten in en je eigen mix wordt een feit.

Pleix is een groep 3D-artiesten, videasten, muzikanten en grafisch ontwerpers die het digitale tijdperk en zijn instrumenten ten volle benutten. Hun samenwerking levert korte digitale films op. Niet enkel met eigen mensen, maar ook met muzikanten als Kid 606, Plaid en Futureshock. Happy New Ears toont een selectie uit hun werk.

In "A fleur du peau" van Lynn Pook worden zestien contactluidsprekers worden symmetrisch over je lichaam verdeeld. Ze geven pas echt hun geluid af als ze met een lichaam in contact komen. Een compositie op zestien sporen verdeelt de klank nauwkeurig over je lichaam. Zo krijgt je de indruk dat de klankvibraties, die continu wijzigen, over je lichaam wandelen.
zie ook:

In een reusachtige cocon uit wit laken staat een kaars. Een luidspreker beroert de vlam: quasi onhoorbare bassen blazen de vlam zowat horizontaal. Verderop liggen kussens met geïntegreerde luidsprekers die je meenemen naar dromenland. Dat zijn de ingrediënten van "Inner lifers of a sleeper", een hypnotiserende installatie van de Belgen Luea Ritter en Vincent Malstaff.

  "Tableportation" van Peggy Thoeny en Giorgio Olivero maakt een café tot speeltuin. Vier interactieve tafeltjes laten de virtuele en de reële ruimte in elkaar overlopen. Via lichtjes maak je diverse patronen, zoekt je contact met de andere tafeltjes en bouw je mee aan een collectief werkstukje. Alles is live te volgen via een grootbeeld projectie.
i.s.m. BUDA kunstencentrum

Het Japanse eiland Hashima was ooit het dichtst bevolkt ter wereld. In 1890 werd het opgekocht door de Mitsubishi Corporation voor de bouw van een reusachtige koolmijn. In 1974 werd het eiland compleet verlaten. De video "Hashima" van Thomas Nordanstad toont apocalyptische beelden van verlaten klaslokalen, appartementen en fabrieksruïnes. De muziek van CM Von Hausswolff geeft discreet commentaar.

En tot slot zijn er de "Skyhooks" van Zeroth. Grote ballonnen zijn de instrumenten in deze speciaal voor Happy New Ears ontworpen installatie van Karmen Franinovic en Yon Vissel. Wandelend met de ballonnen ontdek je geluidsvelden die onzichtbaar in de lucht hangen. Ze laten je het geluid horen, maar ook voelen. En 's avonds lichten ze op.


Tijd en plaats van het gebeuren:

Ouverture Happy New Ears XI
Zaterdag 23 september 2006 om 16.00 u
Budascoop (ex-Pentascoop)
Kapucijnenstraat 10
8500 Kortrijk

Klinkende Stad praktisch

23 september - 8 oktober
woensdag, donderdag & vrijdag: 18.00 u - 20.30 u
zaterdag: 14.00 u - 20.30 u
zondag: 14.00 u - 18.00 u
uitzondering: "Tunnelmuziek #2" is iedere dag te beluisteren in de tunnel tussen het stadscentrum en de Doorniksewijk, van 10.00 u tot 20.30u.

Meer info : www.happynewears.be

Eerder op Oorgetuige : 'Happy New Ears-festival voor nieuwe muziek' ( 10/09/2006)

17:09 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Obsessieve Verhalen

Het werk "Obsessieve Verhalen" van Alvaro Guimarães is een "opera" die bestaat uit fragmenten afgeleid uit zijn werk van de laatste 27 jaren. Het is een werk in proces dat eigenlijk nooit zal 'af' zijn. De eerste versie van het werk, was een opdracht van Nucleo Musica Nova Sao Paulo in 1978 en werd gecreëerd in het plaatselijkede Goethe Instituut. Versie 6 brengt verschillende fragmenten samen en introduceert een nieuwe personage dat gebruik maakt van teksten van o.a.de Franse dichter Paul Valéry. De muziek wordt uigevoerd samen met videofilms van Diederick Nuyttens. Een volledige nieuwe versie (7) wordt aan de publiek voorgesteld op 16 en 17 maart in de Parnassuszaal te Gent.

Wat we in de Leopoldskazerne te zien en te horen krijgen, is niet zomaar een tryout van versie 7 met feedback achteraf. Het is een interactieve en dynamische voorstelling, waarbij het publiek tijdens de opvoering individueel wordt aan- en toegesproken en aangespoord tot actieve deelname aan het creatieproces. Publieksruimte en de ruimte waarin de acteurs zich bevinden zijn dan ook niet echt afgebakend. 'Obsessieve verhalen' wordt op die manier een collectieve compositie zonder eindpunt.

Alvaro Guimarães (°1956), Belgisch componist van Braziliaanse afkomst, studeerde aan het 'Conservatorium Mozarteum' in São Paulo bij o.a. Minininha Lobo, Maria Helena do Amaral en Oswaldo Lacerda. Hij voltooide verdere studies in compositie bij Hans-Joachim Koellreutter, Coriun Aharonian en Klaus Huber (Cursos Latino-Americano). Hij specialiseerde zich in muzieksociologie bij professor Herman Sabbe aan de 'Rijksuniversiteit Gent'.
Hij is medestichter van de 'Núcleo Música Nova' in São Paulo, een vereniging voor hedendaagse muziek die actief was in de jaren '70 en '80, en die samenwerkte met o.a. Julio Estrada, John Cage, Klaus Huber. Hij was artistiek leider van het 'Spectra Ensemble' in België en van het 'Festival música Nova' in Brazilië. Als producer is hij verantwoordelijk voor verschillende wereld- en Belgische premières van werken van o.a. Nicolaus A. Huber, Isabel Mundry, Jörg Birkenkotter, Ivo Nilssen, Gilberto Mendes and Kumiko Omura.
Momenteel is hij verbonden aan de 'Hogeshool Gent', Departement Muziek en hij is medestichter en artistiek leider van het 'KunstArbeiders Gezelschap'.

Tijd en Plaats van het gebeuren :

Obsessieve verhalen
Vrijdag 22 en zaterdag 23 september 2006 , doorlopend van 18.00 utot 24.00 u
Alvaro Guimaraes ism Diederick Nuyttens, Dries Devreese, Anneke Vertsraete en Oliver Sdraulig
Blok E van de Leopoldskazerne
Kattenberg 4
9000 Gent
Vrije toegang + Afterparty

Meer info : www.ka-g.be

00:17 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

20/09/2006

Hommage aan Frédéric Devreese I

De samenwerking tussen Frédéric Devreese en Soledad wordt verzilverd in een nieuwe cd. Het openingsconcert van het Festival van Vlaanderen-Mechelen in Mechelen geeft hiervan de première. Schitterende bewerkingen van filmmuziek, het prachtige Gemini en finales uit de pianoconcerti. Passioneel, onherkenbaar verkleurd, herkenbaar Devreese. Het is muziek die actueel klinkt en de luisteraar direct raakt.

Met Frédéric Devreese (° Amsterdam, 2 juni 1928) wordt een nog levende componist in de schijnwerpers geplaatst. Zijn œuvre is zeer gevarieerd, van eerder klassiek (vier pianoconcerti, één vioolconcerto, opera, balletsuites, liederen, etc.) over filmmuziek - hij schreef oa. de muziek voor 'Het Sacrament ' van Hugo Claus en voor drie films van André Delvaux: 'De man die zijn haar kort liet knippen', 'L'Oeuvre au Noir' en 'Benvenuta'- tot een heuse mengeling van jazz, klassiek en tango. Nog voor zijn dertigste kon Devreese aan de slag als sonorisator bij de toenmalige BRT Televisie. Het bleek dé ideale leerschool voor het schrijven van zijn filmmuziek. 'Filmmuziek moet onmiddellijk emoties opwekken, sneller nog dan beelden', aldus Devreese. Die directe expressie is niet alleen kenmerkend voor zijn filmmuziek, maar is eigen voor ál zijn muziek. Gedurfde klankkleurcombinaties, het bijzondere gebruik van het zogenaamde 'majeur-mineur akkoord' - waarmee de link naar de jazz gelegd wordt -, kleurrijke instrumenten (harp, bandoneon, ...), het zijn allemaal middelen om zijn muziek zo'n rijk mogelijk palet aan kleurschakeringen mee te geven. Dit aspect wordt in deze concertcyclus extra in de verf gezet. Daarom ook wordt het werk van Devreese geflankeerd door andere grote klankkleurspecialisten zoals Debussy, Ravel en Sjostakovitsj.

Voor het eerste concert van Soledad - het eerste in de reeks van de hommage aan Devreese - ligt het programma nog niet helemaal vast, maar een suite met dansen uit diverse filmtracks zal niet ontbreken, net zo min als 'Passage à 5' dat Devreese speciaal voor Soledad schreef. De eerste versie dateert van 2002 en is te horen op de cd ' Del Diablo'. Intussen werd het onder de titel 'Passage à 6' opnieuw opgenomen, waarbij de gitaar van Philip Catherine een extra jazzy dimensie in de verf zet.

Op het programma van het eerste concert staan verder ook 3 delen uit 'Gemini', in een speciaal voor deze gelegenheid herwerkte versie. De oorspronkelijke versie 'Gemini', een krachtige en overtuigende suite voor twee piano's waarbij de piano niet alleen als melodisch of ritmisch instrument, maar ook als kleurinstrument wordt gebruikt, is integraal te horen zijn op het concert van het Brusco-Scolastra duo op 24 september.

Tijd en plaats van het gebeuren:

Soledad
Vrijdag 22 september 2006 om 20.15 u (inleiding door Yves Knockaert om 19.15 u)
CC Minderbroederscomplex (Schip)
Minderbroedersgang 5
2800 Mechelen

Meer info : www.festival.be en www.soledad.be

-----------------------------------------------------------

Duo Pianistico Brusco & Scolastra
Zondag 24 september 2006 om 15.30 u (inleiding door Willy Vervloet om 14.30 u)
Stadsschouwburg
Keizerstraat 3
2800 Mechelen

Meer info : www.festival.be

Extra : 'Componeren zonder grenzen, portret Frédéric Devreese', Maarten Beirens, De Standaard, Woensdag 20 september 2006 (betalend)

23:59 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook