28/03/2007

Jacob Kirkegaard : Four Rooms

Jacob Kirkegaard Van de in Keulen wonende en werkende Deense audiokunstenaar Jacob Kirkegaard (°1975) verscheen vorig jaar op het Britse Touch label het beklijvende album Four Rooms. De vier stukken op deze CD kwamen tot stand in ruimtes die zich in de afgebakende zone situeren rond de kerncentrale van Tsjernobyl in Oekraïne. Het drama dat zich daar voltrok in de lente van 1986 zorgde ervoor dat de circa 135.000 inwoners die in een straal van 30 km rond de reaktor woonden voorgoed werden geëvacueerd. Het juiste aantal directe en indirecte slachtoffers als gevolg van de brand in reaktor 4 staat nog steeds ter discussie, maar het lijkt vast te staan dat het dodental in de duizenden loopt. Hoewel de koude oorlog al op zijn laatste benen liep was de wereld plots weer een iets gevaarlijkere plek geworden.

Jacob Kirkegaard reisde naar de 'verboden' zone (die vandaag onder strikte veiligheidsvoorwaarden weer bezocht kan worden) en koos vier ruimtes uit die vóór de ramp een belangrijke openbare en sociale functie vervulden: een gymzaal, een kerk, een auditorium, een zwembad. De ruimtes liggen erbij alsof de bewoners enkele ogenblikken geleden vertrokken zijn. Alsof de mensen plots ophielden met wat ze aan het doen waren en vervolgens in rook opgingen.

Kirkegaard gebruikte het procédé dat de Amerikaanse componist Alvin Lucier toepaste in zijn stuk "I am sitting in a Room" uit 1970.
Lucier nam zijn eigen stem op, speelde die af, nam deze vervolgens weer op en herhaalde dit proces ettelijke malen tot zijn stemgeluid begon te veranderen onder invloed van de akoestische werking van de ruimte waarin de uitvoering plaatsvond. Kirkegaard gebruikt geen stem als basis voor zijn stuk maar tracht de klank van de ruimtes zélf te vangen. Deze klank - die we doorgaans als stilte ervaren omdat ons gehoor niet geprikkeld wordt door stille omgevingsgeluiden - speelde hij vervolgens weer af in dezelfde ruimte en herhaalde dit proces tot de ruimtes hun eigen karakteristieke geluid begonnen prijs te geven in de vorm van een verzadigde, chromatische drone.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Jacob Kirkegaard : Four Rooms
Vrijdag 30 maart 2007 om 20.00 u

Witte Zaal
Posteernestraat 64
9000 Gent

Meer info : www.odradek.net, www.fonik.dk, www.secretsounds.dk en www.touchmusic.org.uk

Review : Jacob Kirkegaard - 4 Rooms. Stilte tot de tiende macht, Thijs Menting op www.kindamuzik.net, 26 oktober 2006

Elders op Oorgetuige : Performatik 3 : Pasta for Tired Dancers (Alvin Lucier, I am sitting in a room), 29/01/2007

16:15 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Dit is Belgisch ...

Wim Belaen Donderdagavond laat het Harmonieorkest van het Gentse Conservatorium het beste van zichzelf horen met een gevariëerd en uitgebreid Belgisch programma met werk van Paul Gilson, Jean Absil, Jan Van der Roost, Michiel De Malsche, Jan Hadermann en Dirk Brossé. De orkestleiding is in handen van niemand minder dan Wim Belaen, Gert D'haese en Dirk Brossé zelf.

Componist en dirigent Dirk Brossé (1960) is bij het grote publiek vooral bekend als de auteur van de muziek voor Priester Daens en andere films (waaronder recent nog de omstreden serie 'De Kavijaks' van Stijn Coninckx). Er staan echter ook tal van symfonieën op zijn naam, waarvan de bekendste 'La Soledad de América Latina', die hij geschreven heeft in samenwerking met Nobelprijswinnaar Gabriel Garcia Marquez.
Als dirigent staat hij regelmatig op het podium met alle grote Belgische orkesten en als gastdirigent trad hij op bij o.a. het London Philharmonic Orchestra, het Elgin Symphony Orchestra of Chicago, het Philharmonic Orchestra of Shanghai, Camerata St. Petersburg en de Nationale Orkesten van Colombia, Ecuador en Venezuela.

Paul Gilson (1865-1942) één van de belangrijkste Belgische componisten van zijn tijd. Hij wordt zowat beschouwd als de vader van de Belgische blaasmuziek. Gilson studeerde compositie bij François Auguste Gevaert aan het Koninklijk Conservatorium te Brussel en harmonie en contrapunt bij Charles Duyck. Voor zijn cantate "Sinai" ontving hij de Prix de Rome. Gilson was een bewonderaar van de opera's van Richard Wagner en van het werk van Russische componisten als Nikolaj Rimski-Korsakov, Aleksandr Glazoenov en Alexander Skrjabin. Hij had een uitgesproken voorkeur voor de combinatie koor en blaasorkest.

De werken van Jan Hadermann (1952) worden gekenmerkt zich door een eigen klankidioom en een aparte motivische stijl. De meeste van zijn werken zijn ook geschreven in opdracht. In 1983 deed Jan Hadermann zijn intrede in de wereld van de blaasmuziek, toen "Vier dansen voor harmonieorkest of fanfare" (1983) bekroond werd in de compositiewedstrijd van het Kempisch Jeugdfanfare-orkest. Gestimuleerd door de toenmalige kwaliteitsverbetering van de vele liefhebbersorkesten, begon hij zich meer en meer op dit genre toe te leggen, met als direct gevolg dat zijn naam meermaals prijkt op de programma's van harmonieorkesten en fanfares allerhande, gaande van de plaatselijke harmonie van een Kempisch gehucht tot de gerenommeerde Belgische Gidsen, die alle de composities en arrangementen van Jan Hadermann in hun repertoire hebben opgenomen.

Jan Van der Roost (1956) is vooral bekend als componist van hafabra-muziek (harmonie, fanfare, brass band). Zijn werken voor hafabra zijn doorgaans traditioneler en toegankelijker dan zijn symfonische werken en zijn kamermuziek, wat verklaard kan worden door het feit dat de meeste hafabra-ensembles overwegend door liefhebbers bevolkt worden en zich vaak tot een deels ander publiek richten. Dit liet Van der Roost toe een eerder tonale schrijfwijze toe te passen en te ontwikkelen. De moeilijkere werken binnen dit genre gaan doorgaans een stap verder in de richting "hedendaagse" muziekstijlen. De muziek van Van der Roost wordt vaak omschreven als eclectisch en kent zeker invloeden van diverse origine.

Michiel De Malsche (1982) doorliep de Muziekacademie van Sint-Niklaas van 1991 tot 1998 en daarna de Kunsthumaniora Antwerpen van 1999 tot 2002. Daarna trok hij naar het Conservatorium van Rotterdam. Hij werd er als enige en jongste van alle kandidaten toegelaten aan de jazzcompositie-afdeling bij Paul van Brugge en Klaas De Vries. In België studeerde hij jazz-piano bij Bart van Canegem en Jozef Dumoulin. Momenteel studeert hij klassieke compositie bij Dirk Brossé aan het conservatorium van Gent.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Harmonieorkest van het Conservatorium Gent : 'Dit is Belgisch ...'
Donderdag 29 maart 2007 om 20.00 u

Conservatorium - Miryzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : cons.hogent.be

Jean Absil : www.cebedem.be
Dirk Brossé : www.dirkbrosse.be en www.arts.kuleuven.be/matrix/
Jan Van der Roost : www.janvanderroost.com , www.hafabranet.be en www.arts.kuleuven.be/matrix/
Jan Hadermann : www.hafabranet.be en www.arts.kuleuven.be/matrix/

08:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

27/03/2007

Electronic Machitun in het grensgebied tussen muziek en dans

Electronic Machitun Vier jonge kunstenaars uit Chili, Canada en Libanon vormen samen een multimediakwartet met stem, klarinet, elektronica en dans. Zij nestelen zich in het grensgebied tussen muziek en dans en overgieten hun speurtocht naar nieuwe klanken en bewegingen met een flinke scheut speelplezier. Wie dit jonge geweld in actie wil zien, moet donderdagavond in het Gentse Logos zijn.

Juan Parra Cancino (elektronica), Nathalie Elghoul (dans) en Camille L. Hesketh (stem) hebben in verscheidene Europese landen met eigen projecten op het podium gestaan maar Daniel Pastene nodigde hen uit om samen te werken en een performance op het getouw te zetten waarin gezocht werd naar nieuwe klanken en bewegingen. Het plezier om met vrienden samen muziek te maken is een ander belangrijk element dat zeker niet mocht ontbreken.
De naam 'Machitun' is afkomstig van een ritueel van de Chileense Mapuche-indianen waarbij een genezer met behulp van Kultrum-slagwerk de gezondheid van een zieke opnieuw in balans brengt met het universum.

Juan Parra Cancino (1979) was vorig jaar nog te zien in Logos met het Electronic Hammer trio en is werkzaam als componist, gitarist en live electronics uitvoerder. Recente projecten met live elektronica waren projecten voor dans, stomme films en uitvoeringen met muzikanten als Richard Barrett, Anne Faulborn, Johan Van Kreij en Yutaka Makino. Zijn composities - zowel voor elektronische media als voor akoestische instrumenten - werden opgevoerd op festivals als 'Terza Prattica' (Nederland), 'Primavera en La Habana' (Cuba) 'Sonorities' (Belfast, UK), NWEAMO (VS) en kregen onderscheidingen op wedstrijden als Bourges 2003 en 2004.

Nathalie Elghoul (1974) is een danseres uit Equador en Libanon die sinds 7 jaren in België woont en hier danste in o.a. Lod, Nieuwpoorttheater en Victoria (waar ze ook werkt). In 2006 stond ze op het podium in Amsterdam voor de uitvoering van de muziekteaterproduktie "Layla en Majnun" van Rokus De Groot. Nathalie Elghoul studeerde moderne dans in het Centre International de Danse Rossella Hightower in Cannes (Frankrijk).

Camille Hesketh (1980, Canada) is zangeres bij het Nederlands Vocaal Laboratorium, een ensemble gespecialiseerd in hedendaagse en teatrale muziek. Samen met Juan Parra Cancino (live electronics) vormt ze het duo 'Wiregriot' dat in 2007 o.a. in Nederland en de VS speelt. Camille Hesketh studeerde eerst aan de Vancouver Academy of Music in Canada. Momenteel vervolledigt ze haar studies aan het konservatorium van Den Haag bij Maria Acda, Manon Heijne en Barbara Hannigan.

Daniel Pastene studeert sinds 2001 klarinet aan het Conservatorium van Gent. Van 1996 tot 1999 volgde hij instrumentlessen bij Francisco Gouet aan de Katolieke Universiteit van Chili. Samen met de pianiste Liselotte Sels vormt hij het 'duo Pasels'. Daarnaast speelt hij ook mee in het trio “Buhara ensemble” dat jazz en Turkse invloeden met elkaar vermengt.

Programma:
  • Daniel Pastene, Organic DJ (sound installation and dance)
  • Daniel Pastene, KL (for solo clarinet and live electronics)
  • Juan Parra Cancino, The Battle (for soprano, clarinet, computer and dance)
  • Improvisatie
Tijd en plaats van het gebeuren :

Electronic Machitun : Daniel Pastene, Juan Parra, Nathalie Elghoul & Camille Hesketh
Donderdag 29 maart 2007 om 20.00 u

Logos Tetraëder
Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

20:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Giuseppe Ielasi & Keith Rowe live in Argos

Keith Rowe en Giuseppe Ielasi Giuseppe Ielasi is een van de voortrekkers van een nieuwe generatie Italiaanse klankavonturiers, die in allerlei configuraties de uithoeken van het electro-akoestische terrein aftasten, zich vrijelijk bewegend tussen improvisatie en compositie. Als gitarist maakt Ielasi reeds enkele jaren opgang in het internationale domein van de live improvisatie, o.a. in samenwerking met Taku Sugimoto en Dean Roberts. In zijn solo-composities lijkt hij telkens gebruik te maken van het clair-obscure effect, zoekend naar een evenwicht tussen abstract toonexperiment en melodische songstructuren. Recent gaat zijn aandacht uit naar plaatsgebonden performances, waarbij hij de relatie tussen klank en ruimte exploreert.

Keith Rowe geldt als een van de belangrijkste figuren binnen de Europese elektro-akoestische improvisatiebeweging. Reeds sinds de jaren 1960, toen hij het invloedrijke AMM ensemble oprichtte, verkent hij het idee van het 'gecontroleerde toeval'. Vooral geïnspireerd door de visuele kunsten, heeft Rowe de voorbije decennia een eigen idioom ontwikkeld, gebaseerd op diverse 'prepared guitar' technieken en de manipulatie van kortegolfsignalen. Hij is een pionier van het zogenaamde 'tableguitar' concept, waarbij de gitaar horizontaal wordt gelegd, en als een chirurgisch patiënt wordt ontleed op zijn klankpotentieel. Anno 2007 is Keith Rowe actiever dan ooit. Hij is bezieler van de elektronische bigband MIMEO en werkte samen met ontelbare muzikanten van verschillende generaties, onder andere Christian Fennesz en John Tilbury.

Donderdag kan je beide heren live aan het werk zien, zowel solo als in duo performance.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Giuseppe Ielasi / Keith Rowe
Donderdag 29 maart 2007 om 20.30 u

Argos, Centre for Art & Media
Werfstraat 13
1000 Brussel

Meer info : www.argosarts.org

Reviews :
Giuseppe Ielasi : Imposante overdaad in vijf ongemakkelijke soundscapes, Eric Van Rees op www.kindamuzik.net, 13 augustus 2006
Giuseppe Ielasi, Häpna, Ignace De Bruyn op www.storing-zine.net, 2005

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

26/03/2007

Moeder en dochter : Nina Ardachir & Evgenia Ryabinina

Evgenia Ryabinina Vrijdagavond staan moeder Nina Ardachir (piano) en dochter Eugenia Ryabinina (viool) samen op het podium van de Rode Pomp. Ze brengen er werk van Schumann, Ysaÿe, Ljadov, Stravinsky en Sjostakovitsj.
 

De Belgische componist Eugène Ysaÿe (1858 - 1931) heeft nooit compositie gestudeerd, maar ontpopte zich sofort als een waardig postromantsich toondichter. Op zijn best is hij in zijn 6 sonaten voor viool solo op 27, waarin hij zich toont als een zoeker naar harmonische en violistieke originaliteit. Zijn werd heeft slechts schoorvoetend het podium veroverd, en zijn 8 vioolconcerto's, waarvan hij er zelf in zijn jeugd vertolkte, blijven nog steeds onuitgegeven.

'Trois Pièces' van Igor Stravinsky (1882 - 1971) is een transcriptie van de hand van de componist zelf van drie thema's uit zijn Ballet "De Kus van de fee", naar het gelijknamige sprookje van Andersen. Hij liet zich daarvoor inspireren door liederen en pianowerken van Tsjaikowsky. Hij schreef het orkestwerk voor het ballet in 1928, en het ballet werd opgevoerd in de Opera de Paris in hetzelfde jaar. In 1947 bewerkte hij drie thema's uit dit ballet voor viool en piano. Het is een werk van Stravinsky dat bijzonder weinig wordt gespeeld.

Dmitri Sjostakovitsj
(1906 - 1975) heeft zijn zijn enige Sonate voor piano en viool opus 134 gecomponeerd in 1968 als 'cadeau' voor David Oistrakh toen die zestig jaar werd. Deze fameuze violist heeft ook de première van dat werk verzorgd, samen met de al even vermaarde pianist Svjatoslav Richter. Die uitvoering is op plaat vastgelegd. De vioolsonate is een uiterst complex werk. Sjostakovitsj schreef ze op late leeftijd (opus 134) en het werk heeft een sterk autobiografi sche waarde. Net als in zijn 12de strijkkwartet (eveneens uit 1968) past Sjostakovitsj hier en daar de 12-toonstechniek toe. Zowel voor de musici als voor de luisteraar vergt het behoorlijk wat inspanning om het werk te doorgronden, maar dat maakt het er uiteraard niet minder interessant om.

Programma :
  • Robert Schumann, Sonate nr 1voor viool en piano in A mineur op 105
  • Eugène Ysaÿe, Vierde sonate voor viool solo op 27
  • Anatol Konstantinovitch Ljadov, Variaties op een thema van Glinka, piano solo
  • Igor Stravinsky, Trois Pieces (La Ballade, Airs du Rossignol, Marche chinoise)
  • Dmitri Sjostakovitsj, Sonate voor viool en piano in G opus 134
Tijd en plaats van het gebeuren :

Evgenia Ryabinina & Nina Ardachir
Vrijdag 30 maart 2007 om 20.30 u

De Rode Pomp
Nieuwpoort 59
9000 Gent

Meer info: www.rodepomp.be

Extra :
'Mini vergelijkende discografie : Stravinsky: de symfonieën', Jan de Kruijff, april 2003 (www.audio-muziek.nl)
'Leven en werk van Dmitri Sjostakovitsj (1906-1975)', T.Claerhout op www.liberales.be
Dmitri Sjostakovitsj: strijd om de geestelijke integriteit, Jan de Kruijff op www.audio-muziek.nl, januari 2006

Elders op Oorgetuige :
Orchester Damals und Heute toont scherpe kantjes van Parijs in de jaren '20, 23/03/2007
The Moscow Chamber Academy : In Memoriam Sjostakovitsj, 12/01/2007
Symfonieorkest Vlaanderen : Neo? Klassiek (Stravinsky), 11/01/2007
Flat Earth Society (Stravinsky's Ebony concerto), 18/10/2006
De revanche van Sjostakovitsj, 17/10/2006
Prometheus Ensemble slaat brug tussen klassiek en hedendaags (Stravinsky's Suite Italienne), 13/10/2006
Raimund Hoghe, Sacre, the Rite of Spring met live muziek, 10/09/2006

17:19 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Wenen in het begin van de twintigste eeuw

Arnold Schönberg Het Brusselse ensemble Het Collectief zag in 1998 het levenslicht en ontplooit zich stilaan tot één van de opmerkelijkste ensembles van de laatste jaren. De toevoeging 'ensemble voor actuele muziek' is dan ook niet lukraak gekozen: de kern van het repertoire ligt bij de vroeg-20ste-eeuwse modernistische muziek van de 2de Weense school en een hele waaier genres die onder invloed hiervan tot ontwikkeling kwamen later in de 20ste en in de 21ste eeuw. Het repertoire beperkt zich evenwel niet tot het louter 'hedendaagse'. Met gedurfde confrontaties tussen laat-romantische en modernistische muziek gaat het ensemble de hardnekkige vooroordelen te lijf waaronder beide stijlen gebukt gaan. Het Collectief wil met andere woorden de veelheid aan stijlen en mogelijkheden die een 21ste-eeuwse uitvoerder ter beschikking heeft op een onbevangen, eigentijdse manier met elkaar in verband brengen.

In de herfst van 2004 presenteerde het Collectief zijn eerste CD (Fuga Libera-Explicit! FUG504) met twee grote meesterwerken van Arnold Schönberg : Kammersinfonie op. 9 A. (1923) voor fluit, klarinet, viool, cello en piano en Pierrot Lunaire op.21 (1912) voor spreekstem, fluit, piccolo, klarinet, basklarinet, viool, altviool, cello en piano. Deze muziek heeft sinds het ontstaan van de groep een prominente plaats in de programmatie. Tientallen concerten in binnen- en buitenland bezorgden het ensemble een grote ervaring en onvervangbare affiniteit met dit repertoire. Intussen werd de groep overstelpt met zeer lovende internationale perskritieken die de opname beschouwen als een absolute referentie aan de top van de discografie van dit repertoire.

Het beroemde melodrama 'Pierrot Lunaire' opus 21 speelt echter de hoofdrol in dit programma. In dit meesterwerk slaagt Schönberg erin op een verbluffende manier de symbiose tussen tekst en muziek tot stand te brengen. De creatie van een subtiele mengvorm tussen spreken en zingen, de zogenaamde 'Sprechstimme', speelt hierbij een belangrijke rol.
De tekst van Albert Giraud (Duitse vertaling O.E. Hartleben) wordt muzikaal ondersteund door een vijfkoppig ensemble dat het midden houdt tussen een miniatuurorkest en een kamermuziekensemble. De zangeres, die afwisselend in de huid van de dichter en Pierrot zelf kruipt, ziet de maan als symbool van een breed gamma expressionistische affecten zoals wanhoop, seksueel verlangen, sarcasme en angst.

Programma :
  • A. Schönberg, Pierrot Lunaire op. 21
  • G. Mahler, Pianokwartet in a
  • A. Zemlinsky, Trio op.3 in d 5
Tijd en plaats van het gebeuren :

Het Collectief : Schönberg, Mahler, Zemlinsky
Woensdag 28 maart 2007 om 20.00 u

Kasteel Vilain XIIII
Dreef 148
3630 Leut-Maasmechelen

Meer info : www.ccmaasmechelen.be en www.hetcollectief.be
---------------------------------------
Donderdag 29 maart 2007 om 20.00 u
Sint-Augustinuskerk Stasegem
Stasegemdorp
8530 Harelbeke

Meer info : www.hetcollectief.be

Extra :
Alexander Zemlinsky : www.zemlinsky.at
Arnold Schönberg Center : www.schoenberg.at
Alexander von Zemlinsky: belangrijkste werken, Jan de Kruijff op www.audio-muziek.nl, december 2004
Arnold Schönberg: van chromatische romantiek naar serialisme, Jan de Kruijff op www.audio-muziek.nl, januari 2006
Schoenberg - Pierrot Lunaire: an Atonal Landmark, John Winiarz op www.scena.org, 1 April 2000
Arnold Schoenberg's Pierrot Lunaire : A Study Guide, op www.lunanova.org

Elders op Oorgetuige : Studio Modern : Ligeti, Zimmermann, Boulez en Schönberg, 17/03/2007

12:30 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

25/03/2007

Guided By Noises

Guided By Noises Onder impuls van vzw kleinVerhaal vormt het thema Bad Boys het uitgangspunt voor een creatie van een nieuwe jongerenvoorstelling. De artistieke leiding wordt toevertrouwd aan Randi De Vlieghe, bekend als danser-performer bij o.a. Hans Hof Ensemble en Pascale Platel, en als choreograaf van verschillende jongerenproducties bij Fabuleus.

"Een vijftiental jongeren werken rond verschillende thema's die gelieerd worden aan Le Sacre du Printemps van Igor Stravinsky en de oorspronkelijke choreografie
van Nijinski (Ballets russes) die daar in 1913 op gebaseerd werd. Het scharnierstuk van de voorstelling is de scène ‘de dans van de adolescenten’. Hoe is de muziek geconstrueerd, hoe kan het dwingende tempo en ritme verbonden worden met hedendaagse muziek en zelfs popmuziek en hoe kan dit ene deel uit Le Sacre een inspiratie zijn voor een avondvullende jongerenproductie?
De thematiek van Le Sacre, het offeren van een jonge maagd om de lente in te zetten, is een eerste rode draad. De schandaalsfeer die rond de première in 1913 hing is een tweede invalshoek. Worden er vandaag de dag nog offers gebracht om iets collectief te vieren of te verkrijgen? Kan een hedendaags theaterpubliek
nog getuige zijn van een schandaal en waarom? Al deze vragen dienden als uitgangspunt voor een persoonlijk parcours waarin de jongeren zich uitdrukken.
Met verhalen, dans en muziek nemen deze jonge performers het publiek mee in een bezwerend en af en toe vervreemdend universum." (Randi De Vlieghe)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Bad Boys Festival : Guided By Noises
Dinsdag 27 maart 2007 om 20.00 u
Woensdag 28 maart 2007 om 14.00 u (voorstelling voor scholen en publiek) en om 20.00 u
Donderdag 29 maart 2007 om 10.30 u (schoolvoorstelling)
Concertgebouw
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be

Extra : Stravinsky and Le Sacre du Printemps: History of Stravinsky and Le Sacre du Printemps, from Stravinsky. His Life and Works, op musicalcrematorium.blogspot.com, 21 november 2004

Elders op Oorgetuige :
Orchester Damals und Heute toont scherpe kantjes van Parijs in de jaren '20, 23/03/2007
Daan Vandewalle doorkruist het Parijs van de jaren '20, 21/03/2007
L'inhumaine live begeleid door jazzkwartet van Sylvain Kassap, 20/03/2007
Spam@deus & the sound of silence (Erik Satie: Cinema (1924), filmmuziek bij Entr'acte van René Clair) , 20/01/2007
Symfonieorkest Vlaanderen : Neo? Klassiek (Stravinsky), 11/01/2007
Schandaal in het Concertgebouw: 'Bad Boys' festival, 16/03/2007
Flat Earth Society (Stravinsky's Ebony concerto), 18/10/2006
Prometheus Ensemble slaat brug tussen klassiek en hedendaags (Stravinsky's Suite Italienne, 13/10/2006
Raimund Hoghe, Sacre, the Rite of Spring met live muziek, 10/09/2006

20:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

24/03/2007

VRK combineert Italiaanse barok met hedendaagse Scandinavische muziek

Timo Nuoranne Is er een beter moment dan Pasen om het lijden van Christus te herdenken met beklijvende muziek van vroeger en nu ? Het Vlaams Radio Koor kiest echter niet voor een traditioneel passieconcert, maar combineert het beroemde 'Miserere' van Gregorio Allegri uit de barok met hedendaagse Scandinavische muziek. Gregorio Allegri werd wereldberoemd met zijn negenstemmig 'Miserere' (Psalm 50) uit 1638. Het werk werd elk jaar tijdens de heilige week uitgevoerd in de Sixtijnse kapel - een passiewerk bij uitstek dus. De virtuoze sopraanpartij en een meeslepende melodie bezorgden de compositie toen (en nu) een ongekende populariteit. Ook het 'Crucifixus' van Antonio Lotti is erg beroemd en zit vol dramatische uitdrukkingen, levendige contrasten en prachtige polyfone passages. Na deze oude werken wordt er op het podium plaats gemaakt voor enkele hedendaagse Scandinavische componisten. Zij zorgen voor een onverwacht contrast met de oude meesters, en bieden een unieke kans om een klankbrug te slaan tussen het heden en het verleden.

Het Passieconcert wordt geopend met het bekende Miserere van Gregorio Allegri (1582-1652). Deze Italiaanse componist en zanger uit de barok componeerde hoofdzakelijk kerkmuziek en dankt zijn faam vooral aan dit negenstemmige Miserere uit 1638. Het werk is een muzikale zetting van een psalm en het werd tot en met 1870 elk jaar tijdens de heilige week op Goede Vrijdag gezongen door het pauselijk koor in de Sixtijnse kapel. Het werd met andere woorden het passiewerk bij uitstek en verkreeg daarmee een ongekende populariteit. De compositie werd zelfs zo populair dat paus Urbanus VIII, die er heel erg op gesteld was, opvoeringen van het werk buiten het Vaticaan verbood op straffe van excommunicatie. Toch werden er in die tijd stiekem afschriften van gemaakt. Zo kon onder meer de veertienjarige Wolfgang Amadeus Mozart het werk kopiëren door het na één auditie al uit het hoofd te noteren. De aura van geheimzinnigheid die hierdoor nog steeds rond het werk hangt, is wellicht één van de redenen waarom er nog steeds zo’n grote aantrekkingskracht van uitgaat. Opvallend in dit werk is de virtuoze sopraanpartij en de indringende en meeslepende melodie. Een kort stukje van dit Miserere is trouwens te horen in de film Chariots of Fire uit 1981.

Het volgende werk werd geschreven door de Italiaanse componist Antonio Lotti (1666-1740). Misschien nog meer dan andere componisten van zijn tijd, overbrugde Lotti met zijn muziek de late barok en de vroege klassieke periode. Het Crucifixus is een groots, achtstemmige motet dat a cappella dient gezongen te worden. Het is een zetting van de tekst uit het centrale vers van het Credo, afkomstig uit de Romeinse katholieke mis. Het lijden en de sombere stemming van de kruisiging van Jezus Christus wordt muzikaal uitgebeeld door Lotti's opmerkelijke dissonantie, chromatische harmonie en heel dichte texturen. Het werk zit vol dramatische uitdrukkingen, levendige contrasten en prachtige polyfone passages.

Over de 20ste eeuwse Franse componist Francis Poulenc (1899-1963) schreef men ooit dat hij tegelijk iets van een monnik en tegelijk iets van een deugniet in zich had. Poulenc was vanaf 1920 lid van de fameuze ‘Groupe des Six’ en onderhield vele contacten met de Parijse 'beau monde'. Zijn muziek is vaak heel natuurlijk en melodieus, en dit was wel redelijk bijzonder in een periode die vooral gekenmerkt werd door soms zeer verregaande vernieuwingen in de muziek.
Poulencs Quatre motets pour un temps de pénitence dateren uit de late jaren 1930. Er is een prachtige reeks stemmingen in de vier werken terug te vinden, gaande van de duisternis en somberheid van Tenebrae factae sunt tot de virtuositeit en opgewondenheid van Tristis est anima mea.

Thomas Jennefelt (Lars Ragnar) werd in 1954 in Huddinge in Zweden geboren. Vocale werken domineren Jennefelts muzikale productie. Zo schreef hij onder andere enkele opera’s, maar het was zijn compositie Warning to the Rich uit 1977 die voor een internationale doorbraak zorgde. In latere werken zocht Jennefelt steeds naar een zo groot mogelijke expressiviteit van traditionele zettingen. Jennefelt schreef ook vele werken voor koor, waaronder dit populaire O Domine uit 1983. Het is een heel dramatisch werk waarin de stemmen vaak geleidelijk aan zwellen waarna een gezamenlijke uitroep volgt door gans het koor. Het eerste deel is veelbewogen, bijna rapsodisch en beeldt verschillende houdingen ten opzichte van de dood uit. Het tweede deel, het afsluitende gedeelte, is sereen en relatief rustig. De muzikale ontwikkeling kan vergeleken worden met een snelle opeenvolging van beelden, gevolgd door een lang, stil beeld waarvan de contouren langzaamaan vervagen.

Joonas Kokkonen (1921-1996) was een Fins componist en musicoloog. Hij kan beschouwd worden als één van de meest dominante figuren in de naoorlogse geschiedenis van het Finse muziekleven. Het œuvre van Kokkonen wordt meestal in drie stilistische periodes ingedeeld: neo-klassiek, dodecafonisch (twaalftoonsmuziek) en vrije tonaliteit. Deze periodes zijn niet scherp afgebakend, maar vloeien in elkaar over en bovenal blijft elk werk uniek. De meeste van Kokkonens werken bevatten een tamelijk serieuze stemming, eerder meditatief dan speels. Dit betekent echter niet dat ze een zeker 'joie de vivre' of zelfs humoristisch element missen.

Het laatste werk dat op dit Passieconcert ten gehore zal worden gebracht, is O vos omnes van Joakim Unander. Unander werd in 1970 geboren in Zweden en is bijgevolg de jongste componist van dit concert. De inspiratie voor O vos omnes was de onorthodoxe achttiende eeuwse componist Carlo Gesualdo. Unander had zijn muziek, zowel de sacrale werken als de madrigalen, gedurende vele jaren bestudeerd. Zelf zegt hij: " And at my young age, I was 23, the road of pastiche was very near." O vos omnes is een korte scène/aria, direct gesproken of gedacht, en geadresseerd aan de wereld. Het is een heel menselijk werk dat verhaalt over verraad, opoffering, en angst voor de dood.

Programma :
  • Gregorio Allegri, Miserere
  • Francis Poulenc, Quatre Motets pour un temps de pénitence
  • Antonio Lotti, Crucifixus
  • Thomas Jennefelt, O Domine
  • Joonas Kokkonen, Missa a cappella
  • Joakim Unander, O vos omnes
Tijd en plaats van het gebeuren :

Vlaams Radiokoor o.l.v. Timo Nuoranne : Passieconcert
Zaterdag 24 maart 2007 om 20.00 u
OLV-ter-Potterie
Potterierei 79
8000 Brugge
---------------------------
Dinsdag 27 maart 2007 om 20.00 u
Virga Jesse Basiliek
Kapelstraat
3500 Hasselt

Meer info : www.ccha.be
---------------------------
Woensdag 28 maart 2007 om 20.15 u
Flagey - Studio 1
Heilig Kruisplein
1050 Brussel

Meer info : www.flagey.be
---------------------------
Donderdag 29 maart 2007 om 20.15 u (inleiding om 19.45 u)
Grimbergen - Abdijkerk
Gemeenteplein
1853 Grimbergen

Meer info : www.ccstrombeek.be
---------------------------
Vrijdag 30 maart 2007 om 21.00 u
AMUZ
Kammenstraat 81
2000 Antwerpen

Meer info : www.amuz.be
---------------------------
Zondag 1 april 2007 om 15.00 u
Sint-Michielskerk
Naamsestraat
3000 Leuven

Meer info : www.leuven.be
---------------------------
Dinsdag 3 april 2007 om 20.00 u
Belsele - Heilige Andreas & Ghislenuskerk

Meer info : www.vro-vrk.be

10:30 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

23/03/2007

Eigentijdse oermuziek in Tour & Taxis

Eric Sleichim Eric Sleichim, bezieler van BL!NDMAN, verwerkt theatraliteit en ruimtegebruik in zijn manier van componeren. Sleichim starttte met BL!NDMAN in 1988. Voor de naam liet hij zich inspireren door Marcel Duchamps tijdschrift 'The Blind Man', opgericht in 1917. Deze titel drukte het dadaïstische idee uit van een blinde gids die bezoekers door een kunsttentoonstelling leidt. Sleichim stelt zich tot doel artistieke concepten die aan de basis liggen van het werk van beeldende kunstenaars als Duchamp of Beuys te vertalen naar een muzikale taal. Met de klassieke saxofoonkwartet-bezetting als uitgangspunt legt de voormalige mede-oprichter van Maximalist! zich toe op de de ontwikkeling van onconventionele speeltechnieken, waarbij hij verschillende kunstdisciplines doorkruist en het repertoire voor het instrument op eigenzinnige wijze uitbreidt. Met BL!NDMAN verkent hij voortdurend nieuwe technieken in compositie en uitvoeringspraktijk, zowel met nieuwe als oude muziek. Zijn bewerkingen van Bach en Mozart, zijn eigen composities en zijn langdurige ervaringen binnen het hedendaagse (muziek)theater, maken hem één van de meest veelzijdige Vlaamse componisten van het moment.

Op de reünieavond van MAXIMALIST! twee jaar geleden wist Eric Sleichim te verrassen met Carnyx, een werk voor ensemble en saxofoonkwartet. Het was een woest en tribaal werk dat volledig beantwoordde aan zijn naam (carnyx is een Gallische oorlogstrompet); een soort van eigentijdse oermuziek die door zijn doorwrochte structuren zowel hoofd als buik aansprak. Speciaal voor de slotavond van Ars Musica/Spring 2007 heeft Sleichim zich bereid verklaard een herwerkte versie voor BL!NDMAN te componeren. En dat in de schitterende architectuur van het koninklijk pakhuis in Tour & Taxis.

Programma :
  • Eric Sleichim, Carnyx ( herziene versie) (Wereldcreatie)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Ars Musica/Spring 2007
BL!NDMAN
Zaterdag 24 maart 2007 om 23.00 u

Tour & Taxis
Havenlaan 86c
1000 Brussel
Gratis toegang

Meer info : www.arsmusica.be , www.tourtaxis.com en www.blindman.be

22:02 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Beckettiaanse strijkkwartetten, Kierkegaard en de fabels van La Fontaine

Pascal Dusapin Het Quatuor Danel sluit de Spring sessie van Ars Musica af met met een programma dat volledig gewijd is aan Franse componisten: Dusapin, Bedrossian en Maratka. Het is zeker geen toeval dat beide strijkkwartetten van Pascal Dusapin refereren aan teksten van Samual Beckett. Dusapin voelt zich immers meer dan verwant met de wereld van de grote Ierse schrijver. Niet dat zijn muziek ‘slaafs’ een programma volgt : het gaat veeleer om de evocatie van voor Beckett typische zinsritmes, komische dialogen en maffe stijlfiguren. Ook de beide andere werken grijpen terug op geschreven tekst. Franck Bedrossians Tracés d’ombres is geïnspireerd op Of/of van Kierkegaard ; de jonge Franco-Tsjechische componist Krystof Maratka vindt dan weer inspiratie bij La Fontaine.

Pascal Dusapin (29 mei 1955, Nancy) studeerde musicologie en plastische kunsten aan de Parijse Sorbonne, alvorens in het CNSM als vrij student de lessen van Olivier Messiaen bij te wonen. Enkele maanden later, in 1976, verliet hij het conservatorium ‘vanwege een diepe haat voor het hele lerarenkorps’. Pascal Dusapin is de enige erkende leerling van Iannis Xenakis. De jonge componist onderging tevens de invloed van Edgard Varèse en Franco Donatoni. De jazz zou dan weer aan de oorsprong liggen van zijn interesse voor ritmering. Van 1981 tot 1983 verbleef Pascal Dusapin in de Villa Medicis; van 1993 tot 1994 was hij componist in residentie bij het Orchestre National de Lyon. Hij ontwikkelde een hoogst persoonlijke, vluchtige en flitsende muziektaal waarmee hij de luisteraar wil ‘storen en beangstigen in de meest positieve zin van het woord’. Parmenides, Lucretius, Ovidius, Seneca, Blake, Beckett, Müller, Deleuze …: Dusapins creativiteit spruit voort uit een zeer brede culturele kennis, die filosofie, poëzie en literatuur uit alle tijden omvat. Tussen de notenbalken van Dusapins handgeschreven partituren, vindt men verrassende kanttekeningen: in deze vrije schetsen worden muziek en plastische kunst één. Zijn oeuvre omvat stukken voor solisten, kamermuziekensembles, groot orkest en vijf opera': Roméo & Juliette (1985-1988), Medeamaterial (1991), To be sung (1992-1993), Perelà,uomo di fumo (2001) en Faustus, The Last Night (2006). Tot zijn meest recente werken behoren: A quia voor piano en orkest (2002), Perelà Suite voor orkest (2004) en zijn Quatuor n° 5 (2005). Reverso (2005-2006), een solo voor groot orkest wordt in juli van dit jaar gecreëerd door de Berliner Philharmoniker onder leiding van Sir Simon Rattle tijdens het Festival d’Aix-en-Provence, dat een nieuwe opera voor 2008 bij hem in opdracht heeft gegeven. Duspain kreeg verschillende onderscheidingen en titels en werd voor 2007 benoemd tot professor aan het Collège de France voor de leerstoel van de Création artistique.

Krystof Maratka werd in 1972 geboren in Praag. Hij studeerde piano en kamermuziek en nadien schriftuur, analyse en compositie aan het Praagse conservatorium bij Bohuslav Rehor en Petr Eben. In 1994 ging hij naar Parijs waar hij piano studeerde en een opleiding muzikale informatica volgde aan het IRCAM (1999). Zijn composities worden geprogrammeerd op festivals en concerten in Europa, de Verenigde Staten en Australië en worden uitgevoerd door solisten als Patrick Gallois, Franz Helmersohn, Gustavo Romero, Michel Lethiec en Raphaël Oleg ; kwartetten als Talich, Ysaye, Kandinsky, het Mozart Piano Quartet en orkesten als het Orchestre de Radio France, de Camerata van Sint-Petersburg en de Filharmonie Brao. Maratka krijgt grote opdrachten. Voor de editie 2007 van het Festival Présences de Radio France creëert hij Corbeau à quatre pattes (een melodramatische farce voor twee sprekende mannenstemmen en instrumentaal ensemble, op tekst van Daniil Harms) en voor het seizoen 2009-2009 van de Opera van het Nationaal Theater van Praag werkt hij aan een opera. De catalogus van Krystof Maratka omvat een twintigtal werken, vooral kamermuziek die hij vaak zelf dirigeert plus transcripties en arrangementen van volksmuziek. In 2001 verscheen een monografische opname van Exaltum, een kwartet voor piano en strijkers (1999), Fables voor strijkkwartet (1997) en Trois mouvements concertants voor vier cello'. Deze opname werd bekroond met de Prix de lAcadémie Charles Cros. In 2005 verscheen een nieuwe CD met de concerto' Luminarium (voor klarinet, 2002) en Astrophonia voor altviool en strijkorkest met piano (1998-2002), met het Talich Chamber Orchestra, gedirigeerd door de componist.

Franck Bedrossian werd in 1971 in Parijs geboren. Na zijn studies schriftuur, orkestratie en analyse aan het CNR in Parijs, studeerde hij compositie bij Allain Gaussin. Hij volgde les aan het Conservatoire Supérieur de Musique et de Danse de Paris (klas van Gérard Grisey en vervolgens Marco Stroppa). Daar behaalde hij met eenparigheid van stemmen de eerste prijs voor Analyse en het Diplôme de Formation Supérieure de Composition. In 2002-2003 volgde Bedrossian de cursus compositie en muzikale informatica aan het Ircam en kreeg hij les van Philippe Leroux. Tegelijk werkte hij zijn opleiding bij Helmut Lachenmann af (Centre Acanthes 1999, Internationale Ensemble Modern Akademie 2004). In Frankrijk en daarbuiten werd zijn werk reeds gespeeld door ensembles als L’Itinéraire, 2e2m, Ictus, Court-Circuit, Cairn, het Ensemble Modern, Alternance, het Ensemble Intercontemporain, het Orchestre National de Lyon, naar aanleiding van de festivals Agora, Résonances, Manca, RTÉ Living Music Festival, Itinéraire de nuit, Ars Musica, Nuova Consonanza. In 2001 kreeg hij een beurs van de Fondation Meyer en de Fondation Bleustein-Blanchet pour la Vocation. In 2004 behaalde hij de Hervé Dugardin-prijs van de Sacem. In 2005 kende het Institut de France (Académie des Beaux-Arts) hem de Prix Pierre Cardin de Composition Musicale toe. Vanaf april 2006 verblijft Franck Bedrossian twee jaar lang in residentie in de Villa Medici in Rome.

Programma :
  • Pascal Dusapin, Quatuor à cordes n°4
  • Krystof Maratka, Fables (Belgische creatie)
  • Franck Bedrossian, Tracés d’ombres (Belgische creatie)
  • Pascal Dusapin, Quatuor à cordes n°5 (Belgische creatie)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Ars Musica/Spring 2007
Quatuor Danel : Dusapin, Maratka, Bedrossian
Zaterdag 24 maart 2007 om 20.30 u

Kaaitheater
Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be, www.arsmusica.be en www.quatuordanel.com

Extra :
Pascal Dusapin - "The Belly of an Architect" (1999)

Elders op Oorgetuige :
Ian Pace: Dusapin vs. Ligeti, 1/02/2007

21:42 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook