05/12/2006

Concert/cd-voorstelling Frederik Croene & Dominica Eyckmans

Frederik Croene / Dominica Eyckmans Op woensdag 6 december stellen pianist Frederik Croene en altvioliste Dominica Eyckmans in de Rode Pomp hun nieuwste cd voor met werk van Schumann, Sjostakovitsj en Waelbroeck

Jean Pierre Waelbroeck werd geboren in Brussel (1954) in een Belgisch-Deens gezin, met een stevige artistieke traditie. (Zijn overgrootvader was de Deense componist JPE Hartmann ) Hij studeerde rechten maar is muzikant in hart en nieren. In zijn muziektaal staat de melodie centraal. In vele van zijn werken gaat het om melodieën die zich als het ware organisch ontwikkelen, de ene voortspruitend uit de andere in een continu proces, waarbij de voorkeur wordt gegeven aan een permanente ontwikkeling van de muzikale materie boven de herhaling van thema's. Recent componeerde hij ook werken waarin de geldigheid van de van oude vormen voor de componist van vandaag wordt onderzocht. Waelbroeck schreef tot nog toe een honderdtal werken voor piano, bijna evenveel liederen en heel wat kamermuziekwerken. Op één van de volgende Rode Pomp Ensemble concerten wordt zijn eerste pianotrio gecreëerd.
In 2004 nam Frederik Croene ook reeds een cd op die volledig gewijd was aan de pianomuziek van de in Brussel vertoevende Gentse Componist Jean Pierre Waelbroeck

Het concert wordt besloten met de meest aangrijpende afscheidssonate uit de geschiedenis, de 'Sonate voor altviool en piano' opus 147 van Dmitri Sjostakovitsj (1906-1975), geschreven tussen tussen april en begin juli 1975 voor de altviolist Fyodor Drusinin.
De laatste fase van de loopbaan van Sjostakovitsj wordt gekenmerkt door een toenemende introspectie. De kamermuziek nam toe in belang, terwijl zijn interesse in symfonische genres afnam. Onder invloed van zijn vele ziektes, hartproblemen en longkanker, en hun langdurige behandelingen reflecteerde Sjostakovitsj in zijn werk over de algemene problemen van de 'condition humaine' en over de dood in het bijzonder. De introspectie uit zich muzikaal in een toenemende uitzuivering van zijn stijl, een beperking van de middelen en een ascetische geest.

Voor zijn laatste werk, zijn Sonate voor altviool en piano, riep Sjostakovitsj het advies in van altviolist Fjodor Droezjinin i.v.m. technische details. Hij omschreef de inhoud van het werk als volgt: een novelle als eerste deel, gevolgd door een scherzo (met herneming van flarden muziek uit de onvoltooide opera 'De gokkers' uit 1941-1942) en een adagio ter herinnering aan Beethoven (met een verwijzing naar de Mondscheinsonate). Sjostakovitsj voltooide het werk net op tijd voor hij in het ziekenhuis werd opgenomen. Hij schreef Droezjinin dat hij de details zou afwerken bij zijn ontslag uit het hospitaal. Na twee dagen thuis te zijn geweest werd hij echter op 4 augustus opnieuw opgenomen. De kanker had zijn lever aangetast. Droezjinin studeerde de altvioolsonate in om haar zo vlug mogelijk voor de componist te kunnen voorspelen. Sjostakovitsj overleed echter al op 9 augustus 1975. Hij heeft de creatie ervan - op 25 september in Leningrad - niet meer kunnen meemaken.

Programma :
  • Robert Schumann, "Märchenbilder", Vier Stücke für Viola und Klavier op 113 (1851)
  • Jean-Pierre Waelbroeck, Sonate voor altviool en piano (2006)
  • Dimitri Sjostakowitsj, Sonate voor altviool en piano op 147 (1975)
Frederik Croene, piano / Dominica Eyckmans, altviool

Tijd en plaats van het gebeuren:

Concert/cd-voorstelling Frederik Croene & Dominica Eyckmans
Woensdag 6 december 2006 om 20.30 u

De Rode Pomp
Nieuwpoort 59
9000 Gent

Meer info: www.rodepomp.be en www.frederikcroene.be

Elders op Oorgetuige : De revanche van Sjostakovitsj, 17/10/2006

Extra : ' Leven en werk van Dmitri Sjostakovitsj (1906-1975) ', T.Claerhout op www.liberales.be

22:27 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Capella di Voce op zoek naar de roots

Capella di Voce Op 7 en 10 december brengt Capella di Voce twee adventsconcerten rond de symboliek van de boom van Jesse. Genealogie of het nagaan van afstammingslijnen is des mensen, ongeacht taal, cultuur of geloof. Om de verwantschap met voorouders aan te duiden, duikt daarbij vaak het beeld van de stamboom op. De boom met diepe wortels en uitwaaierende takken om familierelaties aan te duiden bestaat zowel in Westerse als niet-Westerse samenlevingen. Het is een herkenbaar en veelgebruikt metafoor.

Ook in de bijbel zijn afstammingslijnen belangrijk. De boom van Jesse is ongemeen belangrijk. De boom van Jesse is de bijbelse benaming voor de nakomelingen van Isai, de vader van David en een voorouder van Jezus.

Elke kerstperiode herdenkt dat er een roe van de boom van Jesse tot bloei is gekomen. Dat wordt letterlijk verhaald in het volkslied "Nu is die roe van Jesse gebloeyt". Voor een middeleeuwse luisteraar was meteen duidelijk dat het bloeien van die tak overeen komt met de geboorte van Christus. Die geboorte komt tegelijk neer op het geven van leven aan de ganse mensheid. De boom van Jesse staat in de bijbel gelijk met de levensboom.

Het volkslied "Nu is die roe van Jesse gebloeyt" is het ankerpunt van het adventsprogramma van Capella di Voce. Het koor zingt bewerkingen van Juliaan Wilmots, Frederik Devreese en Vic Nees en doet verder een greep uit internationaal hedendaags kerstrepertoire.

Programma:

  • Koorwerk van Kurt Bikkembergs, Ludo Claesen, Frederik Devreese, Ola Gjeilo, Herbert Howells, Vic Nees, John Rutter, Carl Rütti, Paul Schollaert, Jules Van Nuffel en Juliaan Wilmots
  • Orgelwerk van Jan Van Landeghem en Flor Peeters
Tijd en plaats van het gebeuren :

Capella di Voce : Adventsconcert ' Nu is die roe van Jesse gebloeyt'
i.s.m. Jan Vuye, orgel
Donderdag 7 december 2006 om 20.30 u
Sint-Geertruikerk
Halfmaartstraat
3000 Leuven

-----------------------------

Zondag 10 december 2006 om 20.00 u
Sint-Gilliskerk
Baliestraat
8000 Brugge

Meer info : www.capelladivoce.be

00:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

04/12/2006

Spectra Ensemble : Masters! 2006' in Gent en Leuven

SPECTRA Ensemble Het SPECTRA Ensemble wil jonge componisten de mogelijkheid bieden om hun werk meermaals en professioneel te laten uitvoeren. De editie Masters! 2006 is een samenwerking met de Hogescholen van Antwerpen, Gent en Leuven en plaatst nieuw werk van een jonge generatie kunstenaars naast composities van hun leraars. Het startschot van Masters! 2006 werd gegeven op 24 oktober in deSingel in Antwerpen, deze week is volgt een concert in het Gentse conservatorium en volgende week in het Lemmensinstituur in Leuven.

Programma:
  • Lucien Posman, For Gilberto Mendes (2002)
  • Nico Sall/Koen Desimpelaere, Long Altitude Travelling (2006, creatie)
  • Frank Nuyts, Rats and rabbits (2005)
  • Wim Henderickx, African Suite (1992)
  • Bart Verstraeten, Agitation (2006, creatie)
  • Luc Van Hove, Septet opus 24 (1988)
Meer over de componisten en de werken op het programma kun je nalezen in de reeds eerder verschenen bijdrage 'SPECTRA Ensemble : Masters! 2006', 23/10/2006

Tijd en plaats van het gebeuren :

SPECTRA Ensemble, Masters! 2006
Dinsdag 5 december 2006 om 20.00 u
Conservatorium Miryzaal

Hoogpoort 64
9000 Gent

-------------------------

Donderdag 14 december 2006 om 20.00 u (inleiding om 19.15u)
Lemmensinstituut Kamermuziekzaal

Herestraat 53
3000 Leuven

Meer info : www.spectraensemble.com, www.desingel.be, www.conservatorium.be, www.hogent.be en www.lemmensinstituut.be

Componisten :

17:43 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

02/12/2006

Monochromes voor 2 piano's en beiaard

Joost van de Goor Naar muziek luisteren kun je op vele plekken, maar de ervaring is steeds anders. Van een knus pianoconcert in een galerie of museum naar beiaardmuziek in de openlucht. De in Tilburg geboren componist Joost van de Goor baseerde zijn nieuwste stuk 'Monochromes' op deze wonderlijke tegenstelling. Van de Goor maakte twee versies van zijn werk, een voor twee piano's en een voor twee beiaarden.

Het publiek wordt meegenomen op een klankroute: allereerst wordt in het Museum van Bommel van Dam de pianoversie van 'Monochromes' uitgevoerd door de pianisten Reinier van Houdt (NL) en Frederik Croene (B). Aan eind van het stuk nemen de twee beiaards het over en klinkt hetzelfde stuk nog een keer maar dan eenvoudiger van opzet. Joost van Balkom voert het werk dan uit op de Sint Martinusbeiaard in de Venlose binnenstad.

Monochromes wordt een compositie in twee versies, van intiem naar anoniem. Uitgangspunt is het zoeken naar een verbinding tussen de intimiteit van kamermuziek en de anonimiteit van beiaardmuziek. Het werk is doorspekt met herkenbare, melodische en ritmische motieven die op gezette tijden worden herhaald. Ook een vraag-en-antwoord spel, een dialoog tussen de beide instrumenten vormt onderdeel van de compositie.

Joost van de Goor over 'Monochromes' : "Beide versies worden geschreven vanuit hetzelfde muzikale materiaal, op zodanige wijze dat men niet kan spreken van een exacte transcriptie maar van een ‘vertaling’ van het materiaal van de ene naar de andere bezetting; een vertaling waarbij enige vrijheid wordt genomen. Er wordt gestreefd naar een duidelijke herkenbaarheid van dit materiaal door het gebruik en het vaak herhalen van markante motieven, melodieën en/of ritmes, of andere opvallende muzikale eigenschappen."

Joost van de Goor (1956) studeerde compositie en elektronische muziek bij Jan van Dijk en Tony van Campen aan het Brabants Conservatorium. In 1982 en 1984 nam hij deel aan de Internationale Ferienkurse für Neue Musik in Darmstadt en in 1986 en 1988 volgde hij master classes bij Morton Feldman en John Cage tijdens het Festival Nieuwe Muziek in Middelburg.
Na een windstilte van zo'n tien jaar is Joost van de Goor weer volop aan het componeren geslagen. 'Monochromes' is een van zijn eerste pennenvruchten van zijn 'tweede jeugd' als componist. Momenteel werkt hij aan een nieuw strijkkwartet 'Triptych'.

'Monochromes' is een November Music pruductie en werd voor het eerst uitgevoerd op zondag 19 november 2006 in Galerie Majke Hüsstege in 's Hertogenbosch.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Joost van de Goor, 'Monochromes'
Reinier van Houdt & Frederik Croene : piano
Joost van Balkom : beiaard
Zondag 3 december 2006 om 15.00 u
Museum van Bommel van Dam
Deken van Oppensingel 6
5911 AD Venlo
Nederland

Meer info : www.vanbommelvandam.nl, www.joostvandegoor.nl, www.frederikcroene.com , www.altena.nl/reinier.html , www.vanbalkom.com en www.novembermusic.net

15:49 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

01/12/2006

Focus Ligeti+ : Concertgebouw Brugge huldigt Ligeti

Sen Hea Ha / Wahyu Een flinke schok ging door de nieuwemuziekwereld toen op 12 juni dit jaar de Hongaars-Oostenrijkse componist György Ligeti overleed. Niet echt onverwacht, maar toch. Voor velen is Ligeti dé belangrijkste componist van de tweede helft van de twintigste eeuw. Met werken als het 'Requiem', zijn meesterlijke 'Vioolconcert' of zijn bizarre opera 'Le Grand Macabre' heeft Ligeti muziekgeschiedenis geschreven. Met Focus Ligeti+ brengt het Brugse Concertgebouw dit weekend een eerste hommage aan Ligeti.

György Ligeti (1923-2006) is een van de weinige avant-gardecomponiscen die kan rekenen op ruime publicke belangstelling. Zijn werk zou wellicht minder bekend zijn geweest, ware het niet dat Stanley Kubrick - zonder diens toestemming weliswaar - drie composities van hem gebruikte voor zijn film '2001 : A Space Odyssey' (1968) : Requiem (1963-65), Lux Aeterna (1966) en Atmosphères (1961). Het zorgde alvast voor de internationale doorbraak. Later volgden nog Lontano (in 'The Shining' (1980)) en 'Musica Ricercata' (in Kubricks laatse, 'Eyes Wide Shut' (1999)). Ligeti was geen "filmcomponist", maar de manier waarop Kubrick met zijn muziek werkte, beïnvloedde de evolutie van de filmmuziek grondig en ingrijpend.

Het Concertgebouw wil de komende seizoenen een blik werpen op het veelzijdige en indrukwekkende oeuvre van Ligeti. Met een krachtig openingsweekend op vrijdag 1, zaterdag 2 en zondag 3 december 2006.
De reeks Focus Ligeti+ heeft als uitganspunt de diverse invloeden en inspiratiebronnen die de grondslag vormen van veel van zijn muziek. De vreselijke ervaringen in de Tweede Wereldoorlog waarbij de jood Ligeti zijn vader en broer verloor in het concentratiekamp van Auschwitz, leidden tot een grote afkeer van alle - ook artistieke - ideologieen. Die kritische houding die zo typisch is voor Ligeti, heeft dan ook gezorgd voor een erg persoonlijke muzikale stijl die bovendien snel evolueerde.

Ligeti voelde zich verbonden met zijn Hongaarse voorbeelden Bartok en Kodály en ontwikkelde vandaaruit een grote inreresse voor de volksmuziek uit Transsylvanie. Ook Kurtág speelde een grote rol in Ligeti's muzikale ontwikkeling, als collega-student aan de Liszt Academie in Budapest. Die Hongaarse connectie staat centraal in de concerten van Philharmonia Orchestra en het Keller Kwartet..
Pas in 1956 - na de Russische inval in Hongarije - trok Ligeti naar het westen om zijn muzikale horizon te verruimen. De contacten met de beeldenstormers Stockhausen en Boulez radicaliseerden zijn muziektaal, al had Ligeti snel genoeg van de beperkingen van het serialisme. Zijn aanhoudende vernieuwingsdrang leidde vanaf de jaren 1980 tot een grote aandacht voor niet-westerse culturen. In de Afrikaanse muziek zag Ligeti een parallel met zijn eigen compositiestijl: complexe, gelaagde structuren door een combinatie van eenvoudige figuren. Deze muziek werd net als de Aziatische cultuur een belangrijke inspiratiebron. Ligeti's Etudes vormen in de dansvoorstelling Wahyu dan ook de perfecte humus waarop de oosterse danstaal van Sen Hea Ha kan gedijen.

De Koreaanse danseres en choreografe Sen Hea Ha heeft een indrukwekkende staat van dienst in de traditionele en hedendaagse dans. Rituele en ceremoniële dansen uit haar vaderland zijn haar specialitcit, maar in de traditionele dansen van het Indonesische eiland Java vond zij haar tweede liefde.
Op uitnodiging van verschillende imernationale festivals trok Sen Hea Ha in 1993 naar de VS. Later werd ze gevraagd om haar danstaal te onderwijzen aan de dansers van Pina Bausch in Wuppertal en speelde ze mee in de opera's Le Grand Macabre en Oedipus Rex van Peter Sellars.
In haar recentste werk Wahyu baseert Sen Hea Ha zich op de Etudes voor piano en Musica Ricercata van György Ligeti en werkt ze samen met twee Koreaanse dansers, een Taiwanese lichtontwerper en twee Indonesische videokunstenaars. Samen met pianist Jan Michiels verkennen ze de mogelijkheden om de oosterse danstaal te vermengen met hedendaagse muziek.
Wahyu is een hedendaagse multimediavoorstelling in drie delen, gebracht door drie dansers. Jan Michiels speelt live de Etudes voor piano en Musica Ricercata van György Ligeti.

Het Indonesische begrip Wahyu staat voor het resultaat van een lange, persoonlijke en moeilijke spirituele reis. In ruime zin betekent het ook spirituele verlichting. Wahyu kent men in het oosten in de vorm van inspiratie of van inzichten als telepathie of helderziendheid. Om de verschillende varianten van Wahyu te onderzoeken gebruikt de Koreaanse choreografe Sen Hea Ha de expressievorm waarmee ze zich als kind al leerde uitdrukken: traditionele en hedendaagse Koreaanse dans, met een klemtoon op ritualistische en ceremoniële vormen. Muziek is in dit alles voor Sen Hea Ha van zeer groot belang.

De muziek van Ligeti opent voor Sen Hea Ha een volledig nieuw te ontdekken wereld, een muzikale vrijplaats waarin ze zonder vooroordelen kan creëren en experimentern. Tegelijk klinken Ligeti's composities voor haar ook zeer sjamanistisch en ritualistisch en voeren ze haar op die manier weer mee naar haar eigen traditionele Koreaanse roots en cultuur. Het resultaat is even verbluffend als betoverend en laat zich niet gemakkelijk in woorden vatten. De soms krachtige en dan weer zachte bewegingen van de dansers versmelten perfect met de abstracte pianoklanken van Ligeti tot een uitdagend audiovisueel werk.

Programma:

György Ligeti , Etudes Boeken 1, 2, 3 / Musica ricercata
Sen Hea Ha, creatie en choreografie
Jan Michiels, piano

Tijd en plaats van het gebeuren :

Vrijdag 1 december 2006 om 20.00 u (Inleiding door Gloria Carlier om 19.15 u)
Concertgebouw
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : concertgebouw.be, www.gyoergy-ligeti.de , www.michielsjan.be en www.kwadratuur.be (met audio)

Interview : Jan Michiels over György Ligeti, Koen Van Meel, 15/11/2006 op Kwadratuur.be

-------------------------------------------------------------------------

Keller Kwartet In het concert van het Keller Kwartet op zaterdagavond wordt de Hongaarse grootmeester omringd door zijn grote voorbeeld Bartók en zijn tachtigjarige studiegenoot Kurtág. Ligeti‘s beide strijkkwartetten staan centraal. In het eerste kwartet is de invloed van Bartók erg duidelijk. In de late jaren 1950 trok Ligeti echter naar het westen, met een belangrijke stijlevolutie tot gevolg. De componist maakte er onder meer kennis met elektronische muziek en experimenteerde met klanktexturen en micropolyfonie. Het nog erg op thematische ontwikkeling gerichte eerste strijkkwartet verschilt dan ook sterk van het tweede, waarin andere begrippen belangrijk zijn: klankkleur bijvoorbeeld, een parameter die ook Kurtág na aan het hart ligt.

Programma :
  • György Ligeti, Balada si joc voor 2 violen / Strijkkwartet nr. 1 'Métamorphoses nocturnes' / Strijkkwartet nr. 2
  • Béla Bartók, Duo's voor 2 violen (selectie)
  • György Kurtág, Aus der Ferne III / Hommage à Jacob Obrecht / Aus der Ferne V
Keller Kwartet

Tijd en plaats van het gebeuren :

Zaterdag 2 december 2006 om 20.00 u (Inleiding door Mark Delaere om 19.15 u)
Concertgebouw
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : concertgebouw.be, www.gyoergy-ligeti.de , www.michielsjan.be en www.kwadratuur.be

--------------------------------------------------------------------------

Ligeti / Gawriloff Zondagmiddag wordt Ligeti gecombineerd met Bartók. Het Vlaams Radio Koor opent met Lux Aeterna. Ligeti concipieerde dit koorwerk als een tegenhanger van het Requiem. Het Vioolconcerto is een van Ligeti's meest gesmaakte late werken. Hij componeerde het concerto voor Saschko Gawriloff, die er zelf een cadens voor schreef. De volksmelodieën in het tweede deel laten de blijvende invloed van de inspiraties in Ligeti's jeugd zien.
 
 
 


Programma :
Philharmonia Orchestra - Vlaams Radio Koor
Jonathan Nott, dirigent / Saschko Gawriloff, viool

Tijd en plaats van het gebeuren :

Zondag 3 december 2006 om 16.00 u (Inleiding door Mark Delaere om 15.15 u)
Concertgebouw
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : concertgebouw.be, www.gyoergy-ligeti.de , www.vro-vrk.be, www.philharmonia.co.uk en www.kwadratuur.be (met audio)

Elders op Oorgetuige : Componist György Ligeti overleden, 13/06/2006

Video : György Ligeti op UbuWeb Film ( Poème Symphonique for 100 metronomes (1962) / en 'György Ligeti: Portrait', A Documentary by Michel Follin (1993) )

02:07 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

30/11/2006

Champ d'Action slaat bruggen tussen verschillende genres

Serge Verstockt, Voder Champ d'Action bezegelt zijn jarenlange samenwerking met deSingel met een residentie. Dit intensief meerjarenproject gaat vanaf dit seizoen in met een heel bijzonder concertprogramma.

Het ensemble trok er op in november 2006 eerst mee naar het festival Wien Modern, waar niet minder dan twee nieuwe Vlaamse werken werden gecreëerd. Het idee ontstond toen de Essl Stiftung aan componist en artistiek leider Serge Verstockt vroeg een werk te schrijven voor het Schömer Haus in Wenen. Verstockt werkte de ideeën die hij samen met architect Werner Van dermeersch vorm gaf in het installatieproject 'The Crackle box cracked' verder uit. Die installatie integreert hij in het nieuwe werk. De tonen komen niet uit luidsprekers in de hoeken van de zaal, maar van chaotisch rondslingerende boxen die bevestigd zijn aan motoren van speelgoedvliegtuigen. De Weense organisatoren lieten Champ d'Action vrij om het programma te vervolledigen. De keuze viel op twee andere Vlaamse componisten, Luc Brewaeys en Peter Swinnen. Beiden hebben een rijke geschiedenis bij het ensemble en Champ d'Action gaf hen een opdracht voor klein ensemble en elektronica. Het werk van Luc Brewaeys was echter niet tijdig klaar geraakt voor de geplande creatie op Wien Modern. Ter vervanging programmeerde Champ d'Action 'Fusion' voor basklarinet, piano en tape van Lucien Goethals, een werk uit de prehistorie van de elektoakoestiek. Brewaeys van zijn kant werkte naarstig verder en intussen is de partituur klaar en zijn de muzikanten volop aan het repeteren gegaan. De voorziene wereldpremière van 'Painted Pyramids' in deSingel op 2 december komt dus naar alle waarschijnlijkheid niet in het gedrang.
Naast de Vlaamse werken staat ook nog Soleil Noir (1995) van Jonathan Harvey op het programma. Harvey is curator van Wien Modern 2006. In 2005 nam hij met succes dezelfde functie voor het festival music@venture in Antwerpen waar.
 
Serge Verstockt is een duidelijke exponent van het modernisme. Hij gelooft zeer sterk in de nieuwe technologieën, die naar zijn zeggen zullen leiden tot nieuwe expressiemogelijkheden. Stelselmatig verkent hij de mogelijkheden van de informatica. Recent is hij bezig met ‘computer graphics’ en video's. Zijn composities hebben betrekking op verschillende kunsttakken. Hij wil dan ook helemaal niet in het enge muziekvakje gestoken worden. Zijn werken moeten eerder begrepen als kunst in het algemeen.
 
In het 'Voder' zwieren vier door een propeller aangedreven luidsprekers (een installatie van architect Werner Van dermeersch) door de ruimte en bombarderen het publiek met de elektronisch gemodificeerde klanken van de instrumenten. Het stuk schuwt de effecten niet, maar ze zijn wel ingebed in een duidelijke vorm, die de emotionele impact bepaalt.
 
De werken van Vertockt en Peter Swinnen zijn volledig in de studio ontstaan. Verstockt stelt het als volgt: "Als je in de technologische maatschappij van vandaag een kunstwerk wilt maken dat daar commentaar op geeft, dan moet je dat met de nieuwe media doen. Veel 'klassieke' hedendaagsemuziekensembles doen een beroep op een extern elektronica-instituut, elke kant werkt aan zijn stuk en pas de laatste twee dagen worden de twee elementen bij elkaar gebracht. Wij doen dat tegelijkertijd en vanuit een visie, dat is tamelijk uniek."
 
In 'Hodechtri' van Peter Swinnen worden volgens de componist "klanken gecreeerd door verschillende elektronisch in elkaar overvloeiende instrumenten, waarbij elke speler een verschillende parameter van de klank controleert."

'Painted Pyramids' van Luc Brewaeys is eigenlijke een herwerking van en een commentaar op 'Pyramids in Siberia', een werk voor piano solo uit 1989.Brewaeys liep al langer met het idee rond om iets met dit stuk te gaan doen, en de opdracht van Champ d'Action bleek de geschikte gelegenheid om het werk uit te breiden met andere instrumenten en live-elektronica.

Programma :
  • Serge Verstockt,'Voder' voor 13 musici en elektronica (Belgische creatie)
  • Jonathan Harvey, Soleil Noir voor 9 musici en elektronica
  • Luc Brewaeys, 'Painted Pyramids' voor 6 musici en elektronica (wereldcreatie)
  • Peter Swinnen, 'Hodechtri' voor 6 musici en elektronica (Belgische creatie)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Champ d'Action o.l.v. Jaan Bossier
Zaterdag 2 december 2006 om 20.00 u
( Inleiding door Maarten Beirens om 19.15 u )
deSingel - Blauwe zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.champdaction.be , www.peterswinnen.be , www.lucbrewaeys.com en www.wienmodern.at
 
Componistenprofielen op www.matrix.mu : Luc Brewaeys, Peter Swinnen en Serge Verstockt
 
Bronnen : www.champdaction.be
Champ d'Action op het festival Wien Modern, Stephan Moens, De Morgen, 30/11/2006 (niet online)

Extra : 'Opgepast: vliegende luidsprekers', Maarten Beirens, De Standaard, 7 december 2004

16:24 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Robin Hayward & Annette Krebs op zoek naar nieuw geluid

Annette Krebs Zaterdagavond geven tubaspeler Robin Hayward en gitariste Annette Krebs een improvisatieconcert in de Brusselse Q-O2 werkplaats. Dit duo uit Berlijn is één van de uithangborden van de experimentele muziekscène. Ze focussen op geluid an sich en vonden een nieuwe manier om hun instrument te bespelen.

Annette Krebs studeerde klassieke gitaar in Frankfurt/main. Sinds 1993 woont en werkt ze in Berlijn. Ze werkt intensief in het tussengebied tussen improvisatie en compositie. Ze onderzoekt de mogelijkheden van de elektro-akoestische gitaar wat structuur, noise, het mixen van materiaal en ruimte betreft. ze gebruikt verschillende preparation methodes om noise en geluid te produceren die dan uitvergroot worden door het gebruik van microfoons en pickups, zodat als muzikaal materiaal gebruikt kunnen worden.

Robin Hayward is tubaspeler en componist. Hij ontwikkelde een unieke manier van tubaspelen. Zijn composities vertonen een fascinatie voor akoestisch geproduceerde noise en weerspiegelen de muzikale kwaliteiten van taal. Ze onderzoeken just intonation en microtonale tuning systemen. Hij is actief als solist en speelt in verschillende ensembles voor nieuwe en experimentele muziek, waaronder het Kammerensemble Neue Musik Berlin en de legendarische improvisatiegroep Phosphor.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Robin Hayward & Annette Krebs
Zaterdag 2 december 2006 om 20.30 u
Q-O2 werkhuis
Vlaamsesteenweg 167
1000 Brussel

Meer info: www.q-o2.be, www.robinhayward.de en www.japanimprov.com (Annette Krebs)

00:16 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

29/11/2006

Fabian Fiorini & Benoît Delbecq : de naakte piano en haar alter ego

Fabian Fiorini / Benoît Delbecq Een dialoog tussen twee persoonlijkheden uit de hedendaagse muziek, waarin schriftuur en improvisatie op een subtiele manier vermengd worden : pianisten Fabian Fiorini & Benoît Delbecq spelen samen een concert in de Munt op vrijdag 1 december. Doorheen solo's en duo's maken we kennis met de veeleisende composities en de originele klanken van Fiorini en Delbecq. Hun creatieve virtuositeit staat garant voor een uitzonderlijke avond.

De franse pianist en componist  Benoit Delbecq is een expert in het bespelen van geprepareerde piano en sampler. Als aanhanger van de prepared-piano en van elektronische instrumenten heeft hij intussen een eigen plaats verworven in de muziekwereld. Zijn spel is verankerd in de jazz en biedt een rijk klankpalet aan, dat steunt op vluchtige klankkleuren, fraseringen en harmonieën, waarbij hij onvermoeibaar op zoek gaat naar oneindige ritmische combinaties. Hij uit zijn muzikale persoonlijkheid in de groepen The Recyclers, Kartet, zijn kwartet Paintings, zijn kwintet Delbecq 5, Ambitronix, Les Amants de Juliette, duo's met François Houle en de schrijver Olivier Cadiot en de zangers Katerine en Ashley Slater.

Componist en fervent aanhanger van de percussiepiano Fabian Fiorini verkent al vijftiental jaar lang enthousiast en met een onstilbare honger de wegen waar zijn oor hem heenvoert. Hij werkt geregeld samen met Aka Moon, Octurn, Al Funduq, LOD, het Bollani-Fiorini duo, het Jugalbandi trio, Taraf de Haïdouks, Ictus, le Groupov, Baudouin de Jaer, Garrett List… Hij streeft er vooral naar pianokunst in onze tijd een nieuwe inhoud te geven door alle mogelijke invloeden te vermengen en ze te laten samensmelten in een muzikaal discours dat op zoek gaat naar diepgang en gulheid.

Tegenover de prepared-piano van Benoît Delbecq met haar onnavolgbare parfum van etnische abstractie staat de naakte, onopgesmukte piano van Fabian Fiorini met haar geconcentreerde en provocerende klank van geoxideerd koper...

Tijd en plaats van het gebeuren :

Fabian Fiorini & Benoît Delbecq
Vrijdag 1 december 2006 om 20.00 u
De Munt - Malibranzaal
Leopoldstraat 23
1000 Brussel

Meer info: www.lamonnaie.be, www.delbecq.net en www.jazzinbelgium.com

'Benoit Delbecq', Ethan Iverson op www.allaboutjazz.com, 1/10/2005

Elders op Oorgetuige : Monk-variaties voor twee piano's, 26/09/2006

22:18 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Artbots : robotic art & art-making robots

Godfried Willem Raes / Robotorkest Zaterdag 2 en zondag 3 december vindt in de Gentse Academie de internationale Artbots tentoonstelling plaats. De affiche vermeldt een Robot Talent Show, of een 'art exhibition for robotic art and art-making robots'.
In de namiddag kun je een hele collectie arty robots gaan bekijken en er is verder ook nog iets dat zich laten omschrijven als een overheadbotworkshop. Later op de avond krijg je nog de kans om een aantal gastsprekers en kunstenaars zelf aan het woord te horen. Zo geeft componist en instrumentenbouwer Godfried-Willem Raes een lezing over robots en de automatisering in de kunst. Raes heeft zelf een heel muziekmachineorkest in het leven geroepen: zijn Man & Machine Orchestra, of kortweg M&M Orchestra, bestaat uit zo'n 25 zelfgebouwde muziekmachines en geeft geregeld performances in de Logos concertzaal in Gent.

Ter gelegenheid van Artbots laat uiteraard ook het Logos automatenorkest van zich horen. Op het concert krijg je een staalkaart van wat het unieke ensemble op het gebied van interactiviteit en automatisering te bieden heeft.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Artbots : Robot Talent Show
Zaterdag 2 december 2006

Expositie : 14.00 u - 19.00 u
Lezingen : Godfried W. Raes, Leonel Moura, Amanda Windle en Ipiki Ookami (muziek) : 20.00 u
KASK - Academie Gent
Academiestraat 2
9000 Gent

--------------------------------

"Artbots" - Logos' M&M orchestra
Zondag 3 december 2006 om 20.00u

Logos Tetraeder
Bomastraat 26
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.artbots.org

19:10 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Arvo Pärts Boetekanon : een memorabele ervaring

Arvo Pärt Zaterdag brengt het Goeyvaerts Consort op een uitgelezen locatie een unieke uitvoering van de Boetekanon van Arvo Pärt. Het wordt een avond die, alleen al door zijn bijzondere lengte - 2 uur en 10 minuten - telkens weer voor een memorabele ervaring zorgt. Zowel bij zangers als publiek.

Het Goeyvaerts Consort is een van de weinige ensembles ter wereld die het aandurft (aan wil, aan kan) deze partituur integraal te zingen. Het is lang, en lastig. Maar het loont zozeer de moeite om dit uitzonderlijk ritueel telkens opnieuw te voltrekken. Elke uitvoering van Kanon Pokajanen is legendarisch en zoveel meer dan een concert.

Onder de hedendaagse koorcomponisten is niemand zo populair als de Estlander Arvo Pärt (°1935). Heel de wereld zingt zijn religieuze muziek. Zijn eenvoudige, welluidende en geraffineerde stijl beantwoordt blijkbaar aan een wijdverspreide en diepe spirituele nood. Zijn kerkmuziek is sober en ingetogen, ze heeft iets middeleeuws en straalt tegelijkertijd iets van tijdeloosheid uit. Pärt schrijft muziek voor iedereen en niet enkel voor een gespecialiseerd publiek.

Arvo Pärts Kanon Pokajanen (Boetepsalmen, 1995-97) is gebaseerd op de kanon van boete en berouw zoals die reeds in de vroegste Slavisch-Christelijke manuscripten (6de eeuw na Christus) is terug te vinden.
De kanon staat symbool voor de verandering, de overgang tussen dag en nacht, het Oude en het Nieuwe Testament, profetie en vervulling, het hier en het hiernamaals. Toegepast op de mens handelt het over de grens tussen het menselijke en het goddelijke, zwakheid en sterkte, lijden en verlossing, sterven en onsterfelijkheid.

Arvo Pärt over de Boetekanon: 'In deze compositie probeer ik van de taal uit te gaan. Ik wilde het woord zijn eigen klank laten vinden, zijn eigen melodische lijn. Zo ontstond muziek die – tot mijn eigen verbazing – doordrongen was van het eigen karakter van het oude kerkslavisch.'

Tijd en plaats van het gebeuren :

KunstadStroom
Goeyvaerts Consort o.l.v. Marc Michael De Smet : Arvo Pärt, Kanon Pokajanen
Zaterdag 2 december 2006 om 20.00 u
Sint-Laurentiuskerk
Enameplein/Paardenmarktstraat
9700 Oudenaarde

Meer info: www.goeyvaerts-consort.be

13:05 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook