30/03/2015

Apparatus : Nico Couck bengt multimediaal evenement waarin psychische en mechanische dualiteit de noemer is

Nico Couck Apparatus is het systeem van relaties die worden aangeknoopt tussen twee elementen: het muziekinstrument en de speler. Terwijl elk element de mogelijkheid heeft om de gebaren van het ander element te vatten, te interpreteren, te modelleren, te controleren of te verzekeren is het de interactie en het veranderen van de rol van elk element dat Aparatus vormgeeft. Het gaat over het mechanische  van het bespelen van de gitaar en hoe het lichaam een extensie kan worden van het instrument, zijn grootste manipulator, of gewoon allebei.

Nico Couck (foto) speelt muziek van Simon Steen-Andersen en Tiziano Manca en nieuw werk van Brigitta Muntendorf, Kai Johannes Polzhofer en Dam Tramte. In het project worden gitaren, choreografie, Johan Sebastian Bach, elektronica en zelfs Youtube geïntegreerd. Apparatus is een multimediaal evenement waarin psychische en mechanische dualiteit de noemer is.

Praktische info :

Nico Couck : Apparatus
Donderdag 2 april 2015 om 20.00 u
deSingel - Antwerpen
Gratis toegang  

Meer info : champdaction.be en nicocouck.com

19:31 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Muzikaal parcours Soundspotting in de Bijloke

Soundspotting Met het muzikale parcours Soundspotting gaat de Miry Concertzaal op locatie. Een hele avond lang wordt de Bijloke Campus een speeltuin voor de waarneming, een museum van gebaren en geluiden. Centraal staat het klankobject. Tijdens een verkenningstocht door verschillende ruimtes wordt de grens tussen bezielde en niet bezielde geluidsbronnen soms erg dun. Uitvoerders van vlees en bloed worden onderdeel van klinkende machines. Klanksculpturen en installaties krijgen haast menselijke trekken wanneer ze speels wiekend geluid voortbrengen. Ten slotte wordt de ruimte zelf een klankobject. In de Ohrstücke van David Helbich bijvoorbeeld grijpt het publiek zelf in op het omgevingsgeluid door middel van georkestreerde oor-acrobatiek.

Praktische info :

Soundspotting
Donderdag 2 april 2015 om 19.00 u
Bijloke Campus Gent


Meer info : www.miryconcertzaal.be

18:35 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Thomas Zehetmair en Ruth Killius brengen repertoire voor viool en altviool uit heden en verleden

Heinz Holliger In 2012 was het Zehetmair Quartett, behorend tot de absolute wereldtop van strijkkwartetten, te gast in Maasmechelen met een intens concert dat de perfectie benaderde, wat des te meer opmerkelijk is, omdat het kwartet er een handelsmerk van maakt om zonder het houvast van partituren te spelen.

Violist en aanvoerder van het kwartet, Thomas Zehetmair, is een man die leeft bij gratie van de muziek. Naast zijn bezigheden met het Zehetmair Quartett, is hij actief als dirigent én vormt hij met zijn echtgenote - altvioliste Ruth Killius - een markant, avontuurlijk en virtuoos strijkduo dat, naast de uitvoering van een breed repertoire, veel aandacht besteedt aan actuele kunstmuziek.

In 2011 verscheen bij ECM de magistrale cd Manto and Madrigals, waarop viool en altviool als partners, als reisgezellen, als familieleden of als object en schaduw naar voren treden, maar nog des te meer een relatie vertonen, waarvoor er nog geen namen of metaforen bestaan.

Thomas Zehetmair en Ruth Killius bewijzen met verve dat klassieke muziek niet museaal is, maar een organische en hedendaagse kunstvorm die ademt en leeft. Samen snijden ze het verrassend uitgebreid repertoire voor viool en altviool aan, met werken voor deze bezetting uit verleden en heden. Heinz Holliger (foto) componeerde voor hen zijn Drei Skizzen für Violine und Viola.

Programma :

  • Heinz Holliger, Drei Skizzen für Violine und Viola ('For Ruth and Thomas') (2006)
  • Bohuslav Martinů, Madrigalen voor viool & altviool nr. 1-3 (1947)
  • W.A. Mozart, Duo in G KV 423, Duo in Bes KV 424
  • Nikos Skalkottas, Duo voor viool & altviool (1939)

Praktische info :

Thomas Zehetmair & Ruth Killius : Holliger, Martinů, Mozart, Skalkottas
Donderdag 2 april 2015 om 20.15 u
Sint-Pieterskerk Leut


Meer info : www.ccmaasmechelen.be

Extra :
Heinz Holliger op www.schott-music.com en youtube

16:47 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

The New What Now zet jonge componisten aan het werk

The New What Now, The art of forgetting The New What Now is een collectief van jonge musici en componisten die elkaar ontmoetten aan het Gentse Conservatorium. Samen breken ze een lans voor hedendaags klassieke muziek van de jongste generatie componisten. Ze doen dat door concerten te organiseren waarin jonge musici zich laten horen in werk van jonge componisten. In samenwerking met Conservatorium / School of Arts Gent organiseert The New What Now dit seizoen twee concerten. In februari namen vijf componisten je tijdens het concert Music for Comic Book mee naar de fantastische wereld van het stripverhaal. In april speelt het pianotrio Lysesco werk van jonge componisten die voor de gelegenheid graven in de krochten van het eigen verleden. Ontdek tijdens deze concerten wereldpremières van onder andere Pieter Corten, Nikos Ioakeim, Koen Quintyn, Ruben De Gheselle, Frank Nuyts.

"Graaf diep in jezelf en ga op zoek naar vergeten herinneringen: trigger je geest en vertaal enkele belangrijke elementen uit jouw verleden in muziek." Met deze moeilijke opdracht zette The New What Now een aantal jonge componisten aan het werk. De componisten geven u een inkijk in hun muzikale en emotionele wereld. De muzikale blik in het brein van deze jonge componisten wordt verzorgd door het veelbelovende pianotrio Lysesco.

Praktische info :

The New What Now - Pianotrio Lysesco : The art of forgetting
Woensdag 1 april 2015 om 20.30 u
Kunstencentrum Vooruit - Gent


Meer info : www.miryconcertzaal.be en www.thenewwhatnow.com

13:45 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

If trees had ears : geluidsperformance van Robin Jonsson in Q-O2

Robin Jonsson 'If trees had ears' van de Zweedse choregraaf en sound designer Robin Jonsson (foto) is een geluidsperformance van 1 uur die gespeeld zal worden in een volledig donkere zaal. Robin Jonsson : "Ik ga uit van de veronderstelling dat bomen zich bewust zijn van en met reflexen reageren op hun omgeving. De performance zal weergeven wat een boom van zijn wereld gewaarwordt. Dit zal vooral gebeuren aan de hand van vaste en draagbare luidsprekers maar ook met geur, tast en temperatuur. Op 1 en 2 april houd ik enkele vroege try-outs met publiek. Tijdens deze kleinschalige try-outs zal ik experimenteren met eenvoudige mechanismen en ideeën zodat ik kan ontdekken hoe ze werken in aanwezigheid van een publiek. "

Praktische info :

Robin Jonsson : If trees had ears
Woensdag 1 april 2015 om 15.00 u
Donderdag 2 april 2015 om 20.30 u
Q-O2 Brussel
Gratis toegang


Meer info : www.q-o2.be en www.robinjonsson.net

13:12 Gepost in Concert, interview | Permalink |  Facebook

Gratis naar de producties in Logos !

Namuda Oorgetuige geeft voor elk concert in Logos 2 gratis tickets of 1 duoticket weg. Wil jij erbij zijn, stuur dan een mailtje naar christel@vastenavont.com met de vermelding van welk concert je wil bijwonen. De gelukkige winnaars worden verwittigd per e-mail en de tickets zullen klaarliggen aan de avondkassa.

Neem gerust al eens een kijkje op logosfoundation.org voor de volgende concerten.

11:59 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Courtisane Festival : een avontuurlijke reis door de wereld van cinema

Courtisane Festival De veertiende editie van het Courtisane Festival belooft opnieuw een avontuurlijke reis door de wereld van cinema die vaak onzichtbaar blijft. Het programma biedt een staalkaart van uitdagend cinematografisch werk, wars van conventies, genres of disciplines. In die geest stelt Courtisane zich open als een hub voor dialogen en ontmoetingen tussen beeld en verbeelding, zien en inzien, kijken en leren. Films om te ontdekken, beklijvende gesprekken en verrassende performances vormen de line-up van deze editie. Want cinema kan immers meer in beweging zetten dan enkel de verbeelding.

Performances
Courtisane Festival heeft naast een stevige dosis filmwerk ook drie muziekavonden i.s.m. Vooruit in petto. Op het programma staat een performance van William Hooker tijdens de openingsavond, een drieledig concert met John Wiese - Piotr Kurek - Pauwel De Buck en tot slot een avondvullende muziekervaring met werk van Jakob Ullman. Waar de muziek van Hooker om 'drum power' gaat als live begeleiding van de invloedrijke film Body and Soul van Oscar Micheaux, contrasteert werk van Ullman door de grenzen van het hoorbare af te tasten. Hij stelt dat "Hoe minder luid muziek is, hoe beter ik het kan horen". En inderdaad, zijn muziek bevat allicht de stilste geluiden die je ooit waarnam, maar is net daardoor van een enigmatische, diepe schoonheid. Geluidsalchemist John Wiese brouwt solo een mengsel van abstracte, koortsachtige noise die wiskundige chaostheorie doorprikt met onverwachte stiltes, hypergedetailleerde gelaagdheid en brutale spasmes. De met nostalgie doordrenkte geluidscollages van Piotr Kurek balanceren op analoge synths en vintage studio materiaal, terwijl Pauwel De Buck zich op het podium aan stemmanipulaties en vrije improvisatie waagt.

William Hooker : Body and Soul - wo 1/04 om 22.30 u in de Minard
Percussionist William Hooker verkent reeds vele decennia free music met zielsverwanten als David Murray, David Ware, Thurston Moore, Zeena Parkins, Elliot Sharp, Christian Marclay en anderen. In deze performance begeleidt hij live een belangrijke en invloedrijke film van Oscar Micheaux, één van de eerste Afrikaans-Amerikaanse filmmakers die stereotypes en racistische representaties van 'blackness' uitdaagde en ontwrichtte. Deze vergeten regisseur, producent, distributeur en auteur realiseerde meer dan 40 onafhankelijke films. In Body and Soul (1925) speelt de legendarische en activistische acteur Paul Robeson een dubbele rol als een corrupte dominee en een goedaardige uitvinder. Het was de enige keer dat hij in zijn carrière met een zwarte regisseur kon werken.

John Wiese / Piotr Kurek / Pauwel De Buck - do 2/04 om 20.30 u in de Minard
ds begin jaren 2000 bestookt de in Los Angeles residerende geluidsalchemist John Wiese de wereld met de brutale harsh noise van zijn avant-grindcore band Sissy Spacek. Solo brouwt hij een mengsel van abstracte, koortsachtige noise die wiskundige chaostheorie doorprikt met onverwachte stiltes, hyper gedetailleerde gelaagdheid en brutale spasmes. Wiese werkte samen met o.a.Wolf Eyes, No Age, Merzbow, Prurient, Evan Parker, C. Spencer Yeh, Lasse Marhaug, Sunn O))), Smegma, ... Hij is ongetwijfeld één van de meest intens originele artiesten in het genre van extreme muziek en staat garant voor een meer dan oorverdovende live ervaring.

Wie de met nostalgie doordrenkte geluidscollages van Piotr Kurek beluistert, zal weinig verbaasd zijn dat de uit Polen afkomstige componist een verwoed verzamelaar is van analoge synths en vintage studio materiaal. De veelzijdige Kurek gaat van free jazz en pastorale folk doortrokken psychedelica naar minimalistische en melodische kraut drones.

Pauwel De Buck is een jonge componist uit Gent die tape loops, field recordings en ruwe elektronica combineert tot sculpturaal aanvoelende lagen geluid. Oorspronkelijk was zijn werk meer gericht op installatie, maar tegenwoordig vind je hem meer en meer op het podium terug waar hij zijn werk doorspekt met stemmanipulaties en vrije improvisatie.

Ellen Fallowfield, Jane Dickson & Dafne Vicente-Sandoval : Jakob Ullmann - za 4/04 om 22.00 u in de Minard
"Dat wrede geluid". Het is de eerste herinnering die componist Jakob Ullmann zich helder voor de geest kan halen. Het vreselijke lawaai van liederen en marsen die door de Oost-Duitse regering eindeloos door luidsprekers in zijn dorp werden gejaagd om landbouwers te overtuigen zich aan te sluiten bij staatscoöperatieven. De reden waarom Ullmann muziek maakt is volgens zijn eigen woorden een poging om dat lawaai te verdrijven, om ruimtes te creëren waar die wreedheid wordt opgeheven, al is het maar voor even: "Hoe minder luid muziek is, hoe beter ik het kan horen". Het resultaat is een verstillend en compromisloos oeuvre met een radicale zachtheid, lange duurtijden, traag ritme en zeer laag volume. De muziek is vaak zo fragiel dat ze door een zachte stille bries verstoord zou worden of verdwijnen. De complexiteit van Ullmanns betoverende microdrama's, voorzichtig opgebouwd rond kleine gebaren en zeer hoge concentratie bij de uitvoerders, verklaart deels waarom veel van zijn werk nooit is uitgevoerd of opgenomen. Ter gelegenheid van het Courtisane festival worden naast een fragment uit zijn A catalogue of Sounds ook drie nieuwe solo's voor het eerst uitgevoerd.

Praktische info :

Courtisane Festival
Van woensdag 1 t.e.m. zondag 5 april 2015
Op verschillende locaties in Gent


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.courtisane.be

11:46 Gepost in Concert, Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

29/03/2015

Wereldcreatie van Pascal Dusapins Penthesilea in De Munt

Pascal Dusapin Penthesilea, de trotse koningin der Amazonen ! Na de accidentele dood van haar zus Hippolyta nam ze deel aan de Trojaanse oorlog om de moed van de Amazonen te bewijzen. Tussen Penthesilea en Achilles ontstond een complex en dodelijk spel van haat en liefde, aantrekken en afstoten. Het was Heinrich von Kleist (1808) die het onderwerp in de moderne tijd binnenbracht. Bij hem is het niet Achilles die Penthesilea doodt, maar omgekeerd : in een moment van tragische zinsverbijstering verscheurt ze met haar tanden degene van wie ze houdt... Pascal Dusapin (foto) levert met Penthesilea zijn zevende opera af. In zijn partituur noteert hij een citaat van Christa Wolf : "Het is geen mooi schouwspel, het moderne tijdperk vangt aan."

Pascal Dusapinschreef Penthesilea in opdracht van de Munt. De wereldcreatie van de zevende opera van deze Franse componist die vandaag overal in Europa te gast is, wordt een belangrijk evenement. Als basis koos hij Penthesilea van Heinrich von Kleist (1777-1811). Dit tragische verhaal over een vreselijke liefde, een gewelddadig gevecht tussen leven en dood doordrongen van een bizarre tederheid, interesseerde de componist al geruime tijd. Samen met Beate Haeckl schreef hij het libretto voor een opera met proloog, 11 scènes en epiloog.

Kleist baseerde zich op een oude Griekse legende om een van zijn meest bekende theaterstukken te schrijven. De amazones zijn een volk van vrouwelijke strijders die mannen uit hun leven bannen. Ze gaan enkel met mannen om een kind te krijgen, en het is hen verboden om zelf hun partner te kiezen. Penthesilea, de koningin van de amazones, en de Griek Achilles waartegen ze vecht tijdens de Trojaanse oorlog, zijn echter smoorverliefd op elkaar. De koningin is verscheurd tussen de trouw aan de wetten van haar volk en haar overweldigende liefde voor Achilles. Uiteindelijk beslist ze zich bij hem aan te sluiten, maar dan denkt ze dat hij haar verraden heeft. Volledig in trance vermoordt ze hem en rukt ze zijn tanden uit. Wanneer ze ontwaakt uit haar trance beseft ze welke volkomen tegennatuurlijke daad ze gepleegd heeft. Ze keert zich af van de wetten van de amazonegemeenschap, en beveelt de amazones om elders hun geluk te zoeken. Uiteindelijk berooft Penthesilea zichzelf van het leven.

Kleist schreef zijn theaterstuk in 1807 en choqueerde zijn tijdsgenoten door het donkere romantisme, de wreedheid van de emoties en het abrupte geweld van zijn taalgebruik. De muzikale taal van Dusapin, met zijn gebruik van impulsen, energie en discontinuïteit van het discours om uiteindelijk eenheid te bereiken, en zijn organische benadering van de muzikale structuur vinden perfect hun weerklank in de kwetsende, poëtische taal van de Duitse dichter.

In het voorwoord bij de vertaling schreef Julian Gracq dat dit meesterwerk hem altijd een verontrustend gevoel van vreemdheid meegaf. "Alles ontploft in een soevereine vrijheid", de personages zijn "te vol, te hard, te brandend, te fascinerend" en zoals "een natuurlijke, elementaire ramp, zoals een lavastroom die zijn weg baant langs de flanken van een vulkaan". Is dit voorwoord van Gracq niet de perfecte beschrijving van "gula", de zonde van de gulzigheid? Het gaat hier eerder om vraatzucht dan om houden van lekker eten, want de zonde wordt pas echt een zonde in haar buitensporigheid en overvloed. Penthesilea zelf is buitensporig en overzadigbaar. Ze is gek van verlangen en wordt verteerd door haar passie, gekweld door haar plicht, meegesleurd door het geweld van de leegte die ze slechts kan opvullen door te verslinden.

De banden tussen de Munt en Pascal Dusapin bestaan al jaren. De Munt heeft het werk van deze componist altijd verdedigd, zo werd hier zijn eerste opera Medeamaterial gecreëerd in 1992, en hernomen in de productie van Sasha Waltz in 2010. Veel van zijn composities werden uitgevoerd op concerten, zoals Attacca en La melancholia in 1992, Go solo n°1 pour orchestre in 1995, of Extenso in 1999. In 2013 brachten we de Belgische première van O Mensch! Nach Gedichten von Friedrich Nietzsche met de tenor Georg Nigl, en Passion met Nigl en Barbara Hannigan.         

De Franse dirigent Franck Ollu neemt de muzikale leiding over van Ludovic Morlot. Hij zal deze productie ook dirigeren bij onze coproducent, de Opéra National du Rhin, later dit jaar.
Wij zijn de collega’s bij het orkest in Malmö en het Ensemble Modern zeer dankbaar dat ze Franck Ollu hebben vrijgemaakt van zijn eerder aangegane engagementen om bij ons Penthesilea te kunnen dirigeren. Franck Ollu was eerder in de Munt te gast voor Thanks to my Eyes van Oscar Bianchi. Hij dirigeerde eveneens de creatie van Sasha Waltz’ nieuwe Sacre du Printemps en de nieuwe productie van Jakob Lenz in februari/maart 2015. Het koor wordt voorbereid door Martino Faggiani.

Sinds de aankondiging van dit project in de seizoensbrochure vorig jaar onderging het artistieke team belangrijke wijzigingen: centraal staat de Belgische beeldend kunstenares Berlinde De Bruyckere die voor het eerst haar medewerking verleent aan een operaproject. Zij werkt hiervoor samen met regisseur Pierre Audi.

Pierre Audi was de regisseur van Tamerlano en Alcina (Handel), uitgevoerd in januari 2015. Hij debuteerde in de Munt met Pelléas et Mélisande (Debussy) in 2008, hernomen in het Teatro dell'Opera van Rome en in de Munt in 2013. Hij regisseerde eveneens Iphigénie en Aulide & Iphigénie en Tauride (Gluck) en Orlando (Handel), projecten die later ook in Amsterdam werden gepresenteerd.

Berlinde de Bruyckere begint met deze samenwerking aan een nieuw avontuur. Deze grote Belgische kunstenares, die ons land vertegenwoordigde op de 55e Biënnale van Venetië, werkt voor het eerst mee aan een operaproductie. Zoals in de Vlaamse of Duitse gotische beeldhouwkunst zijn de werken van Berlinde De Bruyckere gekenmerkt door hun grote verbeeldingskracht. Onafgewerkte en bleke lichamen, vrouwensilhouetten met lang paardenhaar, opgehangen paarden, bomen met gouden schors, … De sculpturen van Berlinde De Bruyckere zijn hybride vormen waarin lichamen, die ontstaan uit de versmelting van dierlijke, plantaardige en menselijke elementen, convergentiepunten worden van lijden, verlangen en onwezenlijkheid. De aanwezigheid van dagelijkse voorwerpen, tafels, ladders, vitrines of harnassen versterkt de verwarring alleen maar.

Praktische info :

Pascal Dusapin, Penthesilea
Van di 31 maart t.e.m. zaterdag 18 april 2015
De Munt - Brussel


Meer info : www.demunt.be

Extra :
Pascal Dusapin op en.wikipedia.org, brahms.ircam.fr en youtube

23:09 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

18/03/2015

Lamentatieweek in de Bijloke in het teken van migratie

Migratie In Muziekcentrum De Bijloke staan alle voorstellingen een week lang in het teken van migratie, het verlangen naar geborgenheid en de hoop op een menswaardig bestaan in een ander land. Op het programma staan o.m. een voorstelling van de Duits-Palestijnse theatermaker Sarah Eisa en de Waas-Gentse componist Joris Blanckaert, en concerten van het Arabisch-Andalusisch Orkest van Fès (Marokko), het Spectra ensemble (Gent) en Neue Vocalsolisten Sturrgart. Na afloop van het avondconcert op vrijdag en zaterdag speelt het Belgische Tcha Limberger Trio een uurtje zigeunermuziek.

Migratie zou het verhaal van hoop en hartelijk onthaal moeten zijn; Maar geen groter contrast dan tussen het Antwerpse Red Star Line Museum en het New Yorkse National Museum of the American Indian. De ironie van het verhaal is dan het museum in New York zich vlak bij Battery Park en Ellis Island bevindt, plaatsen die wij kennen als de mythische aanlegsteigers van de nieuwe wereld. Ontelbare gelukszoekers zijn er uitgezworven. Ze bleken finaal nietsontziende veroveraars te zijn met volkerenmoord en de vernietiging van de autochtone bevolking op hun geweten.

De migranten die nu hun hoop hebben gevestigd op Europa, op de vlucht voor vervolging of barre armoede, moeten eerst Lampedusa of dagen in de laadbak van een vrachtwagen overleven. Het westen voelt zich het centrum van de wereld en reikt gaan barmhartige hand over zijn grenzen. Tijd om met andere ogen naar de wereld te kijken, tijd om ons te bezinnen over verhalen van verdriet en verlangen. Tijd om vijandbeelden om te smeden tot ploegen, zoals de vredesbeweging dat in de vorige eeuw zo goed kon uitdrukken.

Joris Blanckaert & Sarah Eisa : Tips & Tricks - do 19 en vrij 20/03 om 20.00 u
In Tips and Tricks onderzoeken Blanckaert en Eisa het mechanisme van integratie of aanpassing. Kunnen welomlijnde regels een kader scheppen waarbinnen totaal verschillende individuen zich thuis voelen? Hoe gedetailleerd moeten die regels zijn, aangepast tot op het individuele niveau en de specifieke omstandigheid? Is een inburgeringscursus op het niveau van een land of een regio voldoende, of moet die eerder gemaakt worden op maat van een stad, of pakweg op maat van deze voorstelling?

Tips and Tricks zoekt naar middelen om een thuis te vinden. Hoe ga je tewerk als nieuwkomer in een land, als nieuwe bewoner van een stad, bij een nieuwe job, een nieuwe relatie,... Een zoektocht die afwisselend drijft op melancholie en militantisme, vertrouwen en vervreemding.
www.jorisblanckaert.be

G.A.M.E., Ictus, Spectra & Trio Mediaeval : Shelter - di 24/03 om 20.00 u
Shelter, toevluchtsoord. Een schuilplaats die bescherming biedt tegen de buitenwereld en haar gevaren, fysiek en emotioneel. Een primaire behoefte, ‘wonen’ en ‘bouwen’ als instinct. Een mensenrecht, een vanzelfsprekendheid. Allerminst evident.

Shelter begon als een samenwerkingsproject tussen drie componisten (Julia Wolfe, David Lang en Michael Gordon) en een filmmaker (Bill Morrison). Het resultaat is een groots, beklijvend multimediaal oratorium met groot ensemble en video, speciaal geschreven voor de stemmen van Trio Mediaeval. Centraal staan de verschillende aspecten van de woning/schuilplaats: van de esthetische schoonheid van bouwplannen over de rituelen van het thuiskomen tot de vernietigende krachten van de natuur die dat alles in gevaar brengen.
www.ictus.be, www.spectraensemble.com en www.triomediaeval.no

Daniel Kötter : Katalog - Een videotentoonstelling over de mediterrane regio - doorlopend tijdens het festival
Videokunstenaar Daniel Kötter schetst in 144 korte videoclips een poëtisch beeld van architecturale en andere culturele transformaties die de mediterrane gebieden in de voorbije jaren hebben ondergaan. De complexe, vaak zelfs explosieve regio wordt gekenmerkt door een samenleven van verschillende identiteiten. Meerder- en minderheden, cultuur- en geloofsgemeenschappen worden er met elkaar geconfronteerd en herscheppen constant de (publieke) ruimte waarin dat gebeurt.

"Frontier architectures are the Tower of Babel’s alternative draft. With borders, people of different heritage do not gather in a vertical structure, but instead spread out on a surface and separate themselves by delineations. Thus, they are also responsible for the formation of distinct identities, the vehicle for which may be religion, language, skin colour or even style. This is trivial, as long as people are not deprived of these attributions. The commonalities of a group of people sharing the same space are self-evident and need not be the subject of discussion. Only in minority situations of physical separation and inferiority to a hegemonious power, does the preservation of one’s minor own become desirable and necessary."

Neue Vocalsolisten Stuttgart : Mediterranean Voices - do 26/03 om 20.00 u
De Neue Vocalsolisten Stuttgart pakken uit met een opmerkelijk project. Ze vroegen aan een aantal componisten met mediterrane roots om een werk te schrijven vanuit een reflectie over hun culturele achtergrond. In de aanloop naar het project organiseerden ze drie symposia waarop de makers, uitvoerders en wetenschappers discussieerden over thema’s zoals culturele identiteit en migratie. Filmmaker Daniel Kötter reisde tussendoor naar de geboorteplaatsen van de componisten om videoreportages te maken die resulteerden in meer dan honderd kortfilms.

De Bijloke wordt door scenografe Sofia Dona omgebouwd tot een hybride ruimte: deels tentoonstelling, deels concertzaal, deels cinema, deels installatiekunstwerk. Het werk van Kötter wordt getoond op verschillende schermen, de zangers bewegen tussen de verschillende ruimtes.

Mediterranean Voices gaat over de fragiliteit van identiteiten in een boeiende en diverse regio, beladen met een geschiedenis van spanningen en conflicten. Het gaat over mensen die bewegen tussen culturen, kunstenaars die zich zeer bewust zijn van verlies en verandering.
neuevocalsolisten.de

ARC Ensemble : Laks, Braunfels, Busch - vrij 27/03 om 20.00 u
ARC Ensemble is opnieuw te gast tijdens de lamentatieweek. De musici, verbonden aan het Koninklijk Conservatorium van Toronto, vertolken kamermuziek van componisten die gebrandmerkt waren door het nazistisch bewind en die de geschiedenis bijna had uitgegomd. Velen onder hen emigreerden. Maar zelfs na de oorlog ging het de meesten niet voor de wind. Ze werden doodgezwegen en vonden geen aansluiting bij de heersende nieuwe muziek of de avant-garde. ARC Ensemble wil de kamermuziekgeschiedenis van het interbellum en de eerste decennia na de Tweede Wereldoorlog herschrijven. Met indringende composities waar je nog niet van hebt gehoord.
www.arcensemble.com

Praktische info : Migratie festival : lamentatieweek in De Bijloke
Van donderdag 19 t.e.m. zaterdag 28 maart 2015
Muziekcentrum De Bijloke - Gent


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.debijloke.be

16/03/2015

Vierde editie van Performatik, de Brusselse biënnale van de performancekunst

Performatik De vierde editie van Performatik, de Brusselse biënnale van de performancekunst, telt twee 'transfers' om u tegen te zeggen. Choreografe Anne Teresa De Keersmaeker herdenkt dans als een tentoonstelling in WIELS. Een omgekeerde beweging maakt beeldend kunstenares Joëlle Tuerlinckx. Op basis van haar immense archief maakt zij een theatervoorstelling, waarvan in het Kaaitheater de integrale versie te zien zal zijn. Performatik zoekt grenzen op, ontrafelt codes en stimuleert ontmoetingen tussen verschillende kunstwerelden.

Performatik kiest resoluut voor het boeiende tussengebied tussen podiumkunsten en beeldende kunst. Bindend element is telkens het live gebeuren, de ontmoeting tussen u en de performer, in het hier en nu. Daarvoor wordt er samengewerkt met tal van partners in de stad - Argos, Beursschouwburg, Bozar, CENTRALE, Don Verboven Exquisite Objects, Passa Porta, Q-O2, Zsenne art lab, WIELS en workspacebrussels - die elk hun eigen expertise inbrengen. Ook de publieke ruimte wordt ingenomen: de straten door Esther Ferrer, de 'grande dame' van de Spaanse performance art, de pleinen door de Bouillon Group, een jong Georgisch collectief. Zij doen, na de biënnale van Venetië, Brussel aan met een performance die onze relatie met de drie monotheïstische godsdiensten verbeeldt.

Opener is de eerste grote creatie voor het theater van de Duitse kunstenares Ulla von Brandenburg. Zij voert ons terug naar het gedachtegoed van de utopisch socialist Saint-Simon, samen met het Brussels Brecht-Eislerkoor.

Performance laat zich niet vangen in één categorie. Marthe Ramm Fortun neemt je mee op een 'conversatieperformance' in Bozar, Christian Bakalov ontneemt je het zicht in een parcours doorheen de Kaaistudio's. Nogal wat kunstenaars reageren op onze hypersnelle tijd via rituelen die ons uitnodigen om tijd te nemen: de ceremonie van Béatrice Balcou, de "square dance" van Germaine Kruip, de twaalf dagen durende pianoperformance van Marino Formenti waarin kunst en leven, privaat en publiek versmelten.

Het ontregelen van kijkposities (theatrale toeschouwer, museale kijker) is inherent aan het grensoverschrijdende genre dat performance is. Dat is het onderwerp van de nieuwe productie van Xavier Le Roy en van de expo van kunstenaar Benoît Félix, die ook tekende voor het festivalbeeld.

Een greep uit het programma :

Expo Anne Teresa De Keersmaeker / Rosas & Ictus : Work/Travail/Arbeid - WIELS
Opening: do 19/03 van 18.30 u tot 21.30 u
Van vrij 20/03 t.e.m. za 17/05, woe tot zon, van 11.00 u tot 18.00 u

Bij een voorstelling ervaren de performers en de toeschouwers de tijd, ze heeft een duidelijk begin en einde. Bij een tentoonstelling ligt dat anders. De tentoonstelling verandert normaal gezien niet na de opening, en niemand maakt ze mee van begin tot eind. Kan een choreografie worden uitgevoerd in de vorm, de tijd, de ruimte en de voorwaarden van een tentoonstelling? Die intrigerende vraag vormt de basis van Work/Travail/Arbeid.

Voor dit nieuwe werk vertrekt Anne Teresa De Keersmaeker van Vortex Temporum. Deze choreografie uit 2013, op het gelijknamige muziekstuk van de Franse componist Gérard Grisey, heeft nadrukkelijk betrekking op de tijd. Even rigoureus als Steve Reichs minimalistische muziek de voorstelling Fase (1982) droeg, inspireerde de 'duizeling van de duur' van Grisey's compositie De Keersmaeker in haar eigen onderzoek van het fenomeen tijd in Vortex Temporum, en nu uiteindelijk ook in Work/Travail/Arbeid.

Xavier Le Roy : Sans Titre - Kaaitheater
Di 24 en woe 25/03 om 20.30 u

Sans titre is een drievoudige voorstelling: lezing, concert én dansvoorstelling. Ze wijzigt de (sociale of esthetische) spelregels en observeert hoe langzaam een nieuw evenwicht ontstaat. Daarmee gaat Xavier Le Roy verder op een thema dat hem fascineert: dat regels nodig zijn en dat het evenzeer nodig is ze te wijzigen. In Sans titre bespeelt hij verschillende theatrale vormen, maar telkens opnieuw wijzigt hij elementen die nodig zijn voor een normaal verloop van de voorstelling. Daardoor moeten toeschouwers en acteurs met elkaar onderhandelen over hoe zij zich verhouden tot die vreemde situaties. Wat gebeurt er wanneer de lezing geen tekst meer heeft? Wanneer de muziek stemloos wordt? Wanneer de dansers onbeweeglijk worden?

De Franse choreograaf Xavier Le Roy is, samen met Jérôme Bel, een van de grote namen van de zogenaamde 'conceptuele dans'. Hij was in het Kaaitheater te gast met producties als Self Unfinished (1998), Product of Circumstances (1999), Giszelle (2001, i.s.m. Eszter Salamon), Le Sacre du Printemps (2007), Low Pieces (2012) e.a.

Miki Yui / Rie Nakajima / Ryoko Akama - Q-O2
Wo 25/03 om 20.30 u

Muziekwerkplaats Q-O2 presenteert drie Japanse artiesten die alle drie werken rond en met (kinetische) objecten en ruimtelijke waarneming. Drie performances waarin kleine dingen en aangelegenheden de hoofdrol spelen.

- Miki Yui - mamagoto
' Mamagoto' of 'manegoto', een imitatie; een gekend spelletje bij kinderen dat erin bestaat te herhalen wat je net hebt gehoord of gezien: bedenken en leren via imitatie. Het woord 'mama' is ontleend aan de oude spreektaal en betekent 'eten', meer bepaald 'rijst' terwijl 'goto' (of 'koto') 'ding' of 'handeling' betekent.
'Mamagoto' betekent dus in oorsprong het nabootsen van volwassenen die aan het koken zijn maar moet hier in de ruime betekenis worden opgevat als het nabootsen van handelingen.

- Rie Nakajima - a hollow or a bump
Is het werk hier voor ons een kuil of een bult? Dat kan een mogelijke vraag zijn. Hoe meer werk ik maak, hoe minder ik het weet. Ondanks de verwarring, zijn de zaken duidelijker geworden.
Door hier gebruik te maken van klanken en objecten, heb ik het over beeldhouwkunst zonder vorm. Het werk bestaat enkel in de tijd. Ik dring niets op en mijn werk beantwoordt de vraag. We zijn wie we zijn en ik probeer anderen niet te overtuigen van de betekenis van mijn werk. Komen en gaan. Is het nu een kuil of een bult? Misschien wel allebei of geen van beide.

- Ryoko Akama - almost empty - fields and waves
Eenvoudige golven en trillingen van objecten bieden een antwoord op de tekst. Het bestuderen van het kleine bestaat erin de ruimte of het veld te manipuleren, in dit geval binnen de context van een performance.

Ivo Dimchev : Operville - Kaaitheater
Za 28/03 om 21.00 u

Wie ooit Concerto van Ivo Dimchev zag, weet hoe Dimchevs eigenzinnige interpretatie van een live concert klinkt. Een radicale improvisatie met zijn gespierde lichaam en ijle falsetstem als instrumenten. "Ik ben geïnteresseerd in de fysieke kracht van de muziek en de melodieën van mijn spieren", aldus Dimchev. Zijn stem en stemgebruik is uniek. Denk aan het begin van de soloperformance Lili Händel, waar hij met een prachtige contratenor improviseert op een vertraagde opname van Mona Lisa van Nat King Cole. De zanger Dimchev gaat vloeiend over van de ene gemoedstoestand naar de andere, van rockster naar prima donna. Door zijn voortdurende spel met verschillende persoonlijkheden is het alsof hij muziek wordt. Net als bij zijn performance is zingen een 'borderline event' waar alles mogelijk is.

In Operit werkt Dimchev zijn eigen versie van het concept opera uit. Verwacht vocale improvisaties vertrekkende van klassieke muziek, met meerdere zangers-performers op de scène. Dimchev sluit traditiegetrouw Performatik af met een onvoorspelbare voorstelling, waarna iedereen op de dansvloer wordt uitgenodigd.

Praktische info :

Performatik
Van woendag 18 t.e.m. zondag 29 maart 2015
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.kaaitheater.be