15/04/2007

Timefestival in het teken van het symbolisme

t:mefestival 2007 logo Donderdag gaat in Gent het t:mefestival van start. Dit tweejaarlijkse stadsfestival is intussen al aan zijn achtste editie toe. Sinds de start in 1991 kende het vele gezichten, afhankelijk van verschillende curatoren, locaties, deelnemende organisaties en artistieke credo's. Time vindt zichzelf bij elke editie opnieuw uit. De beweeglijkheid van het festival werd in de loop van de jaren haar grootste handelsmerk.

Bij het samenstellen van het programma van het 8ste T:mefestival lieten de curatoren, beeldend kunstenares Anne-Mie Van Kerckhoven en architect Koen Van Synghel, zich leiden door hun nieuwsgierigheid naar het symbolisme van Gent anno 1900. Het symbolisme betekende een scharniermoment tussen de romantiek en het modernisme. Een groot aantal Gentse symbolisten (Jean Ray, Georges Rodenbach, Emile Verhaeren, Maurice Maeterlinck, Charles van Lerberghe, Grégoire le Roy, … ) waren internationaal gereputeerde kunstenaars. Zij vertegenwoordigden een andere geest en wierpen een nieuwe blik op verleden en toekomst. Het sociale en artistieke klimaat van de stad Gent rond die periode heeft een zeer grote rol gespeeld in de ontwikkeling van het symbolisme in België. Vraagstukken over werkelijkheid, over droom en fantasie, over het occulte en het efemere beheersten het toenmalige kunstenpalet.

De thema's en ideeën, de donkere ondertoon die Maurice Maeterlinck en zijn tijdgenoten in hun kunst ontwikkelden spreken tot op vandaag nog steeds een zeer divers en internationaal publiek aan.
T:me 2007 wil een festival zijn dat het duistere en mystieke verleden van deze periode even terugbrengt naar Gent. Op het programma staan nieuwe projecten naast bestaande, meestal buitenlandse producties die meer dan de moeite waard zijn om naar Gent uit te nodigen. In verschillende dans- en theatervoorstellingen lost de grens op tussen heden en verleden. Het symbolisme van 1900 vindt een andere taal, maar behoudt dezelfde zeggingskracht. Verloren gewaand theater wordt vanonder het stof gehaald, teksten van Maurice Maeterlinck krijgen een nieuwe lezing en dans legt de ware ziel van het symbolisme bloot.

Tussen de avond- en de ochtendschemering is er natuurlijk opnieuw een echt T:me-Meetingpoint - de concertzaal van Vooruit - en dààrvoor heeft Mauro Pawlowski met passend gevoel het muziekprogramma samengesteld.

Tijd en plaats van het gebeuren :

T:mefestival 2007
Van donderdag 19 tot zaterdag 28 april 2007
Op verschillende locaties in Gent

Het volledige progamma vind je op www.timefestival.be
Uiteraard mag je ook hier de komende dagen nog heel wat meer info verwachten.

16:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

14/04/2007

The Rake's Progress

Igor Stravinski Kan een componist het verleden gebruiken en tegelijkertijd een vernieuwing doorvoeren, zo vroeg Igor Stravinski zich af in zijn Poétique musicale. Met The Rake's Progress (1951), zijn enige avondvullende opera, is Stravinski ongetwijfeld in dit opzet geslaagd door terug te grijpen naar de achttiende-eeuwse opera en afstand te nemen van de operatraditie van zijn tijd. William Hogarths gelijknamige satirische en moraliserende reeks van acht kopergravures leverde hem de basisinspiratie voor het verhaal van de losbol Tom Rakewell die toegeeft aan de verlokkingen van het leven. Met zijn librettisten Auden en Kallman koppelde hij deze scènes aan het aloude idee van een pact met de duivel, belichaamd door Nick Shadow. Onvermijdelijk zal dit pact tot Toms ondergang leiden - zelfs zijn oprechte liefde voor Anne Trulove kan hem daar niet voor behoeden.

Verstoord geluk en verspeelde kansen van een door het toeval plotseling rijk geworden jongeman waren in de Engelse kunst van de achttiende eeuw geliefde onderwerpen. De schrijvers van The Rake's Progress, de Anglo-Amerikaanse dichter Wystan Hugh Auden en de Amerikaanse essayist Chester Kallman schreven in nauwe samenwerking met componist Igor Stravinski het libretto voor een opera over 'de levensloop van een losbol'. In dit verhaal komen lyrische, parodistische, sprookjesachtige en tragische elementen samen. De inspiratie voor de opera kwam toen Stravinski in 1947 in het Chicago Art Institute stuitte op William Hogarths gelijknamige satirische en didactische reeks van acht kopergravures. Het verhaal werd aangevuld met een al sinds de middeleeuwen populair gegeven: dat van het pact met de duivel en de hierdoor onvermijdelijke ondergang van de held.

The Rake's Progress, Stravinski's enige avondvullende opera, kan gezien worden als een reactie op het romantische muziekdrama van de late negentiendeen vroege twintigste eeuw. De componist valt bewust terug op stilistische elementen van de opera buffa van de tweede helft van de achttiende eeuw. Geraffineerd knoopt hij de zelfstandige nummers, die opmerkelijk geconstrueerde aria's, ariosi, duetten, terzetten en ensembles blijken te zijn, aan elkaar met behulp van expressieve recitatieven die hij voorzag van klavecimbelbegeleiding. Stravinski ging hierbij uit van het tonale schema en de muzikale taal van de galante en ‘empfindsame' stijl die rond 1780 in zwang was. Het verhaal van de vlegel wordt verteld als een meeslepende revue van driehonderd jaar Europese operageschiedenis waarbij geciteerd wordt uit werk van Händel, Mozart, Rossini, Donizetti en Glinka.

De omvangrijkste partituur uit het oeuvre van Stravinski kan gezien worden als een klinkend commentaar op zijn eigen muziektheoretische opvatting zoals hij die in zijn Poétique musicale uiteenzette: de melodie neemt de belangrijkste plaats in onder de muzikale bouwstenen. "Kan een componist het verleden gebruiken en tegelijkertijd een stap voorwaarts zetten? Hoe het antwoord ook zal luiden ­ met deze academische vraag heb ik mij gedurende de compositie niet bezig gehouden en ik zal haar ook nu niet ter discussie stellen hoewel mijn zogenaamde 'achteruitlopen' op mij de indruk maakt een radicale stap voorwaarts te zijn wanneer ik hem vandaag de dag vergelijk met vele zogenaamde progressieve opera's."

Tijd en plaats van het gebeuren :

Symfonieorkest en koor van de Munt o.l.v. Kazushi Ono : Igor Stravinski, The Rake's Progress
Dinsdag 17 april 2007 om 20.00u (Inleiding om 19.30 u) : Première
Ook op do 19, za 21, di 24, wo 25 (schoolvoorstelling), do 26 en za 28 april en wo 2 en vrij 4 mei 2007, telkens om 20.00u (inleidingen om 19.30 u)
En zo 22 april en zo 6 mei 2007, telkens om 15.00u (inleidingen om 14.30 u)
De Munt
Munt
1000 Brussel

Meer info : www.demunt.be

Extra :
The Rake's Progress. Een opera van Igor Stravinsky, Joke van der Weij in opdracht van de Educatieve Dienst Het Muziektheater Amsterdam op web.het-muziektheater.nl (pdf)
'Igor Stravinsky : His Rite of Spring heralded the century. After that, he never stopped reinventing himself - or modern music', Philip Glass, Monday, June 8, 1998 (www.time.com)

Elders op Oorgetuige : Symfonieorkest Vlaanderen : Neo? Klassiek, 11/01/2007

18:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

12/04/2007

Mini-festival Tabea Zimmermann

Tabea 
Zimmermann Dit weekend organiseert het Brusselse Conservatorium een driedaags mini-festival rond de Duitse Altvioliste Tabea Zimmermann. Zimmermann breekt graag een lans voor de hedendaagse muziek. Ze heeft talrijke creaties op haar naam staan en ze heeft een groot aantal componisten ertoe aangezet voor altviool te componeren. In 1994 creëerde ze Ligeti's Sonate voor altviool solo, die hij speciaal voor haar had geschreven. In 2004 richtte ze samen met Antje Weithaas, Daniel Sepec en Jean-Guihen Queyras het Arcanto Quartet op. Tabea Zimmermann is een muzikante zonder weerga, en haar Arcanto Quartet behoort intussen tot het kruim van de huidige kamermuziekformaties. De drie concerten die ze tijdens dit mini-festival verzorgen, verenigen de beste ingrediënten: een rijk en gevarieerd repertoire en buitengewone uitvoerders die in opperste verstandhouding hun spelplezier delen met het publiek.

Het eerste van de zes delen waaruit György Ligeti's Altvioolsonate is opgebouwd, refereert naar de 'hora' - een Roemeense dans uit de noordelijke Karpaten, dichtbij Ligeti's Transsylvaanse bakermat. De hora speelt zich volledig af op die laagste snaar van de altviool. Ligeti suggereert hier de merkwaardige 'akoestische' of 'natuur' -toonladders, die Bartók reeds in dit type volksmuziek beschreef. In dit geval een toonladder die gewonnen is uit de boventonen op de grondtoon fa. Je zou populair kunnen zeggen dat Ligeti doet alsof de altviool een 'vijfde snaar' heeft, die de hele tijd als grondtoon doorklinkt.
De andere delen in de sonate, die verspreid over enkele jaren tot stand kwam, kennen ook dit soort uitgangspunten. Het Prestissimo con sordino herinnert aan vroege stukken als Continuum. Het Lamento gebruikt zeer veel dubbelgrepen, net als de chromatische chaconne die het werk besluit. 'Natuurlijk vormen Bachs drie partita's de basis voor het concept, juist door de vele dubbelgrepen', lichtte Ligeti het werk toe. 'Ze vertegenwoordigen het onbereikbare ideaal, waarnaar ik altijd streef.' Hij tekent echter aan, dat hij zeker geen neo-barokmuziek wilde schrijven en dat de sonate alleen zinvol te bevatten is op een hoger synoptisch plan, met het oor en de kennis van vandaag.

Mesto.Volgens de muziekwoordenboeken betekent de Italiaanse term 'droef, treurig, weemoedig of verdrietig'. Dat Bela Bartok besloot om de vier delen van zijn Zesde Strijkkwartet met deze aanduiding te sieren, laat weinig ruimte voor verbeelding. Dit strijkkwartet is één lang lamento, waarin
de componist over vier gradueel uitdovende bewegingen een sfeerrijke maar bittere vertelling legt. Over de reden van zoveel auditieve droefenis wordt doorgaans gewezen in de richting van zijn persoonlijke leed (de dood van zijn moeder in 1939) of naar de steeds grimmiger wordende politieke omstandigheden en de nakende Tweede Wereldoorlog. Wat er ook van zij, Bartoks Zesde Strijkkwartet staat bol van de expressieve verbeeldingskracht. De mysterieuze openingssolo van de altviool fungeert in deze compositie als een herfstig leidmotief dat in de vier delen in evenveel varianten opduikt. Vanaf de onwezenlijke atmosfeer in het openende Mesto (Piu mosso, pesante -Vivace) over het pluriforme Mesto (Marcia) en het agressieve Mesto (Burletta) tot in het zwaar ademende en afsluitende Mesto laat Bartok horen tot welke onwereldse weemoed een handvol strijkinstrumenten in staat zijn.

George Benjamin, geboren in 1960, heeft een stormachtige carrière als componist meegemaakt: op twintigjarige leeftijd werd zijn eerste orkestwerk 'Ringed by the Flat Horizon' al uitgevoerd tijdens de BBC Proms. In 1976 verhuisde hij naar Parijs om te studeren bij Olivier Messiaen, die het talent van de jonge Brit vergeleek met niemand minder dan dat van Mozart. Daarna studeerde hij verder bij Alexander Goehr aan het King's College Cambridge.
Sinds hij er voor het eerst zijn opwachting maakte in 1999, heeft Benjamin een goede band met het Tanglewood Festival in Amerika. Als gastdirigent leidt hij daarnaast geregeld de grootste orkesten ter wereld, waaronder London sinfonietta, de Berliner Philharmoniker en het Concertgebouworkest. In 1999 maakte hij bovendien zijn debuut als operadirigent bij een uitvoering van 'Pelléas et Mélisande' in La Monnaie te Brussel.
George Benjamin woont en werkt in Londen, waar hij aan het King's College in Londen verbonden is als Henry Purcell Professor of Composition.
In de herfst van 2006 stond zijn eerste werk voor muziektheater, 'Into the Little Hill', centraal tijdens het Festival d'Automne te Parijs. Tijdens de voorbije editie van Ars Musica/Spring 2007 was hij ook erg goed vertegenwoordigd : eerst en vooral met het Nationaal Orkest van België, dat onder leiding van Matthias Pintscher zijn ontstuimige en polyfone Sudden Time bracht, daarna vergezelde hij pianist Pierre-Laurent Aimard in Flagey en tenslotte voerde violiste Carolin Widmann Benjamins speelse miniaturen uit.

Programma donderdag :
  • Bela Bartok, Strijkkwartet nr. 6, Sz. 114
  • György Ligeti, Sonate voor altviool
  • Johannes Brahms, Pianokwintet, op. 34
Arcanto Quartett - Silke Avenhaus, piano

Programma vrijdag :
  • Paul Hindemith, Sonata voor altviool en piano, op. 11/4, Kwartet nr. 5 op. 32 (1923)
  • Wolfgang Amadeus Mozart, Trio voor altviool, klarinet en piano, KV 498, "Kegelstatt ", Strijkkwintet KV 516
Arcanto Quartett Ensemble - Silke Avenhaus, piano - Chen Halevi, klarinet - Antoine Tamestit, altviool

Programma zaterdag :
  • Robert Schumann, Pianokwartet, op. 47
  • George Benjamin, Viola, Viola
  • Maurice Ravel, Strijkkwartet in F
  • Joaquin Turina, Escena andaluza, op. 7
Arcanto Quartett Ensemble - Silke Avenhaus, piano - Antoine Tamestit, altviool

Tijd en plaats van het gebeuren :

Mini-festival Tabea Zimmermann
Donderdag 12, vrijdag 13 en zaterdag 14 april 2007, telkens om 20.00 u ( Inleiding door Yves Knockaert om 19.30 u)
Koninklijk Conservatorium Brussel
Kleine Zavel 5
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.tabeazimmermann.com

Extra:
George Benjamin. La musique comme expression d'une volonté intérieure en Componistenportret George Benjamin, Gaëtan Goldstein op www.arsmusica.be
Paul Hindemith (1895 - 1963): Vanuit het neoclassicisme, Jan de Kruijff op componistenportretten2.blogspot.com, 19/03/2006
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Béla Bartók: veel meer dan een folklorist en Béla Bartók en de fonograaf, Jan de Kruijff op www.audio-muziek.nl

Elders op Oorgetuige :
Belgisch debuut voor Carolin Widmann, 16/03/2007
Pierre-Laurent Aimard & George Benjamin, 15/03/2007
NOB : Eigentijdse orkestklanken met Matthias Pintscher, 9/03/2007
Zehetmair Kwartet : Bruckner, Hindemith en Beethoven, 13/03/2007
Pianorecital Gergely Bogányi, 23/02/2007
Focus Ligeti+ : Concertgebouw Brugge huldigt Ligeti, 1/12/2006
Tijd, eeuwigheid en andere contrasten, 9/10/2006
Bartók : Improvisaties op Hongaarse Boerenliederen, 2/09/2006

12:08 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Los Glissandinos en Schnee live

Los Glissandinos Vrijdag kun je in de QO-2 Werkplaats terecht voor een dubbelconcert : het wordt een avond met een twee duo's van het Berlijnse Charhizma label dat zich specialiseert in innovatieve improv en electronica. Een unieke gelegenheid om Los Glissandinos (Kai Fagaschinski/ Klaus Filip) en Schnee (Burkhard Stangl/ Christof Kurzmann) live aan het werk te zien.

Kai Fagashinski en Klaus Filip begonnen hun samenwerking in 2004. Fagashinski speelt klarinet en laat daarin noise en puur geluid een grote rol spelen. Filip speelt laptop en gebruikt sinustonen als geluidsmateriaal die hij op verschillende manieren kan manipuleren.
Het groepsgeluid van het duo bestaat uit zeer transparante en stille noise secties, clusters met drones, mooie harmonische akkoorden en vibrerende muren van geluid.

Christof Kurzman en Burkhard Stangl kenden elkaar al lang toen ze in 1999 'Schnee' oprichtten. Stangl en Kurzman zijn beiden afkomstig uit de actieve Weense elektronische muziekscene. Met o.a. het Mego-label en artiesten als Pita, Fennesz en groepen als Polwechsel heeft elektronische muziek uit Wenen een typerend geluid of benadering gekregen. Vaak komen in hun muziek elektronische deconstructies van akoestische geluiden voor en speelt emotionele expressie een belangrijke rol. Zo ook bij Stangl en Kurzmann. Stangls gitaarspel bevindt zich in een krachtenveld met de subtiele elektronica van Kurzmann. Daarbij wordt lang niet altijd de confrontatie opgezocht, maar vaak juist de versmelting. Ze namen een cd op en experimenteerden terzelfdertijd met de idee om songformats en popstemmen in hun composities en improvisaties te incorporeren. Deze experimenten leidden tot een tweede cd, 'Schnee Live'..

Tijd en plaats van het gebeuren :

Q-O2 : Los Glissandinos en Schnee
Vrijdag 13 april 2007 om 20.30 u

Q-O2 werkplaats
Vlaamsesteenweg 167
1000 Brussel

Meer info : www.q-o2.be, losglissandinos.klingt.org, kylie.klingt.org, stangl.klingt.org en www.charhizma.com

08:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

11/04/2007

Dissonant wordt grootste 'underground' indoor stadsfestival in België

Front 242 De evenementenorganisatie Boa&Happy vroeg onlangs aan zijn publiek welke artiesten ze graag wilden zien bij de volgende happenings. Het resultaat waren honderden reacties en meer dan achthonderd verschillende namen uit alle stijlen: rock, drum'n'bass, electro... Niet gemakkelijk dus om goed te doen voor iedereen. Maar Boa&Happy vond er wat op: ze sloegen de handen in elkaar met verschillende Antwerpse organisaties om op die manier een tweedaags festival te organiseren op vier verschillende locaties.

Dissonant Festival vindt dit jaar voor het eerst plaats, en dat in maar liefst 4 clubs in Antwerpen. En daar hebben ze niet de minste namen voor kunnen strikken. Onder de 150 dj's en liveacts die zullen aantreden op het Dissonant Festival vind je onder andere Front 242, Ivan Smagghe, Kate Wax, Tomas Andersson, DJ Hell, T.Raumschmiere, Mason, Shameboy,Terence Fixmer, Astrix, Olivier Huteman, Hellfish, Djuma Soundsystem, Richard Bartz, The Backlash, Starski & Tonic, The Neon Judgement, Q-Ic, Sickboy, Pendulum, etc...

Exclusief voor dit festival geeft Front 242 een optreden in Hof Ter Lo. Maar ook bands als The Fuzztones en The Kids verdienen een plaats op de affiche. Van techno over breakcore naar drum 'n bass en dubstep, elektronica, progressive en breakcore, pop en rock : er is voor elk wat wils. Dissonant is met meer dan 150 DJ's & bands op vier verschillende locaties in Antwerpen meteen het grootste 'underground' indoor stadsfestival in België.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Dissonant Festival
Vrijdag 13 en zaterdag 14 april 2007, telkens vanaf 20.00u
Hof Ter Lo - Trix - Petrol - Skate Planet
Antwerpen

Meer info : www.dissonant-festival.be

16:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

10/04/2007

Tsjechische muzikale duizendpoot Ivá Bittová in Brugge en Gent

Ivá Bittová Eind deze week kan het Belgische publiek driemaal van Iva Bittová's unieke stem genieten, op 12 en 13 april in het Concertgebouw in Brugge, op 15 april in Vooruit in Gent. Deze Tsjechische muzikale duizendpoot doet nog even ons land aan voor ze zich definitief vestigt in New York.

Ivá Bittová werd in 1958 geboren in een muzikale familie en excelleerde al van jongs af aan in verschillende artistieke disciplines: als kind speelde ze viool, volgde ze balletles en acteerde ze in kindertoneelstukken. Toen ze besloot drama te studeren aan het conservatorium van Brno, liet Bittová haar viool een tijdje liggen om zich volledig op het acteren te concentreren. In het begin van de jaren tachtig werd de roep van de muziek echter te krachtig en ging ze in de leer bij violist Rudolf Státsny. Ze oogstte al snel succes in binnen- en buitenland met haar composities en haar soloperformances, waarbij ze zingt én viool speelt.
Hoewel onmiskenbaar geïnspireerd door de Slavische volkstraditie, zal tijdens haar solo-concert op donderdag blijken dat Bittová's muziek niet onder één noemer te vangen is. Met de combinatie van virtuoos vioolspel en experimentele stemtechnieken gaat de muzikante op zoek naar een maximale expressie. Wie haar al aan het werk zag, weet dat de artieste steeds een onvergetelijke performance brengt.

Vrijdag 13 april deelt Bittová het podium met het Skampa Kwartet, eveneens uit Tsjechië. Samen brengen ze - naast eigen werk van Bittová - muziek van landgenoot Leos Janácek (1854-1928). Janáceks muziek is diep doordrongen van de Slavische, meer bepaald Moravische volksmuziek. De componist was er werkelijk door gebeten en trok jarenlang onvermoeibaar naar het platteland om er de vocale traditie vast te leggen. Samen met zijn medewerkers verzamelde hij zo over een periode van veertig jaar meer dan tienduizend liederen, waarvan hij een belangrijk deel verwerkte voor zang met pianobegeleiding in bundels als Moravische Volkspoëzie in Liederen. Vladimír Godár arrangeerde deze bundel voor Bittová's stem en het Skampa Kwartet. De liedteksten handelen vrijwel allemaal - hoe kan het ook anders - over de liefde. Bittová kan haar stem optimaal inzetten om de wisselende emoties die hiermee gepaard gaan te vertolken.

Programma :
  • Leos Janácek (1854-1928), Strijkkwartet nr. 1 'Kreutzersonate' / Strijkkwartet nr. 2 'Intieme Brieven'
  • Iva Bittová (1958), Strijkkwartet 'Tarita'
  • Leos Janácek arr. Vladimír Godár (1956), Moravische volkspoëzie in liederen
Zondag 15 april staat Bittová in Vooruit. Daar deelt ze het podium met de Russische accordeoniste Evelina Petrova. Beide muzikanten hebben heel wat gemeen: zo hebben beide artiesten roots in de traditionele muziek. Toch - verrassend misschien - kennen ze elkaar niet. Vooruit gaat de uitdaging aan om deze dames aan elkaar voor te stellen en samen te laten musiceren.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ivá Bittová solo
Donderdag 12 april 2007 om 20.00u
Skampa Kwartet & Ivá Bittová
Vrijdag 13 april 2007 om 20.00u
Concertgebouw
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be, www.bittova.com , www.skampa.com en en www.leosjanacek.co.uk
--------------------------------
Iva Bittová & Evelina Petrova
Zondag 15 april 2007 om 20.00u
Kunstencentrum Vooruit - Theaterzaal
Sint-Pietersnieuwstraat 23
9000 Gent

Meer info : www.vooruit.be , www.bittova.com en www.chonyi-duo.narod.ru (Evelina Petrova)

Extra :
Iva Bittova & Evelina Petrova - a perfect match ?, Wim Wabbes op www.vooruit-exe.be, zondag 28 januari 2007
Janácek: strijkkwartetten, Jan de Kruijff op www.audio-muziek.nl, februari 2002
Zdenka Janackova, geplaatst door Luc op www.czechslovakforum.be, 25 juli 2006

Elders op Oorgetuige :
Intieme brieven, 30/09/2006

18:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

09/04/2007

M&M Music Theatre

TechnoFaustus Performance en muziektheater liggen het M&M-ensemble nauw aan het hart. De interactieve mogelijkheden met het uitgebreide automatenorkest worden ten volle benut in theatrale werken van John Cage en Moniek Darge. Componist Kris De Baerdemacker serveert tussendoor een gloednieuwe compositie voor 7 automaten. Het unieke M&M- ensemble staat opnieuw onder leiding van Godfried-Willem Raes, van wie ongetwijfeld een nieuw deel uit zijn muziekteater TechnoFaustus te zien zal zijn.
TechnoFaustus is een technische kameropera in wording voor acteurs, zangers, dansers, musici, automaten en elektronica. Het is een groots opgezet compositieprojekt waaraan Godfried-Willem Raes nu reeds bijna zeven jaar werkt, en het einde is nog lang niet in zicht... De volledige partituur is geïmplementeerd in software en hardware. Het belangrijkste deel van het decor wordt gevormd door de vele muziekautomaten en robots waarmee de musici en dansers interageren. Daarbij maken ze gebruik van zowat alle geavanceerde gesture- en audio-interfaces die bij Logos in de loop der jaren werden ontwikkeld : radar- en sonarsystemen, diverse types sensoren en contactmicrofoons, trillingstransducers, DSP-gesteunde audio analysers...

Tijd en plaats van het gebeuren :

M&M 'Music Theatre'
Woensdag 11 april 2007 om 20.00u
Logos Tetraeder,
Bomastraat 26
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

18:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

08/04/2007

Ciclic : False Time - Slow Memory

Ciclic : False Time - Slow Memory Ciclic is een Gents collectief dat maandelijks een improvisatieconcert organiseert en daarvan een cd uitbrengt. Het zijn fris van de lever improconcerten. De muzikanten Giovanni Barcella, Eli Van de Vondel, Erik Rottiers en Bart Maris vormen de kern van Ciclic en per concert nodigen ze gastmuzikanten en -performers uit om mee samen te werken. Dat levert doorgaans heel boeiende combinaties op. In muziek zijn er stijlen, gewoontes, manieren.
In april trekt Ciclic weer de boer op. Hun derde doortocht in Vooruit is het ondertussen. Voorheen maakten ze het mooie weer met onder meer Dick van der Harst, Geoffrey Burton en Manolo Cabras. Deze keer nodigen Eli Van de Vondel en Giovanni Barcella van CiCliC het muzikale geweld van Jeroen Van Herzeele en Younes Zarhoni uit. Samen schudden ze alle verwachtingen van zich af en vertrekken met een blanco blad.

Jeroen Van Herzeele, tenor sax
Giovanni Barcella, drums & recitatief
Younes Zarhoni, recitatief
Eli Van de Vondel,elektro-akoestiek
Erik Vermeulen, piano

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ciclic : False Time - Slow Memory
Dinsdag 10 april 2007 om 20.00u
Minardschouwburg
Walpoortstraat 15
9000 Gent

Meer info : www.minard.be, www.vooruit.be en www.ciclic-records.org

Elders op Oorgetuige:
Ciclic : Slijpmiddel is structuur, 06/03/2007
Elk 'voor altijd' heet in het begin 'vandaag', 22/01/2007
Adervacht : improvisatie is hoogste vorm van compositie, 09/08/2006
CiCliC zoekt muzikale wormholes, 06/07/2006

19:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

05/04/2007

Passietijd op Klara

Passie Op 29 maart gaf het Vlaams Radio Koor o.l.v. Timo Nuoranne een passieconcert in de Abdijkerk in Grimbergen. Geen beter moment dan Pasen om het lijden van Christus te herdenken met beklijvende muziek van vroeger en nu. Het Vlaams Radio Koor koos echter niet voor een traditioneel passieconcert, maar combineerde het beroemde 'Miserere' van Gregorio Allegri uit de barok met koormuziek van Poulenc en met hedendaagse Scandinavische muziek. Vandaag kun je dit cocert integraal herbeluisteren op Klara.

Klara : Ludwig, donderdag 5 april 2007 van 14.05 u tot 17.00 u, De passie van het Vlaams Radio Koor om 15.30 u
www.klara.be

Op Goede Vrijdag brengt Orlando 'Het passieverhaal volgens Mattheüs' van de Vlaamse componist Norbert Rosseau (1907-1975) dit jaar precies 100 jaar geleden werd geboren. Zijn Matteuspassie is een indrukwekkend werk en behoort ongetwijfeld tot de beste vocale muziek op Nederlandstalige tekst. Ze is opgedeeld in een aantal koormotetten. Uitvoerders zijn het Goeyvaerts Consort o.l.v. Marc Michael De Smet en Roger Deruwe, orgel.
En voor wie het nog eens live wil meemaken : donderdag en vrijdag brengt het Goeyvaerts Consort de Matteuspassie van Norbert Rosseau in combinatie met Francis Poulencs ' 4 Motets pour un temps de pénitence'.

Klara : Orlando, vrijdag 6 april 2007 van 19.15 u tot 22.00 u
www.klara.be

Elders op Oorgetuige :
Het passieverhaal volgens Mattheus, 03/04/2007
VRK combineert Italiaanse barok met hedendaagse Scandinavische muziek, 24/03/2007

10:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

04/04/2007

Contrast Clarinettrio brengt Bartók en Stravinsky

Contrast Clarinettrio Pianiste Barbara Baltussen, violist Pieter Jansen en klarinettiste Evy Van Dongen vormen samen het Contrast Clarinettrio. Vrijdag geven ze in Sint-Niklaas een concert met op het programma werk Bartók en Stravinsky.

Stravinsky schreeft "L'Histoire du Soldat" in 1918 tijdens zijn balingschap in Zwitserland na zijn ontmoeting met schrijver C. F. Ramuz. Voor beide kunstenaars geldt dat er geld verdiend moet worden, want de contacten met hun uitgeverijen zijn door de oorlog afgesneden. Het idee ontstaat voor een kleine muziektheatervoorstelling, met het verhaal van een oud Russisch volkssprookje. Creativiteit en economische noodzaak leveren een prachtig werk op: L'Histoire du Soldat. Stravinsky ontwikkelt een nieuw geluid met een bonte mix van muziekstijlen, van barok contrapunt tot jazz. Het verhaal van L'Histoire du Soldat is een variant op de oeroude Faust-vertelling. De Russische variant gaat over een soldaat op weg naar huis die zijn ziel aan de duivel verkoopt in ruil voor rijkdom: een verhaal over een individu dat op een moment van grote zwakte verleid wordt en merkt dat er geen weg terug meer is. De weg naar het verleden is afgesneden, er is alleen een weg vooruit. Tijdens dit concert wordt de versie voor viool, klarinet en piano te gehore gebracht.

In Bartóks Contrasten (1938) speelt de idee van tegenstellingen een cruciale rol. 'Contrast' betekent niet uitsluitend de tegenstelling tussen melodische lijnen en slagstoten, maar vooral ook de intrinsieke 'sonore' tegenstellingen tussen de verschillende instrumenten. Bartók, die nooit eerder een kamermuziekwerk met een blaasinstrument geschreven had - en die het in 1938 ook maar deed omdat het hem gevraagd werd door de vermaarde klarinettist Benny Goodman - ging uit van natuurlijke klankverschillen, die hij zelf aanscherpte. De piano blijft daarbij eerder op de achtergrond, maar de viool en de klarinet trekken alle speelregisters open. De viool wordt ook 'anders' gestemd, precies om heel ongewone klankeffecten te kunnen opwekken. Het gebruik van de klarinet is eveneens rijk geschakeerd: vooral de bijzondere eigenschap van het instrument om op zichzelf reeds grote contrasten te generen binnen een miniem tijdsbestek wordt sterk benut. Toch zijn al deze contrasten meer dan een doel op zich: Bartók heeft immers een compositie uitgebouwd die doorheen de contrasten een grote coherentie genereert, waarin trouwens ook speel- en luistervreugde worden verenigd.

Programma :
  • Igor Stravinsky, uit "L'Histoire du soldat"
  • Béla Bartók, Hongaarse volksliederen en 'Contrasts' voor viool, piano en klarinet
Tijd en plaats van het gebeuren :

Contrast Clarinettrio
Vrijdag 6 april 2007 om 20.00u

CC Sint-Niklaas
Salons voor Schone Kunsten
Stationsstraat 85
9100 Sint-Niklaas

Meer info : www.ccsint-niklaas.be,

Extra :
Igor Stravinsky op www.maurice-abravanel.com
'Béla Bartók: veel meer dan een folklorist' en 'Béla Bartók en de fonograaf', Jan de Kruijff op www.audio-muziek.nl, december 2006

Elders op Oorgetuige :
Tijd, eeuwigheid en andere contrasten, 9/10/2006
Bartók : Improvisaties op Hongaarse Boerenliederen, 2/09/2006

19:50 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook