27/02/2007

Middagconcert Agartha en Thelema Trio

Stefan Prins Donderdagmiddag kun je in Gentse Conservatorium het duo Agartha en het Thelema Trio aan het werk horen. Agartha brengt werk van Stefan Prins en Sofia Gubaidulina, het Thelema Trio speelt werk van Olmo Cornelis, Nicoline Soeter en Rafael Leonardo Junchaya.

In het muzikale traject van Stefan Prins (°1979) is er een duidelijke constante: het in vraag stellen van het 'oude/gekende' en het zoeken naar het 'nieuwe/onbekende'. Als zevenjarige begon hij piano te studeren aan de plaatselijke muziekschool en schreef al gauw kleine pianowerkjes voor eigen gebruik. Gaandeweg ontwikkelde hij een grote affiniteit met het twintigste-eeuwse repertoire en studeerde met grootste onderscheiding af aan de muziekschool met een programma rond vroeg twintigste-eeuwse muziek.
Toch besloot hij zich vervolgens te concentreren op de wetenschappen en studeerde voor burgerlijk ingenieur. In de loop van die studies bleef de piano echter een trouwe gezel, die hem, na het horen van een concert van Fred Van Hove, via de hedendaagse muziek naar de vrije improvisatiemuziek leidde. Nadat hij, geparalyseerd door de autoriteit van twintigste-eeuwse iconen als o.a. Boulez, al geruime tijd geen muziek meer aan het blad had toevertrouwd, begon hij toen opnieuw te componeren. Niet lang daarna, in 2001, werd zijn strijkkwartet ‘Zeven Metamorfosen’ bekroond op de Aquariuswedstrijd voor compositie in het Paleis voor Schone Kunsten te Brussel. In datzelfde jaar begon ook een verblijf in Barcelona dat erg bepalend is geweest voor zijn verdere muzikale wandel. Vooral de samenwerking met de improvisatiemuzikant Horacio Curti (shakuhachi), met wie hij een duo oprichtte, is hierin van groot belang geweest. Toen hij in 2002 terugkeerde, richtte hij met Nicolas Rombouts, Joachim Deville en Thomas Olbrechts het improvisatiekwartet collectief reFLEXible op, en speelde met hen op het Free Music Festival waar hij drie jaar eerder Fred Van Hove hoorde. Nadat hij in datzelfde jaar afstudeerde als burgerlijk ingenieur, startte hij aan het Koninklijk Vlaams Conservatorium piano- en compositiestudies, waar hij tot op heden studeert. In 2004-2005 studeert hij daarnaast met een beurs van de Vlaamse Gemeenschap aan de Sonologie-afdeling van het Koninklijk Conservatorium van Den Haag. In datzelfde jaar ontvangt hij de tweede prijs op de "Week van de hedendaagse muziek" voor Memory Space #1 (altviool, bayan/accordion en live-electronics). Memory Space #2 (blokfluit, percussie, elektrische gitaar, piano, contrabas en live-electronics), geschreven in opdracht van Tomma Wessel en Champ d'Action, werd geselecteerd door ISCM Belgium voor de ISCM World Music Days in Hong Kong (2006). (*)

Sofia Goebaidoelina (°1931) is een van de bekendste naoorlogse Russische componisten. Haar composities getuigen van een persoonlijke taal waarin eigenzinnige klanken en serene stiltes elkaar afwisselen. Goebaidoelina groeide op in Kazan en kreeg vanaf haar vijfde pianoles. Omdat hun dochter talent bleek te hebben, kochten haar ouders een vleugel. Een goedkoop en oud instrument waarmee ze naar hartelust mocht experimenteren. Ze is dan ook meteen beginnen componeren. Na haar opleiding aan het conservatorium van Kazan vertrok ze in 1954 naar Moskou, om compositie te gaan studeren bij Nikolai Peiko, leerling en assistent van Dmitri Sjostakovitsj.
Al snel bleek dat Goebaidoelina's muziek niet beantwoordde aan de eisen van de Sovjetautoriteiten. Ze belandde op de zwarte lijst van de Componistenvakbond (die eigenlijk niet meer was dan een controleorgaan van de partij, ze bood geen enkele bescherming tegen de dictatoriale willekeur van de partijtop), maar Sjostakovitsj stimuleerde haar (stiekem) om toch de ingeslagen weg te blijven volgen. Om in haar levensonderhoud te voorzien schreef ze muziek voor (teken)films en ducumentaires. Op die manier kon ze toch contact houden met de muziekpraktijk en - zij het op beperkte schaal - dingen uitproberen.
Goebaidoelina's èchte composities lagen jarenlang onaangeroerd in een la. In Rusland werd ieder concertprogramma vooraf gescreend en musici die haar werk wilden uitvoeren kregen geen toestemming. Heel soms werd werk van haar uitgevoerd in het Westen, waarbij Gidon Kremer een grote voorvechter was. De doorbraak kwam toen Stimmen...verstummen... (1986) en Hommage à T.S. Eliot (1987) tijdens het Holland Festival van 1989 voor het eerst werden uitgevoerd. Het publiek was totaal overrompeld. Sofia Goebaidoelina heeft ooit over zichzelf gezegd: "Ik ben de plaats waar het Oosten het Westen elkaar ontmoeten." Haar muziek kent een hoog gehalte aan spirituele expressie, om het even of ze schrijft voor een groot orkest of voor een paar solo instrumenten. Met nieuwe klanktalen en technieken streeft ze ernaar een muziek te scheppen die de luisteraar achterlaat met een gevoel van tijdloosheid. Het is muziek die felle contrasten niet schuwt: wars, eigenzinnig en met grillige klankerupties. Maar ook met de klank van serene stilte. Of van massieve akkoorden, met een ongenaakbaarheid die doet huiveren. De Russische traditie klinkt erin door, maar tegelijkertijd is haar muzikale taal hyperpersoonlijk.

De jonge Brabantse componiste Nicoline Soeter laat zich in "Witte Stof" inspireren door het menselijk zenuwstelsel. "Witte stof zijn de uitlopers van zenuwcellen die verantwoordelijk zijn voor informatieoverdracht in het zenuwstelsel. Hoe meer witte stof des te sneller de informatieoverdracht. Bij beschadiging ontstaat littekenweefsel en kunnen signalen niet meer ongestoord van en naar de hersenen vervoerd worden. De signalen worden vertraagd of komen helemaal niet meer aan op de plaats van bestemming", aldus de componiste.

Het Thelema Trio bestaat uit oud-studenten van het conservatorium van Gent en geeft concerten sinds maart 2003. Het trio probeert zo veel mogelijk rechtstreeks met componisten samen te werken. Ondanks hun jonge bestaan schreven componisten uit Nederland, Argentinië, Italië, België, Denemarken, Finland, Israël, Peru, Zwitserland en de VS reeds speciaal werken voor dit trio. Door het werken met o.a. avant-garde, jazz, vrije improvisatie, elektronica of volksmuziek staat dit ensemble open voor elke nieuwe uitdaging.

Programma :

Agartha : Bram Bossier, altviool - An Raskin, bajan
  • Stefan Prins, Erosie (Memory space I)
    2e laureaat compositiewedstrijd 2006 vzw Muzikon
  • Sofia Gubaidulina (°1931) , "In Croce" (1979/1992) voor altviool en bajan
Thelema Trio : Ward Devleeschhouwer, piano - Peter Verdonck, saxofoons - Marco Antonio Mazzini, klarinetten
  • Olmo Cornelis (België), Parfroise
    Voor piano, bariton sax en basklarinet
    3e laureaat compositiewedstrijd 2006 vzw Muzikon
  • Nicoline Soeter (Nederland): Witte Stof
    Voor piano, bariton sax en contrabasklarinet 
  • Rafael Leonardo Junchaya (Peru),Tres Danzas Episkenicas
    Voor piano, tenor, bariton sax en basklarinet, klarinet
Tijd en plaats van het gebeuren:

Week van de Hedendaagse Muziek 2007
Middagconcert Agartha en Thelema Trio

Donderdag 1 maart 2007 om 12.30 u
Koninklijk Conservatorium Gent - Miryzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.hogent.be/hedendaagsemuziek en www.thelematrio.com

(*) Stefan Prins op www.champdaction.be
'Sofia Gubaidulina : Une harmonie au-dela du son' op www.ramifications.be

Audio : Rafael Leonardo Junchaya : Magnificat : Live on-air performance en Kombat (elektroakoestisch, mp3)

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

26/02/2007

Gentse docenten brengen werk van Harvey, Buevich, Guns, Gubaidulina, Eggert en Nuyts

Tomma Wessel Tijdens de Week van de Hedendaagse Muziek worden een aantal uitvoeringen verzorgd door studenten van het Conservatorium. Zij krijgen op die manier de kans om kennis te maken met hedendaagse muziek door zelf onder leiding van specialisten deze muziek in te studeren en uit te voeren. Dinsdagavond zijn de docenten aan de beurt met werk van Jonathan Harvey, Anna Buevich, Senne Guns, Sofia Gubaidulina, Moritz Eggert  en Frank Nuyts.

De Britse componist Jonathan Harvey (1939) geldt als een van de grootste, nog levende componisten van hedendaagse muziek. Hij is praktiserend boeddhist en voor hem is muziek iets spiritueels, iets heiligs bijna. In 1999 publiceerde Jonathan Harvey twee boeken gewijd aan inspiratie en spiritualiteit. 'Ik praktiseer het Tibetaanse boeddhisme zo'n tien jaar', zegt hij. 'Ik ben geboeid door de rust en de leegte.' Daarnaast bestudeert hij ook de hindoeleer, het christendom en zelfs de antroposofie, waarin gezocht wordt naar de verbinding van de mens met de kosmos. 'Religie stelt me in de gelegenheid muziek te begrijpen. De luttele vijf seconden dat zoiets lukt, zijn topmomenten in het leven van een componist', alsus Harvey. Zijn werklijst telt dan ook een ruim aantal religieuze werken, onder meer voor koor en orgel.
Net als zijn leraar, componist Olivier Messiaen, verzoent Harvey de christelijke elementen met een fascinatie voor het Oosten. Zijn muziek is doordrongen van Oosterse spirituele concepten. 'Het is belangrijk om te proberen iets voor mensen te doen met je muziek, om ze zich iets te laten realiseren wat ze zich voorheen niet realiseerden,’ zei Jonathan Harvey tijdens een interview. Deze opmerking vormt een sleutel tot Harveys muziek. Met alle middelen die hem ter beschikking staan schept hij een sfeer van spiritueel zoeken en begrip, dat doorklinkt in vrijwel al zijn werken.
Nataraja (1983) voor fluit/piccolo en piano verwijst naar de vierarmige god Shiva (in de incarnatie van Nataraja, de 'danskoning') die zijn dans (108 poses) uitvoert .

'Ausser Atem' van de jonge Duitse componist Moritz Eggert (1965) is een stuk voor vier fluiten die bespeeld worden door één muzikant, soms afzonderlijk, maar soms ook tegelijk. Uitbundig versierde melodische lijnen worden steeds afgewisseld met doordringende tonen die met volle kracht uit de instrumenten worden geblazen. Je zou van minder buiten adem geraken.
Moritz Eggert studeerde piano bij Raymund Havenith en Dieter Lallinger en compositie bij Hans-Jürgen von Bose en Robert Saxton. Moritz Eggert geeft recitals, treedt op als solist met orkest en als kamermusicus. In 1996 gaf hij een concert met alle werken voor piano solo van Hans Werner Henze. In 1989 won hij het Internationaal Gaudeamus Vertolkers Concours. Moritz Eggert componeert veel voor muziektheater, en stond vaak aan de wieg van onalledaagse producties. Hij won verschillende prijzen, onder meer de compositieprijs van de Salzburger Osterfestspiele en de Zemlinsky Prijs. Een van zijn bekendste werken is de avondvullende cyclus voor piano solo Haemmerklavier. Zijn Soccer Oratorio, geschreven voor de RuhrTriennale 2005 en het wereldkampioenschap voetbal in 2006 trok wereldwijd de aandacht. Orale Pole Mazy Brats, Eggerts collage van alle 22 opera’s van Mozart voor de Salzburger Festspiele van 2006, werd in heel Europa live op televisie uitgezonden.

De Gentse componist en stichtend lid van Hardscore Frank Nuyts kennen we vooral voor zijn gedurfde neo-tonale toonspraak en zeer persoonlijke verwerking van invloeden uit de zogenaamde commerciële muziekgenres. In 2004 schreef hij op vraag van de jonge Amerikaanse marimbavirtuoos Eric Beach 'Empty Music' een werk voor marimba solo. Nog datzelfde jaar bewerkte hij Empty Music in opdracht van dirigent Daniël Gazon voor een ensemble van vijftien instrumenten en twee solo marimba's tot Low-key music. De solopartij van Empty Music was dan ook dermate complex dat ze gemakkelijk opgesplitst kon worden in twee marimba-partijen. Deze Low-key music was op tijdens November Music 2005 ook al te horen in een versie voor drie slagwerkers. Het is vlotte, vinnige, aanstekelijke en zelfs ietwat nerveuze muziek. Nuyts houdt duidelijk van drive, virtuositeit en snelle tempi. Low Key music gunt de slagwerkers zichtbaar speelvreugde.

Programma :
  • Myriam Graulus (fluit & piccolo) & Sergé Clément (piano)
    Jonathan Harvey , Nataraja (1983)
  • Mikhail Bezverkhni (viool)
    - Anna Buevich, Sonata n° 1
    - Senne Guns, Caprebop & Capreasy
  • Judith Ermert (cello)
    Sofia Gubaidulina, 10 Preludes
  • Tomma Wessel (blokfuit)
    Moritz Eggert, Ausser Atem (1995)
  • Frank Nuyts, Low Key Music (2004) voor 2 marimba's & kamerorkest
Tijd en plaats van het gebeuren:

Week van de Hedendaagse Muziek 2007
Docentenconcert

Dinsdag 27 februari 2007 om 20.00 u
Koninklijk Conservatorium Gent - Miryzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.hogent.be/hedendaagsemuziek , www.hardscore.be en www.moritzeggert.de

Frank Nuyts op www.arts.kuleuven.be/matrix
Jonathan Harvey op www.champdaction.be

De middelpuntvliedende harmonie in de muziek van Jonathan Harvey, Humberto De Oliveira op www.arsmusica.be
'Sofia Gubaidulina : Une harmonie au-dela du son' op www.ramifications.be

17:01 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Saara Rautio, Jakob Vancauwenberghe en Matthias Koole

Jarkko Hartikainen Tijdens de Week van de Hedendaagse Muziek worden een aantal uitvoeringen verzorgd door studenten van het Conservatorium. Zij krijgen op die manier de kans om kennis te maken met hedendaagse muziek door zelf onder leiding van specialisten deze muziek in te studeren en uit te voeren.

Woensdagmiddag brengen harpiste Saara Rautio en gitaristen Jakob Vancauwenberghe en Matthias Koole werk van de jonge Gentse componist Nico Sall. Daarnaast ook werk van Jarko Hartikainen en Anestis Logothetis.

Anestis Logothetis (1921-1994) is een van de pioniers van de grafische notatie in de hedendaagse muziek. In zijn werk wordt op systematische wijze het vermogen tot relationeel interactief musiceren aangesproken. Anestis Logothetis ontwikkelde manieren om toonhoogten vast te leggen binnen een grafische notatie. Met zijn notatie wou Logothetis klankassociaties opwekken die zich pas door herhaalde interpretaties ontsluiten. Door de eerduidigheid van zijn tekens en de divergerende reacties van de uitvoerders ontstaat het werk altijd weer opnieuw. Het verrassingselement is in deze muziek van groot belang.

Jarkko Hartikainen (1981) schreef Trio Parkour in 2006 in opdracht van Saara Rautio, Jakob Vancauwenberghe en Matthias Koole.

Hartikainen over dit werk "Urban street acrobacy, parkour (from the French word parcours, meaning 'route', or 'trespass') aims for smooth and even movement across the obstacles provided by our everyday city life: jump to the fence, to the wall, hop on the eaves, back to the ground… The environment is thus seen and rethought in a new way; one is able to move from place A directly to place C.
Similar smoothness and continuous variability in the musical space was something that I wanted for my music, of which this trio for two guitars and harp is the first essay. The work evolves though transformations from one register to another, across the timbral palette, over the border between tone and noise, through different harmonic worlds. At times a single interval transforms into rhythm, at times it gives birth to a third tone. Speed also differs from hectic fastness to dizzying stillness, since parkour musical is by no means chained by planetal gravity." (*)

Nico Sall studeerde bij Lucien Posman en behaalde in 2006 zijn Meestergraad Compositie aan het Conservatorium van Gent. Hij schreef ondermeer Erscheinungsbilder-Bild n° I, dat naar aanleiding van de tentoonstelling Stippels & Pixels door het Goeyvaerts-strijktrio werd uitgevoerd, en Perspektives v. I voor basklarinet en trombone (in het kader van de workshop LABORATOIRE d' écriture musicale - NMCBi, Peter Swinnen, duo Abysses). In 2006 componeerde hij MODULAR/element series voor mobiele bezetting.

Programma :
  • Anestis Logothetis, Orbitals
  • Jarkko Hartikainen, Trio Parkour
  • Nico Sall (1982), Improvisatie en Ix
  • Jan De Wulf/Jakob Van Cauwenberghe, Portret (concertversie interactieve geluidsinstallatie)
Tijd en plaats van het gebeuren:

Week van de Hedendaagse Muziek 2007
Middagconcert Saara Rautio, Jakob Vancauwenberghe en Matthias Koole
Woensdag 28 februari 2007 om 12.30 u
Koninklijk Conservatorium Gent - Miryzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.hogent.be/hedendaagsemuziek en www.fimic.fi/hartikainen (*)

14:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Gentse (oud)studenten brengen ter Veldhuis, Cram en Reich

Jacob ter Veldhuis Tijdens de Week van de Hedendaagse Muziek worden een aantal uitvoeringen verzorgd door studenten van het Conservatorium. Zij krijgen op die manier de kans om kennis te maken met hedendaagse muziek door zelf onder leiding van specialisten deze muziek in te studeren en uit te voeren. Dinsdagmiddag staan er studenten en oud-studenten van het Gentse Conservatorium op het podium.

En ook dinsdagmiddag staat er een werk van Steve Reich op het programma, Piano Phase voor 2 piano's uit 1967, waarin hij het principe van de 'phase shifting' voor het eerst toepast op live muziek. Reichs vroege composities zijn meestal ascetische oefeningen in strikte systematiek, waarbij één melodisch-ritmisch patroon het onderwerp wordt van een minutieus verschuivend web van canons. Uit één simpel en zeer kort basisgegeven groeit op die wijze een fascinerend spel van ritmische en harmonische subtiliteiten. Zijn werk uit deze periode bewijst op heel overtuigende wijze dat zelfs iets ogenschijnlijk zeer eenvoudigs in werkelijkheid zeer rijk en complex kan zijn, als je er lang en nauwkeurig genoeg naar kan en wil luisteren.

Jacob ter Veldhuis (1951) begon zijn carrière in de rockmuziek en studeerde aan het Conservatorium van Groningen, waar hij in 1980 de Prijs voor Compositie behaalde. In de jaren tachtig brak hij door met welluidende composities die regelrecht uit het hart komen. Muziek die, zonder zoetelijk of gemakzuchtig te worden, het oor behaagt en het effect niet schuwt. Ter Veldhuis rekent af met de noodzaak om nieuwe muziek alleen in avantgardistische
vormen te kunnen vatten. In bepaalde kringen nog steeds een controversiële figuur, is hij desondanks inmiddels een van de meest gespeelde componisten van Nederland.

Filip Verheecken (slagwerk) en Klaas Lievens (hobo) vormen samen New Creative, een Gents duo dat zich wil toeleggen op werken met live-elektronika. Filip Verheecken (°1980) studeerde slagwerk aan het Conservatorium van Gent. Hij is lid van het muziektheatergezelschap Xynix en van het recent opgerichte percussieduo ' Toccata', samen met Yves Goemaere. In 2003 deed Filip mee aan ‘Confrontations’, een slagwerkproductie van Wim Henderickx, in samenwerking met het ‘Zuiderpershuis’. Sinds 2005 is Filip ook lid van het Kunstarbeiders Gezelschap. Verder verleent hij ook zijn medewerking aan Fantoom, een Vlaamse Rockband, en aan verscheidene (semi)professionele orkesten.
Klaas Lievens was student hobo aan het Conservatorium te Gent bij Joost Gils en Bram Nolf. Zijn muziekvoorkeur gaat uit naar het repertoire uit de twintigste eeuw, met heel veel aandacht voor minimal music en conseptuele muziek enerzijds, en voor het samenspel met elektronika anderzijds. Voor zijn eindexamen hobo koos hij een stuk met elektronica en percussie. Samen met percussionist Filip Verheecken ontstond zo het duo "New Creative", waarmee ze het twintigste eeuwse repertoire voor hobo-percussie-elektronika en hun diverse combinaties verkennen.
Hij is ook ook webmaster van de Hobotheek, een online work-in-progress over alles wat met de hobo te maken heeft. Daarnaast werkt hij ook regelmatig samen met Rimlight Productions, een productiehuis voor o.a. film en multimediaprojekten.

 Programma :
  • Jacob ter Veldhuis, The Garden of Love (2002) (hobo en tape)
  • Cameron Sinclair, The Fly (2003) (hobo, percussie en electronics)
  • Oscar Cram, Unsaid (2006) ( basklarinet solo)
  • Steve Reich, Piano Phase (1967)
Uitvoerders : Klaas Lievens (hobo, oud-student), Filip Verheecken (percussie, oud-student), Marco Mazzini (basklarinet), Clara Van Den Brempt & Davina Doom (piano’s)

Tijd en plaats van het gebeuren:

Week van de Hedendaagse Muziek 2007
Middagconcert studenten Conservatorium Gent

Dinsdag 27 februari 2007 om 12.30 u
Koninklijk Conservatorium Gent - Miryzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.hogent.be/hedendaagsemuziek , www.stevereich.com en www.jacobterveldhuis.com

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Masterstudenten brengen werk van Casale, Reich, Messiaen, Shinohara en Romitelli

Fausto Romitelli Tijdens de Week van de Hedendaagse Muziek worden een aantal uitvoeringen verzorgd door studenten van het Conservatorium. Zij krijgen op die manier de kans om kennis te maken met hedendaagse muziek door zelf onder leiding van specialisten deze muziek in te studeren en uit te voeren. Maandagavond zijn de studenten Master na Master Solist Hedendaagse Muziek aan de beurt met werk van Casale, Reich, Messiaen, Shinohara en Romitelli.

Ook maandagavond staat er een werk van Steve Reich op het programma: Violin Phase (1967). Reichs eerste 'minimale' composities stammen uit 1965. Het zijn bandstukken waarin een kort, gesproken tekstfragment over zichzelf heen wordt gelegd en dan geleidelijk verschuift. Door dat proces, door Reich 'phase shifting' genoemd, ontstaan steeds nieuwe meerstemmige patronen, tot uiteindelijk de cyclus voltooid is. Net als in Piano Phase (voor 2 piano's, eveneens uit 1967 en dinsdagmiddag op het programma) wordt ook hier het principe van de 'phase shifting' toepast op live instrumentale muziek. Reichs vroege composities zijn meestal ascetische oefeningen in strikte systematiek, waarbij één melodisch-ritmisch patroon het onderwerp wordt van een minutieus verschuivend web van canons. Uit één simpel en zeer kort basisgegeven groeit op die wijze een fascinerend spel van ritmische en harmonische subtiliteiten. Zijn werk uit deze periode bewijst op heel overtuigende wijze dat zelfs iets ogenschijnlijk zeer eenvoudigs in werkelijkheid zeer rijk en complex kan zijn, als je er lang en nauwkeurig genoeg naar kan en wil luisteren.

Fausto Romitelli (1963-2004) behaalde zijn diploma compositie aan het Verdi Conservatorium van Milaan en zette zijn opleiding voort bij Franco Donatoni aan de Accademia Chigiana van Sienna en aan de Civica Scuola in Milaan. Later kwam hij in het kader van een cursus muziekinformatica van het Ircam in contact met de nieuwste technologieën en met de spectrale technieken, die de Franse muziek van de jongste jaren diep hebben beïnvloed. Toch was Romitelli in feite een buitenbeentje: de geluidsuitbarstingen van Xenakis interesseerden hem meer dan de vogels van Messiaen, psychedelische rock meer dan de jazz. Kortom, hallucinatie was belangrijker dan contemplatie. Het volstaat de titels te bekijken van zijn werken: Blood on the Floor, Acid Dream & Spanish Queens, Have your trip, Lost (op teksten van Jim Morrison), Professor Bad Trip: lessons I-III voor ensemble en elektronica (geïnspireerd op teksten die Henri Michaux schreef onder invloed van drugs en andere hallucinogenen). "Sinds mijn geboorte baad ik in digitale beelden, in synthesizer-klanken, in artefacten. Het artificiële, het vervormde, het gefilterde, dat is bepalend voor de natuur van de mens van vandaag". 'Het artificiële, het vervormde, het gefilterde': dat is de ontaarde natuur waarrond het in de lessen van professor Bad Trip draait.

Olivier Messiaen (1908- 1992) heeft zijn hele leven het gezang van de vogels bestudeerd en genoteerd. In 1959 schreef hij zijn monumentale "Catalogue d'oiseaux" voor piano. Messiaen noteerde precies wat de vogels zongen en verwerkte dat vervolgens in zijn muziek. De inspiratiebron is in de meeste gevallen wel niet herkenbaar gebleven.

Makoto Shinohara (°1931) is één van de eerste Japanse componisten die Westerse en Japanse instrumenten in een consequent modernistische stijl verenigt. Zo voegde hij bv in 1998 een kotopartij aan "Fragmente", dat origineel een werk voor blokfluit solo was. Tijdens dit concert is de originele versie uit 1968 te horen.

Programma :

  • Katelijne Lanneau (blokfluit)
    Emanuele Casale, Studio 2a (2000) voor versterkte Paetzold basblokfluit en cd
  • Marieke Berendsen (viool)
    Steve Reich, Violin Phase
  • Leonard Duna (piano)
    Olivier Messiaen, IV. Le Traquet Stapazin (Catalogue D'Oiseaux)
  • Jan Vanhoecke (blokfluit)
    Makoto Shinohara (1931), Fragmente (1968) voor tenorblokfluit solo
  • Studenten Conservatorium olv Filip Rathé (docent)
    Fausto Romitelli, Lesson III uit 'Professor Bad Trip' (1998-2000)
Tijd en plaats van het gebeuren:

Week van de Hedendaagse Muziek 2007
Avondconcert studenten Master na Master Solist Hedendaagse Muziek

Maandag 26 februari 2007 om 20.00 u
Koninklijk Conservatorium Gent - Miryzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.hogent.be/hedendaagsemuziek en www.stevereich.com

Fausto Romitelli, 'Hellucination 2/3: Risingril / Earpiercingbells' op Kwadratuur.be
Professor Bad Trip en zijn lessen, Jean-Luc Plouvier op www.ictus.be

01:36 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

25/02/2007

Music for 18 Musicians

Steve Reich Tijdens de Week van de Hedendaagse Muziek worden een aantal uitvoeringen verzorgd door studenten van het Conservatorium. Zij krijgen op die manier de kans om kennis te maken met hedendaagse muziek door zelf onder leiding van specialisten deze muziek in te studeren en uit te voeren.

Maandagmiddag vindt er een uitwisseling met het Conservatorium Antwerpen plaats. Studenten Conservatorium Antwerpen voeren Steve Reichs 'Music for 18 Musicians' (1974-76) uit. Vanaf 1971 introduceert Steve Reich de compositietechniek die hij construction/reduction noemt (het stelselmatig vervangen van rusten door noten en omgekeerd) als grondslag van zijn muziek. Dat culmineert in 'Music for 18 Musicians' (1974-76), waar Reich een dermate grootschalige dimensie en formele coherentie opbouwt, dat dit werk algemeen wordt beschouwd als een sleutelwerk van de minimal music. Toen Reich deze muziek schreef in het midden van de jaren '70, werkte hij de verschillende partijen uit in een soort steno. Dit had tot gevolg dat zijn eigen ensemble de partijen wel konden lezen, maar buitenstaanders niet. Pas in het midden van de jaren '90 werkte een student, die bezig was met een scriptie over "Music for 18 musicians", de muziek om tot een standaard partituur. Music for 18 Musicians is een mijlpaal in Reichs oeuvre. De meditatieve sfeer, opgewekt door de repeterende motieven, de zachte marimbaklanken en de flinke duur maken het een typisch Reich werk. Toch was het stuk vernieuwend: 'There is more harmonic movement in in the first five minutes of Music For 18 Musicians than in any other work of mine to date', zei de componist hierover. Het stuk zette Reich ook op de kaart bij een groter publiek.

Tijd en plaats van het gebeuren:

Week van de Hedendaagse Muziek 2007
Middagconcert studenten Conservatorium Antwerpen

Maandag 26 februari 2007 om 12.30 u
Koninklijk Conservatorium Gent - Miryzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.hogent.be/hedendaagsemuziek en www.stevereich.com

20:51 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

BRXLBRAVO: driedaags Brussels kunstenfeest

BRXLBRAVO Volgend weekend - van 2 tot 4 maart - wordt Brussel ingepalmd door de tweede editie van BRXLBRAVO. Het artistieke feest duurt 3 volle dagen en vindt plaats op zo'n 100 locaties met meer dan 200 activiteiten. Op het menu: concerten, theater, dans, visuele kunst, film, workshops, tentoonstellingen, installaties, performances en nog veel meer. Ook de actuele muziek komt - zij het in eerder beperkte mate - aan bod.

Vrijdag 2 maart 2007

Stravinsky in het oor
In de aanloop naar de opera The Rake's Progress door Kazushi Ono en Robert Lepage opent de Munt de deuren van haar ateliers voor een reeks concerten van muziek die Stravinsky componeerde voor kleinere bezettingen. Speciaal geconcipieerd voor BRXLBRAVO in samenwerking met de Muziekkapel Koningin Elizabeth.

Vrijdag 2 maart 2007 van 12.30u tot 13.30u
Vrijdag 3 maart 2007 van 15.00u tot 19.00u
Zondag 4 maart 2007 van 12.30u tot 13.00u en van 15.00u tot 17.00u

De Munt - Leopoldstraat 23 - 1000 Brussel
www.lamonnaie.be

---------------------------------------------------------------------
Phantom Melodies / Glass Vibration: gaze / Does distance slow down
In de Q-O2 Werkplaats kun je terecht voor geluids- en filminstallaties. De geluidsinstallatie van Aernoudt Jacobs 'Phantom Melodies' onderzoekt de ruimtelijkheid van geluiden met luidsprekers die iedereen een individuele akoestische ervaring bezorgen. Veldopnames uit het Amazonewoud worden via roterende luidsprekers als een ruimtelijk, bijna tastbaar gegeven ge(re)construeerd in de ruimte.
'Phantom Melodies' is het gevolg van een uitzonderlijke ervaring van de kunstenaar tijdens een reis in India. Aan een broedplaats van kraanvogels in Khichan trachtte hij het geluid van duizenden, opvliegende vogels te registreren. Ter plaatse was het één van de meest efemere en onbestendige geluiden die hij ooit gehoord had. De kunstenaar zelf omschrijft het als een uitermate ‘horizontaal’ geluid, dat een sonoor deken leek te vormen over een groot gebied. Maar wanneer hij achteraf zijn opnamen beluisterde, moest hij vaststellen dat die niet in overeenstemming waren met zijn ervaring ter plaatse. Dit zette hem aan het denken over de ruimtelijkheid van klanken en hij voerde een onderzoek naar de dynamische verspreiding van geluiden.
De installatie ‘Phantom Melodies’ vormt het voorlopige resultaat van dat onderzoek. Ze bestaat uit een aantal door Jacobs zelf ontworpen en gebouwde luidsprekers. Die luidsprekers roteren op statieven en zijn dubbelzijdig; de rotatiesnelheid en de draairichting zijn computergestuurd. Het publiek kan vrij rondlopen in de ruimte met de luidsprekers. De klemtoon ligt niet op de gedeelde ervaring (zoals bij de opvoering van een muziekstuk voor een publiek in een concertzaal), maar op de individuele perceptie, uitgelokt door het feit dat de klankassociaties die ontstaan op geen enkel punt in de ruimte hetzelfde zijn. Voorts wil Jacobs op die manier de vraag stellen of klank los kan worden gemaakt van de geluidsbron, door middel van beweging, psycho-akoestiek en reflectie.

De beweging van een object, waargenomen vanop een grote afstand, lijkt trager te verlopen dan haar werkelijke snelheid, van dichterbij bekeken. De 16mm filminstallatie 'Does distance slow down' van Els van Riel onderzoekt of afstand omgekeerd evenredig is aan snelheid aan de hand van simpele filmbeelden.

Vrijdag 2 maart 2007 van 14.00u tot 20.00u
Vrijdag 3 maart 2007 van 14.00u tot 24.00u
Zondag 4 maart 2007 van 14.00u tot 24.00u

Deze installaties zijn nadien ook nog te bezichtigen op :
8-9-10 maart 2007: 14.00 u - 18.00 u
15-16-17 maart 2007: 14.00 u - 18.00 u

Q-O2 Werkplaats - Vlaamsestwg 167 - 1000 Brussel
www.q-o2.be en www.tmrx.org

---------------------------------------------------------------------
Autour de Midi - Garrett List
De Amerikaanse componist en legende Garrett List geeft improvisatieles aan het conservatorium van Luik en kan terugkijken op een rijke carrière. Hij verscheen op het podium in Broadway, componeerde en speelde blues en free jazz op zijn trombone en werd beroemd met de muziek van Rwanda 94, een muzikale theatervoorstelling over de genocide.

Vrijdag 2 maart 2007 van 12.30u tot 13.30u
Maison des musiques - Lebeaustr 39 - 1000 Brussel
www.conseildelamusique.be en www.garrettlist.com

---------------------------------------------------------------------
Do you us too ? - Motek
Met steengoede muzikanten zoals de Gentse gitarist Rodrigo Fuentealba, een vj, een lichtdesigner, een danser, en zelfs een filosoof in de rangen, mikt dit Belgische collectief op een nieuwe concertervaring. In die audiovisuele performance brengt Motek instrumentale, filmische nummers, met dynamische breaks en optillende melodieën.
Vrijdag 2 maart 2007 om 20.30u
GC De Pianofabriek - Fortst 35 - 1060 St-Gillis
depianofabriek.vgc.be en www.motek.be
---------------------------------------------------------------------

Zaterdag 3 maart 2007

Toveren met klanken
In de foyers van Flagey kunnen de allerjongsten aan de slag in een workshop improviseren en experimenteren met klankenbronnen en muziekinstrumenten. Ze vertrekken van een slogan, een krantenkop, een schilderij, en maken zelf een muzikale reclamespot, een stomme film of een muzieklandschap en maken van een verhaal een eigen muziekstuk te maken.

Zaterdag 3 maart 2007 om 14.00 u
Flagey foyers - H.-Kruisplein - 1050 Elsene
www.flagey.be

---------------------------------------------------------------------
Klankkleurenkinderorkest
In Bozar brengen Brusselse kinderen een intercultureel multimediaspektakel met zelfgemaakte filmpjes, beeld, toneel en volksmuziek, herschreven op het niveau van de muzikantjes. Een schitterende mix van klank en kleur.

Zaterdag 3 maart 2007 om 14.15 u
BOZAR - Ravensteinstr 23 - 1000 Brussel
www.bozar.be en www.jeugdenmuziekbrussel.be

---------------------------------------------------------------------
Film.Ist - ¿Waar is la luz ?
In GC Ten Weyngaert improviseert de groep ¿Waar is la luz? live op stille films. Ze geven op het moment zelf muzikale uitdrukking aan de texturele en ritmische impressies van de beelden. Hun klankmaterie brengt een verrassende samensmelting van beeld en klank teweeg. Op het programma 'Film.Ist' van de Oostenrijkse cineast Gustav Deutsch.

Zaterdag 3 maart 2007 om 14.00 u
GC Ten Weyngaert - 54 Bondgenotenstr - 1190 Vorst
www.ccbruegel.be

---------------------------------------------------------------------
Oxalys
In het Jubelparkmuseum brengt het kamermuziekensemble Oxalys Chansons de Bilitis voor recitant, twee fluiten, twee harpen en celesta en Pièce pour Psychè voor recitant en fluitsolo van Claude Debussy. Zo komt een unieke harmonie tot stand tussen de impressionistische en symbolistische muziek en de prachtige Apameazaal van de Romeinse collectie in het Jubelparkmuseum.

Zaterdag 3 maart 2007 om 14.00 u en om 15.30 u
Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis - Jubelparkmuseum - Jubelpark 10 - 1000 Brussel
www.kmkg-mrah.be en www.oxalys.be

---------------------------------------------------------------------
Blaaskwintet Houthandel Antwerpen
In het kader van Studio Ictus - de pedagogische activiteiten van Ictus en Bozar Studios - houdt het Blaaskwintet Houthandel Antwerpen een open repetitie van Gyorgy Ligeti's 'Zehn Stücke'. Het ensemble Ictus is sinds 1994 gevestigd in de gebouwen van de danscompagnie Rosas en brengt een zeer breed spectrum van hedendaagse muziek.

Zaterdag 3 maart 2007 van 14.00 u tot 17.00 u
Rosas / P.A.R.T.S. - Van Volxemlaan 164 - 1190 Vorst
www.rosas.be en www.ictus.be

---------------------------------------------------------------------
Cars and composers
Om 14.00u vertrekt aan het Poelaertplein een défilé van tuning wagens die zich vervolgens een weg banen langs de grote lanen in hartje Brussel, terwijl een DJ live klassieke muziek uit hun boxen laat schallen. De stoet verandert langzaam in een mobiel kunstwerk van beeld en geluid. Twee werelden smelten samen. Aankomst aan het Muntplein voorzien omstreeks 17.00 u.

Zaterdag 3 maart 2007 van 14.00 u tot 17.00 u
www.carsandcomposers.com

---------------------------------------------------------------------
De Deur / Curieus stuk voor vioolsolo - Baudouin de Jaer
Deze compositie voor strijkkwartet bestaat uit twee afgelijnde stukken. Het tweede stuk begint met een polifonische geluidsband, waterdruppels, metal percussie en hoorns, gecomponeerd door de kunstenaars Slavek Kwi en Honza. Deze keer wordt alleen de vioolsolo gespeeld.

Zaterdag 3 maart 2007 om 20.00 u
Maison de la Création - Cité Culture - Robijndreef - 1020 Laken
www.citeculture.be

---------------------------------------------------------------------
Hollywood Stories - Vlaams Radio Orkest
In Flagey brengt het Vlaams Radio Orkest een bloemlezing van de bekendste melodieën uit Hollywood-kaskrakers: muziek uit films als Indiana Jones, Gladiator, Gone with the Wind, Out of Africa, Lord of the Rings en nog vele andere ...

Zaterdag 3 maart 2007 om 20.15 u
Flagey Studio 4 - H.-Kruisplein - 1050 Elsene
www.flagey.be en www.vro-vrk.be
---------------------------------------------------------------------

Zondag 4 maart 2007

Blaaskwintet 'Cinq'op' en Muziekworkshop
Een concert door een jong blaaskwintet met werk van Ligeti, Kurtag en Janacek, in het kader van de Ictus Studio's.
Voor de kids is er intussen een ludieke muzikale workshop: die kunnen de verzameling percussie-instrumenten ontdekken en zelf muziek maken met alles wat ze onderweg tegenkomen.

Programma :
  • György Kurtag, Blaaskwintet, op. 2, Signs, Games and Messages
  • György Ligeti, Six Bagatelles, voor blaaskwintet
  • Leos Janacek, Mladi
Pedro Guirdi, klarinet - Katrien Gaelens, fluit - Blaaskwintet 'Cinq'op' Zondag 4 maart 2007 om 11.00 u
BOZAR - Ravensteinstr 23 - 1000 Brussel
www.bozar.be en www.ictus.be

---------------------------------------------------------------------
Focus op onze componisten en hun oeuvre
Jean-Marie Rens becommentarieert 'Les Tristes Lettres', een werk opgedragen aan het Ensemble Nahandove. Het is geschreven op basis van de teksten van Arnould Massart, die beinvloed werd door het 'lettrisme'. Het werk is eerst en vooral speels en luchtig. De muziek onderzoekt verschillende gemoedstoestanden, zoals woede, melancholie, excitatie, ...

Zondag 4 maart 2007 om 11.00 u
CC Etterbeek - Espace Senghor - Waversestwg 366 - 1040 Etterbeek
www.senghor.be

---------------------------------------------------------------------
Parcours BL !NDMAN 4x[4x4] - 4 kwartetten in 4 musea
De BL !NDMAN [4x4] juniorkwartetten volgen een parcours langs vier verrassende locaties. Om beurten nemen een saxofoon-, strijk-, percussie- en vocaal kwartet je mee op een ontdekkingstocht door vier Brusselse musea. BL !NDMAN [4x4] Sax neemt je mee op een fascinerende zoektocht doorheen het eindeloos gevarieerde universum van het Jubelparkmuseum. Hun jonge geweld, omgezet in gedurfde keuzes van twintigste-eeuwse klassieke en hedendaagse stukken, wordt geconfronteerd met eeuwenoude schoonheid. BL !NDMAN [4x4] Voice gidst je door het het Museum voor Schone Kunsten van Rubens naar de 21e eeuw op de tonen van Monteverdi en Stravinsky.

Zondag 4 maart 2007 om 10.00 u, 12.00 u, 14.00 u en 16.00 u
BL !NDMAN [4x4] Sax: Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis - Jubelparkmuseum
BL!NDMAN[4x4] Strings : Jubelpark - Paviljoen Horta-Lambeaux (bij de moskee)
BL !NDMAN [4x4] Voice : Koninklijke Musea voor Schone Kunsten
BL!NDMAN[4x4] Drums : Kunstberg - Archeologische site van de Coudenberg (voormalig paleis van Brussel)

www.kmkg-mrah.be, www.fine-arts-museum.be en www.blindman.be

---------------------------------------------------------------------
Back2Normal / Hazard Orkestra
B2N haalt zijn inspiratie uit de werken van Marguerite Duras en maakt muziek die alle natuurelementen, introspectie, treurigheid, luchtigheid en rebellie in zich verenigt. Via een touche van ongrijpbaarheid, roept de muziek kleur en magie op.

Zondag 4 maart 2007 om 20.00 u
Maison de la Création - Cité Culture - Robijndreef - 1020 Laken
www.citeculture.be

---------------------------------------------------------------------
Fabrizio Cassol & Vsprs Orchestra
Het VSPRS Orchestra werd opgericht voor de voorstelling VSPRS van Alain Platel en les Ballets C. de la B. Het verenigt zigeunermuzikanten rond Tcha Limbergers, barokmuzikanten rond Wim Becu en Aka Moon. Een concert in het verlengde van het dansstuk geïnspireerd op de Mariavespers van Claudio Monteverdi.

Zondag 4 maart 2007 om 21.00 u
De Munt - Muntplein - 1000 Brussel
www.demunt.be en www.lesballetscdela.be

Tijd en plaats van het gebeuren :

BXL Bravo Kunstenfeest
Vrijdag 2 , zaterdag 3 en zondag 4 maart 2007
Op verschillende locaties in Brussel

Meer info : www.brxlbravo.be

11:30 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

De Nieuwe Reeks : Spectra Ensemble

Luca Francesconi, Kubrick's Bone Het Spectra Ensemble staat al jaren bekend voor het combineren van nieuwe composities van Vlaamse bodem met werk van interationaal gerenommeerde componisten. De Italiaan Luca Francesconi componeerde voor het Spectra Ensemble 'Kubrick’s bone', geïnspireerd op het eerste deel van Kubricks ruimte-epos. Ook Daan Janssens schreef een werk voor Spectra dat op dit concert voor de eerste maal zal uitgevoerd worden.

Tijdens zijn pianostudies in Buenos Aires was Lucien Goethals (1931 - 2006) zeer vertrouwd met de muziek van Manuel de Falla. De Falla werd toen beschouwd als de grootste, nog levende, moderne Spaanse componist en Goethals hoorde regelmatig pianomuziek van hem, gespeeld door de meer gevorderde leerlingen. Zelf waagde hij zich aan de Danza Ritual del Fuego (wellicht het meest bekende deel uit El Amor Brujo), maar technisch bleek dat werk toen nog te moeilijk voor hem.
Manuel de Falla was één van de meest gespeelde moderne componisten en zijn werken werden regelmatig in Buenos Aires uitgevoerd. Hij stierf op 14 november 1946 in Alta Gracia, Argentinië. Lucien Goethals zelf keerde terug naar België op 13 augustus 1946.
Terug in Gent schreef de componist zich in aan het Koninklijk Conservatorium en in 1951 behaalde hij het Diploma Muziekgeschiedenis waarvoor hij een scriptie maakte over de Andalusishe Volksmuziek en o.m.twee liederen uit Siete Canciones Populares Españolas van Manuel de Falla analyseerde in een weliswaar nog niet vloeiend Nederlands. Cuatro Poemas werd gecomponeerd op 4 gedichten uit de eerste uitgegeven dichtbundel (1921) van Federico García Lorca, met wie Manuel de Falla regelmatig samenwerkte en een nauwe vriendschapsband onderhield.

De titel van het werk van Luca Francesconi (1956), 'Kubrick’s Bone' , verwijst uiteraard naar de beroemde scène uit Stanley Kubricks film '2001: A Space Odyssey' waarin een voorhistorische mensaap ontdekt dat een knook ook kan gebruikt worden om soortgenoten te verjagen of te doden. De menselijke beschaving is geboren! In Kubricks visioen is de knook het eerste voorbeeld van het gebruik van technologie door de mens. In Francesconi's compositie staat Kubricks been natuurlijk voor de houten stokjes waarmee het cimbalom bespeeld wordt. Hij verbindt daar het muzikale spel tussen mens en machine aan, zoals zich dit exemplarisch via het cimbalom in verschillende muziekculturen heeft gemanifesteerd. De compositie reflecteert in haar geheel de evolutie van de technologie, al was het maar omdat het stuk in golfbewegingen steeds complexer wordt.
Het Spectra Ensemble creëerde Francesconi s 'Kubrick’s Bone' op 18 januari 2007 in deSingel.

De compositie '(...nuit cassée.)' van de jonge Gentse componist Daan Janssens (1983) is het vierde deel van zijn Passages-cyclus. In deze cyclus, waarvan elk deel voor verschillende bezetting geschreven is, onderzoekt hij de mogelijkheden om bestaand muzikaal materiaal steeds opnieuw uit te werken en vanuit een ander standpunt te bekijken.
Daan Janssens over de Passages-cyclus : "De wortels van de cyclus vinden we in een kort werk voor altviool solo uit 2005.  Het werk zelf vond ik niet zo interessant, maar het muzikaal materiaal bood wel mogelijkheden.  Zo werkte ik in het vierde deel van het strijkkwartet  ...Passages... (2005) de altviool solo uit, en confronteerde ik deze met nieuwe elementen. Ik schilderde het origineel als het ware over. In Tableau - Double - (Passages II) (2005/2006) voor cello solo, ging ik verder in op die ideeën, en confronteerde ik deze met alweer nieuwe elementen (bijvoorbeeld de lange trillers in de tweede helft van het stuk), bij wijze van spreken een soort 'tweede overschildering' dus...
Ook in (...nuit cassée.) (2006/2007), voor altviool solo en vier instrumenten, diep ik ideeën uit voorgaande delen verder uit, maar speelt vooral het coda-gevoel een belangrijke rol. Het werk valt uiteen in 4 korte delen.  Het eerste deel start met een solo voor de altviool (wiens solistische partij uiteraard een verwijzing is naar het werk voor solo altviool waarop de hele cyclus gebaseerd is...), waarna het ensemble deze solo als het ware becommentarieert...  In het tweede deel versmelten solo en ensemble.  Deel drie verwijst expliciet naar het derde deel van het strijkkwartet, maar tegelijk vormen de piano en de klarinet daar een zeer subtiel contrapunt tegen, zonder daarom als tegenstem op te vallen.  In deel vier, tenslotte, hernemen we elementen uit de hele compositie, en eigenlijk ook uit de hele cyclus.  De aanvangssolo en de daarop volgende commentaar (uit deel één) vallen samen.  Voor het eerst komt er in de cyclus een moment waarbij de verschillende brokjes een geheel lijken te vormen.  Dat moment is echter kort, want even later zijn solist en ensemble alweer uit elkaar gegroeid...
Nergens in het werk treedt de solist naar voren als virtuoos.  Alleen al het feit dat hij na zijn 'solo' in het begin, het hele werk 'con sordina' speelt, spreekt voor zich (er zijn trouwens ook verbanden tussen (...nuit cassée.) en ...Hommage... - (en sourdine) (2006) voor strijktrio, los van het gebruik van sourdines).
In alle werken van de cyclus hanteer ik een soort reciterend-muzikale taal.  De klanken en speelwijzen zijn meestal onduidelijk en vaag; de duidelijkheid van de unisono'mi' uit het eerste deel van het strijkkwartet is slechts éénmalig.  De pauzes worden in de loop van het strijkkwartet steeds langer, de onduidelijkheid steeds groter, en dit proces heb ik ook geprobeerd uit te werken in de hele cyclus.  Het is nergens mijn bedoeling een finaal discours te schrijven.  Ik werk constant met 'mogelijkheden', en hoop ook dit te kunnen communiceren.  De verbanden tussen vorm en inhoud ontstaan dan ook langzaam tijdens het compositieproces.  Ik weet nooit op voorhand waar het stuk zal uitkomen (wat deels ook mijn trage componeertempo verklaart...), maar 'retoucheer' als het ware de compositie. Tot de 'mogelijkheid' zijn plaats gevonden heeft in het geheel." (*)
 
De levensloop van de Duitse componist Nicolaus A. Huber (°1939) wordt wel eens in vier creatieve fases onderverdeeld. waarin hij zich door verschillende muzikale en ethische idealen laat leiden. Van ongeveer 1965 tot 1969 zien we vooral hoe Huber omgaat met de seriële techniek en esthetiek die hij onder andere leerde kennen bij Karlheinz Stockhausen tijdens de Darmstadt zomercursussen van 1967. Zijn kritiek op het serialisme bestond er vooral in dat door meerdere muzikale parameters in eenzelfde organiserend systeem onder te brengen, de componist er niet in slaagde de patronen van het menselijk gedrag (zoals beweging) te integreren in de muziek - menselijk gedrag dat eveneens aan de basis ligt van elke uitvoering. Daarom hanteert hij een vrijere techniek waarbij slechts één parameter gedurende het hele werk aan een vast principe onderworpen wordt, en de andere muzikale elementen vrij kunnen worden ingevuld.
In een tweede creatieve fase komt de invloed van Luigi Nono naar boven in de visie op muziek als een medium om maatschappelijke en historische gegevens in perspectief te plaatsen. Een bekend voorbeeld hiervan is Harakiri uit 1971, een compositie voor orkest en tape waarin de bourgeoiscultuur uit de 19de eeuw bekritiseerd wordt. De typisch romantische doelgerichtheid in de muziek van die socio-historische groep, vaak uitgedrukt door lange crescendo's en bombastische climaxen, wordt in deze compositie uitvergroot tot een crescendo van een hele minuut, gevolgd door opgenomen en overstuurde donderslagen in de tape. Ondanks het feit dat muziek als kritiek op de maatschappij vaak wordt geassocieerd met deconstructie en vernietiging, zien we hoe Huber vanaf het midden van de jaren 1970 het concept van 'ritmische compositie' verkent en daarin vertrekt vanuit de positieve elementen uit het verleden, zoals het gebruik van een Cubaans ritmisch model in Morgenlied (1980).
Vanaf de tweede helft van de jaren 1980 laat Huber deze aversie tegen al wat met bourgeois te maken heeft varen en refereert hij soms zelfs rechtstreeks aan componisten zoals Schumann. Daarnaast onderzoekt hij de mogelijkheden van herhalingen en gevarieerde herhalingen in muziek. Hierbij heeft hij vooral aandacht voor de luisterhouding van het publiek, en voor de verwarring en desoriëntatie die bij het publiek kan optreden als er geen eenduidig muzikaal verloop of duidelijke narrativiteit is.
Deze aanzetten leiden tot een vierde creatieve fase waarin de onvoorspelbaarheid centraal komt te staan. Dit doet meteen denken aan aleatoriek en wordt bijvoorbeeld gerealiseerd door het laten omvallen van een houten pupiter op een bepaald punt in de compositie. De duur, de klankeigenschappen, de klanksterkte, … zijn onvoorspelbaar. Ook het laten uitsterven van klanken in de piano is een manier om het muzikale verloop een zekere graad van onvoorspelbaarheid te geven. Dit alles resulteert in een andere luisterhouding, waarbij niet zozeer gefocust wordt op de strikt bepaalde ritmische opeenvolging van klanken, maar waarbij muzikale klanken zichzelf vorm geven in interactie met de componist, de uitvoerder en het publiek.
In O dieses Lichts! uit 2002 vinden we op het eerste zicht niks terug van deze aspecten van serialisme, politiek engagement, herhalingspatronen of onvoorspelbaarheid. Elke noot in de partituur staat tot in het uiterste detail beschreven. In het voorwoord van de partituur worden bepaalde muzikale tekens toegelicht die in de partituur voorkomen en de bijzonder speelwijze van het instrument aanduiden. Voor de dwarsfluit zijn er niet minder dan 10 mogelijke aanduidingen, gaande van speciale blaastechnieken (ruisklank, op het mondstuk blazen vanop een welbepaalde afstand) tot manieren om het instrument te bewegen (vb. "Flöte waagrecht und schnell hin- und her bewegen, um deutliche Impulse zu erzeugen"). De piano krijgt 16 soorten speelaanduidingen, vooral met betrekking tot het spelen in de piano.
Dit leert ons niet alleen dat Huber de instrumenten zo kleurrijk en gedifferentieerd mogelijk inzet, maar ook dat hij qua uitvoeringswijze niets aan het toeval overlaat. In de behandeling van het muzikale materiaal worden doorheen de compositie aleatorische elementen binnengebracht, zoals het geleidelijk aan afdempen van klinkende pianosnaren, waarbij de componist geen controle heeft op de concrete manier waarop dit gebeurt en welke tonen er langer zullen blijven klinken dan andere. Ook komen er naar het einde van de compositie toe meer en meer passages voor waarbij een bepaald muzikaal gegeven gekoppeld wordt aan een tijdsaanduiding in seconden in plaats van aan een bepaald metrum of tempo. Aanduidingen die bepalen dat een muzikale activiteit 13 tot 15 seconden moet duren, doen meteen denken aan John Cage, dé peetvader van de aleatoriek.
De aandacht voor de integratie van lichaamsbeweging in de uitvoering van de compositie uit zich in de overdaad aan richtlijnen in de partituur. Vooral de handelingen die de pianist moet uitvoeren in de klankkast van de piano staan heel precies beschreven en maken volledig deel uit van het muzikaal gebeuren.
Met betrekking tot de extreme klankenrijkdom die deze compositie kenmerkt, is nog één aspect interessant naar de beluistering toe, en dat is het subtiele spel van “Schwebung und Verschmelzung”. Slechts op één plaats in de partituur noteert Huber deze frase, maar op heel wat momenten in de compositie wordt het ensemble op die manier samengedrukt tot één onlosmakelijk geheel. Het gaat in de betreffende passages om het principe dat de fluit en de cello overwegend lange en zachte tonen spelen die zich op een afstand van een halve toon of minder van elkaar bevinden. Op deze manier wordt vanuit de toon gezocht naar kleuren en subtiele microtonale dissonantie. De componist kruipt als het ware in de toon en verkent de klankkleurmogelijkheden die deze toon biedt door gebruik te maken van subtiele afwijkingen in de intonatie. Zoals wit licht de resultante is van verschillende kleuren, zo zijn deze klanken samengesteld uit verschillende en veranderlijke trillingen.(**)

Programma :
  • Nicolaus Huber (1939), O dieses Licht (2002)
  • Daan Janssens, (...nuit cassée.) (2007 - creatie)
  • Lucien Goethals, Cuatro Poemas de F.G. Lorca (1985)
  • Luca Francesconi, Kubrick's bone (2005)
Tijd en plaats van het gebeuren :

De Nieuwe Reeks - Spectra Ensemble
Dinsdag 27 februari 2007 om 20.30 u
(Inleidende lezing door Klaas Coulembier (Matrix) om 19.45 u )
STUK Studio
Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.denieuwereeks.be, www.stuk.be , www.spectraensemble.com

Lucien Goethals : www.matrix.mu , www.cebedem.be , www.muziekcentrum.be en www.slg.be

Elders op Oorgetuige :
Cimbalom speelt hoofdrol in creatieconcert Spectra Ensemble, 17/01/2007
Luca Francesconi gooit Westerse waarden in de jungle van de werkelijkheid, 16/01/2007
75 jaar André Laporte en Lucien Goethals, 17/11/2006
'Hard target : vier Belgische creaties', 19/09/2006 

Bronnen : 
(*) tekst Daan Janssens voor Spectra Ensemble
(**) tekst Klaas Coulembier voor MATRIX

Extra :
Luca Francesconi. Les leçons de Maderna, Eric de Visscher op www.arsmusica.be
Lucien Goethals, 'Cuatro Poemas de Federico García Lorca: 1. El Concierto Interrumpido', door Lucienne Van Deyck (mezzosopraan); Spectra Ensemble olv Filip Rathé op Kwadratuur.be

02:02 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Hagen Quartett brengt strijkkwartetten van Haydn, Beethoven en Szymanowski

Hagen Quartet In deze Bozar cyclus 'Strijkkwartetten ' staan dit seizoen de twee grootmeesters van het strijkkwartet, Beethoven en Sjostakovitsj, centraal. Daarnaast komen ook nieuwe meesterwerken van Rihm, Kurtag en Hosokawa aan bod. Maandag brengt het Hagen Quartett werk van Haydn, Beethoven, Szymanowski.
Al twintig jaar lang is het Hagen Quartett absolute wereldtop. In de voorbije 25 jaar heeft het uit Salzburg afkomstige Hagen Quartet een bijzonder uitgebreid en gevarieerd repertoire uitgebouwd dat reikt van Bach tot de hedendaagse muziek. Dankzij de maturiteit van zijn muzikanten beleeft dit ensemble thans wellicht zijn hoogdagen. Op het programma staat het schitterende Tweede strijkkwartet van de Poolse componist Szymanowski, naast Weense klassiekers van Haydn - de 'vader van het strijkkwartet' - en Beethoven.

De Pools componist en pianist Karol Szymanowski (1882 - 1937) was een succesvol propagandist van de Poolse muziek in het buitenland en oprichter van 'Jong Polen in de muziek' (1905). Hij woonde en werkte achtereenvolgens te Warschau, Berlijn, Leipzig, Oekraïne, Italië, Wenen en ten slotte weer Warschau. Szymanowski werd na veel concertreizen in 1922 leraar compositie in het conservatorium van Warschau, dat hij van 1926 leidde. Hij componeerde aanvankelijk in een laat-romantisch tot impressionistisch idioom, beïnvloed door Chopin en Scriabin. Na 1920 werd zijn werk expressionistischer en minder tonaal. De invloed van Stravinsky en Bartók laat zich gelden en vanaf 1922 verwerkte hij ook Poolse volksliederen en oosterse elementen in zijn werken. Hij componeerde voor het theater (opera's, operette, toneelmuziek, balletten), symfonieorkest, koor en kamermuziekensembles en schreef voorts ook heel wat pianomuziek en liederen.

Programma :
  • Joseph Haydn, Strijkkwartet op. 33/5, Hob.III:41
  • Ludwig van Beethoven, Strijkkwartet nr. 10, op. 74, "Harp"
  • Karol Szymanowski, Strijkkwartet nr. 2, op. 56 (1927)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Hagen Quartett
Maandag 26 februari 2007 om 20.00 u
(Inleiding door Yves Knockaert om 19.30 u)
Koninklijk Conservatorium Brussel
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be, www.kcb.be en www.deutschegrammophon.com/hagen.quartett

Review : Karol Szymanowski 'Songs of a Fairy-tale Princess- Harnasie - Love Songs of Hafiz', Emilie De Voght op Kwadratuur.be, 10 februari 2007

00:39 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

24/02/2007

(K-RAA-K)³-festival : onvergetelijk muzikaal avontuur

(K-RAA-K)3 festival 2007 (K-RAA-K)³ is een muziekorganisatie die presentatie- en ontwikkelingsmogelijkheden biedt binnen het veld van nieuwe, avontuurlijke muziek. Doorheen de jaren wist (K-RAA-K)³ zich te profileren als een echte kwaliteitsnaam op het vlak van vernieuwende populaire muziek. Bij de artistieke keuzes wordt vooral rekening gehouden met hoe boeiend, uitdagend, vernieuwend en relevant de muziek is. (K-RAA-K)³ wil telkens opnieuw verrassen, nieuwe zaken presenteren of muziek vanuit een andere hoek belichten.
Zaterdag is het Hasseltse Kunstencentrum België opnieuw gastheer en co-organisator van het intussen internationaal gerenommeerde (K-RAA-K)³-festival. Je kan er kennis maken met het kruim van de Belgische en internationale alternatieve scene tijdens een 12-uur durende trip doorheen een jungle van verrassende muziekstijlen: elektronica en pop, outrock, psychedelica en avant-garde, noise en improv .... het (K-RAA-K)³-festival dompelt je onder in een onvergetelijk muzikaal avontuur.

Een greep uit het overvolle programma :

Thomas Ankersmit en gitarist Giuseppe Ielasi
De in Berlijn wonende Nederlandse altsaxofonist Thomas Ankersit en de Italiaanse gitarist Giuseppe Ielasi zijn twee grote instrumentalisten uit het veld der improvisatoren. Zij zochten al van bij het begin van hun carrière naar manieren en combinaties om de benadering en het geluid van hun instrument te abstraheren. Zo komen ze met de inmenging van elektronica tot een specifiek klankuniversum dat de grenzen van elektro-akoestische improvisatie aftast.

Interview met Thomas Ankersmit, Martin Haanstra op www.paristransatlantic.com, Lente 2006
Reviews :
Giuseppe Ielasi : Imposante overdaad in vijf ongemakkelijke soundscapes, Eric Van Rees op www.kindamuzik.net, 13 augustus 2006
Giuseppe Ielasi, Häpna, Ignace De Bruyn op www.storing-zine.net, 2005

Bear Bones, Lay Low
Bear Bones, Lay Low is het powerdroneproject van de in Brussel residerende Venezolaan Ernesto Gonzalez. Met gitaarfuzz, vocalen, tapes en een hele resem effecten bouwt hij set per set een energetische geluidsmuur rond zich. Ondanks de nog schaarse liveperformances kan hij toch al op de bewondering rekenen van onder andere Spencer Yeh. Jong en lichtontvlambaar talent uit (groot) België.

Portret van Ernesto Gonzalez in Ruis, juni 2006
Bear Bones, Lay Low op www.mangenerated.com en www.myspace.com/eatthesunhormigonrecords

Bohman Brothers
In de muziek van Adam en Jonathan Bohman zijn er altijd sporen te vinden van musique concrète, geluidspoëzie, fluxus en vrije improvisatie. Maar de serieux waarmee deze zogenaamde stijloefeningen gepaard zouden moeten gaan, wordt bij de gebroeders Bohmans op typisch Britse wijze omgetoverd in speelse en humoristische elektro-akoestische muziek. Een tafel voor vol zelfgemaakte en non-instrumenten, keukengerei en misschien enkele zestigwattlampen, dennenappels, en twee overjaarse pubers die zich kostelijk amuseren. Wat verlangt een mens meer?

Bohman Brothers : www.xs4all.nl/~lukas/pagina/bohmans.htm

Phil Minton
De Britse Phil Minton strijkt stemgewijs lustig tegen de haren in. Zanger, improvisator en trompetist Phil Minton heeft sinds 1969 naar schatting aan een kleine honderd albums meegewerkt en speelde samen met het kruim onder de improvisatoren als Fred Frith, Peter Brötzmann, Radu Malfatti, Phil Wachsman, John Zorn en Derek Bailey. Vooral zijn stem is zijn geheim wapen dat naar waarde wordt geschat door publiek, pers en collega-improvisatoren zoals Jaap Blonk.

Phil Minton efi.group.shef.ac.uk/mminton.html
Minton op UbuWeb Sound en YouTube

Dinosaurs With Horns
Dinosaurs With Horns zijn Rick Potts en Joseph Hammer, beiden overlevenden van de legendarische LAFMS (Los Angeles Free Music Society) rond o.a. Le Forte Four en Smegma. LAFMS was een allegaartje van vrijdenkende muzikanten die stijlen zoals freejazz, noise rock, performance kunst en musique concrète vaak door elkaar beoefenden vanaf midden jaren zeventig. Dinosaurs With Horns zet die traditie zonder verpinken verder. Hardhandige improvisatie van elektronica en synthmanipulatie door mensen die al meer dan dertig jaar weten hoe zulks kan gekneed worden tot een opwindend geheel.

Los Angeles Free Music Society : www.cortical.org

Jozef Van Wissem
Jozef van Wissem is Nederlands bekendste luitspeler. Hij houdt er trouwens een vrij ongewone benadering van zijn renaissanceluit op na. Hij knipt en plakt klassieke stukken en vormt ze om tot een nieuw geheel, keert melodieën om en voegt er elektronica aan toe. In combinatie met live elektronica speelt hij ook 'palindromatische' composities. Met andere woorden: hij kan zijn stukken ook achterstevoren spelen. Daarnaast trekt hij ook graag op met andere virtuozen als Tetuzi Akiyama en Gary Lucas en switcht tussen compositie en improvisatie om te komen tot een amalgaam van hedendaagse folk en late renaissancemuziek.

www.jozefvanwissem.com

Tijd en plaats van het gebeuren:

(K-RAA-K)³ Festival
Zaterdag 3 maart 2007 vanaf 13.00 u

Kunstencentrum België
Burgemeester Bollenstraat 54-56
3500 Hasselt

Meer info : www.kunstencentrumbelgie.com en www.kraak.net

(K-RAA-K)³ Festival: een wijde muzikale spreidstand, Sven Claeys op Kwadratuur.be, 18/02/2007

17:30 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook