03/10/2007

Note for Sale : noten kopen voor het goede doel

Note for Sale Music Fund schenkt materiële steun aan jonge muzikanten en muziekscholen in ontwikkelingslanden en conflictgebieden. Dit jaar biedt de organisatie de noten te koop aan van een compositie die Fabian Fiorini speciaal voor Music Fund herorkestreerde. Deze noten worden dan jouw eigen noten. Vanaf 22 oktober en naarmate de verkoop vordert, zal de compositie zich onthullen op Klara en tijdens concerten in De Munt en deSingel.

Met 'Note for Sale' wil Music Fund geld inzamelen om muziekinstrumenten te versturen naar landen waar door oorlog of armoede doorgaans niet veel muziek is. Muziek wordt beschouwd als "ontwikkelingsinstrument". Voor 10 euro kan je een muzieknoot "kopen", het geld gaat naar het transport van ingezamelde instrumenten en naar vorming. En ben je toevallig nog in het bezit van een instrument in goede staat waar niemand meer op speelt? Schenk het dan aan Music Fund in het kader van de campagne Note for Sale. Je kan het afgeven in de dichtstbijzijnde 'Médiathèque'.

Music Fond is een initiatief van Oxfam Solidariteit en Ictus. De organisatie zamelt muziekinstrumenten in die nadien naar het Midden-Oosten, Kinshasa en Mozambique gestuurd worden. Zo kon de organisatie eind 2005 een lading van driehonderd instrumenten transporteren naar Israël en de Palestijnse Gebieden. Volgens Lukas Pairon, de voorzitter van Music Fund, is het in landen als de Palestijnse gebieden of Congo belangrijk om zo een project op te starten, en zeker om zo een initiatief te volgen.

Het project 'Note for Sale' krijgt de steun van Klara en het Franstalige Musiq'3. In de week van 22 tot 26 oktober kan de luisteraar op Klara meer te weten komen over het initiatief. Tegen 26 oktober moeten alle muzieknoten verkocht zijn van een bekend werk van een al even bekende componist. Elke dag wordt een fragment van een minuut vervormd afgespeeld. Dat werk wordt dan tijdens het slotconcert op 26 oktober in deSingel gespeeld in een arrangement van Fabio Fiorini. De Filharmonie en de Palestijns-Israëlische pianist Saleem Abboud Ashkarin zorgen voor de uitvoering.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Het 'Note for Sale' project loopt van 22 tot 26 oktober 2007

Meer info : www.noteforsale.be, www.musicfund.be, www.ictus.be en www.klara.be
-------------------------
Note for Sale Concerten :
Orchestre Royal de Chambre de Wallonie, Solisten van de Muziekkapel Koningin Elisabeth, Augustin Dumay & Saleem Abboud Ashkar
Donderdag 25 oktober 2007 om 20.30 u
De Munt
Munt
1000 Brussel

Meer info : www.demunt.be
-------------------------
deFilharmonie & Saleem Abboud Ashkar
Vrijdag 26 oktober 2007 om 20.00 u
deSingel - Blauwe Zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.defilharmonie.be

Elders op Oorgetuige :
Interview met pianist, componist en improvisator Fabian Fiorini, 1/12/2006
Give music a chance : The Exchange, 2/05/2007
Ictus en Music Fund in het Midden Oosten, 28/12/2006
Meer dan 300 muziekinstrumenten voor het Midden-Oosten, 5/12/2006
Muziek als instrument van ontwikkeling, 30/10/2006

19:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

[EMERGENCE] 2007 : festival van de hedendaagse Belgische muziek

EMERGENCE 2007 Zaterdag gaat in Brussel de derde editie van het Festival [EMERGENCE] van start. Het festival van de hedendaagse Belgische muziek loopt van 6 oktober tot 17 november in de oude kerk van Sint-Agatha-Berchem. Tijdens de 7 concerten worden 81 werken uitgevoerd van niet minder dan 47 Belgische componisten. Bovenop de concerten vinden er ook nog eens 5 tentoonstellingen plaats.

Zaterdag 6 oktober 2007 om 20.30 u

Bruno Ispiola (cello), Eliane Reyes (piano) , Elisabeth Deletaille (viool) en Emmanuel Suys (basklarinet) brengen werk van Alain Craens, Alain Crépin, Claude Ledoux, Danielle Baas, Félix Snyers, Hughes Maréchal, Jacques Leduc (creatie), Jean-Marie Simonis, Laurent Pigeolet (creatie), Piet Swerts, Renier Doutrelepont en Viviane Mataigne.

Zondag 7 oktober 2007 om 15.00 u

Cécile Bolle (sopraan), Robert Baussay (hobo), Philippe Cormann (contrabas) en , Jean-Paul Wittek (piano) brengen werk van Jacqueline Fontyn, Frederik van Rossum, André Laporte, Peter Cabus, Anne Martin (creatie), Jean-Paul Wittek (creatie) en Philippe Cormann (creatie)

Zaterdag 13 oktober 2007 om 20.30 u

Marie-Claude Buffenoir (fluit) , Benoît Goovaerts (bas), Jean-François Berten (alt), Cécile Marichal (harp) en Brigitte August (piano) brengen werk van Laurent Beeckmans, Marc Verhaegen (creatie), Jacques Leduc, Danielle Baas, Jean-Marie Simonis, Marcel De Jonghe, Vincent Ghadimi, Michel Lysight en Félix Snyers (creatie)

Zaterdag 20 oktober 2007 om 20.00 u

Marie de Roy (sopraan), Jean-Frédéric Molard (viool), Danielle Baas en Jean-Noël Remiche (piano) brengen werk van Max Vandermaesbrugge, Michel Dikovec, Danielle Baas, Michel Déom, Jean-Marie Simonis, Michel Defourny, Vincent Ghadimi, Félix Snyers en Clara Kim.

Zaterdag 27 oktober 2007 om 20.30 u

Denis-Pierre Gustin (fluit), Carmen-Elena Rotaru (piano), André Roe en Geoffrey Baptiste (piano vierhandig) brengen werk van Jacques Leduc, Michel Lysight, Hao-Fu Zhang, André Laporte, André Roe en Jonathan Aussems.

Zondag 28 oktober 2007 om 15.30 u

André Philippe (trompet) en Félix Snyers (orgel) brengen werk van Philippe Verkaeren, Paul-Baudouin Michel, Jean-Pierre Deleuze, Kamiel d’Hooghe, Edmond De Vos, Danielle Baas, Félix Snyers, Guy Chavatte, André Philippe en Vincent Ghadimi (creatie)

Zaterdag 17 november 2007 om 20.30 u

Anne Vanden Bossche en Jean-Noël Remiche ( piano 4 handig) , Jean-Michel Alexandre (viool) en Bruno Ispiola (cello) brengen werk van Jean-Pierre Deleuze, Raoul De Smet, Jacques Leduc, Félix Snyers, Weily Luc, Laurent Beeckmans, Danielle Baas, Michel Lysight, Clara Kim, Norbert Leclercq, Frédéric Devreese en Michel Leclerc

Tijd en plaats van het gebeuren :

Festival [EMERGENCE] 2007
Van zaterdag 6 oktober tot zaterdag 17 november 2007

Oude kerk van Sint-Agatha-Berchem
Place de l'Eglise
1082 Sint-Agatha-Berchem

Meer info : www.danbaas.be

16:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

O_Rex uitgesteld

O_REX Het gezelschap CREW zou deze week zijn jongste creatie 'O_Rex' aan het publiek voorstellen. CREW is een experimenteel gezelschap rond kunstenaar Eric Joris, dat werkt op de rand van theater en wetenschap. Gebruikmakend van de nieuwste technologieën exploreert het de grenzen van het hedendaagse theater.

Het gezelschap heeft echter besloten om de presentatie van 'O_Rex' (gepland deze week in Festival van Vlaanderen en Vooruit) uit te stellen tot een latere datum. De voor het stuk nieuw ontworpen technologische omgeving bleek nog onvoldoende stabiel. Daardoor liep ook het gehele maakproces achterstand op. Crew beschouwt de voorstelling als onaf en daarom gebiedt de artistieke eerlijkheid om de voorstelling op een later moment aan het publiek te tonen.

Elders op Oorgetuige :
Oedipus revisited, 26/09/2007

13:19 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Lokai, Viewmaster & Post Painterly Attraction

Viewmaster Lokai is de tweekoppige band van de Oostenrijkers Stefan Németh (Radian) en Florian Kmet (Superlooper). Met veel zin voor improvisatie verkennen ze de zo goed als eindeloze combinatiemogelijkheden van elektrische gitaar en elektronica. Het resultaat is muziek met syncopische ritmes en impressionistische timbres, waarin stilte vaak een hoofdrol speelt. Op hun debuutplaat '7 million', uitgegeven door het vertrouwde label Mosz, scheppen ze soundscapes met een briljant en beheerst karakter. De vergelijking met het werk van Fennesz dringt zich onvermijdelijk op, zij het dat de desolate sfeer van hun composities evenzeer doet denken aan het latere werk van Talk Talk. Na hun doortocht op de Mosz labelnight begin 2006 stellen ze ditmaal hun nieuwe plaat in Netwerk voor (geplande release eind 2007). "Much more focussed, carefully rhythmic and more acoustic" zijn volgens Németh alvast de sleutelwoorden.

Voor Viewmaster baseerden de dansers/choreografen Heike Langsdorf en Ula Sickle in samenwerking met de kunstenaar Laurent Liefooghe zich op de Pepper's ghost illusion, een special effect uit het negentiende-eeuwse theater. Tussen toeschouwer en performer bevindt zich een glazen wand, die via de juiste lichtinval taferelen uit de coulissen weerkaatst: met hun acties spelen de performers een visueel spel met illusie en werkelijkheid. Bepaalde scènes die zich achter de coulissen afspeelden - bijvoorbeeld een acteur met een wit laken over zijn hoofd - werden via de juiste belichting op een glazen wand op het podium geprojecteerd. Tussen de acteurs verschenen zo spookachtige verschijningen, vaak tot afgrijzen en verrukking van het publiek voor wie de aard van het procedé verborgen bleef. Vandaag wordt het Peppereffect overigens nog steeds gebruikt, zij het in meer gesofistikeerde vorm. O.m. Gorillaz, Damon Albarns virtuele band, en de mode-ontwerper Alexander McQueen passen het procedé toe in hun multimediale spektakelshows: de spoken van toen zijn vervangen door virtuele live-optredens van holografische projecties. In Viewmaster blijft het publiek zich volledig van de ontdubbeling bewust: de performers en de toeschouwers zullen tegelijk in de ruimte aanwezig zijn.

Post Painterly Attraction is een open opeenvolging van videowerk van verschillende generaties kunstenaars met verschillende achtergronden. De video's spelen o.m. in op de optische en psychologische neveneffecten van de projectie van 24 beelden per seconde. Tegelijk verschijnen er referenties naar popmuziek, mainstream cinema, counter-culture en psychedelica. Picturale en inhoudelijke motieven of intenties doorkruisen elkaar voortdurend: een deel van de huidige generatie videokunstenaars lijkt te onderzoeken of er binnen de formele beperkingen van het binaire beeld een productieve vorm van verwarring kan ontstaan. De cut-up geldt daarbij als een belangrijk instrument.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Event #09 : Lokai / Viewmaster / Post Painterly Attraction
Vrijdag 5 oktober 2007 om 20.00 u
Expo : Heike Langsdorf & Ula Sickle / Laurent Liefooghe
Van zaterdag 15 september tot zaterdag 20 oktober 2007
Netwerk /centrum voor hedendaagse kunst
Houtkaai z/n B-
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be, www.lokai.at en www.rebecca-september.net

07:30 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

02/10/2007

Ways of hearing navigeert door grillig klanklandschap

Eliane Radigue De voorbij decennia heeft zich een nieuwe klankcultuur ontwikkeld, een rijke cultuur van muzikanten, componisten en luisteraars die zich toeleggen op het onderzoek van klankmaterie, opname en transmissie, en vooral de act en ervaring van het luisteren zelf. Het is een cultuur die stilaan de visuele predominantie binnen de kunstgeschiedenis en -theorie overstemt, en zich bewust wordt van zijn tradities, belang en potentieel als culturele betekenisgever. De proliferatie van 'klankkunst' als legitiem veld binnen de hedendaagse kunsten en de cultivering van vernieuwers als John Cage en Pierre Schaeffer tot een haast mythische status zijn slechts het topje van de ijsberg. De technologische evoluties hebben ultiem een democratisering van klank teweeg gebracht, bevrijd van de rigiditeit van het Westerse toonstelsel en het marktdenken van populaire muziek, en ons teruggeworpen op ons oor. De voorheen ongekende vormen van auditieve geletterdheid, performance en geheugen hebben geleid tot nieuwe affiniteiten en allianties, voorbij traditie en genre, voorbij het onderscheid tussen origineel en kopie, muziek en noise, amateur en professioneel, hoog- en laagcultuur. Deze praktijken worden niet gebonden door esthetische of conceptuele vraagstellingen, maar door een neiging tot het destabiliseren van de norm en het uitdagen van de heersende ideeën over klank en muziek, maar ook over horen en zien, aan- en afwezigheid. Ways of hearing navigeert, middels tal van performances en lezingen, door dit grillig klanklandschap.

De Franse componiste Eliane Radigue (1932) is een pionier op het gebied van elektroakoestische muziek. Deze oud-leerlinge van Pierre Henry en Pierre Shaeffer heeft een klein maar uitzonderlijk oeuvre opgebouwd. Haar grote muze is de Arp synthesizer waarmee ze al jaren traag evoluerende en weidse klankschappen componeert - subtiele en pure muziek die de opperste concentratie van de luisteraar vraagt. Vanuit een intens beleven van het Tibetaanse boeddhisme, componeert Radigue de laatste 20 jaar gemiddeld één werk elke drie jaar. Zo schrijft ze sinds kort werk op vraag van welbepaalde muzikanten. De compositie 'Naldjorlak' voor cellist Charles Curtis, die wordt opgevoerd bij Argos, is in deze reeks het meest recente werk. Dankzij een reeks van recente heruitgaves op CD wordt haar werk nu ontdekt door een nieuwe generatie componisten, muzikanten en muziekliefhebbers. Zo werd ze in 2006 bekroond op het Ars Electronica festival.

De Argentijn Lucio Capece (1960), momenteel verblijvend in Berlijn, bespeelt zowel sopraansaxofoon, basklarinet als een no-input mixer, waarmee hij feedback manipuleert. Zijn werk put heel wat inspiratie uit de beeldende kunsten en cinema en ontstaat telkens in een improvisatiecontext, waarbij vooral de ervaring van tijd en perceptie centraal staat. In zijn zoektocht kruist hij geregeld het pad van verwante klankzoekers zoals Keith Rowe, Yannis Kyriakides en Mattin. Recent startte hij een nieuw project met de Fin Mika Vainio (1963), vooral bekend van Pan Sonic. Zowel in dit moederproject als in zijn solowerk, uitgebracht onder eigen naam of pseudoniemen zoals Ø of Teknovil, laat hij invloeden uit techno, industrial en minimalisme samenvloeien in een analoge schemerwereld - een organisch klankuniversum ondergedompeld in beklemmende sferen en spaarzame pulsen.

De Amerikaanse violist, componist, film- en videomaker Tony Conrad (1940) stond mee aan de wieg van de 'minimalistische' muziekbeweging en speelde een centrale rol in de experimentele filmscène in het New York van de jaren 1960. Hij was medeoprichter van het 'Theatre of Eternal Music' collectief (met La Monte Young, Angus MacLise en John Cale - die even later furore zou maken met the Velvet Underground ), dat tegen alle toenmalige conventies in een nieuwe muzikale taal ontwikkelde die bestempeld werd als "dream music". Muziek werd uit de greep van de muzikale hoogcultuur bevrijd, door improvisatie en participatie boven compositorisch autoritarisme te stellen, en via een nieuw gebruik van harmonische intervallen te focussen op het luisteren zelf. Ook met zijn audiovisueel werk bevraagt en ondermijnt Conrad de wetten van het kijken en luisteren. Met zijn bekendste film, the Flicker (1966), zocht hij naar een visueel equivalent van muzikale consonantie, resulterend in een bombardement van stroboscopische flitsen die op hun beurt optische kleureffecten produceren. Na zijn samenwerking met de Krautrockformatie Faust in de jaren 1970 koos Conrad om voltijds te gaan doceren aan de media-faculteit van de Universiteit van Buffalo. Sinds zijn werk in de jaren 1990 opnieuw onder de aandacht werd gebracht is hij actiever dan ooit op tal van fronten.

Tijd en plaats van het gebeuren :

WAYS OF HEARING concert
Charles Curtis:Eliane Radigue, Naldjorlak
Lucio Capece / Mika Vainio

Donderdag 4 oktober 2007 om 20.30 u
Argos, Centre for Art & Media
Werfstraat 13
1000 Brussel

Meer info : www.argosarts.org
-----------------------------
LEZING: Manu Holterbach over Eliane Radigue + opening sound-installation 'sigma'
Vrijdag 5 oktober 2007 om 20.00 u
Q-O2 werkhuis
Vlaamsesteenweg 167
1000 Brussel

Meer info : www.q-o2.be
-----------------------------
Lucio Capece & Kevin Drumm
Dinsdag 9 oktober 2007 om 20.30 u
Q-O2 werkhuis
Vlaamsesteenweg 167
1000 Brussel
Meer info : www.q-o2.be
-----------------------------
Forty-five Years on the Infinite Plain : Tony Conrad, live performance
Zaterdag 13 oktober 2007 om 20.30 u
Bozar - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel
Meer info : www.bozar.be en www.argosarts.org
-----------------------------
Lezing/ performance : A Sunday Afternoon with Tony Conrad
Zondag 14 oktober 2007 om 18.00 u
Argos, Centre for Art & Media
Werfstraat 13
1000 Brussel

Meer info : www.argosarts.org en www.bozar.be

Ook in de tweede helft van oktober zijn er nog een enkele lezingen en performances in Argos in het kader van de reeks 'Ways of hearing'. Daarover later meer.

Review :
De minimale techno van Mika Vainio, Thijs Menting op Kindamuzik.net, 19 juli 2005

16:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

2 x Hao-Fu Zhang

Marie Hallynck Marie Hallynck is één van de meest veelbelovende cellisten van haar generatie. Ze was reeds te horen in prestigieuze zalen zoals het Concertgebouw van Amsterdam, het Musikverein in Wenen en Carnegie Hall in New York. In 2002 werd ze door de Belgische muziekpers uitgeroepen tot 'soliste van het jaar'. Pianist en componist Muhidden Durruoglu-Demiriz begon zijn studies aan het Conservatorium van Ankara. Hij vervolmaakte zich te Brussel bij Jean-Claude Vanden Eynden (piano) en Jacqueline Fontyn (compositie), aan de Kapel Koningin Elisabeth te Brussel en aan de Indiana University in de Verenigde Staten. Donderdag brengen ze in de Kerk Schilde-Bergen een gevarieerd programma met werk van Beethoven, Britten, Fauré, Hao-Fu Zhang en Debussy

Hao-Fu Zhang is een componist van chinese afkomst (geboren in 1952 in Xian, de oude keizerlijke hoofdstad van China) die reeds meerdere in België verblijft Momenteel werkt hij als docent aan het Conservatoire Royal de Bruxelles. " Sa musique combine la philosophie englobante orientale avec la pensée logico-analytique occidentale, deux concepts complémentaires mais destinés au même but : atteindre le plus haut niveau artistique et spirituel".(*)

Programma : Tijd en plaats van het gebeuren :

Marie Hallynck & Muhiddin Demiriz
Donderdag 4 oktober 2007 om 20.30 u

Kerk Schilde-Bergen
Pater Nuyenslaan
2970 Schilde


Meer info : www.festival.be, www.festivaldervoorkempen.be
-----------------------
Concert van de studenten van de Kamermuziekklas : Hao-Fu Zhang
Woensdag 24 oktober 2007 om 20.00 u

Koninklijk Conservatorium Brussel
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.kcb.be en www.quefaire.be (*)

Extra :
Schouderklopjes en een cello voor Marie Hallynck, Véronique Rubens, De Standaard, 26/04/2002

Elders op Oorgetuige :
Festival van Vlaanderen Mechelen plaatst onbekend Vlaams muzikaal erfgoed in de kijker, 14/09/2007
CD review : Hao-Fu Zhang : Qin-Xiao (Cypres records), 8/08/2006

13:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Orphei Drängar blaast stof uit de oren

Orphei Drängar Het tachtigkoppige Zweedse mannenkoor Orphei Drängar geldt als het beste koor van Europa en onder leiding van dirigent Robert Sund maken ze deze reputatie meer dan waar. In de Gentse Sint-Baafskathedraal brengen zij enkele swingende koorwerken en de Belgische première van de door Sund voor hen geschreven jazzy Reis naar Nineve. Dit indrukwekkende stuk palmt letterlijk de hele kathedraal in. De musici zorgen ervoor dat het publiek doordrongen wordt door klank.

Orphei Drängar werd op 30 oktober 1853 opgericht in Uppsala. De stad bevond zich toen in een isolement door een cholera-epidemie, en om de verveling te verdrijven, kwamen een aantal studenten bijeen om samen te zingen. Orphei Drängar is vandaag een van de beste en meest bekende koren van Zweden. Jaarlijks verzorgt Orphei Drängar concerten in heel Zweden, en de jongste deceniia ondernam het koor ook heel wat internationale concertreizen doorheen Europa, Noord- en CCentraal-Amerika en het Verre Oosten.
Wellicht het koor zijn succes ook voor een groot stuk te danken aan zijn dirigenten. De huidige dirigent, Robert Sund, staat al sinds 1991 aan het hoofd van Orphei Drängar. Hij zingt, speelt, bewerkt, componeert en dirigeert, en zijn veelzijdigen talenten bezorgden hem zowel in de Zweedse als in de internationale muziekscène een prominente positie.

Dirigent en componist Robert Sund werd geboren in 1942 en groeide op in Sandviken, Zweden, waar hij oorspronkelijk psychologie studeerde. Later kreeg zijn muzikale interesse de overhand en volgde hij compositie en directie. Al meer dan 17 jaar doceert hij koordirectie aan de Academy of Music in Stockholm. Robert Sund is ook gekend als koorcomponist o.m. voor zijn kwalitatieve bewerkingen van 'lichtere' koormuziek.
Robert Sund is sinds 1965 lid van het bekende mannenkoor Orphei Drängar. Al na drie jaar werd hij assistent-koorleider naast Eric Ericson. Sinds 1991 is Robert Sund de muzikale leider.
Robert Sund is een veel gevraagde dirigent op internationale cursussen voor koorzangers en dirigenten. Hij is gastspreker, jurylid op internationale wedstrijden en dirigent op koorfestivals over heel de wereld. Regelmatig werkt hij samen met Europa Cantat, o.m. als dirigent Open Singing op het festival te Mainz 2006.

The Brazz Brothers is een bekende Noorse jazzgroep van blazers geworteld zowel in de jazz als in de traditie van de Noorse blazersmuziek. De afgelopen 25 jaar vestigden ze hun reputatie als een van de meest opmerkelijke muziekensembles van Noorwegen. Jaarlijks verzorgen ze meer dan 120 concerten over de hele wereld. De leden van The Brazz Brothers zijn echte duizendpoten : nu eens vertolken ze als zelfstandig ensemble of samen met internationale sterren jazz op wereldniveau, dan weer werken ze samen met Amerikaanse of Japanse muzikanten, of met schoolkinderen in Harlem, New York. Al jarenlang werken ze samen met Orphei Drängar, en met 'Reisen til Ninive' traden ze intussen al op in de belangrijkste kathedralen van Noord-Europa.

Programma :
  • Estnischer Choral (Bewerk. Gunnar Idenstam), Oh Kristus valgus oled sa
  • August Söderman (Bewerk. Einar Ralf), Kyrie und Domine
  • Peter Cornelius, Ach, wie nichtig, ach, wie flüchtig
  • Renée Eeespere, Glorificato
  • J.M. Förde, The Call - The Dome
  • A. Ibrahim, The Wedding
  • Robert Sund, Resan till Nineve (De reis naar Nineve, dramatisch oratorium voor sopraan, mannenkoor, koperblazers en orgel) - Belgische creatie
Tijd en plaats van het gebeuren :

Orphei Drängar / Brazz Brothers o.l.v. Robert Sund
Donderdag 4 oktober 2007 om 20.00 u
Sint-Baafskathedraal
Sint-Baafsplein
9000 Gent

Meer info : www.festival.be , www.koorenstem.be , www.brazzbrothers.com en www.od.se

Bron : Brochure Festival van Vlaanderen Gent

Video :
Orphei Drängar op YouTube

Elders op Oorgetuige
De weg naar avontuur : nieuwe muziek op het Festival van Vlaanderen Gent, 25/09/2007
Zoveel wegen naar muziek: Internationaal Festival van Vlaanderen Gent, 12/09/2007

07:30 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

01/10/2007

Troissoeur neemt afscheid in de Arenberg, TRI.BE zet het avontuur verder

Troissoeur Donderdag speelt de experimentele folkgroep Troissoeur een afscheidsconcert in de Arenbergschouwburg in Antwerpen. Het concert blikt terug op dertien jaren ongebreidelde muzikaliteit, en luidt tevens het begin in van een nieuw tijdperk voor de groepsleden: TRI.BE wordt dé broedhaard voor hun projecten.

Troissoeur is een groep die zichzelf telkens opnieuw uitvindt. Hun eerste concert in 1994 was er ééntje 'zonder elentriek', hun laatste concert toont - voor de allerlaatste keer - welke organische muzikale metamorfose dit viertal heeft afgelegd. Rein, Edwin en Joris Vanvinckenroye en Pieter Thys ontwikkelden ondertussen hun eigen projecten en staan voor het uur van de waarheid. TRI.BE wordt dé broedplaats, het kruispunt waar de niet te labelen muziek van de Troissoeur-leden de link legt naar rock, folk, klassiek, wereldmuziek, multimedia, beeldende kunsten & improvisatie. TRI.BE zet het avontuur verder, weerbarstig & ongelooflijk puur.

Exemplarisch voor de muzikale tocht van Troissoeur zijn de twee cd's die ze uitbrachten : Trah Njim in 2000 en 3S in 2004. Met Trah Njim toerden ze in de Cultuurcentra en veroverden ze het buitenland (o.a. Taïwan, Tsjechië, e.a.). Wat oorspronkelijk begon als folk met duidelijke invloeden van klassiek en wereldmuziek, veranderde gaandeweg in een volstrekt nieuw genre, genaamd 'acoustic ambient pop'. De tweede cd 3S, geproduceerd door geluidsmagiër en Front 242-voorman Daniel B., vormde het sluitstuk van de muzikale ontdekkingstocht waarbij elektronische loops werden gecombineerd met het rauwe geluid van akoestische instrumenten.

Wie de groep doorheen de jaren heeft gevolgd, zal merken dat de muziek vandaag geëvolueerd is naar een nieuwe, rijpe, warmbloedige stijl. De elektronica heeft plaatsgemaakt voor een terugkeer naar de pure, akoestische energie die we kennen uit de beginjaren. Toch is er veel veranderd. Contrabassist Joris Vanvinckenroye slaat een eigen weg in met zijn 'chamber rock' ensemble Aranis. Ook bij de rest kriebelt het; langzaam groeit de behoefte aan een nieuw jasje, een schone lei. Op 4 oktober speelt Troissoeur zijn laatste concert in de oude formatie. Het biedt het publiek een terugblik op dertien boeiende jaren. Ook Aranis is die avond van de partij met de release van hun nieuwste cd.

Aranis is een jonge, veelbelovende Antwerpse groep met een unieke sound. De zeven muzikanten verkennen alle mogelijke en onmogelijke klanken en technieken van hun instrumenten, wat resulteert in een cocktail van verstild minimalisme met postrock-drive. Eerder dit jaar won Aranis de Jeugd en Muziek Prijs Kamermuziek tijdens de Nacht van Gouden Vleugels 2007. Verder werd het ensemble bekroond met de Klara Tandemtrofee, voor het meest beklijvende dubbelconcert met hun mentor, fluitist Toon Fret. Op hun muziek kan je geen etiket plakken, ze hoort niet thuis in één bepaald genre. Hun eerste cd omschreven ze als 'Acoustic Chamber Rock' ofwel akoestische kamerrock. De tweede kreeg als ondertitel 'Music for an imaginary film' mee en werd uitgebracht bij het Amerikaanse label Anticlock Records.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Dubbelconcert Troissoeur & Aranis
Donderdag 4 oktober 2007 om 20.15 u
Arenbergschouwburg
Arenbergstraat 28,
2000 Antwerpen

Meer info : www.troissoeur.be, www.tribemusic.be en www.aranis.be

Reviews :
Interview met Edwin Vanvinckenroye (Troissoeur) over 3S, Jåk op Folkroddels.be, 18/09/2004
Troisseur -'Trah Njim', De Standaard, 14/11/2000

Elders op Oorgetuige
Gouden Vleugels : and the winners are ..., 10/02/2007

16:01 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Boreas : over onzichtbare krachten en hun zichtbare sporen

Boreas Gefascineerd door wind in al zijn vormen, creëren choreografe Karine Ponties, componist Dominique Pauwels en beeldend kunstenaar Lawrence Malstaf een voorstelling over onzichtbare krachten en hun zichtbare sporen, en over de impact van onvatbare energie en eindeloze beweging. De wind is een - bijna virtueel - natuurelement, dat zich enkel kan manifesteren door de uitwerking op zijn omgeving. Overal waar hij komt, herschikt en herorganiseert hij onophoudelijk. Wind is een dramatisch personage, een mythische oerkracht zonder eindpunt.

Dominique Pauwels en Stefan Hertmans lieten zich hierdoor inspireren voor de liedcyclus Boreas (Noorderwind), een compositie voor sopraan, vier tubisten en elektronica. Deze liederen, even ongrijpbaar als de wind zelf, werden herwerkt voor de podiumproductie Boreas. In een choreografie van Karine Ponties geven vier dansers gestalte aan de veranderlijke temperamenten van de wind. Installatiekunstenaar Lawrence Malstaf geeft vorm aan een 'ruimte in beweging' voor de dansers. Zo worden de sporen die zij achterlaten op hun materiële omgeving, voortdurend herordend, ontregeld en uitgewist.

Over de hele wereld bestaan er meer dan 600 namen voor de wind. Evenveel namen voor evenveel gestaltes: de vochtige Moesson die van de Indische oceaan over Zuid-Azië waait, de hete Sirocco die vanuit de Sahara richting Europa wervelt of de Chinook die wolkenstapels over de Rocky Mountains en de prairies jaagt. Sinds mensenheugenis trachten wij de natuur te bevatten: we meten haar, zoeken structuur in ogenschijnlijke chaos en laten onze verbeelding erop los. De wind wordt in vele culturen beschouwd als eerste scheppend beginsel, als creatieve kracht die het ontstaan geeft
aan beweging, aan taal, aan denken
. Over de wind zijn dan ook talloze verhalen en mythen ontstaan.

Volgens de oude Grieken werden de vier windgoden, de Anemoi, geboren uit Eos, godin van de dageraad, en Aeolus, bewaarder der winden. Aeolus hield hen opgesloten in een grot en zond hen van daaruit over de wereld. De wreedste van de vier is Boreas, de koude noorderwind, afgebeeld met lange baard en verwilderde haren.

Gefascineerd door wind in al zijn vormen, creëren choreografe Karine Ponties, componist Dominique Pauwels en beeldend kunstenaar Lawrence Malstaf een voorstelling over de wind als onzichtbare kracht, als pure energie in een eindeloze beweging. Wind is een -bijnavirtueel natuurelement. Hij kan zich enkel in de wereld manifesteren door zijn impact op de materiële omgeving. Waar hij komt, ordent en herschikt hij onophoudelijk. Als een griffel die een leisteen beschrijft en weer uitwist. Tabula rasa, elke keer opnieuw. Vanuit menselijk oogpunt is de wind een melancholisch personage, gejaagd in zijn queeste zonder eindpunt en eenzaam in zijn virtueel bestaan. Het is een treffend beeld voor een wereld waar virtuele realiteit alom aanwezig is. Het virtuele is niet langer een ongrijpbare illusie. Begrippen als authenticiteit en identiteit verschijnen in een nieuw daglicht.

Componist Dominique Pauwels en schrijver Stefan Hertmans lieten zich hierdoor in 2005 reeds inspireren voor een liederencyclus. Hertmans schreef een reeks gedichten waarin de wind in al zijn grilligheid naar voren treedt. Nu eens als destructieve zwarte berggod, dan weer als ondeugende hond die de lieflijke ontmoeting van een koppeltje komt verstoren. De cyclus voert ons mee van de Kaukasus over Mexico, China en weer terug. De proza-achtige
taal verenigt de dynamieken van een mythische natuurwereld met het menselijk alledaagse. Dominique Pauwels componeerde op deze teksten een muziekscore die even ongrijpbaar is als de wind zelf. Boreas (de liedcyclus) ging in première tijdens het Time Festival 2005 in Gent. De liederen worden nu herwerkt voor de gelijknamige podiumproductie.

De liederen worden live op scène gebracht door sopraan Claron McFadden en de vierkoppige tubaformatie Ensemble Impetuo. Pauwels' muziek weerspiegelt het melancholische van de wind. De zangstem schept een sfeer van contemplatie en trekt de tekst soms aan klankpoëtische flarden. De tuba's klinken ingetogen, bijna in mineur, met af en toe een hevige, energieke ontlading. Via speakers die boven het publiek cirkelen treedt de live-uitvoering in dialoog met een virtuele soundscape - vioolsnaren, een papegaaienkreet, samples uit dadaïstische poëzie.

Op scène bewegen vier dansers in een even beweeglijke omgeving. In een choreografie van Karine Ponties trachten ze hun lichaam in te schrijven in de ruimte. Via de kracht van hun bewegingen willen zij, zoals de wind, een authentiek spoor van zichzelf achterlaten, als een afdruk van identiteit. Sporen die zich een weg banen tussen aanwezigheid en afwezigheid: soms een materiële indruk in het tapijt onder hun voeten, soms slechts de ongrijpbare herinnering aan een beweging die alweer voorbij is. De dansers presenteren geen imitatie van de wind, maar belichamen een menselijk (on)vermogen, in een omhelzing van het dynamische en het instabiele.

Installatiekunstenaar Lawrence Malstaf transformeert de scène in een gestileerd landschap van ranke buizen. Het zou een bos kunnen zijn, een korenveld of haartjes op een huid. Deze fascinerende omgeving leidt een eigen leven in een traag wuivende beweging. Ze biedt een glimp van de sublieme natuurervaring: geluidloos, tijdloos en in voortdurende metamorfose. Het landschap herordent, ontregelt en wist zichzelf. Als ruimte die tegelijkertijd vol en leeg is, daagt het de dansers uit om haar te veroveren en te bespelen, om een indruk achter te laten alvorens die weer vervliegt. De scène wordt een leisteen voor een schriftuur van muziek, dans en installatie die hulde brengt aan de dynamische verbeelding.

Tijd en plaats van het gebeuren :

BOREAS ( Karine Ponties / Dominique Pauwels / Lawrence Malstaf )
Dinsdag 2, woensdag 3 en donderdag 4 oktober 2007, telkens om 20.00 u
Kunstencentrum Vooruit - Theaterzaal
Sint-Pietersnieuwstraat 23
9000 Gent

Meer info : www.festivalvanvlaanderen.be, www.vooruit.be, www.lod.be en www.damedepic.be
--------------------------
Zaterdag 6 oktober 2007 om 20.00 u (Inleiding door Gloria Carlier om 19.15 u )
Concertgebouw
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : concertgebouw.be, www.lod.be en www.damedepic.be
--------------------------
Dinsdag 16 oktober 2007 om 20.15 u
Cultuurcentrum Kortrijk
Schouwburgplein 14
8500 Kortrijk

Meer info : www.cultuurcentrumkortrijk.be, www.lod.be en www.damedepic.be
--------------------------
Woensdag 19 en donderdag 20 december om 20.30 u
Kaaitheater
Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be, www.lod.be en www.damedepic.be

Dominique Pauwels op www.lod.be en www.matrix-new-music.be

Tekst : LOD

Audio :
Een preview van de muziek voor Boreas, de track Reshabar , valt on-line te beluisteren via de LOD-radio (www.lod.be, en bovenaan LOD-radio aanklikken)

Extra :
Lawrence Malstaf , Els Roelandt op www.digitaalplatform.be, 2003

Elders op Oorgetuige :
Van wind, fysica en essentie. Een gesprek met Lawrence Malstaf, 30/09/2007
Boreas/Noorderwind. Gezongen gedichten : de eerste liedcyclus, 30/09/2007
De weg naar avontuur : nieuwe muziek op het Festival van Vlaanderen Gent, 25/09/2007
Zoveel wegen naar muziek: Internationaal Festival van Vlaanderen Gent, 12/09/2007

11:30 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Koreaanse celliste Han-Na Chang voor het eerst in Brussel

Han-Na Chang Voor haar eerste recital in Brussel stelde de jonge Koreaanse celliste Han-Na Chang een gedurfd en schitterend programma samen, met drie werken voor cello solo: een 20ste-eeuwse topper van Ligeti, een suite van Bach en tenslotte de sonate die Zoltan Kodaly in 1915 schreef, een groots werk met een pakkende lyriek.

Over Ligeti's Sonate voor cello solo - waarvan het eerste deel ontstond in 1948 en het tweede in 1953 - vertelde de Israelische cellist Gavriel Lipkind onlangs het volgende verhaal: "Deze sonate heeft twee delen die ontzettend verschillend zijn. Ze is de weerslag van een moeilijke periode in Parijs waar Ligeti een tijd verbleef toen hij erg jong was. Hij had geen geld, zat helemaal aan de grond en op muzikaal vlak maakte hij een moeilijke periode door. Hij ontmoette er een vrouw die zich over hem ontfermde en …ze werden verliefd." Dat vinden we terug in het romantische eerste deel, dat de herinnering is aan die jaren, maar waarin Ligeti nog niet zijn echte muziektaal gevonden had. Het is een dialoog tussen het belangrijkste thema (hijzelf) en pizzicati (de vrouw) gevolgd door een reflectie, een soort canon heel legato gespeeld, waarin Ligeti dialogeert met zichzelf. "Jaren later realiseren ze zich dat hun relatie op een nulpunt gekomen is en dat wordt dan de aanleiding voor het tweede deel, qua taal en gevoel heel verschillend van het eerste. Hier spreekt al de echte Ligeti. Het ademt opwinding en discussie en men hoort in feite twee persoonlijkheden die met elkaar kibbelen en discuteren."
Technisch is dit deel ontzettend virtuoos en erg moeilijk voor de cello. Opmerkelijk is dat in het midden ervan Ligeti zichzelf citeert met een - heel korte - herinnering uit het romantische eerste deel. Voor het eerst in de muziekliteratuur komen hier 'clusters' voor cello voor: het gelijktijdig spelen van een zwerm noten die afzonderlijk niet meer te onderscheiden zijn. Een techniek die later - in de jaren 60 en 70 van vorige eeuw - veel zal gebruikt worden, vooral op piano - en ook door Ligeti zelf.

Programma :
  • György Ligeti, Sonate voor cello
  • Johann Sebastian Bach, Suite voor cello nr. 3, BWV 1009
  • Zoltan Kodaly, Sonate voor cello, op. 8
Tijd en plaats van het gebeuren :

Recital Han-Na Chang
Afgelast ! (Dinsdag 2 oktober 2007 om 20.00 u)
Koninklijk Conservatorium Brussel
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be , han-nachang.co.kr en www.gyoergy-ligeti.de

Ten gevolge van een persoonlijk ongeval wordt dit concert uitgesteld tot een nader te bepalen datum.

Bron : Tekst Gert Haelterman voor deSingel (februari 2007)

Extra :
György Ligeti: Emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op componistenportretten2.blogspot.com, 19/03/2006

Video :
György Ligeti op UbuWeb Film
Ligeti en Han-Na Chang en YouTube

Elders op Oorgetuige
Gavriel Lipkind & Igor Levit, 1/02/2007
Pierre-Laurent Aimard & George Benjamin, 15/03/2007
Focus Ligeti+ : Concertgebouw Brugge huldigt Ligeti, 1/12/2006
Componist György Ligeti overleden, 13/06/2006

07:15 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook