30/01/2008

Métamorphoses : airs de cour in transformatie

Sospiri Ardenti Het ensemble Sospiri Ardenti wil muziek uit de late 16de tot vroege18de eeuw op een levendige manier naar het publiek brengen. Hun naam ( "Sospiri Ardenti" = gepassioneerde zuchten) ontleende het gezelschap aan een liedbundel van de 17deeeuwse componist Giulio Caccini. Na het onmiddelijke success van 'Liefde en Magie bij Shakespeare' - een programma met Shakespeariaanse theatermuziek opgevoerd in de context van enkele scenes uit zijn toneelstukken - besliste het ensemble om verder te gaan met het combineren van muzikale, scenische, historische en nieuwe elementen in thematische programma's. Sindsdien werkt Sospiri Ardenti vast samen met de Berlijnse regisseur Gabi Bartels. Hun tweede projekt, 'Métamorphoses' (2003), brengt 17de-eeuwse airs de cour samen met nieuw-gecomponeerde muziek van Janpieter Biesemans en illustreert vier verhalen uit de 'Metamorfosen' van Ovidius.

Een groep archeologen, gefascineerd door de verhalen van de klassieke oudheid, gaan op zoek naar overblijfselen uit deze wereld. Benieuwd naar hun vondsten van die dag delen ze de inhoud van hun rugzakken. De aanraking met de archeologische artefacten zorgt voor wonderbaarlijke transformaties: de archeologen veranderen in personages uit de verhalen van Ovidius...
Pan, de lelijke bokvoetige halfgod, probeert tevergeefs de levenslustige nymf Echo voor zich te winnen met muziek en poëzie... Marsyas, een oude sater, vindt op een dag een fluit. Hij geraakt zo in de ban van zijn eigen spel, dat hij zich beter waant dan de god van de muziek, Apollo. Hij daagt de god uit tot een muzikaal duel... De liefdesdrama's van Echo en Narcissus en van Apollo en Hyacinthus vervolledigen het verhalenkwartet.

De Romeinse schrijver Ovidius vormde de inspiratiebron voor een muzikaal programma over goden, stervelingen, saters, nimfen, dieren en planten. In zijn 'Metamorfosen' trekt hij de grenzen open tussen alle categorieën van de natuurlijke en bovennatuurlijke werelden: goden veranderen in mensen of dieren; mensen veranderen in dieren, planten, of meer nog, in abstracties zoals een lichaamloze stem!

Gepaste muziek om deze verhalen muzikaal te vertalen vond Sospiri Ardenti gedeeltelijk in de klassiek-geinspireerde airs de cour. Deze charmante 17de-eeuwse luitliederen vormden het belangrijkste muzikale genre in Frankrijk onder Lodewijk XIII, maar zijn vandaag nog weinig bekend. Sospiri Ardenti heeft daarui enkele schitterende pareltjes geselecteerd.

Met dat materiaal als muzikale basis werd aan de Vlaamse componist Janpieter Biesemans de opdracht gegeven om met zijn lyrische pen aansluitende instrumentale muziek te componeren. Samen met regisseur Gabi Bartels vormt het ensemble Sospiri Ardenti dit tot een creatieve mengeling van kamermuziek en theater.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Sospiri Ardenti : Métamorphoses
Vrijdag 1 februari 2008 om 20.00 u
Kasteel Walburg
Walburgstraat
9100 Sint-Niklaas

Meer info : www.ccsint-niklaas.be en www.sospiri.com

Janpieter Biesemans op www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Jan Van Hoecke en RPE combineren barok met hedendaagse muziek, 24/04/2007

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

29/01/2008

Huldeconcert aan André Gertler, Belgisch violist van Hongaarse afkomst

André Gertler Na de organisatie van het Hongaarse Weekend in het najaar van 2007 met als protagonisten Jenö Hubay en Béla Bartók, richt het Brusselse Conservatorium zich met een laatste concert op de Belgische violist van Hongaarse afkomst André Gertler (1907-1998).

André Gertler was aan de Lisztacademie in Boedapest een zeer vooraanstaand student in de vioolklas van Jenö Hubay en hij studeerde er ook compositie bij Zoltán Kodály. In 1928 ontvluchtte hij zijn geboorteland waarna hij zich, op aanraden van Jenö Hubay, in Brussel vestigde. André Gertler was trouwens in 1938 in de plaats van Hubay, die verhinderd was, jurylid van de Ysaÿewedstrijd (de huidige Koningin Elisabethwedstrijd). In 1940 werd hij docent kamermuziek en in 1947 docent viool aan het Koninklijk Conservatorium Brussel. André Gertler was een groot bewonderaar van Béla Bartók en bleef ook zijn Hongaarse roots trouw. Daarom is dit concert ook een kaleidoscoop van de Hongaarse muziek met werken van Ernö von Dohnányi (1877-1960) als tijdgenoot van Béla Bartók (1881-1945) en Miklós Kocsár (1933) als vertegenwoordiger van de naoorlogse componistengeneratie. Ook werk van Leó Weiner (1885-1960) komt aan bod, één van de leidinggevende componisten van zijn generatie en voormalig leraar van André Gertler én Mátyás Seiber (1905-1960), tijdgenoot en persoonlijke vriend van violist André Gertler. Tenslotte staat ook het divertimento van Bartók op het programma als sharnierwerk alvorens hij Europa verliet om zich in de Verenigde Staten te vestigen.
Het volledige programma van dit concert werd samengesteld door Katalin Sebestéyn, docente viool aan het Koninklijk Conservatorium Brussel.

De Belgische violist van Hongaarse afkomst, André Gertler, heeft zich tijdens zijn muzikale carrière ontwikkeld tot een echte Bartókspecialist. Zijn persoonlijke band met Bartók heeft daar zeker toe bijgedragen. Gertler was aan de Lisztacademie in Boedapest een zeer vooraanstaand student in de vioolklas van Jenö Hubay en hij studeerde er ook compositie bij Zoltán Kodály. Omdat hij het niet meer kon vinden met het regime, ontvluchtte hij in 1928 zijn geboorteland. Op aanraden van Hubay, eredocent aan ons conservatorium - die op zijn beurt in nauw contact stond met Henri Vieuxtemps - vestigde hij zich in Brussel. Gertler was trouwens in 1938 in de plaats van Hubay, die verhinderd was, jurylid van de Ysaÿewedstrijd (de huidige Koningin Elisabethwedstrijd). In 1940 werd hij docent kamermuziek en in 1947 docent viool aan het Koninklijk Conservatorium Brussel.

Voor Béla Bartók, met wie hij al in Hongarije een hechte vriendschapsband opgebouwd had, had Gertler een enorme bewondering. Hij was trouwens een van de weinigen die toen reeds Bartóks muziek, die in die tijd nog niet naar waarde geschat werd, begreep. Gertler was een fervent verdediger en een begenadigd uitvoerder van Bartóks vioolconcerti, vioolsonates, rapsodieën en kwartetten, en hij heeft veel composities van Bartók voor het eerst uitgevoerd. Voor zijn Bartókopnames kreeg Gertler in 1967 de 'Grand Prix du Disque’. Hij heeft bovendien Bartóks Sonatine voor piano solo bewerkt voor viool en piano.

Gertler was ook overtuigd van het muziekhistorische belang van Bartók. Bartók verzamelde samen met Kodály niet minder dan 15.000 folkloristische gezangen. Dat leverde een echt Hongaars folkloristisch museum op. Hij integreerde deze liederen en ritmes in zijn eigen werk, sommige in hun originele vorm, andere zelf bedacht, maar eveneens origineel, aangezien hij zodanig doordrongen was van die materie, dat hij zich de folkloristische schrijfwijze eigen gemaakt had.
De bewondering was zeker wederzijds. Nadat Bartók Gertlers versie van zijn Sonatine had doorgenomen, vroeg de grootmeester zich af waarom hij de compositie niet meteen voor viool en piano geschreven had. Later schreef Bartók zelf nog een versie voor kamerorkest, waarbij hij de veranderingen van Gertler overnam. Bartók vroeg zijn uitgever trouwens om bij elke uitvoering van de Sonatine in de versie voor viool en piano Gertlers naam te vermelden.
Van 1925 tot 1938 traden Gertler en Bartók bovendien regelmatig in duo op met muziek van Bartók, Beethoven en ander klassiek, romantisch en vooral hedendaags werk, in Brussel en Antwerpen. Bartók, die toen al de reputatie had een groot muzikant te zijn, koos een achttienjarige onbekende boven een grote naam. De gezamenlijke repetities en concerten waren vanzelfsprekend een enorme leerschool voor Gertler.

Volgens Gertler is Bartók ontegensprekelijk een geleerde en een kunstenaar, een combinatie die niet veel voorkomt. En deze twee hoedanigheden hebben mekaar wederzijds beïnvloed en bevrucht. Bartók benaderde de muziek met een wetenschappelijke geest en de wetenschap met de intuïtie van zijn artistieke geest. De wetenschap en de kunst zijn volgens Gertler twee takken van eenzelfde wortel. Het zijn twee manieren om het leven te benaderen en te begrijpen. Aan de basis van beide ligt de observatie, aan de top de synthese van de geobserveerde fenomenen. De echte groten ondervinden het geluk om die fenomenen te herscheppen en hen hun eigen adem in te blazen. Het genie doet de rest. De grootsheid van de wetenschapper-kunstenaar bestaat erin daarbij totaal menselijk te zijn. Wetenschap en muziek als kunstvorm hebben volgens Gertler geen betekenis als ze niet met iets menselijks overeenstemmen.
Bij Bartók ervaart Gertler een diepgaande identificatie tussen de mens en het werk. Hoe dieper die identificatie, hoe groter ook de mens en het werk. Waarachtigheid is voor Gertler een kernbegrip. Een waarachtige of authentieke kunstenaar speelt of componeert zoals hij is, volgens wat hij in zich heeft.

Programma :
  • Ernö von Dohnányi, Serenade
  • Miklós Kocsár, Sinfonietta
  • Leó Weiner, Divertimento nr. 1
  • Mátyás Seiber, Elegie
  • Béla Bartók, Divertimento
Tijd en plaats van het gebeuren :

Hongaarse Dagen : Huldeconcert André Gertler
Donderdag 31 januari 2008 om 20.00 u (Inleiding door Veerle Van Bouchaute en Katalin Sebestyén om 19.30 u)
Koninklijk Conservatorium Brussel - Concertzaal
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.kcb.be

Bron : Tekst Veerle Van Bouchaute, Publicaties KCB, januari 2008

Elders op Oorgetuige :
Hongaarse dagen : Conservatorium Brussel huldigt Hongaarse vioolvirtuozen, 8/11/2007

12:02 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Een ongewone combinatie : Duo Phoenix in Logos

Duo Phoenix De combinatie van sopraan en klarinet biedt een verfijnde mix van timbres met uitgebreide expressieve mogelijkheden. Françoise Vanhecke en Stephan Vermeersch bouwden de voorbije jaren een internationaal repertoire op met verschillende werken die speciaal voor hen geschreven werden. In dit concert krijg je composities te horen van o.a. Svitlana Azarova, Vytautas Germanavicius, Christian Henking en Volodymyr Runchak.

Françoise Vanhecke (1957) kan je op z'n minst een all-round musicus noemen. Zij is dan ook een veel gevraagde vertolkster met een bijzonder uiteenlopend actieterrein van solowerk tot opera, van de oudste tot de nieuwste muziek, zingend, akterend, improviserend, klavierspelend. Ze werkte nauw samen met tal van gerenommeerde componisten die ook geregeld werken aan haar opdroegen.
Françoise bewandelt ook minder begane paden, zo nam ze deel (als badkuipsopraan) aan de Logos Productie 'Rooie Niki', de openingsperformancesvan het SMAK, modeshows, poppenteater, operettes, Humorologie, enz…
Daarnaast vindt ze ook nog de tijd om les te geven aan het Conservatorium van Kortrijk en, last but not least, onder de naam Irma Bilbao is ze actief als componiste. Ze schreef niet enkel werken voor piano en stem maar ook theatermuziek.

Klarinettist Stephan Vermeersch specialiseert zich in de uitvoering van hedendaagse solo werken. Hij was 14 jaar lid van het vroegere Ebony-kwartet (hedendaags klarinetkwartet) en speelt ook bij het Rajhans-ensemble (dat een versmelting van Westerse en Oosterse muziek brengt). Als solist trad hij zowat overal ter wereld op en regelmatig geeft hij ook masterclasses en workshops. Samen met Françoise Vanhecke (Phoenix duo) gaf hij al performances in Italië, Oekraïne en Litouwen.

Svitlana Azarova (1976) is een jonge componiste uit Oekraïne die na haar studies in Odessa bij Theo Loevendie in Nederland ging studeren. Ze kreeg
beurzen voor o.a. het Visby International Centre (Zweden), Gaudeamus Music Week 2005 en Avantgarde Tirol. Haar composities werden gespeeld door
ensembles en muzikanten uit Macedonië, Oekraïne, Litouwen, Polen, Wit-Rusland, Nederland (Nieuw Ensemble), Oostenrijk (Petra Stump, klarinet), Maverick Ensemble (VS) en Japan (Yuka Sugimoto, percussie).

Meyer Kupferman (New York, 1926-2003) begon zijn muziekcarrière als jazzklarinettist in enkele clubs op Coney Island. Als componist was hij autodidakt. In de jaren '40 schreef hij zijn eerste pianoconcerto en de kinderopera 'In a Garden' gebaseerd op First Reader van Gertrude Stein. Om zijn werk uitgevoerd te krijgen, richtte hij de Composers Workshop op, een orkest waarvan enkele leden wereldberoemd werden, o.a. Morton Feldman, Allan Blank en Seymour Shifrin.
In de jaren '50 raakte hij in de ban van het serialisme, maar hij wou in zijn werk een zeker lyrisme behouden. Dat loste hij op door een enkele herkenbare reeks te bedenken die het compositorische materiaal vormt voor al zijn later werk o.a. voor zijn cyclus 'Cycle of Infinities'. Deze omvat liefst 30 werken gecomponeerd tussen 1961-1983 voor de meest uiteenlopende bezettingen. De jazz liet Kufper nooit helemaal los. In de jaren '80 componeerde hij nog zijn zesde strijkkwartet "Jazz Quartet" en een "Jazz Symphony".

Christian Henking werd geboren in Bazel in 1961. Hij studeerde muziektheorie aan het conservatorium van Bern en nam later lessen in directie en compositie bij Ewald Koerner, Cristobal Halffter en Edison Denisov. In 1995 volgde hij masterclasses bij Wolfgang Rihm en Heinz Holliger. Henking doceert momenteel compositie, kamermuziek en theorie aan de hogeschool voor kunsten in Bern.

Vytautas Germanavicius (1969) studeerde aanvankelijk compositie bij prof. Julius Juzelianas aan de Nationale Muziekakademie van Litouwen en trok later
naar de Verenigde Staten om er elektronische muziek aan het Mills College te studeren en compositie bij Jonathan Harvey en Alvin Curran. Hij ontving talrijke werkbeurzen en sleepte ook enkele prijzen in de wacht.
In 2001 was hij composer-in-residence van het Visby International Centre for Composers in Zweden en artistiek directeur van het festival voor hedendaagse muziek Is arti. Van 1998 tot 2005 nam hij het voorzitterschap waar van ISCM Litouwen.
Germanavicius' oevre is veelzijdig en omvat werk voor orkest, kamermuziek, koor en talrijke elektroakoestische stukken en werd op festivals en
concerten in zowat alle continenten ter wereld uitgevoerd.

Volodymyr Runchak (1960) studeerde accordeon aan het Luts'k Muziekkollege en compositie en directie aan de Nationale Muziekakademie van Oekraine. Later in de jaren '90 bezocht hij de Brandenburgse colloquia voor Nieuwe Muziek die gehouden werden door o.a. Klaus Huber, Vinko Globokar, Edison Denisov, Dieter Schnebel en Gerhard Stabler.
Hij geeft talrijke koncerten als accordeonist en heeft verschillende kamermuziekensembles en orkesten gedirigeerd, waarbij hij meer dan 100 werken van hedendaagse componisten in première bracht. Hij is eveneens oprichter van de New Music concertreeks in Kiev en werkt als adviseur van de Oekrainse Componisten Unie.
Runchak heeft een omvangrijk oeuvre geschreven voor o.a. koor, ensemble en orkest. Zijn muziek wordt uitgevoerd over heel Europa door bekende musici, ensembles en orkesten.

Programma :
  • Volodymyr Runchak : Ave Maria (sopraan & klarinet)
  • Svitlana Azarova : Outvoice, outstep and outwalk (basklarinet solo)
  • Rolf Wallinn : Scratch (ballonnen)
  • Vytautas Germanavicius: Double Takes (sopraan solo)
  • Vytautas Germanavicius: Le Désir (sopraan & basklarinet/klarinet)
  • Meyer Kupferman: Three Blake Songs (sopraan & klarinet)
  • Christian Henking : Dash (sopraan & klarinet)
  • Irma Bilbao : Smek (in memoriam Karlheinz Stockhausen))
Tijd en plaats van het gebeuren :

Duo Phoenix: Françoise Vanhecke & Stephan Vermeersch
Donderdag 31 januari om 20.00 u
Logos Tetraeder
Bomastraat 26
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundatin.org, www.stephan-vermeersch.be en www.francoisevanhecke.be

Svitlana Azarova : www.azarova.com en www.donemus.nl
Meyer Kupferman : www.meyerkupferman.com, www.jamesarts.com
Christian Henking : www.musinfo.ch
Volodymyr Runchak : www.neotopos.de

Extra :
Interview met Svitlana Azarova, Frans Waltmans op Frans Waltmans Music Site, 2007
A Talk with Meyer Kupferman, Gary Eskow op www.jamesarts.com, 17/09/2003

Elders op Oorgetuige :
Electroshocked! : ludiek en vrolijk spektakel Lady Françoise Vanhecke, 7/11/2007
Al Amin Dada opent voorjaarsseizoen De Nieuwe Reeks, 19/02/2007
More Than a Voice / Catalogue des Femmes, 23/01/2007

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

28/01/2008

Kagel, Goeyvaerts & Abrahamsen : een bonte muzikale mix met een flinke portie humor

Reinbert de Leeuw Het Schönberg Ensemble presenteert woensdag werk van twee boegbeelden uit de twintigste-eeuwse muziekgeschiedenis. De belangrijkste Belgische componist uit de tweede helft van de twintigste eeuw is zonder meer Karel Goeyvaerts. Hij lag mee aan de basis van het serialisme en stond in het hart van de muzikale vernieuwing. Voor het Ensemble 13 van Manfred Reichert componeerde hij 'Zum Wassermann', een werk dat past in de reeks composities die Goeyvaerts schreef in aanloop naar zijn opera Aquarius. Het werk is representatief voor Goeyvaerts latere, contemplatieve periode.
Mauricio Kagel componeerde zijn 'Divertimento? - Farce für Ensemble' voor het Schönberg Ensemble en diens dirigent Reinbert de Leeuw, met wie Kagel al lang een muzikale vriendschap deelt. In zijn Divertimento plaatst Kagel de dialoog tussen dirigent en musici centraal, waarbij hij de noodzaak van een totaal engagement onderstreept, om via muziek te kunnen communiceren.

Mauricio Kagel - Divertimento? - Farce für Ensemble
Mauricio Kagel (1931) is een Argentijnse componist die sinds 1957 in Duitsland woont en werkt. Hij was in zijn jeugd zeker niet ongevoelig voor de seriële vernieuwingen van Goeyvaerts en Stockhausen, maar hij zou toch snel een eigen geluid laten horen. Gesterkt door de experimenensemble tele tijdsgeest in de jaren 1960 ging hij het concert steeds meer ensceneren tot een semitheatraal gebeuren. Dit wordt in de musicologische literatuur aangeduid met de term 'instrumentaal theater': de toehoorder verwacht 'enkel' een concert, maar hij wordt ook kijker van een schouwspel waarin de instrumentalisten de personages zijn. Kagel is zeker beïnvloed door het surrealisme en het dadaïsme. Meer dan eens is zijn werk komisch, maar vaak ook tragikomisch. De verrassing is een geliefkoosde strategie. De voorbije twintig jaar schreef hij dan weer verschillende werken zonder visuele extra's, waarin hij de luisteraar louter met muzikale middelen op het verkeerde been zet. Vorig jaar nog dirigeerde Kagel het Prometheus Ensemble in eigen werk tijdens memorabele concerten in Brugge, Leuven en Brussel. Voor de luisteraars die deze concerten bijwoonden, is het sindsdien duidelijk dat ook Mauricio Kagel thuishoort in het intussen indrukwekkende lijstje van absolute grootmeesters van de muziek uit de vorige eeuw.

Karel Goeyvaerts - Zum Wassermann
Na de hoogbloei van de Vlaamse polyfonie in de vijftiende en zestiende eeuw, was het wachten op Karel Goeyvaerts (1923-1993) om als Vlaams componist de Europese muziekgeschiedenis ingrijpend te beïnvloeden. Samen met ronkende namen als Stockhausen, Nono en Boulez lag hij aan de basis van de radicaal vernieuwende naoorlogse kunstmuziek.
Zijn Nummer 1, een soniate voor twee piano's, wordt algemeen gezien als de start van het serialisme, de strenge compositietechniek die Goeyvaerts later zou verlaten voor een minder radicale, mildere muziektaal. De opera Aquarius, zijn levenswerk, herinterpreteert bet begrip tonaliteit en consonantie. De authenticiteit, de frisse ideeën en directe emotionaliteit maken van de opera een partituur die toegankelijk is voor een ruimer publiek. Aquarius werd deel per deel gerealiseerd en in 1992, een jaar voor zijn dood, afgewerkt.
Zum Wassermann is een van de stadia in de uiteindelijke verwezenlijking van de opera. Het werk bevat het muzikale materiaal van de vier eerste tonelen van het eerste bedrijf. De thematiek van de opera is het drama van de maatschappij. Goeyvaerts werkt aspecten van de veranderende hedendaagse samenleving uit, vanuit een diepmenselijk geloof in een betere wereld. Het 'Vorspiel' heeft de stugheid van een dwangbestaan: de 'letter van de wet', de strenge beperking van persoonlijke gedrevenheid. 'Erwachen' is een felle uitbarsting van vitatiteit, een drang naar autonomie, voortkomend uit de bewustwording van de eigen geaardheid. Het derde deel, 'Wassermann-Gesang' , is de intuïtieve benadering, de vrouwelijke waarneming van de nieuwe vormen van samenleving, waarvan elk gebaseerd op een eigen harmonische situatie. Het daarop naadloos aansluitende vierde deel, 'Zum Wassermann' , symboliseert de 'mannelijke' benadering van rationele opbouw: 'nieuwe wetten'.

Johan Huys over 'Zum Wassermann' : "In de astrologie vervult de zodiak een belangrijke rol, maar van een nog groter belang zijn de cycli van de astrologische tijdperken die zich over duizenden jaren uitstrekken. Momenteel beleven we nog steeds het tijdperk van de Vissen, dat verbonden is met de grote periode van het Christendom. Talrijke gebeurtenissen - oorlogen, natuurrampen, religieuze en morele crisissen enzovoort - wijzen op de nadering van een nieuw tijdperk dat een periode van herstel en evenwicht zal brengen: het Watermantijdperk of Aquarius, dat zal lopen van ca. 2140/2160 tot ca. 4320. Het wordt gezien als een periode van evenwicht en harmonie in de menselijke betrekkingen en van een natuurlijke hiërarchie van menselijke waarden. Helaas, wij zullen het niet meer meemaken. Karel Goeyvaerts, geboren op 8 juni 1923, vond van zichzelf dat hij het evenwicht en de harmonie van het Aquariustijdperk voldoende had bereikt toen hij in 1983 aan zijn groots opgezette gelijknamige opera in twee bedrijven begon. Het eerste stuk dat hij in 1983 componeerde voor kamerorkestbezetting was Zum Wassermann. Bij de creatie door de Nieuwe Muziekgroep - in de Week van de Hedendaagse Muziek, Muzikon vzw, Gent 1986 - werd het als volgt omschreven: 'De lange weg naar het Watermantijdperk wordt geleidelijk aan ontdekt. Elke nieuwe, nog onzekere stap komt tot uiting in de geleidelijke opbouw van een muzikale cel.' Zum Wassermann is in de opera het vierde en laatste deel van het eerste bedrijf, waarin de zoekende mens al te rationeel bezig is en, zoals in een 'American way of life' enkel bezorgd is om onmiddellijke materiële welvaart. Dat loopt verkeerd af. Haperingen worden zichtbaar (én hoorbaar ...) in de opbouw. Alles verbrokkelt en het onhoudbare en uitzichtloze van deze situatie worden ingezien. Het slot van Zum Wassermann is de totale ineenstorting van het 'Pseudo'-Watermantijdperk. Toch is er hoop: in het tweede bedrijf van de opera zal de mens, geleerd door zijn mislukking, zijn tocht naar Aquarius herbeginnen, om uiteindelijk de Heilige Stad te bereiken: een maatschappij zonder leider ... "

Hans Abrahamsen - Schnee
De Deense componist Hans Abrahamsen (1952) is actief in de Groep voor Alternatieve Muziek, een Deens forum voor componisten en vertolkers dat zich tot doel stelt hedendaagse muziek in alternatieve vormen bekend te maken. Dit forum, dat ideologisch en politiek gerichte muziek wil promoten, bood Abrahamsen de gelegenheid zijn belangstelling voor politiek en muziek verder uit te diepen. In de loop van de jaren 1970 en 1980 werkte Abrahamsen een heel persoonlijke stijl uit, waarin de ervaringen van het modernisme verweven zijn met zijn eigen muzikale belevingswereld. Sinds 1995 doceert Abrahamsen compositie en orkestratie aan de Deense Koninklijke Academie voor Muziek.
Hans Abrahamsen liet zich de voorbije jaren opmerken met verstilde, en op het eerste gezicht eenvoudige muziek. De verstilling blijkt uit de bewegingloosheid, de herhaling en het zachte klankniveau van zijn muziek. De verstilling wordt ook veruiterlijkt in de titels van zijn werken, die meermaals het woord 'sneeuw' bevatten. De eenvoud heeft hem het etiket van de 'New Simplicity' opgeleverd. Dit begrip is ontstaan als tegenhanger van de 'New Complexity', waarin componisten als Brian Ferneyhough of Richard Barrett de grenzen van het speelbare en van de menselijke waarneming verkennen. Zowel de nieuwe eenvoud als de nieuwe complexiteit zijn verzamelbegrippen die de gedifferentieerdheid van de muziek en de onderlinge verschillen tussen de componisten die onder die noemer geplaatst worden onder de mat vegen. 'Schnee', het werk dat tijdens dit concert wordt zijn Belgische première beleeft, is wat dat betreft een 'statement'. Het berust volledig op de canon, zowat de strengste en moeilijkste techniek in het contrapunt en als dusdanig het tegendeel van muzikale simpelheid.

Programma :
  • Mauricio Kagel, Divertimento? - Farce für Ensemble (Belgische première)
  • Karel Goeyvaerts, Zum Wassermann
  • Hans Abrahamsen, Schnee (Belgische première)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Schönberg Ensemble & Reinbert de Leeuw
Woensdag 30 januari 2008 om 20.00 u (Inleiding door Mark Delaere om 19.15 u)
Concertgebouw
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be en www.schoenberg-ensemble.nl

Karel Goeyvaerts op www.matrix-new-music.be
Hans Abrahamsen op www.chesternovello.com

Bronnen : Teksten Mark Delaere en Johan Huys voor het Concertgebouw, tekst Filip Rathé voor het Festival van Vlaanderen/Gent, bio Hans Abrahamsen op www.arsmusica.be

Elders op Oorgetuige :
Prometheus Ensemble meets Kagel, 15/10/2007

14:31 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Path of Miracles : de weg naar Santiago de Compostella

Joby Talbot Spanje is de inspiratiebron van Tenebrae voor dit concert. Dit knappe Britse kamerkoor maakte er zijn handelsmerk van om renaissancemuziek te vertolken in combinatie met hedendaagse muziek. In opdracht van Tenebrae schreef de jonge Britse componist Joby Talbot (1971) 'Path of Miracles' (2005), een werk gebaseerd op de pelgrimstocht naar Santiago de Compostella.

Talbot weet een bewonderenswaardige spanning op te bouwen. Voor het libretto tekent dichter Robert Dickinson, die persoonlijke reflecties combineert met bestaande middeleeuwse teksten. Het materiaal van deze teksten komt hoofdzakelijk uit de 'Codex Calixtinus', tevens de brug naar de rest van het programma. De codex, ook gekend onder de naam 'Liber Sancti Jacobi', is een fantastische getuige van het politieke, sociale, culturele, religieuze, muzikale en intellectuele leven in de middeleeuwen. Tenebrae brengt daaruit drie koren. Daarnaast worden ook motetten vertolkt van de zestiende-eeuwse Spaanse componisten Alonso Lobo, Mario Guerrero en Tomas Luis de Victoria.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Tenebrae : Path of Miracles
Woensdag 30 januari 2008 om 20.00 u (Inleiding door Kevin Voets om 19.15 u)
deSingel
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.tenebrae-choir.com

Joby Talbot : www.jobytalbot.com en www.chesternovello.com

Extra :
The Path of Miracles - Joby Talbot op www.signumrecords.com (met audio)

Elders op Oorgetuige :
Hitchcock's 'The Lodger' met nieuwe muziek van Joby Talbot, 9/10/2007

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Organised sound : zo klinkt de muziek van de 21ste eeuw

Organised sound Halverwege de twintigste eeuw schoven componisten als Edgard Varèse en John Cage percussie naar voor als volwaardige instrumentarium. Sedertdien speelt percussie een vooraanstaande rol in de nieuwe muziek, omwille van de rijkdom aan klanken, het ritmische en het theatrale. De eerste slagwerkstukken waren ook de eerste composities die 'noise' of 'ruis' centraal plaatsten. Vandaag zijn het de laptopartiesten en de elektronicaspecialisten die 'noise' integreren in hun muziek. Sinds 'noise' als een gelijkwaardige parameter in hedendaagse muziek werd beschouwd, sprak John Cage over 'organised sound'.

Tijdens dit concert hoor je drie nieuwe werken waarin percussie en het gebruik van elektronica een centrale plaats innemen. Champ d'Action werkt al enkele jaren nauw samen met de Slagwerkgroep Den Haag en trekt die samenwerking in dit programma verder door, met drie werken die speciaal voor de combinatie van beide ensembles worden geschreven. De Cypriotisch-Brits-Nederlandse componist Iannis Kiriakides, de jonge Russische componist Dmitri Kourliandski en de Vlaming Serge Verstockt (tevens artistiek leider van Champ d'Action) schrijven elk voor de combinatie van deze twee ensembles een werk. Drie tot zes percussionisten, evenveel 'gewone' instrumenten en live-elektronica worden gebundeld. Dit is de sound van de 21ste eeuw !

Programma :
  • Yannis Kyriakides, Telegraphic (2007)
  • Dmitri Kourliandski, Unsolvable acoustic case (2007)
  • Serge Verstockt, Drie (2007)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Champ d'Action & Slagwerkgroep Den Haag: Organised sound
Dinsdag 29 januari 2008 om 20.30 u
Kaaitheater
Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be, www.champdaction.be en www.slagwerkgroepdenhaag.nl

Serge Verstockt op www.matrix-new-music.be en www.champdaction.be
Yannis Kyriakides : www.donemus.nl en www.kyriakides.com
Dmitri Kourliandski : www.kourl.ru

Elders op Oorgetuige :
Champ d'Action & Slagwerkgroep Den Haag bundelen krachten in Organised sound, 8/11/2007
Champ d'Action & Slagwerkgroep Den Haag: Organised sound, 18/10/2007

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

26/01/2008

La Strada : Luc Van Hove gaat Fellini achterna

La Strada, repetitiefoto Op 29 januari gaat 'La Strada', het operadebuut Luc Van Hove, in première in de Vlaamse Opera. La Strada is meteen het orgelpunt van de Fellinicyclus die de Vlaamse Opera in 2004 opzette. Eerder waren al Satyricon (Bruno Maderna), Prova d'Orchestra (Giorgio Battistelli) en Alladin en de Wonderlamp (NinoRota) in Antwerpen en Gent te zien.

Operadebuut
La Strada is de eerste opera die de 50-jarige Luc Van Hove componeert. Pas sinds enkele jaren legt hij zich weer toe op het schrijven voor de zangstem. In het begin van zijn carrière had hij wel liederen geschreven, maar daarna heeft hij zich lange tijd ver van de stem gehouden. Van Hove: "Het was een bewuste strategie. Ik vind dat schrijven voor zangstem zoiets specifiek is dat je dat het best doet wanneer jouw muzikale taal helemaal vastligt. Zang vraagt om een perfecte beheersing van de muzikale taal. Recent heb ik weer wat koormuziek geschreven, niets solistisch. Daaruit heb ik opgemaakt dat ik geleidelijk een eigen vocale stijl heb gevonden."

Mensen van vlees en bloed
De opera La Strada is gebaseerd op de gelijknamige legendarische 'roadmovie' van Federico Fellini. Componist Luc Van Hove en librettist Eric de Kuyper besloten tegelijk dicht bij de originele vertelling te blijven én het verhaal een eigen muziekdramatisch leven te geven. Geen referenties dus naar de originele filmmuziek van Nino Rota, maar ook geen italianità of belcanto, al wordt de opera in het Italiaans gezongen. Het duo Van Hove-de Kuyper benadrukt de universaliteit van Fellini's geniaal eenvoudige script. Wat telt zijn mensen van vlees en bloed en concrete gevoelens.

Waarachtigheid en menselijkheid
Luc Van Hove zegt over de keuze van het onderwerp: "Het was een flits door mijn hoofd. Altijd al was La Strada één van mijn lievelingsfilms. De echtheid van het verhaal spreekt me erg aan, de waarachtigheid en menselijkheid. Alles is juist in deze film: de invalshoek klopt, de dimensies zijn perfect. Er wordt een diepmenselijke tragedie verteld maar zonder grote woorden. Want ik wist: als ik ooit iets met opera of theater doe, dan mag het niet over concepten gaan."
Niet het operacliché van bigger than life dus, hoewel de componist oog heeft voor de theatraliteit van Fellini's film: "Alle figuren in het verhaal menen de ultiemste waarde voor zichzelf te halen uit het feit dat ze artiest zijn. Het mogen dan straatkunstenaars zijn, low life people, je voelt hun enorme fierheid. Zampanò voelt zich tot op de grond uitgekleed wanneer de acrobaat Il Matto (de Gek) zijn optreden ridiculiseert. Hij wordt tot in zijn diepste wezen vernederd."

Inner speeches
De compositie van de opera nam een goede drie jaar in beslag, van het najaar 2004 tot begin mei 2007. Van Hove: "Eric de Kuyper en ikzelf hebben de film eerst verschillende keren samen bekeken. We waren het snel over eens dat we dicht bij de film zouden blijven. Fellini's verhaal staat als een huis. We zijn dus niet gegaan voor 'psychologisering' of voor het aanbrengen van verschillende lagen. Primordiaal was wel de vraag hoe we de structuur van de film het best konden omwerken naar het medium opera. We hebben samen aan het libretto gewerkt en kleine zaken verplaatst, hier en daar dingen samengebald. Eén van de problemen van het oorspronkelijke script was dat de personages weinig spraakzaam zijn. Dat past ook bij hun profiel: het zijn geen mensen die diepe gedachten formuleren. Zo is op een gegeven moment het idee gekomen aan Gelsomina extra tekst te geven, inner speeches."

On the road
De globale ondertoon van het verhaal had voor de makers een onbestemd gevoel van tristesse: de monotonie van het steeds onderweg zijn tussen de kleine verrukkingen van de optredens door. Daarvoor componeerde Van Hove een aantal muzikale tussenspelen die het anekdotische kader overstijgen en één grote muziekdramatische boog spannen over de vele gebeurtenissen. Van Hove: "Er was nood aan transitiemuziek. Ik noem dat de Strada's; muziek die continuïteit geeft, being on the road. Als je deze tussenspelen na elkaar zou spelen, dan zou je merken dat er een muzikale en organische vooruitgang is in de verschillende opeenvolgende Strada's. Ze zijn de onderstroom van het verhaal, hebben geen impact op wat gaat komen, zijn autonoom ten opzichte van de vertelling. Metrum en tempo zijn steeds identiek, een rustig gedragen maat van 6/8, een andantino. Slechts één keer wordt een Strada rechtstreeks beïnvloed door de actie, dat is na de moord op Matto. Je kan die tussenspelen op verschillende manier beschouwen: als blik van de buitenstaander maar ook als een soort 'meta-betekenis' voor het verhaal.

Dicht bij gesproken taal
De opera wordt in het Italiaans gezongen. Geen enkele taal is zo beladen als het op opera aankomt. Maar belcanto of grote zanglijnen, waarin de taal omzeggens verdwijnt, zouden misplaatst zijn. Van Hove: "De taal is hier geen vehikel om klank te maken. Ik zocht zeer verstaanbare, eenvoudige zanglijnen die zo dicht mogelijk bij de gesproken taal staan. Daarom ook vraag ik van de zangers geregeld van zang- naar spreekstem over te schakelen. Sprechgesang was voor deze opera geen optie." De zanglijnen worden gekenmerkt door directheid en eenvoud, in overeenstemming met Fellini's karakterisering van de personages. Van Hove houdt zich op die manier ver van de postseriële zangstijl met grote toonsprongen en afwezigheid van tonale houvast.

Set-theorie en stevige structuren
De componist omschrijft zijn opera als 'post-tonaal'. Hij maakt gebruik van twaalftoonstechnieken, maar noemt La Strada noch een tonale, noch een dodekafonische opera. De twaalf tonaliteiten zijn evenwichtig verdeeld over de loop van het werk. Consonanten en dissonanten worden volstrekt evenwaardig behandeld. Van Hoves werkwijze wordt voor een groot stuk bepaald door de Amerikaanse set-theorie, een groepstheorie voor het samenstellen van melodieën en akkoorden. In die theorie passen zowel tonale (of centristische) als atonale (seriële en niet-seriële) strategieën.
Bovendien houdt Van Hove van stevige structuren als basis voor de muziekdramatiek. Traditionele vormen zoals het rondo bepalen de fysionomie van bepaalde scènes. Van Hove: "De stevigheid van de muzikale constructie is voor mij primordiaal. Ik ben ook in dit werk constructivistisch te werk gegaan. Bij het componeren heb ik steeds het ritmische en harmonische verloop van elke scène uitgetekend. Ik bepaalde als het ware eerst de achtergrondstructuur vooraleer ik aan het schrijven begon."

Lange tijd tot het uiterste gaan
Voor Van Hove was het schrijven van een opera het zwaarste werkproces tot dusver. "Toch", zo verduidelijkt hij, "is de intensiteit waarmee men aan een compositie werkt steeds identiek. Ik heb ook niet fundamenteel anders gecomponeerd dan voordien. Of je nu een solowerk schrijft, een a capella koorwerk of een hele opera, je moet steeds on the edge zijn; zo scherp en zo lang mogelijk nadenken vooraleer je één noot op papier zet. Alleen heeft opera veel grotere dimensies en is het langere tijd tot het uiterste gaan."

Tijd en plaats van het gebeuren :

Luc Van Hove : La Strada
Dinsdag 29 januari, vrijdag 1, dinsdag 5 en zaterdag 9 februari 2008, telkens om 20.00 u
Zondag 3 februari 2008 om 15.00 u

Vlaamse Opera Antwerpen
Van Ertbornstraat 8
2018 Antwerpen

Zondag 17, dinsdag 19 en vrijdag 22 februari 2008, telkens om 20.00 u
Zondag 24 februari 2008 om 15.00 u

Vlaamse Opera Gent
Schouwburgstraat 3
9000 Gent


De inleiding door dramaturg Piet De Volder begint telkens 45 minuten voor aanvang van elke voorstelling.

Meer info : www.vlaamseopera.be

Luc Van Hove op www.matrix-new-music.be

Klara zendt La Strada uit op zaterdag 16 februari in het programma Scala (19.00 u)
Meer info : www.klara.be

Elders op Oorgetuige :
Luc Van Hove centraal in lunchconcerten Vlaamse Opera, 21/01/2008
La Strada EXTRA : themadag n.a.v. de wereldcreatie van La Strada Luc Van Hove, 18/01/2008
Luc Van Hove 50 : een gesprek, 23/01/2007

10:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

25/01/2008

Jonge Oostenrijkse slagwerker zorgt voor explosief zondagochtendconcert

Martin Grubinger Zondagochtend neemt de jonge Oostenrijkse slagwerker Martin Grubinger zijn volledige uitrusting mee op het podium van Bozar en bewijst dat hij met zijn slaginstrumenten het programma van een solorecital kan vullen. Deze begaafde artiest beheerst alle Latijns-Amerikaanse percussie-instrumenten en werkt samen met de meest prestigieuze klassieke symfonische orkesten. In 2007 werd hij door het Konzerthaus en de Musikverein van Wenen bedacht met het Rising Star-label, waardoor hij nu op de grootste Europese podia en in de Carnegie Hall van New York staat. Het belooft alleszins een explosief concert te worden, want volgens de Wiener Zeitung zorgt de jonge Oostenrijker bij zijn recitals voor 'ritmisch dynamiet'.

In november 2006 maakte hij indruk met een opmerkelijke percussiemarathon in Wenen. Grubinger bespeelde toen vier uur lang meer dan 200 percussie-instrumenten. Volgens berichten zou hij in die periode 600.000 slagen hebben uitgevoerd, wat neerkomt op een gemiddelde van 42 per seconde. Misschien wat overdreven, maar toch. Mede vanwege dat concert kreeg de jonge, getalenteerde slagwerker vorige zomer de prestigieuze Leonard Bernstein Award 2007.

Trouw aan de opvatting van scenische efficiëntie, getuigt het oeuvre van Iannis Xenakis (1922-2001) van een uiterst verfijnde gestiek. Doordat Xenakis' composities extreem virtuoos zijn opgevat, is de uitvoerder verplicht zich te houden aan overdachte en precieze handelingen, alsof het omeen oeroude rituele plechtigheid ging. Rebonds (1987-1989) is een profaan ritueel, een onmetelijk,abstract en virtuoos ceremonieel gebeuren, geworteld in een wereld van vervlogen herinneringen. Hetis een monoloog, gebaseerd op een reeks gescandeerde zinnen die in fine tot zuivere muziek uitgroeien, met wonderlijk weelderige ritmes en een boodschap die verder gaat dan archaïsche dramatiek. Het stuk bevat twee delen, A en B, waarvan de volgorde aan de uitvoerder wordt overgelaten.

Keiko Abe (1937) is een Japanse componiste en marimbaspeelster. Haar ideeën over het kleurenspectrum van de marimba gaf aanleiding tot de ontwikkeling van de vijf-octaafs marimba door Yamaha. Deze is nu standaard voor de marimbasolist. Abe wordt beschouwd als één van de beste, zoniet de beste marimbiste ter wereld.
Haar composities zoals 'Michi', 'Variations on Japanese Children Songs' en 'Dream of the Cherry Blossoms' zijn klassiekers in het marimba repertoire. Ze heeft al zo'n 70 werken voor marimba gecomponeerd, en inspireert vele andere componisten hetzelfde te doen. Meestal zijn haar werken geïmproviseerd en later genoteerd.

Minoru Miki (1930) is een gevierd Japanse componist die een hele lijst composities, gaande van kamermuziek tot opera's, op zijn actief heeft staan. Hij is in binnen- en buitenland een groot bezieler van de traditionele Japanse instrumenten, en het is dan ook niet te verwonderen dat hij voor dat instrumentarium heel watwerken schreef.
Minoru Miki is ook direkteur van de Japan Federation of Composers, stichtte een eigen ensemble en zelfs een operahuis. Marimba Spiritual (1984) is geschreven ter nagedachtenis van de grote hongersnood in Ethiopië in hetzelfde jaar en behoort sindsdien tot het standaardrepertoire voor marimba.

Programma :
  • Anders Koppel, Concerto no. 3 for marimba, Toccata
  • Martin Grubinger, Aus dem Leben einer Trommel
  • Iannis Xenakis, Rebond b
  • Keiko Abe, Prism Rhapsody
  • Minoru Miki, Marimba Spiritual
Tijd en plaats van het gebeuren :

Percussieconcert Martin Grubinger
Zondag 27 januari 2008 om 11.00 u
Bozar - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info: www.bozar.be en www.martingrubinger.at

Martin Grubinger op YouTube

Anders Koppel op www.ewh.dk

Extra :
Multipercussionist Martin Grubinger met zijn volkomen eigen, ritmisch-muzische, wereldtaal, Heinz Wallisch op tempeldertoonkunst.blogspot.com, 30/11/2007
Interview mit dem Percussionisten Martin Grubinger, Teresa Pieschacón Raphael op www.arte.tv, 20/04/07
Der Wunder-Trommler Martin Grubinger in 'Aspekte' op www.zdf.de, 20.04.2007 (video)
Schlagwerker Martin Grubinger im Porträt, op oe1.orf.at, 17/04/2007

Elders op Oorgetuige :
Slagwerk- en jazzconcert op zondagochtend, 14/12/2007
La machine à remonter le son : Iannis Xenakis, 4/02/2007
Thierry Miroglio slaat bruggen tussen Azië en Europa, 22/01/2007

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Nieuwe voorstellingen Petroesjka in Roeselare, Dilbeek, Evere en Izegem

Petroesjka Begin 2008 staan er alweer enkele nieuwe voorstellingen van Petroesjka op de agenda. Petroesjka is de nieuwste muziektheatervoorstelling van Agartha naar een oud Russische volkssprookje dat door Dries Vanhegen herwerkt werd tot een nieuwe theatertekst voor volwassenen en kinderen vanaf 8 jaar. Het Russische volksverhaal van de miskende clown Petroesjka, die verliefd wordt op de prima ballerina is nog steeds actueel. Tijdloze gevoelens als liefde, jaloezie en vriendschap vormen de rode draad doorheen dit wonderlijke sprookje.

Op vraag van het duo Agartha (Bram Bossier, altviool en An Raskin, bajan, voor deze gelegenheid aangevuld door Nederlander René Vermaes op bandoneon en voetbas) schreef de jonge Vlaamse componiste Petra Vermote nieuwe muziek voor deze productie. "De muziek van Petroesjka is zeer sterk gelieerd met het onderwerp en de sfeer : Russisch poppentheater. De muziek is volledig in de actie en het verhaal opgenomen, ligt qua stijl eerder in de lijn van wat ik ooit voor animatiefilm heb geschreven, en is gecomponeerd vanuit het oogpunt zo nauw mogelijk aan te sluiten bij de verwachting en visie van regisseur en de musici", aldus Petra Vermote.

De première was alvast een succes. "Het is inderdaad zoals we gehoopt hadden een wervelende maar minimalistische voorstelling. Met niets te vergelijken, je moet gewoon eens komen kijken", aldus Bram Bossier. Zullen we zeker doen !

Agartha : www.agartha-ensemble.be
Petra Vermote : www.matrix-new-music.be

Tijd en plaats van het gebeuren :

Agartha : Petroesjka
Zondag 27 januari 2008 om 15.00 u
CC De Spil - Zaal Komedie
H.-Spilleboutdreef 1
8800 Roeselare

Meer info : www.despil.be en www.agartha-ensemble.be
-------------------------
Zondag 10 februari 2008 om 15.00 u
CC Westrand
Kamerijklaan z/n
1700 Dilbeek

Meer info : www.westrand.be en www.agartha-ensemble.be
-------------------------
Zondag 17 februari 2008 om 15.00 u
Gemeenschapscentrum Everna
St.-Vincentiusstraat 30
1140 Evere

Meer info : everna.vgc.be en www.agartha-ensemble.be
-------------------------
Zaterdag 23 februari 2008 om 10.30 u
Stedelijke Academie voor Muziek en Woord (vzw Kunstklank)
Kruisstraat 15
8870 Izegem

Meer info : www.samw-izegem.be en www.agartha-ensemble.be

Elders op Oorgetuige :
Petroesjka : muziektheaterproductie naar Russische volksverhaal, 28/09/2007

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

24/01/2008

Focus Todor Todoroff

Todor Todoroff Todor Todoroff (1963) is een Belgisch telecommunicatie-ingenieur die daarenboven ook nog een Eerste Prijs en Hoger Diploma in elektro-akoestische compositie behaalde. Hij componeert muziek voor concerten, film, video, dans, theater en geluidsinstallaties. Zondagochtend kun je kennismaken met enkele van zijn elektro-akoestische werken.

Na onderzoek te hebben verricht binnen het domein van de stemanalyse en -synthese aan het 'Laboratoire de Phonétique Expérimentale' van de VUB, leidt Todor Todoroff gedurende vijf jaar de informatica-afdeling muziek aan de Polytechnische faculteit van Bergen. Hij ontwikkelt er software voor synthese, analyse en vervorming van klanken en apparatuur voor ruimtelijke weergave in 'real time', bestemd voor componisten van elektra-akoestische muziek. Hij zet zijn onderzoek voort in het kader van ARTeM waar hij een matrix ontwikkelt voor ruimtelijke weergave en interactieve systemen voor klankinstallaties en dans. Zijn elektra-akoestische muziek vertoont bijzondere aandacht voor multifonie en de problematiek van 'klankruimtebeheer' evenals voor het zoeken naar en het experimenteren met nieuwe methodes om klanken te vervormen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Focus Todor Todoroff
Zondag 27 januari 2008 om 11.30 u
Espace Senghor
Chaussée de Wavre 366
1040 Etterbeek

Meer info : www.centreculturel.be

Elders op Oorgetuige :
The Sound of Gesture Composed & Improvised, 28/09/2006

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook