03/03/2008

Harry Partch : Amerikaans pionier van de muziek in juiste boventoonstemming

Harry Partch Dit jaar staat de 'Week van de Hedendaagse Muziek' in het teken van 'microtonaliteit'. Elke middag staat er een film over Harry Partch op het programma. Het publiek kan tijdens de film de zaal vrij in en uit lopen. Harry Partch (1901-1974) was een Amerikaans componist, muziektheoreticus, instrumentenbouwer en één van de kleurrijkste figuren uit de 20ste-eeuwse muziekwereld. Hij brak volledig met de Westerse muzikale traditie, en bedacht een muziekvorm die oorspronkelijker en primitiever maar tegelijk subtieler was, gebaseerd op homerische vertellingen, ritmiek en zijn eigen microtonaal systeem (just intonation) waarvoor hij zelf instrumenten ontwierp en muzikanten opleidde; zo vertrok hij op een veertig jaar durende odyssee die uiteindelijk zou eindigen in een indrukwekkend repertorium van nieuwe grote (theater)stukken voor dertig originele instrumenten.

Hij was een van de eerste componisten uit de twintigste eeuw die zich intensief bezighield met de systematisering van microtonale toonschalen. Voor zijn composities vervaardigde hij veel zelfontworpen instrumenten in alternatieve toonschalen. De Logos bibliotheek bezit zowat alles van Partch. Tijdens de WHM zullen vier documentaires over zijn bizarre instrumenten, composities en opera's uitgezonden worden.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Week van de Hedendaagse Muziek
Harry Partch : Amerikaans pionier van de muziek in juiste boventoonstemming : een video documentaire over zijn bizarre instrumenten, composities en opera's
Dinsdag 4, woensdag 5, donderdag 6 en vrijdag 5 maart 2008, telkens om 13.00 u

Koninklijk Conservatorium Gent - Mengalzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.hogent.be/hedendaagsemuziek

Extra :
Mikroton 13 : Omtrent Harry Partch, Sebastian Bradt op www.logosfoundation.org
Harry Partch Information Center : www.harrypartch.com
Harry Partch Foundation : www.corporeal.com
Harry Partch op www.schott-music.com
American Mavericks: Harry Partch's Instruments - playable with explanations and musical examples
Downloadable audio from the out-of-print LP "The World of Harry Partch"

Video :
Harry Partch op YouTube (met o.a. een BBC documentaire uit 2006)

Elders op Oorgetuige :
Week van de Hedendaagse Muziek in het teken van microtonaliteit, 2/03/2008

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

The exchange toont hoe muziek wel degelijk het verschil kan maken

'The exchange 'The exchange' is een road-movie over de projecten van Music Fund in het Midden-Oosten. Deze documentaire volgt Lukas Pairon en Pol De Winter tijdens de eerste actie van Music Fund, in de winter van 2006 toen ze met een volgeladen vrachtwagen de ingezamelde instrumenten zelf ter plekke afleverden.We volgen hen door Gaza, Nablus, Ramallah (Palestina) en Tel Aviv, Mizra en Nazareth (Israel). De film is een oprechte getuigenis van hoe muziek wel degelijk het verschil kan maken.

Vertrekpunt en rode draad door deze film zijn de stages en masterclasses die muzikanten van het Ictus ensemble voor hedendaagse muziek - waarvan Lukas Pairon directeur is - sinds 2002 geven in deze regio, en de verdeling van de muziekinstrumenten aan de lokale muziekscholen.
De film is geen promotiefilm geworden - de initiatiefnemers zelf komen nauwelijks in beeld - maar een artistieke roadmovie waarbij de klemtoon in eerste instantie ligt op de menselijke kant van de actie. We ontmoeten kinderen, ouders en leraars die vertellen over de muziek die ze spelen, ondanks de moeilijkheden waarmee ze elke dag kampen vanwege de conflicten en de bezetting. 'The exchange' is een authentieke en oprechte getuigenis van hoe muziek wel degelijk het verschil kan maken. Muziek biedt een uitweg, een alternatief voor het geweld en de uitzichtloze situatie. Of zoals Duabis Abboud Ashkar, een pianoleraar in Nazareth, het zo treffend verwoordt : "Muziek kan een nieuwe toekomst helpen opbouwen". De film ging in première op 3 mei 2007 in Flagey in Brussel.

Bij de avondvoorstelling speelt Ictus- cellist François Deppe ook nog enkele cellosonates van Bach.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Film : The Exchange (Marc Temmerman en Fred Demolder)
Dinsdag 4 maart 2008 om 14.30 u en om 20.15 u

Cultuurcentrum De Kern
Kern 18
2610 Wilrijk

Mer info : www2.antwerpen.be/dekern , www.musicfund.be en www.ictus.be

Elders op Oorgetuige :
Give music a chance : The Exchange, 2/05/2007

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Wolpe! : reflecteert over maatschappelijke structuren en utopieën

Muziektheater Transparant : Wolpe ! Stefan Wolpe (Berlijn 1902- New York 1972) was een van de grote voorvechters van het anti-fascisme en de sociale strijd aan het einde van de Weimar-republiek. Later sloeg hij, als links-intellectuele jood, op de vlucht naar de VS, via Palestina. Zijn muziek en liederen voor cabaret, staking en straattheater, werden net als die van Eisler ontzettend populair. De veelvormigheid van Wolpes muziek vraagt om een doordachte aanpak die ruimte geeft aan de acute fysieke aspecten ervan. Johan Bossers, Gunnar Brandt en Viviane De Muynck gaan de lijfelijke confrontatie met dit rijke oeuvre aan in de voorstelling 'Wolpe ! Welche Farbe hat der Vogel ?'

"Het idee voor deze voorstelling komt van Johan Bossers, mijn vriend en leraar wat muziek betreft," zegt Viviane De Muynck. "Toen we werkten rond een stuk van György Kurtág liet hij me liederen van Wolpe horen, een componist die ik toen niet kende. De noodzaak van het zoeken naar een nieuw wereldbeeld binnen een communistische ideologie en de affirmatieve kracht van Wolpes muziek verbaasde. We vroegen ons af hoe dat ideeëngoed vandaag gezien wordt. Weten wij nog wat die droom betekende? In hoeverre is het denken over bepaalde maatschappelijke structuren - kapitalisme, communisme, trotskisme - en over zaken zoals agitprop, strijdliederen enzovoort vandaag geëvolueerd? Of: is er toen te veel gebeurd of gebeurt er vandaag te weinig?" (*)

Wie is Wolpe ? 
Stefan Wolpe werd geboren in 1902 in Berlijn en overleed in 1972 in New York.Hij studeerde muziek aan het Berlijnse conservatorium. Daarna ontmoette hij Ferruccio Busoni, die niet alleen zijn muzikale horizon verbreedde, maar met wie hij ook filosofische vraagstukken besprak. Later belandde hij bij het Bauhaus in Weimar, waar hij in contact kwam met Klee. Zijn affiniteit met het dadaïsme leidde tot een vriendschap met Schwitters.
Vanaf het einde van de twintiger jaren stelt Wolpe zijn artistieke creativiteit ten dienste van de anti-fascistische beweging. In deze context schreef hij liederen voor de arbeidersverenigingen en geëngageerde theatermakers. Toen Hitler aan de macht kwam in 1933 was hij genoodzaakt te vluchten. Hij kwam terecht in Palestina en zocht het gemeenschapsleven op van de kibboets.
Het communistische gedachtegoed was echter niet gewenst in die tijd in Palestina. Trouw aan zijn engagement was hij genoodzaakt opnieuw te vertrekken. Hij trok naar New York. Hij onderwees met voortdurend enthousiasme jonge avant-gardistische componisten en jazz musici.
Het zich inschakelen in de avant-garde -wat steeds een tegen de stroom ingaan is- en het openstaan voor jazzinvloeden, waarin het niet te voorziene nu-moment bespeeld wordt, zijn kenmerkend voor Wolpes fundamentele drijfveer. 

Waarom Wolpe? 
Wolpe! Welche Farbe hat der Vogel? is geen vingerduidende lezing over het werk van Stefan Wolpe, maar gaat op zoek naar de attitude waarmee hij in zijn tijd stond. Een kunstenaar die creëert, is bezig met een reis, hij volgt een weg zonder te weten waar die uitkomt. Het maakproces van de voorstelling was een sprokkelen van elementen langsheen Wolpes weg; het zijn sleutels die geen concreet antwoord in zich dragen. 

De voorstelling vertrekt van Wolpes werk uit de periode '29-'33 en de structuur van de voorstelling wordt bepaald door de tekst en compositie van de muziekstukken. Het is een exploreren van wat engagement is en hoe identiteit gevormd wordt. Geconfronteerd met de erosie van taal - de betekenis van woorden was toen anders dan ze nu is - ontwikkelt zich een semantische zoektocht die dieper raakt. Het materiaal is gekleurd door de woelige tijd waarin Wolpe leefde, maar overstijgt het anekdotische. Alsof je door een kaleidoscoop naar Wolpes tijdperk kijkt, even met de kaleidoscoop schudt, opnieuw kijkt en nu een ander beeld krijgt; een ander tijdsbeeld, waarvan de elementen nochtans dezelfde zijn. 

Er wordt een spanningsveld getrokken van de talige agitprop-liederen tot het woordenloze pianostuk Battle Piece, van eenvoudige muziek - meezingers bijna - tot heel complexe composities. In zijn streven het spontane moment op papier te krijgen, maakte Wolpe organische, expressieve stukken, die een echte uitdaging blijven voor de meest virtuoze muzikanten.

Over Wolpe en zijn muziek 
Ook de zanger en de pianist zijn arbeiders. Musiceren is fysieke arbeid; iets wat de burgerlijke esthetiek probeert te verdoezelen, te mystificeren ('te vervreemden'), door nadruk te leggen op sentiment, klankschoonheid, transcendentie en moeiteloze virtuositeit. Muzikale ideeën worden getoetst aan hun fysieke kracht, emotie is lichamelijke beweging.
De volledige tessituur van het klavier, als één groot harmonisch veld, geldt als een soort free-jazz avant-la-lettre contrapunt voor de stem, waarvan zowat alle mogelijkheden worden benut: extreme tessituren, declamatie, sprechgesang, enorme intervallen en springen van het ene stemtype naar het andere.

De miskenning van Wolpes oeuvre is net zo opmerkelijk als zijn unieke positie in de geschiedenis van het muziekschrijven in de twintigste eeuw.
Vanaf het begin reeds (1920) gaat Wolpe de richting van een abstract expressionisme uit: vertrekkende van een verzameling intervallen, creëert hij een opeenvolging van oneindige variaties van polyfone texturen in een extreme tijdelijke flexibiliteit. Zo laat hij de muziek toe te evolueren van taalwetten naar wetten van beweging in de ruimte, waarmee hij de muziek van Iannis Xenakis aankondigt.
Wolpe weigerde in een pointillistisch discours mee te gaan, maar gaf zijn motieven vorm volgens heel uiteenlopende stijlen, gaande van jazz tot populaire, revolutionaire, folkloristische en etnische muziek, maar nooit in het traditionele discours. Integendeel, zijn abstractie had niet die gekende steriele allure, maar was van organische en primaire aard, kende een energiek lyrisme dat bijzonder communicatief is.

Wolpe! ging in première op 17 januari 2008 in de Beursschouwburg in Brussel. Intussen is ook de cd waarop deze voorstelling gebaseerd is, van de persen gerold. Een uitzonderlijke plaat, met een ijzersterke vertolking van pianist Johan Bossers en tenor Gunnar Brandt-Sigurdsson.
De cd  'Stefan Wolpe : Lieder - Battle Piece' is verkrijgpaar via www.neos-music.com. Een absolute aanrader ! Binnenkort mag je hier dan ook een uitgebreide review verwachten.


Tijd en plaats van het gebeuren :

Muziektheater Transparant : Wolpe ! Welche Farbe hat der Vogel ?
Dinsdag 4 en woensdag 5 maart 2008, telkens om 20.00 u
Toneelhuis - Bourlaschouwburg

Komedieplaats 18
2000 Antwerpen

Meer info : www.toneelhuis.be en www.transparant.be
-------------------------
Woensdag 4 juni 2008 om 20.30 u
NT Gent

Sint-Baafsplein 17
9000 Gent

Meer info : www.ntgent.be en www.transparant.be

Bron : Teksten Johan Bossers voor Muziektheater Transparant

Extra :
Stefan Wolpe : www.wolpe.org
Biografie Stefan Wolpe op www.omroep.nl en brahms.ircam.fr
Op de barricades voor de utopie, De Standaard, 16/01/2008
(*) Muziektheater Transparant: de kapstok van Wolpe, Ive Stevenheydens op www.brusselnieuws.be, 12/01/2008

Elders op Oorgetuige :
Sarcastisch cabaret van een joodse avant-garde componist, 14/01/2008
Cathedrals of Sound, 8/12/2006

Benieuwd ? Bekijk dan alvast deze video compilatie (YouTube, 15/02/2008, 2'43")

01:09 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

02/03/2008

WoFo : The Complete Ham Sessions cd release tour

WOFO De melodische meanders en warme klarinetklank van Mattias Laga, de zowel honkende als lyrische tenorsaxsound van Michel Mast, het harmonisch raffinement van Walter Verschaeren's gitaarpartijen, Xavier Verhelst's kleurrijke, afwisselende composities en gitaristieke benadering als bassist, de pittige dynamiek en gevoel voor de juiste klank op de juiste plaats van drummer Tom De Wulf, allemaal zijn het essentiële onderdelen van WOFO.
Maar WOFO (with others, for others) is meer dan de som van deze en andere onderdelen: het is een hechte groep met een eigen identiteit, klankkleur, dynamiek en stijl.

De muziek van WOFO is als een stoofpotje met verse klassieke ingrediënten, een goeie geut jazz, een Latijns-Amerikaans kruidenboeket, funky smeuïge olie,... De verenigde WOFO keukenbrigade bereidt met deze ingrediënten een origineel en smakelijk gerecht. Onlangs rolde de eerste WOFO-cd van de persen. De ideale gelegenheid voor heuse concerttour ...

Tijd en plaats van het gebeuren :

WoFo : The Complete Ham Sessions cd release tour

Woensdag 27 februari 2008 om 21.00 u - Kultuurkaffee VUB, Brussel
Dinsdag 4 maart 2008 om 20.30 u - Club Mineral , Gent
Zondag 9 maart 2008 om 22.00 u - Charaltan, Gent
Woensdag 12 maart 2008 om 21.00 u - El Negocito, Gent
Maandag 17 maart 2008 om 21.00 u - Monk, Brussel
Donderdag 20 maart 2008 om 21.00 u - Jazzy!nights, Fort Napoleon, Oostende

Alle verdere info vind je op www.wofo.be en www.myspace.com/wofo

Elders op Oorgetuige :
WOFO : with others, for others, 16/12/2007
Musiques de chambre d'amis in de Ham, 18/05/2007
WOFO speelt... tegendraadse jazz en improvisatie, 19/05/2006

23:51 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Week van de Hedendaagse Muziek in het teken van microtonaliteit

Week van de Hedendaagse Muziek In de week van 4 tot en met 7 maart 2008 organiseert vzw Muzikon in samenwerking met het Conservatorium Gent naar jaarlijkse traditie concerten rond hedendaagse muziek, een gespecialiseerde maar niettemin boeiende en snel evoluerende vorm van 'klassieke' muziek.

Dit jaar staat het thema ' microtonaliteit' centraal. Aanleiding daartoe is het kwarttoonsorgel <Qt> dat door dr.Godfried-Willem Raes werd ontworpen en handmatig gebouwd in het kader van een postdoctoraal onderzoeksproject van het Conservatorium Gent.

Achter het mooi geordend systeem van de gelijkzwevend gestemde tonen ligt een fascinerende wereld van klanken, die nog niet door de muziekpraktijk in kaart is gebracht. Met ons verstand weten wij dat die wereld bestaat, door berekeningen hebben wij er vat op, maar voor de meeste hedendaagse uitvoerders en componisten is het een continent aan de overkant van de oceaan, ver van hun dagelijkse praktijk. Af en toe vangen wij er een glimp van op: wanneer iemand 'vals' speelt of zingt, maar dan corrigeert ons innerlijk gehoor de fout onmiddellijk en vervangt hem geïrriteerd door de 'juiste' klank. Of wanneer wij luisteren naar etnische muziek in vreemde modi. Snel ontdekken wij echter dat die vreemde eend in de bijt eigenlijk deel uitmaakt van een ander toonsysteem en dat enkel onze oren die spelbreker als een microtoon ervaren.

Er zijn boekdelen volgeschreven over de wondere wereld tussen de gecanoniseerde tonen, de geschiedenis van de toonsystemen (stemmingen, zwevingen) maakt eigenlijk deel uit van de kern van het muzikale denken door de eeuwen heen. Toch is de creatieve exploratie op grote schaal van de oneindige mogelijkheden nog steeds niet echt op gang gekomen. Vaag kennen sommige muziekliefhebbers wat namen van musici uit het verleden die op dit gebied  baanbrekend werk verricht hebben, zoals Aloïs Haba, Charles Ives of Giacinto Scelsi; iedereen heeft wel eens termen gehoord als 'just intonation' en 'spectrale muziek'. Maar de huidige muziekpraktijk is eerder behoudsgezind en staat weigerachtig tegenover te ver doorgedreven experimenten.

Uit fascinatie met dit onderwerp startte het Conservatorium Gent een onderzoek op naar de ontwikkeling van eigentijdse expressiemiddelen (hardware/instrumenten/software) in relatie met eigentijdse compositietechnieken en de toepassing ervan in een eigentijdse muziekpraktijk. Het onderzoek betreft een verdere ontwikkeling van een wetenschappelijk technisch instrumentarium gesteund door geavanceerde technologieën en gelinkt aan de nieuwste inzichten in behandeling en organisatie van toonmateriaal, bij uitstek gericht op de microtonale muziek.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Week van de Hedendaagse Muziek : Microtonaliteit
Van dinsdag 4 tot vrijdag 7 maart 2008

Koninklijk Conservatorium Gent - Hoogpoort 64 - 9000 Gent
Logos Tetraeder - Bomastraat 26 - 9000 Gent

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.hogent.be/hedendaagsemuziek

Uiteraard mag je ook hier de komende dagen heel wat meer info verwachten

13:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

100% Messiaen : een uniek evenement binnen het Brusselse muzikale seizoen

100% Messiaen Het nieuwe '100% rendez-vous' zal dit jaar gewijd worden aan een zeer belangrijke en buitengewone figuur binnen de componistenwereld van de 20ste eeuw: Olivier Messiaen. In 2008 is het 100 jaar geleden dat deze toondichter werd geboren. Hij veroorzaakte een revolutie in de muziekschriftuur en creëerde een belangrijk œuvre voor een zeer specifiek instrument: het orgel.
Het project 100% Messiaen - gedurende drie dagen, van 7 tot 9 maart 2008 - wil met medewerking van de belangrijkste vertolkers van Messiaens oeuvre, alle aspecten van zijn meesterwerk onthullen, en dat in het prachtige kader van de Sint-Michiels en Sint-Goedelekathedraal.
100% Messiaen wordt eens te meer een uniek evenement binnen het Brussels muzikaal seizoen, met een gemengd publiek van kenners en amateurs die zullen kunnen genieten van talrijke programma's tijdens diverse prestigieuze concerten.

Olivier Messiaen, een geëngageerd musicus voor zijn tijd
Het buitengewone harmonieuze engagement van Olivier Messiaen, in de tijdsgeest van zijn wereld die ten prooi was aan de hevigste omwentelingen, evenals zijn baanbrekende gave om in zijn muzikale taal zeer verschillende en universele maar altijd verrassende inspiratiebronnen te gebruiken, getuigen van een boeiende en aantrekkelijke persoonlijkheid. Deze avant-gardist keerde zich niet af van de harmonische samenklank maar heeft, op basis van een vreemde synthese van Hindoe ritmes, Griekse metriek, elementen uit middeleeuwse liederen, gregoriaanse gezangen en vogelzang, een eigen muziektaal gecreëerd die zo persoonlijk is dat ze, zelfs voor oningewijde luisteraars, onmiddellijk herkenbaar is.
Gedreven door een onaantastbaar geloof, geeft Olivier Messiaen, tot in de hoogste graad, uitdrukking aan het natuurgeweld binnen het kosmisch universum, de minerale chaos en de bovennatuurlijke stormen. Met een prachtige en vanzelfsprekende samenhang verzamelt hij al deze elementen in een wonderbaarlijk gekleurd universum, badend in een volledig nieuw tijdsbesef waarin zowel de moederliefde als de geestelijke en de menselijke liefde uitgedrukt worden.
Het is zeker geen toeval dat we tussen zijn leerlingen de grootste hedendaagse componisten terugvinden: Pierre Boulez, Karlheinz Stockhausen, Iannis Xenakis, Tristan Murail, Gérard Grisey, Kent Nagano, George Benjamin…evenals vele andere persoonlijkheden die open stonden voor de verscheidenheid van andere culturen en denkwijzen. 

Het integraal orgeloeuvre: een Belgische première
De orgelwerken zijn zeer representatief voor het oeuvre van Olivier Messiaen en laten ons toe om binnen te treden in het diepste van zijn muzikale denken. In hun geheel vertegenwoordigen zij één van de grote monumenten binnen de muzikale creaties van de 20e eeuw. Welk ander instrument dan het orgel zou de eigen ongehoorde klankwereld van Olivier Messiaen kunnen onthullen? Deze wereld is samengesteld uit lange, trage en extatische zinnen die dan als een bliksemschicht overgaan in de uitdrukking van bulderende natuurrampen. Die wereld is ook gebaseerd op subtiele harmonieën, contrapuntische uitwerkingen en de meest verscheidene klankkleuren… Tijdens acht concerten van een uur, die samen het integraal orgeloeuvre van Olivier Messiaen vormen, zal het publiek kunnen luisteren naar de grootste vertolkers van de componist: Michel Bouvard, Xavier Deprez, Bernard Foccroulle, Momoyo Kokubu, Olivier Latry, Jean-Philippe Merckaert, Benoît Mernier en Joris Verdin.

Initiatieven voor het brede publiek
Traditiegetrouw zal 100% Messiaen toegankelijk zijn voor een gevarieerd publiek. Het festival wordt een bevoorrechte ontmoetings- en uitwisselingsplaats voor musici, muziekliefhebbers, specialisten van orgelmuziek en van het oeuvre van Messiaen, maar ook voor een minder gespecialiseerd publiek, dat nieuwsgierig komt ontdekken. Parallel met de orgelconcerten in de Sint-Michiels en Sint-Goedelekathedraal worden talrijke activiteiten georganiseerd: animatie en concerten voor kinderen, films, archiefdocumenten en conferenties over het leven en het œuvre van de componist, ontmoetingen met musicologen, master-classes, enz…
Zo krijgt iedereen de kans om een uitzonderlijk œuvre te ontdekken of om het nog beter te leren kennen; een œuvre waarin Olivier Messiaen een indrukwekkende zonderlinge taal heeft ontwikkeld.

Tijd en plaats van het gebeuren :

100% Messiaen
Van vrijdag 7 tot zondag 9 maart 2008
Inleidende lezing door Harry Halbreich op donderdag 6 maart
Op verschillende plaatsen in Brussel

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.100p100messiaen.be

Uiteraard mag je ook hier de komende dagen heel wat meer info verwachten

Extra :
www.messiaen2008.com en www.oliviermessiaen.org

Elders op Oorgetuige :
Gratis naar 100% Messiaen : Win duotickets voor de concerten op 8 maart, 29/02/2008
Olivier Messiaen : een leven gewijd aan het onderzoeken van ritmiek, kleur en ornithologie, helemaal in het teken van het katholieke geloof, 2/03/2008
Harawi : liederen van liefde en dood, 28/02/2008

10:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

01/03/2008

The game is up! Een speels, internationaal en crossdisciplinair festival in Vooruit

The game is up! Er is een speels, internationaal, crossdisciplinair festival in aantocht, met een aantrekkelijk concertprogramma, een hilarisch handboek voor aspirant-beroepsmuzikanten, opvallende acties ... Voor de tweede keer lanceert Kunstencentrum Vooruit het internationaal festival The game is up!, waarin wordt nagegaan hoe artiesten codes en regels doorbreken of er de draak mee steken. De deelnemende artiesten zijn erg verschillend, maar ze delen een originele kijk op geld, commercie, entertainment. Eerder dan kunstenaars die zich nadrukkelijk afzetten tegen het establishment of kunstenaars die verkoop en marketing (kritiekloos) omarmen om poen te scheppen, zijn we op zoek gegaan naar artiesten die de spelregels van de vermarkting op een dubbelzinnige manier inzetten.

Met o.m. de Nederlandse glamrocker-chansonnier-popkoning Harry Merry op 5 maart; de dromerige Ijslandse muziek van Kira Kira, aangevuld met andere projecten uit de schoot van Kira Kira: Parachutes en Pondus op 6 maart; akoestische Kylie Minogue covers door de Franse avant-gardegitarist Noël Akchoté op 7 maart; het legendarische Guitar Trio-project van Rhys Chatham dat ondertussen is uitgebreid, hier met gitaristen Rodrigo Fuentealba (Gabriel Rios), Johannes Verschaeve (The Van Jets) en Tim Vanhamel (Millionaire) en vele andere; tot het country drag Queen fenomeen Tina C. op de slotavond 15 maart.

Het festival lanceert de actie STAGE FOR SALE! Droomde je er altijd al van op het podium te schitteren? Vooruit geeft je de geknipte kans om je talent te tonen aan de wereld. Maar niets voor niets natuurlijk en zeker niet in een festival met als titel ART FOR SALE. Vooruit biedt zijn podium 20 minuten te koop aan. Alle genres of smaken zijn welkom. De hoogste bieder is haalt het. Donderdag 14 februari lanceert Vooruit de actie met toeters en bellen. Bieden kan vanaf 1 maart op Ebay (tot 10 maart om 12.00 u).

Eugene Chadbourne, tijdens The game is up! solo te zien op 11 maart en samen met the germans op 13 maart , presenteert zijn hilarische gids voor muzikanten: "I Hate the Man Who Runs This Bar" op woensdag 12 maart in het kader van BUY BUY ART, een symposium over kunst en geld.

Het Gents muziekcollectief-ongeregeld Kapotski lanceert het K.I.S.R.T.S. ofte Kapotski International Shopdrop Record Tracking System.
In diverse platenwinkels zal Kapotski 500 vinylplaten verspreiden. Zomaar gratis in de rekken voor de gelukkige vinder. Op de platen staan live opnames van de zgn. Emieltapes, de improsessies die Kapotski deed in de Emiel-repetitiestudio van Vooruit, met o.a. Isolde Lasoen, Mauro Pawlowksi en Jean-Marie Aerts. Maar het spel gaat verder. Met een unieke code die op de plaat staat, kan de vinder (vanaf 5 maart) inloggen op http://kisrts.vooruit.be, een online trackingsysteem. Wie binnen de 10 jaar één van de platen bemachtigt, kan daarheen surfen om het individuele traject van de plaat te zien, jezelf in te loggen en toe te voegen aan het verhaal.

Tijd en plaats van het gebeuren :

The game is up! ART FOR SALE
Van woensdag 5 t.e.m. zaterdag 15 maart 2008
Kunstencentrum Vooruit
Sint-Pietersnieuwstraat 23
9000 Gent

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.vooruit.be/thegameisup

18:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Herdenkingsconcert Theo Mertens : de beste koperblazers en solisten van het land blazen verzamelen in de Basiliek van Edegem

Theo Mertens Op 31 maart 2003 overleed de trompettist Theo Mertens. Mertens was internationaal vermaard als leraar en uitvoerder. Hij liet zich op het laatste opmerken door zijn rol in het Vlaamse mambo-orkest El Tattoo Del Tigre van zijn zoon Carlo Mertens. Vijf jaar later besliste Carlo (El Tattoo Del Tigre, begeleiding Clouseau, enz.), een herdenkingsconcert voor deze uitmuntende trompettist te organiseren in samenwerking met de gemeente Edegem. Carlo vroeg medewerking aan de medemuzikanten en vrienden van Theo. De absolute top van de Belgische kopenblazers en topmuzikanten uit andere disciplines reageerden enthousiast op dit voorstel. Het project 'Theo' was geboren. Bert Joris en Steve Willaert componeren speciaal voor deze gelegenheid een stuk. En Warre Borgmans neemt de presentatie op zich. Het concert vindt plaats in de Onze-Lieve-Vrouw-van-Lourdeskerk in Edegem (de 'Basiliek'). Buiten het feit dat dit gebouw buitengewoon indrukwekkend oogt en een capaciteit heeft van meer dan 1000 luisteraars, is er ook een emotionele reden om het concert daar te laten plaatsvinden. Theo organiseerde er immers in het verleden tientallen grote concerten, de basiliekconcerten.

Muzikanten
De deelnemende muzikanten behoren stuk voor stuk bij de top in hun discipline. 'Het groot koperensemble Theo Mertens' en 'het kamerkoperkwintet Theo Mertens' nemen uiteraard het leeuwendeel van het concert op zich. Beide koperensembles werden indertijd opgericht door Theo Mertens en bestaan nog steeds. Er spelen zelfs nog enkele originele leden mee. Uiteraard werden de ensembles aangevuld met de topmuzikanten uit de huidige generatie. Daarnaast komen nog verschillende solisten in originele settings en uit diverse disciplines ruim aan bod. De artistieke leiding is in handen van Carlo Mertens.

Een boeiend en gevarieerd programma
Theo Mertens herschreef enorm veel (bekende) muziek op maat van koperensembles maar componeerde ook eigen werk. Beide koperensembles zullen een selectie uit zijn repertoire vertolken. Ook andere componisten komen in dit veelzijdige en gevarieerde programma aan bod. Onder andere de sopraan Liesbeth Devos (De Munt, Bozar, Flagey) en accordeonist Gwen Cresens (Sexteto Tanguedia, Trio Dor, gastsolist Vlaams Radio Orkest) zullen de aria 'When I am Laid in Earth' uit de barokopera 'Dido and Aeneas' brengen. Dit stuk wordt algemeen als Purcell's meesterwerk beschouwd. Bert Joris (trompettist, componist en verkozen tot beste jazztrompetist in 1998) en Steve Willaert (componist van film- en tv-muziek, onder andere de soundtrack van 'Stille Waters', de film 'Vermist' en de serie 'Aspe') componeerden in opdracht voor dit concert enkele muziekwerken. Deze composities zullen in primeur worden opgevoerd. Dit concert wordt een unieke en eenmalige gebeurtenis en wordt opgenomen door de cultuurzender Klara.

Theo Mertens (1931- 2003) : Trompettist van het hart
Mertens kreeg zijn liefde voor de trompet mee van militairen die het café van zijn ouders in Boechout bezochten. Op zijn achtste kocht zijn vader hem een trompet, op zijn zeventiende speelde hij al bij de Antwerpse Filharmonie. Nog toen hij op het Brusselse conservatorium zat, begon hij op bals te spelen, wat in die tijd absoluut ongewoon was voor een klassiek geschoold muzikant. "Ik heb altijd van alles gedaan wat niet mocht", zei Mertens in augustus 2001 in De Standaard.
In 1955 won Theo Mertens - ex-aequo met de beroemde Franse Trompettist Maurice André - de internationale wedstrijd te Genève. Hij speelde toen reeds onder leiding van Flor Alpaerts en André Cluytens in het Antwerps Orkest, dat later de Philharmonie zou worden.
Zijn opvallend talent, hij was toen pas 17 jaar oud, voerde hem als solist naar Denemarken, Zweden, Parijs, Zürich, Keulen en München, en ook naar de radio in Brussel waar hij zowat alles wat Vlaamse toondichters voor trompet gecomponeerd hadden, als solist of met de radio-orkesten zou uitvoeren. Geen wonder dat Franz André hem uitnodigde de plaats van trompet-solo in het symfonie-orkest van het toenmalige N.I.R. in te nemen. Uit dezelfde tijd dateert ook zijn eerste grammofoonplaat.
In de jaren zeventig en tachtig was hij veruit de bekendste trompettist van de Benelux. Hij speelde onder meer met een koperensemble en had een eigen kwintet. Hij doceerde aan de conservatoria van Antwerpen en Rotterdam, maar had in zijn leven maar één echte vaste (halftijdse) job: twintig jaar bij de Muziekkapel van de Gidsen.
Ook op latere leeftijd bleef Mertens actief. "Ik heb alles gespeeld, zelfs de modernste muziek. Maar als ik muziek speel die ik niet helemaal begrijp, ben ik niet gelukkig. Met de modernste muziek was dat het geval: dat is te veel theorie, hé. Ik wist dat het niet kon blijven duren met de avant-garde."
Theo Mertens was twee keer te gast op de Night of the Proms: zo bleef hij ook op latere leeftijd bij het hedendaagse publiek bekend. En nog in het voorjaar van 2001 trok hij op met het jonge, Vlaamse mambo-orkest El Tattoo del Tigre, waarin ook zijn zoon Carlo speelde.
Over dat project zei hij in De Standaard: "Je moet feeling hebben. Met de noten te spelen bereik je niets. En muziek mag niet perfect zijn, anders lijkt ze op een computer."

Tijd en plaats van het gebeuren :

Theo : Huldeconcert aan Theo Mertens
Woensdag 5 maart 2008 om 20.30 u

Onze-Lieve-Vrouw-van-Lourdeskerk
Hovestraat
2650 Edegem

Meer info : www.edegem.be

14:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Maurizio Pollini, pianist met een missie in Bozar

Maurizio Pollini Pianist Maurizio Pollini heeft het altijd belangrijk gevonden de hedendaagse muziek te verdedigen. Zijn concerten en opnames getuigen daarvan. In Brussel stelt hij een programma voor dat helemaal aan de 20ste eeuw gewijd is, met zowel solowerken als stukken waarvoor hij een beroep doet op grote uitvoerders van eigentijdse muziek. Zo krijgen we een belangrijk werk van Luigi Nono te horen, een componist waartoe Pollini zich sinds lang aangetrokken voelt en met wie hij zijn politieke overtuigingen deelde.

De Italiaanse componist Luigi Nono (1924-1990) zocht in zijn composities naar een samengaan van politiek engagement en artistieke idealen. Muziek was voor Nono het middel in zijn strijd tegen het neofascisme. Tegelijkertijd zocht hij naar artistieke vernieuwing. Aanvankelijk paste hij de eerder mathematische werkwijze van het totaalserialsime toe, maar al snel wordt duidelijk dat bij hem de lyriek en de politieke boodschap prominent blijven. Nono wil geen abstracte, ideale wereld, hij wil een wereld van en door de mensen. Dat leidt hem naar het communisme, maar ook in dat systeem zal hij uiteindelijk ontgoocheld raken. Deze 'rode dagen' stimuleren hem tot onder andere: 'Il canto sospeso' (1956), gebaseerd op een verzamelwerk van brieven van ter dood veroordeelde Europese verzetsstrijders; 'Djamila Boupacha' (1962) , naar aanleiding van de onmenselijke folteringen van een vermeende jonge Algerijnse terroriste door de Franse politie, 'La fabbrica illuminata' (1964), dat een reflectie is op het fabrieksleven; 'A floresta á jovem e cheja de vida' (1966), voor het Vietnamese bevrijdingsfront en 'Y entonces comprendio' (1970) voor Che Guevara.

'A floresta á jovem e cheja de vida', geschreven voor drie spreekstemmen, klarinet, koperen platen en klanksporen, wordt door de componist een oratorium genoemd. Het bestaat uit revolutionaire teksten uit Afrika, Zuid‑Amerika, Cuba en Vietnam, die tegen indrukwekkende elektronische klanken en vervreemdingen een soort van collage vormen. Het oratorium is opgedragen aan de Noordvietnamese strijders, terwijl men stellig kan aannemen, dat Nono's pen eveneens door een hang naar het Cuba van Fidel Castro geleid zal zijn.

'...sofferte onde serene...' (1976) is een delicaat werkje voor piano en tape dat Nono schreef voor Maurizio Pollini. Het is het tweede en laatste stuk voor piano dat Nono zou schrijven (na 'Como una ola de fuerza y luz', 1972). De titel valt te vertalen als '...lijdende serene golven...'. Een titel die, zoals bij de meeste van Nono's titels, de geest van de luisteraar naar een bepaalde richting stuwt. Als het denken in een breuklijn toepasselijk zou bevonden worden ten opzichte van Nono's muziek, kan deze compositie gezien worden als de aanzet tot de breuk.
Luigi Nono liet Pollini een groot aantal flarden inspelen in de studio en verlustigde zich daarbij op de fluwelen toets vermengd met de nodige ruwheid die zo eigen is aan Pollini. De elektronica neemt die toets als het ware gevangen, om daarna de golven binnen te leiden in een gouden kooi. De klank wordt dan met zichzelf geconfronteerd, maakt kleine draaikolken in het oor van de luisteraar. De pianist omgordt details met nog meer details, laat het labyrint voortdurend uitdijen. Het muzikale materiaal reflecteert zichzelf.
Maar deze uiterlijk veel zachtere muziek is net zo schrijnend als de 'rode werken' van Nono. Horen we echt het lijden van de golven, of de in de verte luidende kerkklokken en voorbijglijdende boten van Venetië waar Nono zich naar eigen zeggen op baseerde? De piano golft zichzelf doorheen de tape die net hetzelfde doet.

Programma :
  • Arnold Schönberg, 3 Klavierstücke, op. 11 - 6 kleine Klavierstücke, op. 19
  • Alban Berg, 4 Stukken voor klarinet en piano, op. 5
  • Luigi Nono, ... Sofferte onde serene... - Djamila Boupacha - A floresta è jovem e cheja de vida
Tijd en plaats van het gebeuren :

Maurizio Pollini, Barbara Hannigan, Alain Damiens, Terence Roe, Margot Nies, Sara Ercoli & Schlagquartett Köln : Schönberg, Berg, Nono
Maandag 3 maart 2008 om 20.00 u

Bozar - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info: www.bozar.be

Bron : Mongrafie Jelle Dierickx voor deSingel, oktober 2003

Video :
Markus Hinterhäuser, Luigi Nono '... sofferte onde serene ...' op YouTube, 8/05/2007
Luigi Nono su Pollini e ...sofferte onde serene... op myspace.com, 10/12/2007
Maurizio Pollini op YouTube

Review :
Luigi Nono : Fragments of Venice, op www.musicweb.uk.net, 2007
Luigi Nono, Voices of Protest op www.moderecords.com

Extra :
Pianist Maurizio Polloni eert Luigi Nono, een van de grootste componisten van de twintigste eeuw, Rudy Tambuyser in De morgen, 3/03/2008 (pdf)
'Ik wil alles spelen, als ik er maar niet moe van word', Maurizio Pollini, een pianist met en missie, Elise Simoens in De Standaard, 27/02/2008
Maurizio Pollini op www.klassikakzente.de
Luigi Nono over ...sofferte onde serene... op www.arsmusica.be
Luigi Nono, biografie op www.arsmusica.be
Luigi Nono op d-sites.net
Luigi Nono : Componeren met gebalde vuisten. De revolutie-muziek van Luigi Nono, Paul Luttikhuis op www.arsmusica.be
Luigi Nono : Antifascist, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Luigi Nono: een hedendaags Italiaans componist, Harry Mayer op www.mayertjes.nl, 19/12/2006
Luigi Nono: on what would have been the composer's 80th birthday, John Warnaby reflects on his life and music, John Warnaby op www.musicweb-international.com, 2004

Elders op Oorgetuige :
Politiek engagement en artistieke vernieuwing : de weg van Luigi Nono, 23/02/2008
Percussieconcert met verrassende instrumenten en spectaculaire klanken, 20/11/2006
Nono-Project : Champ d'Action en Josse De Pauw, 20/06/2006

09:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

29/02/2008

Gratis naar 100% Messiaen

100% Messiaen Van 7 tot 9 maart 2008 is de Sint-Michiels en Sint-Goedelekathedraal het decor voor het festival 100% Messiaen. Gedurende drie dagen kun je er genieten van het integraal orgeloeuvre van een van de belangrijkste componisten  van de 20ste eeuw, meteen ook een Belgische primeur. Tijdens acht concerten van een uur, die samen het integraal orgeloeuvre van Olivier Messiaen vormen, kan je luisteren naar de grootste vertolkers van deze componist: Michel Bouvard, Xavier Deprez, Bernard Foccroulle, Momoyo Kokubu, Olivier Latry, Jean-Philippe Merckaert en Benoît Mernier.

Op zaterdag 8 maart staan er maar liefst 3 concerten op het programma : de jonge en talentvolle Belgische organist Jean-Philippe Merckaert brengt het eerste deel van het 'Livre du Saint Sacrement' (19.00 u) , deel 2 krijg je nog diezelfde avond (20.30 u) te horen met Xavier Deprez aan het orgel en Jean-Philippe Merckaert sluit deze monumentale avond af met 'Méditations sur le Mystère de la Sainte Trinité' (23.00 u).

Ter gelegenheid van dit unieke evenement geeft Oorgetuige voor elk van deze 3 concerten maar liefst 2 gratis duotickets weg. Wil jij erbij zijn, stuur dan als de vliegende bliksem een mailtje naar mariecaroline.lefin@pianorama.be. Meedoen kan tot uiterlijk donderdag 6 maart 2008 om 24.00 u. De gelukkige winnaars worden in de loop van vrijdag verwittigd per e-mail.

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.100p100messiaen.be

Uiteraard mag je ook hier de komende dagen heel wat meer info verwachten

22:58 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook