13/09/2006

Shogun Kunitoki : elektronische muziek met een ziel

Shogun Kunitoki Het Japans klinkende maar toch écht Finse kwartet Shogun Kunitoki componeert imaginaire soundtracks op vier Commodore 64-computers. Hun nummers zijn sterk gerelateerd aan de post-rock en elektronische muziek uit de jaren '60 van componisten als Steve Reich, Ennio Morricone en Karlheinz Stockhausen. Tegelijkertijd vreemd én familiair, groovy én melodieus, elektronisch én menselijk. En op het podium zorgen 'Looping' Super 8 projecties voor een extra dimensie.

Het vanuit Helsinki opererende kwartet Shogun Kunitoki bestaat al sinds eind jaren negentig, maar pas begin dit jaar (14/02/2006) verscheen hun debuutalbum 'Tasankokaiku". Deze plaat is uitgebracht op het kwaliteitslabel Fonal Records waarbij ook het Finse collectief Paavoharju zit.
Shogun Kunitoki begon hun muzikale carriere uitsluitend op vier tot zes Commodore 64 computers waar zij allerhande geluiden mee wisten te produceren. Na een aantal jaar raakte de band redelijk gefrustreerd van de beperkte mogelijkheden die een 8-bit computer te bieden had, maar pas toen een elektrische storing hun apparatuur om zeep hielp kwam er verandering in de muziek.

Shogun Kunitoki ging het nu als echte band proberen met live instrumenten, en zij creeerden een nieuw, organisch geluid.Hun debuutalbum is dan ook de kroon op het werk wat hun zoektocht naar een eigen muzikale taal betreft.Het werd een kaleidoscoop van klanken uit vijf decennia elektronische muziek, psychedelica en minimalisme.Critici beschrijven het eindresultaat alvast als uitermate fris en uniek, maar tegelijkertijd erg bekend in de oren klinkend.

Tijd en plaats van het gebeuren:

Late Night Concert: Shogun Kunitoki
Donderdag 14 september 2006 om 22.30 u
Festivalboot Lorelei

Akenkaai
1000 Brussel

Meer info: www.klarafestival.be en www.shogunkunitoki.com

Review + audio : ' Shogun Kunitoki | Tasankokaiku : Retro-futuristische trip langs krautrock en Miami Vice-soundtracks', Joris Heemskerk op www.kindamuzik.net, 2 april 2006

Meer audio in de Fonal Jukebox

12:30 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Wayn Traub - Le Comeback de Jean-Baptiste

De Brusselse duivel-doet-al Wayn Traub is terug met zijn langverwachte onconventionele concert met een acterende dirigent (Hervé Niquet), een volledig orkest (De Beethoven Academie) en vier wel heel ongebruikelijke solisten: de wereldkampioenen scratchen Birdy Nam Nam.

'Le comeback de Jean-Baptiste' is het derde luik van de 'Wayn Wash'-trilogie. Na de zinderende wereldpremière in het Parijse Théâtre de la Ville op 10 maart 2006, beleeft de productie zijn eerste voorstellingen in België tijdens het Klarafestival. 'Le comeback de Jean-Baptiste' wordt beschouwd als één van Wayns markantste voorstellingen tot nog toe.

In zijn vorige theaterproductie 'Jean-Baptiste' stelde Wayn Traub het publiek een mysterieuze chansonnier voor die twee liederen zong op het videoscherm achter de acteurs. In 'Le comeback de Jean-Baptiste' vertellen een Engelse monnik en de Franse manager van de zanger het levensverhaal van Jean-Baptiste. De voorstelling is een orkestraal sprookje dat het midden houdt tussen een liveoptreden van de zanger zelf en een getheatraliseerde symfonie met vier ongebruikelijke solisten (Birdy Nam Nam is wereldkampioen scratchen) en twee verrassende vertellers.

Wayn Traub - Le Comeback de Jean-Baptiste

Donderdag 14 september 2006 om 20.00 u (inleiding door Johan Reyniers om 19.30 u)
Zaal Kaaitheater
Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.klarafestival.be , www.kaaitheater.be , www.beethovenacademie.be en www.birdynamnam.com

Wie de kans mist om op 14 september naar de voorstelling in Brussel te gaan, kan nog op 20 september in Gent terecht, op 21 september in de Bourla Schouwburg in Antwerpen of op 24 september in de Rotterdamse Schouwburg.

Birdy Nam Nam kan je ook nog aan het werk zien tijdens het laatste Late Night concert op 15 september op Festivalboot Lorelei, en op 16 september op OdeGand.

Extra:

00:33 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

12/09/2006

De hemelse zelfkant van Claude Vivier

Het Collectief Claude Vivier was de naam die zijn adoptie-ouders hem op driejarige leeftijd hadden gegeven. Hoe de echte naam van deze Canadese componist luidde, is niet bekend. Hij werd geboren op 14 april 1948 in Montréal - over zijn exacte geboortedatum bestaat ook nog enige twijfel - en op 8 maart 1983 in zijn Parijse appartement met messteken om het leven gebracht door een minnaar die hij op straat had opgepikt. Naderhand trof men op de piano in zijn werkkamer zijn laatste compositie aan: 'Glaubst du an die Unsterblichkeit der Seele', voor gemengd koor, drie synthesizers en percussie. Het stuk handelt over iemand die een jongeman met een vreemde, onthutsende aantrekkingskracht ontmoet en daarmee tegelijkertijd zijn dood tegemoet treedt.

De melodieuze muziek van de Canadese componist Claude Vivier is al even mysterieus en bijzonder als zijn levensloop. Na slechts vijfendertig weliswaar intense jaren stierf hij in bijzonder tragische omstandigheden in zijn Parijse appartement. Extra luguber is het feit dat hij in zijn laatste compositie verwijst naar de messteken die zijn dood veroorzaakten.

Feit is ook dat hij in zijn korte leven een aantal composities wist te voltooien die tot de bijzonderste van de westerse 20e-eeuwse muziekgeschiedenis behoren. Voorbeelden zijn Zipangu, Lonely Child, Prologue pour un Marco Polo en Bouchara. De titels verwijzen vaak naar zijn voorliefde voor exotische plaatsen. Onder meer de verhalen van Marco Polo waren een belangrijke inspiratiebron, maar Vivier maakte tevens zelf lange reizen naar landen als Iran, India, Bali en Japan.

Ook Paramirabo voor fluit, viool, cello en piano is gebaseerd op een ver afgelegen plaats, met name de hoofdstad van Suriname. Die stad heet eigenlijk Paramaribo, maar Vivier vond de tikfout leuk en liet die aldus gewoon staan. Naast Paramirabo brengt Het Collectief ook een aantal andere parels uit Viviers kamermuziek. In deze duo’s staan telkens bedwelmende melodieën en zorgvuldig gekozen klankkleuren centraal. Viviers muziek is in die zin bijzonder toegankelijk voor een groot publiek en tegelijkertijd weet hij het respect te winnen van avant-gardereuzen zoals György Ligeti en Karlheinz Stockhausen. Dit concert is aldus een goede introductie voor wie niet vertrouwd is met het werk van Vivier en bovendien een snoepje voor de kenners.

Programma :

Claude Vivier

  • Pièce pour violoncelle et piano
  • Pièce pour violon et clarinette
  • Pièce pour flûte et piano
  • Paramirabo (flûte, violon, violoncelle et piano)
Tijd en plaats van het gebeuren:

Lunch Concert: Het Collectief - Claude Vivier
Woensdag 13 september 2006 om 12.05 u
Festivalboot Lorelei

Akenkaai
1000 Brussel

Meer info: www.klarafestival.be en www.hetcollectief.be

01:15 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Een Totale Entführung

Samen met componist Wim Henderickx bewerkte Ramsey Nasr Mozarts opera 'Die Entführung aus dem Serail'. In de voorstelling blijft de muziek van Mozart gerespecteerd, maar wordt hij op een andere manier benaderd. Wim Henderickx schrijft nieuwe muziek naast de oude, en Ramsey Nasr vertaalt en bewerkt de tekst. Zangers en acteurs staan naast elkaar op de scène. Zwaargewichten als Jan Decleir en Els Dottermans behoren tot de cast, naast een schare schitterende jonge zangers.

Voor de bewerkers is de opera meer dan een komisch-romantisch zangstuk in een oriëntaalse setting. Het gaat bij hen over de beeldvorming die oosterlingen en westerlingen van elkaar hebben én van zichzelf. "Mozarts stuk is een zoektocht naar wat echt is en wat nep, wat realiteit is en wat beeld", zegt Ramsey Nasr. De diffuse wereld die de jonge regisseur opzoekt, daagt iedereen uit om zelf uit te maken wat reëel is ...

Wim Henderickx over dit project : "Toen ik de vraag kreeg om Mozarts 'Entführung aus dem Serail' te bewerken, heb ik lang getwijfeld. Het is niet zo evident om een partituur van Mozart aan te pakken: de spontaneïteit en de perfectie van zijn muziek maken het voor een hedendaags componist bijna onmogelijk om daaraan iets toe te voegen. Bovendien wilde ik de natuurlijkheid van Mozarts muziek behouden.(..)
Ik heb nooit noten of harmonieën bij Mozart willen wijzigen; orkestraal heb ik wel de hele opera herwerkt. Om de stuwing in de opera nog sterker te maken, zijn er een aantal 'coupures' in de partituur gebeurd; door het inkorten van een aantal aria's wordt het dramatisch gebeuren versterkt.
Mozarts 'Entführung' bevat verschillende fragmenten geïnspireerd op Turkse Janitsarenmuziek. Ik heb deze stukken getransformeerd naar hedendaagse muziek voor drie percussionisten die gebruik maken van etnische Turkse instrumenten.(...). De integratie van etnische instrumenten was voor mij een logische stap vanwege mijn fascinatie voor etnische muziek.
Ik heb voor dit percussietrio vijf interludes gecomponeerd, die dienen als link tussen de theaterteksten en de muziek van Mozart. Deze percussiemuziek heb ik tevens onder de muziek van Mozart geplaatst, waardoor de confrontatie tussen zijn en mijn muziek duidelijk wordt.
Als slot van de opera heb ik een nieuwe aria geschreven voor Bassa Selim, waarin een oriëntaals gezang evolueert naar een hedendaagse muziektaal. Hierdoor evolueert de muziek van Mozart via etnisch geïnspireerde muziek naar muziek van nu.
'Een Totale Entführung' is een opera waarin een hedendaags componist met veel respect en muzikale integriteit kijkt naar het genie van Mozart.

Tijd en Plaats van het gebeuren :

Wo 13 - Vr 15 - Za 16 september 2006 om 20.00u
DeSingel
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.transparant.be, www.beethovenacademie.be en www.wimhenderickx.com

Daarna vertrekt deze productie op tournee doorheen Vlaanderen en Nederland.
De laatse voorstelling vindt plaats op 26 oktober in de KVS in Brussel.
Voor de volledige agenda kun je terecht op bovenvermelde websites.
 
Review: 'Een totale Entführung, NTGent', Dirk Van Esbroeck, 24-09-2006

00:15 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

11/09/2006

Bliksemschichten van Olli Mustonen

Olli Mustonen Regelmatig regent het sterren uit de Finse hemel en Olli Mustonen is één van hen. Deze wonderboy blinkt uit in alle muzikale experimenten die hij aanvat. Hij wordt geprezen om zijn pianistieke én compositorische kunnen, twee disciplines die hij nooit los van elkaar ziet. Zijn streven naar het vervlechten van praktijk en reflectie kreeg hij mee van Einojuhani Rautavaara, wiens compositielessen zijn pianistieke spel diepgaand hebben beïnvloed. Mustonen beschouwt iedere uitvoering als een re-creatie, waarbij hij de actualiteit van het werk aan het licht wil brengen. Dankzij zijn talrijke onderscheidingen staat hij steevast op de meest prestigieuze internationale podia.

Olli Mustonen wordt beschouwd als één van de meest opwindende pianisten van deze tijd. Zijn briljante techniek en opzienbarende interpretaties worden door het publiek in Europa en de Verenigde Staten als uitdagend en fascinerend ervaren. Hij is ook stichter van het Helsinki Festival Orchestra en hoofddirigent van het Tapiola Sinfonietta Orchestra in Helsinki.

Voor Mustonen is een piano een orkest op zich. Een piano moet in staat zijn om magische prestaties neer te zetten en om te klinken zoals andere instrumenten. "Soms word je ertoe gebracht op zoek te gaan naar klanken die ver verwijderd zijn van wat voor een piano gebruikelijk is. Je moet die illusie weten te creëren." Over zichzelf als componist zegt hij het volgende : "Zoals Hindemith beschouw ik mezelf als een 'musicus die piano speelt', een 'musicus die dirigeert', een 'musicus die componeert'. In ons muziekleven moet er een dialoog zijn tussen componisten en vertolkers. De afgelopen 50 jaar ontbrak die dialoog vaak, jammer genoeg, met negatieve gevolgen voor zowel de compositie als de vertolking. Interactie is veel vruchtbaarder. En ze is van fundamenteel belang voor ons muziekleven."(*)

Programma :

  • Robert Schumann, Album für die Jugend, 5 Gesänge der Frühe, op. 133
  • Johann Sebastian Bach, 15 driestemmige inventies BWV 787-801
  • Robert Schumann, Gesänge der Frühe op. 133
  • Olli Mustonen, Jehkin Iivana sonate voor piano
  • Sergeï Prokofiev, Sonate no. 6, op. 82 in A ;
    Sonate voor piano nr. 6 in la majeur, op. 82
Tijd en plaats van het gebeuren:

Dinsdag 12 september 2006 om 20.00u
Zaal Paleis voor Schone Kunsten - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.klarafestival.be, www.bozar.be en www.fimic.fi/mustonenolli

Dit concert wordt rechtstreeks uitgezonden op Klara.

(*) interview opgetekend door Xavier Flament, Brussel Deze Week, 12 september 2006 - speciale editie

22:08 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Slow, de eerste Mobile Jockey

SLOW De tijden zijn veranderd, ook in de wereld van de dj's. Gisteren was een dj nog gewoon een 'disc jockey', vandaag een heuse 'sound designer'.
Vellu Maurola, beter bekend als SLOW, is de eerste echte 'Mobile Jockey' ter wereld. Maurola begon zijn carrière in Helsinki als DJ Slow en won het ene dj-kamioenschap na het andere. Hij veroverde al gauw de Finse alternatieve scène én de officiele hitlijsten. Nu toert hij, gewapend met twee NOKIA N91 gsm's, een digitale audio stream controller en 2.000 tracks in een speciaal ontworpen valiesje, in ware James Bondstijl de wereld rond. Deze 'musical designer' componeert trouwens ook voor Finse tophotels en -restaurants, en - hoe kan het ook anders - voor Nokia.

Verschillende van zijn klankmengsels werden gebruikt voor Finse tv-series, films en reclamespots. Onder de naam Slowhill produceerde en schreef hij diverse albums in samenwerking met de beruchte jazzsaxofonist Tapani Rinne en het album 'This is now' leverde hem alvast de status van wonderkind op.

Tijd en plaats van het gebeuren:

Late Night Concert: SLOW
Maandag 11 september 2006 om 22.30 u
Festivalboot Lorelei

Akenkaai
1000 Brussel

Meer info: www.klarafestival.be

01:01 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

10/09/2006

 Lindberg & Karttunen : twee coyotes en een Europese creatie

Magnus Lindberg & Anssi Karttunen

Dat Magnus Lindberg de populairste van onze Finse componisten is, komt allicht doordat hij zich nooit helemaal heeft geschikt naar de dictaten van de naoorlogse hedendaagse muziek. Hij studeerde weliswaar in Darmstad, kent de computer door en door en vertolkte als pianist al werk van Boulez, Stockhausen en Berio. Toch is in zijn recente werken vooral de brute energie te horen van de punkgroepen die hem in de jaren 1980 beïnvloedden. Er waait een wervelwind over zijn grote, dramatische fresco's waarin de harmonie vervat ligt tussen spanning en ontspanning... zoals in de goede oude tijd, of toch bijna. Een klassieke componist, maar toch nooit voorspelbaar en steeds verbluffend.

Op maandag 11 september vertolkt hij zijn eigen werken aan de piano, solo of met zijn uitzonderlijke cellist Anssi Karttunen, die al 20 jaar zijn partner is.

Voor Magnus Lindberg is fysieke contact met de klank tijdens het compositieproces van essentieel belang. Daarnaast heeft hij altijd al de behoefte gevoeld om te communiceren met het publiek. De concertdimensie, met de bijbehorende adrenaline, is voor mij hem belangrijk. Vooral omdat een componist werkt met visies, met utopische concepten. Een concert voorbereiden betekent de confrontatie aangaan met alle praktische aspecten: het beheersen van tijd, vorm, details enz.

Op het KlaraFestival vertolkt hij samen met Anssi Karttunen 'Dos Coyotes'. Het werk verwijst naar de stukken die Lindberg 15 jaar geleden schreef voor kinderkoor en die gebaseerd zijn op Indiaanse dierengedichten. Eerst maakte hij er een versie van voor klein orkest, 'Coyote Blues' getiteld, wat verwijst naar de Amerikaanse etnische muziek. Op vraag van Anssi Karttunen werkte hij het stuk nadien om tot een versie voor piano en cello, en doopte het 'Dos Coyotes' .

Het is net als het 'Celloconcerto'opgedragen aan Karttunen. De composities die Lindberg voor hem maakt, komen dan ook gezamenlijk tot stand. Componeren is vaak wel een eenzaam werk, maar samen met een solist ontstaat er, nog voor het werk in première gaat, een dialoog. 'Ik ben een zeer aandachtige luisteraar, vooral wanneer het iemand betreft die me alles heeft geleerd over snaarinstrumenten', zo stelt Lindberg.' Ik schrijf graag virtuoze muziek, maar het nodeloos moeilijk maken vind ik niet nodig.'

Programma :

Magnus Lindberg Stroke, Jubilees, Dos Coyotes, Partia, Etudes I & II, Celloconcerto (Europese creatie)
Magnus Lindberg piano - Anssi Karttunen cello

Tijd en plaats van het gebeuren:

Maandag 11 september 2006 om 20.00u
Zaal Paleis voor Schone Kunsten - Ter Arken
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.klarafestival.be en www.bozar.be

Dit concert wordt rechtstreeks uitgezonden op Klara.

23:33 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Raimund Hoghe, Sacre, the Rite of Spring met live muziek

' Le Sacre du printemps' werd in 1913 door Igor Stravinsky als balletmuziek gecomponeerd. Het beleefde datzelfde jaar zijn eerste opvoering in het Théâtre des Champs Elysées in Parijs in een choreografie van Vaclav Nijinski, gedanst door Les Ballets Russes. De voorstelling oogstte 'un succès de scandale', maar dat is niet de enige reden waarom dit ballet zowel in de muziek- als in de dansgeschiedenis een mijlpaal betekende. De kracht die van de opzwepende dissonante muziek uitgaat, de breuk met de klassieke danstaal die Nijinski in zijn choreografie tot stand bracht én het sterk erotisch beladen ‘onderwerp’ van het ballet veroorzaakten een deining die tot op heden niet is uitgewerkt of verdwenen.

De Duitse choreograaf Raimund Hoghe (1949) werkte tien jaar lang als dramaturg voor Pina Bausch en begon in 1989 zijn eigen voorstellingen te ontwikkelen. Zijn eerste producties waren sterk autobiografisch gekleurd: een terugblik op zijn jeugd en jongelingsjaren in het naoorlogse Duitsland, een leven vol onuitgesproken verlangens en verhulde eenzaamheid, een wereld bevolkt met de beelden van filmsterren en de schlagers van charmezangers, een poging van de gehandicapte man - Hoghe is klein en gebocheld - om met zijn eigen lichaam in het reine te komen.

De muziek die Hoghe in de meeste van zijn producties liet horen werd eerder gebruikt om de sfeer van een tijdperk te schetsen dan als muziek om op te dansen. Toen hij echter in 2002 Young people, old voices realiseerde, een productie waarin hij samen met een tiental jonge niet-professionele performers op de scène stond, integreerde hij daarin enkele fragmenten uit Le Sacre du printemps van Igor Stravinsky. Deze fragmenten danste Hoghe zelf in duet met de jonge voetballer Lorenzo De Brabandere. Hieruit ontsproot de idee om samen met Lorenzo de integrale Sacre te choreograferen en te dansen. Le Sacre du printemps van Raimund Hoghe ging in première in het Kaaitheater in januari 2004 en kreeg zeer veel bijval.

Hoghe beschikte niet over de middelen om met live muziek te werken. Er werd gebruik gemaakt van een opname van de orkestpartituur, ingeleid en uitgeleid door de stem van Stravinsky zelf die vertelt over het schrijven van dit werk en over zijn eerste publieke ontvangst. Hoghe bleef echter de wens koesteren om zijn choreografie ooit met live muziek te kunnen uitvoeren. Het Klarafestival leek de perfecte gelegenheid te bieden om aan Le Sacre du printemps in zijn hoedanigheid van dubbele mijlpaal – in de muziek- én in de dansgeschiedenis – recht te laten wedervaren.

Er werd gekozen voor de bewerking voor twee piano's die Stravinsky zelf van zijn compositie verwezenlijkte. Aan de piano's nemen Alain Franco en Guy Vandromme plaats. Vandromme werkt als uitvoerend pianist in binnen- en buitenland en is o.a. stichtend lid van het ensemble voor hedendaagse muziek en improvisatie Q-02. Alain Franco is pianist en dirigent en werkte eerder reeds met Champ d'Action, Ictus, Rosas en Needcompany; hij geeft ook les in P.A.R.T.S.

Raimund Hoghe, Sacre, the Rite of Spring

Dinsdag 12 september 2006 om 20.00 u (inleiding door Johan Reyniers om 19.30 u)
Zaal Kaaitheater
Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.klarafestival.be en www.kaaitheater.be

Tekst: Klarafestival/ Kaaitheater
 
Op woensdag 13/09 om 19.00u blikt Fred Brouwers op terug op deze productie. 
Meer info : www.klara.be

22:13 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Happy New Ears-festival voor nieuwe muziek

Solitude Naast het Festival van Vlaanderen vindt binnenkort in Kortrijk - van 23 september tot 8 oktober 2006 het Happy New Ears-festival voor nieuwe muziek plaats. Een uitgebreide aankondiging werd zopas gepubliceerd op Kwadratuur.be. Happy New Ears serveert een avontuurlijke cocktail van laptopmuzikanten, geluidsknutselaars, Messiaen in open lucht, Monk revisited, een verlengde piano, een cello met twee bogen, electro-akoestische muziek én een symfonie voor 100 gitaren.

Verder staan er creaties van ondermeer Eavesdropper & Audiostore, Pierre Berthet & Frances-Marie Uitti, Fabian Fiorini & Stefano Bollani op het programma, samen met nieuw werk van internationale artiesten als Goodiepal, Evan Parker en Baby Dee. En als klap op de vuurpijl wordt de Europese creatie van Glenn Branca's symfonie voor 100 elektrische gitaren gerepeteerd en opgevoerd in Kortrijk!

Rode draad in het festival is het gratis audiovisueel parcours Klinkende Stad: een wandeling waar klank en beeld elkaar vinden in internationale installaties. Vergeet vooral niet om vóór de concerten uw ogen en oren de kost te geven op het parcours.

En ook de kids worden niet vergeten : onder het motto "Sonokids" presenteert Happy New Ears een muzikaal lunapark voor en door kinderen met korte concerten, doe-momenten én workshops.
De Sonokids-concerten zijn van korte duur en er is volop mogelijkheid om zelf met geluid aan de slag te gaan in de verschillende gepresenteerde geluidsinstallaties. Een unieke kans om te ontdekken dat er nog meer is dan Samson, Spring, K3 en Eurosong for kids !.

Meer info : www.happynewears.be en www.kwadratuur.be

21:31 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

07/09/2006

Living Room Music Sint-Gillis bijna uitverkocht

Na de eerste succesvolle editie in Sint-Jans-Molenbeek vorige week, strijkt op zondag 10 september een schare internationale en eigen muzikanten van klassiek, jazz en wereldmuziek neer in Sint-Gillis. De Brusselse gemeente is een multiculturele plek en herbergt heel wat Marokkanen, Spanjaarden, Portugezen, Italianen, Fransen, Grieken en Engelsen. Onder de jonge inwoners (twee derde is jonger is dan 44) bevinden zich heel wat plastische kunstenaars. Met 1 ticket bezoek je het echte Sint-Gillis én word je verleid door authentieke klanken!

Wie er nog bij wil zijn moet zich echter wel reppen, want met namen als Bl!ndman [4x4] strings, Steve Houben en Manou Gallo op het programma zijn er nog maar enkele tickets te verkrijgen.

Blikvangers op 10 september :

BL!NDMAN [4x4]sax : OFF SCREEN
Aanvang 15.00 u , concerten 15.00 u - 16.00 u - 17.00 u
Jean-Volderslaan 8
1060 Sint-Gillis

1 huiskamer, 4 TV's ... 4 jonge saxofonisten treden met hun instrument buiten het enge kader van de beeldbuis. Op, voor, naast, achter: het klassieke interieur wordt op zijn kop gezet. Het centrum van alle aandacht verhuist naar de periferie en eenrichtingsverkeer wordt klank en beeld in viervoud. Met deze performance neemt BL!NDMAN[4x4]sax een loopje met de standaard rolverdeling in de huiskamer.

Meer info : www.blindman.be

--------------------------------------------------------------

Wietse Beels & Nona Knuutilla (viool) : Sonate van Prokofiev en Ysaye en een selectie uit de duo's van Bartok
Aanvang 15.30 u , concerten 15.30 u - 16.30 u - 17.30 u
Dethystraat 90
1060 Sint-Gillis

Wietse Beels behaalde het diploma voor viool aan het Conservatorium van Rotterdam. Met het Narziss und Goldmund Pianotrio legde hij in 2003 het Konzertexamen af aan de Hochschule für Musik Köln. Het trio werd in datzelfde jaar bekroond met de Debuutprijs Kamermuziek van Jeugd en Muziek. Wietse is momenteel erg actief op het concertpodium als kamermusicus in het Narziss und Goldmund Pianotrio en het Tanguedia Sextet en verleent regelmatig zijn medewerking aan Oxalys en het Prometheus Ensemble.
Nonna Knuuttila (Helsinki 1972) studeerde aan de Sibelius Academie en tegelijkertijd aan de Kuhmo Vioolschool. In 1997 kreeg zij de kamermuziekprijs van de Doelen Rotterdam. Nonna Knuuttila was eerste violiste van zowel het Kandinsky Kwartet als van het Barcelona Collage muziekensemble, concertmeester van het Porta Ferrada Festival Orkest en plaatsvervangend aanvoerder in het Rotterdams Philharmonisch orkest. Nonna heeft meerdere cd opnames met werken van Beethoven, Saariaho, Celis...

--------------------------------------------------------------

Beñat Achiary (zang) & Didier Lasserre (percussie)
Aanvang 16.00 u , concerten 16.00 u - 17.00 u - 18.00 u
Jean-Volderslaan 10 b. 14 (4 et.)
1060 Sint-Gillis/Saint-Gilles

Beñat Achiary werd in 1947 geboren in het Franse Baskenland en sinds zijn geboorte markeerde het zingen ieder moment van zijn leven. Basken zingen zoals ze ademen, alleen of in groep, in familiekring en tijdens hun werk. Voor Beñat Achiary was zijn land zijn zangleraar en is alles een bron van muziek: het gezang van de wind in de bomen, dat van de insecten of simpelweg dat van de taal. Als tiener ontdekt hij via de radio van zijn vader gospel, blues, jazz, tango en de chansons van Dario Moreno. Net zoals de grenzen van zijn land onduidelijk vastgelegd zijn, gebruikt de Baskische zanger en stemkunstenaar de traditionele gezangen als basis voor improvisatie, begeeft hij zich op het terrein van de klankpoëzie en verlegt hij daarmee de grenzen van de wereldmuziek.

--------------------------------------------------------------

Massot / Florizoone / Horbaczewski Trio
Aanvang 16.00 u , concerten 16.00 u - 17.00 u - 18.00 u
Theodore Verhaeghenstraat 209
1060 Sint-Gillis

Weinig combinaties klinken zo intrigerend en veelbelovend als het trio rond Michel Massot. De man zelf is de prettig gestoorde trombonist en tuba-speler uit Mâäk's Spirit, een van de toonaangevende avant-garde-ensembles in België. Naast hem staat Tuur Florizoone, accordeonist van o.a. Tricycle, en Marine Horbaczewski, die cello speelt in zowel klassieke formaties, als in experimentele jazzgroepen zoals dit trio. Composities zijn van de hand van Massot en Florizoone. Groovy, melodisch, improvisatorisch, romantisch, tegendraads... en uitputtend.

Meer info : www.tuurflorizoone.be, www.maaksspirit.be

--------------------------------------------------------------

Bl!ndman [4x4]strings : Drie om te vieren: werk van Mozart, Schumann & Sjostakovitsj
Aanvang 16.30 u , concerten 16.30 u - 17.30 u - 18.30 u
Coenraetsstraat 44
1060 Sint-Gillis

De schijnwerpers staan dit jaar in het bijzonder op Mozart gericht met de herdenking van de 250ste verjaardag van zijn geboorte. Met zijn omvangrijk en gevarieerd oeuvre is Mozart binnen de historiek van onze Westerse muziek dé artistieke vaandeldrager bij uitstek die er op de koop toe een uiterst kort en turbulent leven op nahield. Maar naast Mozart kunnen we dit jaar net zo goed de geboorte van Sjostakovitsj vieren (100 jaar geleden) én de dood van Schumann (150 jaar geleden). In dit programma brengt [4x4]strings dan ook een hulde aan de drie jarigen.

Meer info : www.blindman.be


Het volledige programma vind je op KlaraFestival : Living Room Music 06

Elders op Oorgetuige : Living Room Music 06: Sainctelette & Ribaucourt ( 03-09-2006)

16:49 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook