02/02/2007

Open Circuit: FatCat

Open Circuit / FatCat Dit weekend gooien de Hasseltse cultuurhuizen de deuren open voor de derde editie van Shots. Vrijdagavond er een korte ouverture, zaterdag programmeert iedereen in eigen huis en zondag is er een parcours in de binnenstad met korte cultuurshots op interessante en vaak verrassende plekken. Op geen ander moment van het jaar is er zoveel beeldende kunst, dans, erfgoed, film, literatuur, (klassieke) muziek en theater op hetzelfde moment.

Ook het Londense Fat Cat label stelde zich kandidaat om hun zondvloed van vernieuwing verder te zetten binnen het Open Circuitplatform. De voorbije Fat Cat-events waren van bij het begin toonaangevend en trendsettend binnen de internationale dynamiek rond muziek en nieuwe media. In een compleet nieuwe setting introduceerde Fat Cat's Dave Howell een reeks artiesten als Múm, Animal Collective, Black Dice, Vashti Bunyan, Fennesz, Gescom (1/2 Autechre),... De Open Circuit: Fat Cat-editie van vorig jaar was alvast een schot in de roos.

Múm Fat Cat en Open Circuit maken zich intussen op voor een nieuwe spraakmakende ronde muzikaal en visueel vuurwerk in het Hasseltse Kunstencentrum België. De optredens van internationale artiesten van het Fat Cat label worden elke avond aangevuld met speciale surprise-collaborations met als hoogtepunt van het festival het exclusieve optreden van de Ijslandse groep Múm. Múm, sinds jaar en dag het uithangbord van FatCat, zal op de twee dagen van Open Circuit te horen zijn. Het collectief zich zal voorstellen in een gloednieuwe bezetting, waarmee ze een voorschot nemen op hun nieuwe cd die dit jaar zal uitkomen. Verplichte kost dus voor de Múm-fans, maar bovenal een must voor de liefhebbers van delicate en verleidelijke klankweefsels, opgetrokken uit speelse elektronica en een akoestische sprookjeswereld.
Open Circuit: FatCat loopt in samenwerking met Pop in Limburg.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Open Circuit: FatCat
Vrijdag 2 en zaterdag 3 februari 2007 vanaf 19.00 u

Kunstencentrum België
Burgemeester Bollenstraat 54-56
3500 Hasselt

Meer info: www.open-circuit.com, www.kunstencentrumbelgie.com, www.hasseltshots.be , www.fat-cat.co.uk en www.myspace.com/mumtheband

Een uitgebreide aankondiging van Open Circuit: FatCat en exlusieve audiotracks van Múm , Nina Nastasia vind je op Kwadratuur.be
Ook Mixtuur blikte dinsdagavond al even vooruit naar Open Circuit: FatCat : online te beluisteren op www.klara.be

14:23 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

01/02/2007

Space, Sonic gardens & Electric Courtship Songs

Frederik De Wilde - Electric Courtship Songs Event #06 in het Aalsterse Netwerk staat vrijdagavond grotendeels in het teken van de plastische verwerking van elektrische geluidsgolven. Frederik De Wilde ontwikkelt elektronische muziek door in te spelen op het baltsgedrag van de bio-elektrische vissen, Rafael Toral stelt zijn nieuwe project Space Program en creëert geluidsgaarden samen met het Sei Miguel Quartet en Per Henrik Svalastog verzoent digitale geluiden met archaïsche Noorse instrumenten.

Frederik De Wilde - Electric Courtship Songs
Bepaalde soorten vissen communiceren onderling via elektrische puls - of golfsignalen. Observatie heeft uitgewezen dat deze vissen hun elektrische energie niet alleen ontladen om signalen te versturen; ze verstoren er ook de frequenties van andere vissen mee. Frederik De Wilde presenteert vrijdagavond de volgende fase van zijn project EOD Electric Courtship Songs. Hij bouwt aan een installatie die de bio-elektrische vissen in verbinding stelt met audiovisuele media. De computer laat hem toe om zelf in het proces in te grijpen. Via computersignalen probeert hij onder meer het baltsgedrag van de vissen aan te moedigen, om het vervolgens in licht- en geluidssignalen om te zetten. Het experiment maakt het esthetische appeal van wetenschappelijk en technologisch onderzoek zichtbaar. De manipulatieve aspecten van laboratoriumonderzoek worden voor artistieke doeleinden aangewend, wat uiteindelijk de vraag doet stellen naar de natuurlijke gevolgen van de menselijke nieuwsgierigheid.

Rafael Toral Rafael Toral ft. Sei Miguel Quartet
De Portugese componist, elektronica-ingenieur en instrumentenbouwer Rafael Toral (Staubgold), die in een vorig leven vooral als experimentele gitarist furore maakte, stelt vrijdag zijn nieuwe project Space Program voor. Space Program staat voor een carrièrewending met verregaande ambities. Na zijn cd Violence Of Discovery and Calm Of Acceptance kwam een einde aan een vijftienjarige periode van pionierswerk op elektrische gitaar.

Rafael Toral had met zijn baanbrekende gitaarsnaartrillingen een zekere graad van perfectie bereikt, en voelde zich klaar voor de enorme taak om een volledig nieuwe benadering van muziek op te bouwen. Die houdt onder meer in dat hij stilte nu als uitgangspunt gebruikt om geluid vorm te geven. Toral bouwde een geheel arsenaal aan nieuwe instrumenten: joystickgestuurde pulsegeneratoren, draagbare versterkers die feedback genereren, en computergestuurde sinusgolven die gecontroleerd worden door Torals eigen handschoenen (via een systeem van schakelaars en sensoren). Space, zoals hij zijn meest recente cd kortweg betitelde, is een eerste samenvatting van die quasi sculpturale behandeling van elektronische geluidssignalen.
In Netwerk speelt hij zijn nieuwe composities met het Sei Miguel Quartet. Sei Miguel, net zoals Toral van Portugese afkomst, werkte meer dan twintig jaar in relatieve afzondering aan een idiosyncratisch trompetgeluid. Zijn gereserveerde tonen zijn discreet maar dwingend en ontstonden uit herinterpretaties van traditionele jazzfraseringen volgens de principes van John Cage. Toral en het Sei Miguel Quartet spelen geen afgelijnde stukken met een duidelijk begin en einde; ze creëren liever sonic gardens - of geluidsgaarden - waar tonale zuiverheid en transparante structuren primeren op drones of langgerekte toonaardmodulaties.

Per Henrik Svalastog Per Henrik Svalastog
De Noorse muzikant Per Henrik Svalastog (Rune Grammofon) verzoent digitale geluiden met lokale archaïsche instrumenten als de langeleik of zither (Noorse sitar) en de ramhoorn. Met een aanstekelijk genoegen switcht hij tussen gesofistikeerde media en oeroude instrumenten, tussen electronica en folkmuziek. Zijn melodieën zijn zacht en meeslepend en de muziek evoceert aanlokkelijke beelden van uitgestrekte Skandinavische wouden en meren in pure National Geographic stijl.

Tijd en plaats van het gebeuren:

Netwerk Event#06 : Frederik De Wilde, Rafael Toral ft. Sei Miguel Quartet & Per Henrik Svalastog
Vrijdag 2 februari 2007 om 20.00 u
Netwerk/Centrum voor Hedendaagse Kunst
Houtkaai z/n
9300 Aalst

Meer info: www.netwerk-art.be, www.rafaeltoral.net, www.omniweb.no/svalastog en rt2.planetaclix.pt/seimiguel

Review : Rafael Toral, Space, Jasper De Rycker op Kwadratuur.be, 08/01/2007
Mixtuur blikte dinsdagavond al even vooruit naar Netwerk EVENT#06 : online te beluisteren op www.klara.be

15:34 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Gavriel Lipkind & Igor Levit

Gavriel Lipkind Twee jaar geleden trok de jonge Israëlische cellist Gavriel Lipkind zich een jaar lang terug uit het concertleven terug om zich verder in zijn cellospel te verdiepen, zijn repertoire uit te breiden en samen te werken met hedendaagse componisten. Voor zijn recital nu vrijdag in deSingel stelde Lipkind een programma samen met grote sonates uit het romantische repertoire. De wervelende Sonate voor cello solo van Ligeti zorgt voor het nodige tegengewicht.

De Sonate voor cello en piano is een van de laatste grote werken die Debussy (1862-1918) in de laatste jaren voor zijn dood schreef . Het oorspronkelijk opzet van de componist was een reeks van zes sonates te schrijven, voor verschillende instrumenten, in de stijl van en als hulde aan de grote Franse klassieke componisten zoals Jean Philippe Rameau en François Couperin. Debussy was echter al ziek - men had een kanker ontdekt - toen hij aan de eerste sonate begon envan de geplande reeks van zes sonates zullen er uiteindelijk maar drie afgewerkt geraken.
De verwijzing naar de achttiende eeuw was niet willekeurig of toevallig: het was een terugkeer naar traditionele vormen die hijzelf tot dan toe vermeden of zelfs afgekeurd had. In deze sonate voor cello en piano is een opvallende verandering van toon merkbaar tegenover de vroegere werken: de structuur wordt doorzichtiger en eenvoudiger. Ze vertaalt hoe de componist de ideale Franse muziek zag: "klaar en elegant, eenvoudig en natuurlijk en, vóór alles, genoegen willen doen".
De compositie baadt in een mengeling van sarcastische humor en melancholische poëzie. De piano krijgt de rol van begeleider en de cello krijgt het leeuwenaandeel
met een sonoriteit die dikwijls doet denken aan een gitaar of mandoline.

Over Ligeti's Sonate voor cello solo - waarvan het eerste deel ontstond in 1948 en het tweede in 1953 - vertelt Gavriel Lipkind vertelde het volgende verhaal: "Deze sonate heeft twee delen die ontzettend verschillend zijn. Ze is de weerslag van een moeilijke periode in Parijs waar Ligeti een tijd verbleef toen hij erg jong was. Hij had geen geld, zat helemaal aan de grond en op muzikaal vlak maakte hij een moeilijke periode door. Hij ontmoette er een vrouw die zich over hem ontfermde en …ze werden verliefd." Dat vinden we terug in het romantische eerste deel, dat de herinnering is aan die jaren, maar waarin Ligeti nog niet zijn echte muziektaal gevonden had. Het is een dialoog tussen het belangrijkste thema (hijzelf) en pizzicati (de vrouw) gevolgd door een reflectie, een soort canon heel legato gespeeld, waarin
Ligeti dialogeert met zichzelf. "Jaren later realiseren ze zich dat hun relatie op een nulpunt gekomen is en dat wordt dan de aanleiding voor het tweede
deel, qua taal en gevoel heel verschillend van het eerste. Hier spreekt al de echte Ligeti. Het ademt opwinding en discussie en men hoort in feite twee persoonlijkheden die met elkaar kibbelen en discuteren."
Technisch is dit deel ontzettend virtuoos en erg moeilijk voor de cello. Opmerkelijk is dat in het midden ervan Ligeti zichzelf citeert met een - heel korte - herinnering uit het romantische eerste deel. Voor het eerst in de muziekliteratuur komen hier 'clusters' voor cello voor: het gelijktijdig spelen van een zwerm noten die afzonderlijk niet meer te onderscheiden zijn. Een techniek die later - in de jaren 60 en 70 van vorige eeuw - veel zal gebruikt worden, vooral op piano - en ook door Ligeti zelf.

Programma : Gavriel Lipkind, cello - Igor Levit, piano

Tijd en plaats van het gebeuren:

Gavriel Lipkind / Igor Levit
Vrijdag 2 februari 2007 om 20.00 u
(Inleiding door Gert Haelterman om 19.15 u)
deSingel - Blauwe Zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be , www.lipkind.info en www.gyoergy-ligeti.de

Bron : Tekst Gert Haelterman voor deSingel

14:02 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Ian Pace: Dusapin vs. Ligeti

Ian Pace De Etudes van Ligeti hebben voor de hedendaagse luisteraar de status van composities met het hoogst haalbare esthetische gehalte. Maar de Etudes van Dusapin moeten daar niet voor onderdoen. Dusapins stijl is evenwel zeer persoonlijk en laat zich nog het best omschrijven als 'vluchtig'. Hij wil de luisteraar in verwarring brengen, hem angst aanjagen in de volle betekenis van het woord. Behalve Xenakis ('mijn muzikale vader') en Varese ('mijn muzikale grootvader') liet ook de jazz duidelijke sporen na bij Dusapin.

Gedurfde harmonische procédés die de grenzen van de tonaliteit aftasten, formele gebaldheid en dynamische thema's of complexe ritmische structuren en vindingrijke klanktexturen en een flinke portie bravoure : al deze kwaliteiten zijn aanwezig in de drie bundels Études pour piano van György Ligeti (1923-2006). De Hongaarse componist keert er gedeeltelijk terug naar de tonaliteit en bewaart een sterke polyfone/polyritmische schriftuur, zodat het muzikale universum van zijn voorganger niet veraf lijkt. Ligeti beroept zich echter ook op de ritmische en metrische complexiteit van de Afrikaanse muziek, de composities voor mechanische piano van de Amerikaan Conlon Nancarrow, de jazzcomposities van Thelonious Monk en Bill Evans, de schilderijen van Paul Klee, de tekeningen van de Nederlander Maurits Escher (met hun onmogelijke perspectieven) en zelfs de fractale geometrie van Benoît Mandelbrot.

Karlheinz Stockhausen geldt ongetwijfeld als een van de meest beroemde én beruchte componisten van de voorbije halve eeuw avant-garde en was alleszins een van de meest radicale vernieuwers. Hij wordt samen met enkele generatiegenoten terecht beschouwd als wegbereider van de hedendaagse kunstmuziek en zelfs heel wat dj's uit de technoscène zien hem als een soort van godfather. Stockhausens vroegste werken - waaronder ook 'Klavierstück X' - zijn geschreven in een streng-seriële techniek. Naar het voorbeeld van P. Boulez en K. Goeyvaerts trachtte hij verschillende muzikale componenten aan hetzelfde structuurprincipe te onderwerpen. Bovendien experimenteerde hij in een zeer vroeg stadium met aleatorische vrijheden, die hij in gradaties onderverdeelde en eveneens volgens seriële principes verwerkte. Op het terrein van de elektronische muziek zijn Stockhausens exploraties in een totaal nieuw klankdomein van enorme betekenis gebleken.

Op vraag van pianolerares Marianne Teöke om een bijdrage te schrijven voor een pianoalbum voor kinderen, begon Gyorgy Kurtág in 1973 aan enkele stukjes die hij verzamelde onder de titel Elo-Játékok (Voor-Spelen; 1973 -74). Dit project gaf meteen gestalte aan de bevrijdende creativiteit die aan de basis ligt van Játékok (Spelen; 1973-), dat gedurende een drietal decennia tot een enorm geheel van uiterst gevarieerde twee- tot zeshandige pianominiatuurtjes is uitgegroeid. Zowel artistiek als pedagogisch, geleerd als naïef, strikt als vrij, vindt de cyclus niettemin een sterke samenhang binnen zijn diversiteit. Játékok interageert met de buitenwereld, reflecteert, commentarieert en experimenteert. Heel wat van die stukjes verwijzen dan ook rechtstreeks naar de muzikale overlevering of naar Kurtágs persoonlijke leven. Nieuwe ideeën worden uitgewerkt en staan mogelijk model voor ander werk. Daartegenover bieden bestaande technieken, stijlen en concrete composities van anderen en hemzelf een onuitputtelijke bron aan inspiratie.

"Ian Pace is a powerful advocate for 'hard-edged' contemporary piano music, in which he is an acknowledged leader at the keyboard (…) Britain's most uncompromising champion of new piano music " : de unaniem lovende kritieken in de Londense muziekpers liegen er niet om.
Ian Pace (°1968) wordt beschouwd als één van de meest veelzijdige en virtuoze pianisten van zijn generatie. Hij studeerde aan de Chetham's School of Music bij Peter Lawson en aan The Queens College in Oxford (waar hij wiskunde studeerde, maar eveneens als uitvoerder actief was). In 1990 liet een Fullbright beurs hem toe aan de Juilliard School in New York bij Gyorgy Sandor te gaan studeren. Alhoewel hij een erg breed repertoire beheerst, gaat zijn voorkeur toch uit naar de muziek van de 20ste en de 21ste eeuw : een domein waarin hij een alsmaar groeiende reputatie voor het avontuurlijke en compromisloze geniet. Zo verzorgde hij reeds meer dan 100 creaties van o.m. Michael Finnissy ( in 1996 voerde hij trouwens diens integrale oeuvre voor piano solo uit gespreid over 6 concerten in Conway Hall in Londen), Richard Barrett, Luc Brewaeys, James Clarke, James Dillon, Pascal Dusapin, Brian Ferneyhough, Christopher Fox, Volker Heyn, Howard Skempton, Gerhard Stäbler, Jay Allan Yim en Walter Zimmermann.

Met de fenomenale Britse pianist Ian Pace zijn Dusapin en Ligeti, maar ook Stockhausen en Kurtag in de beste handen. Pace wekt bewondering met zijn beredeneerde en tegelijkertijd ongedwongen uitvoeringen én met zijn onbreekbare band met de actuele muziek. Wat hem vooral bijzonder maakt, is dat hij zijn pianistieke virtuositeit weet te onderbouwen met een indrukwekkende musicologische kennis, wat zijn concerten des te doorleefder en boeiender maakt.

Programma :
  • Pascal Dusapin, Etudes 1-4
  • Gyorgÿ Ligeti, Etudes Book 2
  • Karlheinz Stockhausen, pianostuk X
  • Kurtag, Jatekok (selectie)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Ian Pace, Dusapin vs. Ligeti
Vrijdag 2 februari 2007 om 20.00 u

Bijloke Concertzaal
Jozef Kluyskensstraat 2
9000 Gent

Meer info: www.debijloke.be, www.ianpace.com, www.gyoergy-ligeti.de, www.stockhausen.org

Interviews :
Jan Michiels over György Ligeti, Koen Van Meel, 15/11/2006 op Kwadratuur.be
Pascal Dusapin -'The Belly of an Architect', Frank Madlener op www.arsmusica.be, 1999

Video : György Ligeti op UbuWeb Film ( Poème Symphonique for 100 metronomes (1962) / en 'György Ligeti: Portrait', A Documentary by Michel Follin (1993) )

Elders op Oorgetuige :
Componist György Ligeti overleden, 13/06/2006
Focus Ligeti+ : Concertgebouw Brugge huldigt Ligeti, 1/12/2006

01:53 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

31/01/2007

Beckett Reset

Beckett/Reset Dit weekend kan je in de Beursschouwburg terecht voor een vrij bescheiden maar zeer boeiend festival rond de Ierse (toneel)schrijver, dichter en filmmaker Samuel Beckett. In het tweedaagse festival Beckett & muziek staan muzikale en artistieke creaties, geïnspireerd door het fascinerende oeuvre van Samuel Beckett centraal. Hoogtepunt is wellicht de Belgische première van Reset, de nieuwste productie van Muziektheater Transparant, gebaseerd op een gedicht en een hoorspel van Beckett, met nieuw werk van de jonge Portugese componist Vasco Mendonça.
Als opstap praat Dirk Van Hulle over Becektt als de-componist, en als afsluiter zijn enkele zelden vertoonde korte tv-films van Beckett te zien.

De muziektheaterproductie Reset brengt twee werken van Beckett samen: het gedicht 'What would I do without this world' en het hoorspel 'Cascando'. In elk van de stukken zit een beweging naar stilte die onvermijdelijk stopt – reset - om vervolgens opnieuw te beginnen. De Portugees Vasco Mendonça studeerde in Lissabon en Amsterdam en wordt beschouwd als één van de meest beloftevolle Portugese componisten van het moment. Het Vlaams-Nederlandse architectenbureau UR Architects ontwierp een bijzonder ruimtelijk concept. Caroline Petrick, huisregisseuse bij Transparant, regisseert. De teksten van Beckett gaan uiteindelijk over zichzelf, over verhalen vertellen, theater, communicatie, en de absurditeit ervan. Reset is een multidisciplinair project dat muziek, tekst en video combineert.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Muziektheater Transparant : Beckett & Muziek
Vrijdag 2 en zaterdag 3 februari 2007 vanaf 20.30 u

Beursschouwburg
A. Ortsstraat 20 - 28
1000 Brussel

Meer info: www.beursschouwburg.be, www.transparant.be en www.vascomendonca.com

Samuel Beckett op UbuWeb Film

16:52 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Kryptos Quartet : Sjostakovitsj, Sybelius en Sallinen

Kryptos Quartet Het Kryptos Quartet werd opgericht in januari 2002 en bestaat uit vier jonge muzikanten van diverse afkomst maar met een zelfde passie voor het strijkkwartet die geen taal behoeft. Deze ultieme vorm van musiceren met zijn onuitputtelijk repertoire blijft altijd een grote uitdaging en het belangrijkste streefdoel binnen deze bezetting is natuurlijk het zoeken naar een eigen klank. De naam 'Kryptos' verwijst naar deze zoektocht, naar het onthullen van het 'verborgene' achter de partituur. Hun repertoire gaat van klassiek tot hedendaags, en omvat ook minder bekend werk en Belgische hedendaagse componisten.

De Russische componist Dmitri Sjostakovitsj had in de autograaf elk van de vijf delen van zijn Derde Strijkkwartet opus 73 (1946) van een programmatische titel voorzien, waaruit zijn afkeer voor de Tweede Wereldoorlog en zijn daaruit voortvloeiende pacifistische intenties blijken. In de uiteindelijke gedrukte editie van het strijkkwartet zijn deze titels wel verdwenen... Sjostakovitsj was nu eenmaal een componist die voortdurend gekneld zat tussen zijn opdracht om het toenmalige Sovjet-regime naar de muzikale pijpen te dansen en zijn persoonlijke visie op de gruwelen van censuur, dictatuur en repressie.
De respectievelijke titels van de vijf delen schetsen een duidelijke evolutie. In het openingsdeel, een speels en levendig Allegretto, suggereert de onbezorgde toon het na-oorlogse optimisme. Dat maakt in het tweede deel, een dreigend Moderato con moto, al gauw plaats voor de nodige onrust met betrekking tot de nakende dreiging, die in het derde deel volledig losbarst. De chaos van de oorlog vindt een equivalent in het snelle alterneren van een twee- en driedelige maatsoort. Het voorlaatste deel, een prachtig Adagio, duidt Sjostakovitsj als een hommage aan de doden, waarin droefenis en rouw primeren. Het is een deel waarin momenten van spanning en rust elkaar voortdurend afwisselen. In het slotdeel (Moderato) lijkt het geleden leed plaats te maken voor innerlijke vrede en voldoening, ware het niet dat op het hoogtepunt het pregnante thema van het vierde deel terug opduikt en dus vooralsnog de fundamentele vraag naar het 'waarom' van de oorlog des te luider weerklinkt.

De Finse componist Aulis Sallinen (1935) studeerde compositie bij o.a. Joonas Kokkonen. Eerst hield hij zich bezig met atonaliteit en serialisme, maar langzamerhand ontwikkelde hij een persoonlijke, lyrische en tonale compositiestijl. Sallinens muziek is als een kaleidoscoop: rijk, gevarieerd en direct toegankelijk. Zijn oeuvre bevat o.a. acht symfonieën, zes opera's, werken voor orkest, harmonie-orkest, kamermuziek en soloconcerten. Vooral door zijn opera's werd hij ook bekend buiten zijn vaderland. In de jaren zeventig was hij een leidende figuur in de opkomst van de Finse operacultuur.

Programma :
  • Dmitri Sjostakovitsj, Strijkkwartet nr.3 In F, opus 73
  • Aulis Sallinen, Strijkkwartet nr.3 - Aspects of Peltoniemi Hintriks Funeral March
  • Jean Sibelius, Voces Intimae
Tijd en plaats van het gebeuren :

Kryptos Quartet : Sjostakovitsj, Sybelius en Sallinen
Vrijdag 2 februari 2007 om 20.00 u

CC Sint-Niklaas - Salons voor schone kunsten
Stationsstraat 85
9100 Sint-Niklaas

Meer info: www.ccsint-niklaas.be en www.kryptosquartet.be

Audio: Fragmenten uit heel wat werken van Sjostakovitsj (waaronder het derde strijkkwartet), Aulis Sallinen en Sibelius kun je online beluisteren op www.bis.se

13:10 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Vlaanderen internationaal : Jacqueline Fontyn

Jacqueline Fontyn Op donderdag 1 februari staat de concertreeks 'Vlaanderen Internationaal' in het Brusselse conservatorium in het teken van Jacqueline Fontyn. Het internationale luik wordt vertegenwoordigd door de Franse componiste Betsy Jolas (°1926).

Jacqueline Fontyn werd geboren in Antwerpen op 27 december 1930. Al heel vroeg ontdekken haar ouders haar muzikaal talent, en kort na haar vijfde verjaardag krijgt ze dagelijks piano-onderricht van de uitstekende Russische pedagoog Ignace Bolotine die tevens haar interesse en aanleg voor improvisatie stimuleert. Op haar veertiende besluit zij componiste te worden. Marcel Quinet wijdt haar in in de kunst van het componeren, waarna ze naar Parijs vertrekt en via Max Deutsch het twaalftonenstelsel van Schönberg ontdekt. Zelf zal ze tot 1979 een vrije dodecafonische schrijfstijl hanteren.
Haar compositorisch oeuvre omvat meer dan 100 werken, zowel orkestraal, vocaal, instrumentaal als kamermuziek. Ze worden geprogrammeerd door befaamde orkesten en in prestigieuze festivals over heel de wereld uitgevoerd.

Jacqueline Fontyn bekwam verscheidene onderscheidingen, o.a. de prijs "Oscar Espla" in Spanje, en de prijs "Arthur Horegger" van de "Fondation de France". Tevens werd haar opgedragen om het opgelegde concerto voor viool en orkest te componeren voor de finale van de "Internationale Muziekwedstrijd Koningin Elisabeth" in 1976, alsook twee werken voor de "Koussevitzky Music Foundation in the Library of Congress" in Washington.
Ze is lid van de Koninklijke Academie voor wetenschappen, letteren en schone kunsten van België en als erkentelijkheid voor haar artistieke verdiensten werd haar in 1993 door de Koning de titel van Barones verleend.

Haar muzikale taal, die aan een permanente evolutie onderhevig is, wordt gekenmerkt door een gevoel voor een kleurrijke harmonische sfeer, flexibiliteit in de ritmiek en een creatieve belangstelling voor vernieuwende instrumentale combinaties. De expressieve en poëtische dimensie van haar muziek zoekt direct te communiceren met de gevoelige luisteraar die open staat om nieuwe horizonten te ontdekken.(*)

Programma :
  • Jacqueline Fontyn, Trio (1956)
  • Jacqueline Fontyn, Zones (1979)
  • Jacqueline Fontyn, Cheminement (1986)
  • Jacqueline Fontyn, Ich kannte meine Seele nicht (1997)
  • Betsy Jolas, Chanson d'approche, piano solo (1972)
  • Betsy Jolas, Musique pour Delphine, viool - cello (1992)
  • Betsy Jolas, Episode Quatrieme, tenorsax (1983)
Ensembles Hedendaagse Muziek o.l.v. Bart Bouckaert

Tijd en plaats van het gebeuren :

Vlaanderen internationaal : Jacqueline Fontyn
Donderdag 1 februari 2007 om 20.00 u

Koninklijk Conservatorium Brussel - Kleine concertzaal
Kleine Zavel 5
1000 Brussel

Meer info: www.kcb.be , www.jacquelinefontyn.be (*) en www.betsyjolas.com

Elders op Oorgetuige :
More Than a Voice / Catalogue des Femmes (Jacqueline Fontyn), 23/01/2007
Thierry Miroglio slaat bruggen tussen Azië en Europa (Betsy Jolas) , 22/01/2007

12:31 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Steven Delannoye Trio in El Negocito

Steven Delannoye Trio El Negocito is een klein gezellig Chileens eetcafé waar ook geregeld optredens plaatsvinden. Zo kun je er vanavond het Steven Delannoye Trio aan het werk zien en horen.

Multi-saxofonist Steven Delannoye (°1983) behaalde pas vorig jaar zijn einddiploma aan het Leuvense Lemmensinstituut. In 2004 vormde hij het Steven Delannoye Trio met twee hooggetalenteerde generatiegenoten: contrabassist Yannick Peeters en slagwerker Lionel Beuvens. De groep is geworteld in de jazztraditie, maar put ook inspiratie uit vrije improvisatie, rock, hiphop … Contrabassiste Yannick Peeters (°1981) studeerde aan het Antwerpse Conservatorium bij onder anderen Piet Verbist en Gulli Gudmundsson. Ze heeft haar eigen trio, en maakt voorts deel uit van onder meer Muni en het Ewout Pierreux Trio. Slagwerker Lionel Beuvens (°1981) kreeg les van onder anderen Billy Hart en Dré Pallemaerts. Hij leidt een eigen groep, Grass Monkeys, en won eerder dit jaar met aRTET het concours Jong Jazztalent in Gent. Op het programma van het Steven Delannoye Trio staan eigen stukken zowel als standards. In september jongstleden behaalde de groep de derde prijs op de 28ste Jazz Hoeilaart Intern'l Contest.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Steven Delannoye Trio
Woensdag 31 januari 2007 om 21.30 u

El Negocito
Brabantdam 121
9000 Gent

Meer info: mi-negocio.net/elnegocito , www.myspace.com/stevendelannoyetrio en www.jazzinbelgium.com

10:09 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

dedonderdagen#12 : avontuur in woord, beeld en klank

dedonderdagen 12 Met dedonderdagen presenteert deSingel een bruisende mix van performance, dans, concert, video, film, beeldende kunst, cross-over, … allemaal op één avond. Dit seizoen treedt Edith Doove als gastcurator van dedonderdagen op. Met haar kunstagentschap ed.projects staat zij garant voor de avontuurlijke multidisciplinaire aanpak eigen aan dedonderdagen.    

De drie geplande avonden, op 16 november, 1 februari en 26 april, worden opgevat als een trilogie. Sommige namen keren op alle drie de avonden terug: audiokunstenaar Stefaan Quix componeert een nieuwe trilogie die inspeelt op de bijzondere architectuur van deSingel, (performance-)kunstenares Dora Garcia regisseert op verschillende manieren aanwezigheden in het gebouw en architect Wim Cuyvers exploreert het gebouw op eigenzinnige wijze. Uiteraard staan er nog heel wat andere namen op het programma...

Al Amin Dada Krikri - Al Amin Dada
Na een reeks van 5 vermaarde Krikri Festivals omtrent polypoëzie - waarop ook reeds heel wat nieuwe muziek te horen was - zet Krikri vzw nu de schouders onder het muziektheaterwerk Al Amin Dada. Al Amin Dada vertrekt van de laatste compositie van de onlangs overleden Gentse componist Lucien Goethals op een libretto van Jelle Meander. De tekst werd geschreven in een combinatie van Swahili, Engels, Nederlands, Latijn en Jabberwocky. Het is in wezen een surrealistisch droomdicht omtrent het bizarre leven van de Oegandese oud-dictator Idi Amin. In vijftien momenten geniet dit personage van een welverdiende coma. Even is hij al amin, de wijze. In die hoedanigheid beschouwt hij zijn daden en woorden. Tegelijkertijd denkt hij vaak aan zijn zus (dada) en verdenkt hij een westerse mzungu van het stelen van zijn leven. Daarna is het stil. Kugoga kwingi nwa kunwesanga mpasi, teveel spreken verwondt de mond ...Het staat iedereen natuurlijk vrij dit alles niet te geloven.
Uitvoerder is Françoise Vanhecke (zang en piano). Maja jantar zorgt voor de regie en Satu Peltoniemi voor het kostuum. Svend Thomsen (TVF) en Thomas Gerard brengen daarnaast een multimediaal commentaar bij de compositie.

Al Amin Dada gaat in première op 1 februari 2007 . Nadien nog te zien en te horen op 21 februari in Het Stuk in Leuven (De Nieuwe Reeks) en op 6 maart in het Nieuwpoorttheater in Gent.

www.krikri.be, www.francoisevanhecke.be en www.slg.be
Elders op Oorgetuige :
In memoriam Lucien Goethals : een gesprek uit de archieven
, 14/12/2006
Krikri 2006 - Rühm zentral, 21/04/2006

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

Champ d'Action labo Champ d'Action - Laboratorium
Laboratorium is een gezamenlijk workshopproject van deSingel, het Conservatorium Antwerpen en Champ d'Action met de bedoeling de studenten van de masteropleiding een schooljaar lang onder te dompelen in de hedendaagse muziek, waarbij sterk wordt gefocust op het gebruik van elektronica in nieuwe muziek. Tijdens het eerste publieke toonmoment van dit workshopproject staat de muziek van de Sloveense trombonist en componist Vinko Globokar centraal.
In Accord (1966) - voor sopraan, fluit, trombone, cello, elektronisch orgel en percussie - wordt een frase van de Russische dichter Vladimir Maiakovsky vertaald naar het Engels, Sloveens, Duits en Frans en verknipt in lettergrepen die door elkaar worden geschud. Ze dienen als fonetisch materiaal voor de creatie van verschillende dramatische situaties voor de sopraan. Studenten van de masteropleiding aan het Antwerpse Conservatorium vertolken verder werken van Vinko Globokar en andere hedendaagse componisten zoals James Fulkerson, Richard Barrett en Georges Crumb.
Cellist Arne Deforce en de Britse componist Richard Barrett tenslotte voeren Barretts 'Blattwerk' (2002) uit, een compositie voor cello en live electronics. Alhoewel er maar één instrumentalist is, heeft Barrett het stuk toch opgevat als een duo voor cello en live electronics.

Op 10 mei 2007 volgt de apotheose van dit project met de wereldcreatie van een nieuw werk van Barrett gecombineerd met enkele composities van Globokar. Hierover later meer.

www.champdaction.be, www.arnedeforce.be en www.georgecrumb.net

'Ontmoeting met Richard Barrett' , Uittreksels uit een onderhoud met Koen Kessels en Arne Deforce, 17/12/'97
Richard Barrett, Essay / Blattwerk, (vertaling: Yves Knockaert) voor "Contra." Stemmen over muziek jaargang 2/5 September Oktober 2002
Essay : Carl Rosman over Richard Barrett op www.ump.co.uk, 2000

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

Kapotski Kapotski & Othin Spake
Het trio Jonas Nachtergaele, Ruben Nachtergaele en Kurt Stockman, aka Kapotski, staat bekend om het gebruik van onverwachte technologie en artefacten voor decreatie van muziek en werd al een 'musical junkyard' genoemd. Een typische Kapotski performance is een intense live improvisatie waarin het plezier van het pelen voorop staat. Voor dedonderdagen ontmoeten ze Othin Spake: Teun Verbruggen, Mauro Pawlowski en Jozef Dumoulin, makers van volledig geïmproviseerde muziek, met invloeden van jazz, noise, punk, rock, emo en alles wat verder toevallig passeert. Bovendien wordt dit concert wordt opgenomen en het beste materiaal wordt ook nog eens op een vinyl 7 inch single geperst: deSingel single. Deze single wordt uitgedeeld aan het publiek van de laatste donderdag in deze reeks op 26 april. Alvast een reden om terug te keren.

www.kapotski.be en www.mauroworld.com
Review : Othin Spake (Verbruggen / Pawlovski / Dumoulin) 'Deity Ame' op Kwadratuur.be

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

Lyricide Nurse, Harrisson & Philip May - Lyricide
Lyricide is een hybride creatie op het kruispunt van culturen, halfweg tussen geluidscreatie, technoclubs, gedrukte typografie, informatica, digitale animatie en hedendaagse kunst en toont hoe op de grenzen tussen domeinen creaties ontstaan. Stem en typografie vormen de basiselementen van deze audiovisuele performance.

www.lyricide.de

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

Rood Monochroom Stefaan Quix - Rood Monochroom
Quix is als bassist en componist permanent actief in drie of vier muzikale projecten: het componeren van neominimale stukken en soundtracks voor experimentele cinema, de nauwkeurige analyse van Glenn Goulds interpretaties van Die Goldberg Variationen. Voor dedonderdagen componeert hij de trilogie Klankspoor voor deSingel waarbij hij zich laat inspireren door het gegeven soundtrack en het gebouw van deSingel. Daarnaast toont hij ook een bestaand werk in een nieuwe setting.

www.cheloniamydas.org
Elders op Oorgetuige : 'The Bazaar and The Cathedral 1.5', 17/05/2003

Tijd en plaats van het gebeuren:

dedonderdagen#12
Donderdag 1 februari 2007 om 20.00 u

deSingel
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be , www.dedonderdagen.be en www.edprojects.be
Elders op Oorgetuige : dedonderdagen : eigenzinnige GPS voor hedendaagse kunst, 14/11/2006

00:51 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

30/01/2007

Jean Paul Dessy, Dhruba Gosh & Dj Olive

Dhruba Gosh, Dj Olive en Jean Paul Dessy Voor wie nog niet de gelegenheid had om kennis te maken met het Sarangi Strings Sound System : zondagnamiddag kun je Dhruba Ghosh, de musici van het Ensemble Musiques Nouvelles en Jean Paul Dessy en DJ Olive live aan het werk zien in Mons in het kader van het 'Festival de Jazz'. Samen scheppen ze een muterende, 'metafonische' muzikale wereld, tegelijk erg Indisch en erg actueel van aard. Het Sarangi Strings Sound System is een nieuw type orkest waarin sarangi, violen, cello's en elektronische tampura een soort transcultureel 'consortium' vormen, een symbiose van kunst en van een minimalistische schriftuur.

Op 24 oktober 2006 waren het Ensemble Musiques Nouvelles, Dhruba Gosh en Dj Olive met hetzelfde programa te gast op het het Festival "Les 38° rugissants" in Grenoble. Dit concert werd opgenomen en online te beluisteren via de podcast van france musique/émission tapage nocturne op www.radiofrance.fr

Jean Paul Dessy Donderdagmiddag is Jean Paul Dessy trouwens ook nog te gast in het ISELP (Institut Supérieur pour l'Etude du Langage Plastique). In het kader van hun lessencyclus 'Musique contemporaine, que me veux-tu ? A la découverte des paysages sonores actuels' en als aanloop naar het festival Ars Musica (9 - 24 maart 2007) praat musicoloog Gilles Rémy er met componist, cellist en dirigent Jean Paul Dessy.
Jean-Paul Dessy (°1963) is in eerste instantie vooral bekend als cellist. Hij combineerde zijn muziekstudies aan de conservatoria van Luik en Brussel met Romaanse Filologie. Hij was de oprichter van het strijkkwartet Quatuor Quadro, dat in de periode 1988-’94 heel wat creaties bracht, onder meer Walter van Hus. Later begon Dessy zich ook als componist te profileren. Dessy zocht naar samenwerkingsmogelijkheden met andere podiumkunsten en hij heeft ook een uitgesproken voorkeur voor de combinatie van live-instrumenten met elektronische muziek. Daarvoor werkt hij samen met specialisten uit de elektronische muziekwereld, zoals Scanner, Christian Fennesz en DJ Olive. Momenteel is Dessy dirigent van o.a. het ensemble Musique Nouvelles en het Orchestre de Chambre de Wallonie, waarmee hij het integrale oeuvre voor strijkorkest van Giacinto Scelsi op cd zette.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Gesprek Jean Paul Dessy & Gilles Rémy
Donderdag 1 februari 2007 om 14.00 u
Iselp
Bvd de Waterloo 31
1000 Brussel

Meer info : www.musiquesnouvelles.com, www.iselp.be en www.arsmusica.be

------------------------------------------------------------------------------------

Ensemble Musiques Nouvelles/Dhruba Gosh
: Sarangi Strings Sound System
Zondag 4 februari 2007 om 17.00 u

Théâtre du Manège
Rue des Passages 1
7000 Mons

Meer info : www.musiquesnouvelles.com en www.lemanege.com

Elders op Oorgetuige : Sarangî string sound system op France Culture, 03/01/2007

13:34 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook