09/03/2007

NOB : Eigentijdse orkestklanken met Matthias Pintscher

Matthias Pintscher Sinds haar ontstaan in 1936 legde het Nationaal Orkest van België een rijkgevuld parcours af . Er werd samengewerkt met gereputeerde dirigenten en gerenommeerde solisten. Het NOB werkt aan een uitgebreid repertoire zonder zich vast te pinnen op een specifieke stijl of periode of op een bepaald land: zo vinden we klassieke en romantische stukken terug, naast talrijke partituren uit de 20e eeuw. Hoe ondernemend het NOB wel is, blijkt ook uit de diverse samenwerkingsprojecten: de begeleiding van filmmuziek, de deelname aan het Internationaal Filmfestival van Vlaanderen, de medewerking aan Tactus - een project voor componisten van actuele muziek - het aanbieden van gevarieerde jeugdprojecten en de nauwe samenwerking met de Koningin Elisabethwedstrijd.

Voor Ars Musica brengt het NOB op 11 maart een eigentijds orkestprogramma onder leiding van de jonge Duitse componist-dirigent Matthias Pintscher. Naast 'Four Sea Interludes' van Britten, presenteert Pintscher drie relatief jonge orkestwerken waarin een inventieve orkestbehandeling aan originele en frisse orkestkleuren gekoppeld wordt. De 35-jarige Pintscher dirigeert onder meer zijn eigen werk voor viool en orkest 'En sourdine' dat in 2003 in première ging bij de Berliner Philharmoniker en dankzij tal van uitvoeringen al een vaste waarde in het repertoire geworden is. In dit poëtisch vioolconcerto spreidt Pintscher een onwaarschijnlijke klankkleurenrijkdom tentoon. Achter deze aantrekkelijke façade schuilt echter ook een heldere muzikale logica. Hae-Sun Kang vertolkt ditmaal de fascinerende solopartij. Met 'Sudden Time' weekte George Benjamin (°1960) zich begin de jaren ’90 los van zijn leermeester Olivier Messiaen. Hij laat het orkest in diverse geledingen simultaan dialogeren en interpreteert er technieken uit het Gregoriaans en de Renaissancemis op een hoogst persoonlijke manier. In 'Towards a pure land' komt Jonathan Harvey (1939) , dankzij een originele orkestbehandeling, tot fascinerende en ongrijpbare muziek: het is zijn manier om een utopisch paradijs te verklanken waar niemand oud of ziek wordt en waar iedereen van lijden of natuurrampen gespaard blijft.
Een Brits programma met een Duitse toets, dat is de opzet van dit concert. Benjamin Britten (1913 - 1976) is de man die Groot-Brittannië na lange tijd weer muzikaal op de kaart van Europa . De Four Sea Interludes zijn een exuberante evocatie van de zee waarbij het orkest zich in al zijn kleurenrijkdom kan tonen. En Benjamin en Harvey zijn beiden schatplichtig aan hun illustere voorganger. Harvey in …towards a pure land door de filosofische tekening van een innerlijk landschap. Benjamin met zijn ontstuimige en polyfone Sudden Time. Voor de Duitse toets zorgt Pintscher als componist met een poëtische bezinning over klank met een virtuoze vioolpartij in 'En sourdine'.

Programma :

Nationaal Orkest van België olv Matthias Pintscher - Hae-Sun Kang, viool
  • Benjamin Britten, Four Sea Interludes from Peter Grimes, op. 33a
  • Matthias Pintscher, "En sourdine", muziek voor viool en orkest
  • George Benjamin, Sudden Time
  • Jonathan Harvey, Towards a pure land (Belgische creatie)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Nationaal Orkest van België
Zondag 11 maart 2007 om 20.00 u
Bozar - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be, www.arsmusica.be , www.nob.be

Extra :
Jonathan Harvey op www.champdaction.be

De middelpuntvliedende harmonie in de muziek van Jonathan Harvey
, Humberto De Oliveira
George Benjamin. La musique comme expression d'une volonté intérieure
Componistenportret George Benjamin, Gaëtan Goldstein
Matthias Pintscher (°1971) : Biografie
In het land van smeltende lava en ijzige aarde: een portret van de componist Matthias Pintscher, Markus Fein, 2006
Interview : Matthias Pintscher. Het orkest, 2006

Elders op Oorgetuige :
Twee opmerkelijke duo's in Logos ( Harvey), 6/02/2007
Britse allure : Britten, Elgar en Mendelssohn (Benjamin Britten, Four Sea Interludes), 4/02/2007
O Nata Lux : de geboorte van het licht (Britten, Harvey), 16/12/2006

08:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

08/03/2007

Spaans programma op zondagmiddag in Bozar

Cello Octet Conjunto Iberico Het Cello Octet Conjunto Iberico, de groep rond dirigent en bezieler Elias Arizcuren, stelt zich zondag in Bozar voor met een bijna uitsluitend Spaans programma. Het traject van dit cello-octet dat in 1989 werd opgericht, laat zich als volgt beschrijven : 12 opnames (twee nieuwe zijn in voorbereiding) en meer dan 65 creaties van de grootste hedendaagse componisten. Dankzij de volharding van Elias Arizcuren kan het octet originele werken programmeren - waarvan het merendeel aan hen opgedragen werd - van onder meer Xenakis, Denisov, De Pablo, Donatoni, Berio, Bussotti, Nobre, Halffter, Pärt, Boulez, Loevendie, Riley, Kagel en Glass.
Knarsen, brommen en snerpen, maar ook lange zangerige cantilenen vermengd met verstilde passages: de cello kan zo goed als alle toonlagen en de daaraan verbonden gevoelens aan. Zeker wanneer ze met zn achten zijn zoals bij het Cello Octet Conjunto Ibérico. Spanje komt tot leven met grootmeester Luis de Pablo en twee componisten uit de jongere generatie: David del Puerto en José Maria Sánchez-Verdú. Voor de Italiaanse toets zorgt Korót van Luciano Berio.

Luciano Berio (1925-2003) en studeerde compositie aan het conservatorium van Milaan. In 1951 zette hij zijn opleiding verder in Tanglewood (bij Luigi Dallapiccola) en in Darmstadt (tot 1959). Gedreven door zijn interesse voor de elektronische muziek en voor de mogelijkheden van de informatica, stond Berio open voor de muziek in al haar verschijningsvormen. Door aandacht te schenken aan alle verschillende culturen, weet hij op een subtiele manier voordeel te halen uit zijn ervaringen en uit zijn passie voor literatuur, theater en poëzie. Hoewel zijn denkwijze rationeel en analytisch is, heeft hij een vrije, spontane schrijfstijl zonder enig spoor van intellectualisme. Zijn werk verraadt een aangeboren gevoel voor harmonie en muziektheater, en verwerkt op een doordachte manier de ontleningen aan de kunstmuziek en de volksmuziek, aan de traditionele en de hedendaagse muziek. Zijn perfecte beheersing van de compositietechnieken van de twintigste eeuw maakt van deze componist één van de meesters van de muziek van vandaag. Het immense oeuvre van Luciano Berio is heel gevarieerd. Tot zijn laatste composities behoren het muziektheaterstuk Cronaca del luogo (1998-1999), Glosse voor strijkkwartet (1996), Korót voor acht cellos (1998), Alois voor bariton en orkest (2001), Sonata voor piano (2001) en Sequenza XIV voor cello solo (2002).

David del Puerto (Madrid, 1964) studeerde gitaar bij Alberto Potin, harmonie bij Jesús María Corral en compositie bij Francisco Guerrero en Louis de Pablo. In 1993 won hij de Gaudeamus Prijs met zijn hoboconcert. In datzelfde jaar ontving hij El ojo critico prijs van de RNE (Spaanse Nationale Omroep). Het Spaanse Ministerie van Cultuur kende hem in 2005 de Nationale Muziekprijs toe. Sinds 1985 neemt hij deel aan een heleboel festivals en concerten in Europa, de Verenigde Staten en Japan, waar zijn muziek wordt uitgevoerd door internationale solisten, ensembles en orkesten zoals het Ensemble Intercontemporain,  het Ensemble Recherche, het Xenakis Ensemble, het Teatre Lliure, Champ d'Action, het Nederlands Kamerkoor, het Nieuw Ensemble, het Orquesta Nacional de España… David del Puerto heeft lezingen gegeven en deelgenomen aan discussies op verschillende conservatoria en universiteiten in Nederland, USA, België en Spanje. Thans geeft hij muziekanalyse aan de Escuela Superior de Música Reina Sofia van Madrid. Del Puerto schreef de kameropera Sol de Inverno (2001) en componeerde voor alle mogelijke combinaties van kamermuziekensembles: Veladura voor klarinet, piano en vibrafoon (1985, herziene versie 1996), Deneb voor solo slagwerk en blazerensemble (1988), een concerto voor marimba en vijftien instrumenten, Intermezzo voor strijkorkest (1998), Nigredo, voor cello octet (2003)…; werken voor solo instrumenten en voor koor… David del Puerto schreef een tiental werken voor orkest, waarvan enkele zijn samengebracht op de cd Boreas (2006): Adagio (1997), Fantasia Primera (1998), Mito (1999), Fantasia Secundo (2000) en Sinfonia n°1 - Boreas (2004).

Luis de Pablo (°1930, Bilbao) voelt zich thuis in alle muzikale genres en is één van de meest actieve Spaanse musici in de wereld van de hedendaagse muziek. Hij is veeltalig, heeft een indrukwekkende culturele kennis en heeft zich verdiept in tal van uiteenlopende buitenmuzikale onderwerpen. De Pablo is beïnvloed door diverse artistieke en literaire stromingen. Met Cristóbal Halffter was Luis de Pablo één van de sleutelfiguren van de 'Generatie 51' met als doelstelling Spanje na de burgeroorlog weer een rol te laten spelen in de muzikale ontwikkelingen die in Europa gaande waren. De Pablo's inspanningen droegen bij tot een versnelling van dit proces. In korte tijd maakte hij zich het serialisme, de atonaliteit, aleatorische vormen en grafische en elektronische technieken eigen. Hij was één van de oprichters van de 'Grupo Nueva Música' in 1958, en een jaar later riep hij 'Tiempo y Música' in het leven. Hij gaf les aan Amerikaanse en Canadese universiteiten en heeft veel jonge Spaanse componisten opgeleid. Zijn ethiek en houding tijdens de decennia van de dictatuur werden een voorbeeld voor de jongere generatie. De Pablo's composities komen altijd voort uit enkele ideeën die op allerlei manieren worden gepresenteerd, zodat verschillende kanten van hetzelfde materiaal worden belicht. Regelmatig komt het voor dat hij belangrijk eigen werk herschrijft voor andere, vaak kleinere bezettingen en ingrijpende veranderingen aanbrengt, zonder daarbij echter compromissen aan te gaan. De Pablo's oeuvre omvat aantrekkelijke en belangrijke solostukken en kamermuziekwerken voor uiteenlopende bezettingen, waaronder drie strijkkwartetten, een pianotrio en een klarinetkwintet. Hij schreef vocale werken, o.a. Tarde de poetas (1986) en vele orkestwerken, die wereldwijd in première zijn gebracht (Iniciativas (1966), Eléphants ivres (1973), Senderos del aire (1987), Las orillas (1990) of Rostro (1995). Daarnaast schreef hij vier opera's, waaronder Kiu (1982-1983), El viajero indiscreto (1984-1988), de zwarte komedie La madre invita a comer (1991-1992) en La señorita Cristina (1997-1999).

José Maria Sánchez-Verdú (°1968, Algeciras) behaalde diploma's compositie, directie en muziekwetenschap aan het Real Conservatorio Superior de Música de Madrid in 1991, waar hij van 1991 tot 1995 docent contrapunt en fuga was. Van 1996 tot 1999 volgde hij een postgraduaat directie bij Arturo Tamayo en Wojciech Rajski en een vervolgstudie compositie bij Hans Zender in Frankfurt. Sindsdien was hij werkzaam als dirigent in Spanje, Italië en Duitsland. Sánchez-Verdú heeft talrijke artikelen gepubliceerd, vaak over muziekanalytische onderwerpen. Daarnaast houdt hij regelmatig lezingen en geeft hij compositieworkshops aan conservatoria en universiteiten in Spanje en Duitsland. Hij is docent compositie aan de Robert Schumann-hogeschool in Düsseldorf. Sánchez-Verdú won vele prijzen, waaronder: Compositieprijs Spaans Auteursgenootschap (1996 en 1997), Compositieprijs Spaans Ministerie van Cultuur (1998), Eerste Prijs Junge Deutsche Philharmonie (1999), finalist Irino Compositieprijs 1999 (Tokio), aanmoedigingsprijs Ernst von Siemens Stichting (2000), Compositieprijs Biennale voor Nieuwe Muziek (Bergen, 2001), Premio Nacional de Música (2003). Hij kreeg talloze compositieopdrachten van onder meer het Duitse paviljoen van de Expo 2000, de Biennale voor Nieuwe Muziek Hannover, Festspiele Mecklenburg-Vorpommern, het Orquesta Nacional de España, het Orquesta Sinfónica de Madrid, het Muziekfestival Sleeswijk-Holstein, de Staatsoper Berlijn (kameropera, 2005), de Münchener Biennale (kameropera, 2006), het Teatro Real (Madrid, opera in 2006-07). Zijn werken worden regelmatig op festivals in Europa en de Verenigde Staten gespeeld.

Programma :
  • Luciano Berio, Korót (Belgische creatie)
  • David del Puerto, Nigredo (Belgische creatie)
  • Luis de Pablo, Ritornello (Belgische creatie)
  • José Maria Sánchez-Verdú, Arquitecturas de la ausencia (Belgische creatie)
---------------------------------------------------------------------------------------------

Het concert wordt voorafgegaan door een interview met componisten Luis de Pablo en José Maria Sánchez-Verdú, en door de film 'Entretien Luis de Pablo - Claude Lefebvre' gerealiseerd door het Centre Audio-visuel de l'Université de Metz (C.A.V.U.M.) in 1991.
Deze ontmoeting brengt de wereld van componist Luis de Pablo tot leven en belicht onder meer volgende thema's: de invloeden van andere culturen op de Pablo's werk, de invloed van populaire -en volksmuziek op zijn oeuvre, de rol en de plaats van muziek en muzikant in de samenleving en zijn relatie tot zijn eigen muziek en publiek.

Interview en film zijn gratis toegankelijk.

Tijd en plaats van het gebeuren:

Ars Musica/Spring 2007
Cello Octet Conjunto Iberico olv Elias Arizcuren

Zondag 11 maart 2007 om 16.30 u (film) , 17.00 u (interview) en 18.00 u (concert)
Bozar / Paleis voor Schone Kunsten
Terarken - Toegang Ravensteinstraat
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be, www.arsmusica.b , www.cello-octet.com, www.daviddelpuerto.com en www.sanchez-verdu.com

Elders op Oorgetuige:
Feestweek vijf jaar Concertgebouw start met Berio en Schubert , 17/02/2007
Gradus ad Parnassum : Berio, Goethals, De Baerdemacker, Smetryns en Janssens , 9/12/2006
Ludwig: Sinfonia van Luciano Berio, 9/10/2006
Midis-Minimes combineert Bach met Berio , 17/07/2006

20:15 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Beat Furrer en Klangforum Wien in Flagey

Beat Furrer In het eerste weekend van Ars Musica/Spring treedt het Klangforum Wien op met zijn stichter, componist en dirigent Beat Furrer. Furrer dirigeert zijn eigen werk : FAMA - Szenen en still. Salz, van de jonge Duitse componist Enno Poppe vormt met zijn stekelige en weerbarstige muziek dan weer het ideale contrapunt.

Beat Furrer (°1954, Zwitserland) verhuisde in 1975 naar Wenen om er compositie en directie te studeren. In 1985 richtte hij het ensemble Société de l’Art Acoustique op dat later het Klangforum Wien werd en waarvan hij tot 1992 artistiek directeur was. In die periode dirigeerde hij werk van Varèse, Feldman, Sciarrino, Haubenstock-Ramati en eigen composities. Sinds 1991 doceert Beat Furrer compositie aan de Hochschule für Musik und Darstellende Kunst in Graz. Zijn muziek wordt uitgevoerd op de grootste internationale festivals van hedendaagse muziek.
Met zijn wervelende en gelaagde muziek neemt deze componist de luisteraar mee naar het huis van Fama, die mythologische plaats uit de Metamorfosen van Ovidius, van waaruit je alles wat er op aarde gebeurt kan zien en horen. Van dit ‘hoor-theaterstuk’ maakte Furrer eerder dit jaar een verkorte concertversie, een soort van suite, die we nu in Belgische creatie te horen krijgen. Samen met Klangforum Wien ontdekken we zijn meer ingetogen en kamermuzikale kant in still.

Enno Poppe (°1969) studeerde orkestdirectie en compositie bij Friedrich Goldmann en Gösta Neuwirth aan de Hochschule der Künste in Berlijn. Daarna verdiepte hij zich in geluidssynthese en compositie met algoritmen in Berlijn en Karlsruhe met Heinrich Taube. Vervolgens vertrok hij op studiereis naar de Cité Internationale des Arts de Paris (1996). Poppe kreeg verschillende prijzen en beurzen: de Boris Blacher-prijs (1998) voor Gelöschte Lieder, de compositieprijs van de Stad Stuttgart (2000) voor Knochen, de Busoni-prijs van de Akademie der Künste de Berlin (2002), een beurs van de Akademie Schloss Solitude (2002-2003), Förderpreis van de Ernst von Siemens-Stichting (2004), Schneider-Schott-Preis (2005)… Zijn oeuvre omvat vooral kamermuziek, waaronder Thema mit 840 Variationen voor piano (1993-1997), Knochen voor ensemble (1999-2000), Holz voor klarinet en klein ensemble (1999-2000), Öl voor ensemble (2001), Herz voor solo cello (2002), Rad voor twee keyboards (2003), Interzone - Lieder und Bilder, naar teksten van William Burroughs, zijn pianotrio Trauben, dat in wereldcreatie werd uitgevoerd in opdracht van Ars Musica 2005 door het Trio Fibonacci, Salz voor ensemble (2005)… Poppe componeerde in opdracht van onder meer het Ensemble Modern, het Klangforum Wien, de WDR (Witten) en de SWR (Donaueschingen). Sinds 1998 dirigeert hij het ensemble Mosaik en treedt hij tevens op als pianist. In 2002 werd hij docent compositie aan de Hanns Eisler Hochschule für Musik in Berlijn.

Programma :
  • Beat Furrer, still (Belgische creatie)
  • Enno Poppe, Salz (Belgische creatie)
  • Beat Furrer, FAMA-Szenen (Belgische creatie)
Tijd en plaats van het gebeuren:

Ars Musica/Spring 2007
Klangforum Wien: Furrer, Poppe

Zaterdag 10 maart 2007 om 20.00u (workshop) en 20.30u (concert)
Flagey - Studio 4
H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.flagey.be, www.arsmusica.be en www.klangforum.at

Elders op Oorgetuige : Twee opmerkelijke duo's in Logos ( Beat Furrer), 6/02/2007

Een interview met Beat Furrer verschijnt binnenkort op Oorgetuige.

13:23 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Raphaëlla Smits : In Deep Silence promotour

Raphaëlla Smits In oktober vorig jaar stelde Raphaëlla Smits in Antwerpen haar nieuwste cd 'In Deep Silence' voor met eigentijdse gitaarmuziek van Owe Walter, Leo Brouwer en Wim Henderickx, drie componisten met wie ze zich persoonlijk verbonden voelt. Twee composities op deze cd (La Guitarra van Owe Walter & In deep silence van Wim Henderickx) werden speciaal voor haar geschreven, vandaar ook de nauwe samenwerking tussen deze componisten en de uitvoerder. De twee volgende weekends presenteert vzw Academix in samenwerking met radio Klara enkele promotieconcerten voor deze cd.

De drie componisten, fundamenteel verschillend, hebben minstens één gemeenschappelijk kenmerk. Zij blijven in hun wijze van componeren trouw aan de essentie: het bundelen van muzikale elementen tot een boeket vol uitdrukking en kleur. Zij creëren nieuwe muziek die eerdere creaties niet imiteert maar die er met respect op voortbouwt. Zo herinnert Owe Walter bij wijlen aan Tedesco, Leo Brouwer aan De Falla, Stravinsky en Takemitsu, terwijl Wim Henderickx herinnert aan het Oosterse, met een beheerste improvisatie. Ook hij heeft een band met Takemitsu en met Bartók. Op die manier vormt dit programma vanuit de contrasten een mooi geheel. "Het is zo samengesteld dat het de muziekliefhebbers moet aanmoedigen om nieuw repertoire te leren ontdekken”, aldus Raphaëlla Smits. En in contrast met het moderne eerste deel speelt Raphaella na de pauze J.S. Bach.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Raphaëlla Smits : In Deep Silence
Vrijdag 9 maart 2007 om 20.00 u
Joseph Ryelandtzaal
Achiel Van Ackerplein,
8000 Brugge
-------------------------------------
Zaterdag 10 maart 2007 om 20.00 u
Kunstencentrum Berg 30
Berg 30,
9860 Balegem - Oosterzele
-------------------------------------
Zondag 11 maart 2007 om 16.00 u
Museumkerk
Groenplaats
3621 Oud Rekem - Lanaken (bij Maastricht)
-------------------------------------
Zaterdag 17 maart 2007 om 20.00 u
Rosario
Poreel 10a
1547 Bever

Meer info : www.rsmits.com

Elders op Oorgetuige : Raphaëlla Smits : In Deep Silence, 22/10/2006

08:30 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

07/03/2007

Wat is er van de hedendaagse muziek ?

Ars Musica/Spring Dit jaar organiseert Ars Musica/Spring voor het eerst een rondetafelgesprek met componisten, musici, critici en - uiteraard - ook het publiek. Het wordt een soort van stand van zaken van de positie van de hedendaagse muziek. De toegang is gratis, maar je moet wel voorag inschrijven voor het buffet.

Hoe gaat het met de hedendaagse muziek ? Wat is dat hedendaagse muziek ? Wat zijn haar grenzen, welke haar eigenschappen ? En is er wel degelijk een probleem van toegankelijkheid voor het publiek ?
Dat is een losse greep uit de vele vragen die tijdens dit rondetafelgesprek aan bod zullen komen. De organisatoren willen zo veel mogelijk strekkingen aan het woord laten komen en een open gesprek aangaan met allen die de hedendaagse, hier en nu gecomponeerde muziek nauw aan het hart ligt. Want een ding is zeker, de hedendaagse muziek heeft een toekomst. Maar welke ?

Programma.

9.30 u - 10.00 u
Onthaal van de deelnemers

10.00 u - 10.15 u Serge Martin
Inleiding door de voorzitter van de dag

Vraagstelling.
1. Wat is er van de hedendaagse muziek? Wat zijn haar grenzen en mogelijke beperkingen?
2. Er heeft toch op ieder moment in de muziekgeschiedenis een ‘hedendaagse’ muziek bestaan. Is er een probleem met de hedendaagse muziek van nu?
3. Wat verwacht het publiek? Wat verlangen de componisten? Wat is er van de steeds herhaalde klacht van de moeilijkheidsgraad van de hedendaagse muziek? Is er een
kloof en zo ja, hoe kan je componist en publiek dichter bij elkaar brengen?

10.15 u - 11.15 u Jean-Pierre Derrien
Analyse van het actuele muzieklandschap . overzicht van de verschillende tendensen en muziekstijlen

11.15 u - 11.40 u
Zienswijze van enkele luisteraars en critici . Maarten Beirens, Kaj Damsten, Albert Goldbeter, Benoît van Langenhove

11.40 u- 12.15 u Manuel Couvreur
Reacties en vragen uit het publiek

12.15 u -13.15 u
Lunch

13.15 u - 14.00 u NN.
Debat
Standpunt van de musicus / uitvoerder. Jean-Philippe Collard-Neven (onder voorbehoud), Arne Deforce, Jean-Luc Plouvier

14.00 u - 15.00 u Gérard Gromer
Standpunt van de componist. debat
Mark Andre, Kris Defoort, Thierry De Mey, Jean-Paul Dessy, Wim Henderickx,
Claude Ledoux, Benoît Mernier, Matthias Pintscher, Enno Poppe

15.00 u - 15.15 u Serge Martin
Synthese van de bevindingen

Tijd en plaats van het gebeuren .

Ars Musica/Spring 20007
Rondetafelgesprek: Wat is er van de hedendaagse muziek ?
Zaterdag 10 maart 2007 vanaf 10.00 u

ISELP (Institut supérieur pour l’étude du langage plastique)
Bvd de Waterloo 31
1000 Brussel

Meer info . www.arsmusica.be en www.iselp.be

22:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Ars Musica opent met Frühlings Erwachen van Benoît Mernier

Mernier, Frühlings Erwachen Vrijdag opent Ars Musica/Spring met de wereldcreatie van de opera 'Frühlings Erwachen' van onze landgenoot Benoît Mernier, een productie van de Koninklijke Muntschouwburg. Mernier neemt Frank Wedekinds toneelstuk als uitgangspunt om nu zelf de stap te zetten naar opera. Wat hem in dit verhaal vooral charmeerde, was de onderliggende gedachte dat ieder van ons, jong en oud, wordt geconfronteerd met tegenstrijdige passies en emoties; het is onze opdracht een manier te vinden om daar mee om te gaan.

"Geloof me, liefde bestaat niet, enkel eigenbelang, enkel egoïsme. [...] Ik hou net zomin van jou als jij van mij." Een meisje sterft aan een mislukte abortus, een jongen pleegt zelfmoord en een andere wordt gevangengezet: de onschuld is ver te zoeken in Wedekinds Voorjaarsontwaken. Met een bijzonder fijnzinnig gevoel voor poëzie beschrijft hij de overgang van kindertijd naar volwassenheid, het moment waarop de eeuwige en universele vragen over de zin van het bestaan in ons ontwaken en onze seksuele verlangens ontluiken, de moeilijkheden die we als adolescent ondervinden om de wereld der volwassenen binnen te treden - en vice versa. (tekst: De Munt)

Benoît Mernier (°1964 ) studeerde orgel bij Firmin Decerf en ging nadien naar het Koninklijk Muziekconservatorium van Luik waar hij talrijke eerste prijzen behaalde alsook het hoger diploma orgel in de klas van Jean Ferrard. Van laatstgenoemde werd hij gedurende verschillende jaren assistent aan de conservatoria van Luik en Brussel. Hij volgde lessen bij Jean Boyer aan het conservatorium van Rijsel. In Luik kwam hij in contact met de hedendaagse muziek, met belangrijke figuren zoals Claude Ledoux, Henri Pousseur, Bernard Foccroulle, Célestin Deliège en Philippe Boesmans, bij wie hij later in de leer ging voor compositie. In 1995 volgde hij een stage aan het Ircam onder leiding van Emmanuel Nuñes en Luca Francesconi. Als vertolker en pedagoog treedt Benoît Mernier zowel in binnen- als buitenland op. Hij heeft verschillende opnames op zijn naam, waarvan één die werd bekroond door de Grand Prix de l’Académie du disque Charles Cros. Hij doceert muziekanalyse aan het Koninklijk Muziekconservatorium van Luik en orgel aan het IMEP (Institut supérieur de Musique et de Pédagogie) in Namen. Met Artifices voor orgel won hij in 1990 de Eerste Prijs van de Internationale Tribune voor Componisten die onder het beschermheerschap staat van de Unesco. De Koninklijke Academie van België (afdeling Schone Kunsten) verleende hem in 1995 een prijs voor Blake Songs (compositie voor stem en kamerorkest). Hij was ook laureaat van de Stichting Spes. In 1999 kreeg hij voor zijn Quintette avec clarinette de prijs Gilson van de Communauté des Radios publiques de Langue française. Benoît Mernier was tijdens het seizoen 2002-2003 in residentie bij de Filharmonische Vereniging van Brussel en in 2004 bij het festival Carinthischer Sommer. Zijn muziek kenmerkt zich door haar beweeglijkheid, elegantie en lichtheid, zonder oppervlakkigheid. Bij het componeren speelt zijn ervaring als praktiserend musicus een grote rol. Zijn eerste opera Frühlings Erwachen, een opdracht en productie van De Munt, wordt op 9 maart gecreëerd als opening van het festival Ars Musica.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ars Musica/Spring 2007
Symfonieorkest en jeugdkoor van de Munt: Mernier, Frühlings Erwachen
Vrijdag 9 maart 2007 om 20.00u (Inleiding om 19.30 u) : Première

Ook op di 13, do 15, di 20, do 22 en za 24 maart 2007, telkens om 20.00u (inleidingen om 19.30 u)
En zo 11 en zo 18 maart 2007, telkens om 15.00u (inleidingen om 14.30 u)
De Munt
Munt
1000 Brussel

Meer info : www.demunt.be en www.arsmusica.be

Tussen zaagsel en schaafkrullen: korte berichten uit het atelier - gesprek met Benoît Mernier, interview met Tarquin Billiet op www.arsmusica.be, 31 januari 2003

---------------------------------------------------

Benoît Mernier en Jacques De Decker
Naar aanleiding van deze wereldcreatie organiseert Les Midis de la Poésie een ontmoeting tussen componist Benoît Mernier en librettist Jacques De Decker. Deze ontmoeting wordt gemodereerd door Lucien Noullez.

Dinsdag 13 maart 2007 om 12.40 u
Théâtre Royal du Parc
Wetstraat 3
1000 Brussel
Meer info: www.cinemaniacs.be/midis-poesie

---------------------------------------------------

Benoit Mernier en William Cliff
Op maandag 19 maart 2007 brengt het Maison du spectacle - La Bellone in het kader van de cyclus Portées-Portraits, soirée musicales et littéraires een unieke confrontatie tussen het werk van Benoît Mernier en dat van dichter William Cliff.

Maandag 19 maart 2007 om 20.15 u
Lla Maison du Spectacle-la Bellone
Rue de l'Est 43
1030 Brussel

Meer info : www.albertine.be

19:30 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Gratis naar Liebrecht Vanbeckevoort in de Rode Pomp

Liebrecht Vanbeckevoort Jaarlijks vergadert de S.W.U.K. (Sociale Werken van de Uitvoerende Kunstenaars) Oost- & West-Vlaanderen in De Rode Pomp. Belangrijk is dat ze ook een gratis concert en drink aanbieden aan het publiek. Zaterdagnamiddag speelt de jonge pianist Liebrecht Vanbeckevoort een recital met werk van Schubert, Debussy en Liszt. Zulke gelegenheden dienen zich niet elke dag aan, dus maak er gebruik van !

Claude Debussy schreef twee boeken met telkens twaalf preludes die tot de meest fijnzinnige pianomuziek behoren. Na elke prelude noteerde Debussy een omschrijving van de sfeer: 'Les sons et les parfums tournent dans l'air du soir' , 'La fille aux17 cheveux de lin', ' La cathédrale engloutie', etc.
Deze Préludes vergen niet enkel een virtuoos pianist, maar ook een musicus met bijzondere zin voor klankdosering en -kleur.

Programma :
  • Franz Schubert, Sonate in A, op. 120 D. 664
  • Claude Debussy, Etude pour les sixtes; Préludes, livre 1 (Danseuses de Delphes, Les Collines d’Anacapri, Des Pas sur la Neige, Ce que a vu le vent d’ouest)
  • Franz Liszt, Sonate in b. S. 178
Tijd en plaats van het gebeuren :

Pianorecital Liebrecht Vanbeckevoort
Zaterdag 10 maart 2007 om 15.00 u

De Rode Pomp
Nieuwpoort 59
9000 Gent

Meer info: www.rodepomp.be en www.liebrechtvanbeckevoort.com

Elders op Oorgetuige:
Preludes van Debussy meer dan mistige sfeermuziek, 16/10/206

13:40 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Philip Jeck & Pierre Bastien in Argos

Pierre Bastien Philip Jeck studeerde beeldende kunst aan het Dartington College of Arts en begon in de vroege jaren tachtig te experimenteren met draaitafels en electronica. Sindsdien heeft hij de muziek verzorgd bij tal van theater- en dansgroepen. Daarnaast geeft hij solo-concerten. Zijn internationale doorbraak kwam met de installatie Vinyl Requiem die hij in 1993 samen met Lol Sargent bouwde. Een installatie met 180 draaitafels, negen dioprojectoren en twee 16 mm filmprojectoren, uitgevoerd in de Union Chapel, Londen, in het kader van het London and Time festival. Hij won er de 'Time Out Performance Art' prijs mee.
Donderdag kan je Philip Jeck live aan het werk zien in Argos in Brussel. Met behulp van antieke draaitafels en overwegend obscure vinylplaten creëert hij een repetitieve en evocatieve klankwereld, die als een waas van distorsie en mutatie rond het individueel en collectief geheugen spookt. Na heel wat omzwervingen als componist voor dans en theater, legt hij zich nu voornamelijk toe op zijn grammofoonexperimenten en installaties, al dan niet in samenwerking met mensen zoals Jah Wobble, Jacob Kirkegaard en Janek Shaefer.

Philip Jeck krijgt er het gezelschap van Pierre Bastien . Bastien (1953) is geboren in Parijs, waar hij studies Franse literatuur doorliep, maar heeft al enkele jaren zijn thuisbasis in Rotterdam. Vanaf eind de jaren 1970 componeerde hij voor verschillende dansgezelschappen, terwijl hij geduldig bouwde aan zijn droomproject: ‘Mecanium’, een mechanisch orkest geconstrueerd uit meccano-elementen en gerecycleerde motoren, die akoestische instrumenten van over de hele wereld bespelen; van Afrikaanse drum tot Indonesische gamelan, van kora tot duimpiano. De resulterende miniatuursymfonieën, zowel futuristisch als lichtjes dada, worden door Bastien zelf ingekleurd met blaas- en strijkinstrumenten.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Philip Jeck & Pierre Bastien
Donderdag 8 maart 2007 om 20.30 u

Argos, Centre for Art & Media
Werfstraat 13
1000 Brussel

Meer info : www.argosarts.org, www.philipjeck.com en www.pierrebastien.com

Extra : Philip Jeck, 'Wipe', op Kwadratuur.be

Elders op Oorgetuige : Laptops en kerkorgels, 5/05/2006

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Simoens Trio met klassiek-romantisch programma in de Rode Pomp

Simoens Trio Het Simoens Trio is een ensemble dat razendsnel het ene succes na het andere verzamelt. De drie zussen, An (viool), Veerle (cello) en Katrijn (piano) van het Simoens Trio zijn jong, energiek en muzikaal zeer getalenteerd bovendien. Ze volgden masterclasses in Finland, Londen en Parijs bij internationaal gerenommeerde musici zoals de Hongaarse componist Györgi Kurtàg, het Alban Berg Kwartet en het Florestan Pianotrio. In hun korte carrière sleepten ze ook al tal van prijzen in de wacht. Ze begonnen hun carrière in de Rode Pomp toen ze in 2003 de Rotary-prijs voor Kamermuziek Gent wonnen. Intussen stevenen ze op een internationale carrière af, maar vrijdag staan ze weer op het podium van de Rode Pomp met een klassiek-romantisch programma met werk van Joseph Haydn, Fanny Mendelsohn en Rafaël D'Haene.

De West-Vlaamse componist Rafaël D'Haene (°1943) is momenteel directeur van Koninklijk Conservatorium van Brussel. Hij doceerde er eerder ook al harmonie, contrapunt, fuga en compositie. Als componist vielen hem reeds verschillende nationale en internationale onderscheidingen te beurt. Toch kan je zijn werk niet bepaald 'vernieuwend' noemen. Componeren betekent voor hem streven naar een klassiek schoonheidsideaal dat samenvalt met het ideaal van de 19de eeuw. D'Haene wil met zijn werk een rem zetten op de snelle evolutie van deze eeuw die de kunst volgens hem regelrecht naar een toren van Babel leidt waar niemand elkaar nog begrijpt. Hij sluit zich daarbij niet af voor deze eeuw, maar neemt zijn verantwoordelijkheid op: om een wereld van onverschilligheid en agressie te veranderen is een andere ethiek en esthetiek nodig. Die vindt hij niet in het experiment dat volgens hem enkel een gemakkelijkheidsoplossing is. De adequate tegenoplossing ligt voor D'Haene in het respecteren van de traditie.
D'Haene staat voor een uiterste consequentie in muziek. Daarom schermt hij zich af voor de veelheid van invloeden en beperkt hij zich tot het gekozen materiaal. Een compositie moet als een consistent geheel opgebouwd worden, waarin alles logisch uit het voorgaande wordt afgeleid. Het ontbreken van een rationele opbouw noemt D'Haene dan ook het probleem van het grootste deel van de avant-garde die vernieuwend werkt om een gebrek aan muzikale logica te verdoezelen.
Naast het beredeneerde schuilt er toch ook altijd iets subjectief in D'Haenes werk. Muziek is voor hem tegelijkertijd een persoonlijk uitdrukkingsmiddel, een allesomvattende filosofie en een religie. D'Haene ziet geen evolutie in zijn stijl en streeft niet naar iets grensverleggends. Hij koestert veeleer de intentie om zijn muziek klassiek te laten worden zodat die voor alle tijden een boodschap kan uitdragen. (*)

Programma :
  • Joseph Haydn, Trio voor piano, viool en cello in sol groot, nr 39 (Hob. XV:25)
  • Rafaël D'Haene, Cassazione voor piano, viool en cello (1986)
  • Fanny Mendelsohn, Trio voor viool, cello en piano in re klein, op. 11
Tijd en plaats van het gebeuren :

Simoens Trio
Vrijdag 9 maart 2007 om 20.30 u
De Rode Pomp
Nieuwpoort 59
9000 Gent

Meer info: www.rodepomp.be en www.simoenstrio.be

(*) Rafaël D'Haene op www.arts.kuleuven.be/matrix/

Rafaël D'Haenes 'Cassazione' wordt vrij vaak in de klassieke of romantische concertprogramma's van het Simoens Trio opgenomen. De volledige concertkalender kan je raadplegen op de website van het Simoens Trio.

08:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Harpiste Isabelle Moretti creëert werk van Annelies Van Parys

Isabelle Moretti Wie harpmuziek nog steeds met zoetgevooise hemelse klanken associeert, is eraan voor de moeite. Het harprecital van Isabelle Moretti donderdag in de Bijloke kadert in de concertreeks 'Explorer', wat gelijk staat met het ontdekken van nieuwe klankmogelijkheden, harmonieën en musici ... Ze ontdoen dus de harp van de hemelse engeltjes, roze wolkjes en fijne kant waarmee zij zo vaak wordt geassocieerd. Met Isabelle Moretti kom je in een flamboyante wereld vol van aards leven en vurigheid terecht. Deze Française speelt met de grootste oprechtheid en generositeit en neemt de luisteraar moeiteloos op sleeptouw. Niet alleen in het voor haar zo vertrouwde Franse repertoire met muziek van Debussy, Fauré of Hersant. Ze ging ook akkoord om de wereldcreatie voor te stellen van 'Stanza' van de Vlaamse componiste Annelies Van Parys. Isabelle Moretti is één van de beste harpisten van haar generatie en speelt recitals wereldwijd.

Over 'Stanza' wist Annelies Van Parys alvast het volgende te vertellen : "Stanza is een term uit de poëzie die je vrij zou kunnen vertalen als 'strofe'. Mijn stanza voor harp solo is als het ware een lyrisch gedicht bestaande uit 5 versregels, met een cyclische opbouw: ABbBA. De centrale delen zijn lyrisch en monden uit in een lamento, daar waar de hoekdelen erg dynamisch zijn en een meer gespierde kant van de harp illustreren. Het gehele werk probeert trouwens de harp in zoveel mogelijk - hoofdzakelijk minder bekende - facetten te tonen. Veel speciale timbres worden verkregen door het aanwenden van alternatieve speelwijzen, zonder dat er beroep gedaan wordt op externe materialen. Alles is perfect haalbaar, maar vraagt wel het technische uiterste van de harpist".

Programma :

  • Claude Debussy, Le clair de lune
  • Paul Hindemith, Sonate
  • Gabriel Fauré, Une châtelaine en sa tour, Impromptu
  • Annelies Van Parys, Creatie (compositieopdracht de Bijloke)
  • Philippe Hersant (1948-), Bamyan
  • Albert Zabel, Taillefine
Tijd en plaats van het gebeuren :

Harprecital Isabelle Moretti
Donderdag 8 maart 2007 om 20.00 u

Bijloke Concertzaal
Jozef Kluyskensstraat 2
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be, www.philippehersant.com en www.harpa.com/isabelle-moretti

Annelies Van Parys op www.arts.kuleuven.be/matrix

Extra:
Paul Hindemith (1895 - 1963): Vanuit het neoclassicisme, Jan de Kruijff op componistenportretten2.blogspot.com, 19/03/2006

Elders op Oorgetuige :
Ukraïnse avond in de Rode Pomp, 5/03/2007
Spectra Ensemble plaatst jonge Vlaamse componisten in de kijker (Annelies Van Parys), 27/02/2007
Ludus tonalis: het tonale spel, 8/02/2007
Annelies Van Parys : Klokkengelui in symfonievorm, 25/10/2006
Vlaamse componisten gaan aan de slag met schetsen van Mozart(Annelies Van Parys), 24/05/2006

00:20 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook