18/06/2007

20ste eeuwse Japanse muziek in Logos

Yutaka Oya & Piet Van Bockstal Dindsdag in Logos staat Japan centraal in een concert met piano en hobo. Behalve oudere bekende namen als Toru Takemitsu komt ook de jongere generatie ruimschoots aan bod in composities van o.a. Keiko Harada en Misato Mochizuki. Deze en andere komponisten kunnen zich geen betere uitvoerders wensen dan Piet Van Bockstal en Yutaka Oya, die met hun jarenlange ervaring en gedrevenheid ongetwijfeld weer boeiende eigentijdse muziek zullen brengen.

Kumiko Omura (°1970) is behaalde haar diploma in Tokio bij de componisten Isao Matsushita en Jo Kondo, en studeert momenteel nog compositie bij Nicolaus A. Huber en elektronische muziek bij Dirk Reith en Ludger Bruemmer aan de Folkwang hogeschool in het Duitse Essen. Haar werk wordt voortdurend geselecteerd door internationale Japanse en Europese festivals en zij behaalde reeds een heel aantal indrukwekkende onderscheidingen, waaronder Gaudeamus en de Prijs van de Biennale voor Nieuwe Muziek te Hannover; bovendien kreeg zij een bijzondere vermelding van de "Modern Masters" in Wenen.

Pianist/componist Yuji Takahashi (°1938) is al actief sinds het begin van de jaren '60 toen hij bij Xenakis studeerde. In zijn beginperiode schreef hij vooral stukken met behulp van de computer, recent gaat zijn voorkeur uit naar Japanse traditionele instrumenten en naar vocale werken. Doorheen zijn lange carrière werkte hij o.a. samen met John Zorn, Ryuichi Sakamoto, Musica Elettronica Viva (Alvin Curran, Frédéric Rzewski, Richard Teitelbaum,...) en Carl Stone. Takahashi realiseerde als pianist opnames van o.a. John Cage, Earle Brown, Roger Reynolds en Toru Takemitsu. Sinds 1995 verschenen ook verschillende eigen werken op CD.

Keiko Harada (°1968) studeerde piano, kamermuziek, compositie en orkestdirectie aan Toho Gakuen in Tokio. Daarna vervolmaakte zij zich voor compositie in Darmstadt bij Brian Ferneyhough, in Akiyoshidai en aan het Bartok Seminarie in Hongarije. Zij won vele belangrijke prijzen, ontving herhaaldelijk beurzen van belangrijke culturele organisaties en opdrachten van internationale festivals. Ook ensembles zoals Ictus en Ensemble Modern, evenals solisten als Yo-Yo Ma en vele anderen verzochten haar om werk voor hen te schrijven. Zij dirigeert sedert 1989 Ensemble Manufacture (Tokio) en is voorzitster van het Sound Gear Project dat musici uit de hele wereld verenigt. Sinds 1993 doceert zij aan de Toho Gakuen School of Music.
Ze schreef 'Moon Reed' (een duidelijke verwijzing naar de rieten van de hobo) in opdracht van het duo Piet Van Bockstal & Yutaka Oya, die het creëerden in Tokyo Opera City in 2001. In dit werk zoekt ze nachtelijke klankkleuren op met dubbelflageolets, multiphonics, effekten in de piano... Dit alles creëert een ietwat sombere doch zeer verleidelijke atmosfeer.

Misato Mochizuki (°1969) studeerde aan de Tokyo National University of Fine Arts and Music. Daarna trok ze naar Parijs, waar ze compositie studeerde bij Paul Mefano en Emmanuel Nunes aan het Conservatoire National Superieur de Musique en later bij Tristan Murail aan het IRCAM. Ze krijgt opdrachten van orkesten en ensembles uit de hele wereld en behaalde talrijke onderscheidingen. In 2005 wijdde het Brusselse Ars Musica festival een 'portretconcert' aan haar.
In haar veeleisende 'Au Bleu Bois' passeren alle hedendaagse technieken de revue in een vrij spektackulair en extravert werkstuk en zeker het doelmatig gebruik van kwarttonen werkt overtuigend.

Toru Takemitsu (1930 - 1996) ging na de oorlog compositie studeren bij Yasuji Kiyose, maar is hoofdzakelijk auto-didact. In 1951 stichtte hij samen met artiesten van de meest uiteenlopende disciplines de 'Experimental Workshop', een multimedia groep die onmiddellijk van zich deed spreken door haar avant-garde projecten. Reeds in 1950 gebruikte hij bandopnemers om muzikale collages te maken van 'echte geluiden'. In de jaren 60 deden twee nieuwe invloeden hun intrede in zijn muziek: de natuur en de traditionele muziek van Japan. In zijn vroegste stukken merken we invloeden van Schönberg en Berg, maar het is de Franse stijl - en dan in het bijzonder die van Debussy - die zijn werk blijvend zou kenmerken. Hij was een echt instrumentaal componist: zelfs voor zijn 'musique concrète' gebruikt hij in zijn elektronische werken uitsluitend natuurlijke geluiden, nooit elektronische. Hij doceerde compositie aan de universiteit van Yale, was gastdocent aan vele universiteiten in de V.S.,
Canada en Australië en hij werd vereerd met talrijke internationale onderscheidingen.
In zijn intrigerende 'Piano Distance' zijn het de vele 'bevroren stiltes' die op wonderlijke manier de intensiteit van de compositie ononderbroken vasthouden.

De Japanse componist en muziekpedagoog Makoto Shinohara (°1931) woont momenteel in Nederland. Hij behaalde zijn diploma aan de Tokyo National University of Fine Arts and Music en kwam daarna met een beurs van de Franse regering studeren aan het Conservatoire National Supérieur de Musique te Parijs bij Tony Aubin, Olivier Messiaen, Simone Plé-Caussade, Pierre Revel en Louis Fourrestier. Een beurs van de Bayerische Staatsregierung bracht hem naar de Hochschule für Musik in München en de elektronische studio van Siemens alsook naar de Rheinische Musikhochschule in Keulen bij Bernd Alois Zimmermann, Gottfried Michael Koenig en verder ook naar het Musik-Konservatorium bij Karlheinz Stockhausen, van wie hij twee jaar lang assistent was. In 1983 was hij hoofdcomponist van het Holland Festival. In 1978 was hij gast-professor aan de McGill-Universiteit in Montreal. Sinds 1979 woont hij afwisselend in Utrecht en Tokio.
'Obsession' van Makoto Shinohara kon zich geen betere titel dromen: het obsessief herhalen van hetzelfde thematisch materiaal met ritmische overstapjes en kolkende allegro's lijkt wel een rituele dans van Samourai-krijgers.

Programma :

  • Kumiko Omura, 'Wax and Wane' voor hobo en piano
  • Yuji Takahashi, 'Pari-sempre' voor hobo,viool en piano
  • Keiko Harada, 'Moon Reed' voor hobo en piano
  • Misato Mochizuki, 'Au Bleu Bois' voor hobo solo
  • Toru Takemitsu, 'Piano Distance' voor piano solo
  • Makoto Shinohara, 'Obsession' voor hobo en piano
Tijd en plaats van het gebeuren :

Piet Van Bockstal & Yutaka Oya
Dinsdag 19 juni 2007 om 20.00 u
Logos Tetraeder
Bomastraat 26
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Extra:
Toru Takemitsu op www.soundintermedia.co.uk en www.themodernword.com

Review : Misato Mochizuki, 'Si bleu, si calme', Bert Van Herck op Kwadratuur.be, 07/10/2003

Elders op Oorgetuige :
Nieuw Ensemble : muziek uit het Verre Oosten, 14/03/2007
De Nieuwe Reeks : Spiegel String Quartet, 11/03/2007
Ghost Opera voor strijkkwartet en pipa en wereldcreatie Kee-Yong Chongs Inner Mirror, 05/02/2007

08:45 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

17/06/2007

Examenconcert Katrien Gaelens

Katrien Gaelens Al in de laatste jaren aan het conservatorium van Brussel profileerde fluitiste Katrien Gaelens (1981, Brugge) zich als een fervent voorstander van de hedendaagse muziek. Ze speelde de Belgische creaties van o.a. 'Jupiter' van Philippe Manoury voor fluit en electronica en 'El Cimarron' van Hans Werner Henze en ze was vaak te horen in producties van de klas hedendaagse muziek. Ze volgde stages en masterclasses bij Sophie Cherrier, Wissam Boustany, Mario Caroli, Wil Offermans en leden van het Ensemble Intercontemporain. In de zomer van 2005 nam Katrien deel aan de Lucerne Festival Academy onder leiding van Pierre Boulez. In de zomer van 2006 was ze lid van het Nationaal Jeugdorkest van Nederland, o.l.v. Thierry Fischer en Reinbert de Leeuw. In 2006 en 2007 neemt ze deel aan de studio's van Ictus en het laboratorium van Champ d'Action, gericht op de uitvoering van hedendaagse muziek. Dit jaar volgt Katrien een specialisatieopleiding kamermuziek aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel en verdiept ze zich in de muziektechnologie. Ter afsluiting van haar meestergraad specialisatie kamermuziek speelt Katrien een examenconcert met uiteraard veel hedendaags werk, in een afwisseling van verschillende bezettingen.

Kaija Saariaho (1952) is een Finse componiste die sinds 1982 in Parijs verblijft. In 1976 begon ze haar studies aan het conservatorium in Helsinki bij Paavo Heininen. In 1980 en 1982 volgde ze seminaries in Darmstadt bij Brian Ferneyhough en studeerde ze in Freiburg bij Klaus Huber. Het jaar 1982 werd een belangrijk jaar voor Saariaho: tijdens haar werk aan het Parijse Ircam deed de computer zijn intrede in haar compositieproces. Later werkte ze ook in studio's te Helsinki, Stockholm, het GRM in Parijs en de Strobel stichting in Freiburg. Kaija Saariaho is één van de invloedrijkste componisten in de hedendaagse muziekwereld. Ze ontwikkelde een heel persoonlijke schrijfstijl, gekenmerkt door een verankering in traditionele Finse muziek, poëzie en literatuur en een ambitie om de recentste muzikale technologieën te verkennen en te gebruiken in haar werken.

Christobal Halffter (1930) werd geboren in een kunstzinnige Spaanse familie, die contacten onderhield met Federico García Lorca, Manuel de Falla en Salvator Dalí; zijn ooms Ernesto en Rodolfo waren in Spanje componisten van naam. Halffter studeerde te Madrid aan het conservatorium en privé bij Tansman in Parijs. In 1960 werd hij tot leraar en in 1964 tot directeur van het conservatorium van Madrid benoemd. Beide functies gaf hij op in 1966 om zich geheel aan het componeren te kunnen wijden.
Al vroeg zocht hij aansluiting bij de Europese avant-garde, en ontmoette Stockhausen en Ligeti in Parijs. Zijn werken weerspiegelen invloeden van De Falla, later van Stravinsky, Bartók, Schönberg, Hindemith, Webern en Stockhausen. Stapsgewijs maakte Halffter zich een moderne klanktaal eigen: terwijl Antifona (1952) invloeden van De Falla en Dos movimientos voor strijkorkest (1955) kenmerken van Stravinsky en Bartók vertonen, heeft hij zich in Cinco microformas (1959-1960) door Webern laten inspireren en maakt hij in Espejos (1963) en Lineas y puntos (1966) gebruik van elektronische middelen. Daarnaast getuigen zijn politiek getinte Requiem por la libertad imaginada (1971) en Elegías al muerte de tres poetas españoles (1974-1975), evenals zijn bewerkingen van composities van Antonio Soler tot Isaac Albéniz voor kinderen en jongeren, van een diepe liefde voor het Spaanse volk en de Spaanse cultuur, een liefde die hij in een moderne klanktaal tracht weer te geven.

Dai Fujikura (1977, Osaka) kwam op 15-jarige leeftijd naar Europa en studeerde achtereenvolgens aan de Trinity College of Music, Royal College of Music en King's College London (bij George Benjamin). Ondanks zijn jonge leeftijd heeft hij al een hele reeks prijzen verzameld. Zijn werken werden ondermeer uitgevoerd door het Orkest de Volharding en London Sinfonietta en het blijft compositieopdrachten regenen. Peter Eötvös karakteriseert hem als "An energetic guy, imaginative and eruptive. It has been a pleasure to follow the rapid progress that this young Japanese man, coming from London's music scene, has made throughout Europe." (*)

André Jolivet (1905 - 1974) was een leerling van Edgard Varèse en P. le Flem en lid van de componistengroep La Jeune France. Hij was onder meer muziekdirecteur van de Comédie Française (1943-1959), voorzitter van de Lamoureux-concerten (1962-1967) en docent compositie aan het conservatorium (1966-1970). Zijn zeer veelzijdige oeuvre, dikwijls geschreven in een speels en feestelijk idioom, omvat opera's, balletten (o.a. Ariadne , 1964), orkestwerken (o.a. Trois complaintes du soldat , voor bariton en orkest, 1940), vele concerten (waaronder een concert voor Ondes Martenot, 1947), koorwerken, liederen, kamer- en pianomuziek.

Programma :
  • Kaija Saariaho, 'Laconisme de l'aile' voor fluit en electronica
  • Christobal Halffter, 'Debla' voor fluit solo
  • Dai Fujikura, 'Poison Mushroom' voor fluit en tape
  • André Jolivet, 'Chant de Linos' voor fluit en piano
Tijd en plaats van het gebeuren :

Examenconcert Katrien Gaelens
Maandag 18 juni 2007 om 10.00 u
Concertzaal Koninklijk Conservatorium Brussel - zaal A028
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.kcb.be

(*) www.ricordi.co.uk/fujikura.htm
Dai Fujikura : www.daifujikura.com
Kaija Saariaho : www.saariaho.org en www.chesternovello.com

Elders op Oorgetuige :
Klank in beweging, 28/04/2007
Interview met Kaija Saariaho en Jean-Baptiste Barrière, 22/02/2007
Muziek van het interbellum tot heden, 21/12/2006
Vertelconcert Scelsi, Carter, Jolivet en Reich, 29/05/2006

18:56 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

16/06/2007

Jan Van Hoecke : Master na Master Solist Hedendaagse Muziek

Ann Eysermans Nog meer examennieuws : zaterdagavond speelt blokfluitist Jan Van Hoecke samen met pianist Pieter Dhoore werk van de jonge Vlaamse componisten Frederik Neyrinck en Ann Eysermans. Jan Van Hoecke, laureaat van de Rotary Kamermuziekprijs 2006 en tal van andere prijzen, is student Master na Master Solist Hedendaagse Muziek bij docente Tomma Wessel aan het Conservatorium van Gent.

Wevelgemnaar Frederik Neyrinck (°1985) studeert aan het Conservatorium te Brussel en is tevens dirigent van de Jeugdharmonie Eigen Schoon Wevelgem. Ann Eysermans is contrabassiste (o.a.bij Eau de Vie) en componiste. Ze studeerde eerst klassiek en nu jazz aan het conservatorium van Brussel.

Programma :
  • Frederik Neyrinck: Processus 4
  • Ann Eysermans: Acta atecaa met eend
Tijd en plaats van het gebeuren :

Eindexamen concert Jan Van Hoecke
Zaterdag 16 juni 2007 om 19.00 u
Koninklijk Conservatorium - Miryzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : cons.hogent.be

01:09 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

15/06/2007

Parker Kwartet in Kasteel Duras

Parker Kwartet Elke zondag is het Basilica-Festival van Vlaanderen te gast in een van de vele kastelen van Zuid-Limburg. Zondagmiddag speelt het Amerikaanse Parker Kwartet in het Kasteel Duras in Sint-Truiden, dat nog steeds in privébezit is en slechts uitzonderlijk voor het publiek wordt opengesteld. Op het programma staat werk van Hadn, Ligeti en Smetana.

Sinds zijn oprichting in 2002 aan het Boston's New England Conservatory heeft het Parker Kwartet zich snel tot een jong dynamisch ensemble ontwikkeld. Het talent van de groep werd algauw opgemerkt. In 2005 wist het kwartet reeds gerenommeerde prijzen in de wacht te slepen. Het werd laureaat van de internationale Wedstrijd voor Strijkkwartetten te Bordeaux en van de Concert Artists Guild International Competition in New York.

In de late jaren 1950 trok György Ligeti naar het westen, met een belangrijke stijlevolutie tot gevolg. Hij maakte er onder meer kennis met elektronische muziek en experimenteerde met klanktexturen en micropolyfonie. Zij tweede Strijkkwartet (1968) is muziek van een onaardse schoonheid zonder welomlijnde melodieën of structuren en herinnert aan de verstilde doeken van Cézanne of Rothko. Het is één van de mijlpalen binnen de ontwikkeling van de moderne kwartetmuziek en behoort intussen tot de 'klassiekers' van de twintigste eeuwse kwartetliteratuur.

Programma :
  • Joseph Haydn, Strijkkwartet op. 74 nr. 3
  • György Ligeti, Strijkkwartet nr. 2
  • Bedrich Smetana, Strijkkwartet nr. 1 in e  "Uit mijn leven"
Tijd en plaats van het gebeuren :

Basilica-Festival van Vlaanderen / Parker Kwartet
Zondag 17 juni 2007 om 15.00 u
Kasteel van Duras
Duraslaan
3803 Sint-Truiden

Meer info : www.festivalvanvlaanderen.be en www.parkerquartet.com

Extra :
Györgi Ligeti Ligeti : www.gyoergy-ligeti.de
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.audio-muziek.nl, juni 2006
Ligeti: De cd oogst. Tekst lezing Koninklijk Conservatorium Den Haag, Jan de Kruijff, 25 januari 1996

Video : György Ligeti op UbuWeb Film ( o.a. 'György Ligeti: Portrait', A Documentary by Michel Follin (1993) )

Elders op oorgetuige:
Basilica - Festival blaast 50 kaarsjes uit, 31/05/2007
Focus Ligeti+ : Concertgebouw Brugge huldigt Ligeti, 1/12/2006

09:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

14/06/2007

Nationaal Orkest van België à la carte

Mikko Franck Tweemaal deze week speelt het Nationaal Orkest van België een programma 'à la carte'. De voorbije weken kon het publiek haar muzikaal menu voor de concerten op 15 en 16 juni zelf samenstellen en kon iedereen een stem uitbrengen voor zijn of haar lievelingscomposities.
De keuze van het publiek blijkt nu eens sensueel te zijn, met Wagners "Tannhäuser Ouverture" of romantisch met Prokofievs "Romeo and Juliet", dan weer frivool met de wals uit Sjostakovitsj' "Jazz Suite". Maar ook de muziek uit de zogenaamde Nationale Scholen blijkt meer dan ooit in de smaak van het publiek te vallen. Daarom voeren Mikko Franck en het Nationaal Orkest de muziekliefhebbers nog even langs Praag, met Smetana's "Moldau", en naar het Noorwegen van Edvard Grieg met enkele fragmenten uit "Peer Gynt". Het wordt tevens het laatste concert met de Fin Mikko Franck aan het hoofd. Volgend seizoen neemt de Weense dirigent Walter Weller de fakkel over.

Programma :
  • Richard Wagner, Ouverture (Tannhäuser)
  • Bedrich Smetana, De Moldau
  • Edvard Grieg, Peer Gynt Suite
  • Sergey Prokofiev, fragmenten uit Romeo en Julia, suite nr. 1, op. 64b en suite nr. 2, op. 64c
  • Dmitry Sjostakovitsj, Jazz Suite no. 2
  • Claude Debussy, La mer, drie symfonische schetsen
  • Maurice Ravel, Boléro
Tijd en plaats van het gebeuren :

NOB o.l.v. Mikko Franck : Het publiek kiest
Vrijdag 15 juni 2007 om 20.00 u
Bozar - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.nob.be
----------------------------------
Zaterdag 16 juni 2007 om 20.00 u
Hall Omnisports
Rodterstrasse 9A
4780 Sankt-Vith

Meer info : www.nob.be en www.ostbelgienfestival.be

Elders op Oorgetuige : Belgian Brass en de Russische erfenis, 30/05/2007

15:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

13/06/2007

Masters in new music : Kobe Van Cauwenberghe & Matthias Koole

Karlheinz Essl Half juni loopt het concertseizoen op zijn einde, maar dat betekent ook volop examentijd voor de conservatoriumstudenten. De eindexamens zijn opgevat als heuse concerten en bovendien gratis toegankelijk voor het publiek. Een ideale gelegenheid om kennis te maken met de professionele muzikanten en componisten van morgen.

Kobe Van Cauwenberghe & Matthias Koole zijn twee jonge gitaristen die de experimentele muziek een warm hart toedragen. Samen zoeken ze naar nieuwe instrumenttechnieken, communicatiemiddelen en concertomgevingen. Tijdens hun eindexamenconcert in het Gentse conservatorium brengen ze werk van Davidovsky, Berio, Bach, Murail, Lachenmann, Helbich en Essl. Vorige maand brachten ze al een gedeelte van dit programma in het Brusselse kunstencentrum Nadine en in de Hot Club de Gand.

De Argentijns-Amerikaanse componist Mario Davidovsky (°1934) was van 1981 tot 1993 directeur van het laboratorium van het Electronic Music Center van de Columbia-Princeton universiteit. Aan deze instelling assisteerde hij enkele decennia voordien Edgar Varèse bij zijn werk in de elektronische studio. Tijdens de jaren '60 werd Davidovsky bekend voor zijn elektronische composities zoals de Synchronisms reeks. In deze stukken speelt een live muzikant samen met een tape waarop vooraf opgenomen elektronische geluiden te horen zijn. 'Synchronisms no. 10' is een werk voor gitaar en cd waarbij de geluiden op de cd afgeleid zijn van de gitaarklank.
Vanaf het midden van de jaren '70 componeerde Davidovsky slechts sporadisch nog elektronische werken, het merendeel van zijn latere werken is geschreven voor traditionele instrumenten. In 1971 won hij de Pullitzer Prize voor muziek.

Luciano Berio (1925-2003) is wellicht de meest invloedrijke figuur uit de Italiaanse hedendaagse muziek. Nadat hij samen met Maderna een studio voor elektronische muziek opricht in Milaan, krijgt hij de leiding van het Ircam te Parijs. Vanuit zijn opleiding die sterk door Webern is bepaald, creëert Berio composities die uitgaan van de meest gedurfde vormen van klankonderzoek. Zo dwingt hij zowel zangers als instrumentalisten om de grenzen van hun mogelijkheden af te tasten.
In 1958 schreef Luciano Beriozijn eerste 'Sequenza' voor fluit solo. Dit stuk is het eerste ooit dat proportioneel werd genoteerd. Er wordt geen gebruik gemaakt van uitgeschreven ritmes maar de afstand tussen de noten bepaalt de tijdsspanne ertussen. Sinds de Sequenza voor fluit zijn de in totaal 14 Sequenza's de rode draad in zijn oeuvre gebleven. Berio schreef de Sequenza's voor de meest uiteenlopende solo-instrumenten, waarbij hij de expressieve en technische mogelijkheden van het betreffende instrument onderzocht. Berio's Sequenza's worden gekenmerkt door hun extreme virtuositeit, die altijd boeiend, vaak theatraal, maar nooit oppervlakkig is. 'Sequenza XI' voor gitaar is een virtuoos klankcontinuum gebaseerd op de variatie van intervalreeksen en akkoordfiguraties.

Tristan Murail (°1947) geldt samen met Gerard Grisey als een hoofdfiguur van de "spectrale" muziek. Deze muziekstijl legde de nadruk op de harmonie in de muziek en de relatie van die harmonie met de akoestiek. Murail studeerde bij Olivier Messiaen en won in 1971 de Prix de Rome. In 1973 stichtte hij het ensemble Itinéraire dat een internationale reputatie opbouwde door zijn uitvoeringen met elektronica. Vanaf 1980 gebruikte Murail ook de computertechnologie voor zijn onderzoek van akoestische fenomenen. Dat leidde tot een samenwerking met het IRCAM waar hij van 1991 tot 1997 verantwoordelijk was voor het compositieprogramma en waar hij ook meehielp aan de ontwikkeling van de Patchwork software. Tristan Murail gaf les aan het conservatorium van Parijs, het IRCAM, de Darmstadt Ferienkurse, en de Toho University in Tokio. Nu is hij professor kompositie aan Columbia University.
In 'Tellur' stelt Murail de flamencotechniek ten dienste stelt van een spectraal geheel. 'Vampyr!' (1984) is één van de werken uit Murail's oeuvre waarin geen spectrale technieken gebruikt worden. In de verklarende nota's vraagt de componist aan de uitvoerder om te spelen zoals gitaristen uit de pop- en rockmuziek als Carlos Santana en Eric Clapton. "Vampyr!" is een deel uit de cyclus "Random Access Memory".

De Oostenrijkse componist, improvisator en perfomer Karlheinz Essl (°1960)combineert nieuwe technologieën met traditionele instrumenten. Sinds 1995 is hij als specialist computergestuurde muziek verbonden aan de Studio voor progressieve muziek en mediatechnologie aan het Bruckner Conservatorium in Linz, Oostenrijk.In 'More or Less' krijgen de uitvoerders speelinstructies krijgen via laptops : de computer stuurt 'objectieve' speelinstructies gekoppeld aan haiku's door naar de musici, die op een deels individuele deels collectieve manier deze instructies moeten uitvoeren of 'oplossen'.

Programma :
  • M. Davidovsky, Synchronisms No.10
  • Berio, Sequenza XI
  • J.S. Bach, Suite BWV 997
  • T.Murail, Tellur
  • H.Lachenmann, Salut für Caudwell
  • D. Helbich, Hallo 1-2-3-4-5-
  • T.Murail, Vampyr!
  • K. Essl, More or Less
Tijd en plaats van het gebeuren :

Eindexamen concert Kobe Van Cauwenberghe & Matthias Koole
Donderdag 14 juni 2007 om 19.00 u
Koninklijk Conservatorium - Miryzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : cons.hogent.be

Elders op Oorgetuige :
Experimentele gitaarmuziek in Nadine, 24/05/2007
Gtrs : vijf jonge gitaristen geven staalkaart van hedendaags gitaarrepertoire, 2/04/2007

Extra :
David Helbich : davidhelbich.blogspot.com
Karlheinz Essl : www.essl.at
"De echo van 't saluut. Hedendaagse muziek voor klassieke gitaar. Bartlett, Lachenmann, Shlomowitz, Craenen, Logothetis" (pdf), Tom Pauwels, Thesis voor het Orpheus Instituut
Helmut Lachenmann op www.arsmusica.be (Biografie - Portret - 'Aan het licht brengen' )
Mario Davidovsky: A Long Way from Home, Frank J. Oteri & Lyn Liston op www.newmusicbox.org, 1/11/2006
Mario Davidovsky op UbuWeb Sound
Luciano Berio op www.universaledition.com (met luistervoorbeelden en partituuruittreksels)
Tristan Murail - Interview met Tino Haenen, op www.arsmusica.be, december 2004

22:20 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Stéphane Ginsburgh confronteert Liszt met Ligeti

Stéphane Ginsburgh Stéphane Ginsburgh is een Brusselse pianist die in zijn recitals vaak repertoirestukken combineert met hedendaagse muziek. Deze keer maakt hij de verbluffende keuze om Ligeti en Liszt met elkaar te confronteren. Centraal staat de 'concert-etude': een virtuoos werk waarin het technisch kunnen van de vertolker bewust zwaar op de proef wordt gesteld en dat tegelijk een brok kunstmuziek is, bedoeld voor de concertzaal en niet alleen voor de studeerkamer. In de eerste helft speelt Ginsburgh de twaalf etudes d’exécution transcendante van Liszt, in de tweede helft de etudes van de vorig jaar overleden Gyorgy Ligeti. Een niet te missen krachttoer als slot van het concertseizoen in de Rode Pomp.

Franz Liszt (1811-1886) schreef al op 15-jarige leeftijd een twaalftal etudes gemodelleerd naar die van zijn leraar Carl Czerny; hij reviseerde die en liet ze in 1838 publiceren als '24 grandes etudes', al bleef het tweede dozijn ongeschreven. Deze virtuoze stukken nam hij in 1851 nog eens onder handen en liet ze het jaar daarop het licht zien onder hun definitieve titel 'Etudes d'exécution transcendante', waarmee hij aangaf dat deze virtuoze werken niet louter als pedagogische studies dienden te worden beschouwd. In de laatste uitgave gaf hij de meeste etudes ook een titel mee.

Gedurfde harmonische procédés die de grenzen van de tonaliteit aftasten, formele gebaldheid en dynamische thema's of complexe ritmische structuren en vindingrijke klanktexturen (o.a. in de 'Études d'exécution transcendante'): Naast een flinke portie bravoure zijn al deze kwaliteiten die reeds in het werk van Liszt aanwezig waren ook terug te vinden in de drie bundels Études pour piano van György Ligeti (1923-2006). De Hongaarse componist keert er gedeeltelijk terug naar de tonaliteit en bewaart een sterke polyfone/polyritmische schriftuur, zodat het muzikale universum van zijn voorganger niet veraf lijkt. Ligeti beroept zich echter ook op de ritmische en metrische complexiteit van de Afrikaanse muziek, de composities voor mechanische piano van de Amerikaan Conlon Nancarrow, de jazzcomposities van Thelonious Monk en Bill Evans, de schilderijen van Paul Klee, de tekeningen van de Nederlander Maurits Escher (met hun onmogelijke perspectieven) en zelfs de fractale geometrie van Benoît Mandelbrot.

Programma:
  • F. Liszt, Etudes d'exécution transcendante
  • G. Ligeti , Etudes pour piano
Tijd en plaats van het gebeuren :

Pianorecital Stéphane Ginsburgh
Vrijdag 15 juni 2007 om 20.30 u
De Rode Pomp
Nieuwpoort 59
9000 Gent

Meer info: www.rodepomp.be en www.ginsburgh.net

Bron: Tekst Stephane Ginsburgh voor Midis-Minimes

Extra :
Györgi Ligeti Ligeti : www.gyoergy-ligeti.de
Györgi Ligeti (1923 - 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.audio-muziek.nl, juni 2006

16:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Willem Breuker Kollektief speelt Faust

Willem Breuker Het Willem Breuker Kollektief staat al meer dan dertig jaar aan de top met zijn potige mix van jazz en nieuwe muziek, vermengd met populaire genres als fanfare, latin etc. In 2003 kreeg Willem Breuker van de Cité de la Musique in Parijs de opdracht om nieuwe muziek te componeren voor Faust (1926) van F.W. Murnau, een van de hoogtepunten van de expressionistische stille film, geïnspireerd op Goethes klassieker. Faust vertelt het verhaal van de oude alchemist Faust die zijn ziel verkoopt aan de duivel Mefisto om eeuwig jong te kunnen zijn. Hij wordt verliefd op de jonge Gretchen, maar Mefisto drijft de jonge geliefden uit elkaar. Breukers partituur volgt de beelden en de ontwikkelingen van het verhaal nauwgezet. Zijn brede muzikale idioom voegt een dimensie toe aan Murnau's meesterwerk.

Willem Breuker werd in 1944 in Amsterdam geboren. Van formele muziektheorie moest hij niets hebben. Spelend, improviserend, luisterend en experimenterend werd Breuker de Breuker. In 1974 formeerde hij zijn eigen Willem Breuker Kollektief. Elke musicus heeft zijn eigen inbreng en muzikale vrijheden, het repertoire doet recht aan ieders specialismen en kwaliteiten en de concerten bieden even vermakelijke als serieuze, onorthodoxe mensenmuziek. De meeste composities van hem zijn geschreven voor het Willem Breuker Kollektief. Heel af en toe schrijft hij ook voor een andere ensemblevorm.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Film & concert: Willem Breuker Kollektief, Faust
Vrijdag 15 juni 2007 om 20.30 u

Kaaitheater
Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be en www.willembreukerkollektief.com

Extra :
'Hier beschouwen ze kunstenaars als idioten'. Interview met Willem Breuker, Tribune, 22 februari 2002

08:30 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

12/06/2007

Trio Stevie Wishart, Julia Eckhardt & Rhodrie Davies

Julia Eckhardt, Stevie Wishart en Rhodri Davies Rhodri Davies, Julia Eckhardt en Stevie Wishart hebben alle drie reeds hun sporen verdiend in de experimentele muziekscène en delen een grote artistieke affiniteit. Ze speelden al eerder samen in diverse projecten, maar nog nooit als trio. Naast hun artistieke verbondenheid bracht ook de eigenheid van hun instrumenten dit trio bij elkaar. Zowel de harp, de hurdy gurdy als de altviool beschikken over een zeer eigen klankkleur. Het zijn drie snaarinstrumenten met een lange geschiedenis in zowel de volksmuziek, als de oude en de klassieke muziek. De uitdaging ligt in het zoeken naar een complementariteit en naar een contrast tussen de verschillende speeltechnieken en speelstijlen van de drie muzikanten.  Gedurende een korte residentie in de Q-O2 werkplaats werken ze voornamelijk rond hedendaagse improvisatie verwoven met 'dagcomposities'. Begin deze week trekt dit trio nog even over de grens naar Nederland, donderdag staan ze terug in Brussel.

Als harpist confronteert Rhodri Davies de traditionele concepten van harp door het gebruik van preparations, detuned, bowed en e-bowed strings.
Veel van Davies' werk richt zich op de tegenstrijdige en complementaire flux tussen compositie en improvisatie. Veel groepen bij wie hij speelt weerspiegelen die interesse, meerbepaald IST (met Mark Wastell en Simon Fell), Assumed Possibilities (met Chris Burn, Phil Durrant en Mark Wastell), Apartment House (waarbij de nadruk op de uitvoering van grafische composities en werken van componisten als Cardew ligt) en Chris Burn's Ensemble.
De invloed van live electronics en musique concrète is merkbaar in zijn interesse voor en zoektocht in noise, stilte, textuur en abstract geluid op zijn akoestisch instrument.

Altvioliste Julia Eckhardt is sinds 1995 artistiek verantwoordelijk voor het ensemble voor hedendaagse experimentele en geïmproviseerde muziek Q-O2. Het ensemble werkte reeds samen met ondermeer Pauline Oliveros, Phill Niblock, Keith Rowe, Anthony Coleman, Stevie Wishart, Christian Wolff en legt zich tevens toe op interdisciplinaire projecten (met o.a. beeldkunstenaars Els van Riel, Anne Quirijnen, Ludo Engels en danseres Anouk Llaurens).
Sinds 2001 is ze lid/medestichter van Incidental Music, een internationale groep voor conceptuele muziek (met Manfred Werder en Normisa Pereira da Silva).

Stevie Wishart is componist en performer die zich zowel in middeleeuwse als hedendaagse en elektronische muziek gespecialiseerd heeft. Haar ervaring met hedendaagse en middeleeuwse muziek bracht haar tot compositiesystemen voor zowel akoestische als elektronische media. In haar projecten worden improvisatie-en multimediaprocessen vaak gezien als een link tussen middeleeuwse en hedendaagse kunstvormen

Tijd en plaats van het gebeuren :

Concert Stevie Wishart, Julia Eckhardt & Rhodrie Davies
Donderdag 14 juni 2007 om 20.30 u

Q-O2 werkhuis
Vlaamsesteenweg 167
1000 Brussel

Meer info : www.q-o2.be, www.rhodridavies.co.uk en www.laudanum.net/ut (Stevie Wishart, met audio)

Elders op Oorgetuige :
100% Bitterzoet geeft ruimte aan improvisatie, 22/05/2007
QO-2 doundo/recycling G, 6/10/2006
Rhodri Davies + Stevie Wishart, 20/09/2006

08:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

11/06/2007

Tango in de éénentwintigste eeuw

Astor Piazzolla Tango in de éénentwintigste eeuw. Een uitdagende ontmoeting tussen beweging, klank en technologie. Dansers doen via een radarinstallatie muziekrobots tangoritmes spelen en muzikanten spelen een duo met deze automaten. Het uitgebreide M&M automatenorkest met o.a. piano, harmonium, orgels, xylofoon, tuba en vibrafoon voert zowel traditionele als minder conventionele tango's uit. Maar tango is ook dansmuziek. En aangezien de robots niet tot danspassen zijn te bewegen, wordt dit gedeelte aan mensen overgelaten.

Het programma omvat een erg ruime selektie uit het klassieke tangorepertoire, georkestreerd voor het robotorkest door o.a. Xavier Verhelst. Carlos Gardel, Dirk Brossé, Astor Piazzolla (de ongeëvenaarde grootmeester van de bandoneon en grondlegger van de Tango Nuevo), Salvatore Adamo, Augustin Bardi, Osvaldo Pugliese en Aníbal Troilo passeren weer voor even de revue. Daarnaast echter ook heel wat tango's gecomponeerd door klassieke en minder klassieke componisten wier naam meestal niet direct met dit genre wordt geassocieerd, zals bv Kurt Weill, Mauricio Kagel, Igor Strawinsky, Leroy Jenkins, Alfred Schnittke, Tom Johnson, Erik Satie, Karel Goeyvaerts...
Uiteraard ontbreken ook eigen en originele bijdragen niet: Sebastian Bradt componeerde speciaal voor deze gelegenheid zijn nieuwste "Seance, Le Tangeau", jawel in vijfkwartsmaat...

Ontstaan in de Barrio De las Ranas, een van de donkerste wijken van Buenos Aires aan het einde van de 19de eeuw, kende de klassieke tango lange tijd een populair, maar lokaal want zuiver Argentijns bestaan. Pas in het interbellum vond dit passionele dansgenre in Europa en in de rest van de wereld ingang. Ook in Logos wordt de tango gekoesterd. De 'roboTango', specifiek geschreven of georkestreerd voor het <M&M> Orkest, neemt de structuur en de zeggingskracht van de klassieke tango over, maar verleent evenwel ruimte voor interactie en experiment. En hij wordt niet gespeeld door mensen van vlees en bloed, maar door volbloed automaten... een multimediaal, interactief en in de eerste plaats passioneel evenement dat enkel in Logos kan plaatsvinden.


Tijd en plaats van het gebeuren :

<M&M> “Tango 3
Donderdag 14 juni 2007 om 20.00 u

Logos Tetraeder
Bomastraat 26
9000 Gent Meer info : www.logosfoundation.org

08:15 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook