01/06/2007

Neues Rheinisches Kammerorchester opent Basilica-Festival van Vlaanderen

Arvo Pärt Tijdens het openingsweekend van Basilica-Festival van Vlaanderen kan je al onmiddellijk kennismaken met de diversiteit van het festival: jong talent, gevestigde waarden, schitterende historische locaties in Haspengouw, het zit er allemaal in. Vrijdag treedt het Neues Rheinisches Kammerorchester aan, dat 50 jaar geleden mee het startschot gaf voor het festival. Solist is de internationaal gereputeerde pianist Jeremy Menuhin. Het programma is overwegend klassiek, met twee pianoconcerti van Mozart als 'pièce de résistance'. Uit het twintigse eeuwse repertoire staan Roemeense Volksdansen van Bela Bartok en Fratres van Arvo Pärt op het programma.

Sinds midden jaren tachtig kent de muziek van Arvo Pärt (1935 - ) een, voor levende componisten, ongekend succes. Werken als 'Passio', 'Fratres' en 'Tabula Rasa' behoren tot de best verkochte 'klassieke' muziek. Pärts klankwereld is die van het Gregoriaans, van de 'paralelle organa' van Leoninus en Perotinus uit de middeleeuwse muziek en van vroege renaissance componisten zoals Josquin Desprez. Een van de belangrijkste drijfveren in het werk van Pärt is de religieuze: de schuldbelijdenis en het lijden der mensheid. Met componisten als Kantsjeli en Gorecki, die een vergelijkbare eenvoudige structuur in hun muziek kennen, wordt hij daarom gerekend tot de voormannen van de zogenaamde nieuwe spirituele muziek.
Toch hanteerde Pärt in de eerste tien jaar van zijn componistenloopbaan ook elementen uit de heersende moderne compositietechnieken zoals het serialisme en de invloeden van John Cage. Na een jarenlange bezinning ("een zoektocht vol twijfel") schreef hij het korte repetitieve pianowerk 'Für Alina' in 1976 en veranderende zijn muziek daarmee fundamenteel. Hij begon de zogenaamde tintabulli (bel- of klok-)techniek toe te passen waarin variaties van drieklanken een hoofdrol spelen op een essentieel ander manier dan binnen de tonaliteit. In 1976 en 1977 volgden nog drie verrassende werken: 'Tabula rasa', 'Fratres' en 'Cantus in memory of Benjamin Britten'. Allemaal unieke voorbeelden van Pärts geladen minimalisme. 'Fratres' van een jaar later, is een al even somber werk, waarin een koraalachtige melodie wordt herhaald tegen een achtergrond van het gegons van een kwint. Een incidentele paukenslag ondersteept het proceskarakter van het werk en de titel suggereert iets van een kloostersfeer. Het werk was oorspronkelijk bedoeld voor het Estse ensemble voor oude muziek Hortus Musicus, maar Pärt maakte er later diverse arrangementen van.

Programma :
  • Joseph Haydn, Symfonie nr. 80 in d Hob. I:80
  • Wolfgang Amadeus Mozart, Pianoconcerto in D KV 175
  • Bela Bartok, Roemeense Volksdansen
  • Arvo Pärt, Fratres
  • Wolfgang Amadeus Mozart, Pianoconcerto in C KV 595
Basilica-Festival van Vlaanderen / Neues Rheinisches Kammerorchester
Vrijdag 1 juni 2007 om 20.30u

O.L.V.-Basiliek
Grote Markt
3700 Tongeren

Meer info : www.festivalvanvlaanderen.be en www.musik-in-koeln.de

Extra :
Arvo Pärt (1935 - ): Tintinambulist, Jan de Kruijff op componistenportretten2.blogspot.com, 19 maart 2006
The Bright Sadness of Arvo Pärt, Dale Nelson, Touchstone, maart 2002
'Béla Bartók: veel meer dan een folklorist' en 'Béla Bartók en de fonograaf', Jan de Kruijff op www.audio-muziek.nl, december 2006

Elders op Oorgetuige:
Basilica - Festival blaast 50 kaarsjes uit, 31/05/2007
Arvo Pärts Boetekanon : een memorabele ervaring, 29/11/2006

01:42 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

31/05/2007

Basilica - Festival blaast 50 kaarsjes uit

Basilica-Festival van Vlaanderen






In 1957 - precies 50 jaar geleden - startten de Basilica Concerten als een orgelfestival rond het prestigieuze Le Picardorgel van Tongeren. Reeds een jaar later werd de reeks van orgelconcerten aangevuld met een aantal kamermuziekconcerten. Van dan af ging het in stijgende lijn. Samen met partners uit Antwerpen, Brugge en Gent werd het Festival van Vlaanderen opgericht, het toonaangevende muziekfestival van Vlaanderen.
Sinds de oprichting van Basilica Concerten heeft het muzieklandschap van Limburg, Vlaanderen en de Euregio een aantal ingrijpende veranderingen ondergaan. Na een lange periode waarin het festival de enige organisator van klassieke concerten was in deze regio, dienden zich talrijke grote en minder grote organisatoren aan. Tijd dus om zich te bezinnen over de taak van het festival in deze nieuwe omgeving. Deze bezinning resulteerde in een nieuw festivalconcept met een viertal krachtlijnen : het regionale muzikale erfgoed, het historische patrimonium van Haspengouw, jong en nieuw talent en muziektheater en cross-overs met andere kunsten. Dit concept vertaalt de 50-jarige festivaltraditie in een toekomstgerichte visie die zich weerspiegelt in de nieuwe festivalbenaming: 'Basilica- Festival van Vlaanderen'.

Regionaal muzikale erfgoed
Als sinds de middeleeuwen was Tongeren een muzikaal kruispunt: er was in deze stad een actief muziekleven aanwezig was en de musici uit die tijd wareb zeer goed op de hoogte van wat er in de toenmalige internationale muziekcentra leefde. Enerzijds wil Basilica - Festival van Vlaanderen zal de volgende jaren tipjes van de sluier lichten van het muzikale verleden van Tongeren, anderzijds wil het festival ook een hedendaagse vertaling geven van deze historische kruispuntfunctie en samen met het publiek op zoek gaan naar belangrijke tendensen in het actuele internationale muziekleven.

Historisch patrimonium van Haspengouw
Basilica - Festival van Vlaanderen kiest resoluut voor de ontsluiting van het historisch patrimonium van Haspengouw via de muziek. In dit 50ste werkjaar opent het festival opnieuw de deuren van een aantal privé-kastelen, zijn ze te gast in de Tiendschuur van de Abdij van Herkenrode, feesten ze met oude muziek in Alden Biesen en laten ze het publiek genieten van hun sterkhouders zoals de basiliek van Tongeren, de Begijnhofkerk van Sint-Truiden en talrijke andere kerken in Haspengouw. Ze nemen de cultuurliefhebbers mee op een boeiende ontdekkingstocht naar waardevolle orgels in de Euregio. En voor de vijfde keer op rij wordt er ook samengewerkt met het Kunsterfgoedfestival Artuatuca voor een festivalonderdeel waarin het erfgoed het platform vormt voor diverse artistieke projecten. Basilica - Festival van Vlaanderen verzorgt daarin het muzikale luik onder de benaming Artuatuca - Festival van Vlaanderen.

Jong en nieuw talent
Basilica - Festival van Vlaanderen wil jonge talentvolle musici en nieuwe ensembles een steun in de rug geven. Zo is er onder meer een vaste afspraak met de Koningin Elisabethwedstrijd en met de Internationale wedstrijd voor strijkkwartetten van Bordeaux om hun laureaten aan ons publiek voor te stellen. Voor de presentatie van het zeer jonge talent werkt het festival samen met het Limburgs Orkest Jeugd en Muziek, de Cantabile Pianowedstrijd en Dexia Classics.
Naast meer gevestigde waarden komen uitvoerders uit de Euregio (Nederland, Duitsland, Wallonië) aan bod die voordien zelden of nooit in Vlaanderen te horen waren.

Muziektheater en cross-overs met andere kunsten
Muziektheater staat al lang niet meer gelijk aan opera of kameropera. Kunstenaars van alle disciplines beïnvloeden en versterken mekaar en creëren een nieuwe artistieke taal. Het festival wil hier de vinger aan de pols houden en presenteert een aantal premières en exclusieve voorstellingen. Deze producties kaderen in Artuatuca - Festival van Vlaanderen.

Tijd en plaats van het bebeuren :

Basilica-Festival van Vlaanderen
Van vrijdag 1 tot en met tot 15 juli 2007


Meer info over alle concerten vind je op de www.festival.be/limburg

Uiteraard mag je ook hier de komende dagen meer uitgebreide info verwachten.

19:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Toonmoment Laboratorium in het MuHKA

Champ d'Action/Laboratorium Op 10 mei werd de eerste editie van het participatieproject 'Laboratorium' afgerond met een groot slotconcert in deSingel. Laboratorium is een gezamenlijk workshopproject van deSingel, het Conservatorium Antwerpen en Champ d'Action met de bedoeling de studenten van de masteropleiding een schooljaar lang onder te dompelen in de hedendaagse muziek, waarbij sterk wordt gefocust op het gebruik van elektronica in nieuwe muziek. In workshops, lezingen, toonmomenten, … kunnen studenten een academiejaar lang de hedendaagse uitvoeringspraktijk van zeer nabij volgen. Het grote slotconcert in deSingel in aanwezigheid van componisten Vinko Globokar en Richard Barrett betekende de ware apotheose van dit project waaraan een jaar lang is gewerkt. Het toonmoment in MuHKA geeft de studenten nog een laatste keer de kans om nog een aantal kleinere werkjes van vooral Globokar, maar ook van George Crumb en Salvatore Sciarrino te brengen.

Programma :
  • Vinko Globokar, Discours V
  • Vinko Globokar, Corporel
  • George Crumb, Vox Balaenae
  • Vinko Globokar, Voix Instrumentalisée
  • Salvatore Sciarrino, delen uit 6 Caprices
  • Vinko Globokar, Dialog über Wasser
Tijd en plaats van het bebeuren :

Champ d'Action/Laboratorium
Zaterdag 2 juni 2007 om 14.00 u
MuHKA
Leuvenstraat 32
2000 Antwerpen

Meer info : www.champdaction.be en www.muhka.be

Extra :
George Crumb: www.georgecrumb.net en www.essentialsofmusic.com
Salvatore Sciarrino op www.arsmusica.be
Vinko Globokar op www.champdaction.be
Vinko Globokar: Eisenberg, Maarten Beirens op www.champdaction.be

Elders op Oorgetuige:
Legendarische Sloveense componist Vinko Globokar centraal in slotconcert Laboratorium Champ d'Action, 8/05/2006
dedonderdagen#13 : een avontuurlijke mix van kunst en muziek, 24/04/2007
Het Collectief verkent kleuren- en klankenrijkdom van de instrumenten, 15/03/2007
dedonderdagen#12 : avontuur in woord, beeld en klank, 31/01/2007

13:16 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Daan Vandewalle in de Rode Pomp

Daan Vandewalle Daan Vandewalle (1968) studeerde aan het Conservatorium van Gent bij Claude Coppens en in Californië (Mills College) bij o.a. Alvin Curran. Alhoewel hij ook Beethoven, Schubert, Brahms of Chopin speelt, gaat zijn voorkeur uit naar de hedendaagse muziek. Hij schuwt absoluut het virtuoze repertoire niet, getuige daarvan zijn uitvoeringen van Ligeti's pianoconcerto of de integrale pianowerken van Charles Ives. Vrijdag in de Rode Pomp geeft hij zijn visie op de vier ballades van Johannes Brahms, creëert hij de nieuwste sonate van Frank Nuyts en vertolkt hij werk van de Maltese componist Camilleri. De modernisten zijn vertegenwoordigd met Stravinsky en Antheil. Antheil was een Amerikaan die zijn belangrijkste 'futuristische', soms ook door de jazz beïnvloedde werken schreef toen hij in het Parijs van de roaring twenties verbleef. Ook zijn vriend Stravinsky schreef in die tijd een ragtime, maar evengoed een neoclassistisch werk als de Serenade.

Charles Camilleri (1931) is een componist uit Malta die in zijn jeugdwerken vooral gebruik maakte van eenvoudige diatonische en modale volksmelodieën. Zijn rijpe werk is complexer maar nog steeds communicatief. Hijzelf omschreef zijn muziek als "niet zozeer modern dan wel hedendaags". Hij gelooft in het adagium "alles is één" en combineert met gemak primitief folk song-materiaal met avantgardistische elementen. Camilleri woont zowel in Londen als Malta en reist veelvuldig de wereld rond. "Ombras" toont de directe invloed van het flamenco gitaarspel - stampende dansers en snappende vingers incluis. Het werk, geschreven in opdracht van de Spanish-Maltese Society, is geïnspireerd door het Spaanse landschap. De componist noemt het een mediteraan "soundscape". In dit kleurrijke werk dient de vertolker op een gegeven moment met de vingers op de kast van de piano te tokkelen.

Frank Nuyts is componist (leerling van wijlen Lucien Goethals) en percussionist. Hij doceert compositie aan het Gentse conservatorium. Zijn eerste composities waren in een post-seriëel idioom. Na een periode van bezinning slaat Nuyts in 1986, door zijn interesse voor niet-klassieke muziek en door zijn vriendschap met de componist Boudewijn Buckinx, een andere weg in en wordt hij één van de belangrijkste vertegenwoordigers van het postmodernisme in Vlaanderen. Met zijn groep Hardscore wil Nuyts een brug slaan tussen de meer commerciële muziek en de hedendaagse klassiek. Daarnaast blijft Nuyts werken voor een meer klassieke bezetting componeren.

George Antheil (New Jersey 1900 - New York 1959) was met Ives, Crumb en Partch een van de vroegste Amerikaanse experimentalisten. In 1922 verhuisde hij naar Berlijn en belandde vervolgens in Parijs. Als de spreekwoordelijke donderslag bij heldere hemel verscheen de extravagante Amerikaanse dandy op de Europese concertpodia. Antheil shockeerde het publiek met eigen composities, financieel gesteund door een gulle Amerikaans sponsor. Titels als Airplane Sonata, Jazz Sonata en Sonata Sauvage verwezen naar de opwindende "jazz-scene" waar George Antheil deel van uitmaakte. Antheil's faam verspreidde zich snel, mede dankzij de 'toebehoren' waarmee hij zich tijdens zijn concerten omringde. Zo lag er bv altijd een echte revolver op de piano waarmee hij elk moment - indien nodig - het respect van zijn publiek kon afdwingen.
De minachting waarmee Antheils werk tijdens het grootste deel van de twintigste eeuw bejegend is, vindt wellicht haar oorsprong in de hetze die Aaron Copland tegen hem begon. Pas in de laatste decennia van de twintigste eeuw begon men zijn werk naar waarde te schatten. Dat geldt niet alleen voor zijn vroege werk, waarin klankkleur en ritmische kracht veel belangrijker waren dat melodie of harmonie, maar misschien nog wel meer voor de zwaar door Sjostakovitsj beïnvloedde symfonieën en filmmuziek die hij van 1935 tot aan zijn dood schreef. Naast componist was Antheil ook schrijver van een tijdschriftcolumn waarin hij advies gaf aan mensen met liefdesverdriet, uitvinder van een bepaald soort torpedo, en publiceerde hij twee boeken over 'glandular criminology' en een zeer vermakelijke autobiografie.

Igor Stravinsky (1882-1971) componeerde zijn serenade in A in 1925. Het werk werd pas in 1946 gecreëerd (door Claudio Arrau). Stravinsky beweerde dat de titel is gelinkt aan de typisch 18de eeuwse 'Nachtmusik'. Hij schreef het in feite om op plaat te zetten voor een trip naar Amerika (elk deel was op maat gemaakt om op een 78-toerenplaatkant te kunnen). De 'A' refereert niet naar een toonsoort, alleen begint en eindigt ieder deel op een A, als een as waarrond de muziek draait. De stijl van het hele werk is niet overwegend pianistiek maar lijkt eerder orkestrale timbres op te roepen.
"Piano-Rag-Music" ontstond na de "Ragtime" uit "L'Histoire du Soldat" en "Ragtime voor elf instrumenten". Stravinsky voltooide de partituur op 28 juni 1919 en droeg haar op aan Arthur Rubinstein. Die had in 1918 het stuk besteld, om Stravinsky discreet te helpen in een financieel moeilijke tijd. Rubinstein had nochtans geen begrip voor de kwaliteiten van het stuk, omdat hij verrast was door de slagwerkachtige schrijfwijze voor piano. De première werd gespeeld door José Iturbi.
"Piano-Rag-Music" heeft het karakter van een muzikale collage of een uitgecomponeerde improvisatie. Ondanks de referentie naar ragtime in de titel, was de jazz niet de inspiratiebron. In de schets voor het werk karakteriseert Stravinsky de muziek als "Gran matshitch, dedié à Arthur Rubinstein". Hij bedoelde 'maxixe': een populaire stedelijke dans uit Brazilië.
De maxixe was een soort Latijnse polka met typische syncoperingen van het ritme. In de periode van de Eerste Wereldoorlog was de dans populair, naast de ragtime. In de verwerking van het ritmische model van de maxixe zocht Stravinsky vooral naar het slagwerkkarakter van de piano. De partituur bevat onderdelen zonder maatstrepen als referentie naar de praktijk van de improvisatie.

Programma :
  • Johannes Brahms, Balladen opus 10
  • I. Stravinsky, Serenade in A
  • Ch. Camilleri, Ombras
  • F. Nuyts, 6de sonate voor piano (wereldpremière)
  • G. Antheil, Jazz Sonata - Sonata "The Death of Machines" - Airplane sonata
  • I. Stravinsky, Piano-rag music
Tijd en plaats van het gebeuren :

Pianorecital Daan Vandewalle
Vrijdag 1 juni 2007 om 20.30 u

De Rode Pomp
Nieuwpoort 59
9000 Gent

Meer info: www.rodepomp.be en www.daanvandewalle.com

Frank Nuyts : www.hardscore.be en www.matrix-new-music.be
Igor Stravinsky op www.maurice-abravanel.com

Audio:
George Antheil in Parijs. Een klankbeeld, Urubicha, donderdag 29 oktober 1998

Elders op Oorgetuige :
Daan Vandewalle doorkruist het Parijs van de jaren '20, 21/03/2007
L'inhumaine live begeleid door jazzkwartet van Sylvain Kassap, 20/03/2006
Ives, Carter & Curran : een eeuw Amerikaanse pianomuziek, 14/11/2006

08:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

30/05/2007

Thomas Ankersmit & Giuseppe Ielasi in Q-O2 werkhuis

Thomas Ankersmit en Giuseppe Ielasi De in Berlijn wonende Nederlandse altsaxofonist Thomas Ankersit en de Italiaanse gitarist Giuseppe Ielasi zijn twee grote instrumentalisten uit het veld der improvisatoren. Zij zochten al van bij het begin van hun carrière naar manieren en combinaties om de benadering en het geluid van hun instrument te abstraheren. Zo komen ze met de inmenging van elektronica tot een specifiek klankuniversum dat de grenzen van elektro-akoestische improvisatie aftast. Vrijdag kun je ze live aan het werk zien in de QO-2 Werkplaats in Brussel.

Thomas Ankersmit studeerde aan de Gerrit Rietveld academie in Amsterdam, aan de Hochschule der Künste in Berlijn en aan de the School of Visual Arts in New York. Zijn werk wordt getoond in Europa, de States en Japan. Giuseppe Ielasi begon gitaar te spelen in 1988 en was lange tijd werkzaam in de geïmproviseerde
muziekscène. De laatste tijd is hij vooral geïnteresseerd in site-specific solowerk. Hij gebruikt gitaren nog steeds als belangrijkste geluidsbron, maar integreert
het gebruik van microfonen en multikanaals luidsprekersystemen. Zo creëert hij complexe netwerken die het geluid verspreiden in relatie tot de ruimte.

Tijd en plaats van het gebeuren :
Thomas Ankersmit & Giuseppe Ielasi
Vrijdag 1 juni 2007 om 20.30 u
Q-O2 werkhuis
Vlaamsesteenweg 167
1000 Brussel

Meer info : www.q-o2.be

Interview met Thomas Ankersmit, Martin Haanstra op www.paristransatlantic.com, Lente 2006
Reviews :
Giuseppe Ielasi : Imposante overdaad in vijf ongemakkelijke soundscapes, Eric Van Rees op www.kindamuzik.net, 13 augustus 2006
Giuseppe Ielasi, Häpna, Ignace De Bruyn op www.storing-zine.net, 2005

Elders op Oorgetuige
Giuseppe Ielasi & Keith Rowe live in Argos, 27/03/2007
(K-RAA-K)³-festival : onvergetelijk muzikaal avontuur, 24/02/2007

13:45 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Belgian Brass en de Russische erfenis

Belgian Brass In het kader van de reeks 'Muzikale Ontmoetingen' kun je vrijdagmiddag in de Munt kennismaken met het koperensemble Belgian Brass. Onder de noemer 'Russische Erfenis' brengen ze werk van Musorgsky, Tsjaikovsky en Sjostakovitsj.
Belgian Brass wil originele muziek en arrangementen van topniveau brengen, steeds vanuit dezelfde invalshoek: met respect voor de partituur en met een uitgesproken symfonische klank in het achterhoofd. Het ensemble is samengesteld uit eminente musici die allen een solistenplaats in diverse symfonische orkesten verworven hebben, waardoor men in het repertoire tot het uiterste kan gaan, zowel virtuoos als muzikaal. De toevoeging van 2 extra slagwerkpartijen aan het traditionele koperensemble, evenals de keuze om ' à géometrie variable' te willen werken, zorgen voor een modern, flexibel en toch herkenbaar ensemble.

De jazz bereikte Rusland in 1922: op dat moment was de sovjetcensuur nog niet zo sterk als in de late jaren dertig, maar toch werd jazz door de overheid met veel argwaan bekeken en slechts een klein gedeelte van de bestaande jazz slaagde erin zich in Rusland te introduceren. Toch waren er opvallende initiatieven, zoals dat van Leonid Utyosov die het Orkest van Theatrale Jazz oprichtte, dat een buitengewoon succes kende. In 1933 werd te Leningrad een Stedelijke Raad voor Jazz opgericht met het doel het niveau van de lokale jazzensembles te verbeteren. Het repertoire bestond uit jazzversies van thema's uit Russische klassieke opera's. Het is in deze open sfeer voor jazz, dat Sjostakovitsj zijn Eerste Suite kon componeren.
Toch mogen we ons onder jazz niet al te veel voorstellen, het gaat eerder om populaire muziek met een wals, een polka en een foxtrot. Sjostakovitsj hield zich in feite aan zijn verworven stijl van zijn filmmuziek. Vier jaar later sloeg de overheid toe: buitenlandse jazzmusici moesten het land verlaten, want ze werden als infiltranten, vijanden beschouwd. Verder wilde de staat de jazz temmen door de oprichting van een officieel orkest: het Jazz-Staatsorkest van de Sovjetunie. Het orkest bestond uit niet minder dan drieënveertig leden. Voor dit orkest schreef Sjostakovitsj zijn Suite nr 2.

Programma :
  • M.P. Musorgsky, Een Nacht op de kale berg (1886)
  • P.I. Tsjaikovsky, Suite uit de Notenkraker, Op.71a (1892)
  • D. Sjostakovitsj, Suite voor jazzorkest nr.1 , Op.38 (1934)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Muzikale Ontmoeting : Belgian Brass
Vrijdag 1 juni 2007 om 12.30 u
Ateliers van de Munt - Fioccozaal
Leopoldstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.demunt.be en www.belgianbrass.com

Bron : Tekst Yves Knockaert voor deSingel, 16 september 2004

Extra : 'Leven en werk van Dmitri Sjostakovitsj (1906-1975)', T.Claerhout op www.liberales.be

08:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

29/05/2007

Elisa Medinilla speelt Bach, Beethoven, Skriabin en Stockhausen

Karlheinz Stockhausen Elisa Medinilla (°1983) begon haar pianostudies aan het Gentse conservatorium bij Claude Coppens en Daan Vandewalle, maar studeert nu bij de Bulgaarse pianist Boyan Vodenitcharov in Brussel. Ze volgde masterclasses bij onder andere Menahim Pressler, Evelyne Brancart en Andreas Staier. Woensdag in de Rode Pomp brengt deze beloftevolle pianiste vier grote brokken uit de wereldliteratuur voor piano: sonates van Beethoven en Skriabin, een partita van Bach en een klavierstuk van Stockhausen.

Alexander Skriabin (1872-1915) schreef zijn zevende pianosonate op. 64 met als bijnaam 'Witte mis' - Skriabin schreef ook een 'Zwarte mis' - in 1911. Dit zeer chromatische, bijna atonale werk is een van Skriabins moeilijkste sonates om te spelen. Het werk heeft een messianistische context en een bijzonder bewerkelijke structuur, met een overvloed aan ritmische en dynamische contrasten.

Karlheinz Stockhausen (°1928) stond aan de wieg van het 'punctuele serialisme', waarin alle muzikale parameters in reeksen worden geordend, al heeft hij later zowat alle -ismen en technieken uitgeprobeerd. De vroegste "Klavierstücke" behoren tot zijn orthodoxe werk waarin alle ordeningsdimensies van de muziek in elk van hun elementen dienen te gehoorzamen aan eenzelfde structuurbeginsel. Deze structuurregel dient tevens de interne opbouw van het klankmateriaal te bepalen. Oorspronkelijk waren de Klavierstücke opgezet als en set van vier (1952). Later ontwierp hij een plan voor 21 stukken, dat hij in de loop van de jaren weer losliet. De tweede set Klavierstücke horen nog tot de oorspronkelijke opzet en werden gecomponeerd in 1954-55, al kreeg het negende stuk pas in 1961 zijn definitieve vorm. Klavierstück IX is daardoor al niet meer zuiver serialistisch. De talrijke snelle maar zachte versieringsnoten die als een nevelsliert rond de eigenlijke hoofdtonen hangen, geven het werk een poëtische wending. Boventonen - geproduceerd met behulp van de pedaal- spelen een zeer belangrijke rol.

Pogramma :
  • J. S. Bach, Partita n° 1; BWV 825
  • A. Skrjabin, Pianosonate n° 7, opus 64
  • L. van Beethoven, Pianosonate 'Das Lebewohl' opus 81 a
  • K. Stockhausen, Klavierstück IX
Tijd en plaats van het gebeuren :

Pianorecital Elisa Medillina
Woensdag 30 mei 2007 om 20.30 u

De Rode Pomp
Nieuwpoort 59
9000 Gent

Meer info: www.rodepomp.be en www.stockhausen.org

Extra :
Karlheinz Stockhausen (1928 - ): Globalist, Jan de Kruijff op componistenportretten3.blogspot.com, 15 april 2006
Karlheinz Stockhausen, een veelbesproken icoon van de hedendaagse muziek, Stefan Fricke op www.arsmusica.be, 2005

Elders op Oorgetuige :
Ian Pace: Dusapin vs. Ligeti, 1/02/2007

08:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

28/05/2007

Finale Koningin Elisabethwedstrijd voor Piano 2007

Liebrecht Vanbeckevoort Tot vorige zaterdagnacht was Jan Michiels - docent piano aan het Conservatorium van Brussel - de  laatste Belg die de finale van de Koningin Elisabethwedstrijd voor piano haalde. Liebrecht Vanbeckevoort, die vorig jaar met grootste onderscheiding afstudeerde in de klas van Jan Michiels, bracht daar verandering in door zich zestien jaar later ook te plaatsen voor de finale.

Met acht Belgen in de Eerste Ronde en vijf Belgen in de Halve Finale heerste er afgelopen weken al een ware publiekshysterie in en rond het Brusselse conservatorium. Met een Belg in de Finale is het hek nu helemaal van de dam. Bovendien heeft het lot bepaald dat die finalist de laatste finaleavond speelt. Op zaterdag 2 juni kan je Liebrecht aan het werk zien en horen. Begeleid door het Nationaal Orkest onder leiding van Gilbert Varga speelt hij Sonate nr. 27 in e op. 90 van Ludwig van Beethoven en het Pianoconcerto nr. 3 in C op. 26 van Sergei Prokofiev. En uiteraard ook het speciaal voor de wedstrijd geschreven plichtwerk : "La Luna y La Muerte" van de jonge Spaanse componist Miguel Galvez-Taroncher (1974). Hij won de internationale compositiewedstrijd waarmee traditiegetrouw het opgelegd werk voor de finale wordt toegewezen. "La luna y la muerte" is geïnspireerd op een gedicht van Federico Garcia Lorca.
De 11 andere finalisten zijn Francesco Piemontesi (Zwitserland), Mariangela Vacatello (Italië), Hisako Kawamura (Japan), Hong-Chun Youn (Korea), Miyeon Lee (Korea), Anna Vinnitskaya (Rusland), François Dumont (Frankrijk), Plamena Mangova (Bulgarije), Hyo-Sun Lim (Korea), Ilya Rashkovskiy (Rusland) en Stanislav Khegay (Kazachstan).

De finale wordt rechtstreeks uitgezonden op Klara, er zijn de dagelijkse samenvattingen op Canvas en op de website van Klara kan je de opnamen van Klara beluisteren en beeldfragmenten bekijken. Ook op de website van de Koningin Elisabethwedstrijd zelf kan je terecht voor video on demand en livestreaming.Voor de digitale tv-abonnees van Telenet of Belgacom is er nog een leuk extraatje, want alle Canvas-uitzendingen over de Koningin Elisabethwedstrijd kunnen gedurende zeven dagen gratis opgevraagd worden bij 'Net Gemist'.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Koningin Elisabethwedstrijd voor Piano 2007 - Finale
Van maandag 28 mei tot zaterdag 2 juni 2007, telkens om 20.00 u

Bozar - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.imkeb.be , www.bozar.be en www.klara.be
Liebrecht Vanbeckevoort : www.liebrechtvanbeckevoort.com

Elders op Oorgetuige :
Vijf Belgen in de halve finale van de Koningin Elisabeth Wedstrijd, 14/05/2007

20:02 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Arne Deforce speelt Scelsi in Logos

Arne Deforce Arne Deforce heeft een stevige reputatie opgebouwd als uitvoerder van hedendaagse muziek. Vorige week bracht hij in het Brugse Concertgebouw een hommage aan Giancinto Scelsi, een van de meest opwindende componisten van de 20e eeuw. Deze week doet hij het in Logos nog eens over met de integrale uitvoering van de monumentale Trilogie van Scelsi, een werk dat ongetwijfeld tot de hoogtepunten van de 20ste-eeuwse celloliteratuur behoort en dat ook binnen het oeuvre van de raadselachtige komponist Scelsi opvalt door het persoonlijke en programmatorische karakter. Ongetwijfeld een bezielde uitvoering van intrigerende muziek!

Een groot deel van het oeuvre van Giacinto Scelsi (1905-1988) was bestemd voor strijkers, ofwel solo, ofwel in combinaties. Scelsi's interesse voor strijkers begon in het midden van de jaren '50, toen hij de piano, tot dan toe zijn geliefde instrument om zich uit te drukken, vaker links liet liggen omdat deze niet kon voldoen aan het kwarttoonssysteem. Vanaf dan werden Scelsi's intiemste stukken geschreven voor strijkers en namen deze een centrale plaats in in zijn oeuvre.

'Trilogia' neemt een ietwat aparte plaats in in het oeuvre van Scelsi. Tot op zekere hoogte is het een persoonlijke getuigenis, met een duidelijk programma. Het leven zelf dat doorheen diverse stadia van inwijding vibrerende muziek wordt. Dat vertaalt zich in drie delen met als centrale thema's jeugd, volwassenheid en ouderdom. Het gebruik van harmonisch materiaal is vrij beperkt. Niettegenstaande het grootste deel van het werk gebouwd is rondom twee nauwe intervallen, weet Scelsi toch een breed draagvlak van aanslagen en dynamische varianten te specificeren, waarbij hij microtonale spectra creëert waarbinnen een perfecte balans tussen intense activiteit en functionele stilte wordt bereikt.

Met zijn totale duur van meer dan vijftig minuten is de Trilogie voor cello de belangrijkste en meest vernieuwende verwezenlijking voor het instrument sinds de Suites van Johan Sebastian Bach. Triphon en Dithome, de eerste twee delen dateren van de periode 1957-1965. Het derde deel Ygghur, kwam integraal tot stand in 1965. En dat is merkbaar aan de stijl. Nochtans lijkt het erop dat Scelsi in datzelfde jaar de twee eerder geschreven delen heeft teruggetrokken en weer ‘herwerkt’. Zoals vaak, gebeurde dat in nauwe samenwerking met zijn vertolkster, de celliste Frances-Marie Uitti. De Trilogie heeft als tweede titel De Drie Stadia van de Mens. Het eerste luik Triphon, telt drie delen: Jeugd-Energie-Drama. Dithome het tweede luik dat zich naar analogie met het eerste ontwikkelt, bestaat uit één deel al heeft het ook drie ondertitels: Volwassenheid-Energie-Gedachte. Het afsluitende luik Ygghur vertoont dan weer een driedelige opsplitsing. De ondertitels luiden Ouderdom-Herinneringen en Katharsis-Bevrijding. (*)

Programma : Giancinto Scelsi, Trilogia - De drie stadia van het leven (1957 – 1965)

  • Triphon - Jeunesse-energie-drame (1956)
  • Dithome - Maturité-energie-pensée (1956-57)
  • Ygghur - Vieillesse-Souvenirs-Catharsis/libération (1965)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Arne Deforce : Scelsi
Dinsdag 29 mei 2007 om 20.00u
Logos Tetraeder
Bomastraat 26
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.arnedeforce.be
Giacinto Scelsi: www.scelsi.it

Extra:
(*) 'Giacinto Scelsi 1905-1988, Trilogia 1956-1965' op www.arnedeforce.be
'Giacinto Scelsi , The Messenger' by Alex Ross, The New Yorker , Nov. 21, 2005
' Modern music: Scelsi', Todd M. McComb, 27/01/2000 op www.medieval.org

Elders op Oorgetuige :
Arne Deforce brengt hommage aan Scelsi, 22/05/2007

10:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

27/05/2007

Stemmen uit de 20ste en 21ste eeuw

Els Mondelaers Op pinkstermaandag brengt Els Mondelaers een zangrecital met werken voor stem uit de 20ste en 21ste eeuw in het muziekcafé 'Hot Club De Gand'. Voor stemsolo staat Poièma van Annelies Van Parys en Aria van John Cage op het programma. Met Jozefien Van Parys aan de piano brengt ze daarnaast ook de 4 canzoni popolari van Luciano Berio en 'Drie Liederen' van Wilfried Westerlinck. De rest blijft voorlopig nog een verrassing. Het wordt alleszins een verrassend concert, gesproken, gezongen of iets tussenin ...

Tijd en plaats van het gebeuren :

Recital Els Mondelaers en Jozefien Van Parys
Maandag 28 mei 2007 om 20.15 u

Hot Club de Gand
Schuddevisstraatje
Groentenmarkt 15b
9000 Gent

Meer info : www.hotclubdegand.be, www.anneliesvanparys.be , anneliesvanparys.spaces.live.com en jozefienvanparys.spaces.live.com

Annelies Van Parys en Wilfried Westerlinck op www.matrix-new-music.be
Luciano Berio op www.universaledition.com (met luistervoorbeelden en partituuruittreksels)

Extra :
Luciano Berio: vocale werken, Jan de Kruijff op www.audio-muziek.nl, april 2003
John Cage op UbuWeb Film en UbuWeb Sound

13:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook