21/04/2015

Gloednieuwe kameropera van Joris Blanckaert in NONA

Romy Schneider Eind april gaat in Kunstencentrum NONA in Mechelen Elle est moi und töte mich in een regie van Ruud Gielens in première. De kameropera toont ons wat de laatste seconden van het leven van Romy Schneider hadden kunnen zijn, net voor ze in Parijs stierf op 29 mei 1981. SPECTRA uit Gent brengt de muziek van Joris Blanckaert. Het libretto is van Tom Hannes. Elle est moi und töte mich is een productie van NONA en SPECTRA.

Wie is Romy Schneider?
Als één grote flashback wordt de mythe achter de vrouw die worstelt met haar zelfbeeld ontrafelt. Aan de hand van persoonlijke herinneringen en flarden uit haar films en interviews wordt een lyrische reconstructie gemaakt van het woelige leven van de Frans-Duitse actrice.

Het bereikbare onbereikbaar
Haar leven is een aaneenschakeling van conflicten, met de pers, met haar ouders, met haar ex-minnaars, met het publiek dat haar leert kennen via de Sissi-films, maar bovenal ook met zichzelf. Ze wil voldoen aan de verwachtingen van het publiek en de media, ze wil een gelukkig leven en een succesvolle carrière, ze wordt verscheurd door haar dubbele identiteit en door de keuze tussen een losbandige relatie en een autoritaire. De voortdurende innerlijke strijd en de tragische rampspoed die haar op de hielen zit, maken dat zelfs het meest eenvoudige voor haar uiteindelijk onbereikbaar blijkt.

De opera is een beklijvende spiegel van de inwendige conflicten en onvoltooide zoektocht van de artieste. Hij zweeft zoekend tussen gespleten tragiek en liefdevolle overgave. Oorspronkelijk geschreven in opdracht van de International Opera Academy uit Gent, is hij herwerkt in functie van de regie van Ruud Gielens. Joris Blanckaert schreef de muziek, Tom Hannes het libretto. SPECTRA zorgt voor de uitvoering. De muziek zweeft tussen het nostalgische van het Franse chanson en de speelse lichtheid van Wenen.

Praktische info :

Spectra Ensemble : Joris Blanckaert, Elle est moi und töte mich
Do 23 en vrij 24 april om 20.30 u - zo 26 april 2015 om 15.00 u
Kunstencentrum NONA - Mechelen


Meer info : www.nona.be, www.mechelenhoortstemmen.be en www.spectraensemble.com

Elders op Oorgetuige :
Elle est moi und töte mich : droom-opera geïnspireerd op het leven van de Oostenrijkse actrice Romy Schneider, 31/05/2013

19:49 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Bad Trip : Nadar speelt muziek waarin wonderlijke kanten van de geest centraal staat

Bad Trip Op donderdag 23 april speelt NADAR (ensemble voor hedendaagse muziek) een 'Bad Trip' concert in het Museumtheater in Sint-Niklaas. De geheimen van de geest fascineren al eeuwen wetenschap en kunst. Sinds Plato buigen filosofen zich over de raadselachtige relatie tussen ziel en lichaam. Vandaag vragen we ons af hoe we comapatiënten kunnen behandelen, of liefde echt chemie is en hoe we naar andere planeten kunnen reizen. En wat te verwachten van artificiële intelligentie? Nadar speelt vier werken waarin wonderlijke kanten van de geest centraal staan, van het waakvlammetje van de slaap tot psychedelische visioenen.

Nadar is een ensemble voor hedendaagse muziek dat focust op het werk van de jongste generatie componisten die in hun werk gebruik maken van elektronische en audiovisuele toepassingen. 
Het ensemble is te gast op de belangrijkste internationale festivals voor hedendaagse muziek en is verankerd in Sint-Niklaas.

Fausto Romitelli, Professor Bad Trip
Fausto Romitelli was één van de meest veelbelovende componisten van de jonge Italiaanse generatie, die te vroeg overleed in 2004. Hij studeerde bij Franco Donatoni aan de Accademia Chigiana in Siena en aan de Scuola Civica in Milaan. Verder waren zijn eerste grote voorbeelden György Ligeti, Giacinto Scelsi, voorts ook Stockhousen, Boulez en Grisey. Zijn werk uit de jaren 1980 getuigt reeds van het belang van de klank als 'te smeden materiaal', naar zijn uitdrukking: Ganimede (1986) voor alt, Kû (1989) voor 14 musici. In de jaren 1990 zet hij zijn zoektocht verder in Parijs, aan het Iram en met de musici van Itinéraire, Murail, Grisey, Lévinas, Dufourt. Hij volgt de compositiecursus aan het Ircam en werkte van 1993 tot 1995 met de groep Représentations musicales als 'compositeur de recherche'. Zijn ervaring met klanksynthese en spectrale analyse voeden composities vanaf deze periode: Sabbia del Tempo (1991) voor zes uitvoerders, Natura morte con fi amme (1991) voor kwartet en elektronica. Als niet-formalistisch componist had Romitelli geen angst voor het hybride of om de grens tussen kunst- en populaire muziek op te breken. Vervorming, verzadiging, inspiratie uit de psychedelische rock, 'vuile' harmonieën maken deel uit van zijn muzikaal universum: Acid Dreams & Spanish Queens (1994) voor versterkt ensemble, EnTrance (1995), Cupio Dissolvi (1996). De cyclus Professor Bad Trip I, II en III (1998-2000) associeert vervormde instrumentale kleuren, elektrische klanken en instrumenten als de mirliton en de harmonica, inspireert zich op werk van Henri Michaux geschreven onder invloed van drugs en schept een hallucinerende atmosfeer. An Index of Metals (2003), een video-opera voor sopraan en ensemble, met een video van Paolo Pachini, vormt Romitelli's testament, synthese en hoogtepunt van zijn muzikale taal.

Professor Bad Trip : Lessons I, II & III
Jean-Luc Plouvier : "'Sinds mijn geboorte baad ik in digitale beelden, synthetische geluiden en artefacten. Het artifi ciële, het vervormde, het gefi lterde, dit alles maakt de Natuur van de mens vandaag uit', schrijft Fausto Romitelli (1963-2004). Op zijn 28ste vestigt hij zich in Parijs om er muziekinformatica aan het IRCAM te studeren, en spectrale technieken bij Gérard Grisey en Tristan Murail: de uitwerking van klankcomplexen waar harmonie en timbre in elkaar overvloeien, akoestische simulaties van elektronische klanken, surreële modelleringen van akoestische fenomenen door de schriftuur, onder de vorm van vervormingen, compressies, verwijdingen van de klankmaterie. Romitelli ziet snel de mogelijke verbanden van deze klankwerkplaats met de alternatieve en psychedelische rock. Een muziek waarvan de energie, de onzuiverheid en het ongeduldige en anarchistische gebruik van de elektronische middelen meer dan één componist bezweren: volop in en tegen de tijd bezit zijn muziek een gewelddadig gehalte dat schijnbaar niet te verzoenen is met het kunstige componeren van muziek. Wat maken we daarvan? Door te citeren of te parodiëren blijf je op de vlakte. Je zou haar kunnen proberen negeren, door te doen alsof ze helemaal thuishoort in de marktstrategieën, maar toch weten dat je fout zit. Gewapend met de spectrale noties "onharmonische klanken, "frequentiefi lters en "spectrumvervormingen begint Romitelli zijn onderhandelingen. Voor hem telt enkel om zich koudweg in het delirium te storten zonder zijn métier te verloochenen. Zonder terug te vallen op improvisatie of vereenvoudiging ontwikkelt hij in zijn werken heel precies een instrumentale stijl die alle mogelijkheden van de onzuivere klank incorporeert, de grillige frasen van de gitaarhelden en alle harmonische mutaties van helderheid tot absolute verwringing.

In de cyclus Bad Trip is zijn 'obsessionele, repetitieve en visionaire' (Romitelli's termen) poëtica voldragen aanwezig. Het is Romitelli's manifest, onder het gesternte van Henri Michaux. Geïnspireerd door diens beschrijving van de effecten van mescaline, beweegt de muziek van Bad Trip door stroom en tegenstroom, steeds dichtere en minder stabiele golven: van harmonische zuiverheid gaandeweg tot rommel en wanorde. De processen die in Bad Trip aan het werk zijn wortelen in korte en naïeve proposities, "complexe en gladde melodische brokstukken, verleidelijke en fragiele harmonieën, korte versieringen heftig als een zucht.

Zonder de tijd te hebben om zich te ontplooien is dit materiaal van het begin af onderhevig aan schokken. Het herhaalt zich, maar gemuteerd, bevangen door een virus: het wordt een monster. Het geheel wordt hysterisch, maniëristisch en ontwikkelt expressieve uitzaaiingen. De harmonie wordt zwaarder en geraakt overladen, de klank verzadigt, de glissandi worden sterker en doorkruisen het hele klankspectrum, de muzikale tijd trekt zich samen. De muziek van Bad Trip ontwikkelt niet, ze verzwaart.

Het artificiële, het vervormde, het gefi lterde: over deze Natuur handelen de lessen van Professor Bad Trip, even vreemd aan melancholie als aan technologisch optimisme. De pioniers van de elektro-akoestische muziek spraken gemakkelijk over "de oneindige mogelijkheden en "ongehoorde bronnen voor het "componeren van klank. In het land van Bad Trip is dit niet meer aan de orde, al is het in de vorm van rouw. Zoals Eric Denut het precies formuleerde, werkt de parameter klankkleur bij Romitelli niet langer als oneindige bron, maar als vervormend element. 5 Terwijl het zoeken naar een vorm gebruik maakt van herhaling, parafrase en versterking, gaat het element klankkleur aan de beloftes voorbij en gaat het tegen de verwachtingen in door onwaarschijnlijke mutaties te genereren, "een abominabele en ontembare figuur. Als motto op de partituur plaatste Romitelli deze paragraaf uit Henri Michaux' Connaissance par les gouffres: "Er gebeurt een grote herverdeling van de gevoeligheden, wat alles bizar maakt, een voortdurende complexe herverdeling van de gevoeligheid. U voelt minder hier, en meer daar. Waar zijn 'hier' en 'daar'? In de tientallen 'hier' en, in de tientallen 'daar' en, die u niet kent, die u niet herkent.

Programma:

  • Fausto Romitelli, Professor Bad Trip III (2000)
  • Alexander Schubert,  Point Ones (2012) 
  • Helmut Oehring, Locked in (2003)
  • Stefan Van Eycken, Hibernaculum (2013)

Praktische info :

Nadar Ensemble : Bad trip
Donderdag 23 april 2014 om 20.00 u
Museumtheater Sint-Niklaas


Meer info : www.ccsint-niklaas.be en www.nadarensemble.be

19:03 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

20/04/2015

Reinier van Houdt in PostX: Fields Have Ears

Reinier van Houdt PostXPerformance is een platform voor jonge ideeën en projecten in een experimentele fase. Kunstenaars worden uitgenodigd om performances/vertoningen/ lezingen/concerten uit te proberen voor een onbevangen publiek. Donderdag hoor je de Nederlandse avant-gardepianist Reinier Van Houdt aan het werk. In het voorprogramma het Vinim-atelier (Academie De Kunstbrug, Gentbrugge) met 'Interne Keuken', een stuk voor video, sampler, piano 4-handig en cello.

Reinier Van Houdt smeedde zich -dwars door genres, stijlen en scholen heen- een bijzonder repertoire bijeen dat steeds tot stand kwam vanuit een strikt persoonlijke zoektocht. Van Houdt is vooral gefascineerd door wat niet in een partituur te vangen is: klankkleur, timing en al wat de vrijheid van de uitvoerder onmisbaar maakt. In dit ijzersterke programma brengt hij werk van Luc Ferrari, Michael Pisaro en Alvin Curran.

Reinier Van Houdt houdt van persoonlijke samenwerkingen met componisten, van speurwerk in archieven, van het 'ensceneren' van concertprogramma's en ook de klassiekers uit het pianorepertoire ontsnappen niet aan zijn onconventionele blik. En hij werkt dit niet alleen uit op zijn vertrouwde piano: al even vaak moeten samplers, Indisch harmonium of analoge synthesizers eraan geloven. Met al dat fraais was hij was te zien op podia als de Knitting Factory (New York), Queen Elizabeth Hall (Londen), DOM (Moskou), Setagaya Gallery (Tokyo), Paradiso (Amsterdam), Apollohuis (Eindhoven), de New Library in Alexandrië (Egypte), Mills College (Oakland), Music Gallery (Toronto), HAU (Berlijn) en last but not least een paar keer bij Logos in Gent.

Luc Ferrari's 36 Enfilades was oorspronkelijk begonnen als een muziekteatervoorstelling voor pianist en bandrecorders. Later is Ferrari's opvatting van theater bijna helemaal verschoven naar dat wat zich in de muziek zelf afspeelt. Luc Ferrari : "They start and they are already finished. Sometimes they do not even start, do not have a beginning. Then, is it a Suite? Maybe it's a theatre? Is this the old dream of never finishing or of always starting all over again? And then, the ideas which pass so quickly, and then the desire to take up again the ideas already given and then the pleasure of transforming them as themes which give a rhythm to the travel. Then, finally, these small pieces make a large one".

Luc Ferrari is een van de zeldzame componisten die erin slaagt vrij abstrakte elektronische muziek alsnog een natuurlijk cachet te verlenen. Niet het ambacht om klanken tot over de grens van herkenbaarheid te processen is voor hem van belang, wél hun audtieve impact, hun verhaal. Vaak ligt een onuitgesproken 'drama' onder het muzikaal discours. Het is een soort musique concrète die in de eerste plaats toch in al zijn facetten blijft spreken tot de toehoorder.

Praktische info :

PXP#6 - Reinier van Houdt : Fields Have Ears
Donderdag 23 april 2015 om 20.30 u
PostX - Merelbeke Flora

Van Goethemstraat 33
9820 Merelbeke

Meer info : www.post-x.be en www.reiniervanhoudt.nl

22:00 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

MONU : multimediaal oorlogsrequiem van Benjamien Lycke in Brugge

Benjamien Lycke Op 22 april 2015 is het precies 100 jaar geleden dat in Ieper de eerste gasaanval plaatsvond. Vijf jonge kunstenaars herdenken dit trieste gebeuren, geboekstaafd als het begin van de chemische oorlogsvoering, een eeuw later met een positieve en humane boodschap. MONU is een multimediaal oorlogsrequiem dat de 'Groote Oorlog' vanuit verschillende perspectieven belicht, en daarbij nadenkt over nationalisme en industrialisatie, en over de vraag of creativiteit en vitaliteit noodzakelijkwijze gelinkt zijn aan oorlogszuchtige gevoelens. Benjamien Lycke (foto) componeerde dit requiem voor groot koor, ensemble, orgel en solisten, op een tekst van Mien Bogaert. Op scène vertellen zeven dansers, dialogerend met muziek, videoprojecties en enkele objecten, het verhaal van een individu dat leeft aan het begin van de 20ste eeuw. Opgaand in oorlogsretoriek, strevend naar heldendom, moet de liefde wijken. Het besef dat geen enkele oorlog dit waard is, komt veel te laat …

Benjamien Lycke (2 september 1989) studeert sinds 2008 compositie bij Lucien Posman aan het Koninklijk Conservatorium Gent. Hij studeert/studeerde ook piano, orgel, zang en harmonie aan het Stedelijk Conservatorium Brugge. Tijdens zijn humaniora op de Middelbare Brugse Steinerschool initieerde David Anne hem in de compositie. Op 18-jarige leeftijd presenteerde Lycke een volledige musical, Le Piédestal, met een vijftigtal uitvoerders van de Steinerschool en het Stedelijk Conservatorium Brugge. Zijn eerste symfonische werken werden in 2010 uitgevoerd o.l.v. dirigenten Dirk Brossé en Geert Soenen. In datzelfde jaar werd in de Sint-Salvatorskathedraal te Brugge het liturgisch gemengd koorwerk 'Salve Regina' gecreëerd. In opdracht van de Academie de 'Kunstbrug' Gent schreef hij de kindercantate 'Wolkenteller' die in maart 2011 in première ging in het Capitole te Gent onder leiding van Wim Belaen. Vier maand later dirigeerde Benjamien zelf in het Capitole zijn tweede musical, 'Toptalent', een satire op de vele talentenwedstrijden zoals bijvoorbeeld 'Idool'. Benjamien kreeg daarvoor drie maanden eerder de opdracht van 'Musical van Vlaanderen'. Een jaar later dirigeerde Lycke opnieuw een musicalcreatie van zijn hand in het Capitole, 'Terminus', een drama dat zich afspeelt in een Gentse tram net na de eerste wereldoorlog. In april 2013 werd de in opdracht van de Middelbare Steinerschool Vlaanderen geschreven cantate, 'Ex Nihilo' voor koor, koperkwintet, piano en pauken gecreëerd te Brugge en Antwerpen met 150-koppig koor. Als afstudeerproject in het Koninklijk Conservatorium Gent koos Lycke voor een nieuwe operaproductie voor mezzosopraan, tenor en orkest met als titel 'Acubens'. Diverse jonge cineasten en musici doen regelmatig een beroep op hem om muziek voor hen te componeren, o.a. voor examens, kortfilms en andere gelegenheden. Benjamien Lycke studeert momenteel bij Joseph Horovitz aan The Royal College of Music in Londen.

Praktische info :

Benjamien Lycke : MONU
Woensdag 22 april 2015 om 20.00 u
Concertgebouw - Brugge


Meer info : www.concertgebouw.be en www.benjamien.be

Bekijk alvast dit fragment uit MONU

21:41 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Jazztrio Bestiaal meets Tiptoe Company en GAME

Bestiaal Dat progressieve jazz en hedendaags klassiek heel wat gemeen hebben is genoegzaam bekend. Improvisatie, complexe ritmiek maar vooral een ongebreideld zoeken naar nieuwe klanken zijn daarbij de belangrijkste gemene delers. Toch blijven het vaak gescheiden werelden met een eigen publiek en dito uitvoerders. Hoog tijd voor een ontmoeting dus. Het jazztrio Bestiaal rond componist en drummer Sebastiaan Vekeman staat voor avontuur, soms lyrisch, nooit gezapig en altijd genadeloos. Uitdagers van dienst zijn de manschappen van Tiptoe Company en GAME, een ensemble dat er voor zorgt dat we 'klassiek' hier met dikke aanhalingstekens moeten schrijven. Repertoire wordt gekaapt, composities uitgewisseld en improvisaties gedeeld. Ziedaar de ingrediënten van een licht ontvlambare cocktail.

Programma :

  • Eigen werk van Bestiaal
  • S. Vekeman, Well even more the (gezamenlijke improvisatie)
  • M. Shlomowitz, Free Square Jazz
  • M. Balter, New Cochlea
  • P. Dusapin, In (uit: In & out)

Praktische info :

Bestiaal vs. GAME/Tiptoe Company
Woensdag 22 april 2015 om 20.00 u
Miryzaal - Gent


Meer info : www.miryconcertzaal.be en www.tiptoecompany.com

20:02 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

The Loom of Mind : IJslandse elektronicamuzikant Mugison slaat de handen in elkaar met barokensemble B.O.X.

Mugison 'The Loom of Mind' - 'Het Weefgetouw van de Geest' - bundelt nieuwe songs van Mugison, in breekbare en weidse arrangementen van Pétur Ben, vertolkt door de virtuoze muzikanten van B.O.X.. Zonder patroon of rode draad worden rock 'n roll, blues, folk, triphop en elektronica tot een grillig, barok klanktapijt geweven. Daarbij is een bijzondere rol weggelegd voor de 'Loomion': een gigantische scenische installatie die tegelijk een collectief bespeelbaar muziekinstrument is. De Loomion werd speciaal voor de gelegenheid ontworpen en gebouwd door Jeroen en Pieter Theuns.

De IJslandse elektronicamuzikant Mugison trekt geregeld zijn laptop uit de stekker om hem in te ruilen tegen muzikanten van vlees en bloed. De laatste jaren speelt ook zijn hoogsteigen creatie, de 'Mirstrument', een hoofdrol. Voor Mugison is muziek een grote, vrolijke en soms zelfs lichtjes schizofrene speeltuin met betoverende en onvoorspelbare nummers. Zijn muziek is ondertussen zo gevarieerd dat hij probleemloos het voorprogramma mocht verzorgen van zowel de alternatieve rockers Queens of the Stone Age als van elektronicawizard Matthew Herbert of diens folky landgenote Emiliana Torrini.

Pétur Ben, eveneens IJslander, toerde de wereld rond als rockmuzikant, zowel met zijn eigen muziek als met Mugisons band. Hij is singer-songwriter, componist van film- en theatermuziek, producer en arrangeur. Met zijn debuutalbum 'Wine For My Weakness' won hij de Icelandic Music Award in 2007. Zijn score voor de film 'Metalhead' van Ragnar Bragason won verschillende internationale prijzen, waaronder de Edda Academy Award en de Harpa Nordic Music Award.

B.O.X. (baroque orchestration x) mikt in de eerste plaats op samenwerkingen met rockartiesten. Daarbij geldt slechts één dogma: 100% nieuwe creaties, met gebruik van eeuwenoude instrumenten. Oprichter en luitist Pieter Theuns omringt zich steeds met een variabele groep muzikanten uit binnen- en buitenland, die hun sporen verdienden in de wereld van de oude muziek en daarbuiten. Eerder maakten zij reeds eerder bijzonder originele producties als 'Sága' (met Dez Mona) en 'You Us We All' (met Shara Worden).

Praktische info :

Mugison & BOX : The Loom of Mind
Woensdag 22 april 2015 om 20.00 u
deSingel - Antwerpen


Meer info : www.desingel.be en www.boxcollective.be
----------------------------
Dinsdag 5 mei 2015 om 20.15 u
Stadsschouwburg Mechelen


Meer info : www.mechelenhoortstemmen.be, www.cultuurcentrummechelen.be en www.boxcollective.be

19:40 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Logos delft in het rijke repertoire voor mechanische muziekinstrumenten

Mekaniekjes Onophoudelijk deuntjes spelen, zonder af te hangen van kunde of uithouding van uitvoerders, klonk al eeuwen geleden als muziek in de oren. Pianola's en draaiorgels aangedreven door ponsbanden of speeldozen waarbij metalen tongen aangeslagen werden door pinnetjes zijn slechts enkele voorbeelden. Mechanische instrumenten werden door de komst van de grammofoonplaat en de reproduktie van geluid grotendeels naar het verdomhoekje verbannen. Logos delft in het rijke repertoire dat voor deze mechanische muziekinstrumenten werd gecreëerd en vertolkt deze composities voor het mechanisch robotorkest.
Mekanieken zijn ook doorgedrongen in het componeren zelf. Wat anders zou algoritmische compositie kunnen zijn? Uiteraard komen ook de vruchten daarvan aan de orde, een dubbelmekaniek dus.

Dansers, performers en muzikanten: Dominica Eyckmans, Emilie De Vlam, Xavier Verhelst en Kristof Lauwers, o.l.v. Godfried-Willem Raes.

Ter gelegenheid van dit concert geeft Oorgetuige 2 gratis tickets of 1 duoticket weg. Wil jij erbij zijn, stuur dan als de vliegende bliksem een mailtje naar christel@vastenavont.com. De gelukkige winnaars worden verwittigd per e-mail en de tickets zullen klaarliggen aan de avondkassa.

Praktische info :

Logos Robot Orkest : Mekaniekjes
Woensdag 22 april 2015 om 20.00 u
Logos Tetraëder - Gent

Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

19:15 Gepost in Concert, Dans, Muziek | Permalink |  Facebook

Violist Augustin Hadelich toont muzikale veelzijdigheid in de Handelsbeurs

Alfred Schnittke Augustin Hadelich is een violist die je mond doet openvallen binnen de eerste halve minuut van een concert. Met een divers programma van Beethoven tot Stravinski toont hij zijn muzikale veelzijdigheid en technische grenzeloosheid, zowel solo als in duo met pianist Charles Owen.

Dat de virtuoze Duitser nu hoge toppen kan scheren, mag een wonder heten. Op zijn vijftiende raakte Hadelich ernstig gewond bij een brand. Dokters zagen de muzikale toekomst van het natuurtalent somber in. Maar enkele jaren later toerde Hadelich de wereld rond. Zijn programma verraadt zin voor avontuur: van een strenge Beethoven tot een polkadansende Stravinski. De eerste sonate van Alfred Schnittke (foto) uit 1963 laat horen dat serialisme ook kan swingen, met strakke ritmes en scherpe contrasten tussen torment en sarcasme. Op vraag van de Handelsbeurs speelt hij de derde solo sonate van de Belgische componist-violist Eugène Ysaÿe. Een zeldzame verstrengeling van virtuositeit en verzengende expressie.

Als componist in de Sovjet-Unie een statement maken, was een risicovolle aangelegenheid. De muzieksector werd via de componistenbond stevig in de tang gehouden: wie zich volgens de instanties niet aan de vage criteria van het sociaal realisme hield, werd van een elitaire bourgeoishouding beschuldigd en op het matje geroepen. Na Stalins dood trad er onder Chroesjtsjov een culturele dooi in. Zo werd in 1962 Luigi Nono de eerste Westerse avant-garde componist die de Sovjet-Unie bezocht. Voor Schnittke, toen een jonge student aan het conservatorium in Moskou die enkel in de goedgekeurde nationale stijl componeerde, was het bezoek een openbaring. Via binnengesmokkelde partituren van o.a. Pousseur, Ligeti en Stockhausen ging hij uitgebreid op verkenning in de avant-garde muziek en de mogelijkheden van de seriële compositietechnieken.

Zijn Eerste vioolsonate was daar een direct gevolg van, maar het modernisme bleek niet zo een grote bevrijding als verwacht. Hoewel de sonate van een vaste reeks van twaalf tonen vertrekt en dus dodecafone muziek is, resulteert de volgorde van de tonen in min of meer welluidende samenklanken. De dwang van de Sovjetstijl was nog steeds aanwezig. Bovendien bleef de impact van de muziek van Sjostakovitsj groot. Schnittke was enorm onder de indruk van diens Eerste Vioolconcerto, met zijn grote dramatische contrasten en het gevoel van conflict tussen viool en orkest. De genadeloze intensiteit en burlesque delen van zijn eigen sonate verraden die bewondering. Maar bovenal zag Schnittke al snel de beperkingen in van deze avant-garde technieken: "Mijn muzikale ontwikkeling verliep zoals die van mijn collega's: van een pianoconcerto-achtige romantiek, over neoklassiek academisme en pogingen tot een eclectische synthese om uit te komen bij het onvermijdelijke bewijs van mannelijkheid via zelfontkenning in het serialisme. Toen ik aan dat eindstation kwam, besloot ik uit de al overvolle trein te stappen. Sindsdien heb ik geprobeerd te voet verder te gaan."

Van dan af raapte Schnittke al wandelend allerlei brokjes historisch materiaal op en confronteerde ze met het heden. Deze polystylistiek, waarvoor hij zo berucht werd, vond zijn eerste culminatiepunt in zijn Eerste Symfonie (1974): fragmenten uit klassiekers van o.a. Beethoven en Chopin worden niet minder dan aangevallen door de moderne chaos met jazz combo's, choreografieën voor de muzikanten en elementen overgelaten aan het toeval.

Programma :

  • L. van Beethoven, Vioolsonate nr. 8 in G, opus 30
  • A. Schnittke, Vioolsonate nr. 1 (1963)
  • E. Ysaÿe, Vioolsonate nr. 3 in d, opus 27, 'Georges Enescu' (1923)
  • I. Stravinski, Divertimento voor viool en piano (1932)
  • P. de Sarasate, 'Carmen Fantasie' voor viool en piano, opus 25

Praktische info :

Augustin Hadelich & Charles Owen : Beethoven, Schnittke, Ysaÿe, Stravinski, De Sarasate
Dinsdag 21 april 2015 om 20.15 u
Handelsbeurs - Gent


Meer info : www.handelsbeurs.be

Bron : Steven Van Renterghem voor het programmaboekje van De Handelsbeurs, april 2015

Extra :
Alfred Schnittke : www.schnittke.de, www.schirmer.com, www.boosey.com en youtube
Alfred Schnittke (1934 - 1998): Meer dan een polystilistisch kameleon, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl

18:39 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

Bijloke-Manufactuur met Thomas Smetryns Ensemble en Romina Lischka & Bastian Stein

Thomas Smetryns De Bijloke-manufactuur is een muzikaal laboratorium waarin bevlogen jonge muzikanten de kans krijgen om een (wild/ongewoon/spannend/...) idee uit te testen. Ze kunnen er naar hartenlust experimenteren, de grenzen van hun muzikale universum aftasten, nieuwe vormen verkennen en links leggen tussen hun eigen uitdrukkingsvorm en andere artistieke disciplines. De resultaten van hun zoektocht krijgen we te zien tijdens een toonmoment. Potten en pinten worden voorzien waartussen de dialoog tussen kijkens en makers kan starten.

Thomas Smetryns Ensemble - 20.00 u
Thomas Smetryns (foto) presenteert op 21 april zijn nieuw ensemble. Benjamin Glorieux speelt cello, Benjamin Dousselaere neemt de elektronica en de platendraaiers voor zijn rekening, de Britse componist Christian Mason brengt zijn theremin mee en Thomas zelf zal zijn uitgebreide collectie stemvorken bespelen. Speciaal voor deze bezetting zal hij een suite uitwerken waarbij erg melodische composities worden afgewisseld met stukken waarbij klankonderzoek en een louter fysische benadering van klank centraal staat.

Romina Lischka & Bastian Stein : A Poem without Rules - 21.00 u
In A Poem without Rules treffen twee verschillende klankwerelden elkaar, aan elkaar verwant door het gebruik van vrije vormen, hoewel ze elk hun eigen taal spreken.

In de zestiende en zeventiende eeuw beleefde het Italiaanse madrigaal zijn hoogbloei, net als de kunst van het improviseren en versieren van melodieën. Ook in de jazz vinden we improvisatie en instant composing. In de composities van Bastian Stein én in de madrigalen en instrumentale muziek van Palestrina, Willaert, de Rore, Ferrabosco en Rognoni worden beide werelden doorkruist.

Praktische info :

Bijloke-Manufactuur 5: Thomas Smetryns Ensemble / Romina Lischka & Bastian Stein
Dinsdag 21 april 2015 om 20.00 u
Muziekcentrum De Bijloke - Gent


Meer info : www.debijloke.be

17:01 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

19/04/2015

Tiende editie Festival Courants d'Air in Brussel

Festival Courants d'Air Courants d'Air, het festival van de podiumkunsten van het Conservatoire royal de Bruxelles, viert van 22 tot 26 april 2015 zijn tiende editie. Het festival beoogt meer dan ooit een vernieuwende curiositeit, door het bevorderen van ontmoetingen tussen jonge internationale kunstenaars die uit de hele wereld in België komen studeren.

Voor deze 10de editie zullen 65 projecten theater, circus en muziek steeds nieuwe vormen aannemen met klassieke en hedendaagse registers. Zowel voor het jonge publiek als met oosterse, traditionele en lyrische accenten. Er zullen meer dan 300 muzikanten en 250 toneelspelers en circusartiesten blijk geven van het vermogen van de artistieke kweekvijver. Al deze voorstellingen zullen gratis toegankelijk zijn en zullen plaatsvinden in exclusieve locaties, zoals het Conservatorium in de Eikstraat, in de Sint-Gorikshallen, in het Music Village, in het Stadhuis op de Grote Markt, in het Brussels Parlement en in de Université Libre de Bruxelles (Campus Solbosch).

Het muziekprogramma reist door de tijd en de continenten heen, met oude, heilige, klassieke, hedendaagse, oosterse, Japanse, Amerikaanse en Armeense muziek, opera en jazz. Een aantal projecten zijn multidisciplinair en brengen beeld, woord, dans en muziek met elkaar in verbinding. Zoals onder meer Pour toi Arménie, het eerbetoon van François Mardirossian aan de Armeense genocide of het zeer opvallende muziekproject Paysage japonais, door Sachiko Kinebuchi en een collectief van Japanse studenten. Een ander hoogtepunt is het project van Arnaud Giroud, die een Europees Mendelssohn-festival op touw wil zetten en als voorproefje drie concerten voorstelt.

Dit jaar staan ook de collectieve theatercreaties centraal tijdens dit festival van de podiumkunsten en ook het jonge publiek zal niet op zijn honger blijven zitten met het muzikaal verhaal van Lilou et la musique enchantée, van Cassandre Ramos; Pierre et le loup van Prokofiev; Des fleurs pour le petit Poucet van Barnabé Henri, naar Charles Perrault; en de drie circusprojecten Fantômes personnels van Sarah Devaux, Fil en trace van het collectief Yaga d’Oya en Métamorphose van Hugo Mega.

Dit jaar zijn alle kunsthogescholen van de Fédération Wallonie-Bruxelles van de partij: de koninklijke conservatoria van Brussel, Luik en Bergen, het IAD, het ESAC, het INSAS en het ENSAV-La Cambre. Bovendien werkt het festival samen met het Centre des Arts Scéniques dat al dit jonge geweld in goede banen zal leiden.

Praktische info :

Festival Courants d'Air
Van woensdag 22 t.e.m. zondag 26 april 2014
Op verschillende locaties in Brussel
Gratis toegang


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.conservatoire.be

23:00 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook