08/02/2015

Light & Shadows : intens programma met enkele van de mooiste en meest pakkende hedendaagse koorwerken

Ola Gjeilo 'Light & shadows', het nieuwste programma van het Vlaams Radio Koor, is een intense concertreeks met sterren uit hedendaagse koormuziek: Arvo Pärt, Eric  Whitacre, Morten Lauridsen en Ola Gjeilo. Gjeilo neemt zelf de pianopartijen voor zijn rekening. Een avond voor herbronning en zelfreflectie, voor bezinning en 'soulsearching'. Een avond om je te laven aan muziek. Een avond voor tranen en kippenvel ook - van geluk en voldoening, gegarandeerd. Een intens programma met enkele van de mooiste en meest pakkende koorwerken. Beginnen en eindigen doet de Noorse componist en pianist Ola Gjeilo (foto), die twee zusterwerken schreef op middeleeuwse teksten. Hij spint er een episch en mystiek geheel van, dat meandert van donkere schaduwen naar verlossend licht. De inspiratie uit oude polyfone en liturgische muziek is overigens een constante, ook bij de Amerikaanse componisten. Zonder woorden, maar door merg en been snijdend, is het Adagio van Samuel Barber, dat gebracht word door solisten van Brussels Philharmonic.

Beginnen en eindigen doet het Vlaams Radio Koor met de Noorse componist en pianist Ola Gjeilo, die 2 zusterwerken schreef op middeleeuwse teksten. Hij spint er een episch en mystiek geheel van, dat meandert van donkere schaduwen naar verlossend licht.  Ook Arvo Pärt liet zich inspireren door de oude polyfone en liturgische muziek. Zijn Kanon Pokajanen is een poëtische zoektocht naar 'de' waarheid. Dat Pärts composities steeds meer aanslaan, bewees de 4de plaats die zijn Spiegel Im Spiegel behaalde bij de laatste Klara Top 100… De Amerikaanse componist en superster Eric Whitacre creëerde met Lux en Nox Aurumque ook twee zusterwerken. Hij koos het gedicht 'Gold & Light' van de Amerikaanse dichter Charles Anthony Silvestri - de vertaling naar het Latijn bracht nog meer harmonie, en het werk werd een groot succes. Later componeerde Whitacre Nox Aurumque (Night & Gold) als meer donkere tegenhanger voor het eerste werk. Een andere Amerikaanse componist die in ieders muzikaal geheugen gebrand staat is Samuel Barber. Zijn Adagio voor strijkers snijdt door merg en been, of zoals een recensent meende na de eerste uitvoering: "vol pathos en catharsische passie - geen oog bleef droog…".

Het Vlaams Radio Koor is erg blij dat componist en pianist Ola Gjeilo besliste om zelf aan de piano plaats te nemen voor  deze concertreeks vol mystieke, epische en liturgische hedendaagse muziek. In de Verenigde Staten is Gjeilo al jarenlang een gevierd componist, en intussen breekt hij ook in Europa door. Zo ging zijn werk Dreamweaver afgelopen herfst in première in Carneggie Hall, en stond zijn compositie The City  tussen werken van gevestigde namen zoals Tan Dun, Sofia Gubaidulina en Krysztof Penderecki tijdens 1000 Voices for Peace (Klarafestival in november). Gjeilo hoort samen met o.m. Morten Lauridsen en Eric Whitacre tot een jonge garde componisten, die de laatste jaren voor een wereldwijde boost in de populariteit van koormuziek hebben gezorgd. Hun  composities worden over de hele wereld uitgevoerd.

Programma :

  • Ola Gjeilo, Dark Night of the Soul
  • Urmas Sisask, Oremus uit Songs from "Gloria Patri"
  • Eric Whitacre, Nox Aurumque
  • Arvo Pärt, Kanon Pokajanen: Ode I
  • Arvo Pärt, Spiegel im Spiegel
  • Valentin Silvestrov, The Lord's Prayer
  • Morten Lauridsen, Nocturnes: I. Sa nuit d'été
  • Arvo Pärt, Kanon Pokajanen: Ode IV
  • Samuel Barber, Adagio for Strings, op. 11
  • Eric Whitacre, Lux Aurumque
  • Ola Gjeilo, Luminous Night of the Soul

Praktische info :

Vlaams Radio Koor : Light & Shadows
Zondag 8 februari 2015 om 11.00 u
Kapel van het Elzenveld - Antwerpen
--------------------
Dinsdag 10 februari 2015 om 20.00 u
Florakerk - Merelbeke (Met bierreceptie na het concert)
--------------------
Woensdag 11 februari 2015 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge
--------------------
Donderdag 12 februari 2015 om 20.15 u
Jezuïetenkerk - Lier – Jezuïetenkerk
--------------------
Vrijdag 20 februari 2015 om 20.00 u
Bethaniënhuis - Zoersel
--------------------
Vrijdag 27 februari 2015 om 20.00 u
Keizersberg - Leuven


Meer info : www.vlaamsradiokoor.be

21:11 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

05/02/2015

Voyages au bout du piano : de langste nacht van de piano in De Bijloke

David Lang Sinds woensdag staat de piano drie dagen lang in de kijker in Muziekcentrum De Bijloke in Gent. Op vrijdag 6 februari onderzoeken pianisten Elisa Medinilla, Frederik Croene en Sebastian Berweck tijdens korte concertmomenten de klankmogelijkheden van het instrument en verbinden ze die met nieuwe technologieën. Het wordt een lange nacht. Je kan zelf kiezen welke concertmomenten je bezoekt. Tussendoor is de bar open en ruilen de pianisten hun concertvleugels voor de cafépiano.

Zo staat het geweldige Doppel (2009) voor twee piano(s en video van Michael Beil op het programma. De bewegingen en klanken van de pianisten worden live opgenomen, digitaal bewerkt en meteen weer uitgezonden. Er ontstaat een indrukwekkende, complexe, maar ook unheimliche choreografie tussen de muzikanten en hun gedigitaliseerde verleden. De nieuwe technologie dompelt je onder in een wervelend contrapunt van klank en beeld, de mens bespeelt de machine, de machine controleert de mens, hoogst expressief en toch bevreemdend. Muziek voor de 21ste eeuw.

Programma :

19.15 u - Concertzaal

- Peter Ablinger (°1959), Cecil Taylor (2009, uit 'Voices and Piano')
- Newton Armstrong (°1970), Creatie: Modes Of Forgetting (2015)
- Thomas Wenk, (°1959) Mögen sie Musik? (2005)
- Johannes Kreidler (°1980), Piano Study (2011)

20.00 u - Kraakhuis
- James Saunders (°1972), # 0602015 (2015)
- Frederik Croene (°1973), The Frankenstein Variations (2014)
- Enno Poppe (°1969), Rad (2003)

Doorlopend
- Player Piano's
- Alexander Grebtschenko
- Johannes Kreidler, Kinect Studies

21.00 u - Concertzaal, Rotonde & Kraakhuis
- Michael Beil (°1963), Mach Sieben (1999/2000) | Concertzaal
- Frederik Croene (°1973), Le Piano Démécanisé (2012) | Rotonde
- Terry Riley (°1935), Keyboard Study #1 (1965) | Kraakhuis
- Tristan Murail (°1947), Vision De La Cité Interdite (1986) | Kraakhuis

22.40 u - Concertzaal
- Alvin Lucier (°1931), Music For Piano And Two Slow Sweep Pure Wave Oscillators (1992)
- Michael Beil (°1963), Doppel (2009)

Praktische info :

Elisa Medinilla, Frederik Croene & Sebastian Berweck : Voyages au bout du piano
Vrijdag 6 februari 2015 om 19.00 u
Muziekcentrum De Bijloke - Gent


Meer info : www.debijloke.be

22:45 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Conference met de beste hedendaagse Amerikaanse muziek in Antwerpen

David Lang "Wat mijn verhaal met deze muziek te maken heeft? Weinig." Aldus Maarten van Rossem, de bekendste historicus van Nederland én kampioen eigenzinnigheid. Toch gaat hij de confrontatie van lezing en muziek aan. Met - wie weet - verrassende raakvlakken. Van Rossem scherpdenkt over de staat waarmee hij een haat-liefdeverhouding heeft: Amerika. Zijn conference wordt omlijst door de beste hedendaagse Amerikaanse muziek. Het Storioni Trio speelt Ned Rorems kwieke 'Spring Music'. Van David Lang (foto) voert Asko|Schönberg het ironische 'Cheating, Lying, Stealing' uit, waarin de componist voor een keer niet zijn goede maar wel zijn slechtste eigenschappen toont. De winnaar van de Tromp International Percussion Competition 2014 kan zich uitleven in Steven Mackeys 'Micro-Concerto'. Geschreven uit fascinatie voor de eenmansband-mentaliteit van slagwerkers. Allerhande keukenartikelen en hobbyshopparafernalia rukken aan. Awesome!

Ned Rorem, Spring Music voor pianotrio (1990)
Rorem schreef dit werk voor het bekende Beaux Arts Trio. Het ontleent zijn titel aan de optimistische sfeer die gepaard gaat met de lente, het verwachtingsvolle seizoen waarin het leven terug op kruissnelheid komt. De vijf delen maken van 'Spring Music' een soort van suite, een opeenvolging van bewegingen die contrasteren in tempo, dynamiek en zetting. Gezien de overkoepelende thematiek is de opening met een 'Aubade' of morgenlied allerminst vreemd. De overgang van winter naar lente is expliciet: de winterslaap ('Distant, motionless'), een zacht, langzaam, driestemmig koraal wordt onderbroken door korte snelle uitbarstingen in de piano. In de 'Toccata' is iedereen wakker en razen de gelijkmatige snelle ritmes soms alleen verder, en soms als begeleiding bij een steeds herhaalde melodie in langere notenwaarden. In de 'Fantasia' spelen de drie instrumenten om beurt een schijnbaar geïmproviseerde cadens, waarna een lange tweestemmige passage in de strijkers begeleid wordt door versnellende ritmische figuren in de piano. De 'Bagatelle' is inderdaad een tussendoortje, een niemendalletje in ABA'-vorm, en het afsluitende 'Presto' speelt op het effect van de virtuositeit om het publiek de nodige 'bravo's' te ontlokken.

Steven Mackey, Micro-Concerto voor slagwerk en kwintet (1999)
"The first step in writing for percussion is to invent the instrument and a playing technique", aldus Mackey die zijn fascinatie voor de eenmansorkest-mentaliteit van slagwerkers niet onder stoelen of banken steekt. Die fascinatie berust zowel op de aanwezigheid van talrijke, heterogene 'instrumenten' (alles wat geluid produceert), als op het feit dat de slagwerker handen, voeten, hoofd, mond en soms nog andere lichaamsdelen inzet om dit 'orkest' tot klinken te brengen. De slagwerker fungeert hier inderdaad als een virtuoos solist in een concerto met vijf delen. In het eerste deel ontwikkelt Mackey de muzikale dimensie die bij uitstek met percussie geassocieerd wordt: ritme, waarbij de piano-akkoorden de ritmes harmoniseren (in plaats van andersom). Het tweede deel is een korte, lyrische solo op vibrafoon. In het derde deel imiteert de slagwerker de articulatie van een imaginaire gesproken taal (klikken van de tong). Daarop volgt een tweede tussenspel, ditmaal voor marimba en cello die helemaal in elkaar vergroeid lijken, alsof ze slechts een instrument vormen. Dit vloeit over in een afsluitende variatiereeks op een thema ('Tune') dat door zeven instrumenten wordt verwerkt: de vijf instrumenten van het begeleidingsensemble en de twee handen van de percussionist.

Bryce Dessner, Tromp Miniature voor percussie (2014)
Als 'composer in residence' van het Muziekgebouw in Eindhoven werd Bryce Dessner ook betrokken bij het prestigieuze Tromp Percussion Concours dat daar plaatsvindt. Dit korte werkje voor marimba en crotales (of 'cymbales antiques', kleine horizontale gongetjes met een magisch maar doordringend geluid) fungeerde als plichtwerk voor de halve finales van deze muziekwedstrijd.

David Lang, Cheating, Lying, Stealing voor ensemble (1993, revisie 1995)
"In dit stuk laat ik horen wat voor een abjecte persoon ik ben", aldus David Lang die het op zijn heupen kreeg van de zelfidealisering van componisten. Daarom koos hij drie gedragingen die in onze maatschappij tot de meest verwerpelijke gerekend worden. Dat maakt er nog geen triptiek van in drie bewegingen die telkens een andere ondeugd uitbeelden. Het werk is integendeel doorgecomponeerd, en verloopt van begin tot einde in een matig snel tempo met als speelinstructie '(with) an ominous funk'. Met andere woorden: funky, met een kwaadaardig trekje. Twee muzikale bestanddelen vallen op: steeds verschuivende ritmische ostinati (herhalingen van ritmische patronen) en gedragen melodieën in lange notenwaarden, waarbij de cello een belangrijke rol speelt. Opmerkelijk zijn verder de plotse stiltes die af en toe opduiken tussen de herhalingspatronen en zo het dreigend karakter van deze 'funky' muziek versterken.

Praktische info :

Maarten van Rossem, Asko|Schönberg & Storioni Trio : Amerika
Vrijdag 6 februari 2015 om 20.00 u
deSingel - Antwerpen


Meer info : www.desingel.be

Bron : Tekst Mark Delaere voor het programmaboekje deSingel, februari 2015

21:57 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

28/01/2015

Doppelgänger Deluxe stelt oog en oor op de proef

Nadar Ensemble, Doppelgänger Deluxe Na succesvolle voorstellingen in het buitenland komt de langverwachte Belgische première van 'Doppelgänger' naar de Theaterstudio voor een 'deluxe'-versie op maat van deSingel. Binnen het concept 'verdubbeling' gebruikt Nadar muziek en beeldprojectie als evenwaardige elementen. De volledige scenische opbouw en de geleidelijke, haast gechoreografeerde transformatie ervan, zijn een essentieel onderdeel van de productie.

Opener is de visionaire stille film 'L'Homme Orchestre' van Georges Méliès, waarin een orkest wordt opgebouwd uit dubbelgangers van Méliès zelf. 'Run Time Error' is een experimenteel videowerk waarbij de jonge Deense componist en performer Simon Steen-Andersen de ruimte bespeelt als een muziekinstrument. Johannes Kreidler neemt Hegel als referentie in een werk voor negen instrumenten, audio en video. En tot slot is er 'Generation Kill' van Stefan Prins, een werk dat vier muzikanten confronteert met digitale versies van henzelf, terwijl ze door gamecontrollers worden bestuurd die allerhande confrontaties aangaan met de verschillende verschijningsvormen van de 'echte' performers. De werken van Kreidler en Prins werden gecreëerd op het festival van Donaueschingen met deSingel als coproducent.

Nadar Ensemble springt uitdagend om met de combinatie van het visuele en het auditieve - hier geen een-op-een relatie die blijft hangen in sfeerschepping. Nadar is dan ook niet aan zijn proefstuk toe. In oktober 2012 speelde het ensemble een concert in het kader van de befaamde Donaueschinger Tage für Neue Musik; een concert dat integraal opgenomen werd in de box van drie cd's die het label Neos uit het festival trok. Alle stukken van Nadar beleefden tijdens het festival hun première en de helft ervan wordt hernomen voor Doppelgänger Deluxe: een programma waarin oog en oor afzonderlijk, maar vooral tezamen op de proef worden gesteld.

Drones
Een van de blikvangers van de avond is ongetwijfeld 'Generation Kill' van de Belgische componist Stefan Prins. Voor dit werk worden vier live muzikanten (percussie, elektrische gitaar, viool en cello) opgesteld achter transparante beeldschermen. Uit de speakers komt hun geluid en op het scherm wordt hun beeld geprojecteerd, echter niet zonder drastische manipulatie. Daarvoor zorgen vier andere muzikanten die elk de klank en het beeld van één van hun spelende collega's met een gameconsole bewerken en versnipperd op de luisteraar-toeschouwer afvuren. Het resultaat is een desoriënterende en bevreemdende stroom van geluid waarin de klank van 'klassieke' instrumenten wordt verhakkeld tot messcherpe 'glitch' die zelfs in Donaueschingen niet onopgemerkt bleef. Schrijver en journalist Alex Ross (inderdaad, die van het bekroonde standaardwerk 'The Rest is Noise') noemde de uitvoering een van zijn momenten van 2012 en omschreef de performance op zijn blog als volgt: "As the composer intended, it was disturbingly difficult to tell what was real and what was virtual. The musicians were caught in temporal loops, as if Philip K. Dick had written a novel about chamber music. Instrumental timbres were distorted in the direction of glitchy noise, in the manner of much recent European music, but the extension of playing techniques achieved a kind of visceral precision." Precies misschien wel, maar echt fijngevoelig kan het werk moeilijk genoemd worden. Niet verwonderlijk voor een compositie die ontstond na het bekijken van smartphone-filmpjes van de Arabische lente en 'succesvolle' bombardementen met drones in Irak.

Een ander werk dat Nadar in Donaueschingen creëerde en dat in deSingel hernomen wordt, is 'Der 'Weg der Verzweiflung' (Hegel) ist der chromatische.' van de Duitse componist Johannes Kreidler. Net als 'Generation Kill' is de compositie van Kreidler een audiovisueel werk, nu met door de computer gegenereerde geluiden, audio- en videosamples van een klassiek orkest of ongegeneerd 'foute' popmuziek en live spelende of playbackende muzikanten. Gevoelige pianozielen zullen het mogelijk even benauwd krijgen wanneer de pianist letterlijk met een hamer aan de slag gaat, maar ook de luisteraar die niet gevoelig is voor dit soort atypisch instrumentgebruik, wordt gedurende een kwartier van het kastje naar de muur getikt.

Irritatie
Ook in het werk van Michael Beil zijn audio en video onlosmakelijk met elkaar verbonden. Als weinig anderen heeft Beil een heel eigen manier ontwikkeld om audio en video met elkaar te combineren. Dat hij daarbij kiest om de live spelende muzikant(en) te confronteren met hun eigen filmbeeld (inclusief zelfde kleding en kapsel) leidt bij een live vertoning tot uiterst verwarrende situaties. Zeker wanneer Beil de synchronisatie bewust in de war stuurt en de toeschouwer zelf maar moet beginnen puzzelen hoe de vork aan de steel zit. Niet voor niets moet echte kunst voor Beil 'irriteren', niet doen wat voor de hand ligt. Deze werkwijze leverde al audiovisuele pareltjes op als 'Mach Sieben', 'Blackjack' en 'Doppel', allemaal op YouTube te bewonderen. In deSingel zal het voor Nadar geschreven 'Exit to Enter' te horen en te zien zijn. Hierin trekt Beil meer dan ooit de speelse en plagerige kaart. Opnieuw lijkt de combinatie van beeld en geluid aanvankelijk te kloppen, maar geleidelijk aan moet de toeschouwer zijn eigen weg vinden (en verliezen) in het labyrint dat Beil en de uitvoerders met een brede grijns optrekken.

Choreografie
Op het programma staan verder twee werken van de Deense componist Simon Steen-Andersen, net als Prins en Kreidler een vaste waarde in het repertoire van het Nadar Ensemble. De partituren van 'Study for String Instrument #1' en 'Study for String Instrument #3' ogen alles behalve evident. In plaats van de gewenste noten te noteren, legde Steen-Andersen hier de ritmische beweging van de uitvoerder vast, waardoor de partituur meer weg heeft van een choreografie. Nadar werkte een bijzondere scenografie uit voor “Study #1” om het choreografische element extra in de verf te zetten. In 'Study for String Instrument #3', geschreven voor 'prepared' cello of gitaar, komt hier nog een video met eerder opgenomen beelden van de uitvoerende muzikant bij. Die beelden worden bij voorkeur pal en op ware grootte op de op het podium spelende muzikant geprojecteerd. Hierdoor wordt het procedé van de gelijklopende, uiteendrijvende en gespiegelde lagen niet alleen muzikaal, maar ook visueel duidelijk gemaakt. Het ene waaruit het vele ontstaat, is ook de werkwijze in 'L'Homme Orchestre' van Georges Méliès waarmee het programma van Doppelgänger Deluxe ingeleid wordt. In dit filmpje van nog geen twee minuten uit 1900 splitst één personage, Méliès zelf als dirigent, op korte tijd in zes muzikanten om er later weer in te verdwijnen. Zes dubbelgangers dus, waarmee de affiche het bijvoegsel 'Deluxe' meer dan waard is.

Praktische info :

Nadar Ensemble : Doppelgänger Deluxe
Woensdag 28 januari 2014 om 20.00 u
deSingel - Antwerpen


Meer info : www.desingel.be en www.nadarensemble.be

Bron: Koen Van Meel in Gonzo (Cirkus), (Blog, 5 januari 2015)

01:08 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

02/01/2015

Keys please! Vijf eeuwen Engelse klaviermuziek in Brugge

Jan Michiels Vijf concerten, vijf keer een ander klavier. Dat is de formule van Keys please! Wie dacht alles wat toetsen heeft al wel eens gehoord of gezien te hebben, moet beslist eens langskomen op 11 januari in het Concertgebouw Brugge. Uitzonderlijke instrumenten sieren het podium voor minstens vijf eeuwen Engelse klaviermuziek, van de hoekige melodieën aan het hof van Henry VIII tot aan de manische klokken in de muziek van Harisson Birtwistle.

Tijdens Keys please! gaat het Concertgebouw kriskras door vijf eeuwen Engelse klaviermuziek, met enkele recente ontdekkingen op de koop toe. Engeland heeft een reputatie als het aankomt op splendid isolation. Maar al snel blijkt dat het land muzikaal door de eeuwen heen eigenlijk meer weg had van een smeltkroes. De reis begint aan het kosmopolitische hof van Henry VIII (1491-1547) waar de beste musici van zijn tijd samenkwamen. Hier ontdekken we dankzij Tasto Solo ook twee versies van het bijna vergeten clavisimbalum. Dan is de beurt aan de Engelse virginalisten en de briljante jonge klavecinist Mahan Esfahani. De Hongaarse Petra Somlai neemt de overgangsperiode tussen klassiek (Haydn) en romantiek (Field) op zich, terwijl Jan Michiels (foto) inventief uit de hoek komt met een 20ste- en 21ste-eeuws programma rond Birtwistles Harrison's Clocks, waarin tijd opnieuw een favoriet thema blijkt. Eindstation van deze dagtocht door Engeland vormen il Gardellino en solist Bart Naessens op claviorganum. Dankzij dat sprankelende instrument dat tegelijk orgel en klavecimbel is, klinken Händels orgelconcerti als nieuw.

Praktische info :

Keys please!
Zondag 11 januari 2015 vanaf 11.00 u
Concertgebouw Brugge


Meer info : www.concertgebouw.be

12:14 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Ralph van Raat op muzikale ruimtevaart

Ralph van Raat & André Kuipers Pianist Ralph van Raat schiet door de dampkring en neemt je mee op muzikale ruimtevaart, op zoek naar de harmonie der sferen. De theorie dat de harmonie van de kosmos in muziek te verklanken is, gaat terug tot Plato en Pythagoras, ervan overtuigd dat de ordening van de sterrenhemel, de aarde en muziek voortkomt uit dezelfde getallenverhouding. Nogal wat 20ste-eeuwse componisten hebben gepoogd de ongrijpbare kosmos in muziek te vatten. Skrjabin was gefascineerd door bijzondere lichtfenomenen aan de hemel. John Cage liet zich voor zijn 'Etudes Australes' inspireren door sterrenkaarten, waarbij hij de afstanden tussen de sterren omzette naar muziekintervallen. En met 'Makrokosmos I-III' creëerde George Crumb een eigen universum. Verder op het programma muziek van Bach, Debussy, Schumann en John Adams.

De muziek wordt afgewisseld met unieke beelden en verhalen van niemand minder dan astronaut André Kuipers. In 2004 werd hij de tweede Nederlander die de ruimte inging. Zijn tweede missie in 2012 in het ruimtestation ISS werd de langste Europese ruimtevlucht in de geschiedenis. Kuipers is niet alleen een zeer gepassioneerde ambassadeur voor de ruimtevaart. Hij zet zich ook in voor het WWF. In de tv-docureeks 'André op aarde' uitte Kuipers zijn bezorgdheid om de kwetsbare planeet en vestigde hij de aandacht op enkele bedreigde gebieden op aarde.

Praktische info :

André Kuipers & Ralph van Raat : De harmonie der sferen
Vrijdag 9 januari 2015 om 20.00 u
deSingel - Antwerpen


Meer info : www.desingel.be en www.ralphvanraat.com

11:48 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Belgisch debuut Lavinia Meijer in De Bijloke

Lavinia Meijer De Nederlandse harpiste van Koreaanse origine Lavinia Meijer bezit de gave om bestaande muziek naar haar hand te zetten. Het levert verrassende en onbekende invalshoeken van de harpmuziek op. Op haar Belgisch debuut in De Bijloke presenteert ze arrangementen van Erik Satie, Wim Mertens en bovenal Philip Glass. Minimalistische en atmosferische klanken, muziek waarbij je tot rust komt en wegdroomt. Haar cd-opname met muziek van Philip Glass kreeg in 2013 de Gouden Plaat voor klassieke muziek van de Nederlandse Vereniging van Producenten en Importeurs van beeld- en geluidsdragers. In april volgde een platina onderscheiding voor het album.

Praktische info :

Lavinia Meijer : Glass, Mertens, Satie
Woensdag 7 januari 2015 om 14.00 u
Muziekcentrum de Bijloke - Gent


Meer info : www.debijloke.be en www.laviniameijer.com

Beluister alvast Lavinia Meijers uitvoering van Metamorphosis van Philip Glass

11:21 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

14/12/2014

Experimentele Muziek uit Leuven en omstreken

The Art of Sound #1 The Art of Sound #1, dat is Experimentele Muziek uit Leuven en omstreken. Met het onvergelijkbare Se_Ren_Dip Trio, Jasper & Jasper, Kem Muziekschool Haasrode en SLAC/Conservatorium in de hoofdrollen. Creatief Atelier van het SLAC (Stad Leuven Academie en Conservatorium) brengt 2 performances, KEM (Klas Experimentele Muziek Academie De Vonk Oud-Heverlee 3 performances. Se_Ren_Dip Trio brengt IMPRO19v2.0, een uitgewerkte versie van hun 'maiden performance' op Transit Festival. Zowel de galm van de kerk als de architectuur van het gebouw zullen daarin hun prominente rol spelen. Daarnaast gaan Jasper & Jasper nog kort demonstreren .

Het Se_Ren_Dip Trio, naar het begrip 'serendipiteit' of 'vinden wanneer je niet zoekt', combineert met behulp van een uitgebreid en origineel 'instrumentarium' soundscapes met live geprojecteerde beelden en teksten. Het intrumentarium reikt van baritonsax, gitaren en cello tot en met soft- en hardware, tekeningen, video en ander beeldend werk. De ingezette media gaan telkens een nieuwe relatie met elkaar aan, geholpen door het toeval: nu eens lopen ze in elkaar over, dan weer botsen ze met elkaar. Sinds de zomer van 2014 kreeg het trio een warme thuishaven als ensemble in residence bij MATRIX [Centrum voor Nieuwe Muziek] (Leuven). In september was er een opgemerkte try-out van IMPRO 19 - weg van woorden in TivoliVredenburg (Utrecht), op het BYOB-festival (Bring Your Own Beamer), ingebed in het Nederlands Film Festival.Se_Ren_Dip is een spin–off van Ensemble XXI o.l.v. Kim Van den Brempt van SLAC (Leuven) en van de Klas Experimentele Muziek o.l.v. Jasper Vanpaemel van de academie 'De Vonk' Oud-Heverlee. 

The Art of Sound #1
Vrijdag 19 december 2014 om 20.30 u
Predikherenkerk - Leuven
Gratis toegang


Meer info : www.facebook.com

Se_Ren_Dip Trio op www.facebook.com/SeRenDipTrio
Jasper & Jasper : jasperandjasper.be

01:40 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Sebastian Berweck, Johannes Kreidler & Frederik Croene op PostXperformance#3

PostXPerformance #3 PostXPerformance is een platform voor jonge ideeën en projecten in een experimentele fase. Kunstenaars worden uitgenodigd om performances/vertoningen/ lezingen/concerten uit te proberen voor een onbevangen publiek. Pianist Sebastian Berweck (D) brengt donderdagavond de nieuwste en hipste muziek uit de hedendaagse scène. Hardcore conceptueel/melig/gemanipuleerde youtube video's/ "geschifte muziek", er is van alles wat... Een nieuwe video van Johannes Kreidler, in HD op groot scherm geprojecteerd als intro, een selectie uit Roll over Czerny van Frederik Croene als outro.


Programma PostXPerformance - PXP#3

- "22 music pieces for video" (J. Kreidler)

- Recital met Sebastian Berweck (midi-keyboards, tape, video, sampler, electronics...)
Nieuwe muziek van J. Szmytka, B. Muntendorf, S. McLaughlin, Y. Daoust, R. Glover

- Alexander Sigman: "fcremapno" voor solo piano en live elektronics (world première / Frederik Croene, piano)

Praktische info :

PostXPerformance #3
Donderdag 18 december 2014 om 20.30 u
PostX - Merelbeke Flora

Van Goethemstraat 33
9820 Merelbeke

Meer info : www.post-x.be

01:22 Gepost in Concert, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

BRAUBLFF 3 met Stine Janvin Motland, Leif Elggren & Daniel Löwenbrück

BRAUBLFF (Materie und Laut) 3 BRAUBLFF (materie und Laut) is een concertreeks in van KRAAK in samenwerking met De Player (Rotterdam) en KASK / School of Arts Gent. Ze stelt de volgende vraag: waar en hoe loopt taal over in muziek? Een mogelijk antwoord: het punt waar taal haar betekenis verliest en overgaat in pure materie - door herhalingen, mutaties en deconstructie, al dan niet geholpen door technologie, cut-ups en tapemanipulatie. N°3 gaat terug naar de basis: stem, taal en noise. Advanced vocal techniques, futurische poezie, en noiseperformances waarin taal, muziek en materie elkaars plaats innemen.

In Bergen, naar verluidt een stad waar het continue regent, verduwt de jonge Stine Janvin Motland de grenzen van de menselijke stem. Als rechtgeaarde vokaal poëte produceert ze moeiteloos een intens spectrum, waarvan nauwelijks te geloven valt dat een menselijke stem ze uberhaupt kan bedenken. In 2014 debuteerde ze met twee platen, Oh Wow en In Labour, die sindsdien in hoge rotatie het KRAAK kantoor op sfeer brengen.

Valeri Scherstjanoi is een Laut dichter, een beeldend kunstenaar en een van de sterke mannen die Futuristische en Dadaïstische klankpoëzie in leven houdt. Als kind groeide hij op in verbanning in Kazachstan, in wat ooit de Sovjet Unie heette. Als expert in het uitvoeren van Futuristische en Dadaïstische gedichten, gebruikt hij taal als de ruwe drager voor geluid en muziek. Zijn recente tape, op No Basement is Deep Enough, laat eigen Laut gedichten horen, die excelleren in abstracte poëzie met een diepe emotionele kracht.

Leif Elggren is de ene helft van het absurd-groteske performance & harsh noise duo The Sons of God - herinner je de waanzinnige performance op het KRAAK festival, waarin twee dreigende mannen, een overweldigende wall of sound, en een tafel de hoofdrol opeisten. Solo verkent hij duistere en waanzinnige uithoeken van de menselijke ziel, waarvoor hij de vastgelegde verhoudingen tussen sociale conventies, betekenis en het banale herdefinieert.

Praktische info :

BRAUBLFF (Materie und Laut) 3 : Stine Janvin Motland, Leif Elggren & Daniel Löwenbrück
Donderdag 18 december 2014 om 20.00 u
Miryzaal - Gent


Meer info : schoolofartsgent.be en www.kraak.net

01:06 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook