15/06/2007

Parker Kwartet in Kasteel Duras

Parker Kwartet Elke zondag is het Basilica-Festival van Vlaanderen te gast in een van de vele kastelen van Zuid-Limburg. Zondagmiddag speelt het Amerikaanse Parker Kwartet in het Kasteel Duras in Sint-Truiden, dat nog steeds in privébezit is en slechts uitzonderlijk voor het publiek wordt opengesteld. Op het programma staat werk van Hadn, Ligeti en Smetana.

Sinds zijn oprichting in 2002 aan het Boston's New England Conservatory heeft het Parker Kwartet zich snel tot een jong dynamisch ensemble ontwikkeld. Het talent van de groep werd algauw opgemerkt. In 2005 wist het kwartet reeds gerenommeerde prijzen in de wacht te slepen. Het werd laureaat van de internationale Wedstrijd voor Strijkkwartetten te Bordeaux en van de Concert Artists Guild International Competition in New York.

In de late jaren 1950 trok György Ligeti naar het westen, met een belangrijke stijlevolutie tot gevolg. Hij maakte er onder meer kennis met elektronische muziek en experimenteerde met klanktexturen en micropolyfonie. Zij tweede Strijkkwartet (1968) is muziek van een onaardse schoonheid zonder welomlijnde melodieën of structuren en herinnert aan de verstilde doeken van Cézanne of Rothko. Het is één van de mijlpalen binnen de ontwikkeling van de moderne kwartetmuziek en behoort intussen tot de 'klassiekers' van de twintigste eeuwse kwartetliteratuur.

Programma :
  • Joseph Haydn, Strijkkwartet op. 74 nr. 3
  • György Ligeti, Strijkkwartet nr. 2
  • Bedrich Smetana, Strijkkwartet nr. 1 in e  "Uit mijn leven"
Tijd en plaats van het gebeuren :

Basilica-Festival van Vlaanderen / Parker Kwartet
Zondag 17 juni 2007 om 15.00 u
Kasteel van Duras
Duraslaan
3803 Sint-Truiden

Meer info : www.festivalvanvlaanderen.be en www.parkerquartet.com

Extra :
Györgi Ligeti Ligeti : www.gyoergy-ligeti.de
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.audio-muziek.nl, juni 2006
Ligeti: De cd oogst. Tekst lezing Koninklijk Conservatorium Den Haag, Jan de Kruijff, 25 januari 1996

Video : György Ligeti op UbuWeb Film ( o.a. 'György Ligeti: Portrait', A Documentary by Michel Follin (1993) )

Elders op oorgetuige:
Basilica - Festival blaast 50 kaarsjes uit, 31/05/2007
Focus Ligeti+ : Concertgebouw Brugge huldigt Ligeti, 1/12/2006

09:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

14/06/2007

Nationaal Orkest van België à la carte

Mikko Franck Tweemaal deze week speelt het Nationaal Orkest van België een programma 'à la carte'. De voorbije weken kon het publiek haar muzikaal menu voor de concerten op 15 en 16 juni zelf samenstellen en kon iedereen een stem uitbrengen voor zijn of haar lievelingscomposities.
De keuze van het publiek blijkt nu eens sensueel te zijn, met Wagners "Tannhäuser Ouverture" of romantisch met Prokofievs "Romeo and Juliet", dan weer frivool met de wals uit Sjostakovitsj' "Jazz Suite". Maar ook de muziek uit de zogenaamde Nationale Scholen blijkt meer dan ooit in de smaak van het publiek te vallen. Daarom voeren Mikko Franck en het Nationaal Orkest de muziekliefhebbers nog even langs Praag, met Smetana's "Moldau", en naar het Noorwegen van Edvard Grieg met enkele fragmenten uit "Peer Gynt". Het wordt tevens het laatste concert met de Fin Mikko Franck aan het hoofd. Volgend seizoen neemt de Weense dirigent Walter Weller de fakkel over.

Programma :
  • Richard Wagner, Ouverture (Tannhäuser)
  • Bedrich Smetana, De Moldau
  • Edvard Grieg, Peer Gynt Suite
  • Sergey Prokofiev, fragmenten uit Romeo en Julia, suite nr. 1, op. 64b en suite nr. 2, op. 64c
  • Dmitry Sjostakovitsj, Jazz Suite no. 2
  • Claude Debussy, La mer, drie symfonische schetsen
  • Maurice Ravel, Boléro
Tijd en plaats van het gebeuren :

NOB o.l.v. Mikko Franck : Het publiek kiest
Vrijdag 15 juni 2007 om 20.00 u
Bozar - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.nob.be
----------------------------------
Zaterdag 16 juni 2007 om 20.00 u
Hall Omnisports
Rodterstrasse 9A
4780 Sankt-Vith

Meer info : www.nob.be en www.ostbelgienfestival.be

Elders op Oorgetuige : Belgian Brass en de Russische erfenis, 30/05/2007

15:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

13/06/2007

Masters in new music : Kobe Van Cauwenberghe & Matthias Koole

Karlheinz Essl Half juni loopt het concertseizoen op zijn einde, maar dat betekent ook volop examentijd voor de conservatoriumstudenten. De eindexamens zijn opgevat als heuse concerten en bovendien gratis toegankelijk voor het publiek. Een ideale gelegenheid om kennis te maken met de professionele muzikanten en componisten van morgen.

Kobe Van Cauwenberghe & Matthias Koole zijn twee jonge gitaristen die de experimentele muziek een warm hart toedragen. Samen zoeken ze naar nieuwe instrumenttechnieken, communicatiemiddelen en concertomgevingen. Tijdens hun eindexamenconcert in het Gentse conservatorium brengen ze werk van Davidovsky, Berio, Bach, Murail, Lachenmann, Helbich en Essl. Vorige maand brachten ze al een gedeelte van dit programma in het Brusselse kunstencentrum Nadine en in de Hot Club de Gand.

De Argentijns-Amerikaanse componist Mario Davidovsky (°1934) was van 1981 tot 1993 directeur van het laboratorium van het Electronic Music Center van de Columbia-Princeton universiteit. Aan deze instelling assisteerde hij enkele decennia voordien Edgar Varèse bij zijn werk in de elektronische studio. Tijdens de jaren '60 werd Davidovsky bekend voor zijn elektronische composities zoals de Synchronisms reeks. In deze stukken speelt een live muzikant samen met een tape waarop vooraf opgenomen elektronische geluiden te horen zijn. 'Synchronisms no. 10' is een werk voor gitaar en cd waarbij de geluiden op de cd afgeleid zijn van de gitaarklank.
Vanaf het midden van de jaren '70 componeerde Davidovsky slechts sporadisch nog elektronische werken, het merendeel van zijn latere werken is geschreven voor traditionele instrumenten. In 1971 won hij de Pullitzer Prize voor muziek.

Luciano Berio (1925-2003) is wellicht de meest invloedrijke figuur uit de Italiaanse hedendaagse muziek. Nadat hij samen met Maderna een studio voor elektronische muziek opricht in Milaan, krijgt hij de leiding van het Ircam te Parijs. Vanuit zijn opleiding die sterk door Webern is bepaald, creëert Berio composities die uitgaan van de meest gedurfde vormen van klankonderzoek. Zo dwingt hij zowel zangers als instrumentalisten om de grenzen van hun mogelijkheden af te tasten.
In 1958 schreef Luciano Beriozijn eerste 'Sequenza' voor fluit solo. Dit stuk is het eerste ooit dat proportioneel werd genoteerd. Er wordt geen gebruik gemaakt van uitgeschreven ritmes maar de afstand tussen de noten bepaalt de tijdsspanne ertussen. Sinds de Sequenza voor fluit zijn de in totaal 14 Sequenza's de rode draad in zijn oeuvre gebleven. Berio schreef de Sequenza's voor de meest uiteenlopende solo-instrumenten, waarbij hij de expressieve en technische mogelijkheden van het betreffende instrument onderzocht. Berio's Sequenza's worden gekenmerkt door hun extreme virtuositeit, die altijd boeiend, vaak theatraal, maar nooit oppervlakkig is. 'Sequenza XI' voor gitaar is een virtuoos klankcontinuum gebaseerd op de variatie van intervalreeksen en akkoordfiguraties.

Tristan Murail (°1947) geldt samen met Gerard Grisey als een hoofdfiguur van de "spectrale" muziek. Deze muziekstijl legde de nadruk op de harmonie in de muziek en de relatie van die harmonie met de akoestiek. Murail studeerde bij Olivier Messiaen en won in 1971 de Prix de Rome. In 1973 stichtte hij het ensemble Itinéraire dat een internationale reputatie opbouwde door zijn uitvoeringen met elektronica. Vanaf 1980 gebruikte Murail ook de computertechnologie voor zijn onderzoek van akoestische fenomenen. Dat leidde tot een samenwerking met het IRCAM waar hij van 1991 tot 1997 verantwoordelijk was voor het compositieprogramma en waar hij ook meehielp aan de ontwikkeling van de Patchwork software. Tristan Murail gaf les aan het conservatorium van Parijs, het IRCAM, de Darmstadt Ferienkurse, en de Toho University in Tokio. Nu is hij professor kompositie aan Columbia University.
In 'Tellur' stelt Murail de flamencotechniek ten dienste stelt van een spectraal geheel. 'Vampyr!' (1984) is één van de werken uit Murail's oeuvre waarin geen spectrale technieken gebruikt worden. In de verklarende nota's vraagt de componist aan de uitvoerder om te spelen zoals gitaristen uit de pop- en rockmuziek als Carlos Santana en Eric Clapton. "Vampyr!" is een deel uit de cyclus "Random Access Memory".

De Oostenrijkse componist, improvisator en perfomer Karlheinz Essl (°1960)combineert nieuwe technologieën met traditionele instrumenten. Sinds 1995 is hij als specialist computergestuurde muziek verbonden aan de Studio voor progressieve muziek en mediatechnologie aan het Bruckner Conservatorium in Linz, Oostenrijk.In 'More or Less' krijgen de uitvoerders speelinstructies krijgen via laptops : de computer stuurt 'objectieve' speelinstructies gekoppeld aan haiku's door naar de musici, die op een deels individuele deels collectieve manier deze instructies moeten uitvoeren of 'oplossen'.

Programma :
  • M. Davidovsky, Synchronisms No.10
  • Berio, Sequenza XI
  • J.S. Bach, Suite BWV 997
  • T.Murail, Tellur
  • H.Lachenmann, Salut für Caudwell
  • D. Helbich, Hallo 1-2-3-4-5-
  • T.Murail, Vampyr!
  • K. Essl, More or Less
Tijd en plaats van het gebeuren :

Eindexamen concert Kobe Van Cauwenberghe & Matthias Koole
Donderdag 14 juni 2007 om 19.00 u
Koninklijk Conservatorium - Miryzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : cons.hogent.be

Elders op Oorgetuige :
Experimentele gitaarmuziek in Nadine, 24/05/2007
Gtrs : vijf jonge gitaristen geven staalkaart van hedendaags gitaarrepertoire, 2/04/2007

Extra :
David Helbich : davidhelbich.blogspot.com
Karlheinz Essl : www.essl.at
"De echo van 't saluut. Hedendaagse muziek voor klassieke gitaar. Bartlett, Lachenmann, Shlomowitz, Craenen, Logothetis" (pdf), Tom Pauwels, Thesis voor het Orpheus Instituut
Helmut Lachenmann op www.arsmusica.be (Biografie - Portret - 'Aan het licht brengen' )
Mario Davidovsky: A Long Way from Home, Frank J. Oteri & Lyn Liston op www.newmusicbox.org, 1/11/2006
Mario Davidovsky op UbuWeb Sound
Luciano Berio op www.universaledition.com (met luistervoorbeelden en partituuruittreksels)
Tristan Murail - Interview met Tino Haenen, op www.arsmusica.be, december 2004

22:20 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Stéphane Ginsburgh confronteert Liszt met Ligeti

Stéphane Ginsburgh Stéphane Ginsburgh is een Brusselse pianist die in zijn recitals vaak repertoirestukken combineert met hedendaagse muziek. Deze keer maakt hij de verbluffende keuze om Ligeti en Liszt met elkaar te confronteren. Centraal staat de 'concert-etude': een virtuoos werk waarin het technisch kunnen van de vertolker bewust zwaar op de proef wordt gesteld en dat tegelijk een brok kunstmuziek is, bedoeld voor de concertzaal en niet alleen voor de studeerkamer. In de eerste helft speelt Ginsburgh de twaalf etudes d’exécution transcendante van Liszt, in de tweede helft de etudes van de vorig jaar overleden Gyorgy Ligeti. Een niet te missen krachttoer als slot van het concertseizoen in de Rode Pomp.

Franz Liszt (1811-1886) schreef al op 15-jarige leeftijd een twaalftal etudes gemodelleerd naar die van zijn leraar Carl Czerny; hij reviseerde die en liet ze in 1838 publiceren als '24 grandes etudes', al bleef het tweede dozijn ongeschreven. Deze virtuoze stukken nam hij in 1851 nog eens onder handen en liet ze het jaar daarop het licht zien onder hun definitieve titel 'Etudes d'exécution transcendante', waarmee hij aangaf dat deze virtuoze werken niet louter als pedagogische studies dienden te worden beschouwd. In de laatste uitgave gaf hij de meeste etudes ook een titel mee.

Gedurfde harmonische procédés die de grenzen van de tonaliteit aftasten, formele gebaldheid en dynamische thema's of complexe ritmische structuren en vindingrijke klanktexturen (o.a. in de 'Études d'exécution transcendante'): Naast een flinke portie bravoure zijn al deze kwaliteiten die reeds in het werk van Liszt aanwezig waren ook terug te vinden in de drie bundels Études pour piano van György Ligeti (1923-2006). De Hongaarse componist keert er gedeeltelijk terug naar de tonaliteit en bewaart een sterke polyfone/polyritmische schriftuur, zodat het muzikale universum van zijn voorganger niet veraf lijkt. Ligeti beroept zich echter ook op de ritmische en metrische complexiteit van de Afrikaanse muziek, de composities voor mechanische piano van de Amerikaan Conlon Nancarrow, de jazzcomposities van Thelonious Monk en Bill Evans, de schilderijen van Paul Klee, de tekeningen van de Nederlander Maurits Escher (met hun onmogelijke perspectieven) en zelfs de fractale geometrie van Benoît Mandelbrot.

Programma:
  • F. Liszt, Etudes d'exécution transcendante
  • G. Ligeti , Etudes pour piano
Tijd en plaats van het gebeuren :

Pianorecital Stéphane Ginsburgh
Vrijdag 15 juni 2007 om 20.30 u
De Rode Pomp
Nieuwpoort 59
9000 Gent

Meer info: www.rodepomp.be en www.ginsburgh.net

Bron: Tekst Stephane Ginsburgh voor Midis-Minimes

Extra :
Györgi Ligeti Ligeti : www.gyoergy-ligeti.de
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.audio-muziek.nl, juni 2006

16:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Willem Breuker Kollektief speelt Faust

Willem Breuker Het Willem Breuker Kollektief staat al meer dan dertig jaar aan de top met zijn potige mix van jazz en nieuwe muziek, vermengd met populaire genres als fanfare, latin etc. In 2003 kreeg Willem Breuker van de Cité de la Musique in Parijs de opdracht om nieuwe muziek te componeren voor Faust (1926) van F.W. Murnau, een van de hoogtepunten van de expressionistische stille film, geïnspireerd op Goethes klassieker. Faust vertelt het verhaal van de oude alchemist Faust die zijn ziel verkoopt aan de duivel Mefisto om eeuwig jong te kunnen zijn. Hij wordt verliefd op de jonge Gretchen, maar Mefisto drijft de jonge geliefden uit elkaar. Breukers partituur volgt de beelden en de ontwikkelingen van het verhaal nauwgezet. Zijn brede muzikale idioom voegt een dimensie toe aan Murnau's meesterwerk.

Willem Breuker werd in 1944 in Amsterdam geboren. Van formele muziektheorie moest hij niets hebben. Spelend, improviserend, luisterend en experimenterend werd Breuker de Breuker. In 1974 formeerde hij zijn eigen Willem Breuker Kollektief. Elke musicus heeft zijn eigen inbreng en muzikale vrijheden, het repertoire doet recht aan ieders specialismen en kwaliteiten en de concerten bieden even vermakelijke als serieuze, onorthodoxe mensenmuziek. De meeste composities van hem zijn geschreven voor het Willem Breuker Kollektief. Heel af en toe schrijft hij ook voor een andere ensemblevorm.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Film & concert: Willem Breuker Kollektief, Faust
Vrijdag 15 juni 2007 om 20.30 u

Kaaitheater
Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be en www.willembreukerkollektief.com

Extra :
'Hier beschouwen ze kunstenaars als idioten'. Interview met Willem Breuker, Tribune, 22 februari 2002

08:30 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

12/06/2007

Trio Stevie Wishart, Julia Eckhardt & Rhodrie Davies

Julia Eckhardt, Stevie Wishart en Rhodri Davies Rhodri Davies, Julia Eckhardt en Stevie Wishart hebben alle drie reeds hun sporen verdiend in de experimentele muziekscène en delen een grote artistieke affiniteit. Ze speelden al eerder samen in diverse projecten, maar nog nooit als trio. Naast hun artistieke verbondenheid bracht ook de eigenheid van hun instrumenten dit trio bij elkaar. Zowel de harp, de hurdy gurdy als de altviool beschikken over een zeer eigen klankkleur. Het zijn drie snaarinstrumenten met een lange geschiedenis in zowel de volksmuziek, als de oude en de klassieke muziek. De uitdaging ligt in het zoeken naar een complementariteit en naar een contrast tussen de verschillende speeltechnieken en speelstijlen van de drie muzikanten.  Gedurende een korte residentie in de Q-O2 werkplaats werken ze voornamelijk rond hedendaagse improvisatie verwoven met 'dagcomposities'. Begin deze week trekt dit trio nog even over de grens naar Nederland, donderdag staan ze terug in Brussel.

Als harpist confronteert Rhodri Davies de traditionele concepten van harp door het gebruik van preparations, detuned, bowed en e-bowed strings.
Veel van Davies' werk richt zich op de tegenstrijdige en complementaire flux tussen compositie en improvisatie. Veel groepen bij wie hij speelt weerspiegelen die interesse, meerbepaald IST (met Mark Wastell en Simon Fell), Assumed Possibilities (met Chris Burn, Phil Durrant en Mark Wastell), Apartment House (waarbij de nadruk op de uitvoering van grafische composities en werken van componisten als Cardew ligt) en Chris Burn's Ensemble.
De invloed van live electronics en musique concrète is merkbaar in zijn interesse voor en zoektocht in noise, stilte, textuur en abstract geluid op zijn akoestisch instrument.

Altvioliste Julia Eckhardt is sinds 1995 artistiek verantwoordelijk voor het ensemble voor hedendaagse experimentele en geïmproviseerde muziek Q-O2. Het ensemble werkte reeds samen met ondermeer Pauline Oliveros, Phill Niblock, Keith Rowe, Anthony Coleman, Stevie Wishart, Christian Wolff en legt zich tevens toe op interdisciplinaire projecten (met o.a. beeldkunstenaars Els van Riel, Anne Quirijnen, Ludo Engels en danseres Anouk Llaurens).
Sinds 2001 is ze lid/medestichter van Incidental Music, een internationale groep voor conceptuele muziek (met Manfred Werder en Normisa Pereira da Silva).

Stevie Wishart is componist en performer die zich zowel in middeleeuwse als hedendaagse en elektronische muziek gespecialiseerd heeft. Haar ervaring met hedendaagse en middeleeuwse muziek bracht haar tot compositiesystemen voor zowel akoestische als elektronische media. In haar projecten worden improvisatie-en multimediaprocessen vaak gezien als een link tussen middeleeuwse en hedendaagse kunstvormen

Tijd en plaats van het gebeuren :

Concert Stevie Wishart, Julia Eckhardt & Rhodrie Davies
Donderdag 14 juni 2007 om 20.30 u

Q-O2 werkhuis
Vlaamsesteenweg 167
1000 Brussel

Meer info : www.q-o2.be, www.rhodridavies.co.uk en www.laudanum.net/ut (Stevie Wishart, met audio)

Elders op Oorgetuige :
100% Bitterzoet geeft ruimte aan improvisatie, 22/05/2007
QO-2 doundo/recycling G, 6/10/2006
Rhodri Davies + Stevie Wishart, 20/09/2006

08:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

11/06/2007

Tango in de éénentwintigste eeuw

Astor Piazzolla Tango in de éénentwintigste eeuw. Een uitdagende ontmoeting tussen beweging, klank en technologie. Dansers doen via een radarinstallatie muziekrobots tangoritmes spelen en muzikanten spelen een duo met deze automaten. Het uitgebreide M&M automatenorkest met o.a. piano, harmonium, orgels, xylofoon, tuba en vibrafoon voert zowel traditionele als minder conventionele tango's uit. Maar tango is ook dansmuziek. En aangezien de robots niet tot danspassen zijn te bewegen, wordt dit gedeelte aan mensen overgelaten.

Het programma omvat een erg ruime selektie uit het klassieke tangorepertoire, georkestreerd voor het robotorkest door o.a. Xavier Verhelst. Carlos Gardel, Dirk Brossé, Astor Piazzolla (de ongeëvenaarde grootmeester van de bandoneon en grondlegger van de Tango Nuevo), Salvatore Adamo, Augustin Bardi, Osvaldo Pugliese en Aníbal Troilo passeren weer voor even de revue. Daarnaast echter ook heel wat tango's gecomponeerd door klassieke en minder klassieke componisten wier naam meestal niet direct met dit genre wordt geassocieerd, zals bv Kurt Weill, Mauricio Kagel, Igor Strawinsky, Leroy Jenkins, Alfred Schnittke, Tom Johnson, Erik Satie, Karel Goeyvaerts...
Uiteraard ontbreken ook eigen en originele bijdragen niet: Sebastian Bradt componeerde speciaal voor deze gelegenheid zijn nieuwste "Seance, Le Tangeau", jawel in vijfkwartsmaat...

Ontstaan in de Barrio De las Ranas, een van de donkerste wijken van Buenos Aires aan het einde van de 19de eeuw, kende de klassieke tango lange tijd een populair, maar lokaal want zuiver Argentijns bestaan. Pas in het interbellum vond dit passionele dansgenre in Europa en in de rest van de wereld ingang. Ook in Logos wordt de tango gekoesterd. De 'roboTango', specifiek geschreven of georkestreerd voor het <M&M> Orkest, neemt de structuur en de zeggingskracht van de klassieke tango over, maar verleent evenwel ruimte voor interactie en experiment. En hij wordt niet gespeeld door mensen van vlees en bloed, maar door volbloed automaten... een multimediaal, interactief en in de eerste plaats passioneel evenement dat enkel in Logos kan plaatsvinden.


Tijd en plaats van het gebeuren :

<M&M> “Tango 3
Donderdag 14 juni 2007 om 20.00 u

Logos Tetraeder
Bomastraat 26
9000 Gent Meer info : www.logosfoundation.org

08:15 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

08/06/2007

Hedendaagse pianolamuziek in het MIM

Wolfgang Heisig Een pianola is een semi-automatische of volautomatische piano die dankzij een pneumatisch systeem muziek afspeelt van geperforeerde papieren rollen. De correcte Nederlandse term is kunstspelpiano, maar 'Pianola', oorspronkelijk een merknaam onder patent van The Aeolian Company uit New York, werd de verzamelnaam voor alle merken en types. Voor zij die het zich konden veroorloven waren de pianola en de grammofoon de belangrijkste muziekmakers in de huiskamers van het begin van de twintigste eeuw.

De opkomst van de massamedia vanaf de jaren 1930 mag dan het einde betekend hebben voor de dure en veel plaats innemende mechanische piano's, tot op vandaag wordt muziek gearrangeerd en zelfs gecomponeerd voor deze instrumenten. Wellicht de meest bekende twintigste-eeuwse componist die gefascineerd was door de mogelijkheden van de player piano, was Conlon Nancarrow (Texarkana, Arkansas, 1912 - Mexico-Stad 1997). Nancarrow vocht in 1937 in de Spaanse burgeroorlog en vestigde zich daarna in Mexico. Sinds 1956 was hij Mexicaans staatsburger. Zijn grote belangstelling voor hoge tempi en complexe ritmische structuren bracht hem ertoe bijna alleen composities voor pianola te vervaardigen, geperforeerd in een pianorol. Hij schreef zo ongeveer 60 "Studies for player piano". Die studies worden soms het 'Welgetemperd Klavier van de 20ste eeuw' genoemd. Een orgie van snelheid, canons, proporties en boogie-woogie… Je hoort pianoklanken die nooit door mensenhanden zouden kunnen gespeeld worden, o. a. in de fantastische Toccata met Ictus violist George Van Dam.
Wolfgang Heisig verzorgt ook nog de Belgische creatie van een werk voor pianola van onze eigen Jacqueline Fontyn.
En voorafgaand aan het concert geeft Heisig een lezing over het repertoire voor pianola vanaf 1930 tot vandaag. Heisig is uitgever van pianolarollen, componist en pianolist en zal zijn lezing bijkruiden met stukjes muziek, zowel vooropgenomen als live gespeeld.

Programma :
  • Conlon Nancarrow, Toccata
  • Sergei Prokofiev, Five Melodies, opus 35bis (Rex Lawson, pianola - George van Dam, viool)
  • Jacqueline Fontyn, Kobold (2005) (Wolfgang Heisig, pianola)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Pianola
Wolfgang Heisig : 'Contemporary Pianola Music' (Lezing in het Engels)
Zondag 10 juni 2007 om 13.30 u
Ictus : Twintigste-eeuwse en hedendaagse pianolamuziek
Zondag 10 juni 2007 om 15.00 u
Muziekinstrumentenmuseum (MIM)
Hofberg 2
1000 Brussel

Meer info: www.muziekinstrumentenmuseum.be, www.pianola.be , www.ictus.be, www.wolfgang-heisig.de, www.heisigrollen.de en www.jacquelinefontyn.be

Extra :
Kyle Gann's Conlon Nancarrow Web Page
'Conlon Nancarrow', Dr.Godfried-Willem Raes

Elders op Oorgetuige : Vlaanderen internationaal : Jacqueline Fontyn, 31/01/2007

08:30 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

07/06/2007

Frederik Croene en Luc Van Loo brengen topwerken uit de pianoliteratuur van de twintigste eeuw

Frederik Croene Eind april brachten Frederik Croene en Luc Van Loo, twee gedreven voorvechters van de nieuwe muziek van hier en elders, in de Rode Pomp een concert met enkele topwerken uit de twintigste eeuwse pianoliteratuur. Dit weekend doen ze dat nog maar liefst twee keer over in het Atelier in Sint-Amandsberg. Op het programma staat werk voor twee piano's van György Ligeti, Igor Stravinsky, Béla Bartók, Luc Van Hove en Joost van de Goor.

Alle verdere info over dit concert vind je in het eerder verschenen artikel 'Frederik Croene en Luc Van Loo brengen topwerken uit de twintigste eeuwse pianoliteratuur' (17/04/2007)

Programma :
  • Ligeti, Three Pieces for two Pianos
  • Stravinsky, Sonata for two Pianos
  • Bartok, Seven Pieces from Mikrokosmos
  • Luc Van Hove, Drie dansen voor Vier Handen
  • Joost Van De Goor, Monochromes
Tijd en plaats van het gebeuren :

Frederik Croene & Luc Van Loo : concert voor twee piano's
Zaterdag 9 juni 2007 om 20.30 u
Zondag 10 juni 2007 om 11.00 u

Het Atelier
Rozebroekstraat 94
9040 St-Amandsberg

Reservatie vereist: j.pringiers@skynet.be

Meer info: www.frederikcroene.com

Extra :
Joost Van De Goor : www.joostvandegoor.nl
Györgi Ligeti Ligeti : www.gyoergy-ligeti.de
Luc Van Hove op www.arts.kuleuven.be/matrix
Igor Stravinsky op www.maurice-abravanel.com
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.audio-muziek.nl, juni 2006
Béla Bartók: veel meer dan een folklorist en Béla Bartók en de fonograaf, Jan de Kruijff op www.audio-muziek.nl

Elders op Oorgetuige :
Frederik Croene en Luc Van Loo brengen topwerken uit de twintigste eeuwse pianoliteratuur, 17/04/2007
Luc Van Hove 50 : een gesprek, 23/01/2007
Focus Ligeti+ : Concertgebouw Brugge huldigt Ligeti, 1/12/2006
Monochromes voor 2 piano's en beiaard, 2/12/2006
Tijd, eeuwigheid en andere contrasten, 9/10/2006
Bartók : Improvisaties op Hongaarse Boerenliederen, 2/09/2006

09:45 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

06/06/2007

Jan Kuijken & Marlies Heuer in een dialoog met speakers

Dubbelconcertino: Jan Kuijken en Marlies Heuer Dit weekend brengen cellist Jan Kuijken en de Nederlandse acrice Marlies Heuer in het Mechelse kunstencentrum nOna hun Dubbelconcertino 'voor cello & speakers' en 'voor actrice & speakers'. Dubbelconcertino ging in première op 6 mei dit jaar tijdens het laatste Openbaar Domein van dit seizoen in het Brugse Concertgebouw. Deze LOD-productie is een vervolg op het Concertino voor Cello & Speakers uit 2006, waarin de cello een dialoog aangaat met een vooraf opgenomen geluidsband met stemfragmenten. Nu is het dus de actrice- Marlies Heuer - die het gesprek met de geluidsband en de speakers aangaat. Beide concertino's, die elk ongeveer een half uur duren, worden samen geperesenteerd met een pauze tussenin. Na het succes van 'Concertino voor Cello en Speakers' - een improvisatieconcert waarbij Jan Kuijken op cello live improviseerde bovenop lagen vooraf opgenomen muziek die uit verschillende speakers weerklonk - tijdens de laatste editie van het Happy New Ears festival, kon een vervolg moeilijk uitblijven. De dialoog tussen cello en speakers wordt nu aangevuld met een dialoog tussen stem en speakers.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Jan Kuijken en Marlies Heuer : Dubbelconcertino
Vrijdag 8 en zaterdag 9 juni 2007 om 20.30 u
KC nOna (Mechelen)
Begijnenstraat 18
2800 Mechelen

Meer info : www.nona.be en www.lod.be

Elders op Oorgetuige:
Gratis naar wereldpremière Dubbelconcertino in Brugge, 4/05/2007
Twee hoogtepunten op laatste Openbaar Domein van dit seizoen, 3/05/2007
Spotting geeft muziek terug aan de vogels en Jan Kuijken in dialoog tussen structuur en vrijheid, 23/09/2006

Benieuwd ? Bekijk dan alvast deze korte preview (1' 44''), 2/05/2007

08:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook