07/03/2007

Simoens Trio met klassiek-romantisch programma in de Rode Pomp

Simoens Trio Het Simoens Trio is een ensemble dat razendsnel het ene succes na het andere verzamelt. De drie zussen, An (viool), Veerle (cello) en Katrijn (piano) van het Simoens Trio zijn jong, energiek en muzikaal zeer getalenteerd bovendien. Ze volgden masterclasses in Finland, Londen en Parijs bij internationaal gerenommeerde musici zoals de Hongaarse componist Györgi Kurtàg, het Alban Berg Kwartet en het Florestan Pianotrio. In hun korte carrière sleepten ze ook al tal van prijzen in de wacht. Ze begonnen hun carrière in de Rode Pomp toen ze in 2003 de Rotary-prijs voor Kamermuziek Gent wonnen. Intussen stevenen ze op een internationale carrière af, maar vrijdag staan ze weer op het podium van de Rode Pomp met een klassiek-romantisch programma met werk van Joseph Haydn, Fanny Mendelsohn en Rafaël D'Haene.

De West-Vlaamse componist Rafaël D'Haene (°1943) is momenteel directeur van Koninklijk Conservatorium van Brussel. Hij doceerde er eerder ook al harmonie, contrapunt, fuga en compositie. Als componist vielen hem reeds verschillende nationale en internationale onderscheidingen te beurt. Toch kan je zijn werk niet bepaald 'vernieuwend' noemen. Componeren betekent voor hem streven naar een klassiek schoonheidsideaal dat samenvalt met het ideaal van de 19de eeuw. D'Haene wil met zijn werk een rem zetten op de snelle evolutie van deze eeuw die de kunst volgens hem regelrecht naar een toren van Babel leidt waar niemand elkaar nog begrijpt. Hij sluit zich daarbij niet af voor deze eeuw, maar neemt zijn verantwoordelijkheid op: om een wereld van onverschilligheid en agressie te veranderen is een andere ethiek en esthetiek nodig. Die vindt hij niet in het experiment dat volgens hem enkel een gemakkelijkheidsoplossing is. De adequate tegenoplossing ligt voor D'Haene in het respecteren van de traditie.
D'Haene staat voor een uiterste consequentie in muziek. Daarom schermt hij zich af voor de veelheid van invloeden en beperkt hij zich tot het gekozen materiaal. Een compositie moet als een consistent geheel opgebouwd worden, waarin alles logisch uit het voorgaande wordt afgeleid. Het ontbreken van een rationele opbouw noemt D'Haene dan ook het probleem van het grootste deel van de avant-garde die vernieuwend werkt om een gebrek aan muzikale logica te verdoezelen.
Naast het beredeneerde schuilt er toch ook altijd iets subjectief in D'Haenes werk. Muziek is voor hem tegelijkertijd een persoonlijk uitdrukkingsmiddel, een allesomvattende filosofie en een religie. D'Haene ziet geen evolutie in zijn stijl en streeft niet naar iets grensverleggends. Hij koestert veeleer de intentie om zijn muziek klassiek te laten worden zodat die voor alle tijden een boodschap kan uitdragen. (*)

Programma :
  • Joseph Haydn, Trio voor piano, viool en cello in sol groot, nr 39 (Hob. XV:25)
  • Rafaël D'Haene, Cassazione voor piano, viool en cello (1986)
  • Fanny Mendelsohn, Trio voor viool, cello en piano in re klein, op. 11
Tijd en plaats van het gebeuren :

Simoens Trio
Vrijdag 9 maart 2007 om 20.30 u
De Rode Pomp
Nieuwpoort 59
9000 Gent

Meer info: www.rodepomp.be en www.simoenstrio.be

(*) Rafaël D'Haene op www.arts.kuleuven.be/matrix/

Rafaël D'Haenes 'Cassazione' wordt vrij vaak in de klassieke of romantische concertprogramma's van het Simoens Trio opgenomen. De volledige concertkalender kan je raadplegen op de website van het Simoens Trio.

08:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Harpiste Isabelle Moretti creëert werk van Annelies Van Parys

Isabelle Moretti Wie harpmuziek nog steeds met zoetgevooise hemelse klanken associeert, is eraan voor de moeite. Het harprecital van Isabelle Moretti donderdag in de Bijloke kadert in de concertreeks 'Explorer', wat gelijk staat met het ontdekken van nieuwe klankmogelijkheden, harmonieën en musici ... Ze ontdoen dus de harp van de hemelse engeltjes, roze wolkjes en fijne kant waarmee zij zo vaak wordt geassocieerd. Met Isabelle Moretti kom je in een flamboyante wereld vol van aards leven en vurigheid terecht. Deze Française speelt met de grootste oprechtheid en generositeit en neemt de luisteraar moeiteloos op sleeptouw. Niet alleen in het voor haar zo vertrouwde Franse repertoire met muziek van Debussy, Fauré of Hersant. Ze ging ook akkoord om de wereldcreatie voor te stellen van 'Stanza' van de Vlaamse componiste Annelies Van Parys. Isabelle Moretti is één van de beste harpisten van haar generatie en speelt recitals wereldwijd.

Over 'Stanza' wist Annelies Van Parys alvast het volgende te vertellen : "Stanza is een term uit de poëzie die je vrij zou kunnen vertalen als 'strofe'. Mijn stanza voor harp solo is als het ware een lyrisch gedicht bestaande uit 5 versregels, met een cyclische opbouw: ABbBA. De centrale delen zijn lyrisch en monden uit in een lamento, daar waar de hoekdelen erg dynamisch zijn en een meer gespierde kant van de harp illustreren. Het gehele werk probeert trouwens de harp in zoveel mogelijk - hoofdzakelijk minder bekende - facetten te tonen. Veel speciale timbres worden verkregen door het aanwenden van alternatieve speelwijzen, zonder dat er beroep gedaan wordt op externe materialen. Alles is perfect haalbaar, maar vraagt wel het technische uiterste van de harpist".

Programma :

  • Claude Debussy, Le clair de lune
  • Paul Hindemith, Sonate
  • Gabriel Fauré, Une châtelaine en sa tour, Impromptu
  • Annelies Van Parys, Creatie (compositieopdracht de Bijloke)
  • Philippe Hersant (1948-), Bamyan
  • Albert Zabel, Taillefine
Tijd en plaats van het gebeuren :

Harprecital Isabelle Moretti
Donderdag 8 maart 2007 om 20.00 u

Bijloke Concertzaal
Jozef Kluyskensstraat 2
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be, www.philippehersant.com en www.harpa.com/isabelle-moretti

Annelies Van Parys op www.arts.kuleuven.be/matrix

Extra:
Paul Hindemith (1895 - 1963): Vanuit het neoclassicisme, Jan de Kruijff op componistenportretten2.blogspot.com, 19/03/2006

Elders op Oorgetuige :
Ukraïnse avond in de Rode Pomp, 5/03/2007
Spectra Ensemble plaatst jonge Vlaamse componisten in de kijker (Annelies Van Parys), 27/02/2007
Ludus tonalis: het tonale spel, 8/02/2007
Annelies Van Parys : Klokkengelui in symfonievorm, 25/10/2006
Vlaamse componisten gaan aan de slag met schetsen van Mozart(Annelies Van Parys), 24/05/2006

00:20 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

06/03/2007

Ciclic : Slijpmiddel is structuur

Ciclic, Slijpmiddel Ciclic is een Gents collectief dat maandelijks een improvisatieconcert organiseert en daarvan een cd uitbrengt. Het zijn fris van de lever improconcerten. De muzikanten Giovanni Barcella, Eli Van de Vondel, Erik Rottiers en Bart Maris vormen de kern van Ciclic en per concert nodigen ze gastmuzikanten en -performers uit om mee samen te werken. Dat levert doorgaans heel boeiende combinaties op.
In muziek zijn er stijlen, gewoontes, manieren. Als er verschillende van die elementen samengevoegd en gemodelleerd worden kan je tot versmelting of fusion komen.  Of… je kan het ook doen als CiCliC: de verschillende stijlen náást elkaar laten bestaan. En méér nog: het eens flink laten schuren.
Dat is de lijm van het improvisatieconcert Slijpmiddel vrijdagavond in Vooruit: tableaus van verschillende werelden waarin nochtans alles in zijn totaalbeeld veranderd is. Zonder dat iemand zich heeft moeten compromitteren. Het hangt ervan af welk slijpmiddel en hoe men dit virtuele slijpmiddel gebruikt.
Slijpmiddel is structuur.

Performers :
Eli Van de Vondel, processed Fender guitar & electronics
Manolo Cabras, double bass & electronics
Marek Patrman, drums

Tijd en plaats van het gebeuren :

CiCliC Spartacular Concert : Slijpmiddel
Vrijdag 9 maart 2007 om 22.00 u

Kunstencentrum Vooruit - Balzaal
Sint-Pietersnieuwstraat 23
9000 Gent

Meer info : www.vooruit.be en www.ciclic-records.org

22:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Berliner Philharmoniker in Bozar

Thomas Adès De Berliner Philharmoniker staat aan de absolute wereldtop. Sinds 1882 hebben legendarische dirigenten het orkest geleid: Hans von Bülow, Arthur Nikisch, Wilhelm Furtwängler, Sergiu Celibidache, Herbert von Karajan, Claudio Abbado. En nu dus de Brit Simon Rattle. Nadat hij het City of Birmingham Symphony Orchestra uitbouwde tot één van de beste symfonieorkesten van Europa, staat Rattle sinds 2002 aan het hoofd van de Berliner Philharmoniker. Zijn kenmerkende levendigheid en verbeelding stralen af op het orkest. Donderdag live mee te maken in Bozar, met werk van Dvorak, Adès en Janáček.

Hoewel hij halverwege de negentiende eeuw werd geboren, behoort de beste muziek van Leoš Janáček (1854-1928) geheel tot de twintigste eeuw. Zijn beste werken - de laatste vier opera's, de Sinfonietta, de Glagolitische mis en het Dagboek van een verdwenene plus de beide strijkkwartetten - werden in een verrassende vlaag van creativiteit gedurende zijn tien laatste levensjaren geschreven en behoren tot de indrukwekkendste en gelukkig ook toegankelijkste werken uit de afgelopen eeuw. Ze frapperen door hun geladen en dramatische kracht, hun emotionele lyriek, soms excentrische orkestratie en hun ritmische scherpte.

De komst van de Brit Thomas Adès (°1971) op de internationale muziekpodia had veel weg van een donderslag bij heldere hemel. Adès studeerde compositie en piano aan de Guildhall School of Music en aan King’s College. Hij vergaarde faam toen zijn kamersymfonie (1990) door de BBC Philharmonic in samenwerking met het Ensemble Modern gecreëerd werd. Sindsdien wordt hij als een van de meest toonaangevende componisten van de jongere generatie beschouwd. Hij wordt wereldwijd gevraagd als componist en dirigent en speelt samen met artiesten als Ian Bostridge en het Belcea Kwartet. Als dirigent stond hij onder andere voor het BBC Symphony Orchestra, het Orchestre National de Radio France en the London Sinfonietta. Zijn eerste opera, Powder Her Face (opus 14), schreef hij op verzoek van de Almeida Opera (libretto van Philip Henscher). Deze ging in 1995 in première op het Cheltenham Festival en werd nadien ook opgevoerd in onder meer Londen, Berkeley, Aspen Festival, Brisbane en New York. Adès heeft diverse prijzen gewonnen waaronder in 1997 the Royal Philharmonic Society Prize en in 2000 de Grawemeyer Award voor zijn compositie Asyla, de Ernst von Siemens Prijs voor Jonge Componisten (1999), en in 2005 de Royal Philharmonic Society Prijs voor The Tempest. Tegenwoordig geeft hij les aan de Royal Academy of Music en sinds 1999 is hij mede-directeur van het door Benjamin Britten opgezette Aldeburghfestival. Zijn muziek is modern-lyrisch, soms gelardeerd met vleugjes populaire muziek. Hij weet alleszins een groot publiek te bereiken.

Programma :
  • Antonin Dvorak, Symfonie nr. 7, op. 70
  • Thomas Adès, Tevot
  • Leoš Janáček, Sinfonietta
Tijd en plaats van het gebeuren :

Berliner Philharmoniker olv Sir Simon Rattle
Donderdag 8 maart 2007 om 20.00 u ( Inleiding door David Baeck om 19.30 u )
Bozar - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be, www.berliner-philharmoniker.de, www.simonrattle.co.uk en www.leosjanacek.co.uk

Extra :
Thomas Adès (1971 - ): Cultfiguur, Jan de Kruijff op componistenportretten1a.blogspot.com
Janácek: Sinfonietta, Jan de Kruijff op www.audio-muziek.nl, mei 2003

Elders op Oorgetuige :
Slavische paradoxen, romantiek en nieuwe eenvoud (Janáček, Taras Bulba, Uit het dodenhuis), 11/10/2006
Janácek : Intieme brieven, 30/09/2006

19:29 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Méditaton à cordes - Schöne Welt, wo bist du ?

Spiegel String Quartet Vrijdag is het Spiegel String Quartet te gast in het Kursaal inOostende. Onder de poëtische titel 'Méditaton à cordes - Schöne Welt, wo bist du ?' brengen zij een programma met werk van Lekeu, Ravel, Schubert en Barber. De op 24-jarige leeftijd overleden Guillaume Lekeu uit Verviers werd de 'Rimbaud van de muziek' genoemd. Maurice Ravel droeg in 1905 zijn innemend strijkkwartet op aan zijn leraar Gabriel Fauré en Franz Schubert componeerde een strijkkwartet gebaseerd op een melodie uit zijn ballet 'Rosamunde'. Samuel Barber (1910-1981) schreef in 1936 zijn strijkkwartet met het bekende adagio in de idyllische buurt rond Salzburg. Dankzij de orkestratie door Arturo Toscanini werd het beroemde 'Adagio van Barber' de waardige opvolger van het beroemde 'Adagio van Albinoni'.

De jonge Barber meet zich in zijn Strijkkwartet opus 11 met illustere voorgangers als Haydn en Beethoven, en beseft hierbij ten volle dat hij een even prestigieus als geraffineerd genre aan het verkennen is. "Ik ben aan een strijkkwartet begonnen: maar hoe moeilijk is dat! Het lijkt me dat we de elegantie zijn kwijtgeraakt, omdat we onze persoonlijkheden aan de Muziek hebben opgedrongen - aan de Muziek, die daar nooit om had gevraagd! En als we niet in staat zijn de elegantie terug te vinden, dan ontglipt de kwartetvorm ons voor altijd. Het is een gevecht." Aldus Samuel Barber in een brief gedateerd 5 augustus 1936. Van mei tot oktober verbleef de Amerikaanse componist in St. Wolfgang, een idyllische plek in Tirol, waar hij de ideale omstandigheden vond om aan zijn Strijkkwartet opus 11 te werken.
De eerste uitvoering vond plaats op 14 december 1936 in de Villa Aurelia te Rome, waar Barber als fellow aan de American Academy was verbonden. Na het concert trok Barber het derde en laatste deel terug. Hij zou tot 1943 aan deze finale blijven sleutelen. In de definitieve versie is een kort slotdeel overgebleven, waarin het materiaal uit het eerste deel terugkeert. Daartussen klinkt een langzaam middendeel dat in de orkestrale versie uit 1938 wereldberoemd is geworden onder de naam Adagio for Strings.
Barber heeft met zijn Adagio voor strijkers uit 1938  inderdaad geschiedenis geschreven.  Het wordt wereldwijd door elk strijkorkest gespeeld en Barber zelf maakte er ook nog eens een koorversie (1967) van op de tekst van het Agnus Dei. De laatste jaren duiken er zelfs regelmatig pop- en house versies op in de hitlijsten.

Programma :
  • Guillaume Lekeu: Méditation
  • Maurice Ravel: Strijkkwartet in F
  • Franz Schubert: Strijkkwartet in a, opus 29, D. 804 'Rosamunde'
  • Samuel Barber: Molto Adagio uit Strijkkwartet opus 11
Tijd en plaats van het gebeuren :

Spiegel String Quartet : 'Méditaton à cordes - Schöne Welt, wo bist du ?'
Vrijdag 9 maart 2007 om 19.15u

Kursaal Oostende
Monacoplein
8400 Oostende

Meer info : www.kursaaloostende.be en www.spiegelstringquartet.com

---------------------------------------------------------

Barbers Strijkkwartet opus 11 staat ook op het programma van het Jerusalem Kwartet op 16 maart in de Handelsbeurs. Dat concert werd trouwens eerder aangekondigd als dubbelconcert met Bl!ndman. Bl!ndman kan er echter niet bij zijn, vandaar de recente programmawijziging.

Programma :
  • Beethoven, String Quartet in F Op. 18 No. 1
  • Barber, String Quartet Op. 11
  • Brahms, String Quartet in A minor Op. 51 No. 2
Tijd en plaats van het gebeuren :

Jerusalem Kwartet
Vrijdag 16 maart 2007 om 20.15u

Handelsbeurs
Kouter 29
9000 Gent

Meer info : www.handelsbeurs.be en www.jerusalemquartet.com

14:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Klankkunstenaar Matthew Burtner in Logos

Matthew Burtner Matthew Burtner is een jonge experimentele klankkunstenaar uit Alaska die zowel met een eenvoudige steen als met een ingenieus zelf-ontworpen elektronisch instrument een intrigerend klankuniversum weet te scheppen. Deze klankwereld is heel divers: energetische en ritmische werken wisselen af met contemplatieve soundscapes die vaak geïnspireerd zijn op de natuur in de Poolgebieden.

Matthew Burtner schrijft instrumentale en elektro-akoestische muziek die domeinen verkent als de eco-akoestiek, interactieve media, polyritmiek en op ruis gebaseerde muzieksystemen. Zijn performance is een mix van zeer energetische en contemplatieve composities die gebruik maken van feedback, ruis, zelfontworpen akoestische en elektronische instrumenten.
Verschillende composities ("Windsketches", "SXrAtch") die hij speelt zijn geschreven voor zijn 'metasaxofoon', een akoestische tenorsax waarop een microprocessor en sensoren bevestigd zijn. Deze laatste sturen gegevens over de uitvoering (vb welke kleppen bespeeld worden, hoe hard geblazen wordt) door naar een computer. Het instrument is ook uitgerust met speciale microfoons zodat een gedetailleerde controle van de versterkte en bewerkte klank mogelijk is. De metasax is tegelijkertijd te bespelen als akoestisch en digitaal (vb synthesizer of sampler) instrument en als computer controller. De belangrijkste drijfveer achter dit instrument waaraan Burtner sinds 1997 werkt, is om de data- en audioverwerking onder de directe expressieve controle van de uitvoerder te plaatsen.
Enkele andere eigen werken op het programma verraden dan weer Burtners ritmische interesses. Sinds 1994 werkt hij aan een 'polyrhythmicon'-project, een computer-instrument in Max/MSP dat tegelijkertijd dienst doet als performance instrument en als compositie-hulpmiddel. Dit instrument maakt het mogelijk om allerlei polyritmiek en complexe ritmes te bedenken.
Doorheen veel van zijn werk is ook de aandacht voor de natuur (van Alaska) en voor haar systemen en processen merkbaar. Met behulp van nieuwe technologieën wil hij deze ecologische systemen integreren in muzikale uitvoeringen. Hij gebruikt hiervoor data uit allerlei ecologische processen in de structuur van zijn werken en probeert op basis van opnames van natuurlijke processen een nieuwe muzikale syntax te ontwikkelen.

Programma:
  • "Windsketches", (2005) for Metasax and turbulent wind models
  • "Mists", (1995) for noise and stones
  • "Delta 3", (2006) for feedback
  • "SXrAtch", (2005) for physical gesture
  • "Grid 2", (2006) for trajectory-based interaction
  • "That which is bodiless is reflected in bodies", (2004)
  • "St. Thomas Phase", (2001)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Matthew Burtner
Donderdag 8 maart 2007 om 20.00 u

Logos Tetraeder
Bomastraat 26
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org , www.burtner.net en www.metasax.com

07:30 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

05/03/2007

Ukraïnse avond in de Rode Pomp

Rodion Shchedrin Woensdag is de Oekraïnse pianiste en componiste Liudmila Samodaeva (°1951) te gast in de Rode Pomp. Tussen 1996 en 2001 was ze pianiste bij Frescos, een ensemble voor hedendaagse muziek in Odessa. Sinds 1995 is ze ook freelance-componiste. Woensdag brengt ze vooral preludes en fuga's van Bach, Franck, Hindemith, Shchedrin, Schnittke en uiteraard ook een werk van haarzelf.

De Russische componist Rodion Shchedrin (°1932) is een intrigerende figuur. Hij werd middenin de Stalintijd geboren, maar toch slaagde hij erin om integer te blijven zonder concessies te doen aan de Sovjet-cultuurpolitie. Zijn vroegste werken zijn nog in de sovjetstijl geschreven, maar vanaf de jaren 60 begon Shchredrin verschillende muziekstijlen waaronder neoclassicisme, jazz en pop te incoprporeren. Vanaf 1970 kwam hij tot een persoonlijke synthese die hijzelf als post-avantgardistisch bestempelde. Shchedrin woont nu in zowel Moskou als München. Ooit was hij een van Ruslands meest prestigieuze componisten en hij volgde Sjostakovitsj op als hoofd van de unie voor componisten. De laatste jaren is hij ook in het westen bekender geworden.

Alfred Schnittke (1934 - 1998) is een van de belangrijkste Russische componisten na Sjostakovitsj. Net als andere Sovjet-componisten van zijn generatie zoals Edison Denisov en Sofia Gubaidulina begint Schnittke in het Westen steeds meer aandacht en bewondering te krijgen, en dat niet alleen bij muziekspecialisten.
Schnittke is een componist die niet in één vakje is onder te brengen: hij vermengde verschillende stijlen, technieken en gedachtegangen uit de (westerse) muziekgeschiedenis om zo tot een heel eigen klank te komen. Met Schnittke's originele geest en de beperkingen van de Sovjet culturele politiek, is het geen wonder dat daaruit botsingen ontstonden. Lange tijd werd zijn kunst door de autoriteiten beschouwd als gekunsteld, experimenteel en sterk leunend op West Europees avant-gardisme. Zijn composities werden ongeschikt geacht om de Sovjet Unie te vertegenwoordigen in het buitenland. En omdat hij geen concessies wilde doen, werd het hem lange tijd verboden het land te verlaten. Toch begon Schnittke's roem in het buitenland. De nieuwsgierigheid naar deze onbekende Sovjet componist werd gewekt door uitvoering van zijn werken op internationale festivals vanaf 1966. Schnittke's muzikale taal wordt overal ter wereld begrepen doordat er emoties in doorklinken. Zijn muziek is expressief, suggestief en associatief. Schnittke nam al vrij snel afstand van diverse richtingen binnen de avant-garde in die tijd. Hij zocht naar een manier om zijn muziek een rijkere associatieve inhoud te kunnen geven. In 1968 formuleerde Schnittke zijn concept van het 'polystylisme', een compositiestijl met verschillende lagen, een dialoog met het muzikale verleden. Bepalend voor de muziek van Schnittke is dat de muziek van het verleden, geciteerd of verwerkt in veel van zijn werken, steeds wordt gecombineerd met de muzikale taal van het heden. Het was even een schok dat Schnittke afscheid nam van het strenge avant gardisme, maar het paste bij de geest van de tijd, vermoeidheid en ontgoocheling over seriële muziek en complexiteit, en ook passend in de nieuwe eenvoud. Tegelijkertijd bezorgde het Schnittke een grote schare nieuwe aanhangers en sindsdien is zijn muziek steeds populairder geworden.

De Duitse componist, violist, dirigent en pedagoog Paul Hindemith (1895 - 1963) stond aanvankelijk onder invloed van Brahms en Reger. In 1927 werd hij compositieleraar aan de Muziekhogeschool van Berlijn en ging hij zich steeds meer met historische en pedagogische onderwerpen bezighouden.
Al wat nieuw en experimenteel was boeide hem, zoals de Zeitoper en het componeren voor grammofoon, mechanisch klavier enz.
Door zijn werken voor en met jongeren was Hindemith bij de Duitse jeugd bijzonder populair geworden, en dat viel niet in goede aarde bij het nieuwe bewind. In 1938 wijkt hij uit naar Zwitserland en ten slotte naar de Verenigde Staten om te ontkomen aan de lastercampagne van de nazi-pers.
De eerste pogingen tot vernieuwing - vanaf de vioolsonate op 11 (1917) - openbaren zich in een streven naar bevrijding uit de traditionele harmonische wetten en een zoeken naar een nieuw beginsel voor een autonome melodie. De drieklank wordt vier- en meerklank, het begrip consonant verdwijnt, tonaliteit wordt polytonaliteit, enz. Aangezien de tonaliteit volgens Hindemith een natuurwet is, blijft de samenklank, ondanks de door een sterk polyfoon stemmenweefsel veroorzaakte dissonanten, ook in latere werken steeds tonaal.

Programma :
  • J.S. Bach, Prelude en Fuga in Fis dur
  • César Franck, Prélude, Fugue et Variation
  • Paul Hindemith, Prelude en Fuga in G
  • Rodion Shchedrin, Prelude en Fuga in D dur
  • Alfred Schnittke, Prelude en Fuga
  • Liudmila Samodaeva, Quasi Romantico (The faces of Rain, Episodes, Poèmes d'Igor Pototsky "Sur la Marne" , O Paris )
Tijd en plaats van het gebeuren :

Pianorecital Liudmila Samodaeva
Woensdag 7 maart 2007 om 20.30u
De Rode Pomp
Nieuwpoort 59
9000 Gent

Meer info: www.rodepomp.be , www.shchedrin.de , www.schnittke.de en www.hindemith.org

Elders op Oorgetuige :
Ludus tonalis: het tonale spel, 8/02/2007
Vlaams Radio Koor brengt liturgisch programma rond Schnittke, 15/01/2007

Extra:
Paul Hindemith (1895 - 1963): Vanuit het neoclassicisme, Jan de Kruijff op componistenportretten2.blogspot.com, 19/03/2006

20:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Christian Wolz : Atropa - Bella Donna

Christian Wolz Eindelijk is het zover: de Berlijnse stemkunstenaar Christian Wolz komt naar België en wel met de première van zijn recentste performance 'Atropa - Bella Donna'. Het wordt uitzonderlijk en indrukwekkend optreden dat je zeker niet onberoerd zal laten !

Christian Wolz is een stemkunstenaar die perfect in het rijtje past van artiesten als Meredith Monk, David Moss, Diamanda Galas etc… Zijn indrukwekkende stem grijpt je bij de strot en laat je lang tot na zijn performance niet los. Zoals een danser één is met zijn lichaam is Wolz één met zijn stem. Hij is een performer zonder artistieke grootheidswaanzin, hij creëert uit niets en uit alles, op een intense, uitdagende manier beweegt hij vrij met zijn materiaal, het beeld en geluid. De beelden die hij oproept, vormen zijn visie op de wereld waarin we leven en waarin de muziek geboren wordt.
"Visuele prikkels manipuleren ons zo sterk zodat dit vaak ten koste gaat van wat we horen", zegt Christian Wolz. "Geluid is veel realistischer en kan onze emoties veel dieper beïnvloeden".
Het programma dat hij in de Arenbergschouwburg brengt, 'Atropa - Bella Donna', biedt de luisteraar de mogelijkheid zichzelf te voelen en te concentreren op het eigen instinct, ver weg van de algemeen verbreide stimuli van een consumptiemaatschapij.
Wolz werkt sinds jaren aan performances die in de eerste plaats geadresseerd zijn aan ons gehoor. Met dit nieuwe werk verdiept hij hier zich nog radicaler in dan voorheen. Hij verplicht de luisteraar zich exclusief te concentreren op het oor waardoor innerlijke beelden, vormen en emoties puur beleefd kunnen worden. Wolz' muziek is expressief en bedoeld om enkel akoestisch en psychologisch ervaren te worden.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Christian Wolz : Atropa - Bella Donna
Woensdag 7 maart 2007 om 20.30 u

Arenbergschouwburg
Arenbergstraat 28
2000 Antwerpen

Meer info : www.arenbergschouwburg.be , www.clubmajestic.be, www.citoma.de

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Het Collectief : het einde van de tijd ?

Het Collectief Het Collectief is een kamermuziekgroep uit Brussel die gerust uniek genoemd kan worden. Door consequent met een vaste kern van vijf muzikanten te werken bouwde de groep een intrigerende eigen sound op, gekenmerkt door een heterogene mix van blazers, strijkers en piano. Het repertoire van Het Collectief keert terug naar de roots van het modernisme: de Tweede Weense School. De affiniteit van de groep met dit repertoire kreeg vorig jaar bevestiging in de internationale muziekpers met een serie lovende recensies voor een cd met werk van A. Schönberg. Vanuit deze solide basis verkent de groep zowel het grote twintigste-eeuwse repertoire als de allernieuwste experimentele stromingen. Woensdag brengen zij in de Stedelijke Academie voor
Muziek en Woord in Izegem een concert met werk van Messiaen en Saariaho.

Olivier Messiaen (1908-1992) wordt in de muziekwereld als een buitenbeentje gezien, vooral door de aparte manier waarop hij met het begrip 'tijd' omgaat. De componist probeert muziek tot een transcendente, zelfs religieuze ervaring te maken door de muzikale tijd stil te zetten. In die zin is het 'Quatuor pour la fin du temps' misschien wel zijn meest idiomatische werk. Naast het gebruik van extreem langzame tempi speelt hij met eigenzinnige ritmische procédés die het traditionele dynamische verloop van de muziek ondermijnen. Hierdoor verschuift de aandacht van de luisteraar naar de zinnelijke, haast erotische klankwaarneming van het moment.
Messiaen schreef 'Quatuor pour la fin du temps' in 1941 in de barre omstandigheden van het concentratiekamp Stalag VIII in het Duitse Görlitz eind 1940. Het werk is aangrijpend en muzikaal heel verscheiden door de voortdurende afwisseling tussen solo-instrumenten, duo's en het voltallige kwartet.

Dezelfde obsessie voor de zinnelijke waarneming vinden we terug bij de Finse componiste Kaija Saariaho (1952). Hier is het echter de eerder statische harmonie, gebaseerd op het boventoonspectrum, die het dynamische verloop van de tijd uitschakelt. Ook hier rest de luisteraar enkel nog de zuivere zinnelijkheid van de klankkleur. Of hoe de eigenzinnige stijl van Messiaen toch ergens een verband lijkt te hebben met het serialisme van het IRCAM.

Programma :

  • Olivier Messiaen, Quatuor pour la fin du temps, voor piano, viool, cello en klarinet (1940-'41)
  • Kajia Saariaho
    Noa Noa, voor fluitsolo en live-elektronica (1992)
    Cendres, voor altfluit, cello en piano (1998)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Het Collectief : Messiaen - Saariaho: het einde van de tijd?
Woensdag 7 maart 2007 om 20.00 u

S.A.M.W. Izegem
Kruisstraat 13
8870 Izegem

Meer info : www.samw-izegem.be, www.hetcollectief.be en www.saariaho.org

Elders op Oorgetuige :
Interview met Kaija Saariaho en Jean-Baptiste Barrière, 22/02/2007
Miroir des Songes (Kajia Saariaho) , 15/02/2007
Messiaens Turangalîla als ode aan de liefde, 5/02/2007
Tijd, eeuwigheid en andere contrasten (Olivier Messiaen, Quatuor pour la fin du temps), 9/10/2006
Demonische en hemelse orgelklanken (Olivier Messiaen, Messe de la Pentecôte), 5/10/2006

Extra : Messiaen op www.essentialsofmusic.com en www.oliviermessiaen.org
'Olivier Messiaen: les rythmes vivants. De l'amour divin à l'amour humain...', Olivier Messiaen, Entretiens avec Claude Samuel op www.arsmusica.be
Kaija Saariaho: de geboren buitenstaander, Jan de Kruijff op www.audio-muziek.nl, juni 2005

------------------------------------------------

Messiaens 'Quatuor pour la fin du temps' is donderdagavond ook te horen op Klara. Uitvoerders zijn Yuriko Naganuma (viool), Jean-Louis Sajot (klarinet), Paul Broutin (cello) en Anne-Lise Gastaldi (piano).

Orlando
, donderdag 8 maart 2007 om 19.15 u : Olivier Messiaen, 'Quatuor pour la fin du temps'
www.klara.be

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

04/03/2007

Ars Musica start lenteoffensief

Ars Musica Vrijdag gaat het Brusselse festival voor nieuwe muziek Ars Musica van start. Voor zijn negentiende editie in 2007 verandert Ars Musica resoluut van formule. Voor het eerst zijn er twee edities om het publiek te laten kennismaken met het reilen en zeilen van de hedendaagse muziek : Ars Musica/Spring en Ars Musica/Winter. De concerten van de lente-editie zijn gegroepeerd rond drie weekends van 9 tot en met 24 maart, terwijl Ars Musica/Winter plaatsvindt van 27 november tot en met 2 december 2007. Ars Musica/Winter 2007 stelt zich open voor andere kunstvormen omdat de hedendaagse muziek niet op een geïsoleerde manier benaderd kan worden. Dans, muziektheater, film en beeldende kunst maken deel uit van de hedendaagse muziekwereld. In de loop van de jaren maakte Ars Musica geregeld uitstapjes naar deze gebieden, maar nooit op een blijvende manier. Het werd tijd om, naar aanleiding van onze vijf winterse festivaldagen, te wijzen op de raakpunten tussen deze kunstvormen.

Achttien jaar lang aarzelde het 'format' van Ars Musica tussen een festival dat een maand duurde en een festival dat uitdijde. Vanaf 2005 kwam er echter een evolutie op gang die in 2007 een concrete gestalte krijgt.
De explosieve toename van culturele en andere evenementen in het Brusselse gaat gepaard met een meer precieze afbakening van het werkgebied van elke culturele instelling. Om beter verslag te kunnen uitbrengen van de bezigheden van de hoofdrolspelers van de hedendaagse muziek - de componisten en de muzikanten - bleek het nodig dat Ars Musica gedurende het hele jaar voor een aanwezigheid zorgde.
Zowel de media als het publiek volgen Ars Musica meer dan ooit. Met deze zekerheid en steun als uitgangspunt wil Ars Musica dit jaar proberen haar jaarlijkse aanwezigheid te spreiden over twee momenten: Ars Musica/Spring en Ars Musica/Winter.
Deze formule is een knipoog naar de modewereld, die op een natuurlijke manier inspeelt op nieuwe 'tendensen' en wil beklemtonen dat het weinig zin heeft de hedendaagse kunst te vatten in een verouderd beeld.
Ars Musica wil niet alleen een festival zijn. Het wil ook een rol spelen als partner in de muzikale creatie en uitvoering. Het wil bijdragen aan het muziekonderwijs en het wil documentatie beschikbaar stellen door het toegankelijk maken van het archief.

Ars Musica/Spring opent met de wereldcreatie van de opera 'Frühlings Erwachen' van onze landgenoot Benoît Mernier, een productie van de Koninklijke Muntschouwburg. Daarop volgen portretten van onder meer Beat Furrer, George Benjamin en Pierre Boulez door verscheidene Belgische en internationale musici. Elk concert heeft zo zijn thema: bijvoorbeeld de complexe verhouding van tijd en muziek bij componisten als Jean-Paul Dessy, Steve Reich en John Adams door het Ensemble Modern ; of de elektronische muziek in 'Elektronik!'; of nog, een land zoals Groot-Brittannië en Spanje in de respectievelijke concerten van het Nationaal Orkest van België en van het Cello Octet Conjunto Ibérico. Vergeten we ook niet de Belgische creaties van de Franse componisten Yan Maresz, Bruno Mantovani (door het Ictus Ensemble en het Ircam) en van Pascal Dusapin (door het Danel Kwartet) en de opdrachten aan de Belgen Pierre Bartholomée, Gilles Gobert en Jean-Luc Fafchamps. Ars Musica/Spring nodigt prestigieuze internationale ensembles en solisten uit: Klangforum Wien, Ensemble Modern, Nieuw Ensemble, MusikFabrik, het Cello Octet Conjunto Iberico en sterpianist Pierre-Laurent Aimard die een atelierconcert verzorgd met componist George Benjamin. Daarnaast staan grote Belgische orkesten, ensembles en solisten op het programma zoals het Symfonisch Orkest en het Jeugdkoor van de Munt (als ouverture), het Ictus Ensemble, het Nationaal Orkest van België, Musiques Nouvelles, het Danel Kwartet (slotconcert), het Blindmann Kwartet, pianist Jean-Philippe Collard-Neven en cellist Arne Deforce.

Daarnaast zijn er ook nog enkele aanvullende activiteiten. Zo is er dit jaar voor het eerst een rondetafelgesprek met componisten, musici, critici en uiteraard ook het publiek van Ars Musica. Het wordt een soort van stand van zaken van de positie van de hedendaagse muziek. Verder zijn er zoals in de afgelopen edities projecties van documentaire films in het Filmmuseum en 'workshops' met componisten en musici om een nog beter begrip van de muziek van nu te bewerkstelligen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ars Musica/Spring
Van vrijdag 9 tot en met zondag 24 maart 2007

Verschillende locaties in Brussel

Het volledige progamma vind je op www.arsmusica.be
Uiteraard mag je ook hier de komende dagen en weken nog heel wat meer info verwachten.

22:40 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook