21/03/2007

Liviu Prunaru & Dana Protopopescu brengen werk van Hollywoods grootste filmcomponist

Liviu Prunaru Violist Liviu Prunaru is vooral bekend als winnaar van de Prijs Eugène Ysaÿe, de publieksprijs en de tweede Grote Prijs van de Koningin Elisabeth Wedstrijd in 1993. Sindsdien won hij ook nog een aantal andere belangrijke internationale wedstrijden, waaronder Juilliard Mendelssohn Competition in 1999, wat leidde tot zijn solodebuut in Lincoln Center New York met de Juilliard Symphony. Hij heeft sindsdien als solist opgetreden met orkesten als het Royal Philharmonic Orchestra en het London Symphony Orchestra, en hij gaf recitals in belangrijke concertzalen over de hele wereld. Liviu Prunaru studeerde bij Alberto Lysy aan de beroemde Menuhin Academy in Gstaad en bij Dorothy DeLay in New York. Hij is momenteel zelf docent aan de Menuhin Academy.
Pianiste Dana Protopopescu 'heeft alle kwaliteiten van een buitengewone musicus: een uitstekende techniek, een natuurlijke klankzuiverheid en een opmerkelijke intelligentie', - aldus Karl Engel van de Hochschule fur Musik, Hanover. Na haar studies in Boekarest, op het Conservatorium te Brussel en op de Hochschule fur Musik in Hannover, volgt een schitterende carrière. Op haar veertiende gaf zij haar eerste concert met orkest. Sindsdien speelde zij met grote orkestmeesters waarbij ze makkelijk overschakelt van klassieke naar hedendaagse muziek.
Samen brengen ze donderdagavond in de Rode pomp een recital met op het programma werk van Mendelssohn-Bartholdy, Schumann en Erich Wolfgang Korngold.

De Oostenrijkse componist Erich Wolfgang Korngold (1897-1957) was de zoon van de beroemde Weense muziekcriticus Julius Korngold. Erich Korngold was een wonderkind. Gustav Mahler noemde hem 'de nieuwe Mozart' en een genie. Hij begon al heel jong met pianospelen en componeren. Op 15-jarige leeftijd componeerde hij een Sinfonietta dat best een werk van een ervaren componist zou kunnen zijn. Het is een stuk in de broeierige, hoogromantische stijl; modern, maar nergens dwaalt Korngold van de tonaliteit af. Zijn grootste invloeden waren de muziek van Richard Strauss en Giacomo Puccini. Op zijn twintigste voltooide Erich Korngold de opera "Die tote stadt". Deze opera werd bijzonder goed ontvangen en de internationale faam voor Korngold was een feit. Korngold schreef zijn erudiete en indrukwekkende muziek recht vanuit het hart. Het was zijn bedoeling om zo mogelijk heftige emoties bij de toehoorders op te roepen. Hij wilde de ziel raken en de luisteraar ontroeren. Zijn werk is kun je gerust laat-romantisch noemen. Hij gebruikte weelderige melodielijnen en opwindende harmoniën.
Tot in de jaren 1930 reisde Korngold heel Europa door. De eerste reizen waren initiatieven van zijn vader. Hier ligt zeker een parallel met Mozart en diens vader. In 1934 kwam Korngold voor het eerst in Hollywood met de opdracht om muziek bij de film 'A Midsummer Night's dream' te componeren, waarvoor hij het werk van Felix Mendelssohn bewerkte. In 1935 werd hij door Warner Brothers gevraagd muziek te componeren voor de film Captain Blood. Daarop volgden 18 filmcomposities in 12 jaar . Errol Flynn speelde in vele de hoofdrol. Het waren - voor die tijd - spectaculaire avonturenfilms met exotische locaties, zeegevechten en romantiek. Korngold won een Oscar voor 'The Adventures of Robin Hood' (1938).
Zijn filmmuziek heeft dezelfde grandeur, pathos en soms bombast als zijn orkestwerken. Korngold noemde deze composities 'opera's zonder woorden'. In deze muziek was Korngold een pionier. Zijn manier van componeren beïnvloedde filmcomponisten als Max Streiner, Franz Waxman, Hugo Friedhofen en tot begin 21e eeuw John Williams.
De Tweede Wereldoorlog blokkeerde Korngold's terugkeer naar Europa. Hij was er - met zijn Joodse bloed - ook niet meer welkom. Zijn muziek werd in die tijd in Europa niet meer uitgevoerd. Na 1947 componeerde hij geen opera's meer en voltooide nog enkele orkestwerken met solo-instrumenten. Maar zijn opera Die Tote Stadt, dat Korngold's meesterwerk wordt genoemd, beleefde een simultaan-première in Hamburg en Keulen, en werd nadien talloze malen nog in de wereld opgevoerd.

Programma :
  • Felix Mendelssohn-Bartholdy, Sonate nr voor viool en piano in f (1825) op.
  • Erich Wolfgang Korngold, Vier stücke für violone und klavier op. 11
  • Robert Schumann, Sonate nr 2 voor viool en piano op. 121 en la mineur
Tijd en plaats van het gebeuren :

Liviu Prunaru & Dana Protopopescu
Donderdag 22 maart 2007 om 20.30 u
De Rode Pomp
Nieuwpoort 59
9000 Gent

Meer info: www.rodepomp.be

Extra : Het vergeten wonderkind - Erich Wolfgang Korngold, op 'All art is quite useless' - Weblog over cultuur rond 1900, 11 oktober 2006

17:57 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Concert Labo # 3 afgelast

Het eerder deze week aangekondigde concert Labo # 3 kan wegens ziekte van één van de twee muzikanten niet doorgaan op woensdag 21 maart. De organisatoren zijn naarstig op zoek naar een ander moment om het concert te laten plaats vinden, wellicht ergens in de maand april. Uiteraard houden we je hiervan op de hoogte.

Zie ook : De Nieuwe Reeks : Labo#3

17:05 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

20/03/2007

Elektronik! : elektronische muziek in de schijnwerpers

Elastic3 :Tom Pauwels en Eva Reiter Met Elektronik! zet Ars Musica de elektronische muziek helemaal in de schijnwerpers. Of toch niet helemaal, want naast de middelen die door het Centre de Recherches et de Formation Musicales de Wallonie (CRFMW) ter beschikking werden gesteld, zijn er op deze avond nog 'echte' instrumenten te horen. Meer zelfs, samen met Elastic3, Alain Pire en Arne Deforce willen Ars Musica aantonen dat oude en nieuwe instrumenten perfect samengaan. Dat elektronische en akoestische instrumenten perfecte partners zijn in het zoeken naar nieuwe en nooit gehoorde klankvormen en kleuren. Het wordt dus op voor een verrassende avond vol experimenten.
Het ensemble Elastic3 en het CRFMW openen de avond met stukken van Fausto Romitelli, Agostino Di Scipio, Claire-Mélanie Sinnhuber, Eva Reiter en Paolo Pachini.
Dan volgt trombonist Alain Pire, nog steeds vergezeld van het CRFMW, met de wereldcreatie van Lettre Soufie : Z3 van Jean-Luc Fafchamps.
Cellist Arne Deforce sluit de avond af met werk van Dambrain, Seba et Ferneyhough (samen met het CRFMW).

Fausto Romitelli werd in 1963 in Gorizia (Italië) geboren. Hij behaalde het diploma compositie aan het Verdi Conservatorium van Milaan en zette zijn opleiding voort met Franco Donatoni aan de Accademia Chigiana van Sienna en aan de Civica Scuola in Milaan. Later kwam hij in het kader van een cursus muziekinformatica van het Ircam in contact met de nieuwste technologieën en met de spectrale technieken, die de Franse muziek van de jongste jaren diep hebben beïnvloed. Toch was Romitelli in feite een buitenbeentje: de geluidsuitbarstingen van Xenakis interesseerden hem meer dan de vogels van Messiaen, psychedelische rock meer dan de jazz. Kortom, hallucinatie was belangrijker dan contemplatie. Het volstaat de titels te bekijken van zijn werken: Blood on the Floor, Acid Dream & Spanish Queens, Have your trip, Lost (op teksten van Jim Morrison), Professor Bad trip (geïnspireerd op teksten die Henri Michaux schreef onder invloed van drugs en andere hallucinogenen). 'Sinds mijn geboorte ben ik omgeven door digitale beelden, synthetische klanken, artefacten. Het artificiële, de distorsie, het gefiltreerde, dit is de natuur van de hedendaagse mens' (F. R.). De werken van Romitelli werden op alle grote internationale festivals vertolkt door onder meer het Ensemble Intercontemporain, het ensemble Itinéraire, Ensemble Recherche, Ictus Ensemble, het Nieuw Ensemble … Dead City Radio. Audiodrome voor groot orkest (2003) en An Index of Metals, een video-opera voor ensemble en  electronics (2003) zijn z'n laatste werken. Op 27 juni 2004 bezweek hij na een lange strijd tegen kanker op 41-jarige leeftijd in Milaan.

Agostino Di Scipio componeert zowel geluidsinstallaties als muziek voor muzikanten en live-electronics waarbij hij vooral geïnteresseerd is in de interactie tussen mens, machine en de omgevende ruimte. De meeste van zijn stukken zijn gebaseerd op ongebruikelijke synthesemethodes van ruis en turbulentie. Hij doceert elektronische muziek aan het conservatorium van Napels en 'real time elektronica' aan het CCMIX (Centre de Création Musicale Iannis Xenakis) in Parijs. Hij werd vaak bekroond en zijn werk wordt uitgevoerd tijdens internationale festivals en op 'ongewone' locaties zoals de kunstcentra Podewil/Tesla in Berlijn of het Muhka in Antwerpen. In het recente verleden kreeg hij opdrachten van centra voor elektro-akoestische muziek zoals het IMEB (Bouges), le Cemat (Rome), het CCMIX (Parijs) en het ZKM (Karlsruhe). Het oeuvre van Agostino Di Scipio bevat omvangrijke werken als Sound & Fury voor twee acteurs, twee percussionisten, elektronica en projecties (1995-1998) en Tiresia voor één of twee stemmen en elektronische klanken (2000-2001). Onlangs verschenen ook twee CD's met als titel Hörbare Ökosysteme. Live-elektronische Kompositionen en Paysages Historiques. Agostino Di Scipio schrijft essays over elektro-akoestische muziek en muzikale technologie. Ze worden gepubliceerd in tal van internationale tijdschriften.

Claire-Mélanie Sinnhuber studeerde dwarsfluit (Médaille d'or aan het ENM, Ville d'Avray) en compositie bij Sergio Ortega, Allain Gaussin, Ivan Fedele en Philippe Leroux aan het Ircam en bij Frédéric Durieux aan het Conservatoire National Supérieur de Musique de Paris, waar ze net een eerste prijs heeft behaald (Preis van de Fondation Francis et Mica Salabert 2006). In 2004-2005 volgde ze compositie en nieuwe technologieën aan het Ircam en componeerde daarbij little box voor versterkte laptop en elektronica. Haar muziek werd uitgevoerd in Frankrijk en in het buitenland. Sinnhuber componeerde ook voor dans, theater, documentaire film en video.

Eva Reiter (Viola da Gamba) werd geboren in Wenen, Oostenrijk. Ze studeerde in 2001 cum laude af voor blokfluit bij Rahel Stoellger in Wenen. Als bijvak volgde ze lessen viola da gamba bij Johanna Valencia en Claire Pottinger. Daarnaast studeerde ze muziekpedagogie en -psychologie aan de Universiteit van Muziek en Uitvoerende Kunsten in Wenen. Vanaf september 2001 studeerde ze blokfluit bij Paul Leenhouts en viola da gamba bij Mieneke van de Velden aan het Conservatorium van Amsterdam.
Eva trad in binnen- en buitenland op met oude muziek voor blokfluit en viola da gamba, zowel in consortspel als soloconcerten. Naast haar activiteiten met het trio Elastic3 en het duo Breitband staat ze als soliste op het podium. Ook als uitvoerder-componiste is ze steeds vaker te horen. Zo werd haar werk recent beloond met de Oostenrijkse SKE (Soziale & Kulturelle Einrichtungen) Publicity Preis 2006. Ze voerde zelf verschillende van haar werken uit op festivals als Transit (Leuven), ISCM World New Music Days 2006 (Stuttgart) en in de concertreeks Generator (Wiener Konzerthaus). Ze werkte verder nauw samen met de volgende componisten: Franz Hautzinger, Radu Malfatti, Jorge Sánchez-Chiong, Paolo Pachini, Fausto Romitelli, Francesco Filidei en Claire-Mélanie Sinnhuber. Eva Reiter is regelmatig te horen op festivals voor oude en nieuwe muziek. Sinds 1998 volgt ze ook nog een studie in pantomime en acteren, met nadruk op geïmproviseerd theater, bij Willi Gansch..

Paolo Pachini studeerde piano bij Francesco Martucci en compositie en elektronische muziek aan het Santa Cecilia conservatorium. Daarnaast studeerde hij compositie bij Salvatore Sciarrino en behaalde hij een Master in elektronische muziek aan het Centro Tempo Reale in Firenze. Hij vervolledigde zijn opleiding in het domein van de elektronische kunsten met een specialisatie computergrafiek in Rome. Sinds 1991 is hij actief als componist. Zijn oeuvre omvat zowel zuiver instrumentale muziek, muziek voor instrument en live-electronics als zuiver synthetische muziek en audiovisuele muziek. Zijn interesse in hybride kunstvormen leidde tot een reeks audiovisuele projecten als de Symphonie Diagonale (gebaseerd op abstracte kortfilms uit de Duitse avant-garde), Paesaggi, Visioni en Per Voce Preparata. In 2000 begon hij zelf met het realiseren van video's, aanvankelijk in samenwerking met de Braziliaanse videokunstenaar Marcos Jorge, daarna zelfstandig of in samenwerking met Leonardo Romoli met wie hij de multi-projectie realiseerde voor de video-opera van An Index of Metals van Fausto Romitelli. Sinds 2001 doceert hij 'Electroacoustics' en 'Videomusical Composition and Applications' aan de Scuola di Musica e Nuove Tecnologie van het Giuseppe Tartini Conservatorium in Trieste.

Catherine Seba werd in 1982 geboren in Luik. Vanaf 2001 studeerde ze improvisatie aan het Luikse conservatorium bij Garrett List. Ze zette deze studies verder in 2003 in de compositieklas van Michel Fourgon en studeerde er ook elektronische muziek bij Patrick Lenfant en Gilles Gobert. Ze werkte samen met het CRFMW, met het Orchestre Philharmonique de Liège en met musici als violist Izumi Okubo, de trombonespeler Alain Pire en klarinettist Jean-Pierre Peuvion.

Cédric Dambrain studeerde elektroakoestische compositie aan het koninklijk conservatorium van Bergen bij Annette Vande Gorne en behaalde daar zijn diploma in 2003. Om zich te vervolmaken, volgde hij een aantal stages: spatialisatie in de elektroakoestische muziek (1999), door computer geassisteerde compositie (Centre Acanthes 2000/ Ircam - met Magnus Lindberg, Tristan Murail, Michaël Jarrell…), real-time processing (Max-msp door Benjamin Thigpen 2002). Op zijn actief staan Les Noces Chymiques, elektronisch werk op cd (2002), 'son ange est de mourir' […] (vuole dire caos) voor 10 muzikanten (2002), sans titre, elektronisch werk op cd (2003), room 1, miniatuur voor twee trompetten en elektrische basgitaar (2003), pure voor cello en elektronica (2004), in memoriam Fausto Romitelli voor trompet en elektronica (2005) en Blazek, voor klein ensemble en live electronics (gecreëerd op Ars Musica in maart 2006). Hij schreef ook muziek voor dansvoorstellingen en muziektheater. Zijn werken werden reeds op verschillende plaatsen in België en het buitenland uitgevoerd Sinds 2005 werkt hij nauw samen met het Ictus Ensemble. Cédric Dambrain is auteur van een studie over de muziek van Alfred Schnittke, Quintette à clavier d'Alfred Schnittke: fondements d'une esthétique musicale de la mort (2001).

De Britse componist Brian Ferneyhough stamt uit een eenvoudig milieu waar men vooral luisterde naar folk en populaire muziek. Hij studeerde achtereenvolgens bij Lennox Berkeley in Londen, Ton de Leeuw in Amsterdam en Klaus Huber in Basel. Zelf onderwees hij compositie in Freiburg, in Darmstadt en in Milaan. Brian Ferneyhough is ongetwijfeld een van de meest enigmatische figuren in de hedendaagse muziek. Zijn uitermate complexe muziek is de concrete uitwerking van een intellectueel denken dat zijn oorsprong vindt in het serialisme van de jaren vijftig en zestig en in het streven om muziek te maken met een grote dichtheid als basis voor een radicale expressie. Door de rol van de schriftuur tot het uiterste op te voeren, slaagt hij erin door een spel van tegengestelde verbindingen de attitude van de uitvoerder - die in een strijd met de tekst gewikkeld is - te overstijgen.

Programma :
  • Fausto Romitelli, Seascape
  • Agostino Di Scipio, Veille, Surveille
  • Claire-Mélanie Sinnhuber, Revers (Belgische creatie)
  • Eva Reiter, Nasszelle (Belgische creatie)
  • Paolo Pachini , Elastically Pink
Elastic3: Tom Pauwels, gitaar - Eva Reiter, viola da gamba & Paetzold blokfluit - Paolo Pachini, elektronica
CRFMW : Jean-Marc Sullon, Patrick Delges
----------------------------------------------- Alain Pire, trombone - CRFMW : Jean-Marc Sullon, Patrick Delges
-----------------------------------------------
  • Catherine Seba, Hope
  • Cédric Dambrain, Pure
  • Brian Ferneyhough, Time and Motion Study II
Arne Deforce, cello - CRFMW : Jean-Marc Sullon, Patrick Delges

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ars Musica/Spring 2007
Elektronik!
Donderdag 22 maart 2007 om 20.00 u, 21.30 u en 22.00 u

Théâtre Marni
Vergniesstraat 25
1050 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be , www.theatremarni.com, www.crfmw.be, www.arnedeforce.be

Fausto Romitelli, 'Hellucination 2/3: Risingril / Earpiercingbells' op Kwadratuur.be

Elders op Oorgetuige :
Jean-Philippe Collard-Neven brengt Fafchamps, Mantovani, Fiorini, Messiaen en Scriabin, 15/03/2007
Masterstudenten brengen werk van Casale, Reich, Messiaen, Shinohara en Romitelli, 26/02/2007
Review : Arne Deforce & CRFMW - Logos 2006 06 01, 8/06/2006
Arne Deforce speelt Ferneyhough, Xenakis, Saariaho en Vytautas V. Jurgutis, 30/05/2006

20:01 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

De duivel, de waanzin en de 4 seizoenen

Michael Bezverkhny Bohémien-genie Michael Bezverkhny, winnaar van de Koningin Elisabethwedstrijd, vervolgt zijn weg, tegensprekelijk, maar muzikaal. Zijn muziek noch zijn leven is te vatten in een stramien, telkens bevrijdt hij zichzelf en verrijkt zich, verdiept zijn originele interpretatieve kracht, zijn eigen persoonlijk zegging en toevoeging van muzikale betekenis aan de werken die hij aanpakt. Deze avond brengt Mikhail in een nieuw strijkkwartet met violiste Anna Buevich, altviolist Sergio Agreda Dero en cellist Stefaan Bataillie een uitgelezen programma met eigen werk en composities van de Tarkini en Vivaldi.

Mikhail Bezverkhny
begon zijn vioolstudies op vijfjarige leeftijd. Nadat hij zijn studies voltooide aan de Centrale Muziekschool van Leningrad vervoegde hij het Tsjaikovski Conservatorium te Moskou. Hij won verschillende internationale prijzen als de Wieniawski Violin Competition in Poznan ('67), de Chamber Music Contest in Munchen ('69), de Chamber Music Contest in Belgrado ('72), de Violincontest in Montreal ('72), het Interforum in Budapest ('74) en de Koningin Elisabeth Wedstrijd te Brussel ('76).
Sinds '57 concerteert hij in Rusland, Polen, Tsjechië, Frankrijk, Oostenrijk, Bulgarije, Hongarije, de VS, Israël, enz. Naast violist is hij ook actief als altviolist, componist, dirigent en acteur. Hij geeft les viool en altviool aan het Koninklijk Conservatorium van Gent.Hij nam verschillende cd en platen op bij labels als Melodia, Deutsche Grammophon, Victor en Pavana.

Voor zijn 'Fantasia' gebruikt Bezverkhnyhet oeroude thema van 'La Folia'. Het is een van de oudste thema's in de Europese muziek, gedurende de afgelopen vier eeuwen gebruikt door meer dan 150 componisten. In de 17e eeuw was La Folia een snelle, opzwepende dans. De melodie ervan lag niet vast. In 1672 verscheen "Les folies d'Espagne" van Jean-Baptiste Lully, geschreven voor vier blazers. Deze versie van La Folia zou de basis worden van vele variaties door vele componisten. Naast de bekende variaties van A. Corelli, werden er zo ook geschreven door A. Vivaldi, A. Scarlatti en J. S. Bach. In de 19de eeuw verdween de belangstelling voor La Folia, maar deze kwam weer terug in de 20e eeuw door Sergei Rachmaninov ('Variaties op een thema van Corelli') en Manuel María Ponce ('Tema, 20 Variaciones & Fuga sobre La Follia'). Sindsdien hebben verscheidene componisten het thema weer gebruikt, en nu ook Michael Bezverkhny.

Programma :
  • Guiseppe Tartini, Duivelstrillersonate, voor viool solo
  • Michael Bezverkhny, Fantasia op een thema van A. Corelli 'La Folia ', voor strijkkwartet
  • Antonio Vivaldi, De Vier Seizoenen (Versie van M. Bezverkhny voor viool solo en het Ensemble Antonio: viool, altviool en cello)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Bezverkhny & Antonio Ensemble : Tartini, Bezverkhny, Vivaldi
Woensdag 21 maart 2007 om 20.30 u
De Rode Pomp
Nieuwpoort 59
9000 Gent

Meer info: www.rodepomp.be
------------------------------
Maandag 26 maart 2007 om 22.15 u
Hot Club de Gand
Schuddevisstraatje
Groentenmarkt 15b
9000 Gent

Meer info : www.hotclubdegand.be

16:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Tokyo String Quartet met nieuw werk van Hosokawa

Toshio Hosokawa Het Tokyo String Quartet heeft met zijn nieuwe bezetting de top van de kamermuziekwereld heroverd. Donderdag stelt dit kwartet in het Brusselse Conservatorium een nieuw werk voor van Toshio Hosokawa, een van de grootste Japanse componisten van het moment. Zijn werk wordt omkaderd met 'hits' van de Weense classicisten Haydn en Beethoven.

Toshio Hosokawa werd geboren te Hiroshima in 1955 en studeerde piano en compositie in Tokyo. Nadat hij de Koreaanse componist Isang Yun tijdens een bezoek aan Japan ontmoet had, ging hij in 1976 in West-Berlijn aan de Hochschule der Künste compositie studeren bij Isang Yun en piano bij Rolf Kuhnert. Van 1983 tot '86 was hij student compositie aan de Hochschule für Musik te Freiburg bij Klaus Huber en Brian Ferneyhough.
Hosokawa begon in 1970 als vijftienjarige te componeren. Hij was toen al een jaar of twee geboeid door hedendaagse muziek. Hij vermeldt speciaal 'November Steps' van Toru Takemitsu, de grootste Japanse componist van de tweede helft van de twintigste eeuw. In 1970 bezocht Hosokawa de wereldtentoonstelling in Osaka, waar hij voor het eerst elektronische muziek hoorde in het Duitse paviljoen dat aan Stockhausen gewijd was.
Hosokawa geniet algemene erkenning en kreeg verschillende prijzen. Zijn muziek werd en wordt gespeeld op de belangrijke grote festivals, o.a. Warschause Herfst, Metz, Darmstadt, Witten, Praag, Salzburg, Biënnale Venetië, Donaueschingen en Ars Musica Brussel. Sinds 1990 is hij voordrachthouder van de Internationale Ferienkurse für Neue Musik in Darmstadt. Van 1989 tot '98 werkte hij in Japan als artistiek directeur van het jaarlijkse festival nieuwe muziek Akiyoshidai. Sinds
2001 is hij muziekdirecteur van het Takefu internationaal muziekfestival.

Na compositiestudies wist Hosokawa zich al snel als de voortrekker van de jonge Japanse muziekgeneratie op te werpen. Zijn stijl is een synthese van de westerse hedendaagse muziek (en meer bepaald van Nono, Scelsi en Lachenmann, één voor één componisten die het begrip 'mooi timbre' met argwaan bekijken) en van de Japanse cultuur (het Nô-theater). In zijn muziek gebruikt hij extreem trage tempi en ontwikkelt hij lange, meditatieve, maar bijzonder krachtige klankblokken (zoals bij rituele muziek), doorspekt met levendige, dramatische impulsen en lawaaierige aanvallen.

Programma :
  • Joseph Haydn, Strijkkwartet op. 76/2, Hob.III:76, "Kwinten"
  • Toshio Hosokawa, Blossoming (Belgische creatie)
  • Ludwig van Beethoven, Kwartet nr. 9, op. 59/3, "Razumovsky"
Tijd en plaats van het gebeuren

Tokyo String Quartet
Donderdag 22 maart 2007 om 20.00 u
( Inleiding door Renate Weytjens om 19.30 u)
Koninklijk Conservatorium
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.tokyoquartet.com

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

L'inhumaine live begeleid door jazzkwartet van Sylvain Kassap

L'inhumaine De stomme film L'inhumaine toont ons duidelijk waar het over gaat: als de eerste noten van Antheils 'Airplane Sonata' weerklinken, breekt er oproer uit in het publiek. Een tijdsdocument dat passend begeleid wordt door het jazzkwartet van Sylvain Kassap.

L'inhumaine (1924) van Marcel L'Herbier werd in zijn tijd beschouwd als een poging om de film tot kunst te verheffen en het populaire met het elitaire te combineren. De hoofdrol was weggelegd voor de zangeres Georgette Leblanc, die in deze film de femme fatale Claire Lescaut vertolkt.
De film geeft een schitterend beeld weer van de artistieke scene in Parijs op dat moment. L'Herbier werkte immers niet alleen samen met Fernand Léger en Darius Milhaud, maar integreerde in zijn film ook een legendarische opname van George Antheils debuutconcert in het Théâtre des Champs-Elysées. Vanaf de eerste maten van Antheils Airplane Sonata ontstonden er hevige rellen. Onder meer Joyce, Picasso, Cocteau, Stravinsky, Satie, Miró, Duchamp en Copland waren aanwezig op het succès de scandale dat Antheils doorbraak was in de avant-gardekringen van Parijs.
Het meesterwerk van L'Herbier wordt van een passende soundtrack voorzien door het jazzkwartet van klarinettist Sylvain Kassap, een grote naam in de Europese jazzwereld.

George Antheil (1900 - 1951) bouwde als concertpianist al vroeg aan een internationale carrière. In juni 1922 kwam Antheil in London aan voor zijn eerste Europese concert in de Wigmore Hall. Hij maakte meteen furore en werd kort erna ook in andere Europese steden uitgenodigd. Niet zelden ontaardden die concerten in relletjes. Antheil sloot zijn recitals dan ook steevast af met hedendaagse muziek van de meest modernistische slag. De ophef rond zijn concerten inspireerde bad boy Antheil om ostentatief een pistool bovenop de piano te leggen bij elke uitvoering. Agressieve reacties op de gehoorde klanken werden op die manier snel in de kiem gesmoord. Na zijn recital in Berlijn (zie concertaffiche) reisde George Antheil naar Parijs. Op 4 oktober 1923 gaf hij er zijn eerste concert in het Théâtre des Champs-Elysées.

Antheils futuristische pianowerkjes dienden er als prelude op de eerste Parijse productie van les Ballets suédois. Voor deze belangrijke gebeurtenis - het beroemde ballet, niet de pianomuziek van Antheil - was artistiek Parijs verenigd. Onder meer Picasso, Stravinsky, Milhaud, Joyce, Satie, Man Ray, Diaghilev, Miró, Rubinstein en Marcel Duchamp waren getuige van de oproer die al van bij de eerste noten ontstond. De surrealisten vonden de muziek geweldig en pakten alle sceptici hardhandig aan. Man Ray gaf een klap aan de man voor hem terwijl Marcel Duchamp in een luide discussie verwikkeld zat. Erik Satie applaudisseerde dan weer en riep verrukt uit: 'Quelle précision! Bravo!' Pas toen Antheil zijn optreden na twintig minuten beëindigde, keerde de rust terug. Na dit succès de scandale was Antheil 'the talk of the town', en hij maakte meteen deel uit van de uitgebreide groep vernieuwende kunstenaars die Parijs rijk was.

De rellen waren voorspelbaar, het nieuws over de optredens van George Antheil had immers Parijs al lang bereikt. De filmploeg van cineast Marcel L'Herbier had zich dan ook discreet opgesteld op die befaamde avond in het Théâtre des Champs-Elysées. De beelden van de oproer werden geïntegreerd in de stomme film L'Inhumaine, met de beroemde actrice Georgette Leblanc in een hoofdrol. De futuristische decors van Fernand Léger geven goed de fascinatie weer voor de nieuwe technologische evoluties, een fascinatie die Antheil inspireerde voor zijn Ballet Mécanique.

Marcel L'Herbier (1890-1979), L'Inhumaine (stomme film uit 1924)

Marcel L'Herbier, cineast
Sylvain Kassap, klarinet
Didier Petit, cello
Hélène Labarrière, contrabas
Edward Perraud, percussie

Tijd en plaats van het gebeuren :

Bad Boys Festival : Sylvain Kassap Kwartet - L'inhumaine
Woensdag 21 maart 2007 om 20.00 u

Concertgebouw
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be

Bron : Concertgebouw Magazine, jaargang 5, nr1

Review : Sylvain Kassap, 'Boîtes', Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 18/09/2006

Elders op Oorgetuige : Schandaal in het Concertgebouw: 'Bad Boys' festival, 16/03/2007

08:01 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

19/03/2007

De Nieuwe Reeks : Labo#3

Gilles Gobert Tijdens het laboconcert woensdagavond presenteren Ward De Ketelaere (percussie) en Thomas Vanlede (zang) het kersverse werk van compositiestudenten uit heel België. Onder de begeleiding van Gilles Gobert werd een programma samengesteld met werken die geschreven werden in het kader van de workshop Labo#3. Dit project is gericht op compositiestudenten zonder professionele muzikale achtergrond. Het belooft alvast een concert vol verrassingen te worden.

De volledige workshop liep over een periode van zes maanden : een aantal maanden na het 'openingsweekend' volgde een tweede ontmoeting, en tot slot worden de composities aan het publiek voorgesteld met concerten in Vlaanderen en Wallonië.
De Compositie workshop wilde de banden tussen componisten en musici verstevigen en nieuwe vormen van schriftuur ontwikkelen. Dit werd mogelijk gemaakt door over een periode van zes maanden zowel het creatieproces als de publieke presentatie te ondersteunen.

Programma :
  • J-L Boevé, Freedom
  • M. Trinh, Dialogue
  • T. Isaac, Gréou Cossirié
  • Ph. Maréchal, Sur les métamorphoses d'aimer
  • N. Dernoncourt, Martinete
  • N. Van Goethem, Yang II
  • Chr. Héroufosse, Stopping
  • J. Monet, Commentaire sur 'Je rêve parfois d’un amour lointain et vaporeux comme la schizophrénie d’un parfum', Cioran
Tijd en plaats van het gebeuren :

De Nieuwe Reeks : Labo#3 : Tom De Cock & Thomas Vanlede
Woensdag 21 maart 2007 om 20.30 u
(Inleiding door Bart Verhoeven voor (Matrix) om 19.45 u)
Grote Aula Maria-Theresia College
St.-Michielsstraat 6
3000 Leuven

Meer info : www.denieuwereeks.be en www.fermedubiereau.eu.org

Elders op Oorgetuige :
Ensemble Musiques Nouvelles : Bartholomée, Gobert, Eggert, Viñao, 12/03/2007
TOURNEE LABO# 2 : Jean-Philippe Collard-Neven & Jean-Marc Sullon , 22/06/2006

16:45 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Concerts de Midi : Aleko Klaviertrio

Peter Swinnen In de reeks 'Concerts de Midi' van het Brusselse conservatorium geeft het Aleko klaviertrio een recital met op het programma werk van Beethoven, Swinnen en Dvorák.
Dorce van Peter Swinnen is een reeks van 9 stukken, alle gebaseerd op dezelfde drie melodieën (voor respectievelijk viool, altviool en cello). Met deze 3 melodieën kan je in allerlei combinaties niet minder dan 4 solostukken, 4 duetten en 1 strijktrio spelen, zonder ook maar 1 noot te wijzigen. Daarvan komt trouwens ook de titel: niet enkel als anagram van 'Corde' (= snaar), maar ook in de betekenis van een streng, een knoop, waar je draad per draad uit kan halen.
Zoals in de 4 duo's en het trio de verschillende melodieën zich ook effectief beetje bij beetje in een knoop verstrengelen, om aan het einde opnieuw uit elkaar te gaan, ieder in haar eigen individualiteit. (*)

Programma :
  • L. van Beethoven, Trio in c, op. 1/3
  • P. Swinnen, Dorce III
  • A. Dvorák, Dumky Trio
'Aleko' Klaviertrio: Alexeï Mochkov, viool - Viviane Spanoghe, cello - André De Groote, piano

Tijd en plaats van het gebeuren :

Concert de Midi : 'Aleko' Klaviertrio
Woensdag 21 maart 2007 van 12.40 u tot 13.30 u

Koninklijk Conservatorium
Regentschapsstraat 30A
1000 Brussel

Meer info : www.concertsdemidi.be, www.peterswinnen.be (*)

Peter Swinnen op www.arts.kuleuven.be/matrix

13:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Sciarrino vs Canticum Canticorum

Salvatore Sciarrino Het Hermesensemble werd opgericht door een collectief musici, componisten en academici in april 1999 met als eerste bedoeling een artistieke leemte op te vullen in het Vlaamse muziekaanbod. Het ensemble wil zich engageren voor het promoten van actuele muziek. Het Hermesensemble is als collectief geïnteresseerd in alle mogelijke 'cross-overs', waarbij men actief op zoek gaat naar originele mogelijkheden tot kruisbestuiving, tussen verschillende muzikale stijlen, of tussen verschillende kunstdisciplines. Hermesensemble wil deze artistieke grensvervagende activiteit tot prioriteit maken, en dit op drie niveau's: in ruimte, tijd en cultuur.
Wat de interactie met de gebruikte ruimtes betreft, zoekt het ensemble actief naar locaties die buiten het gebruikelijke concertcircuit vallen. Hoewel het collectief niet wil ontbreken op traditionele podia en in de gevestigde concertzalen, wordt er gezocht naar specifieke plaatsen die het karakter van gespeelde werken onderstrepen of versterken. Het Hermesensemble wil het actuele muziekrepertoire buiten de gebruikelijke omgeving en context brengen, die soms gekenmerkt wordt door een elitair of hoogdrempelig karakter. Er wordt gestreefd naar een totaalervaring, een niet uitsluitend muzikaal evenement, dat ook niet-specialisten, en zelfs zuivere leken kan aanspreken.
Daarnaast bestaat er een levendige aandacht voor muziek uit een ver verleden, met het actuele perspectief als uitgangspunt. Eerder dan het zoeken naar authenticiteit wordt er gezocht naar de hedendaagsheid van zeer oude muziek, en naar interactie tussen verleden, heden en toekomst.

Voor de interactie met het verleden gaat het Hermesensemble dinsdag de samenwerking aan met Capilla Flamenca, dat het Hooglied in zijn 15de en 16de eeuwse gedaanten laat horen. Deze liederen worden aangevuld door werk van Salvatore Sciarrino, gespeeld door het Hermesensemble. Sciarrino is Italië's belangrijkste hedendaagse componist, geobsedeerd door de begrenzingen van klank. Hij creëert stukken in een geheimzinnig universum waarin muziek, stilte en lawaai elkaar ontmoeten. Hij schreef werken die instrumentale ensembles tot een volière omtoverden; fluiten en violen klinken als nachtegalen en zwanen, pianowerken zo stil dat ze verdrinken bij het minste voetgeschuifel van het publiek. Het Hermesensemble brengt een selectie composities voor solo-instrumenten en duo's.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Hermesensemble & Capilla Flamenca : Sciarrino vs Canticum Canticorum
Dinsdag 20 maart 2007 om 20.00 u

Het Kanaal
Stokerijstraat 19
2110 Wijnegem

Meer info : www.inspiratum.be, www.hermesensemble.be en www.capilla.be

Salvatore Sciarrino op www.arsmusica.be

Elders op Oorgetuige :
Nieuw Ensemble : muziek uit het Verre Oosten, 14/03/2007
Twee opmerkelijke duo's in Logos, 6/02/2007

08:30 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

18/03/2007

Ars Musica Film

Varèse - Philipspaviljoen, 1958 In samenwerking met het Koninklijk Belgisch Filmarchief wordt tijdens het festival Ars Musica een reeks documentaires over hedendaagse muziek geprojecteerd in het Filmmuseum (bis). Deze week staan volgende films op het programma :

Mark Kidel : Edgar Varèse
Varèse wil met zijn muziek schokken, verrassen, confronteren. Zijn tegelijk moeilijke en gepassioneerde persoonlijkheid kan niet los gezien worden van zijn zo bijzondere experimenten die een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan de muziek van deze eeuw.
De filmmaker combineert beelden met georganiseerde klanken van Varèse en werkt zo in de geest van deze componist. Hij herschept de contrasten die Varèse boeiden.

Maandag 19 maart 2007 om 12.30 u
----------------------------------------
Lilia Ollivier : Les enfants illégitimes d'Anton Webern : Sofia Goubaïdulina et Valentin Silvestrov - Les rêves réalisés (1953 - ...)
Sofia Goubaïdoulina en Valentin Silvestrov zijn twee componisten die in de jaren dertig geboren werden in de Sovjet-Unie. Ze vertellen met eenvoud en humor over hun leven en werk. Hun verhaal wordt opgeluisterd met onuitgegeven archiefmateriaal van 1930 tot 1970. Het voert ons terug naar de wereld van toen, waar iemand in een concentratiekamp kon belanden omwille van zijn of haar belangstelling voor Anton Webern.
De werken van deze componisten werden decennia lang verzwegen in hun eigen land, maar worden nu in de hele wereld – en in deze film – uitgevoerd door de grootste virtuozen en dirigenten zoals Guidon Kremer, Simon Rattle en Mstislav Rostropovitch. Hun verhaal openbaart al de rijkdom van de niet officiële kunst in de nu uiteengevallen Sovjet-Unie.

Woensdag 21 maart 2007 om 12.30 u
----------------------------------------
Frank Scheffer : Sonic Acts (sur la musique électronique)
Sonic Acts vertelt over de ontwikkeling en analyseert de huidige situatie van de elektronische muziek. De grenzen tussen de ernstige en populaire beoefening van deze muziek vervagen en deze film legt getuigenis af van deze fusie. Karlheinz Stockhausen, Pierre Henry, John Cage, Michel Waisvisz, Merzbow, Squarepusher en DJ Spooky vertellen over hun kijk op de elektronische muziek en de relatie tussen kunst en technologie.

Donderdag 22 maart 2007 om 12.30 u
----------------------------------------
Fred van der Kooij : Casa Scelsi, Oder die Innen Ansichten des Klangs
De Italiaanse componist graaf Giacinto Scelsi behoort ongetwijfeld tot de meest enigmatische muziekpersoonlijkheden van de twintigste eeuw. Tijdens de Donaueschinger Musiktage 1994 werden zijn werken uitgevoerd in een speciaal voor zijn muziek ontworpen klankenvironment. Deze uitvoering vormt de achtergrond voor een documentaire over leven en werk van deze mysterieuze componist. De film probeert de klankexperimenten van Scelsi te visualiseren met technische middelen en ongebruikelijke beeldcomposities. Daarnaast zijn er statements van musici die nauw betrokken zijn bij het oeuvre van de graaf, celliste Francis Marie Uitti, dirigent Jürg Wittenbach en de componist Vieri Tosatti.

Vrijdag 16 maart 2007 om 12.30 u
----------------------------------------
Franck Scheffer : A Labyrinth of Time - Elliott Carter
Elliott Carter, die zijn hele leven in New York heeft gewoond, staat voor bijna een eeuw muziekgeschiedenis. Hij wordt in de hele wereld beschouwd als een van de belangrijkste nog levende componisten, stevig verankerd in de Europese traditie. Voor hem is de botsing tussen de Europese traditie en de Amerikaanse vernieuwing geen obstakel, maar een bron van inspiratie. De creatieve periode van zijn leven overspant meer dan zeventig jaar. Het respect dat hem wordt betuigt in de hele wereld heeft niet alleen betrekking op zijn werk, maar ook op zijn enorm toegewijde houding tegenover de muziekcultuur. In december 2008 zal Elliott Carter 100 jaar oud worden. Ondanks zijn gevorderde leeftijd componeert deze meester van de moderne muziek nog altijd.
In A Labyrinth of Time zetten deskundigen zoals Daniel Barenboim, Charles Rosen en Pierre Boulez hun kijk uiteen op Carters muziek. De film toont Carters muzikale ontwikkeling en plaatst zijn composities in de tijd. De stad New York wordt gebruikt als een metafoor, omdat Carter zijn muziek omschrijft als een reflectie op onze democratische maatschappij, waarin mensen moeten samenwerken en tegelijk trachten hun individualiteit te bewaren.

Zaterdag 24 maart 2007 om 14.00 u
----------------------------------------
Judit Kele : Metallics - Yan Maresz
Met deze film uit de reeks ‘Musiques d'Aujourd'hui', belicht cineaste Judit Kele Metallics van de jonge Franse componist Yan Maresz. Het werk voor trompet en elektronica (1995) wordt vanuit dr ie krachtlijnen geanalyseerd:
- de terugkeer naar de bron van het componeren (ontstaan, schrijven, uitwerken) en de verbanden met de persoonlijkheid, de gevoeligheid en het parcours van de componist.
- de overdracht en de dialoog tussen de componist, de vertolker en de derde protagonist: de computer.
- tot slot, de door de cineaste gesuggereerde weerklank van dit hedendaagse muziekstuk in de verbeeldingswereld.

Zaterdag 17 maart 2007 om 15.40 u
----------------------------------------
Michel Follin : Pascal Dusapin, genèse d'une oeuvre : Quatuor IV
Voor het kamermuziekfestival Proquartet, heeft de componist Pascal Dusapin met het Prazak kwartet vier dagen lang gewerkt aan de interpretatie van zijn Quatuor n° 4 . Dusapin geeft de muzikanten aanwijzingen bij elke maat en probeert de diepere betekenis van zijn muziek duidelijk te maken. Terwijl hij wordt gefilmd oppert hij bedenkingen over zijn creatie, aarzelend tussen twijfel en zekerheid.
Voor Pascal Dusapin ‘zegt muziek niets, ze is niets anders dan een grondstof die probeert de tijd te doorboren'. Voor het Prazak kwartet betekent het spelen van zijn muziek een confrontatie met de wereld van de hedendaagse muziek. Na zes maand werk is de ontmoeting met de componist van kapitaal belang om toegang te krijgen tot de sleutel van de interpretatie. Stap voor stap aanvaarden ze geleid te worden en hun klassieke technieken achter zich te laten om op zoek te gaan naar nieuwe klanken en te kunnen beantwoorden aan de eisen van Dusapin. Op zijn beurt bekent de componist dat deze muzikanten van heel hoog niveau het hem mogelijk hebben gemaakt zijn werk opnieuw te definiëren. En hij weet nu met zekerheid dat de ‘rauwe en zwoele klanken' van Oost-Europa, die kenmerkend zijn voor het Prazak kwartet, de gedroomde klank vormen voor zijn kwartet.

Zaterdag 17 maart 2007 om 16.00 u

Alle vertoningen zijn gratis toegankelijk en vinden plaats in

Filmmuseum (bis) - Ex-Shell Building
Ravensteinstraat 60
1000 Brussel

Meer info : www.arsmusica.be

Componistenportretten op www.arsmusica.be
Karlheinz Stockhausen. Maître musicien et mystique (1993)
Karlheinz Stockhausen, een veelbesproken icoon van de hedendaagse muziek (2005)
Het veelzijdige tijdsperspectief in het œuvre van Carter (2002)
Pascal Dusapin - "The Belly of an Architect" (1999)

22:39 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook