09/01/2007

Uri Caine & Luk Vaes: Diabelli-Project

Luk Vaes & Uri Caine Jazzpianist en componist Uri Caine (°1956) heeft iets met cultcomposities als de 'Goldberg- variaties' van Bach, de 'Händel-variaties' van Brahms en de 'Diabelli-variaties' van Beethoven. Caines bewerkingen van deze drie reeksen maakten hem wereldwijd beroemd. Van de 'Diabelli-variaties', het bekendste deel uit deze trilogie, heeft Caine nu een versie geconcipieerd voor twee piano's. Die wordt woensdagavond exclusief in deSingel voorgesteld.

Samen met zijn Vlaamse vriend Luk Vaes pakt Caine Beethovens opus ultimum aan op twee vleugels. Vaes speelt de variaties helemaal volgens de Beethoven-partituur op een vleugel. Daarop improviseert Caine op een tweede vleugel. Ze breiden het programma uit met andere variaties, covers, transcripties en improvisaties van even bekende maar totaal andere stukjes muzikale cult, waaronder Offenbachs 'Barcarolle' bewerkt door de jazzy Louis Gruenberg.

Ludwig van Beethoven was een van de vijftig Weense componisten die door Anton Diabelli in 1819 werden uitgenodigd om een variatie te maken op een eenvoudige wals die hij had geschreven. Componisten als Schubert, Czerny en Liszt gaven aan zijn oproep gehoor door elk één variatie te schrijven die in 1824 samen in een bundel werden uitgegeven. Beethoven was één van de weinigen die in eerste instantie aan de oproep van Diabelli geen gehoor had gegeven. Hij vond de wals banaal en zou hebben geantwoord: "ik ben niet zomaar één uit vijftig!" In een vlaag van verregaand cynisme begon hij de zogenaamde banaliteiten van het oorspronkelijke thema te parodiëren, waarbij hij bepaalde kenmerken ervan sterk in de verf zette. Maar plots verandert midden in zijn variaties de stemming; gefascineerd door Bachs contrapuntische techniek, voegde Beethoven intense, lyrische en fugatische stukken toe die als een archaïsche idealisatie van Bach klinken, waarin alle sarcasme verdwenen is. In plaats van één eenvoudige variatie, schreef het genie uit Bonn er uiteindelijk maar liefst drieëndertig, die sindsdien de muziekgeschiedenis zijn ingegaan als een van de meest gesofistikeerde en doorwrochte werken voor solopiano ooit geschreven. Het is de emotionele en muzikale spanning van deze 'Diabelli- Variaties' die Uri Caine aantrok om zelf   'de parodie te parodiëren en contrapunt toe te voegen aan het contrapunt'. Met zijn typische gevoel voor humor en onvoorstelbare verbeeldingskracht improviseert, becommentarieert, parodieert, citeert en hercontextualiseert Caine de oorspronkelijke partituur. Voor het Beethovenfest Bonn in 2004 maakte Uri Caine een versie voor twee piano’s. Deze wordt vanavond voor het eerst in België voorgesteld. De Vlaamse pianist Luk Vaes speelt de 'Diabelli-Variaties' helemaal volgens de Beethoven-partituur. Daartegenover improviseert Caine op een tweede vleugel.

Programma :

  • Louis Gruenberg (1884-1964), Barcarolle uit 'Jazz Masks' opus 30a - Luk Vaes, piano
  • Yvar Mikhashoff (1941-1993), Transcriptie van het Adagietto uit Mahlers Vijfde Symfonie -Luk Vaes, piano
  • Uri Caine, Mahler medley - Uri Caine, piano
  • Fats Waller (1904-1943), Honeysuckle rose - Uri Caine, piano
  • Ludwig van Beethoven (1770-1827), 33 Veränderungen über einen Walzer von Anton Diabelli, Opus 120, met improvisaties door Uri Caine - Luk Vaes en Uri Caine, piano's
Tijd en plaats van het gebeuren :

Uri Caine & Luk Vaes, Diabelli-Project
Woensdag 10 januari 2007 om 20.00 u
(Inleiding door Frederik Goossens om 19.15 u)
deSingel - Blauwe zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.uricaine.com

Review : Uri Caine Trio, '‘Live at the Village Vanguard', Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 03/01/2005

Elders op Oorgetuige :
Interview : Luk Vaes over November Music
, 13/11/2006
Uri Caine en Jan Michiels, 13/11/2006

16:25 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

M&M met nieuwe accordeonrobot

Bako Het jaar is nog maar pas begonnen en het M&M ensemble heeft er alweer een nieuwe automaat bij. Voor de bouw van de accordeonrobot <Bako> vertrok Godfried-Willem Raes van een Hohner bas accordeon, een weinig courant en moeilijk te verkrijgen type dat eigenlijk alleen gebruikt wordt in de grotere accordeonorkesten die tegenwoordig met uitsterven bedreigd zijn.
De computergestuurde basaccordeon <Bako> versterkt de laagste regionen van het robotorkest en zal zeker te horen zijn in een solo-performance. Daarnaast ook nieuwe interactieve werken waarin dans en akoestische instrumenten in dialoog gaan met de robots. Uitvoerders: Barbara Buchowiec, Marian De Schryver, Moniek Darge, Sebastian Bradt, Kristof Lauwers en Godfried-Willem Raes.

Tijd en plaats van het gebeuren :

M&M 'New Year'
Woensdag 10 januari 2007 om 20.00 u

Logos Tetraeder,
Bomastraat 26
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org
Voor een gedetailleerde bouwbeschrijving kun je terecht op logosfoundation.org/instrum_gwr/bako.html

01:22 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

08/01/2007

Middagconcert: Beethoven, Van Hove en Devreese

Spiegel Strijkkwartet Woensdagmiddag brengt het Spiegel Strijkkwartet in het kader van de reeks 'Concerts du Midi' van het Brusselse Conservatorium een nieuwjaarsconcert met, naast een strijkkwartet van Ludwig van Beethoven, enkele werken van componisten van eigen bodem: Luc Van Hove en Frédéric Devreese.

Luc Van Hove (1957) studeerde aan het Antwerpse conservatorium. Zijn belangrijkste leraar voor compositie was Willem Kersters. Hij volgde vervolmakingscursussen aan het Mozarteum in Salzburg en aan de University of Surrey (Guilford - UK). Hij doceert compositie en analyse aan het Lemmensinstituut in Leuven en aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium in Antwerpen. Voor Van Hove staat de absolute muziek, het klankbeeld, het zuivere muzikale aspect centraal. Hij paart een zintuiglijke fascinatie voor het klankbeeld met een vaak analytische benadering van de partituur. De confrontatie of combinatie van tonaliteit en atonaliteit blijft dus een constante in het werk van Van Hove.

Luc Van Hove over Haydn-Veränderung : "De Haydn-Veränderung werd geschreven in opdracht van het Festival der Voorkempen, als één van drie opdrachten aan drie componisten (de andere twee waren Luc Brewaeys en Wim Henderickx). Vraag was om een variatie te componeren op het beroemde Duitslandlied uit het Keizerkwartet van Joseph Haydn.
Mijn variatie gaat uit van een grondige tonale analyse van het thema. Het betreft een virtuoos speelstuk. Het beroemde thema van Haydn wordt niet letterlijk geciteerd, maar komt in een omfloerste gedaante, volledig in omkering, wel aan de orde.
Het stuk vormt eigenlijk een tweeluik met de later geschreven Diabelli Veränderung (voor orkest). Het is dan ook mijn bedoeling om de Haydn Veränderung te orkestreren, opdat beide stukken als één geheel zouden kunnen gebracht worden."

Programma : Tijd en plaats van het gebeuren :

Concerts de Midi : Spiegel Strijkkwartet
Woensdag 10 januari 2007 om 12.40 u

Koninklijk Conservatorium Brussel
Regentschapsstraat 30A
1000 Brussel

Meer info : www.concertsdemidi.be en www.spiegelstringquartet.com

Componisten :

Elders op Oorgetuige :
Interview met Frédéric Devreese, 27/11/2006
Hommage aan Frédéric Devreese I , 20/09/2006 en Hommage aan Frédéric Devreese II , 2/10/2006

14:13 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

07/01/2007

Carl Orffs Carmina Burana en Beethovens negende

Carl Orff, Carmina Burana Dinsdag brengt het 'The Czech Symphonic Orchestra, Soloists & Choir, Prague' in het Brusselse Paleis voor Schone Kunsten de 2 beroemdste meesterwerken voor groot koor, solisten en symfonisch orkest tijdens één concertuitvoering. Op hetzelfde programma: Beethovens 9de symfonie, een tijdloos meesterwerk waarvan het eindkoor "Freude, schöne Götterfunken …" (Ode an die Freude) het symbool werd van het verenigde Europa, en Carl Orffs Carmina Burana, 's werelds bekendste oratorium.
 
De "Carmina Burana" is een middeleeuws handschrift uit het begin van de 13de eeuw met liederen van verschillende - doorgaans anonieme - auteurs, geschreven in het Latijn, Middelhoogduits of Middelfrans. Het handschrift werd in 1803 teruggevonden in de kloosterbibliotheek van de Zuid-Beierse benedictijnenabdij van Benediktbeuern. De benaming "Carmina Burana" is toe te wijzen aan Johann Andreas Schmeller. Schmeller bracht in 1847 een editie van het middeleeuws manuscript uit onder de noemer "Carmina Burana", wat letterlijk vertaald "Liederen uit Beuren" betekent..
De oorspronkelijke muziek is weinig bekend, maar de versie van Carl Orff kent vrijwel iedereen, ook door het veelvuldig gebruik in film en theater. Orff maakte een bloemlezing van een 24-tal wereldlijke liederen uit het oorspronkelijke handschrift en componeerde de muziek tussen 1935 en 1936.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Carl Orff, Carmina Burana & Beethoven, Symphonie Nr. 9
Dinsdag 9 januari 2007 om 20.00 u

Bozar - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.alexpages.net/carmina/

Elders op Oorgetuige :
Carmina Burana, 21/12/2006

20:43 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

06/01/2007

La machine à remonter le son : Claude Vivier

Claude Vivier Dinsdag slaan het Ensemble Musiques Nouvelles en de gerenommeerde musicoloog Harry Halbreich opnieuw de handen in elkaar voor een concertlezing over de Canadese componist Claude Vivier. Deze lezing is de tweede in een reeks van drie: in december kwam Giacinto Scelsi aan bod, in feburari volgt nog een lezing over Iannis Xenakis.
Halbreich is een autoriteit op het vlak van de hedendaagse kunstmuziek en hij heeft bovendien een speciale band met de componisten die hij tijdens de komende lezingen in de kijker wil zetten. Zijn passie voor deze monumenten uit de 20ste eeuwse muziek werkt aanstekelijk, en het Ensemble Musiques Nouvelles zet zijn uiteenzetting nog extra kracht bij met een briljante live performance.

Wat Vivier, Scelsi en Xenakis in eerste instantie gemeenschappelijk hebben, is dat ze de klank boven alles stelden. Zo staan in deze vroege kamermuziekwerkjes van Claude Vivier (1948-1983) de bedwelmende melodieën en zorgvuldig gekozen klankkleuren centraal. Zijn stijl steunt vooral op melodie, een brede, zangerige lijn die een volledig stuk kan schragen, wat een gedurfd statement was in de vroege jaren tachtig. Viviers muziek is bijzonder toegankelijk voor een groot publiek en tegelijkertijd wist hij het respect te winnen van avant-gardereuzen zoals György Ligeti en Karlheinz Stockhausen. Viviers muziek raakte pas enige tijd na diens vroege - en gewelddadige - dood bekend, niet in het minst dankzij Ligeti. Zonder de inspanningen van Ligeti was Vivier wellicht in de vergetelheid geraakt.

Het levensverhaal van Claude Vivier is onlosmakelijk verbonden met zijn werk. Vivier werd als driejarig weeskind met een onbekende geschiedenis opgevoed in een Canadees pleeggezin. Uit getuigenissen van mensen uit zijn onmiddellijke omgeving komt een beeld naar voren van een man die zich als een kameleon kon aanpassen, die vrolijk en aardig kon zijn maar ook een zeer duistere kant had. Hij was doorgaans gemakkelijk in de omgang, maar tegelijk ook extreem eenzaam. Intimiteit vond hij uitsluitend bij mannelijke prostituees - op 8 maart 1983 werd hij trouwens om het leven gebracht door een minnaar die hij op straat had opgepikt. Muzikaal ontwikkelde hij via studie bij Karlheinz Stockhausen en reizen naar het Verre Oosten uiteindelijk een volkomen eigen stijl, met niets of niemand te vergelijken. Alles draait daarin om melodie, een onthecht, eindeloos zingen, door zowel de instrumenten als de stemmen, van begeleiding is geen sprake. Gezongen wordt veelal in een zelfverzonnen taal, waarbij via de hand of attributen vervorming of trillers gegenereerd worden. Een totaal eigen wereld, die in slechts enkele jaren tot stand kwam.

Programma :
  • Claude Vivier, Pièce pour violon et clarinette, 1975
  • Claude Vivier, Pour guitare, 1975
Tijd en plaats van het gebeuren :

Ensemble Musiques Nouvelles & Harry Halbreich 
La machine à remonter le son!
Dinsdag 9 januari 2007 om 20.00 u
Rue de Vergnies, 25 B
1050 Brussel

Meer info : www.musiquesnouvelles.com, www.theatremarni.com

Claude Vivier : brahms.ircam.fr en www.thecanadianencyclopedia.com

Elders op Oorgetuige :
La machine à remonter le son
, 11/12/2006
De hemelse zelfkant van Claude Vivier, 12/09/2006

00:29 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

01/01/2007

Olek schoot een beer en kwam met een muts terug

Olek schoot een beer Nog tot eind januari trekken I Solisti del Vento en Bart Moeyaert met de voorstelling 'Olek schoot een beer' op tournee door Vlaanderen. 'Olek' is een eigentijdse versie van Stravinsky's Vuurvogel. De teksten zijn van de hand van Bart Moeyaert, Wim Henderickx componeerde de muziek. Hun Olek is een vrolijke kerel die vol goede moed eropuit trekt om goede daden te doen. De vertelkracht van Bart Moeyaert wordt treffend aangevuld met de fantasierijke muziek van Wim Henderickx voor zevenkoppig ensemble. Het muzikale verhaal wordt geënsceneerd met licht, decor, rekwisieten en de prachtige tekeningen van Wolf Erlbruch. Voor en na beleeft het publiek tal van bijkomende verrassingen. Voor jong en oud vanaf 8 jaar.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Olek schoot een Beer

Meer info :www.wimhenderickx.com , www.bartmoeyaert.com , www.isolistidelvento.be en www.jeugdenmuziek.be

In de pers :

Elders op Oorgetuige :
Olek schoot een beer : de geboorte van een nieuwe Vuurvogel, 10/11/2006

17:39 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

21/12/2006

Muziek van het interbellum tot heden

Dit weekend kan je in Villa Carpentier - een huis van Horta trouwens - in een uniek kader en op een originele manier kennis maken met muziek van het interbellum tot nu. Vrijdagavond brengen pianist Fabian Coomans de Brachène en fluitiste Katrien Gaelens muziek van Dutilleux, Kagel, Messiaen en Prokofiev.

Programma :
  • Henri Dutilleux, Sonatine (1943)
  • Mauricio Kagel, Phantasiestück (1989)
  • Olivier Messiaen, Le Merle Noir (1952)
  • Sergei Prokofiev, Sonata in D (1943)
Sinds Gabriel Fauré aan het einde van de 19de eeuw directeur was van het prestigieuze Parijse conservatorium, was het de gewoonte dat voor de examens aan dat conservatorium een nieuw opgeldegd werk werd geschreven. Daardoor zijn er heel wat pareltjes van Franse fluitmuziek ontstaan. In 1943 schreef Henri Dutilleux zijn eendelige sonatine voor fluit en piano, een luchtig werk dat op geen enkele manier de woelige tijd verraadt. Centraal in het werk staan twee uitgewerkte cadenzen voor fluit solo waarin de muzikant zijn virtuositeit kon (en kan) demonstreren.

De Braziliaanse componist Mauricio Kagel kennen we vooral van theatrale, soms dadïstische werken die altijd een soort lichtvoetigheid uitstralen. In het Phantasiestück uit 1989 voor fluit en piano laat hij werkelijk zijn fantasie de vrije loop. Verschillende zeer korte deeltjes volgen elkaar onmiddellijk op. Er is geen direct verband, men krijgt de indruk dat er willekeurig heen en weer wordt 'gezapt'. Kagel laat beide muzikanten ook zingen, grommen, op hun instrument slaan, enz.
Het stuk is geschreven voor fluit en piano met ad libitum een begeleiding van 2 klarinetten, viool, altviool en cello. Deze begeleiding heeft werkelijk niets met de rest te maken, alsof een radio die op de achtergrond speelt.

Le Merle Noir voor fluit en piano is heel typisch voor Olivier Messiaen, die zijn hele leven het gezang van de vogels bestudeerd en genoteerd heeft. Het korte werk is volledig gebaseerd op de zang van de merel, zoals die 's morgens en 's avonds in de Jura te horen is. Messiaen schreef dit stuk in 1952 als opgelegd werk voor het conservatorium.

Gedurende de 2de wereldoorlog werden verschillende kunstenaars door het Sovjet-regime geëvacueerd naar Perm in het Oeral-gebergte om ze te beschermen tegen de inval van de Nazi's. Ook Sergei Prokofiev was één van hen en in deze gedwongen afzondering, ver van de oorlog, vond hij de rust en het optimisme om muziek te schrijven die opgewekt genoeg klonk om aan de eisen van het regime te voldoen. De Sonata voor fluit en piano is dan ook één brok optimisme op zijn Russisch, een prachtige aanwinst voor het anders maar magere Romantische fluitrepertoire.
Later werd deze sonata, op vraag van David Oistrakh herschreven voor viool.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Fabian Coomans de Brachène en Katrien Gaelens
Vrijdag 22 december 2006 om 20.00 u
Villa Carpentier
Doorniksesteenweg 11
9600 Ronse

Meer info : www.villacarpentier.com

-------------------------------------

Zaterdag speelt het het ensemble 'Cuarto con Realidad' Argentijnse tango's van Astor Piazolla.

Cuarto con Realidad, Astor Piazolla.
Zaterdag 23 december 2006 om 20.00 u
Villa Carpentier
Doorniksesteenweg 11
9600 Ronse

Elders op Oorgetuige :

Mauricio Kagel : Antithese, 6/12/2006
Ludwig Van... Kagel, 22/11/2006
Mauricio Kagel : componist en cineast, 20/10/2006
Parcours : Spectra Ensemble verkent de vier windstreken...(Kagel, Die Stücke der Windrose), 27/11/2006
Flat Earth Society (Mauricio Kagel, Zehn Märsche um den Sieg zu verfehlen), 18/10/2006
6 ondes Martenot in een (stoom)machinezaal (Olivier Messiaen, Fête des belles eaux), 1/10/2006
Tijd, eeuwigheid en andere contrasten (Olivier Messiaen, Quatuor pour la fin du temps), 9/10/2006
Demonische en hemelse orgelklanken (Olivier Messiaen, Messe de la Pentecôte), 5/10/2006

Extra :
'Mauricio Kagel, een inleiding...', Godfried-Willem Raes op www.logosfoundation.org

23:44 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Carmina Burana

Carl Orff, Carmina Burana Is er leven naast het Goeyvaerts Consort ? Voor dirigent Marc Michael De Smet alleszins, want donderdag brengt hij met het koor en enkele studenten slagwerk en piano van het Gentse Conservatorium een originele interpretatie van de alom bekende Carmina Burana van Carl Orff.

De "Carmina Burana" (Liederen uit Beuren) is een middeleeuws handschrift uit het begin van de 13de eeuw met liederen van verschillende - doorgaans anonieme - auteurs, geschreven in het Latijn, Middelhoogduits of Middelfrans. Het handschrift werd in 1803 teruggevonden in de kloosterbibliotheek van de Zuid-Beierse benedictijnenabdij van Benediktbeuern. De benaming "Carmina Burana" is toe te wijzen aan Johann Andreas Schmeller. Schmeller bracht in 1847 een editie van het middeleeuws manuscript uit onder de noemer "Carmina Burana", wat letterlijk vertaald "Liederen uit Beuren" betekent..
De oorspronkelijke muziek is weinig bekend, maar de versie van Carl Orff kent vrijwel iedereen, ook door het veelvuldig gebruik in film en theater. Orff maakte een bloemlezing van een 24-tal wereldlijke liederen uit het oorspronkelijke handschrift en componeerde de muziek tussen 1935 en 1936.

Het originele manuscript dat de basis vormt voor de "Carmina Burana", dateert uit de 13de eeuw en zou voor 1250 geschreven zijn in Tirol. Het handschrift bevat ruim 200 liederen en gedichten rond liefde en dood, geluk en ongeluk. De liederen waren vooral bedoeld als een parodiëring op het kerkelijke en hoofse leven in de 13de eeuw.
De auteurs van de oorspronkelijke teksten waren 'vaganten' , een verzamelnaam voor uitgetreden en rondtrekkende monniken, lagere geestelijken, studenten en menestrelen. Zij werden beschouwd als vagebonden en zwervers en waren beter bekend voor hun rebellie, hun goklust en dronkemanschap dan door hun geleerdheid. Zij leefden veelal aan de rand van de samenleving en vertaalden deze ervaringen in hun liederen en gedichten. Maar welk hun sociale status toentertijd ook was, artistiek gezien behoorden ze tot de geestelijke en academische top van hun tijd.

Met zijn versie van de Carmina Burana wilde Orff totaaltheater maken : tekst, muziek en beweging in harmonie brengen. Orff baseerde zich daarvoor op voorbeelden die hij bij de Oude Grieken en het Italiaanse baroktheater vond. De muziek is opzwepend en vrolijk en gaat over alles waar mensen lichamelijk en geestelijk naar verlangen. De Carmina Burana is het eerste deel van een drieluik, de andere delen zijn Catulli Carmina (1943) en Triomf van Aphrodite (1953). Het was Orffs bedoeling om een groot spektakelstuk te maken met zang, dans, muziek en toneel.
Met de Carmina Burana veranderde Orffs hele leven. Hij was al in de 40 toen hij dit werk componeerde. Tot dan toe was hij in eerste instantie muziekdocent en pedagoog. Zijn eerste composities waren in feite niets anders dan vrije transcripties van Monteverdi. Met de Carmina Burana ontwikkelde hij een eigen stijl die vooral gebaseerd is op ritme. In het overgrote deel van zijn oeuvre zijn de harmonieën onderdanig aan het ritme, dat als evenwicht fungeert tussen rede en gevoel en ratio. De melodie wordt vooral bepaald door het ritme, niet door de harmonieën. Het aantal slagwerk-instrumenten is daarom dikwijls zeer uitgebreid. Orff wilde vooral onmiddelijk toegankelijke, begrijpbare muziek schrijven. Daarom bant hij elke ingewikkelde structuur, complexe vorm van harmonie of melodie uit zijn muziek.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Carl Orff, Carmina Burana
Donderdag 21 december 2006 om 20.00u

Conservatorium Gent - Miryzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.hogent.be

Extra : www.alexpages.net/carmina/

02:11 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

20/12/2006

Recyclagemuziek voor robotorkest

pianola Zoals het M&M ensemble zijn er geen twee. Dertig zelfgebouwde muziekrobots, eigen software, radar - en sonarapparatuur om die automaten te bespelen, muzikanten die programmeren, componeren en improviseren... Op elk concert zijn er nieuwe stukken of performances te zien. Donderdag laten Mens en Machine hun creativiteit los op het thema "recyclage". Uitvoerders zijn Moniek Darge, Kristof Lauwers, Marian De Schryver, Sebastian Bradt en artistiek leider Godfried-Willem Raes.

Het opnieuw gebruiken van bestaand compositiemateriaal is al zo oud als de muziekgeschiedenis zelf. componisten be- en verwerkten zowel eigen materiaal als dat van collega's. Naarmate de romantische ego-cultuur in de 19de en 20ste eeuw dominanter werd, werd deze praktijk echter meer en meer met taboes beladen. De waanidee van het 'intelectueel eigendom', een letterlijk genomen metafoor, vormde daarvoor de basis. Wanneer binnen de wereld van de hedendaagse muziek in de zeventiger jaren van vorige eeuw het muzikale citaat weer ingang vond, kwamen termen als 'metamuziek' (muziek over muziek) in zwang. Pas met de systematische introductie van de sampling, werd het gebruiken van bestaand muzikaal materiaal als basis voor het scheppen van nieuwe muziek weer helemaal gangbaar.
Dat deze muzikale aanpak zich ook uitstekend leent voor toepassingen binnen het Logos robotorkest ligt voor de hand. Op het repertoire van het staan trouwens al flink wat stukken waarin telkens totaal andere verschijningsvormen van de recyclage techniek worden gedemonstreerd.

Tijd en plaats van het gebeuren :

M&M Recycling
Donderdag 21 december 2006 om 20.00u

Logos Tetraeder,
Bomastraat 26
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

23:14 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

18/12/2006

De aanblik van de schoonheid maakt iedereen blind

Accattone Woensdagavond gaat CiCliC in "Innocenza e' bellezza smarrita" op zoek naar het snijpunt van een exploratief contrapunt tussen de film Accattone van Passolini, recitatieven, exploratieve muziek en jazz. Het doel is een zoektocht naar een coherente en collectieve uitdrukking, maar toch brengt elke muzikant zijn eigen geschiedenis, achtergrond en voorgevormdheid mee. De structuur, die wat vergelijkbaar is met een passie van Bach, vormt de de basis van waaruit iedereen zichzelf, zijn eigen plaats en een collectieve uitdrukking tracht te vinden. De Passie-structuur zit hem in het steeds afwisselen van verschillende instrumentencombinaties en -configuraties die elk hun eigen leven leiden - het grotere geheel- en ook in het gebruik van recitatieven. Het spiritueel idioom is uiteraard verschillend.

Het wordt een multi-mediaal gegeven met film, teksten, recitatieven, Bach-verkeerd, jazz, elektronica, laments, free-fix, experimenteel, exploratief, Pasolini, een pooier, 2 prostituees, zwart-wit, kleur.

"Dagenlang gesproken, gelachen en verteerd
maar tijdens het gesprek onder mensen verlaten me de gedachten, zij weten niets meer. Alsof iets me hinderde, een breuk een kloof tussen mij en het verstand. De uittocht begon niet toen de stilte brak, ze is, ze was en bleef lang voor het bulderen begon. Toen het geluk roesde en wiegde in de warme overgave over de dansvloer van het menselijk toneel. In die heerlijke dans vergaten lieden het einde voor even. Voor even sloten hun ogen en keken terug naar de tuin van weleer. Ik had willen deelnemen, zonder de kluisters deelnemen aan het prachtige geluk, maar wanhoop brak alle beweging zodat de moed al gauw verging en de kwelling zich opwarmde, diep binnenin."(*)

P.P.Pasolini:Film "Accattone" (1961)
Giovanni Barcella: drums, tapes and recitative/text
Ben Sluijs: alto and tenor sax
Zeger Vandenbussche: alto and tenor sax
Eli Van de Vondel: guitar and electronics
Younes Zarhoni: recitative
Dirk Elst: prologue text

Tijd en plaats van het gebeuren :

Innocenza e' bellezza smarrita - Accattone
Woensdag 20 december 2006 om 20.30 u
De Rode Pomp
Nieuwpoort 59
9000 Gent

Meer info : www.ciclic-records.org

(*) Uit 'Accattone', Dirk Elst, Gent 18 december 2006

17:02 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook