13/12/2006

Gek van Liefde : Shir Hash Shirim

Petra Vermote Donderdag gaat in het Nederlandse Haarlem 'Shir Hash Shirim' van Petra Vermote in première. Petra Vermote distilleerde voor Shir Hash-Shirim (Hebreeuws voor Lied der Liederen) een aantal fragmenten uit het Hooglied. In de compositie van Petra Vermote worden de Hebreeuwse teksten van het Hooglied als bruilofts- en liefdesliederen gezien, zonder de vaak aangehaalde (christelijke) allegorische verwijzing naar de liefde tussen God en Israël. Het werk wordt in het Hebreeuws gezongen. De gezongen gedeeltes worden afgewisseld met een paar gedichten uit "27 liefdesliedjes - Een bewerking van het Hooglied" van Judith Herzberg. Shir Hash-Shirim is geschreven voor sopraan en harp, en wordt uitgevoerd door Charlotte Riedijk, sopraan, en Godelieve Schrama, harp. Beide dames zijn uitmuntende Nederlandse musici, en vormen een vast duo.

Sopraan Charlotte Riedijk werkte samen met dirigenten als Peter Eötvös, Hartmut Haenchen, Ingo Metzmacher, Peter Rundel, Ed Spanjaard, …. en trad op met tal van Nederlandse en buitenlandse orkesten. Zij zingt regelmatig bij De Nederlandse Opera, en is veelvuldig te gast op festivals in Europa (Steirischer Herbst in Graz, Holland Festival, de Wittener Tage für Neue Kammermusik, Stockholm New Music Festival, West Cork Chamber Music Festival in Ierland,…). Charlotte Riedijk heeft een grote voorliefde voor nieuwe muziek. Van Petra Vermote creëerde zij ondertussen drie werken : Heron (1996), het meermaals bekroonde Tsjizj (2000), en Inni (2003). Onlangs verscheen van haar een CD - opname met orkestliederen van Arthur De Greef, samen met het Vlaams Radio Orkest.

Harpiste Godelieve Schrama werd in 1995 onderscheiden met de Nederlandse Muziekprijs, en won tal van binnen- en buitenlandse prijzen. Zij trad op met het Radio Kamerorkest, Nieuw Sinfonietta Amsterdam, het Koninklijk Concertgebouworkest Amsterdam, het Rotterdams Philharmonisch Orkest, het Residentieorkest,…Haar repertoire omvat drie eeuwen, met een speciale belangstelling voor nieuwe muziek. Zij is sinds 2001 docent harp aan de Hochschule für Musik in Detmold (Duitsland).

De opdracht voor het schrijven van Shir Hash-Shirim kadert in de programmering van "De keuze van…" in concertzaal De Philharmonie in Haarlem : het werk maakt deel uit van een door Charlotte Riedijk gekozen concertprogramma samengesteld rond het thema "Gek van liefde".

Leuk toeval, gezien de opdracht en de creatieplaats Haarlem : Haarlem is de geboortestad van Petra's grootvader langs moederszijde, haar overgrootvader was er stationschef, haar grootouders van moederszijde zijn er getrouwd, en via diezelfde grootmoeder van moederszijde heeft ze ook Joodse roots.

Programma :
  • Haydn, The Mermaid, The Wanderer, Fidelity (tekst Ann Hunter)
  • Prokofiev, vijf liederen (tekst Anna Achmatova)
  • Petra Vermote, Shir Hash-Shirim
  • Ravel, Cing chansons populaires grecgues
  • Purcell, Mad Bess, From Rosy Bow'rs
  • Oene van Geel, nieuw werk op tekst van Judith Herzberg
Tijd en plaats van het gebeuren :

Charlotte Riedijk : Gek van Liefde
Donderdag 14 december 2006 om 20.15 u
Philharmonie
Lange Begijnestraat 11
2011 HH Haarlem (NL)

Meer info : www.philharmonie.nu

Petra Vermote op www.matrix.mu

00:48 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

12/12/2006

A Wonderful Kind Of Liebestod

Spiegel String Quartet De in België wonende Nederlander Pim Moorer is als componist gefascineerd door strijkers in samenhang met andere instrumenten. Donderdag stelt hij in de Bijloke in Gent zijn nieuwste werk voor. Op maat geschreven van sopraan Ann De Renais, dat was één van de uitgangspunten. A Wonderful Kind Of Liebestod is een dramatische scène over de troost van de verbeelding op teksten van Peter Verhelst. Hij is dood en zij waant hem ongestorven. Over de zin van de waan als omgekeerde Liebestod. Moorer wordt in reliëf gezet met een standaardwerk uit het specifieke repertoire voor strijkkwartet met stem en piano: het Chanson perpétuelle van Ernest Chausson. Strijkkwartet in combinatie met piano is niet zo ongewoon. Krijgen we met Vierne een typisch Frans pianokwintet, dan wordt de Andalusische context weerspiegeld in het werk van Turina.

In 2002 componeerde Pim Moorer 'Inner Music', een dramatische scène naar de toneeltekst 'Red Rubber Balls' van Peter Verhelst. Inner Music bezingt op letterlijk indringende wijze het verlangen de geliefde in de dood te volgen. Een Liebestod.
A Wonderful Kind Of Liebestod is gecomponeerd in opdracht van de Bijloke en opgedragen aan Ann De Renais, het Spiegel String Quartet en pianist Levente Kende. Het werk verklankt opnieuw teksten van Verhelst. Aanleiding voor de compositie was de film Sous Le Sable van François Ozon ( 2000): Marie is al 25 jaar gelukkig getrouwd. Tijdens een vakantie verdwijnt haar man spoorloos na een duik in zee. Is hij dood, heeft hij haar verlaten? Marie besluit te doen alsof hij nog in haar leven is.
Pim Moorer zag in de film opnieuw het thema van de liefdesdood weerspiegeld, maar dan omgekeerd. De geliefde levend wanen in plaats van hem in de dood te volgen. Troost van verbeelding. De zin van de waan als omgekeerde Liebestod. Het werk van Peter Verhelst is ervan doortrokken.
Daarop stelde Pim een Engelstalig libretto samen uit verschillend werk van Peter Verhelst als basis voor een dramatische scène voor sopraan, strijkkwartet en piano. Robert Sian stond in voor de co-vertaling.

Programma :
  • Ernest Chausson, Chanson perpétuelle
  • Louis Vierne, Pianokwintet in c opus 42
  • Pim Moorer, A Wonderful Kind Of Liebestod (creatie)
  • Joaquin Turina, Las musas andalucias
Tijd en plaats van het gebeuren :

A Wonderful Kind Of Liebestod
Donderdag 14 december om 20.00u
Bijloke Concertzaal
Jozef Kluyskensstraat 2
9000 Gent
Toegang gratis

Meer info : www.debijloke.be en www.spiegelstringquartet.com

16:23 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Beethoven 4 en Walter Hus

Walter Hus De Vlaamse componist Walter Hus tekent met zijn Fugatische Symfonie voor de opener van het nieuwe programma van het Symfonieorkest Vlaanderen. Zijn composities getuigen van een uiterst lenige, bekoorlijke en persoonlijke muziek waarbij met durf stijlen en invloeden gecombineerd worden.
Schumanns Pianoconcerto is het prototype van het romantische concerto. Oorspronkelijk was het een fantasie voor piano en orkest. Gebruikmakend van de meest progressieve pianistieke verworvenheden van zijn tijd is het werk evenwichtig opgebouwd met een breed uitgesponnen lyriek en prachtige poëtische ideeën. Aan de piano een groot virtuoos van eigen bodem, Jean-Claude Vanden Eynden.
De Vierde Symfonie van Van Beethoven kende jammer genoeg lang een duister lot. Omringd door de heroïsche Derde en de tragische Vijfde Symfonie, werd ze lang door haar buren overschaduwd. Nochtans is deze symfonie een voorbeeld van de typische Beethoven stijl: fijnzinnig en vroegromantisch. Vooral de speelsheid en de subtiel komische muzikale effecten maken deze symfonie bijzonder. Chef-dirigent Etienne Siebens slaagt er ongetwijfeld in een eigenzinnige interpretatie van Beethoven 4 neer te zetten.

Het werk van Walter Hus (°1959) is op geen enkele manier in een duidelijke traditie te plaatsen; hij schrijft in de eerste plaats zijn eigen muziek. Opvallend over zijn volledige oeuvre zijn de talrijke bewerkingen voor verschillende instrumentaties. Een compositie blijkt nooit vast of onvoorwaardelijk aan een bepaalde bezetting verbonden. Daarmee plaatst Hus zich buiten de 20e eeuwse "traditie" van timbre-organisatie, waaruit duidelijk wordt dat het inhoudelijke in zijn werk belangrijker is dan de vorm.

1994 betekent een keerpunt in het oeuvre van Hus. Vanaf dan krijgen romantisch-melodische aspecten en polyfone compositietechnieken de bovenhand en Voordien werkte hij vooral met de opeenstapeling van kleinschalige, vooral ritmisch bepaalde cellen, die nu vervangen worden door langere, melodische fraseringen die contrapuntisch met elkaar verwoven worden. Verder zijn er ook duidelijke etnische, vooral Afrikaanse invloeden te bespeuren.
Walter Hus voelt zich duidelijk aangetrokken door de klassieke vormen en genres. Zo componeerde hij o.a. 24 preludes en fuga’s voor piano (hij deed er in totaal zes jaar over en legde er de laatse hand aan in januari 2005). En nu dus een Fugatische Symfonie, in opdracht van het Symfonieorkest Vlaanderen.

Programma :
  • Walter Hus, Fugatische Symfonie (creatie)
  • Robert Schumann, Pianoconcerto in a op. 54
  • Ludwig van Beethoven, Symfonie nr. 4 in Bes op. 60
Symfonieorkest Vlaanderen o.l.v. Etienne Siebens - Jean-Claude Vanden Eynden, piano

Tijd en plaats van het gebeuren :

Symfonieorkest Vlaanderen: Beethoven 4
Donderdag 14 december 2006 om 20.00 u

Concertgebouw
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : concertgebouw.be en www.symfonieorkest.be

----------------------------

Vrijdag 15 december 2006 om 20.00 u
Ostbelgien Festival

Kulturzentrum Jünglingshaus
Neustrasse 86
4700 Eupen

Meer info : www.ostbelgienfestival.be en www.symfonieorkest.be

----------------------------

Zaterdag 16 december 2006 om 20.00 u
Koninklijk Conservatorium Brussel

Regentschapsstraat 30
1000 Brussel Meer info : www.kcb.be en www.symfonieorkest.be

----------------------------

Zondag 17 december 2006 om 15.00 u
deSingel

Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.symfonieorkest.be

----------------------------

Donderdag 21 december 2006 om 20.15 u
CC De Valkaart

Albrecht Rodenbachstraat 42
8020 Oostkamp

Meer info : www.symfonieorkest.be

Walter Hus : www.walterhus.org en www.matrix.mu

14:46 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

11/12/2006

BANG! - PD/open source concert

Georg Holzmann, De elektronische éénhoorn Open source software wint steeds meer aan invloed. Omdat Stichting Logos altijd een sterke promotor is geweest van vrije informatie en dus ook van software zonder ontoegankelijke of beschermde broncodes, willen ze op dit concert de vrije audiosoftware en de kunstenaars die deze bewust ondersteunen en gebruiken in de schijnwerpers plaatsen. Op het programma : installaties, performances en audio-visuele werken van Georg Holzmann (Oostenrijk), Tom Schouten (B) en Kristof Lauwers (B)

"Att" van Georg Holzmann is een akoestisch tafeltennisspel en mengeling van een performance en een installatie met daarbij een opstelling van 8 of 12 speakers. De installatie bestaat uit een doorzichtige buis met daarin een tafeltennisbal die op en neer gaat. Dit geluid wordt gesampeld en bewerkt in de computer. De luidsprekers zijn verdeeld in 2 spelers (rechts en links) en zij worden bestuurd door middel van waarschijnlijkheidsberekeningen (Markov chains). Het stuk is voorbij als één van de twee spelers 21 punten heeft (de gewone puntenscore in tafeltennis).
Vooraf kun je niet weten wie er gaat winnen. De punten worden op een scherm geprojecteerd. In tegenstelling tot echte" tafeltennis worden in het verloop van het stuk steeds meer gesampelde ballen in het spel gebracht zodat een complexe klank ontstaat.

"De elektronische éénhoorn" (2006) is een performance van Georg Holzmann met een zelf ontworpen interface waarmee audiosoftware (hier PD) van de komputer bestuurd kan worden. De éénhoorn"-interface bestaat uit drie delen: een handschoen (met contactpunten), een plaat die op de borst gebonden wordt en een potentiometer op het voorhoofd. Een éénhoorn is een mytisch dier dat volgens Georg Holzmann niet ontstaan is uit menselijke angsten. Alhoewel het dier wild en zelfzuchtig is, is het ook goed, solitair en altijd mysterieus en mooi.

Tom Schouten is een onafhankelijke software ontwikkelaar en kunstenaar. Hij is de auteur van verschillende extensies voor het Pure Data programma onder andere PDP (beeld-en videobewerking). Tijdens dit concert brengt twee audiovisuele werken waarvan één gebaseerd is op (audio- en video-) feedback en een nieuw stuk waarvan nu nog niet veel geweten is.

"Glycyrrhizin" van Kristof Lauwers is een interactieve compositie voor gitaar (door Laura Maes) en laptop. Het computergedeelte vormt een contrapuntische tweede stem bij de gitaarpartij. Het is een patch geschreven in het open source programma Pure Data, die het signaal van de gitaar analyseert, erop reageert en het bewerkt. Dit gaat via eenvoudige triggers die processen starten en stoppen, maar ook via kontinue analyse van parameters zoals ritmische dichtheid, toonhoogte en volume, die dan weer andere parameters in de computerpartij beïnvloeden.

Programma :

  • Georg Holzmann, Att (2004) - De elektronische éénhoorn (2006)
  • Tom Schouten, werken nog te bepalen
  • Kristof Lauwers, Glycyrrhizin
Tijd en plaats van het gebeuren

BANG! - PD/open source concert
Donderdag 14 december 2006 om 20.00 u
Logos Tetraeder,
Bomastraat 26
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en grh.mur.at (Georg Holzmann) 

19:57 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

klankenKUNST verenigt 'jong vlaams muziek ensemble' en andersvaliden

Arty fizz vzw gelooft in een vredevolle samenleving waarin mensen elkaar ontdekken en leren waarderen via kunst. Zélf 'kunst maken' vinden ze essentiëel voor een optimale zelfontplooiing; het heeft bovendien een weldadig bevrijdend effect op de geest.

Daarom wil arty fizz iedereen -ongeacht ras, leeftijd, handicap- stimuleren om actief met kunst bezig te zijn. De vereniging zet zich dan ook in om allerlei kunstzinnige activiteiten te organiseren.

In dat verband slaan Arty fizz vzw en C.J.M.I.B. vzw (centrum voor jongens & meisjes met individuele begeleiding) de komende weken de handen in elkaar voor een reeks van drie concerten onder de noemer 'klankenKUNST'.
Uniek aan dit projekt is dat het waarschijnlijk de eerste keer is dat er op Vlaams grondgebied een concert wordt gegeven door een professioneel strijksextet, het 'jong vlaams muziek ensemble', en een groep andersvaliden die zingen en op slagwerkinstrumenten spelen. Bovendien staat de wereldcreatie van 'Bent', het laatste nieuwe werk van Hanne Deneire op het programma.

Bent voor strijksextet & ensemble (stemmen, percussie & andere instrumenten) werd gecomponeerd in opdracht van Artyfizz.
De twee groepen gaan de confrontatie met elkaar aan. Op technisch vlak worden ze beiden op hun niveau uitgedaagd. Muzikaal maar ook menselijk gaat er een wereld open.
Het stuk staat genoteerd in een combinatie van grafische, aleatorische en strikt rimisch genoteerde klanken. Dit omwille van de diversiteit van de uitvoerders maar ook voor de persoonlijke interpretatie van de muzikanten aan te spreken. Het ensemble bestaat uit zangers en instrumentalisten, beiden noodzakelijk voor de uitvoering van het werk, maar niet strikt genoteerd in aantal of bezetting.
In Bent wordt gebruik gemaakt van verschillende schrijftechnieken maar ook van verschillende inspiratiebronnen. Zo kan de "lach" een muzikaal gegeven worden maar ook nervositeit kan door het strijksextet worden omgezet in klank.

Programma :
  • Johannes Brahms, strijksextet nr 2
  • Hanne Deneire, Bent (wereldcreatie)
Tijd en plaats van het gebeuren :

klankenKUNST
Donderdag 14 december 2006 om 20.15 u
Cultureel Centrum te Deurne
Frans Messingstraat 36
2100 Deurne

-------------------------------------------------

Zaterdag 23 december 2006 om 20.00 u
't Elzenveld (Onze Lieve-Vrouwekapel)
Lange Gasthuisstraat 45
2000 Antwerpen

-------------------------------------------------

Vrijag 29 december 2006 om 20.30 u
Carolus Borromeus
Hendrik Conscienceplein 8
2000 Antwerpen

Meer info :www.hannedeneire.be en www.artyfizz.be

Elders op Oorgetuige : Hanne Deneire : Axon, Douce en Rana, 7/06/2006

Extra : 'Tussen neuron en neuriet. Componiste Hanne Deneire over haar nieuwste creatie (Axon)' op www.dissonant.be

19:22 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Witte mars der ongespeelde partituren

Luc Bataillie In 1989 beloten de leraars-componisten van de Muziekacademie van Sint-Pieters-Woluwe onder de titel 'Nieuwe scheppingen' een jaarlijks concert te organiseren met nieuwe composities uit hun recente productie. 'Nieuwe scheppingen' is intussen aan zijn achttiende editie toe. In totaal werder er reeds een driehondertal nieuwe werken gecreëerd.

Dr. Carl G. Verbraeken is componist en directeur van de muziekacademie van Sint-Pieters-Woluwe en sedert 1988 drijvende kracht achter de componistengroep "Woluwse componisten".
Tijdens het concert van woensdag wordt er nieuw werk gecreëerd van Luc Bataillie, Mark Knuts en Carl G. Verbraeken.

Het volledige programma kun je hier raadplegen

Tijd en plaats van het gebeuren :

Woluwse Componisten - Nieuwe scheppingen XVIII
Woensdag 13 december 2006
om 20.30 u
Gemeenschapscentrum Contact, concertsalon 1e verdieping
Roger Vandendriesschelaan 11
1150 Sint-Pieters-Woluwe
Gratis toegang

De plaatsen zijn beperkt, dus vooraf reserveren is aangewezen.
Meer info : Muziekacademie : 02/77.318.55 - of C.Verbraeken : 0475/931017

18:20 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Studiedag Schönberg - Webern - Thomas Mann

Goeyvaerts Strijktrio Ter afsluiting van het project 'Tussen ratio en emotie : Arnold Schönberg - Thomas Mann - Anton Webern' van het het Goeyvaerts Strijktrio vindt woensdag in het Orpheusinstituut in Gent een studiedag plaats gewijd aan Schönberg, Mann en Anton Webern.
Arnold Schönbergs Strijktrio op. 45 (1946) vormt het middelpunt van een aantal lezingen binnen de nieuwe reeks interdisciplinaire studiedagen aan het Orpheus Instituut. De compositie karakteriseert zich niet alleen door de combinatie van dodecafonische, atonale en tonale idiomen, maar ook door het streven naar een evenwicht tussen ratio en emotie, een kenmerk dat het strijktrio overigens deelt met Thomas Manns "Doctor Faustus".
De talrijke filosofische, esthetische, compositorische, muziekanalytische en uitvoeringspraktische facetten van Schönbergs Strijktrio (maar ook van hierdoor geïnspireerde composities) worden uitvoerig behandeld tijdens lezingen en workshops. De studiedag wordt afgesloten met een Film over 'Anton Webern' (Thierry Knauff) met daaropvolgend een prikkelend creatieconcert gebracht door het Goeyvaerts Strijkrtrio.

Meer details en het volledige programma : Tussen ratio en emotie : Arnold Schönberg - Thomas Mann - Anton Webern, 9/11/2006

Tijd en plaats van het gebeuren :

Studiedag Arnold Schönberg - Thomas Mann - Anton Webern
Woensdag 13 december 2006

Orpheus Instituut
Korte Meer 12
9000 Gent

Meer info : www.orpheusinstituut.be en www.stringtrio.net

17:41 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

La machine à remonter le son

Giacinto Scelsi Dinsdag slaan het Ensemble Musiques Nouvelles en de gerenommeerde musicoloog Harry Halbreich de handen in elkaar voor een concertlezing over de Italiaanse componist Giacinto Scelsi. Deze lezing is de eerste in een reeks van drie: in januari komt Claude Vivier aan bod, in feburari volgt nog een lezing over Iannis Xenakis. Halbreich is een autoriteit op het vlak van de hedendaagse kunstmuziek en hij heeft bovendien een speciale band met de componisten die hij tijdens de komende lezingen in de kijker wil zetten. Zijn passie voor deze monumenten uit de 20ste eeuwse muziek werkt aanstekelijk, en het Ensemble Musiques Nouvelles zet zijn uiteenzetting nog extra kracht bij met een briljante live performance.

Wat Scelsi, Vivier en Xenakis in eerste instantie gemeenschappelijk hebben, is dat ze de klank boven alles stelden. Giacinto Scelsi (1905-1988) werd aanvankelijk nog sterk beïnvloed door de compositieteorieën van Skrjabin en Schönberg, maar na een persoonlijke crisis en reizen naar Afrika en het Verre Oosten ontwikkelde hij vanaf de jaren '50 een eigen stijl waarin de "diepte van de klank" een grote rol speelt. Vanaf dan speelde microtonaliteit een prominente rol in zijn werk.

"Voor Scelsi is een klank een levende substantie met een oneindig complex en verfijnd organisch bestaan. Hij haalt in dit verband graag de volgende zin aan: 'De klank is de eerste beweging van het onbeweeglijke' en voegt daaraan toe: 'dit is het begin van de schepping.' In rust is de klank bolvormig, maar door zijn dynamiek kan hij elke vorm aannemen en wordt daardoor meerdimensionaal. In het innerlijk van de klank schuilt oneindig veel energie, niet alleen energie in natuurkundige zin, maar ook geestelijke ene kortom scheppende kracht. De klank leeft en beweegt, hij verplaatst zich in de ruimte; hij trilt als plasma, heeft diepte en dikte; hij is in ruimte onbegrensd, zelfs wanneer we daar maar een klein gedeelte van kunnen zien. De componist onderzoekt de klankruimte. Het gedeelte wat we horen in zijn compositie is te vergelijken met wat we zien in de lichtbundel van een schijnwerper. Dat we verder (lager, hoger, harder, zachter ... ) niets kunnen horen betekent echter geenzins dat de klank daarbuiten niet bestaat. Het trillen binnen de bolvormige klank wordt door clusters, trillers, tremoli, glissandi, verschillende speelwijzen en contrasten tussen ruwheid en gladheid waarneembaar gemaakt. In de eerste plaats manifesteert het trillen zich echter door het snelle, brede vibrato, dat het spoor van een toonhoogte verbreedt van een straal tot een bundel. Luisteren naar in het spoor van die klank is Scelsi's muziek un voyage spirituele au centre du son een ontmoeting met de energie sonore van de levende klank. " (*)

Scelsi schreef Manto in 1967 voor Geneviève Renon, een altvioliste die tegelijk ook zangeres was. Het stuk bestaat uit drie delen, en Scelsi heeft van die combinatie van talenten van Renon dankbaar gebruik gemaakt om van het derde deel een duo voor vrouwenstem en altviool te maken. De tekst bestaat uit onverstaanbare fonemen die de woordenstroom van de Sybille voorstellen - in de Griekse oudheid een priesteres uit het orakel van Delphi die in trance gebracht werd door bedwelmende dampen en dan allerlei voorspellingen deed.
In dit bedwelmende werk zingt Dominica Eyckmans de orakeltekst terwijl ze tegelijkertijd haar instrument bespeelt.

Programma:
  • Manto, voor altviool en vrouwenstem (1967), door Dominica Eyckmans
  • Funérailles de Charlemagne, rituele mars voor cello en percussie (1976), Belgische creatie door  Jean-Paul Dessy en Louison Renault
Tijd en plaats van het gebeuren :

Ensemble Musiques Nouvelles & Harry Halbreich 
La machine à remonter le son!
Dinsdag 12 december 2006 om 20.00 u
Rue de Vergnies, 25 B
1050 Brussel

Meer info : www.musiquesnouvelles.com, www.theatremarni.com en www.scelsi.it

Extra:
(*) 'Giacinto Scelsi 1905-1988, Trilogia 1956-1965', Arne Deforce naar Harry Halbreich op www.arnedeforce.be
" Giacinto Scelsi , The Messenger " by Alex Ross, The New Yorker , Nov. 21, 2005
' Modern music: Scelsi ', Todd M. McComb, 27/01/2000 op www.medieval.org


Elders op Oorgetuige :
Cathedrals of Sound (Scelsi, Suite nr. 8 'Bot- Ba'), 8/12/2006
Vertelconcert Scelsi, Carter, Jolivet en Reich, 29/05/2006

14:31 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Altitude 1000 zet Brusselse audiovisuele scène in de kijker

Altitude 1000 Deze week - van 9 tot 16 december - loopt in Recyclart in Brussel Altitude 1000, een Festival dat de Brusselse audiovisuele scène wat meer zichtbaarheid wil geven. Altitude 1000 werd op poten gezet door Foton, Cimatics en Recyclart naar aanleiding van de release van de gelijknamige dvd die Foton begin december zal uitbrengen. Gedurende een hele week presenteert de Brusselse audiovisuele scène zichzelf met allerhande performances, films en installaties.

Foton woont en werkt in Brussel, net als alle andere artiesten op de affiche van het festival 'Altitude 1000'. Zij houden zich bezig met elektronische muziek en media. De dvd  'Altitude 1000' compileert werk van verschillende Brusselse video- en mediakunstenaars die in hun audiovisueel werk sterk met geluid spelen. Elk van de kunstenaars benadert de audiovisuele kunst vanuit zijn/haar eigen perspectief.

De Brusselse audiovisuele scène is heel gevarieerd, maar ook vrij versnipperd. Het festival biedt een unieke gelegenheid om met een brede waaier van initiatieven en projekten van deze kunstenaars kennis te maken. Op het programma staan performances en installaties, vertoningen van cultfilms, ontmoetingen tussen de Brusselse mediaplatforms, workshops en de obligatoire feestjes die het geheel afronden. Verschillende Brusselse organisaties houden informatieve sessies. Q-O2, die workshops geven rond hedendaagse muziek en audiovisuele kunst, het kunstlaboratorium Bains::Connective, het cultuurmagazine Etcetera, het kunstenaarscollectief OKNO, het mediaplatform FoAM en nog anderen zullen hun werking dan toelichten.

Een greep uit het programma :
  • Els van Riel & Stefaan Quix (Q-O2) , The Bazaar and The Cathedral 1.5 : dagelijks tussen 14.00u en 18.00 u
  • Els Van Riel and Silvia Platzer, Doundo/recycling G : dinsdag 12 december 2006 om 20.00u
  • Public meetings met Bains::Connective & Q-O2 : woensdag 13 december 2006 tussen 15.00 u en 18.00u
  • Eavesdropper & Visual Kitchen, Everything that silence breaks : donderdag 14 december 2006 om 20.00 u
  • Uiteraard wordt ook de dvd Altitude 1000 aan het publiek voorgesteld : elke dag om 14.00 u, zaterdag om 19.00
Tijde en plaats van het gebeuren:

Altitude 1000
Zaterdag 9 tot zaterdag 16 december 2006
Recyclart
Ursulinenstraat 25
1000 Brussel

Meer info : www.altitude1000.be , www.recyclart.be , www.q-o2.be , www.fotonrecords.com

Elders op Oorgetuige :

The Bazaar and The Cathedral 1.5, 17/05/2006
QO-2 doundo/recycling G, 6/10/2006

00:32 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

09/12/2006

Gradus ad Parnassum : Berio, Goethals, De Baerdemacker, Smetryns en Janssens.

Luciano Berio Zondagochtend brengt het Ensemble Hedendaagse Muziek van het Conservatorium van Gent in de reeks Gradus ad Parnassum een concert met werk van Luciano Berio, Lucien Goethals, Kris De Baerdemacker, Thomas Smetryns en Daan Janssens.

Luciano Berio is wellicht de meest invloedrijke figuur uit de Italiaanse hedendaagse muziek. Nadat hij samen met Maderna een studio voor elektronische muziek opricht in Milaan, krijgt hij de leiding van het Ircam te Parijs. Vanuit zijn opleiding die sterk door Webern is bepaald, creëert Berio composities die uitgaan van de meest gedurfde vormen van klankonderzoek. Zo dwingt hij zowel zangers als instrumentalisten om de grenzen van hun mogelijkheden af te tasten.
In 1958 schreef Luciano Berio (1925-2003) zijn eerste 'Sequenza' voor fluit solo. Dit stuk is het eerste ooit dat proportioneel werd genoteerd. Er wordt geen gebruik gemaakt van uitgeschreven ritmes maar de afstand tussen de noten bepaalt de tijdsspanne ertussen. Jammer genoeg slaagde volgens Berio geen enkele fluitist erin dit juist te interpreteren en later schreef hij een tweede versie met ritmes. Sinds de Sequenza voor fluit zijn de in totaal 14 Sequenza's de rode draad in zijn oeuvre gebleven. Berio schreef de Sequenza's voor de meest uiteenlopende solo-instrumenten, waarbij hij de expressieve en technische mogelijkheden van het betreffende instrument onderzocht. Berio's Sequenza's worden gekenmerkt door hun extreme virtuositeit, die altijd boeiend, vaak theatraal, maar nooit oppervlakkig is.
'O King' werd geschreven in memoriam voor Martin Luther King en bestaat in twee versies, een voor stem, fluit, klarinet, viool, cello en piano (1967) en een versie voor stem en orkest (1968). Berio integreerde de georchestreerde versie van O King in zijn beroemdste werk, Sinfonia (1968-69)

'Brassens' (2001) voor piano solo van de Gentse componist Thomas Smetryns is een serie korte stukjes van telkens één pagina waarbij hij telkens uitging van één van Georges Brassens zijn chansons. 'Brassens' is het eerste deel uit een hele reeks composities waarbij hij telkens variaties maakt op liederen of composities van muzikanten die hij om uiteenlopende redenen erg waardeert.

Tableau - Double - (Passages II) voor cello solo van Daan Janssens is het tweede deel van een vijfdelige cyclus voor verschillende bezettingen. Het vertrekpunt voor deze cyclus is een kort werk voor altvioolsolo, het doek (tableau), dat de componist via de diverse stukken steeds verder 'overschildert'. Soms gaat hij te werk als een restaurateur die minuscuul en waarheidsgetrouw zijn doek retoucheert, soms is hij een iconoclast die breekt met het oorspronkelijke beeld. Daan gelooft immers niet in de finaliteit van een op voorhand uitgestippelde teleologische weg. In deze zin zijn de verschillende werken van de cyclus als een 'work-in-progress' te beschouwen.
Als een geboren operaliefhebber kan Daan natuurlijk zijn romantische inborst niet verloochenen. Deze komt tot uiting in het componeren met kleine cellen die aan Webern herinneren, maar dan wel Webern begrepen als een sluitsteen van de romantische beweging in plaats van de 'grootvader' van het serialisme. Voorts vinden we gelijkaardige verwijzingen terug in het gebruik van steeds verder evoluerende klankkleuren en atonaliteit.
Het is de uitvoerder zijn taak om het werk met grote overtuiging aan het publiek te communiceren, hoewel hij tegelijkertijd de toeschouwer een deel van het verhaal lijkt te onthouden: er zijn vele fermata, het dynamische niveau is voornamelijk piano, het tokkelen van linkerhand is soms meer hoorbaar dan de noten en via de aanduiding 'tutto sul ponticello' wordt de voorgeschreven toon onhoorbaar. Zo weet de componist een continue spanning te creëren en een maximale aandacht van het publiek op te eisen.

Pampa (1979) bekleedt een sleutelpositie in het oevre van Lucien Goethals (°1931). In dit werk maakt hij zich los van de modernistische objectieve stijl van zijn vroegere werken en evolueert hij naar een meer persoonlijke, melancholische stijl. Goethals schreef Pampa op een gedicht van de Argentijnse dichter Ricardo Güiraldes en keert daarmee terug naar zijn eigen Argentijse roots - tussen 1934 en 1945 woonde hij zelf in Buenos Aires. De hier aangehaalde thematiek van de eenzaamheid wordt een constante in het latere vocale oeuvre van Goethals.
In Pampa fixeert hij de twaalf toonhoogtes : op enkele uitzonderingen in de stem na, komen ze elk slechts in één octaafligging voor, waardoor een bijzondere spanning gecreërd wordt. Pampa luidt een tendens naar versobering in, een tendens die zich tot op vandaag verderzet.

Programma :
  • Luciano Berio, Sequenza I (1958)
  • Kris De Baerdemacker, Verse…(H. Heine) (2006)
  • Thomas Smetryns, 'Brassens' var. I – VII (2001)
  • Luciano Berio, O King (1967-1968)
  • Daan Janssens, Tableau - Double - (Passages II) (2005-2006)
  • Lucien Goethals, Pampa (1979)
Uirvoerders : Els Mondelaers, zang - Katrien Gaelens, fluit - Niels Hap, klarinet - Gwendolyn De Smet, viool - Francis Michels, altviool - Pieter Matthynssens, cello - Elisa Medinilla, piano - Ruben Coomans, percussie - Ingo De Graeve, percussie - Daan Janssens, directie

Tijd en plaats van het gebeuren :

Gradus ad Parnassum : Ensemble Hedendaagse Muziek
Zondag 10 december 2006 om 11.00 u

Conservatorium Gent - Miryzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.hogent.be

Componisten:
Kris De Baerdemacker : www.logosfoundation.org, www.matrix.mu en www.muziekcentrum.be
Thomas Smetryns : www.thomassmetryns.be, www.matrix.mu en www.muziekcentrum.be
Lucien Goethals : www.matrix.mu, www.cebedem.be, www.muziekcentrum.be en www.slg.be
Luciano Berio op www.universaledition.com (met luistervoorbeelden en partituuruittreksels)

Elders op Oorgetuige :
75 jaar André Laporte en Lucien Goethals, 17/11/2006
Swing Jugend ( Thomas Smetryns), 5/10/2006

00:16 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook