16/11/2007

Belgisch feest van de vrienden van De Rode Pomp

Vrienden van de Rode Pomp 







Elk jaar organiseert de Rode Pomp extra muros een groot symfonisch concert. Het 'Feest van de vrienden van de Rode Pomp' belooft dit jaar een unieke belevenis te worden: het Nationaal Orkest van België o.l.v. Dirk Brossé brengt een volledig Belgisch programma met verschillende creaties en wereldcreaties. De klassiekers worden vertegenwoordigd door Paul Gilson, de rest van het programma is nieuw. Er is de wereldcreatie van het celloconcerto van Roland Coryn, de Belgische creatie van een symfonisch werk van Daniël Gistelinck en van een vioolconcerto van Dirk Brossé. Nieuw en avontuurlijk is het aantreden van blues- en rockgitarist Roland, in een speciaal voor hem geschreven symfonisch werk van George De Decker.

Paul Gilson (1865-1942) kreeg het idee voor 'De Zee' in de zomer van 1891, toen hij de dichter Eddy Levis ontmoette in Blankenberge. Die vroeg Gilson achtergrondmuziek voor piano vierhandig te schrijven bij de declamatie van enkele van zijn gedichten rond de zee. Gilson werd echter geïnspireerd tot een orkestwerk en droeg het op aan Joseph Dupont die er op 20 maart 1892 de première van gaf. De vier delen van 'De Zee' ('Zonsopgang', 'Matrozendans', 'Avondschemering' en 'Storm') zijn opgebouwd rond eenzelfde cyclisch aangewend hoofdthema. Paul Gilson is de vader van de instrumentale muziek in België. Hij leidde de hele componistengeneratie uit het interbellum op, waarvan enkelen zich rond hem groepeerden als de Synthetisten. Naast pedagoog (hoewel zelf autodidact), musicograaf, tijdschriftredacteur en radiokronikeur, was hij toch in de eerste plaats componist. Zijn belangrijkste werken dateren uit de eerste decennia van zijn leven, met 'De Zee' als eerste hoogtepunt. Gilson hield van Wagner en van de grote modernisten. Hij had en grote belangstelling voor de Russische componisten, waarvan hij er vele persoonlijk kende. Opvallend in zijn eigen orkestwerk is dan ook de rijke en kleurrijke instrumentatie en de aandacht voor de blazers.

De Muziek van Gentenaar Daniël Gistelinck (1948) wordt meestal omschreven als virtuoos impressionisme.'Transmutations' bestaat uit drie delen, waaraan een inleiding voorafgaat, met een een onderbreking tussen het tweede en derde deel. De titel van het werk verwijst naar de geleidelijke transformatie van een aantal motieven door middel van intervalvariatie. Het tweede deel vormt een contrast qua sfeer en wordt na een climax afgesloten met een akkoordische passage. Het laatste deel herneemt de hoofdmotieven in gevarieerde vorm, waarna een thematische verdichting leidt naar het slot.

George De Decker (1951) schreef 'Glasco Turnpike' in opdracht van De Rode Pomp.Hij ging de uitdaging aan een symfonisch werk te schrijven waarin blueslegende Roland Van Campenhout, samen met trompettist Bart Maris, een solistenrol vervult. De Decker studeerde compositie bij Willem Kersters en André Laporte. Hij schreef enkele zelfstandige symfonische werken, werkte lang voor de BRT, en is nu vooral bedrijvig als componist voor tv, film en theater.

Roland Coryn (1938) schreef een celloconcerto dat, in tegenstelling tot veel van zijn vroegere werken, is ontstaan over een relatief lange periode nl. tussen 2003 en 2006, een periode waarin hij zich veel vragen stelde over stijl en de manier zich muzikaal te uiten.
Het opus bestaat uit drie delen waarvan delen I en II zonder onderbreking in elkaar overgaan. Na een relatief korte inleiding door het orkest komt de cellosolo binnen met een korte cadens waarna het eerste snelle deel van start gaat. Het tweede trage deel is vrij improvisatorisch van karakter en is gebaseerd op een koraal waarop de solist muzikaal zijn commentaar geeft. Deel III is een snel deel in een soort moto perpetuostijl waarin de solist zich volledig virtuoos kan uitleven. Solist is Herwig Coryn, zoon van de componist, die zijn eerste indrukken van de partituur als volgt samenvatte: "dynamisch zeer contrasterend waarvan het geheel zich bevindt in een dissonanttonale sfeer met flarden van poëzie waarin obsessie en een ietwat bevreemdende sfeer niet ver weg zijn."

Dirk Brossé (1960) schreef 'Sophia', een symfonische gedicht voor viool en orkest in 2001. Het werk ontleent zijn naam aan het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam. Het werd gecreëerd eind september 2001 in De Doelen in Rotterdam, in het kader van Rotterdam, culturele hoofdstad van Europa. De viool symboliseert de stem van een jong patientje. De zeven delen van het werk portretteren evenveel episoden uit het leven van een kind, beginnend bij de geboorte. De schrikwekkende diagnose van ziekte wordt gesteld in deel vier. Daarna volgt het gevecht tegen en de overwinning op de ziekte. In de epiloog neemt het kind haar leven weer op.
Brossé is één van Europa's meest veelzijdige componisten die vakkennis en een klassieke toonspraak koppelt aan belangstelling voor muziek buiten het klassieke paradigma. Naast klassieke werken schrijft hij ook muziek voor film en musical.

Programma :
  • Paul Gilson, 'Matrozendans', uit 'De Zee'. Symfonische Schetsen (1892)
  • Daniël Gistelinck, 'Transmutations' voor groot orkest (1992) (Belgische creatie)
  • George De Decker, 'Glasco Turnpike' (2007) voor Roland (gitaar), trompet (Bart Maris) en groot orkest (Wereldcreatie)
  • Roland Coryn, Concerto Opus 76 voor cello en orkest (2003) (Wereldcreatie) Solist: Herwig Coryn, cello
  • Dirk Brossé, 'Sophia' voor viool en groot orkest (2001) (Belgische creatie) Soliste: Vineita Sareika, viool
Tijd en plaats van het gebeuren :

Feest van de vrienden van De Rode Pomp
Zondag 18 november 2007 om 19.00 u

Muziekcentrum De Bijloke - Concertzaal
Jozef Kluyskensstraat 2 
9000 Gent

Meer info : rodepomp.be, www.nob.be, georgededecker.be en dirkbrosse.be

Dirk Brossé, Roland Coryn, George De Decker op matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Muziekbiënnale 2007 focust op Roland Coryn, 21/10/2007
Dit is Belgisch ..., 28/03/2007
Vlaanderen Internationaal : Roland Coryn, 13/12/2006

17:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Gradus ad Parnassum verkent de mogelijkheden van de menselijke stem

Frank Agsteribbe In de concertreeks Gradus ad Parnassum van het Conservatorium Gent brengen studenten Hanne Roos (sopraan), Liesl Stevens (fluit), Lies Six en Lien Van Steendam (klarinet) en Lien Vermeiren (piano) werk van Béla Kovács, Arthur Bliss, Franz Schubert, Aaron Copland, Frank Agsteribbe, Karel Goeyvaerts en John Cage.

Béla Kovács (1937) is docent klarinet aan de Franz Liszt Music Academy te Budapest en het Conservatorium van Graz. Zijn jarenlange pedagogisch ervaring inspireerde hem tot het componeren van zijn negen Hommages voor solo klarinet, o.a. aan Bach, Paganini, Weber, Debussy en Bartók. Oorspronkelijk bedoeld als étude, misstaat de Hommage aan M. de Falla voor solo klarinet in A evenmin op het podium.

In zijn Two Nursery Rhymes is Arthur Bliss (1891-1975) erin geslaagd de beeldende tekst van Frances Cornford in muziek te gieten. Of hoe de Taraxacum officinale - beter gekend als de paardenbloem - ook wel eens bezongen mag worden.

Franz Schubert (1797-1828) componeerde zijn bekende Der Hirt Auf dem Felsen tijdens de laatste maanden van zijn leven. Desondanks is het een ode aan het leven en de hoopvolle verwachting van de lente door de eenzame herder. Schubert schreef dit lied op vraag van een vriendin, de bekende sopraan Anna Milder-Hauptmann. Zij wilde een showstuk waarin ze het hele gamma aan emoties kon bezingen. Dit lied is de eerste compositie voor de bezetting sopraan, klarinet en piano en staat dan ook trots tussen het verder 20ste-eeuwse programma.

Tijdens zijn studie bij Nadia Boulanger in Parijs in de vroege jaren '20 van vorige eeuw, kreeg Aaron Copland (1900-1990) de opdracht een werk voor fluit en klarinet te componeren. Toen hij per toeval op een gedicht van de 17de eeuwse Engelse dichter Richard Barnefield stuitte, besliste hij een zangpartij toe te voegen aan Boulangers opdracht. "The poem had the simplicity and tenderness that moved me to attempt to evoke that poignant expression musically", zo verklaarde hij later.

Voor dezelfde zeldzame bezetting schreef de Gentse componist Frank Agsteribbe (1968) zijn Drie Zegenwensen aan Vader. Hij liet zich als student inspireren door Goeyvaerts' Geishaliedjes die hem ervan overtuigden dat hedendaagse muziek ook 'anders' kon klinken.

De Geishaliedjes waren een van de eerste uitgegeven composities van Karel Goeyvaerts (1923-1993). Het werk bestaat uit 10 korte, zeer sfeervolle stukken. Hoewel het dateert uit 1943, klinkt het ook vandaag nog eigentijds en spreekt het tot de verbeelding.

Story is de uitsmijter van dit concert. Je hoorde een uur lang de mogelijkheden van de menselijke stem, John Cage (1912 - 1992) verkent die verder in dit tweede deel van zijn Living Room Music, een van zijn vroege werken. Het geheel is geschreven voor een slagwerkkwartet, maar in Story maakt Cage enkel gebruik van de stem van de 4 muzikanten met puls en ritme als belangrijkste ingrediënten. Cage vertrok daarvoor van het volgende gedicht van Gertrude Stein :

"once upon a time
the world was round
and you could go on it
around and around"

Programma :
  • Béla Kovács, Hommage à Manuel de Falla (1994)
  • Arthur Bliss, Two Nursery Rhymes (1920)
    I. The Ragwort
    II. The Dandelion
  • Franz Schubert, Der Hirt auf dem Felsen op. 129 (1828)
  • Aaron Copland, As It Fell Upon A Day (1923)
  • Frank Agsteribbe, Drie Zegenwensen van Vader (1989)
    I. Moderato
    II. Presto
    III. Lento
  • Karel GoeyvaertsGeishaliedjes (1943-'44)
    I. Nederig Geluk
    II. Vuurvlinder
    III. De Brief
    IV. Hoe weet ik?
    V. Tamagava
    VI. Toba
    VII. De Molen van Yedo
    VIII. Herfstliedje
    IX. Purper Bamboeriet
    X. Het Laatste Uur
  • John Cage, Story (uit: Living Room Music) (1940)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Gradus ad Parnassum : Hanne Roos, Lies Six, Liesl Stevens, Lien Van Steendam & Lien Vermeiren
Zondag 18 november 2007 om 11.00 u

Koninklijk Conservatorium Gent - Miryzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : cons.hogent.be

Frank Agsteribbe en Karel Goeyvaerts op matrix-new-music.be

15:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Terza Prattica : Monteverdi achterna

Thomas Smetryns Claudio Monteverdi betekent voor de muziek wat Shakespeare voor theaterliteratuur is. Met het werk van Shakespeare wordt er intussen naar hartelust gedold Waarom dan niet met Monteverdi ? - moet de jonge Vlaamse componist Thomas Smetryns gedacht hebben. Hij ging meteen aan de slag en creëerde 'Claudio', een vierdelige compositie gebaseerd op werk van Monteverdi. Het resultaat is een intrigerend schimmenspel met elementen van Monteverdi's uiterst verfijnde muziek. Wat er echter helemaal een boeiende wending aan geeft, is de instrumentatie. Smetryns, zelf een bijzonder toegewijde barokvertolker, gaat bedreven om met typische époque-instrumenten als theorbe en viola da gamba, maar is niet bang om die te confronteren met elektrische gitaar, piano of elektrisch orgel. Koppel daar nog de specifieke gestiek aan die bij het bespelen van oude instrumenten hoort, en je komt uit op een zowel visueel als auditief fascinerende concertervaring.

Verder gooien de muzikanten zich in het werk van Monteverdi en tijdgenoten. Als je weet dat ook in die tijd de partituur slechts een raamwerk was waarbinnen men volgens eigen kunnen ging improviseren, dan staat werkelijk niets muzikanten van de 21ste eeuw in de weg om hetzelfde te doen met de middelen die hen nu ter beschikking staan. Die beschikbare middelen zijn nu: piano/elektrisch orgel, elektrische gitaar, viola da gamba, theorbe, luit en zang. Een vijfstemmig madrigaal wordt gebracht door solozang, orgel, elektrische gitaar en gamba, een stuk voor theorbe solo wordt gespeeld door twee elektrische gitaren. Door deze diversiteit aan uitvoeringspraktijken bereikt het ensemble een heel breed kleurenspectrum, waarin niet gezocht wordt naar schelle confrontaties maar naar complementariteit.

Tijd en plaats van het gebeuren :

HERMESensemble : Thomas Smetryns, Terza Prattica
Zondag 18 november 2007 om 11.30 u

KMSKA - Muzen op Zondag
Leopold de Waelplaats
2000 Antwerpen

Meer info : kmska.be, hermesensemble.be, hermesensemble.skynetblogs.be en thomassmetryns.be

Elders op Oorgetuige :
Hermesadventure, terza prattica en de herontdekking van de waanzin, 18/10/2006
Swing Jugend ( Thomas Smetryns), 5/10/2006
OdeGand : feest in de Gentse binnenstad (Terza Prattica), 16/06/2006

12:01 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

So Dark The Sun : première Pim Moorers pianokwintet

Pim Moorer Het zoeken naar een eigen klank om op een zo optimaal mogelijke manier het onuitputtelijk repertoire van het strijkkwartet te laten weerklinken, is dé uitdaging van het Kryptos Kwartet. De naam 'Kryptos' verwijst naar deze auditieve zoektocht naar wat verborgen ligt achter en onder de noten van een partituur. Dat zij daar ondertussen meer dan in slagen, bewijst het concert van zondag. Voor de creatie van Pim Moorers pianokwintet 'So Dark The Sun' wordt het Kryptos Kwartet bijgestaan door de Japanse pianiste Tomoko Honda.

Tijdens dit concert worden drie stijlen samengebracht : het impressionisme van Claude Debussy, de neo-romantiek van Jean Sibelius en de expressief-lyrische, haast contemplatieve stijl van de Nederlandse in Antwerpen wonende componist Pim Moorer (1954). Een componist die gefascineerd is door strijkers in samenhang met andere instrumenten. Het Kryptos Kwartet & Tomoko Honda brengen de wereldcreatie Moorers pianokwintet 'So Dark The Sun'. De titel moet gelezen worden als twee zelfstandige zinnen: So Dark en The Sun. De muziek bevindt zich in het uur voordat de zon opkomt - het donkerste uur - en verglijdt naar het ogenblik waarop de hemel inktzwart verruilt voor koningsblauw. De geest van Brahms dwaalt rond in dit gevoelige en krachtige werk. De taal spreekt iedereen aan en leidt tot intieme sfeermomenten.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Kryptos Kwartet & Tomoko Honda
Zondag 18 november 2007 om 20.00 u

Kasteel Cortewalle - Verlatzaal
Zwarte Dreef 1
9120 Beveren - Waas

Meer info : kpsk.net en kryptosquartet.be

Pim Moorer : donemus.nl

Elders op Oorgetuige :
A Wonderful Kind Of Liebestod, 12/12/2006

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

15/11/2007

Carte blanche voor Harmen Fraanje

Harmen Fraanje De jonge Tilburgse pianist en rasimprovisator Harmen Fraanje krijgt carte blanche van November Music. En niet zonder reden. Fraanje is pas begin dertig maar hij heeft nu al een carrière doorlopen om u tegen te zeggen. Hij is een veel gevraagd pianist, en speelt samen met musici als Eric Vloeimans, Kenny Wheeler, Philip Catherine, Denise Jannah, Stefan Lievestro en Jimmy Haslip. Bovendien heeft Harmen Fraanje een eigen kwartet waarin hij zijn eigen lyrische kijk op improvisatiemuziek kan botvieren.

Na zijn muzikale studies in Tilburg bij Willem Kuhne en in Utrecht bij Bert van den Brink heeft Fraanje resoluut voor zijn eigen weg gekozen. Een pianostijl gekenmerkt door een verfijnde melodische aanpak en een stevige, doortastende ritmiek. Van vadertje Bach en György Ligeti tot de polyritmiek van pygmeeënmuziek, de muzikale invloeden stromen van alle kanten binnen bij alleseter Fraanje.

Samenwerken doet hij het liefst en hij kiest zijn muzikale partners met grote zorg. Zo ook voor zijn carte blanche avond. Fraanje heeft twee van zijn beste Franse vrienden uitgenodigd: bassist Brice Soniano en drummer Toma Gouband. Beiden spelen in Harmen Fraanje's kwartet en vormen samen met hem het trio Par4Chemins. Brice Soniano is contrabassist en componist. Hij ontwikkelde zich van rockbasgitarist tot afgestudeerd contrabassist jazz en klassiek. Brice Soniano heeft een eigenzinnige contrabasstijl ontwikkeld waarin hij de lyrische momenten boven de ritmiek weet te plaatsen. Soniano werkte al samen met Ernst Reijseger, Michael Vatcher en Joachim Badenhorst. Toma Gouband is een jonge, veelgevraagde drummer en voelt zich net als Soniano thuis in de Nederlandse improvisatiewereld. Naast Fraanje werkt Gouband samen met Michael Moore, Tobias Delius en Benoit Delbecq. Het trio wordt bijgestaan door saxofonist en klarinettist Frederik Ljungkvist, een rijzende ster binnen de o zo rijke Scandinavische jazz- en improvisatiemuziek. Met Ingebrigt H. Flaten en Paal Nilssen-Love vormt hij de band Atomic, en met pianist Bobo Stenson maakt hij deel uit van Parish. Daarnaast maakte Ljungkvist opnames met coryfeeën als Ken Vandermark en Fred Lonberg-Holm.

Uitvoerders: Harmen Fraanje (NL) , Frederik Ljungkvist (ZWE), Brice Soniano (FR) en Toma Gouband (FR)

Tijd en plaats van het gebeuren :

November Music : Carte Blanche Harmen Fraanje
Zaterdag 17 november 2007 om 20.00

deSingel - Kleine Zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info: Novembermusic.net, desingel.be, harmenfraanje.nl en par4chemins.com

Carte Blanche Harmen Fraanje is ook te horen op zondag 18 november in 's-Hertogenbosch.

Extra :
Harmen Fraanje op MySpace en YouTube
Harmen Fraanje: "Jazz voor mij? Vrijheid. Acceptatie.", Maarten van de Ven op draaiomjeoren.com
Nieuwe ster Harmen Fraanje: 'Muziek bedrijven als vorm van geluk, dat is wat ik wil', interview door Rinus van der Heijden op draaiomjeoren.com, september 2006

Elders op Oorgetuige :
November Music 2007 : actuele, geest- en zielverruimende muziek in de herfstmaanden, 11/11/2007

Benieuwd ? Bekijk dan alvast deze video : Harmen Fraanje, Jazz improvisatie VPRO 2007 , 5/03/2007 (6' 49")

16:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

November Music goes classic

Giel Vleggaar De blazers van I Solisti del Vento en het Amsterdamse Nieuw Ensemble slaan onder leiding van Lucas Vis de handen in mekaar voor deze bijzondere November Music samenwerkingsproductie. Beide gerenommeerde ensembles spelen muziek voor zowel de eigen bezetting als voor grotere gemene deelgroepen. Van componisten met klinkende namen zowel als jongelingen, nieuw evengoed als 'oud'.

Amsterdammer Giel Vleggaar is de opvallendste 'new kid on the block' in Nederland Muziekland. Een componist die weet waar hij voor staat, en thuis is in de jazz, pop, bluegrass, rock, wereldmuziek en eigentijds gecomponeerd. Met veel bravoure en flair weet hij de meest uiteenlopende muziekstijlen in zijn composities te verenigen, en toch met iets geheel nieuws op te proppen te komen. Voor November Music bedacht hij een weinig aards klinkend concerto voor elektrische basgitaar en kamerensemble.

Met Stefan Puymbroeck's nieuweling - een opdracht van/voor I Solisti del Vento - heeft hij naar eigen zeggen 'eens iets anders willen doen en dat is het ook geworden. Eens iets minder ernstig dan dat ik gewoon ben. Laat je verrassen.'

De 'klassiekers' van Toru Takemitsu en Jonathan Harvey behoeven geen krans meer, het whisky-label van Luc Brewaeys ook niet. Zij zetten de toon voor het niveau waarop wij het nog niet zo gekende werk willen voorstellen. Met de bevlogen interpretaties die twee top ensembles van deze avond kenmerken, kan elke compositie de allure van een instant-classic meekrijgen. Het 'klassieke' concert van deze November Music editie, dus.

Programma :
  • Toru Takemitsu, Rainspell (1982)
  • Jonathan Harvey, Serenade in Homage to Mozart (1991)
  • Guus Janssen, Weer om stuit (2000)
  • Guus Janssen, Pogo IV 5 (1989-95)
  • Petra Vermote, Amanecia (2003)
  • Luc Brewaeys, OBAN (1996)
  • Mayke Nas, La Belle Chocolatière (2003)
  • Stefan van Puymbroeck, Fremde Erscheinungen (2007 - creatie)
  • Giel Vleggaar, Atomic UFO Saves the Day (Again) (2007)
Tijd en plaats van het gebeuren :

November Music : I solisti del Vento & Nieuw Ensemble
Zaterdag 17 november 2007 om 20.00

Muziekcentrum De Bijloke - Concertzaal
Jozef Kluyskensstraat 2 
9000 Gent

Meer info: Novembermusic.net, debijloke.be, isolistidelvento.be en nieuwensemble.nl

Ook te horen in 's-Hertogenbosch, verdeeld over donderdag 15 en zondag 18 november.

Extra :
Luc Brewaeys : matrix-new-music.be en lucbrewaeys.com
Stefan Puymbroeck : muziekcentrum.be
Petra Vermote : : www.matrix-new-music.be
Mayke Nas : www.donemus.nl en www.maykenas.nl
Giel Vleggaar : donemus.nl en gielvleggaar.com
Guus Janssen : donemus.nl en guusjanssen.com
Interview: Luc Brewaeys - Over goesting en zagemensen, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 1/11/2007
Luc Brewaeys : Bio,  Gesprek met Tino Haenen (2004) en Interview, Het orkest (2006) op www.arsmusica.be
Jonathan Harvey op www.champdaction.be
De middelpuntvliedende harmonie in de muziek van Jonathan Harvey, Humberto De Oliveira op www.arsmusica.be
Toru Takemitsu Bio op www.arsmusica.be

Info & audio :
Luc Brewaeys : 'Symfonie nr. 7: Fanfares & Allegro con motto' door deFilharmonie, Arturo Tamayo (dir) en 'OBAN' door Champ d'Action, Koen Kessels (dir) op Kwadratuur.be
Petra Vermote, 'Amanecía: Deel I' door Emanon op Kwadratuur.be

Review :
Claude Debussy / Luc Brewaeys, 'Préludes', Steven De Waele op Kwadratuur.be, 13/02/2006

Elders op Oorgetuige :
Componistenportret : Luc Brewaeys en Guus Janssen, 13/11/2007
Win tickets voor het Brabants Orkest op November Music !, 12/11/2007
November Music 2007 : actuele, geest- en zielverruimende muziek in de herfstmaanden, 11/11/2007
Stoofpotje : een Belgisch-Nederlandse ontmoeting van vrouwelijke componisten van vandaag, 6/07/2007
20ste eeuwse Japanse muziek in Logos, 18/06/2007
Champ d'action sluit Dag van de Nieuwe Muziek af, 6/07/2007
De Nieuwe Reeks : Spiegel String Quartet, 11/03/2007
Ghost Opera voor strijkkwartet en pipa en wereldcreatie Kee-Yong Chongs Inner Mirror, 5/02/2007
Wereldpremière opera Luc Brewaeys in combinatie met Offenbach, 4/02/2007

12:01 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Schubertgames : Koen Dejonghe @ Zot van Schubert

Koen Dejonghe Classic@eeklo wil klassieke muziek toegankelijk maken voor een breed, jong en minder jong publiek uit het Meetjesland, zonder daarbij de kwaliteit uit het oog te verliezen. De tweede editie van Classic@eeklo focust op de Weense Componist Franz Peter Schubert. De nadruk van het festival ligt enerzijds op de dansmuziek van het Wenen tijdens de eerste helft van de negentiende eeuw, anderzijds op het oeuvre van Franz Schubert zelf. Vrijdagavond wordt in het kader van 'Zot van Schubert' Koen Dejonghe's orkestwerk "Schubertgames" gecrëeerd worden. De Onvoltooide symfonie van Schubert krijg je er bovenop.

Koen Dejonghe (1957) schreef zijn eerste 'ernstige' compositie pas schreef op 32-jarige leeftijd. Daarvoor maakte hij wel wat popmuziek en enkele lichte en eenvoudige gelegenheidswerkjes, maar pas wanneer hij in 1990 met zijn Vier stukken voor cellokwartet (geschreven in 1989) een Eerste Prijs won in de compositiewedstrijd van de Muizelhuisconcerten kwam zijn carrière in een stroomversnelling terecht en wierp hij zich intensief op het componeren. Net zoals vele andere hedendaagse componisten gaat Dejonghe op zoek naar aanknopingspunten uit het verleden om daaraan nieuwe dingen op te hangen. Uit de rock- en popmuziek haalt hij bijvoorbeeld de directheid waarmee deze muziek en haar gevoelens worden overgebracht.

Vanaf ca. 1990 werkt Dejonghe aan de ontwikkeling van een eigen muzikale taal. Waar hij in vroege werkjes geregeld gebruik maakte van herhalingen van intervallen, zal deze techniek nu evolueren naar het werken met wat uitgebreidere, maar steeds herkenbare motieven, die vaak op zeer korte afstand van elkaar canonisch verwerkt worden. Ondanks een sterke metrische structurering geeft dit een wankel en ametrisch gevoel en een stereofonisch effect ('faseverschuiving'). Langere lyrische frasen zijn evenwel geen zeldzaamheid in zijn werk. Vaak worden deze in duidelijk reliëf geplaatst tegenover een geheel van kleine, snel rondcirkelende motiefjes, repetitieve loopjes, die ook weer canonisch verwerkt worden.

Vanaf 1998 probeert Dejonghe los te komen van zijn academische artistieke opleiding door zich vooral te richten op de uitwerking van klanken op de luisteraar. Het werken met klankvelden en de daaruit resulterende gelaagde textuur is een veel voorkomende techniek in zijn oeuvre. Andere steeds terugkerende stijlkenmerken zijn het gebruik van elementen uit de popmuziek, de pitch class set theory van Allan Forte, de duidelijke omgang met álle parameters (aandacht voor andere parameters dan de meest voor de hand liggende toonhoogte) en het gebruik van repetitieve elementen.

Dejonghes oeuvre omvat meer dan 50 werken in verschillende genres, van orkestwerk tot solo, van koor tot lied, geschreven zowel voor professionelen als voor amateurs of leerlingen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Classic@eeklo : Zot van Schubert :
Van vrijdag 16 tot zondag 18 november 2007

Cultureel centrum De Herbakker
Pastoor De Nevestraat 10
9900 Eeklo

Meer info : zotvanschubert.be en ccdeherbakker.be

Koen Dejonghe : matrix-new-music.be

Bron : Tekst Sara Lammens voor MATRIX

Elders op Oorgetuige :
Gradus ad Parnassum : Koen Dejonghe, 15/10/2006

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

14/11/2007

Het Brabants Orkest & International Improvisation Pool

Luc Brewaeys De droom voor iedere componist: schrijven voor een symfonieorkest. Laptops, muziekensembles en solisten zijn binnen handbereik, maar een orkest heeft nog altijd die speciale aantrekkingskracht. Deel uit maken van een lange componistentraditie en je onderdompelen in een oase van klankkleuren en boventonen. Geen componist die daar niet op kickt. En toch klinkt er – ondanks de vele creaties - nog veel te weinig recent orkestrepertoire in de concertzalen. Muziek die reeds gecreëerd werd en nadien in de orkestbibliotheek leek te zijn verdwenen, terwijl het toch meestal verdient vaker beluisterd te worden.

November Music wil daar verandering in brengen. Luc Brewaeys' Zevende Symfonie wordt nu in reprise genomen door Het Brabants Orkest, samen met een selectie uit zijn hercomposities van de piano preludes van Claude Debussy. Op de bok staat de grote Brewaeys-specialist, dirigent Arturo Tamayo. Een hedendaags concertprogramma is natuurlijk nauwelijks compleet te noemen zonder een spectaculaire wereldpremière. Reikhalzend wordt dus uitgezien naar de eerste uitvoering van Guus Janssen's nieuwe 'Belvedère'. Een concerto voor orkest en twee celli, met name Ernst Reijseger en Larissa Groeneveld, twee Nederlandse cellisten van formaat die zich zowel in de klassiek als in de pure improvisatie thuis voelen.

Luc Brewaeys Zevende Symfonie werd geschreven in opdracht van deFilharmonie. De partituur is opgedragen aan zijn oud-leraar André Laporte. In tegenstelling tot enkele vroegere werken is de orkestbezetting niet zo uitgebreid en is het slagwerk voor Brewaeys' doen zelfs uitermate sober. Wél is een bijzondere rol weggelegd voor twee duo's (elk bestaande uit een hoorn en een trombone) die aan beide zijden achter het podium worden opgesteld. Zij verlenen het werk een opvallende ruimtelijke dimensie. "De symfonie bestaat uit drie delen die zonder onderbreking na elkaar worden gespeeld", zo vertelt Luc Brewaeys. "Het eerste deel, Fanfares, doet zijn naam alle eer aan omwille van de glansrol die het koper erin speelt. Mijn bedoeling was om heel optimistisch van start te gaan en de luisteraars en het orkest voor te bereiden op wat nog komen gaat. Ook in het tweede deel (Allegro con moto) voeren de blazers het hoge woord. Het is een soort miniconcertino waarin hun technisch kunnen en vooral hun capaciteiten tot samenspel danig op de proef worden gesteld. Na deze twee bondige en snelle bewegingen volgt een langer Adagio dat is opgevat als één grote geut strenge muziek. Aan de basis ligt een monolithisch, wrang verkapt koraal dat door steeds grotere groepen van het orkest wordt overgenomen. Het wordt gecounterd door een tweede, eindeloze melodielijn die zijn eigen gang gaat en niets met de rest te maken heeft. De climax die zorgvuldig wordt opgebouwd, wordt even abrupt afgebroken, een procédé dat ik wel vaker gebruik."

Als toemaatje orkestreerde Luc Brewaeys voor deFilharmonie vijf pianopreludes van Claude Debussy. "Het plan om Préludes van Debussy te orkestreren (of beter: voor orkest te hercomponeren) zit", aldus Brewaeys, "al jaren in mijn hoofd. De creatie van mijn Zevende Symfonie vormde de ideale gelegenheid om de reeks ook daadwerkelijk te beginnen. De bedoeling is om, zoals Ravel met Moessorgski heeft gedaan, niet aan de noten te raken. Ik voeg dus niets toe, zelfs geen octaaf, maar kleur de oorspronkelijke pianomuziek in zonder de pretentie te hebben het à la Debussy te doen. Het is voor mij wel een uitdaging mezelf te confronteren met de noten van zó'n gigant. Ook ik ben benieuwd naar het resultaat…", zo schreef Brewaeys enkele jaren geleden.

"In mijn jeugd was ik nogal actief als pianist en heb ik de meeste 'Préludes' uit het Eerste Boek van Claude Debussy gespeeld. Sinds lange tijd droomde ik ervan ze te 'orkestreren', vooral omdat Debussy het zelf niet heeft gedaan. In 2002 ben ik met vijf ervan begonnen als aanvulling voor het concertprogramma waar de creatie van mijn 'Zevende Symfonie' voorzien was. DeFilharmonie was zo vriendelijk deze onder leiding van Arturo Tamayo te creëren in september van dat jaar. Iedereen bleek nogal gelukkig te zijn, met als gevolg dat het orkest me de rest bestelde met het oog op een volledige ‘hercompositie voor orkest’ van beide boeken. Van in het begin stelde ik mezelf voorop niet aan de noten van Debussy te raken. Men zal bijvoorbeeld geen octaaf in mijn partituur vinden dat niet door Debussy zelf is geschreven. Ik blijf maniakaal trouw aan de originele tekst, ook in luide passages waar de verleiding groot is om noten toe te voegen teneinde een grootser orkestraal effect te bereiken. Ik heb geprobeerd deze problemen op te lossen door het gebruik van specifieke combinaties van het orkestapparaat om een echte symfonische klank te bereiken zonder aan het origineel wat dan ook te wijzigen. In de eerste plaats was het niet mijn bedoeling de werken te orkestreren zoals Debussy het mogelijk zelf zou gedaan hebben. Ik wilde mijn eigen interpretatie geven wat de orkestkleuren betreft. Zoals Debussy zelf, gebruik ik het (ongestemde) slagwerk met de grootst mogelijke omzichtigheid: minimale moeite voor een maximaal effect. Hier en daar 'orkestreer' ik het pedaal van de piano (een goed voorbeeld is nr 2: '...Voiles') en ik had vooral veel denkwerk (en fantasie) nodig om orkestrale oplossingen te bedenken voor de vele typisch pianistieke loopjes-passages. Hier en daar is het verrassendste element in deze 'hercomposities' de soms nogal rare instrumentale combinaties, waarschijnlijk een gevolg van mijn redelijk speciaal symfonisch denken en veel orkestervaring (tenslotte heb ik er toch ook al acht symfonieën op zitten). Het was me een waar genoegen de sfeer van de muziek van Debussy te benaderen met op het eerste zicht wat ongewone instrumentale verdubbelingen. Ik moet eraan toevoegen dat ik uitermate veel geleerd heb met het werken op - eigenlijk mag ik wel zeggen : leven mét - deze 'Préludes' tijdens een intensieve en lange tijdsspanne. Ik draag de partituur van deze 'hercomposities' op aan pianist Jan Michiels, wiens inspirerende en hoogst persoonlijke interpretaties van deze 'Préludes'(en overigens ook van mijn eigen muziek) mij veel geholpen hebben in het uitdokteren van enkele van de instrumentale kleuren."

Programma :
  • Brewaeys/Debussy, Preludes by Claude Debussy (selectie / 2004-05)
  • Guus Janssen, 'Belvedère, concert voor orkest en twee celli' (2007-creatie)
  • Luc Brewaeys, Symphony n° 7 (2001-02, rev. 2007)
International Improvisation Pool
De traditionele International Improvisation Pool is ieder jaar een hoogtepunt tijdens November Music. Musici uit de nationale en internationale improvisatiescène treffen elkaar voor het eerst, en hebben nog nooit eerder met elkaar samengespeeld. Zowel voor de door de wol geverfde musici als het jazzminnend publiek een absolute uitdaging. De uitkomst staat niet vast, gerepeteerd wordt kort van tevoren en alle mogelijkheden staan nog open.
Ditmaal gaan vijf musici kopje onder in de Pool. Festivalcomponist Guus Janssen probeert achter de toetsen het een en ander in goede banen te leiden. Die ene en andere zijn de Bossche trompettist Jeroen Doomernik, de Vlaamse percussionist Teun Verbruggen en twee amerikanen: bassist Mark Helias en altsaxofonist Andrew d'Angelo.

Tijd en plaats van het gebeuren :

November Music : Het Brabants Orkest & International Improvisation Pool
Vrijdag 16 november 2007 om 20.00 uen om 21.30 u

Muziekcentrum De Bijloke - Concertzaal
Jozef Kluyskensstraat 2 
9000 Gent

Meer info: Novembermusic.net, debijloke.be en brabantsorkest.nl

De International Improvisation Pool is ook te horen op donderdag 15 november in 's-Hertogenbosch, het Brabants Orkest op zaterdag 17 november in dezelfde stad.
Ook nog op donderdag brengt het Ensemble Conservatorium Gent onder leiding van Filip Rathé Luc Brewaeys' 'Talisker' in Artis in Den Bosch.

Bronnen :
Teksten François René Tranchefort (2002) en Yves Knockaert ( 2004) voor deSingel

Extra :
Luc Brewaeys : matrix-new-music.be en lucbrewaeys.com
Guus Janssen : donemus.nl en guusjanssen.com
Interview: Luc Brewaeys - Over goesting en zagemensen, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 1/11/2007
Luc Brewaeys : Bio,  Gesprek met Tino Haenen (2004) en Interview, Het orkest (2006) op www.arsmusica.be

Info & audio :
Luc Brewaeys : 'Symfonie nr. 7: Fanfares & Allegro con motto' door deFilharmonie, Arturo Tamayo (dir) en 'OBAN' door Champ d'Action, Koen Kessels (dir) op Kwadratuur.be

Review :
Claude Debussy / Luc Brewaeys, 'Préludes', Steven De Waele op Kwadratuur.be, 13/02/2006

Elders op Oorgetuige :
Componistenportret : Luc Brewaeys en Guus Janssens, 13/11/2007
Blijvend werk aan de winkel : Luk Vaes over November Music, 13/11/2007
Win tickets voor het Brabants Orkest op November Music !, 12/11/2007
November Music 2007 : actuele, geest- en zielverruimende muziek in de herfstmaanden, 11/11/2007
Champ d'action sluit Dag van de Nieuwe Muziek af, 6/07/2007
Wereldpremière opera Luc Brewaeys in combinatie met Offenbach, 4/02/2007

15:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Christian Lindberg meets deFilharmonie

Christian Lindberg De flamboyante Zweedse trombonist-dirigent Christian Lindberg is zonder meer de grootste trombonist van deze tijd. Op het 'extra large' kamermuziekconcert met deFilharmonie zullen beide partijen elkaar nog versterken. Het eerste stuk op het programma is Strauss' tweede sonatine. Hierbij zou men een prangende vraag kunnen formuleren: welke reden had een Duitser om rond 1945 zorgeloze blaasmuziek de titel 'Fröhliche Werkstatt' te geven? We kunnen slechts argumenteren dat Strauss in Zwitserland woonde bij het schrijven van dit naar Mozarts 'Gran Partita' gemodelleerde stukje goede luim, waar in 1945 nog vrolijke werkplaatsen bestonden. Christian Lindberg componeert ook zelf en maakt van deze gelegenheid gebruik om zijn 'Condor Canyon' en 'Brainrubbish' uit te voeren. Tenslotte is er de symfonie voor blazers van Stravinski, geboren uit een koraal dat de grote Rus in 1918 voor Debussy schreef. Intrigerende muziek die hij eerst voor harmonium componeerde, later voor strijkkwartet en uiteindelijk voor 23 blazers.

Christian Lindberg begon op 17-jarige leeftijd met het spelen van trombone. Reeds twee jaar later voltooide hij zijn studies aan het Conservatorium van Stockholm, om een positie als trombonist in het Zweeds Opera Orkest aan te nemen. Op zijn twintigste legde hij zich volledig toe op een solistenloopbaan en groeide uit tot een van de meest gerenommeerde trombonisten van zijn generatie.

Hij verzorgde de première van meer dan 300 composities voor zijn instrument, maakte reeds een 70-tal opnames van het trombonerepertoire en verleende zijn naam aan een tromboneconcours in Valencia. Samen met cellist Yo Yo Ma en violist Gidon Kremer werd hij door het BBC Music Magazine uitgeroepen als solist van het jaar. Hij was de eerste Zweedse instrumentalist die als solist optrad met prestigieuze orkesten als de Berliner Philharmoniker en het Chicago Symphony Orchestra. In mei 2007 was hij artist in residence van de Wiener Musikverein. Lindberg maakte in 2000 zijn debuut als dirigent, en inmiddels werkt hij met de grootste orkesten en dirigenten overal in Europa.

Programma :
  • R. Strauss, Sonatina nr. 2 in Es, 'Fröhliche Werkstatt'
  • C. Lindberg, Condor canyon
  • I. Stravinski, Symfonie voor blazers (versie 1947)
  • C. Lindberg, Brainrubbish
Tijd en plaats van het gebeuren :

Blazers van deFilharmonie & Christian Lindberg
Vrijdag 16 november 2007 om 20.15 u
Handelsbeurs
Kouter 29
9000 Gent

Meer info : handelsbeurs.be en defilharmonie.be
--------------------
Zondag 18 november 2007 om 11. 00 u
Kapel van het Elzenveld
Lange Gasthuisstraat 33-39
2000 Antwerpen

Meer info : defilharmonie.be en tarrodi.se

Video :
Christian Lindberg op YouTube

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Stefano Bollani combineert jazz, klassiek en italiaanse roots

Stefano Bollani De jonge Italiaanse pianist Stefano Bollani (Milaan, 1972) maakt furore met zijn frisse en virtuoze spel, composities en improvisaties. Een combinatie van jazz, klassiek met italiaanse roots. Bollani behoort ongetwijfeld tot de top van de generatie van jazzmusici zoals saxofonist Stefano di Battista en trompettist Paolo Fresu. Maar Bollani geniet vooral bekendheid door zijn duo met trompettist en zijn leermeester Enrico Rava. Ook zijn opnames voor het Franse label Bleu werden opgemerkt en in 2006 verscheen bij het Duitse label ECM een plaat met werk voor piano solo. Zijn virtuositeit gaan hand in hand met een flink dosis ironie en een onmiskenbare, Italiaanse flair.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Soloconcert Stefano Bollani
Vrijdag 16 november 2007 om 20.15 u
Cultuurcentrum Strombeek
Gemeenteplein
1853 Strombeek-Bever

Meer info : ccstrombeek.be, stefanobollani.com en myspace.com/stefanobollani

 
Video :
Sefano Bollani op YouTube

Elders op Oorgetuige :
Monk-variaties voor twee piano's, 26/09/2006

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook