07/05/2008

Duitse première voor De Zandman

De Zandman Na een spectaculaire reeks voorstellingen tijdens de Zomer van Antwerpen 2007, reist In Vitro deze week met De Zandman af naar Keulen. "De Zandman" is een muziektheater-productie in samenwerking met het HERMESensemble die de muziek van o.m. Roy Orbinson en Salvatore Sciarrino live zal brengen en samen met Dirk Veulemans (elektronica) voor soundscape en bruitages zal instaan.

De Zandman ontleent zijn titel aan een gelijknamig sprookje van E.T.A. Hofmann. Samen met dit verhaal worden, aan de hand van een medisch dagboek, de ervaringen van een blinde die het zicht door een 'Strampelli'-operatie verkrijgt, verteld.
Beide verhaallijnen worden ogenschijnlijk parallel uitgezet maar geraken dan onontwarbaar in elkaar verweven en kennen uiteindelijk één ontknoping.
De Zandman wil het hebben over de angst op zich en haar mechanismen, waarbij de grenzen tussen realiteit en suggestie uiteindelijk vervagen.
Sprookjesachtige landschappen of onzichtbare dreiging, steriele medische beelden of waanzinnige kleurenpracht, pop of esthetische griezel ? Wordt het sprookje terreur of terreur tot een sprookje ? Tot welk genot, verslaving en/of resistentie, tot welke waanzin leidt de angst ?

Tijd en plaats van het gebeuren :

IN VITRO / HERMESensemble : De Zandman
Vrijdag 9 en zaterdag 10 mei 2008, telkens om 20.30 u

Theater im Stollwerck
Driekönigenstrasse 28
Keulen - Duitsland

Meer info : www.buergerhausstollwerck.de, www.in-vitro.be, www.hermesensemble.be , www.myspace.com/hermesensemble en hermesensemble.skynetblogs.be

Salvatore Sciarrino op brahms.ircam.fr en www.arsmusica.be

Audio :
Sciarrino in De Nacht: Nieuwe muziek, Concertzender, 17 april 2007

Elders op Oorgetuige :
De schaduwklanken van Salvatore Sciarrino, 15/02/2008
De Zandman: een sprookje over angst, blindheid en waanzin, 30/07/2007
Op het juiste spoor : gesprek met Dirk Veulemans, 23/04/2007

13:33 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Gentse avant-gardedames en elektronicagoden in Vooruit

Heleen van Haegenborgh en Esther Venrooy Heleen Van Haegenborgh is gespecialiseerd in nieuwe experimentele muziek. Voor het project Mock Interiors sloeg ze de handen in elkaar met componiste en geluidskunstenares Esther Venrooy. Heleen van Haegenborgh en de Nederlandse Esther Venrooy hebben enigszins dezelfde weg afgelegd. Beiden zijn klassiek geschoold, respectievelijk piano en saxofoon, maar kozen resoluut voor hedendaagse muziek.
Esther Venrooy is als componiste en geluidskunstenares actief binnen de elektronische muziek. Pianiste Heleen Van Haegenborgh maakte voorstellingen op basis van het werk van John Cage en specialiseert zich in het uitvoeren van experimentele hedendaagse muziek. Ook in hun concerten primeert het experiment. Voor Mock Interiors wordt de klankkast van de piano wordt als uitgangspunt genomen. Door de precieze plaatsing van speakers rond het publiek maken ze een reconstructie van de klankkast van de piano. De elektronica maakt het mogelijk om minuscule onhoorbare geluiden hoorbaar te maken. Donderdag presenteren Esther en Heleen de nieuwe CD van dat project in Vooruit.

De ruimte van de klankkast van de piano en haar geluiden staan centraal.  De akoestiek van de klankkast en het zachtjes meeklinken van de trillende snaren is bepalend en zorgt ervoor dat de ruimte reëel wordt. De elektronica simuleert een mega pianoklankkast. De subtiele (inside) pianogeluidjes worden uitvergroot waardoor het onhoorbare als het ware hoorbaar gemaakt wordt. De verhoudingen veranderen volledig. Zo kan een voor het oor onbereikbaar geluid als centraal element gebruikt worden en door de elektronica op het voorplan worden geplaatst.Desondanks is er sprake van een echt duet. De elektronica (die hoofdzakelijk bestaat uit pianogegenereerde geluiden) en de piano staan als twee communicerende instrumenten naast elkaar. De cd wordt uitgegeven bij Entr'acte, een Londens label en zal die avond voor het eerst te koop zijn.

Vorige zaterdag zijn in Vooruit nog vier andere goden van de elektronische muziek neergestreken. Ze komen oorspronkelijk uit verschillende continenten, maar hebben elkaar in Berlijn - nog steeds het mekka voor veel muzikanten wegens goedkope huur en veel speelplekken ontmoet.
Lucio Capece is een Argentijns muzikant die nu in Berlijn woont. Hij speelt sopraansaxofoon, basklarinet en studeerde gitaar in Buenos Aires. Hij legt zich vooral toe op geïmproviseerde muziek, gaande van extreem reductionistische muziek tot noise. Zijn instrumenten prepareert hij soms met plastic flessen, pingpong balletjes, water, papier en allerhande analoge electronica. Toen Lucio Capece aan een nieuw project begon, vertrok hij van het idee om een experiment met de extremen van het geluid op te zetten. Daarvoor had hij muzikanten nodig uit verschillende scènes maar met gelijkgestemde ideeën. Hij vond Mika Vainio, lid van baanbrekend electronica-duo Pan Sonic, Axel Dörner en Kevin Drumm om hem bij te staan.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Heleen van Haegenborgh en Esther Venrooy : Mock Interiors / Lucio Capece, Mika Vainio, Axel Dörner & Kevin Drumm
Donderdag 8 mei 2008 om 20.00 u

Kunstencentrum Vooruit - Domzaal
Sint-Pietersnieuwstraat 23
9000 Gent

Meer info : www.vooruit.be en www.kraak.net

Esther Venrooy : www.esthervenrooy.com en www.myspace.com/esthervenrooy
Heleen van Haegenborgh : www.heleenvanhaegenborgh.be en www.myspace.com/heleenvhaegenborgh
Lucio Capece : www.luciocapece.blogspot.com
Mika Vainio : www.phinnweb.org/vainio
Kevin Drumm : www.myspace.com/kevindrumm
Pan Sonic : www.myspace.com/electronicsquelches en www.phinnweb.org/panasonic

Extra :
Elektronicamoeders en pianobewoners. Interview met Heleen van Haegenborgh en Esther Venrooy, Niels Latomme in Ruis mei 2008 (#39), www.kraak.net (pdf)
Burroughs, biljartballen en Spy Stations. Interview met Esther Venrooy in Ruis september 2005 (#11), www.kraak.net (pdf)

Reviews :
Frederik Croene & Esther Venrooy - Hout, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 18/02/2006
De minimale techno van Mika Vainio, Thijs Menting op Kindamuzik.net, 19 juli 2005
Esther Venrooy - To Shape Volumes, Repeat, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 29/02/2004
Parker / Drumm / Zerang - Out Trios Volume Two, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 23/01/2004

Video :
Lucio Capece, Mika Vainio, Axel Dörner en Kevin Drumm op YouTube

Elders op Oorgetuige :
Heleen Van Haegenborgh haalt experimentele muziek uit verdomhoekje, 2/04/2008
No 'real' nuts, no apples, no garlic : Entr'acte-labelnight in Netwerk Aalst, 18/10/2007
Ways of hearing navigeert door grillig klanklandschap, 2/10/2007
Radio Art : Shift coordinate points, 17/11/2006
Vertigo / Arena, 13/11/2006
Tape Tum & Heleen Van Haegenborgh, 23/10/2006
Bloedstollende, warme sound van 'Hout' en 'Scratch'-keramiek, 3/06/2006

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

06/05/2008

LEX : een theaterproductie over God, Alexander de Grote en idolatrie

LEX Na UTOPIA GmbH gaat dichter, romanschrijver, toneelauteur, theatermaker en performer Peter Verhelst verder met acteur Kristof Van Boven en neemt hij nu ook componist Dominique Pauwels aan boord. Samen maken ze LEX (=WET), oorspronkelijk geïnspireerd door de Macedonische veldheer en god-koning Alexander de Grote.

Dominique Pauwels en Peter Verhelst broedden al enige tijd op het idee iets samen te doen. Dat idee krijgt nu gestalte in een theaterproductie over God, Alexander de Grote en idolatrie. Dominique Pauwels werkt graag en veel samen met auteurs. Het is vanuit een lange wederzijdse fascinatie dat hij, Peter Verhelst en Kristof Van Boven (NTGent/Meg Stuart) nu de handen in elkaar slaan voor een muziektheaterproject.

In LEX wordt God geboren uit Zijn eigen woorden. Geen historische reconstructie, geen getuigenissen of lofzangen door gelovigen, maar God zelf die aan het woord is en die er alles aan doet om Zijn naam uitgesproken te krijgen. Of is het niet God, maar het Idool, Alexander de Grote? De man die er in slaagde het Westen met het Oosten te verbinden? De veldheer die in Egypte tot god-koning werd uitgeroepen en op weg naar India door koorts werd overvallen? De eerste woorden van God zijn: 'In den beginne was het woord en God was het woord eenzaamheid.' Alles zal Hij eraan doen om niet langer alleen te zijn. Hij zal voor zichzelf een oceaan scheppen, velden, bergen, vogels, vissen, een tijger, een vrouw en een man.

In LEX komen teksttheater, een choreografie, beeldend theater en muziek samen. Kristof Van Boven acteert en zingt. Dominique Pauwels componeert. Peter Verhelst schreef een tekst in het Latijn, het Hebreeuws en het Engels. Net als in UTOPIA GmbH wordt de toeschouwer in LEX expliciet uitgenodigd om zich over te geven aan zijn/haar verbeelding.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Peter Verhelst & Dominique Pauwels : LEX
Donderdag 8, vrijdag 9 en zaterdag 10 mei 2008, telkens om 20.30 u

NTGent -Minnemeers
Minnemeers 8
9000 Gent

Meer info : www.ntgent.be en www.lod.be

Dominique Pauwels : www.lod.be en www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Boreas : over onzichtbare krachten en hun zichtbare sporen, 1/10/2007
Van wind, fysica en essentie. Een gesprek met Lawrence Malstaf, 30/09/2007
Boreas/Noorderwind. Gezongen gedichten : de eerste liedcyclus, 30/09/2007
Onegin nu ook op cd, 18/03/2007

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Stifters Dinge : muzikale theatermachine van Heiner Goebbels

Heiner Goebbels, Stifters Dinge Het KunstenFESTIVALdesArts haalt met Heiner Goebbels een markante persoonlijkheid in huis. De Duitse componist en theatermaker noemt zichzelf schepper van kunst die nergens bij hoort: voor de jazz heeft zijn muziek te weinig swing, voor hedendaagse muziek zit er te veel pop en theater in, in de theaterwereld verwijten ze hem dat er te veel muziek in zit terwijl er voor opera niet genoeg in gezongen wordt. Goebbels is een buitenbeentje en daar voelt hij zich prima bij. Alle grote internationale festivals staan in de rij om Goebbels nieuwe opdrachten te bezorgen en wat hij maakt, reist steevast de wereld rond. Hij is een theaterman, een vrijdenker, een verleider, als componist en uitvoerder een perfectionistisch vakman en ook nog eens een uitstekend docent. Goebbels mag met Stifters Dinge het KunstenFESTIVALdesArts op gang trekken.

Als een alchemist, zacht en met chirurgische precisie, schikt en herschikt Heiner Goebbels de ingrediënten van zijn Stifters Dinge tot een magisch landschap. De Duitse componist en theatermaker, bekend van o.a. het succesvolle Eraritjaritjaka - Musée des phrases, liet zich inspireren door de beschrijvingen van Adalbert Stifter. Met deze 19e-eeuwse schrijver-filosoof deelt hij een feilloos gevoel voor esthetiek en een doorgedreven aandacht voor 'de dingen'. Op de scène geen acteurs: Goebbels' kunst der afwezigheid neemt de mens op de korrel. Hebben wij voldoende aandacht voor de impact van onze daden op onze omgeving? Vijf piano's staan centraal in deze muzikale theatermachine. Onzichtbare handen bespelen het klavier. Visuele en akoestische impressies vloeien in elkaar over en transformeren tot een fascinerend fresco van wind, mist, water en ijs. Een eerbetoon aan de overweldigende kracht van natuur en materie...

Heiner Goebbels (1952) groeide op in een Duits provinciestadje in een gezin waarin vooral klassieke muziek werd gemaakt. De kleine Heiner moest het pianotrio completeren met zijn oudere broers die al viool en cello speelden. Later waren het de popmuziek en de jazz die hem nieuwe muzikale horizonten boden. Als componist ingehuurd om muziek te maken bij producties in het Frankfurter Theater am Turm stond hij er met zijn neus bovenop toen theatermakers als Claus Peymann, Rainer Werner Fassbinder en Heiner Müller de bezem haalden door de sterk verouderde toneelwereld in Duitsland. Na eerst hoorspelen te hebben gemaakt voor de radio (onder meer bekroond door het Duitse Verbond van Oorlogsblinden) begon hij aarzelend te componeren voor bevriende musici van het Ensemble Modern. Dat hij deze gelouterde musici al vroeg in het scheppingsproces betrok, resulteerde in een reeks van werken die hem snel op de kaart zette als een van de origineelste componisten van zijn generatie. Goebbels bezit de kwaliteit om uit heterogeen materiaal het beste samen te voegen tot iets dat een geheel eigen signatuur draagt. Of het nou uiteenlopende muzikale stijlen betreft of literaire bronnen, theater of beeldende kunst.

Tijd en plaats van het gebeuren :

KunstenFESTIVALdesArts 08
Heiner Goebbels : Stifters Dinge
Vrijdag 9 en dinsdag 13 mei 2008, telkens om 20.15 u
Zaterdag 10 mei 2008 om 19.00 u en om 22. u
Zondag 11 en maandag 12 mei 2008 om 15.00 u, 19.00 u en 22.00 u

Théâtre National de la Communauté française
Emile Jacqmainlaan 115
1000 Brussel

Meer info : www.kunstenfestivaldesarts.be, www.theatrenational.be en www.heinergoebbels.com

Op vrijdag 9 mei brengt Ramblas (12.00 u) een special over Heiner Goebbels' Stifters Dinge : www.klara.be

Extra :
Transcript of the John Tusa Interview with Heiner Goebbels op BBC Radio 3, www.bbc.co.uk
Heiner Goebbels op YouTube

Elders op Oorgetuige :
KunstenFESTIVALdesArts : eigenzinnig festival voor een nieuwsgierig en avontuurlijk publiek, 3/05/2008

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

05/05/2008

Brussels Chamber Choir brengt prachtige hedendaagse a-capellamuziek

Brussels Chamber Choir Deze week brengt het Brussels Chamber Choir twee concerten met een selectie van prachtige hedendaagse a cappella koormuziek. Op het prograama staan meesterwerken als O Sacrum Convivium van Oliver Messiaen en A Hymn to the Mother of God van John Tavener, naast minder bekende pareltjes als Lux Aurumque van Eric Whitacre en Dravidian Dythyramb van Victor Paranjoti, alsook de première van De Profundis van Jan Moeyaert. Moeyaert kreeg een opleiding in orgel, zang en harmonie aan de academies van Sint-Niklaas, Bornem en Leuven. Hij studeerde musicologie aan de Katholieke Universiteit Leuven en aan de Royal Holloway, University of London. Sinds september 2004 studeert hij aan het Koninklijk Conservatorium Brussel voor piano (klas van Jan Michiels).

Het Brussels Chamber Choir werd in september 2007 opgericht door Helen Cassano, die de groep dirigeert. Het ensemble is in residentie in het Koninklijk Conservatorium Brussel, waar de meeste leden student zijn. Het legt zich toe op a cappella repertoire, en beoogt een semi-professioneel niveau van koorzang.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Brussels Chamber Choir : Hedendaagse a-capellamuziek voor gemengd koor
Woensdag 7 mei 2008 om 20.30 u
Miniemenkerk
Miniemenstraat 62
1000 Brussel
-------------------
Dinsdag 13 mei 2008 om 20.30 u
Koninklijk Conservatorium Brussel - Kleine Concertzaal

Kleine Zavel 5
1000 Brussel

Meer info : www.kcb.be en www.myspace.com/brusselschamberchoir

Eric Whitacre : www.myspace.com/ericwhitacre
John Tavener en Eric Whitacre op www.chesternovello.com

Video :
Eric Whitacre's "Lux Aurumque" en Paranjoti's "Dravidian Dithyramb" op YouTube

Elders op Oorgetuige :
De muzikale taal van Olivier Messiaen, 5/03/2008
Olivier Messiaen en de christelijke inspiratie, 4/03/2008
100% Messiaen : een uniek evenement binnen het Brusselse muzikale seizoen, 2/03/2008
Olivier Messiaen : een leven gewijd aan het onderzoeken van ritmiek, kleur en ornithologie, helemaal in het teken van het katholieke geloof, 2/03/2008

18:45 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Les Nuits Botanique : gezellig lentefestival met schitterende artiesten uit binnen- en buitenland

Les Nuits Botanique De Botanique en het Koninklijk Circus in Brussel zetten tussen 7 en 18 mei opnieuw hun deuren open voor 'Les Nuits Botanique'. Bijna honderd concerten staan er op het programma, zowel van gevestigde waarden als van aanstormend talent.

Artiesten uit een waaier aan genres treden aan. Een greep uit het aanbod: Soko, Explosions in the Sky, Tindersticks, Tim Vanhamel, Morcheeba, Girls in Hawaii en Audio Bullys, maar ook Jamie Lidell, Yael Naim, Yelle, Sébastien Tellier, Tom McRae, Black Mountain, The Teenagers en The Automatic zetten hun beste beentje voor.

De officiële aftrap werd eigenlijk al gegeven op vrijdag 2 mei, wanneer het Britse Tindersticks in Koninklijk Circus zijn jongste langspeler 'The Hungry Saw' mag komen voorstellen. De karakteristieke bariton van frontman Stuart Staples versmelt zich dan weer naadloos met de sobere composities en licht orkestrale inbreng van het trio. Woensdag 7 mei springt vooral de passage van Jamie Lidell in de Chapiteau in het oog. Terwijl recente platen als 'Multiply' en 'Jim' eerder aanleunen bij klassieke soul, creëerde de man vroeger live een geheel eigen muzikaal universum door enkel gebruik te maken van stem, elektronica en samples. Tegenwoordig wordt Lidell vergezeld van een kleine begeleidingsband, maar dat weerhoudt hem nog steeds niet om verrassend uit de hoek te komen. Tezelfdertijd mag het folktronicacollectief Tungg de Orangerie onveilig maken met zijn crossover tussen traditionele en experimentele folkliedjes.

Eén dag later staan de toeschouwers voor een moeilijke keuze. Enerzijds zet de Chapiteau enkele bands in de kijker met als gemeenschappelijke factor hun eigenzinnige kijk op gitaarmuziek. Black Mountain kiest voor psychedelische progrock, Archie Bronson Outfit houdt het bij scheurende gitaarrock, Why? mixt breekbare indie met rammelende hiphop en Xiu Xiu schippert heen en weer tussen folk en noiserock. Anderzijds stelt de Orangerie zijn deuren open voor Apse, Phosphorescent en aMute. Drie groepen met een bijzonder gevoel voor melodie en dynamiek, waar intensiteit hoger aangeschreven staan dan meezingbaarheid. En dan heeft men nog niets gezien van het Koninklijk Circus of de Rotonde, waar met Têtes Raides en Scout Niblett respectievelijk Franse chanson en vrouwelijke stemmen centraal staan.

Vrijdag 9 mei kunnen de toeschouwers zich gelukkig wel weer vrijelijk heen en weer bewegen tussen de Chapiteau, Orangerie en Rotonde. Het prettig gestoorde I'm From Barcelona hoeft inmiddels geen introductie meer, terwijl ook de Britse neopostpunkers van We Are Scientists en Forward Russia nooit om een kleine hype verlegen zaten. Maar tussen de 13 bands van deze avond verschuilt zich heel wat meer lekkers. Zo bedienen zowel Two Gallants als Blood Red Shoes zich van een minimale bezetting met enkel zang, gitaar en drums. In het eerste geval levert dat bevlogen folkrock op in beste Dylan-traditie, in het tweede geval ziedende grungepunk die knipoogt naar Nirvana en The Melvins. Maar ook de Belgen laten zich niet onbetuigd: The Germans brachten onlangs het zeer te pruimen 'Elf Shot Lame Witch' uit, een eigenzinnige mix van krautrock, psychedelica en noise.

Na een Nuit Balkan en de singer-songwriter van Tom McRae op zaterdag, belooft zondag 11 mei een rijkgevulde concertavond te worden. In het Koninklijk Circus geven de Texanen van Explosions in the Sky present. De vaandeldragers van de hedendaagse postrockbeweging moesten wegens een plots overlijden in de familiale kring vorige zomer verstek laten gaan voor zowel Cactus als Dour Festival, maar komen dat in het gezelschap van The Dirty Projectors en Eluvium alvast goedmaken. Daarnaast kan men in de Chapiteau terecht voor een fikse dosis hiphop, met onder meer Scratch Perverts en Puppetmastaz op de affiche. In de Orangerie verzorgen de Zwitserse elektrorockers The Young Gods een akoestische set, terwijl in de Rotonde de vrouwen weer een hoofdrol opeisen met Duchess Says.

Op maandag 12 mei stelt Morcheeba zijn zesde album 'Dive Deep' voor in het Koninklijk Circus. Dinsdag is het onder andere de beurt aan de avanthopper Dälek in de Rotonde, een gewaagde mix tussen noise, rock en hiphop. De dag daarop brengt de Frans-Finse popsensatie The Do een bezoekje aan de Chapiteau, terwijl de Orangerie ingepalmd wordt door Belgische acts als Hollywood Porn Stars en Tim Vanhamel. Donderdag 15 mei verwacht het Koninklijk Circus de bevallige verschijning van de Amerikaanse zusjes Cocorosie. Ondersteund door het Mons Orchestra zullen ze hun van breekbare indiepop doordrongen luisterliedjes te berde brengen. Schilderachtige muzieklandschappen die schipperen tussen ongebreidelde melancholie en schattige nonchalance. Van nonchalance heeft ook Soko wel kaas gegeten: ze komt in de Orangerie hopelijk bewijzen dat ze meer in haar mars heeft dan het erotiserende Franse accent in radiohit 'I'll Kill Her'.

Vrijdag 16 mei wordt de Chapiteau opgeluisterd door een DJ-set van Peaches, de koningin van de elektroclash en losbandigheid. In haar kielzog bevinden zich tevens beatkunstenaars Audio Bullys, elektropoppers Metronomy en het complexloze Yacht. Afsluiten doet men in het weekend van 17 en 18 mei in zowel Chapiteau, Orangerie en Rotonde én de Brusselse kathedraal. Meest opvallende verschijning zal ongetwijfeld het Amerikaanse indierockkwartet Vampire Weekend zijn. Hun titelloze debuut staat bol van de eigenzinnige gitaarsongs met Afrikaanse invloeden die refereren aan Paul Simon en Talking Heads. Ze werden al overvloedig bewierookt in allerlei magazines, maar de scepsis gebiedt natuurlijk enige terughoudendheid op dat vlak.

Dit jaar heeft de Botanique een wel heel bijzonder afscheid voorzien. Op 18 mei brengen ze electronicavirtuoos Murcof samen met de atmosferische trompetgalmen van Ibrahim Maalouf en zetten het duo samen met het orkest Ensemble Musiques Nouvelles in de reusachtige Sint-Michiels en Sint-Goedelekathedraal.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Les Nuits Botanique
Van woensdag 7 tot zondag 18 mei 2008

Botanique - Koninklijk Circus
Koningsstraat 236
1210 Brussel

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.botanique.be

Bron : artikel grotendeels overgenomen van Kwadratuur.be

Extra :
Les Nuits Botanique  op ww.klara.be
Aankondiging: Les Nuits Botanique, Johan Roef op Kwadratuur.be, 1/05/2008
Special Les Nuits Botanique 2008 op www.cuttingedge.be

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Antwerps Conservatorium plaatst Lucien Posman in de kijker

Lucien Posman Dinsdag kun je in het Antwerpse Conservatorium terecht voor een componistenportret van Lucien Posman. Eerst geeft Lucien Posman een lezing over zijn oeuvre en compositiewijze, nadien volgt een concert door het WHAM-ensemble o.l.v. Filip Rathé. Op het programma staat de originele versie van Posmans 'The Book of Thel' uit 2001, een cantate voor mezzo & ensemble op tekst van William Blake.

Lucien Posman (1952) is een voorvechter van 'neonormaliteit' in de wereld van de moderne muziek. Zijn muziek kan tot het postmodernisme worden gerekend. In zijn latere werken hanteert hij de Toonklok-compositiemethode van Peter Schat. Posmans oeuvre omvat een zestigtal werken, waaronder een symfonie, een opera, kamermuziek voor diverse bezettingen en een relatief groot aantal vocale werken, vooral op teksten van William Blake.

Posmans Blake-werken vormen het belangrijkste deel van zijn oeuvre. Zij omvatten zes cantates, zes koorliederen en 25 Songs of Experience. Deze laatste werden getoonzet als koor- of sololiederen. Dit deed Posman in vier bundels Songs of Experience, de eerste gecomponeerd in 1988, de laatste in 1996. Het symbolische van Blake's filosofische teksten wordt muzikaal weergegeven d.m.v. een beperkt aantal ideeën die consequent worden volgehouden. De spanningscurve van de - direct aansprekende - muziek omschrijft hijzelf als "neonormaal-retorisch".

Typisch in Lucien Posmans werken, uitgezonderd die uit de laatste twee jaren, is dat de micro- en macrostructuren bepaald worden door mathematische reeksen (Fibonaccireeksen). Deze worden aangewend in functie van het melodische, harmonische en dynamische verloop en van het kleurgebruik. In latere werken is meer plaats voor het spontane en het onberekende.
De instrumentatie is zeer kleurrijk. De courantste nieuwe speeltechnieken worden aangewend. Toch wordt de kleur nooit een doel op zich.
Wat de harmonie betreft, streeft Lucien Posman enerzijds naar "stuurbaarheid", naar voortgang in de muziek, anderzijds komen ook vaak harmonische stilstandpunten voor. In de vroege werken worden de akkoorden, geput uit het vierde octaaf van de boventoonreeks, vrij dissonerend gezet. De harmonie genereert dan vaak expressieve melodieën met een grote ambitus. In de latere composities is de harmonie gebaseerd op sets van drieklanken, die vrij of georganiseerd verbonden en boven mekaar gezet worden. Hier wordt een mildere zetting nagestreefd. De uit de harmonie voortkomende melodieën zijn verfijnder, zeer beheerst en onvoorspelbaar.
Vanaf 1999 maakt de componist voor de toonorganisatie gebruik van de Toonklok van Peter Schat (een compositiesysteem waarin muzikale relaties tussen tonen op een niet-hiërarchische basis centraal staan, resulterend in een tonale muziek die evenwel 'atonicaal' is).
Het ritme is enerzijds vaak geënt op de waarneembare puls. Het is dan doorgaans beweeglijk en nerveus. Anderzijds is de ritmiek vaak zwevend: het samenvallen van metrum en ritme wordt vermeden. Daarnaast maakt Posman gebruik van gecombineerde ritmische ostinaten, polymetriek en kruisritmiek. In vroege werken wordt het ritme uit rekenkundige reeksen afgeleid.

Tot zijn omvangrijkste vocale werken sinds 2000 behoren enkele cantates op Blaketeksten zoals 'The Book of Los' en 'The Book of Thel'.
The Book of Los voor sopraan, koor, fluit en piano (2000), handelt over de schepping van de elementen ontstaan uit tweestrijd tussen de rede en de verbeelding. Dit is een van Posmans meest uitgebalanceerde Toonklok- stukken waarin hij het broze evenwicht aftast tussen volmaakte consonantie en schrille dissonantie.
The Book of Thel voor zang en klein instrumentaal ensemble (2001), is een cantate die de frustratie bezingt van een ongeboren ziel en haar confrontatie met het aardse bestaan. Parallel met de tekstinhoud hanteert Posman hierin ook een brede gamma van expressiemogelijkheden waartoe zowel de volmaakte drieklank als kwarttonen behoren.

Programma :
  • Lezing door Lucien Posman over zijn oeuvre en compositiewijze om 14.00 u
  • Middagconcert WHAM-ensemble o.l.v. Filip Rathé om 15.00 u
    L. Posman, 'The Book of Thel' (2001, Cantate voor mezzo & ensemble op tekst van William Blake, o. v.)
  • Vragen en aansluitend koffie om 15.30 u
Tijd en plaats van het gebeuren :

Componistenportret van Lucien Posmans
Koninklijk Vlaams Conservatorium Antwerpen - Kunstcampus deSingel - Kleine Zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen
Gratis toegang

Meer info : www.conservatorium.be

Lucien Posman op www.matrix-new-music.be

Bron : Teksten Klaartje Gonnissen en Klaas Coulembier voor MATRIX

Elders op Oorgetuige :
Timur en zijn manschappen veroveren Gentse muziekscène, 20/02/2008
Laat-romantiek, neo-normalisme en posmaniërisme, 30/05/2006

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

04/05/2008

Prestigieuze Boulez-driedaagse in Bozar

Pierre Boulez Deze week mag Bozar alweer een van de grootheden van de 20ste eeuwse muziek verwelkomen. Pierre Boulez, ook al gastcurator van de prestigieuze Paul Klee tentoonstelling, laat zich gedurende drie dagen na elkaar omringen door sterren van wereldformaat. Dinsdag en woensdag neemt hij de leiding van het London Symphony Orchestra op zich. In twee programma's met hedendaagse muziek neemt hij daarbij ook enkele klassiekers op, een aanpak waardoor hij de muziek van nu nog beter kan verdedigen. De Pierre Boulez cyclus gaat maandag van start, met een muziek- en poëzieavond rond 'Le Marteau sans maître'

Onder invloed van muziek vertaalde Paul Klee de fuga in abstracte schilderijen. Op zijn beurt zette Pierre Boulez Klee's doeken om in twaalftonige muziek toen hij aan het hoofd stond van het serialisme in de jaren 1950. Vijftig jaar later blikt gastcurator Boulez terug op de beslissende invloed en voegt hij met verschillende concerten een muzikaal luik toe aan de Kleetentoonstelling.

De avond rond Marteau sans maître opent een venster op een wereld vol ongehoorde verzen en klanken. Op het programma de gelijknamige dichtbundel van René Char, die Pierre Boulez de inspiratie bezorgde voor een van zijn meest typische partituren. Maar ook met andere teksten, die Chars engagement in herinnering brengen. Onder leiding van Alain Franco brengen de jonge muzikanten van de Ictus Studio de vrucht van hun inspanningen, afgewisseld met gedichten gekozen door Julien Roy.

Stravinski zei over Boulez, zoals iemand ooit over Picasso gezegd moet hebben: "wat zie je in 'Le Marteau sans Maître?" - "Ik hou gewoon ervan naar Boulez te luisteren". De rijke, sensuele klankwereld van deze componist verveelt inderdaad nooit, en dat is in een werk als 'Le Marteau sans Maître' goed te merken.

Pierre Boulez is een van de markantste figuren uit onze tijd. Aan het hoofd van het London Symphony Orchestra, een van de ensembles die hij regelmatig leidt, brengt deze componist, dirigent en pedagoog een nieuw en boeiend project rond componisten die de 20ste eeuw mee vorm gaven. Boulez resenteert en becommentarieert tijdens zijn eerste concert zelf zijn Notations. En in het Concerto voor twee piano's van Bartok soleren twee grote specialisten van de muziek uit de 20e eeuw, nl. pianisten Pierre-Laurent Aimard en Tamara Stefanovich. Het tweede programma bevat naast een opera van Schönberg en de enige opera van Bartok, ook een nieuw werk van de Duitse componist Matthias Pintscher (1971). Er staan je waarschijnlijk enkele verrassingen te wachten!

Programma dinsdag :
  • Bela Bartok, Concerto voor 2 piano's en orkest
  • Arnold Schönberg, 5 Orchesterstücke, op. 16
  • Igor Stravinsky, Chant du rossignol, symfonisch gedicht
  • Pierre Boulez, Notations
Programma Woensdag :
  • Arnold Schönberg, Die glückliche Hand, op. 18
  • Matthias Pintscher, Osiris
  • Bela Bartok, Blauwbaards Burcht, op. 11, Sz. 48
Tijd en plaats van het gebeuren :

Le Marteau sans maitre - Rene Char / Pierre Boulez
Maandag 5 mei 2008 om 20.30 u
(Inleiding om 19.30 u)
Bozar - Terarken
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.ictus.be
-----------------------
Pierre Boulez & London Symphony Orchestra
Dinsdag 6 en woensdag 7 mei 2008, telkens om 20.00 u

Bozar - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en lso.co.uk
-----------------------
Paul Klee Tentoonstelling in Bozar
Van zaterdag 1 maart tot zondag 25 mei 2008

Meer info : www.bozar.be

Pierre Boulez en Matthias Pintscher op brahms.ircam.fr
Matthias Pintscher : www.matthiaspintscher.com

Extra :
Pierre Boulez op ww.klara.be
Matthias Pintscher (°1971) : Biografie, Markus Fein, In het land van smeltende lava en ijzige aarde: een portret van de componist Matthias Pintscher en Interview : Matthias Pintscher. Het orkest op www.arsmusica.be, 2006
Review : Pierre Boulez, 'Le Marteau sans Maître, Dérive 1 & 2', Bart Cypers op Kwadratuur.be, 6/04/2005
Pierre Boulez: Veelzijdig revolutionair en Bartok : toneelmuziek op www.musicalifeiten.nl

Video :
Pierre Boulez op YouTube (met naast muziek ook een pak interviews)

Elders op Oorgetuige :
Vlaams Radio Orkest & Jan Michiels brengen hulde aan Bartók en Ligeti, 19/02/2008
Gesprek met Matthias Pintscher, 19/03/2007

19:23 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Van Jan Michiels tot Flip Kowlier : Klara slaat tenten op in Izegem

Klara in Izegem Tijdens het pinksterweekend slaat Klara zijn tenten op in Izegem. De cultuurzender vult er een volledig weekend met boeiende concerten, live programma's, gesprekken en debatten, soundscapes, tentoonstellingen, een poëzieproject en nog veel meer. Een blik op de affiche laat zien dat Klara in Izegem zowel een forum biedt aan de 'klassieke' pianist Jan Michiels als aan de in het West- Vlaams dichtende songsmid Flip Kowlier. Ers is de creatie van een werk van Mieke Van Haute en je maakt er nader kennis met de figuur van Herman Roelstraete tijdens de orgelwandeling die zijn naam kreeg.
Klara in Izegem betekent drie dagen lang wandelingen, tentoonstellingen en ambiance in de stad, maar vooral: heel veel muziek. Het hele pinksterweekend word je ondergedompeld in een bad van muziek. Van de vrolijkste Mozart tot de aangrijpendste Brahms, van ingetogen polyfonie tot swingende jazz. En al dat moois is drie dagen lang live te beluisteren op Klara.

Lichtkathedraal Architects of Air (Opening op za 10 mei om 11.30 u - doorlopend)
Het kunstwerk Luminarium Levity II van Architects of Air dompelt je onder in een bevreemdende wereld van stralend licht en schitterende kleuren. Dit immense luchtkasteel refereert aan de islamitische architectuur met zijn open ruimtes en geometrische vormen. De officiële opening van dit kunstwerk wordt begeleid door Senegalees en Izegemnaar Sidy Cissokho, die met zijn djembégroep Jalila Waraba dit feestelijke weekend op gang trekt.
Levity II mee (40 meter lang, 20 meter breed), is een uniek bouwwerk van gigantische, gekleurde kolommen, heldere gangen en hoge koepels, geïnspireerd op de Islamitische architectuur. "Ga binnen en wees verbaasd", is de slagzin van Architects of Air, een groep uit Nottingham die uitpakt met een monumentale installatie waar bezoekers terechtkomen in een schoonheid van licht en kleur. "De installaties, die met de hand gemaakt worden, bestaan uit doorzichtig pvc", zegt Alan Parkinson, de bedenker van The Architects of Air. "De inval van puur daglicht door gekleurde vensters in fel rood, groen, blauw en geel brengt prachtige kleurschakeringen voort, precies alsof je in een andere wereld terechtkomt." Naast die onverwachte visuele effecten klinkt voortdurend het geluid van lucht die via grote ventilatoren het bouwwerk wordt ingeblazen en zo zachtjes door de gangen suist. Dat heeft een kalmerend effect, net als de psychedelische muziek die uit onzichtbare luidsprekers komt.

Website : www.architects-of-air.com

Ahoar (Za 10 mei om 18.00u )
Twee traditioneel geschoolde Irakese muzikanten, een Belgische jazzpianist en een Duitse jazzcontrabassist ontginnen een totaal nieuw muzikaal terrein. Ahoar combineert aloude ritmes en melodieën van de maqam met lyrische jazzimprovisaties. Vernieuwend, origineel, inventief en intens.
Ahoar won onlangs 'Creole', het meest befaamde wereldmuziekconcours in Duitsland. Dit heeft hen alvast verscheidene concerten opgeleverd, o.a. op het Rudolstadt festival volgende zomer. De groep bestaat uit twee klassiek en traditioneel geschoolde Irakese muzikanten, een Vlaamse jazzpianist en een Duitse contrabassist. Samen combineren zij twee heel verschillende muziekstijlen en gaan ze op avontuur in totaal onontgonnen muzikaal gebied.
De naam Ahoar refereert aan het moeraslandschap in het zuiden van Irak, de delta van de Tigris en de Eufraat. Net zoals de samenloop van de twee stromen vruchtbare grond levert, zorgt ook de vermenging van westerse jazz met klassieke Irakese maqam voor een bijzonder rijke klankwereld. Maqam is de kunst van de klassieke Arabische modi. Harmonie komt hier niet aan bod, maar de subtiele melodievorming en de ritmische inventiviteit bepalen het karakter en de kwaliteit van de muziek. Ook improvisatie speelt een belangrijke rol en daar vinden deze musici elkaar. Ahoar zoekt naar de essentie van maqam en van jazz en genereert met deze fusie een nieuw geluid met een heel eigen karakter. Het is intrigerend hoe deze combinatie van oud en nieuw, van oost en west schijnbaar moeiteloos overgaat in beklijvende melodische en harmonische improvisaties.

Website : www.ahoar.de

Muziekhappening Wallemote (Zo 11 mei om 15.00 u)
Na de opening van deze feestelijke happening door de Koninklijke Stadsfanfaren is er een gloednieuwe compositie voor borstels, ballonnen, percussie en spreekkoor voor én door kinderen uit Izegem. Méér dan 500 uitvoerders bezetten het park. M.m.v. Izegemse muziekverenigingen, 2de leerjaren dagscholen, de Stedelijke Academie voor Muziek en Woord en één tapdanser.

Collegium Instrumentale Brugense (Zo 11 mei om 20.00 u)
Een orkest, een solist en een componist uit West-Vlaanderen. Roelstraete, Dvorak en Mozart en een wereldpremière van een pas ontdekt 18de eeuws klarinetconcerto. Klarinetconcerto's uit Mozarts tijd zijn zeer zeldzaam, je kan ze op je ene hand tellen. Als er dus een ontdekt wordt, is dat groot nieuws en staat de klarinetwereld op zijn kop. Miel Peeters dook in de archieven in Regensburg en ontdekte er een klarinetconcerto van een componist met Vlaamse naam, Henri-Joseph De Croes (1758- 1842). Klarinettist Vlad Weverbergh deelde meteen in zijn enthousiasme en Klara is bijzonder fier om dit pas ontdekte concerto in wereldpremière in Izegem te kunnen
Herman Roelstraete (1925-1985) was 27 jaar lang directeur van de muziekakademie van Izegem. Hij dirigeerde koren in Kortrijk en Harelbeke en richtte in
Izegem de Peter Benoit-kring op. Roelstraete was bovendien een componist en organist van formaat en gooide zich met meer dan gewone interesse in de herontdekking van de 18e eeuwse muziek in ons land. Tradities en reminiscenties aan het verleden duiken geregeld op in zijn eigen composities, zoals in zijn Serenata per Archi uit 1961, een mooi voorbeeld van neoclassicisme.

Websites : www.collegiuminstrumentale.be
Herman Roelstraete op www.cebedem.be en www.matrix-new-music.be

Flip Kowlier & Het Collectief (Zo 11 mei om 22.00 u)
Kowlier zoals jeu hem nog nooit gehoord hebt. Flip Kowlier en Het Collectief brengen unieke versies van zijn songs, vermengd met eigentijds klassiek en zachte electronica.
"Ik heb altijd muziek gemaakt omwille van het spel", zegt Flip Kowlier. "Het is een kriebel. Van zodra ik een instrument zie, wil ik het vastpakken. Dit is het vak dat ik als kind al wilde doen: dat vond ik gewoon evident." Niemand in Vlaanderen die daar rouwig om is. Op 'De Man Van 31', zijn nieuwste album, zet Flip Kowlier een grote stap vooruit als songschrijver en mens. Met gasten als Gabriel Rios en Isolde Lasoen, heeft Kowlier zijn meest persoonlijke plaat tot vandaag gemaakt, en zijn meest romantische. "De romantiek heeft zeker een rol gespeeld", lacht hij. "Ik ben vorige zomer getrouwd en nogal wat songs zijn liefdesliedjes, dat is dus duidelijk. Ik denk dat de plaat een stap vooruit is."
In Izegem gaat Kowlier nóg een stap verder. Hij maakt, samen met Het Collectief, nieuwe versies van zijn eigen songs. Hij pakt nog andere instrumenten dan zijn gitaar vast, zoals een Moog, een van de eerste synthesizers die nu opnieuw helemaal in is, en een Theremin, een elektronisch muziekinstrument dat bespeeld wordt door de afstand tussen de handen en twee antennes te variëren.
Het Brusselse ensemble Het Collectief bouwt sinds 1998 een intrigerende eigen sound uit, met zijn heterogene mix van blazers, strijkers en piano. De kern van het repertoire ligt bij de muziek uit de 20ste eeuw. Van daaruit verkent Het Collectief het grote twintigste-eeuwse repertoire en is het steeds op zoek naar pareltjes uit de allernieuwste stromingen.
Het repertoire van Het Collectief beperkt zich evenwel niet tot het louter hedendaagse. Zo maakt de groep bijvoorbeeld furore met eigenzinnige uitvoeringen van Bach. Op deze manier wil Het Collectief de veelheid aan stijlen en mogelijkheden die een 21ste eeuwse uitvoerder ter beschikking heeft, op een onbevangen, eigentijdse manier met elkaar in verband brengen. Het is dan ook niet toevallig dat Het Collectief vaak te horen is in experimentele crossovers, zoals in 'Courage' en '12x12' of nu met Flip Kowlier.

Websites : www.flipkowlier.be en www.hetcollectief.be

Peter, Petra en de anderen (Ma 12 mei om 15.00 u)
Petra Vermote en Peter Benoit hebben iets met Izegem, zo ook fluitist Carlos Bruneel. Hij nodigt klarinettist Henri De Roeck, cellist Karel Steylaerts en pianiste Katsura Mizumoto uit om het fluitconcerto van Peter Benoit te spelen.En om te bewijzen dat er ook vandaag schitterend compositorisch talent in Izegem aanwezig is, koos Carlos Bruneel een werk van zijn stadsgenote Petra Vermote, die zich voor 'Gebroken Wit' liet inspireren door het ontroerende Lamento di Arianna van Claudio Monteverdi. Vooraf is er pianowerk van Chopin en Schumann/Liszt.

Petra Vermote op www.matrix-new-music.be

Vlaams Radio Orkest (Ma 12 mei om 18.00 u)
In het slotconcert knipoogt het Vlaams Radio Orkest naar Izegem met "L'apprenti sorcier" van Paul Dukas, bekend bij groot en klein als de muziek bij de mislukte toverkunsten van Mickey Mouse in 'Fantasia'. In 'When brushes are whispering' laat Mieke Van Haute verfijnde geluiden van bezems en borstels dialogeren met meer traditionele orkestklanken. Izegemnaar Jan Michiels besluit Klara's driedaagse met het monumentale tweede pianoconcerto van Brahms.

De Franse componist Paul Dukas (1895- 1935) bespeelde het thema van de borstelende bezems in een virtuoos en humoristisch symfonisch gedicht "L'Apprenti Sorcier". Voor velen staat het nog op het netvlies gebrand door de film 'Fantasia' van Walt Disney. De arme leerling-tovenaar kan de toevloed van water niet meer stoppen en in uiterste nood komt de Meester ter hulp.
Maestro Michel Tabachnik dirigeert hier het Vlaams Radio Orkest. De toverformule stopt niet op het einde van het werk van Dukas, want het VRO gaat verder met een opdrachtwerk van Klara aan componiste Mieke Van Haute (1948), directeur van de Izegemse Muziekakademie. Zij heeft voor het slotconcert een
partituur geborsteld: "When brushes are whispering. Ontbezemingen (… uit het geheime dagboek van een klankborstel)". De musici zullen het geweten hebben met klankeffecten die aan borstels doen denken en met een knipoog naar het werk van Paul Dukas.

Websites : www.vlaamsradioorkest.be en www.michielsjan.be
Mieke Van Haute op www.matrix-new-music.be

Tijd en plaats van het gebeuren :

Klara in Izegem
Van zaterdag 10 tot maandag 12 mei 2008
Op verschillende locaties in Izegem

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.klara.be

10:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

03/05/2008

Cara Mia : een lofzang op de vriendschap

Cara Mia Uitgangspunt voor de liedcyclus Cara Mia zijn brieven die Paola Bartoletti de afgelopen jaren schreef. Dick van der Harst schreef muziek bij haar teksten. Cara Mia is een lofzang op de vriendschap, op de drang om samen te zijn. "It's a dedication to friends", gezongen door de zussen Katelijne en Els Van Laethem.

Als ingeweken Italiaanse in België weet Paola Bartoletti als geen ander wat het is om door tijd en ruimte van je vrienden gescheiden te zijn. Hoe voed je een vriendschap met iemand die je in geen maanden of jaren gezien hebt of die meer dan duizend kilometer van je verwijderd is? Hoe overbrug je die afstand, hoe stil je het verlangen?

Voor Paola Bartoletti is de brief de enige valabele oplossing. Wie een brief schrijft, is niet alleen. Je verplaatst jezelf en stelt je voor dat je samen met de ander bent. "Zelfs al ben je niet bij elkaar, je gaat door met denken aan iemand op een bepaalde manier. Een brief traceert de lijn tussen twee plekken: ik ben hier, jij bent daar." Wie schrijft, reist in gedachten mee met zijn brief. "Ik kom naar jou, jij komt naar mij."

In haar brieven bespeelt ze voortdurend het spanningsveld tussen samen zijn en niet samen zijn, tussen afwezigheid en aanwezigheid, tussen willen en niet kunnen, tussen vinden en verliezen. De teksten zijn hoopvol en tegelijkertijd ook melancholisch. Voor Cara Mia gebruikt Paola Bartoletti brieven die ze echt verstuurd heeft, maar ook brieven die misschien wel in de eerste plaats aan haarzelf gericht zijn. Het gaat veelal om fragmenten uit brieven, soms slechts enkele zinnen. Om de intimiteit van haar brieven te vrijwaren, heeft Paola Bartoletti namelijk alle persoonlijke elementen weggelaten of geabstraheerd. De sfeer blijft intiem, maar de 'ik' is iedereen.

Uit de negenennegentig teksten selecteerde Dick van der Harst er een vijftiental. Hij liet zich daarbij sturen door de thematiek en de klank; het resultaat is een thematische en muzikale liedcyclus die een ruim palet van kleuren en emoties bestrijkt. Je zou de muziek hedendaags-klassiek kunnen noemen - "maar dan op mijn manier" - voegt Dick van der Harst eraan toe. Het zijn volwaardig tweestemmige, soms erg polyritmische liederen waarin  je af en toe nog vaag een oude liedvorm in herkent. Dick van der Harst schreef ze voor de sopranen Katelijne en Els Van Laethem. Hun stemmen liggen zeer dicht bij elkaar, wat muzikaal interessant is. Daarenboven draagt het feit dat ze zussen zijn ook bij aan de thematiek van de cyclus: de gelijkheid maar ook de diversiteit tussen twee personen die nauw aan mekaar verbonden zijn.

Cara Mia is een locatieproject. Dit voorjaar doet het verschillende Gentse kapellen aan: die zijn uitgekozen op sfeer en akoestiek.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Dick van der Harst & Paola Bartoletti :  Cara Mia
Maandag 5 mei 2008 om 20.30 u
Cultuurkapel Sint-Vincentius

St-Antoniuskaai 10
9000 Gent
----------------------
Woensdag 7 mei 2008 om 20.30 u
Oude Abdij Drongen

Drongenplein 12
9031 Drongen
----------------------
Zondag 11 mei 2008 om 20.30 u
Kerk Sint-Antonius

Meulesteedsesteenweg 180
9000 Gent
----------------------
Maandag 12 mei 2008 om 20.30 u
Kerk O.-L.-Vrouw van de Vrede, Malem

Oud Strijderslaan - hoek Luiklaan (Malem)
9000 Gent

Meer info : www.lod.be

Dick van der Harst op www.lod.be

Elders op Oorgetuige :
Concertgebouw zet Dick van der Harst in de kijker, 30/04/2008
Vlernika doorkruist emotie, geschiedenis en verbeelding, 16/04/2008
De Solist : Paola Bartoletti & Sanne van Giel, 20/02/2008
Dick van der Harst heft alle mogelijke muzikale grenzen op, 9/02/2008
Geen muziekje blijft verborgen : een portret van Dick van der Harst, 9/02/2008
Gloria : Dick van der Harst in Kerst- en Klaastijden, 5/12/2007

14:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook