04/05/2007

Gratis naar wereldpremière Dubbelconcertino in Brugge

Dubbelconcertino: Jan Kuijken en Marlies Heuer Tijdens het laatste Openbaar Domein van dit seizoen in het Brugse Concertgebouw gaat Dubbelconcertino van Jan Kuijken en Marlies Heuer, een productie van LOD, in première. Deze creatie is een vervolg op het Concertino voor Cello & Speakers uit 2006, waarin de cello een dialoog aangaat met een vooraf opgenomen geluidsband met stemfragmenten. Nu is het dus de actrice- Marlies Heuer - die het gesprek met de geluidsband en de speakers aangaat. Beide concertino's, die elk ongeveer een half uur duren, worden samen geperesenteerd met een pauze tussenin. Na het succes van 'Concertino voor Cello en Speakers' - een improvisatieconcert waarbij Jan Kuijken op cello live improviseerde bovenop lagen vooraf opgenomen muziek die uit verschillende speakers weerklonk - tijdens de laatste editie van het Happy New Ears festival, kon een vervolg moeilijk uitblijven. De dialoog tussen cello en speakers wordt nu aangevuld met een dialoog tussen stem en speakers.

Dubbelconcertino, dat zijn twee composities. Eén voor actrice en speakers, en één voor cello en speakers. De actrice heeft haar tekst en haar handelingen. De cellist heeft zijn muziek en zijn instrument. Beiden worden omringd door zes speakers, waarmee ze een dialoog aangaan. De actrice, Marlies Heuer, bouwt haar verhaal met behulp van vooraf opgenomen geluiden, flarden muziek, en haar stem. De speakers omringen haar, dagen haar uit en storen haar. De cellist, Jan Kuijken, improviseert op verschillende lagen muziek van zijn cello die uit de speakers weerklinken. Op die manier wordt ook hij omringd, uitgedaagd, verstoord door een eigen 'orkest' van vooraf opgenomen muziek.

De composities worden los van elkaar gespeeld. Het zijn twee afzonderlijke verhalen, verteld vanuit eenzelfde vorm. De actrice speelt met het verhaal 'De Atlantische Man' van Marguerite Duras, de cellist heeft geen verhaal. Hij heeft zijn twee cello's, een akoestische en een elektrische, en zijn muziek. Het procédé van beide Concertino's is vergelijkbaar. Waar Jan Kuijken opgenomen muziek en live improvisatie combineert, onderzoekt Marlies Heuer de muzikaliteit van taal en woorden, door een 'woordcompositie' te brengen bovenop vooraf opgenomen klankfragmenten: omgevingsgeluiden, muziek, en haar eigen stem. Woord en muziek zijn sterk verschillende 'talen' - waar Jan Kuijken een woordeloos muzikaal verhaal vertelt, baseert Marlies Heuer zich op 'De Atlantische Man': een verhaal over hoe een vrouw afscheid neemt van haar geliefde door hem op film vast te leggen.

Beide delen staan los van elkaar en kunnen in principe afzonderlijk worden opgevoerd. Het eerste Concertino, dat al enkele opvoeringen eind vorig jaar achter de rug heeft, gaat volgend seizoen 'alleen' op tournee in het buitenland. Ook het Dubbelconcertino zal uiteraard blijven touren.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Jan Kuijken en Marlies Heuer : Dubbelconcertino 'voor cello & speakers' en 'voor actrice & speakers'
Zondag 6 mei 2007 vanaf 14.00 u
(wereldpremière)
Concertgebouw - Studio 1
't Zand 34
8000 Brugge
------------------------------
Vrijdag 8 en zaterdag 9 juni 2007 om 20.30 u
KC nOna (Mechelen)
Begijnenstraat 18
2800 Mechelen

Meer info : www.concertgebouw.be, www.nona.be en www.lod.be

Elders op Oorgetuige:
Twee hoogtepunten op laatste Openbaar Domein van dit seizoen, 3/05/2007
Spotting geeft muziek terug aan de vogels en Jan Kuijken in dialoog tussen structuur en vrijheid, 23/09/2006

15:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Eerste vrouwelijke hafa-dirigenten organiseren hafa-dag in deSingel

Christel Verrydt en Marloes Deene Zondag kan je in deSingel en in en de gebouwen van het Antwerpse Conservatorium terecht voor een themadag rond Hafa (Harmonie/Fanfare). Op het programma staan een masterclass hafa-directie, een lezing, een hafa-workshop en een concert. De organisatie is een eindproject van twee laatstejaarsstudenten hafa-directie aan het Conservatorium van Antwerpen.

Tot voor kort vond je geen vrouwelijke studenten in de opleiding Harmonie- en Fanfaredirectie. Laatstejaarsstudenten aan het conservatorium Marloes Deene en Christel Verrydt hebben daar voorgoed verandering in gebracht. Zij studeren - als eerste vrouwen aan het conservatorium van Antwerpen - weldra af als dirigent.
Dit kan Gynaika uiteraard niet onopgemerkt laten voorbijgaan. Gynaika vzw - een culturele vereniging die het principe van gelijke kansen verdedigt - voorziet een lezing over vrouwelijke componisten, door Nadia Dhondt. Werk van vrouwelijke componisten wordt zeer zelden uitgevoerd en vinden we amper terug in de concertbrochures. Daarom wil Gynaika het grote publiek laten kennismaken met een aantal vrouwelijke componisten, omdat zij evenveel recht hebben op erkenning dan hun mannelijke collega's. Tijdens de lezing wordt een aantal vrouwen via een korte biografie en één of meer luisterfragmenten voorgesteld. De luisterfragmenten worden zodanig ingeleid, dat het voor iedereen mogelijk is ervan te genieten. Tevens worden uitspraken van tijdgenoten en historici aangehaald, op deze manier wordt het mogelijk deze muziek naar waarde te schatten.

Programma hafadag
  • 13.30 u - 17.00 u : Masterclass hafa-directie door dirigent/docent Jan Cober
  • 13.30 u - 15.15 u : : Lezing door vzw Gynaika omtrent vrouwelijke componisten en dirigenten
  • 16.00 u - 18.00 u : workshop 'compositietechnieken' door Jan Van der Roost
  • 18.30 u - 19.30 u : Lezing door Bert Appermont
  • 20.00 u : Eindexamen hafa-directie van het Conservatorium Antwerpen. Tijdens dit concert zullen de drie laatstejaarsstudenten van docent Dirk de Caluwe het Harmonieorkest van het Conservatorium Antwerpen dirigeren.
Concertprogramma
  • Bert Appermont, Egmont (dirigent: Christel Verrydt)
  • Robert W. Schmidt , The Divine Comedy (dirigent: Kurt Neven)
  • Bert Appermont, Gilgamesh, Symphony nr. 1 (dirigent: Marloes Deene)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Hafa-dag
Zondag 6 mei 2007 vanaf 13.30 u

deSingel - Blauwe Zaal  / Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium Antwerpen
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.arsdirigentis.be, www.conservatorium.be en www.gynaika.be

Extra : Jan Van der Roost op www.arts.kuleuven.be/matrix

08:15 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

03/05/2007

Twee hoogtepunten op laatste Openbaar Domein van dit seizoen

Jan kuijken, Marlies Heuer en Claire Chevallier Op de eerste zondag van de maanden november, januari, maart, april en mei gooit het Brugse Concertgebouw zijn deuren open voor jong en oud. Er zijn films, concerten, lezingen, tentoonstellingen, performances en andere activiteiten, met telkens een afsluitend concert om 17.00 u.

Het laatste Openbaar Domein van dit seizoen belooft interessant en bijzonder te worden, met zeker al twee hoogtepunten: om 14.00 u kan het publiek gratis naar de wereldpremière van het Dubbelconcertino van Jan Kuijken en Marlies Heuer, een productie van LOD. Deze creatie is een vervolg op het Concertino voor Cello & Speakers uit 2006, waarin de cello een dialoog aangaat met een vooraf opgenomen geluidsband met stemfragmenten. Nu is het dus de actrice- Marlies Heuer - die het gesprek met de geluidsband en de speakers aangaat. Beide concertino's, die elk ongeveer een half uur duren, worden samen geperesenteerd met een pauze tussenin. En om 17.00 u brengt orkest-in-residentie Anima Eterna een romantisch Mendelssohn programma  met Jos Van Immerseel en Claire Chevallier aan de vleugel(s).

Programma : Kamermuziekzaal
  • 11.00 u - 15.45 u : doorlopend korte dansfilms van Marc Vanrunxt/Robert Cash
  • 16.15 u - 16.45u : inleiding bij het Anima Eterna Concert
Concertzaal
  • 11.30 u - 12.30 u : Claire Chevallier solo op Erard vleugel
  • 14.00 u -15.00 u : Open repetitie Anima Eterna
  • 15.00 u -15.30 u : Instrumentenvoorstelling 'Ophicleïde'
  • 17.00 u : Concert van Anima Eterna met Claire Chevallier en Jos Van Immerseel aan de piano('s): Mendelssohn
Studio 1
  • 14.00 u: Wereldcreatie van "Dubbelconcertino 'voor cello & speakers' en 'voor actrice & speakers' (met pauze ertussen). Productie van LOD, met Jan kuijken (cello's) en Marlies Heuer (actrice)
Salon foyer parterre
  • Doorlopend documentaire over repetitieproces van vijfde symfonie van Mendelssohn door Anima Eterna - dezelfde symfonie die ook in het concert om 17.00 u wordt gespeeld
Tijd en plaats van het gebeuren :

Openbaar Domein Mei
Zondag 6 mei 2007 vanaf 11.00 u

Concertgebouw
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be

Meer info over "Dubbelconcertino" volgt later.

18:01 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Rachmaninov meets Ravel

Thomas Adès Deze week brengt het Vlaams Radio Orkest tijdgenoten Maurice Ravel en Sergei Rachmaninov bij elkaar. Hoofdmoten van het concert zijn het magnifieke Pianoconcerto in G-groot van Maurice Ravel en voor één keer niet een pianoconcerto van Rachmaninov maar wel een symfonie - en dan nog wel zijn beste: Symfonie nr 2 in e-klein. Ravels concerto blinkt uit in het sprankelende en fijngevoetige, Rachmaninovs symfonie in het warme, immens liefdevolle, soms hartstochtelijk meesLepende, volgens sommigen zelfs bijna erotische ondanks haar ietwat sombere, bijwijlen dreigende ondertoon. Beide werken word en voorafgegaan door '... but all shall be well' van de ongeveer 100 jaar jongere Thomas Adès.

Om te beginnen maken we kennis met de jonge Britse componist Thomas Adès (°1971). Ook Adès kiest voor romantische gestes en ook hij mikt in de eerste plaats op het oproepen van emotie, maar hij is trefzeker, direct en een echte vakman. Adès was pas 22 toen hij "... but all shall be well" schreef en hij hanteert een opvallend oorspronkelijk idioom. Dat zit hem vooral in de melodiebouw en de instrumentatie: de verstrengelde, tonaal georiënteerde lijnen worden voortdurend 'bijgekleurd' door glissandi of toegevoegde timbres waardoor de melodieën een ietwat Oosters karakter krijgen. Ook de ontwikkeling van deze lijnen - die steeds weer stokken om dan , als het ware een treetje hoger, weer verder te gaan - is heel apart. Het stuk duurt nog geen kwartier, en lijkt daarmee voortijdig aan zijn eind te komen.

Maurice Ravel (1875-1937) componeerde zijn Pionoconcerto in G-groot omstreeks 1930. Hij schreef het gelijktijdig met zijn Concerto voor de linkerhand, de bekende opdracht van Paul Wirtgenstein, broer van de beroemde filosoof. Volgens Ravel zelf was het gelijktijdig ontwerpen en realiseren van beide pianoconcerti een interessante ervaring. Hij voegde er aan toe: "Het eerste, waarvan ik zelf de pianopartij zal spelen, is een concerto in de meest precieze zin van het woord en geschreyen in de geest van deze van Mozart en van Saint-Saëns. Ik denk inderdaad dat de muziek van een concerto opgewekt en briljant kan zijn en geen diepte of dramatische effecten hoeft te beogen. (...) 1k was eigenlijk eerst van plan dit concerto Divertissement te noemen, (...) het Concerto voor de linkerhand is nogal verschillend van karakter (...)". Ravel vroeg zelfs zijn uitgever of hij hem partituren van Mozart en Saint-Saëns kon bezorgen.
Het werk bevat ook duidelijke allusies op Baskische en Spaanse volksmuziek, en op jazz. De moeder van Ravel was van Baskische origine, en hij had nog maar pas zijn Bolero gecomponeerd. De jazzinvloed is zeker niet uniek binnen de kunstmuziek van die tijd. Ze duikt bij heel wat componisten op en was reeds aanwezig in Ravels sonate voor viool en piano in G-groot. Het middendeel van dit laatste werk draagt zelfs de titel 'Blues'.
Zoals uit bovenstaand citaat blijkt, dacht Ravel er oorspronkelijk aan de pianopartij zelf uit te voeren. Hij stortte zich zelfs op studies van Chopin en Liszt, wat op zijn leeftijd zeker geen sinecure moet zijn geweest. Vrienden overtuigden hem van dit idee af te stappen. Uiteindelijk besloot de bekende Franse pianovirtuose Marguerite Long de partij voor haar rekening te nemen. Ravel droeg het concerto aan haar op. Ze creëerde het samen met Ravel ats dirigent op 14 januari 1932 in de Salle Pleyel te Parijs. Onmiddellijk erna volgde een tournee doorheen Europa, waarin het werk heel wat succes genoot. Het Pianoconcerto in G geldt als één van Ravels meesterwerken en staat geregeld op de concertaffiches.

De Symfonie nr 2 (1908) van Sergej Rachmaninov (1873-1943) is van een totaal andere aard. Het is een zeer lang uitgesponnen werk en allesbehalve kaleidoscopisch. Twee kenmerken van Rachmaninovs muziek zijn hier treffend uitgewerkt: zijn lange, meeslepende, soms gepassioneerde melodieën en zijn gesofisticeerde manier om climaxen op te bouwen.
Het werk is veel rijker, denser en rijper dan zijn eerste symfonie uit 1895. Die werd zeer kritisch onthaald en veroorzaakte een zware depressie bij de componist. De daaropvolgende therapie leidde tot zijn beroemde tweede pianoconcerto.
Heel wat melodieën van de Symfonie nr2 zijn populair geworden of klinken althans vertrouwd in de oren. Veel minder bekend is dat vele ervan verwantschappen vertonen met het Dies Irae van de katholieke dodenmis. Zowel het Dies Irae als het cyclische waren al aanwezig in Rachmaninovs eerste symfonie en zullen ook in zijn latere oeuvre belangrijk blijven. Het eerste deel vertoont tot op zekere hoogte verwantschappen met de laatste symfonie van Tsjatkovski, de zogenaamde Pathétique. Het heeft een langzame introductie, die grotendeels gebaseerd is op bet noodlotmotto. Ook het krachtige optreden van het koper, dat naar voor komt in de doorwerking en niet stopt bij de reëxpositie, doet denken aan Tsjaikovski's Zesde.
Het derde, langzame deel is wellicht het meest persoonlijke. Een aangrijpende, typisch Rachmaninoviaanse melodie treedt er van bij de aanvang op de voorgrond. Misschien beantwoordt dit deel het best aan Rachmaninovs overtuiging dat grote muziek liefde is, 'poëzie als zuster heeft en verdriet als moeder'.
De première van deze symfonie vondt plaats op 26 januari 1908 in Sint-Petersburg. Ze werd verzorgd door de Moskouse Filharmonische Vereniging onder leiding van de componist zelf. De week nadien speelden ze het werk in Moskou, de derde opvoering vond plaats in Warschau en de vierde in Antwerpen.

Programma :
  • Thomas Adès,…but all shall be well
  • Maurice Ravel, Pianoconcerto in g
  • Sergei Rachmaninov, Symfonie nr. 2
Tijd en plaats van het gebeuren :

Vlaams Radio Orkest : Rachmaninov meets Ravel
Vrijdag 4 mei 2007 om 20.00 u

Bozar - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.vro-vrk.be
-------------------------------------
Zaterdag 5 mei 2007 om 20.00 u
De Bijloke Concertzaal
Jozef Kluyskensstraat 2
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en www.vro-vrk.be

Bron : Tekst Vlaams Radio Orkest (Rachmaninov en Ravel)

Extra :
Thomas Adès (1971 - ): Cultfiguur , Jan de Kruijff op componistenportretten1a.blogspot.com
Sergej Rachmaninov: de laatste grote romantische componist? , Rachmaninov: Symfonie nr. 2 en Ravel: Pianoconcert in G, Jan de Kruijff op www.audio-muziek.nl
Manuscript van de rommelzolder: de Tweede symfonie van Rachmaninov, Aart van der Wal op www.audio-muziek.nl, 6 november 2004

Elders op Oorgetuige :
Berliner Philharmoniker in Bozar (Thomas Adès, Tevot ), 6/03/2007

13:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Advance Democracy : muziek rond het interbellum

Vocaal Ensemble Markant Vocaal Ensemble Markant werd opgericht in de zomer van 2000 en verenigt een twintigtal getalenteerde zangers uit Herentals en de wijde omgeving, elk met zijn of haar eigen muzikale achtergrond en ervaring. Het ensemble streeft er naar een breed repertorium op te bouwen en zijn publiek elk jaar weer te verrassen en groot thematisch concert.

Met het programma 'Advance Democracy!' dompelt Markant het publiek onder in de sfeer van het Interbellum, de periode tussen de twee wereldoorlogen.
Een periode van verwarring en verdriet, van groeiend wantrouwen tot nieuwe hoop in een toekomst in strak gelid, van wulps vertier, gefnuikte vooruitgang, avant-garde en een hernieuwd waardediscours, … Een gelaagde periode gekenmerkt door een grote diversiteit, ook op muzikaal vlak.

Met het overwegend sombere Un soir de neige van Francis Poulenc evoceert het koor de 'tristesse' van de Tweede Wereldoorlog. Voor dit werk uit 1944 gebruikte Poulenc de teksten van de surrealistische dichter Paul Éluard. Diens gedichten vormen niet altijd een even logisch betoog, maar de taal is beeldrijk: de sneeuw, de kou, de dode takken… begrijpelijke metaforen voor de wanhoop en de ellende van de oorlog. Het verloren bos en de gebarsten spiegel verbeelden de vernietiging van de hoop: "…we hebben geen vuur…" In het laatste deel echter moet de mineurtonaliteit wijken voor een stralend majeur, een gepassioneerde lofzang op de hoop, de wanhoop is voorbij: Moge het gras de hemel vinden!

De absurditeit van de oorlog wordt op sublieme wijze aan de kaak gesteld in Die legende vom toten Soldat van Kurt Weill op een tekst van Bertold Brecht (1918). Brecht beschrijft de dood van een soldaat, maar doet dit vanuit een zeer ironisch standpunt. In 1929 plaatste Kurt Weill de tekst op muziek en wist in zijn typische stijl de absurditeit van de oorlog op zeer gepaste manier te verklanken. Homofoon en met amper rusten, wordt de toehoorder overrompeld door dit stuk dat na afloop beslist nog blijft nazinderen…

Advance Democracy is het titelwerk van dit concert en verwijst naar de worsteling met het democratisch gedachtegoed in het Interbellum. In deze sfeer van defaitisme, het groeiend wantrouwen tegenover de heersende politieke cultuur, kregen totalitaire ideeën en uniformen vrij spel. Advance Democracy van Benjamin Britten (op tekst van Randall Swingler) is een aanklacht tegen de Spaanse Burgeroorlog. In het werk hoor je de soldaten marcheren en de sirenes loeien, maar uiteindelijk overstemt het krachtig geloof in een ware democratie de klanken van onderdrukking. Britten werd geïnspireerd door de internationale strijd tegen de onderdrukking door de Spaanse dictator Franco en schreef meerdere stukken over dit onderwerp.

Ook hedendaagse componisten laten zich nog inspireren door het Interbellum. In het tweede deel van het programma komen componisten aan bod die gebruik maakten van teksten die tussen de twee oorlogen het licht zagen. Raymond Schroyens bijvoorbeeld die voor drie Nocturnes teruggreep naar de dichteres Alice Nahon (1896-1933). Deze drie composities zijn in een zeer romantische stijl geschreven, af en toe door dissonanten doorbroken.

Een charleston, polka of toch liever een walsje? Met Suite van Kurt Bikkembergs wordt de luchtige sfeer van de nachtclubs in het begin van de twintigste eeuw geëvoceerd. Bikkembergs, die dit aanstekelijke werk schreef voor het vocaal kwartet Consonanza, baseerde zich op de gedichten van de flamboyante Paul van Ostaijen.

Tot slot brengt het Vocaal Ensemble Markant de compositie Two days in a life van Yvan Vander Sanden. De componist gebruikt teksten van James Joyce en Virginia Woolf. Geïnspireerd door het onderzoekswerk van Sigmund Freud, is voor beide schrijvers de gedachtestroom heel belangrijk. In het slot van de Ulysses van Joyce zijn dat de wervelende gedachten van een jong meisje, terwijl Virginia Woolf de twijfels van een oudere vrouw beschrijft in Mrs. Dalloway.

Programma :
  • Francis Poulenc, Un soir de neige
  • Kurt Weill, Die legende vom toten Soldat
  • Benjamin Britten, Advance Democracy
  • Raymond Schroyens, Drie Nocturnes
  • Kurt Bikkembergs, Suite
  • Yvan Vander Sanden, Two days in a life
Tijd en plaats van het gebeuren :

Vocaal Ensemble Markant o.l.v. Inge Feyen : Advance Democracy!
Vrijdag 4 mei 2007 om 20.30 u

Elzenhof
Nieuwland 3
3200 Aarschot
-------------------
Dinsdag 8 mei 2007 om 20.30 u
St.Jan De Doperkerk
Groot Begijnhof
3000 Leuven

Meer info : www.markrant.be en www.kurtbikkembergs.be

Kurt Bikkembergs en Raymond Schroyens op www.arts.kuleuven.be/matrix

08:01 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

02/05/2007

Dubbele hommage voor Alban Berg Kwartet

Thomas Kakuska Donderdag brengt het beroemde Alban Berg Quartet met Haydn, Rihm en Beethoven hulde aan hun altviolist Thomas Kakuska, die in 2005 overleed. De compositie die Wolfgang Rihm te zijner nagedachtenis schreef, staat centraal in deze concerttournee. Als gereputeerd pedagoog heeft Thomas Kakuska talrijke masterclasses in Brussel verzorgd. Het belooft dus een emotionele avond te worden, met behalve Rihms eerbetoon ook meesterwerken van Haydn en Beethoven. Een afscheidsgroet vooraleer het kwartet volgend seizoen zelf afscheid neemt.

Het Alban Berg Quartet kwartet behoort, hoewel niet meer in de oorspronkelijke bezetting door de tragische dood van altviolist Thomas Kakuska in juli 2005, nog steeds tot de absolute wereldtop. Isabel Charisius nam de plaats van haar leermeester in en speciaal voor het Alban Berg Quartet en voor Kakuska schreef Wolfgang Rihm het aangrijpende 'Grave in Memoriam Thomas Kakuska', dat op 20 februari 2006 voor het eerst in ons land werd uitgevoerd. De in 1952 in Karlsruhe geboren Wolfgang Rihm behoort tot de belangrijkste en productiefste componisten van onze tijd. In zijn werken voor de verschillende bezettingen - symfonieën, opera's, piano- en kamermuziek - ontwikkelde Rihm een heel karakteristieke, expressieve persoonlijkheidsstijl die fundamenteel verschilt van de avant-gardestromingen van de jaren vijftig en zestig.
Het nieuwe werk van Rihm wordt gekoppeld aan de eerste meester van het strijkkwartet, Haydn, én aan één van de absolute hoogtepunten van de strijkkwartetliteratuur: de Grosse Fuge van Beethoven.

Programma :
  • Joseph Haydn, Strijkkwartet in D, op. 20/4, Hob. III:34
  • Wolfgang Rihm, Grave (in memoriam Thomas Kakuska)
  • Ludwig van Beethoven, Strijkkwartet nr. 13, op. 130 & Grosse Fuge op. 133
Tijd en plaats van het gebeuren :

Alban Berg Quartett : Haydn, Rihm en Beethoven
Donderdag 3 mei 2007 om 20.00 u
(Inleiding door Yves Knockaert om 19.30 u)
Bozar - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be

Extra : Wolfgang Rihm: geen minimalistisch gemurmel of neosensibiliteit, Jan de Kruijff op www.audio-muziek.nl, augustus 2001

Elders op Oorgetuige :
"I am a mistake" : Avant-première van de Wolfgang Rihms muziek voor de voorstelling van Jan Fabre, 29/09/2006
Wolfgang Rihm : schoonheid hoeft niet mooi te zijn, 2/05/2006

17:01 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

From safety to where ?

Richard T. Walker, suCCessiVe inConCeiVable eVents 'From safety to where' verzamelt video's en audiovisuele installaties waarin driften en zintuigen een hoofdrol spelen, waarin de natuur je wereld overhoop haalt of het verloren stukje in de puzzel is dat alles doet kloppen, waarin geweld een katalysator kan zijn en muziek zalf op de ziel. De tentoonstelling neemt je mee naar de ontruimde gebieden rondom Tsjernobyl, een artificieel park, een romantische ruïne en een stad pal bovenop een breuklijn. Komt er een katharsis of blijft de spanning zich eindeloos opbouwen? From safety to where vertelt over onze falende pogingen om rust te vinden.

7 minutes van de Canadees Jeremy Shaw is een rauw, nostalgisch moment, vastgelegd op video 8 in 1995. Op een party gaan twee tienermeisjes op de vuist. Shaw filmt in slow motion en koppelt de beelden aan een nummer van zijn muziekproject Circlesquare. Zo maakt hij een dramatische hercontextualisering van het voorval. De tekst van het nummer gaat over de constante angst voor aardbevingen in een stad die pal bovenop een breuklijn ligt.

In Orgia va de Zweed Lars Nilsson toont ons een parkplein naast een onafgewerkt winkelcentrum of oude ruïnes. Een tableau van alledaagse scenes: enkele jongens spelen met een bal, een groepje tieners maakt ruzie, een dakloze verkoopt krantjes. De enige scene die verschilt van de andere, maar er teglijkertijd in opgaat, is een orgie. De video heeft geen begin of einde, de scenes worden tot in de oneindigheid herhaald. In Orgia is een verhaal op film dat de allegorische structuur van de klassieke schilderkunst gebruikt.

In 2006 maakte de Britse videokuntenaar Richard T. Walker 'suCCessiVe inConCeiVable eVents'. Walker gaat zitten in een adembenemend landschap, zijn rug naar de kijker gekeerd, en start een intieme conversatie met de natuur. Wanneer hij geconfronteerd wordt met de weigering van die natuur om zijn aanwezigheid te erkennen, voelt hij een enorm tekort aan warmte en troost, en uiteindelijk de afwezigheid van elk mogelijk contact...

Aion neemt 4 verlaten ruimtes in de ontruimde gebieden rondom Tsjernobyl als vertrekpunt voor een audiovisuele verkenning van tijd, afwezigheid en verandering in een omgeving vol onzichtbaar en onhoorbaar gevaar. De Deen Jacob Kirkegaard nam het geluid van een ruimte op, speelde het af en registreerde het opnieuw. Een proces dat hij tot 10 maal toe herhaalde. Ook op zijn beeldmateriaal van 2 van de 4 ruimtes paste hij dat procédé toe. Op de beelden van de overige 2 ruimtes liet hij videofeedback los om het beeld te onder- of overbelichten.

Aernoudt Jacobs, Phantom Melodies De geluidsinstallatie van Aernoudt Jacobs 'Phantom Melodies' onderzoekt de ruimtelijkheid van geluiden met luidsprekers die iedereen een individuele akoestische ervaring bezorgen. Veldopnames uit het Amazonewoud worden via roterende luidsprekers als een ruimtelijk, bijna tastbaar gegeven ge(re)construeerd in de ruimte.
'Phantom Melodies' is het gevolg van een uitzonderlijke ervaring van de kunstenaar tijdens een reis in India. Aan een broedplaats van kraanvogels in Khichan trachtte hij het geluid van duizenden, opvliegende vogels te registreren. Ter plaatse was het één van de meest efemere en onbestendige geluiden die hij ooit gehoord had. De kunstenaar zelf omschrijft het als een uitermate ‘horizontaal’ geluid, dat een sonoor deken leek te vormen over een groot gebied. Maar wanneer hij achteraf zijn opnamen beluisterde, moest hij vaststellen dat die niet in overeenstemming waren met zijn ervaring ter plaatse. Dit zette hem aan het denken over de ruimtelijkheid van klanken en hij voerde een onderzoek naar de dynamische verspreiding van geluiden.
De installatie 'Phantom Melodies' vormt het voorlopige resultaat van dat onderzoek. Ze bestaat uit een aantal door Jacobs zelf ontworpen en gebouwde luidsprekers. Die luidsprekers roteren op statieven en zijn dubbelzijdig; de rotatiesnelheid en de draairichting zijn computergestuurd. Het publiek kan vrij rondlopen in de ruimte met de luidsprekers. De klemtoon ligt niet op de gedeelde ervaring (zoals bij de opvoering van een muziekstuk voor een publiek in een concertzaal), maar op de individuele perceptie, uitgelokt door het feit dat de klankassociaties die ontstaan op geen enkel punt in de ruimte hetzelfde zijn. Voorts wil Jacobs op die manier de vraag stellen of klank los kan worden gemaakt van de geluidsbron, door middel van beweging, psycho-akoestiek en reflectie.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Courtisane Festival : From safety to where
Donderdag 3 mei 2007 van 19.00 u tot 24.00 u
Vrijdag 4 tot zondag 6 mei 2007 van 13.00 u tot 24.00 u
Kunstencentrum Vooruit

Balzaal - Studio's Theaterzaal
Sint-Pietersnieuwstraat 23
9000 Gent

Meer info: www.vooruit.be, www.courtisane.be, myspace.com/jacobkirkegaard, www.tmrx.org en myspace.com/aernoudtjacobs

Review : Jacob Kirkegaard - 4 Rooms. Stilte tot de tiende macht, Thijs Menting op www.kindamuzik.net, 26 oktober 2006

Elders op Oorgetuige :
Courtisane zoekt raakvlakken met beeldende kunst, performance en muziek, 29/04/2007
Jacob Kirkegaard : Four Rooms, 28/03/2007

10:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Give music a chance : The Exchange

The Exchange Music Fund is een organisatie die materiële steun biedt aan jonge muzikanten en muziekscholen in ontwikkelingslanden en conflictgebieden. Het verzamelt instrumenten, laat die in orde brengen, en bezorgt ze ter plaatse. Op donderdag 3 mei organiseert Music Fund een concert- en filmavond in aanwezigheid van Koningin Paola. Eerst speelt de Palestijns-Israëlische pianist Saleem Abboud Ashkar muziek van Brahms en Beethoven, daarna volgt de wereldpremière van 'L'Échange', een documentaire van Fred Demolder en Marc Temmerman over de projecten van Music Fund en het Ictus Ensemble in het Midden-Oosten. De opbrengst van de avond gaat naar de lopende projecten van Music Fund in het Midden-Oosten en Afrika.

'L'échange' is een road movie over de actie van Music Fund in de Palestijnse gebieden. De documentaire volgt initiatiefnemer Lukas Pairon en pianohersteller Pol De Winter tijdens de eerste actie van Music Fund, in de winter van 2006 toen ze met een volgeladen vrachtwagen de ingezamelde instrumeten zelf ter plekke afleverden. We volgens hen door Gaza, Nablus, Ramallah (Palestina) en Tel Aviv, Mizra en Nazareth (Israel). Vertrekpunt en rode draad door deze film zijn de stages en masterclasses die muzikanten van het Ictus ensemble voor hedendaagse muziek - waarvan Lukas Pairon directeur is - sinds 2002 geven in deze regio, en de verdeling van de muziekinstrumenten aan de lokale muziekscholen.
De film is geen promotiefilm geworden - de initiatiefnemers zelf komen nauwelijks in beeld - maar een artistieke roadmovie waarbij de klemtoon in eerste instantie ligt op de menselijke kant van de actie. We ontmoeten kinderen, ouders en leraars die vertellen over de muziek die ze spelen, ondanks de moeilijkheden waarmee ze elke dag kampen vanwege de conflicten en de bezetting. 'L'échange' is een authentieke en oprechte getuigenis van hoe muziek wel degelijk het verschil kan maken. Muziek biedt een uitweg, een alternatief voor het geweld en de uitzichtloze situatie. Of zoals Duabis Abboud Ashkar, een pianoleraar in Nazareth, het zo treffend verwoordt : "Muziek kan een nieuwe toekomst helpen opbouwen".

Programma :
  • Johannes Brahms, Fantasien, Opus 116
    Saleem Abboud Ashkar, piano
  • Ludwig van Beethoven, Sonate voor piano en cello, Opus 69
    Saleem Abboud Ashkar, piano en François Deppe, cello
  • L'échange, film van Fred Demolder en Marc Temmerman over de projecten van Music Fund en het Ictus Ensemble in het Midden-Oosten (wereldpremière)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Give Music a Chance : The Exchange
Donderdag 3 mei 2007 om 20.00 u
Flagey - Studio 4
H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.flagey.be, www.musicfund.be, www.ictus.be

Elders op Oorgetuige :
Ictus en Music Fund in het Midden Oosten, 28/12/2006
Meer dan 300 muziekinstrumenten voor het Midden-Oosten, 5/12/2006
Muziek als instrument van ontwikkeling, 30/10/2006

00:20 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

01/05/2007

Legendarische violist Malcolm Goldstein en percussionist Matthias Kaul in Logos

Matthias Kaul "No concepts, just playing" , meer wilden de uitvoerders niet kwijt over dit concert. Bij een andere muzikant zou je daardoor afwachtend reageren maar de legendarische violist en improvisator Malcolm Goldstein zorgt gegarandeerd voor vuurwerk op het podium, zeker als hij bijgestaan wordt door de al even virtuoze en inventieve percussionist Matthias Kaul.

Matthias Kaul begon zijn muziekcarrière als drummer in rock- en jazzbands. Hij studeerde slagwerk aan de Hamburg Musikhochschule, kreeg diverse beurzen en vervolmaakte zich tot solo-percussionist. Als componist is hij autodidact. Hij werkte samen met John Zorn, David Moss, Carla Bley, Malcolm Goldstein, Mauricio Kagel, Hans Werner Henze, Vinko Globokar en Joachim Hespos en heeft verschillende concerttournees ondernomen die hem naar alle uithoeken van de wereld brachten.

Malcolm Goldstein is als componist/violist sinds de vroege jaren '60 aktief in de New Yorkse nieuwe muziek- en dansscène. Hij richtte mee het Tone Roads Ensemble op en werkt mee in het Judson Dance Theatre, het New York Festival of the Avant Garde en de Experimental Intermedia Foundation. Sindsdien heeft hij talrijke concerten gebracht in Noord-Amerika en Europa. Vooral zijn "soundings" improvisaties brachten hem internationale faam. Hij publiceerde ook heel wat artikels over improvisatie en hij is de auteur van het boek Sounding the Full Circle.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Malcolm Goldstein & Matthias Kaul
Donderdag 3 mei 2007 om 20.00 u

Logos Tetraeder
Bomastraat 26
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org, www.matthiaskaul.de en www.philmultic.com/artists/goldstein

10:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

30/04/2007

RAUM: een choreografie van Marc Vanrunxt op muziek van Morton Feldman

Raum Marc Vanrunxt en Champ d'Action duiken opnieuw onder in de muzikale wereld van Morton Feldman. Na het kleinschalige en intimistische 'Last pieces', een vederlicht duet voor een danseres en een pianist, baseert de voorstelling RAUM zich op Feldmans eerder monumentale werk. De combinatie van Patterns in a Chromatic Field (voor piano en cello) en Crippled Symmetry (voor fluit, piano en klokkenspel), opent een breed meanderend muzikaal universum dat ruim drie uur bestrijkt. Terwijl helderheid en gestrengheid in het eerste concertdeel een spanningsveld creëren tussen chaos en monotonie, staan voortdurende verandering en transformatie centraal in het tweede deel. Choreografie en scenografie spruiten voort uit een intensieve muzikale beluistering. Dans en muziek zijn op gelijke voet aanwezig, als dragers van ruimte en tijd.

Marc Vanrunxt (Kunst/werk) maakte al vaker gebruik van de trage, gecondenseerde muziek van de Amerikaanse componist Morton Feldman, die fascineert door haar evenwicht tussen extreme eenvoud en complexiteit. Na de geslaagde samenwerking tussen Champ d'Action en Marc Vanrunxt rond Last Pieces, gaan beiden opnieuw de uitdaging aan om te werken met muziek van Feldman. Centraal in deze productie staat het begrip 'tijd'. Tijd en ruimte 'an sich', maar zeker niet leeg of kaal: dynamiek, verschil en transformatie kunnen beide dimensies tastbaar maken.
Het stuk Patterns in a Chromatic Field (80') voor cello en piano wordt naast Crippled Symmetry (90') voor fluit, piano en percussie geplaatst. In deze stukken worden de grenzen van de muziek afgetast. Niet de pijngrens van wat muzikaal draaglijk is, maar de prozaïsche grenzen met performance, theater, hard labeur - het is véél moeilijker urenlang pianissimo te spelen, zoals Feldman het zo graag had, dan ongenuanceerd fortissimo. Rond de musici kristalliseert de wolk van geluid, licht, beeld, beweging, de efemere dans van de elementen, sterrenstof - het huis van Morton Feldmans late kwartetten. Naast zijn vaste scenograaf Koenraad Dedobbeleer nodigde Vanrunxt ook beeldend kunstenaar Kristof Van Gestel uit. Beide installatie-kunstenaars gaan een dialoog aan waarin ook de muziek, de dansers en het publiek betrokken worden.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Marc Vanrunxt/ Champ d'Action : RAUM
Woensdag 2 mei 2007 om 20.00 u
(Inleiding om 19.15 u)
Concertgebouw
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be, www.champdaction.be en www.kunst-werk.be

Elders op Oorgetuige :
Raum : bezwerend universum waaruit het moeizaam ontwaken is, 23/01/2007
Naar aanleiding van de première van Raum op 8 en 9 december 2006 in het Kaaitheater in Brussel, versheen er hier een uitgebreide aankondiging onder de titel 'Raum : een samenzwering van muziek, dans en scenografie' (6/12/2006)
Last Pieces : cocktail van hedendaagse dans en muziek, 29/05/2006
Percussieconcert met verrassende instrumenten en spectaculaire klanken (Morton Feldman), 29/11/2006

Extra :
'Het onmerkbare merkbaar maken. Marc Vanrunxt en Champ d'Action creëren met "Raum" een bezwerende staat van zijn', Daniëlle de Regt, De Standaard, 11 december 2006 - dit artikel staat ook integraal op www.champdaction.be
"Marc Vanrunxt" door Myriam Van Imschoot, Kritisch Theaterlexicon, VTI, 1997 (pdf)
Morton Feldman Texts: Essays and Articles on MF and his music
Morton Feldman op UbuWeb Sound

18:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook