27/05/2008

Trouble in Tahiti : Spectra en Operastudio Vlaanderen slaan handen in elkaar

Leonard Bernstein & Frank Nuyts Voor de productie Trouble in Tahiti slaan Operastudio Vlaanderen en Spectra opnieuw de handen in elkaar. De voorstelling krijgt een extra door de uitvoering van The Roughcast-Song van de Vlaamse componist Frank Nuyts. Een tegengewicht voor de ironie over de dagelijkse sleur. Of is ook dat een illusie ?

Zoals enkel de grote meesters dat kunnen, slaagt Leonard Bernstein erin om op een ogenschijnlijk eenvoudige manier een verhaal te vertellen dat recht naar het hart gaat. Bernstein schreef Trouble in Tahiti in 1952, enkele jaren voor zijn bekendste werk West Side Story. Het libretto beschrijft een dag uit het leven van een doodgewoon Amerikaans gezin waarin The American Dream, die zo heerlijk had kunnen zijn, uitloopt op louter desillusies. Net zoals in een Griekse tragedie wordt de handeling becommentarieerd door een koor dat ingrijpt zodra de gevoelens van de twee hoofdpersonen al te zwaar dreigen te worden. Bernstein laat zich in deze slimme compositie muzikaal inspireren door de Amerikaanse musical comedy. In The Roughcast Song van de hedendaagse componist Frank Nuyts pretenderen de zangers op het podium te komen zonder te weten wat ze gaan doen. Er zal gezongen worden, dat wel, maar op welke tekst en over welk onderwerp?

In Trouble in Tahiti ondermijnt Leonard Bernstein the happy family life en knaagt zo op subtiele manier aan The American Dream. Want het leven van Sam en Dinah, de twee hoofdpersonages uit het verhaal, is weinig kleurrijk en sleept zich door de dagen. Gebrek aan communicatie, liefde en affectie hebben de plaats ingenomen van de oude romantische dromen en beloften. Zelfs de film aan het eind van het verhaal, waaraan de opera haar titel ontleent, biedt geen hoop, maar confronteert het koppel met hun tristesse.
Bernstein heeft van deze eenakter bewust een soort antiopera gemaakt. Hij wilde geen verwijfelde prima donna of een tenor met verplicht heroïsch moment en evenmin een onderwerp waarin de mythologie van de wereld vervat zit.
Hij presenteerde ons alleen een ongelukkig gehuwd koppel in een kleinsteedse omgeving. Een dag in het leven van de banaliteit, die start bij het ontbijt en nauwelijks uitkijkt naar het volgende uur.
De wortels van Trouble in Tahiti liggen in het Amerikaanse musical-theatre en de comedy. Het was Bernsteins bewuste keuze om aan te sluiten bij zijn eigen Amerikaanse culturele wereld en daarom trachtte hij kost wat kost het traditionele opera-idioom te vermijden. Het resultaat is een muzikaal verkwikkende kijk op een leven dat heerlijk had kunnen zijn, maar helaas verzand is in desillusie. Een Tahiti is veraf en Trouble is nabij.

Programma :
  • Leonard Bernstein, Trouble in Tahiti (1951)
  • Frank Nuyts, The Roughcast Song
Tijd en plaats van het gebeuren :

Trouble in Tahiti @ Operadagen Rotterdam
Woensdag 28 en donderdag 29 mei 2008, telkens om 20.30 u
Rotterdamse Schouwburg
Schouwburgplein 25
Rotterdam - Nederland

Meer info : www.spectraensemble.com en ww.operadagen.nl
-----------------------
Spectra Ensemble : Trouble in Tahiti - The The Roughcastsong
Zaterdag 31 mei, dinsdag 3 en donderdag 5 juni 2008, telkens om 20.00 u
Operastudio Vlaanderen
Bijlokekaai 6
9000 Gent

Meer info : www.vlaamseopera.be en www.spectraensemble.com

Leonard Bernstein : www.leonardbernstein.com
Frank Nuyts : www.hardscore.be en www.matrix-new-music.be

15:55 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Blokfluit oubollig ? Dan heb je het duo Jan Van Hoecke - Pieter Dhoore nog niet aan het werk gezien

Keiko Abe Fluitist Jan Van Hoecke, laureaat van de Rotary Kamermuziekprijs 2006, en pianist Pieter Dhoore spelen al tien jaar samen, sinds ze elkaar leerden kennen aan de kunsthumaniora. Ze trokken samen naar het Brusselse conservatorium, waar ze kamermuziek en hedendaagse muziek volgden en bekwaamden zich na hun studie samen in vervolgopleidingen en buitenlandse masterclasses. Begonnen als barok-duo, breidden ze hun repertoire uit met zowel arrangementen van klassiekers als hedendaagse muziek. Vrijdag vertolken ze hedendaagse werk van Luc Brewaeys, Ann Eysermans, Janpieter Biesemans en Frederik Neyrinck (de laatste twee speciaal voor het duo geschreven) arrangementen van klassiekers van Brahms, Vivaldi en Monti en enkele schaarse 19de eeuwse repertoirewerken voor fluit en piano.

Janpieter Biesemans (1939) droeg Kapriolen op aan Jan Van Hoecke en Pieter Dhoore. Het is een werk voor altblokfluit, basblokfluit, tenorblokfluit, sopraninoblokfluit en piano. Het werk is opgebouwd vanuit een thema op de letters van de naam Jan Van Hoecke. Dit naamthema komt herhaaldelijk terug, zij het in verschillende vormen, variaties en transposities. Zo verschijnt het thema in spiegelbeeld, worden diminuties/augmentaties toegepast en wijzigen de afstanden geregeld om een andere sfeer weer te geven. Het werk is doorspekt met avant-gardistische technieken op de blokfluit, zoals de fujara-techniek (cascade van natuurlijke boventonen), de suone con voce-techniek (het tegelijkertijd spelen en zingen), het sputare-effect (het spuwen van lucht) en de flatterzunge (fladderende tong).
Er is ook geregeld een vluchtig 'ritmisch leitmotiv' te horen, waarmee het stuk ingezet wordt in de blokfluit. De pianist gaat dat imiteren, vervolgens gaat de blokfluit het naamthema spelen en zijn technisch kunnen demonstreren, waarop de piano dan weer een antwoord geeft.
Ondanks de moderne technieken en (tedere) dissonanten, baadt het geheel in een vrij traditioneel, romantisch karakter. Ook wordt er ondermeer gebruik gemaakt van oude kerkmodi. De invloed van Bach, Debussy en Ravel is duidelijk te horen, maar ook die van Schönberg en zijn Sprechstimme, is hier herkenbaar, vooral in de blokfluit.
Janpieter Biesemans zette veel van zijn composities op als 'muzikale brieven', wat ook de naammotieven in zijn werken verklaart. Eskapaden is opgedragen aan Pieter Dhoore, wiens naam werd gebruikt voor de hoofdthema's van het stuk. Net zoals bij Kapriolen gaat hij de thema's variëren door allerhande compositietechnieken toe te passen. De letterbenaming wordt toegepast op diatonische, chromatische en oktotonische notenreeksen.

Frederik Neyrinck (1985) schreef Processus no.4 voor sopraninoblokfluit, altblokfluit en piano. Net als de vorige drie is nr. 4 gebaseerd op verschillende notenreeksen die herhaald worden, en in een proces komen te staan. Het werk is dus opgebouwd vanuit een evolutief-repetitieve gedachte. Het eerste deel is gebaseerd op notenreeksen met priemgetallen. Het tweede deel is voorzien van notenreeksen die gebaseerd zijn op de reeks van Fibonacci. Het werk heeft als doel deze twee verschillende wiskundige reeksen ten opzichte van elkaar uit te spelen.

Luc Brewaeys (1959) studeerde compositie bij André Laporte in Brussel, bij Franco Donatoni in Siena (Italië) en bij Brian Ferneyhough in Darmstadt (Duitsland). Van 1980 tot 1984 had hij regelmatige contacten met Iannis Xenakis in Parijs. Zijn composities worden gekenmerkt door een solide klankconstructie en door vreemde geluidseffecten. Les Méandres de la Mémoire bestaat uit vijf delen. Prelude-A-Interlude-B-Finale. In de prelude kronkelen de melodieën van de sopraanblokfluit en de piano zoals meanders door elkaar. Zowel het A als het B deel, bestaan uit gecontroleerd aleatorisme, waarbij de blokfluit- en pianopartij los komen te staan van elkaar. In het A gedeelte legt de piano een dromerig klanktapijt, waarboven de altblokfluit zich nu eens liefelijk, dan weer furieus beweegt. De Interlude wordt gekleurd a.d.h.v. kwarttonen en multiphonics. Geleidelijk aan verzoenen de piano en de tenorblokfluit zich, om uiteindelijk in het B gedeelte over te gaan, waar de basblokfluit en de piano in een heftige discussie treden. In de Finale wordt eventjes terug gekeerd naar de tenorblokfluit, waarna uiteindelijk de sopraan- en altblokfluit tegelijkertijd hun laatste bochten maken.

Ann Eysermans (1980) is contrabassiste en componiste. Ze studeerde eerst klassiek en vervolgens jazz aan het conservatorium van Brussel. Momenteel is ze betrokken als muzikant en performer bij de "Requiem für eine Metamorphose" van Jan Fabre, en is ze assistente voor het onderzoeksproject "Messiaen weerspiegeld" (een project van het Conservatorium van Brussel in samenwerking met de VUB). Als componiste schrijft Ann zowel jazz als hedendaagse klassieke muziek.
Acta atekaa met eend is een grafische partituur, geschreven voor piano, blokfluit en water. De muzikanten moeten hun fantasie laten werken om de tekentjes, symbooltjes en termen om te zetten in muziek. Jan Van Hoecke experimenteert al enige jaren met het gebruik van blokfluiten in combinatie met water.

Programma :
  • E. Krähmer, Rondeau Hongrois, op. 28
  • J. Biesemans, Kapriolen
  • J. Brahms, Hongaarse dans nr. 5
  • I. Albéniz, Corpus Christi en Sevilla (uit Iberia) (piano solo)
  • F. Neyrinck, Processus no.4
  • W. Popp, Russisches Zigeunerlied
  • L. Brewaeys, Les Méandres de la Mémoire (1997)
  • A. Vivaldi, Concerto in d (Allegro, Largo, Allegro)
  • J. Biesemans, Eskapaden (Op. 125 / 2007) (piano solo)
  • A. Eysermans, Acta atekaa met eend
  • V. Monti, Csárdás
Tijd en plaats van het gebeuren :

Jan Van Hoecke & Pieter Dhoore
Vrijdag 30 mei 2008 om 20.30 u

De Rode Pomp
Nieuwpoort 59
9000 Gent

Meer info : www.rodepomp.be

Jan Van Hoecke : www.janvanhoecke.com (met de audio Ann Eysermans' Acta atekaa met eend en leuke videofragmentjes, met o.a. Jan als slangenbezweerder)
Pieter Dhoore : users.skynet.be/pieterweb
Janpieter Biesemans en Luc Brewaeys op www.matrix-new-music.be
Luc Brewaeys : www.lucbrewaeys.com

Elders op Oorgetuige :
Jan Van Hoecke : Master na Master Solist Hedendaagse Muziek, 16/06/2007
Jan Van Hoecke en RPE combineren barok met hedendaagse muziek, 24/04/2007

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

26/05/2008

Piano en marimba : een ongewone combinatie in de Rode Pomp

Keiko Abe Piano en marimba : een niet zo voor de hand liggende combinatie ? Niet voor percussionist Wouter De Winne en de Bulgaarse pianiste Vessela Dyakova. Donderdagavond in de Rode Pomp brengen zij zowel werk voor marimba solo (van de Japanse Keiko Abe, plus een transcriptie van Bach) als voor piano solo (Bach, Schubert), én werk voor piano én marimba, o.a. een transcriptie van Saint-Saens en een hedendaags werk van de Deen Anders Koppel. Rode draad door het programma is de uitvoering van de zelden in de concertzaal gehoorde driestemmige inventies van Bach.

Keiko Abe (1937) is een Japanse componiste en marimbaspeelster. Abe wordt beschouwd als één van de beste, zoniet de beste marimbiste ter wereld. Ze had een toonaangebvende rol in de ontwikkeling van de marimba, zowel wat het uitbreiden van de speeltechnieken en het repertoire betreft, als in het verbeteren van het instrument. Haar ideeën over het kleurenspectrum van de marimba gaf aanleiding tot de ontwikkeling van de vijf-octaafs marimba door Yamaha. Deze is nu standaard voor de marimbasolist.
Haar composities zoals 'Michi', 'Variations on Japanese Children Songs' en 'Dream of the Cherry Blossoms' zijn klassiekers in het marimba repertoire. Ze heeft al zo'n 70 werken voor marimba gecomponeerd, en inspireert vele andere componisten hetzelfde te doen. Meestal zijn haar werken geïmproviseerd en later genoteerd. Kazak Lullaby is een werk voor marimba solo.

Anders Koppel werd in 1947 in Kopenhagen geboren. Als kind speelde hij piano en later kwam daarbij de clarinet. Hij was in 1967 mede-oprichter van de rock-groep Savage Rose die toernees maakte door heel Europa en de USA. In 1976 was hij mede-oprichter van het Trio Bazaar dat maar liefst 9 albums realiseerde. Hij componeerde muziek voor 8 balletten en meer dan 150 films. Daarnaast schreef hij voor diverse klassieke ensembles, waaronder zijn in 1990 ontstane Toccata for vibraphone and marimba. Dit werk werd geschreven voor het Deense Safri Duo, dat het werk op cd zette en ontelbare malen heeft uitgevoerd. In dit stuk demonstreert Anders Koppel zijn speciale gevoel van timing die typerend is voor zijn muziek. Het werk bestaat uit verschillende delen, elk met hun eigen tempo. Dit stuk vereist tevens virtuositeit en technische vaardigheid van de uitvoerders.

Programma :
  • J. S. Bach, Uit 1ste cellosuite eerste deel (marimba solo), Dreistimmige Inventionen BWV 787-801 (1-5)
  • K. Abe, Kazak Lullaby (marimba solo)
  • J. S. Bach, Dreistimmige Inventionen BWV 792 -797) (6-10)
  • A. Koppel, Toccata voor vibrafoon en marimba
  • J. S. Bach, Dreistimmige Inventionen BWV 798 -801) (11-15)
    F. Schubert, Impromptus opus 90 (1-4)
  • C. St-Saens, Rondo Capriccioso opus 28 (marimba en piano)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Vessela Dyakova & Wouter De Winne
Donderdag 29 mei 2008 om 20.30 u

De Rode Pomp
Nieuwpoort 59
9000 Gent

Meer info : www.rodepomp.be

Anders Koppel : www.myspace.com/anderskoppel en www.ewh.dk

Een voorsmaakje? Bekijk dan nu de integrale uitvoering van Koppels 'Toccata' , uitgevoerd door het Israelische marimba en percussieduo DuArt (YouTube, 25/11/2007, 9'41")



Meer van Anders Koppel en Keiko Abe op YouTube

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

25/05/2008

Het Collectief in trioverband in Logos

Helmut Lachenmann 'Allegro Sostenuto' is een indrukwekkend trio van Helmut Lachenmann dat zelden in Vlaanderen te horen is. Nagalm, resonantie en het uitsterven van de klank bekleden een centrale rol in dit stuk voor piano, cello en klarinet. Het Collectief durft het aan om dit beklijvende werk uit te voeren en ze combineren het met een trio van Wolfgang Rihm en Bart Vanhecke. Een concert dat je onder geen beding mag missen !

Het Brusselse ensemble Het Collectief - ontstaan in 1998 - werkt consequent met een vaste kern van vijf muzikanten en bouwde zo een intrigerende eigen sound op, gekenmerkt door een heterogene mix van blazers, strijkers en piano. De kern van het repertoire ligt bij de vroeg 20ste eeuwse modernistische muziek van de Tweede Weense school. Het Collectief onderneemt ook talrijke uitstappen naar de allernieuwste én oude muziek. Dit jaar werken ze aan een portret cd van componist Bart Vanhecke en een opname van 'Mourning the murder of an old Banyan tree' van de jonge Maleisische componist Kee Yong Chong. In dit programma treedt het collectief op in trioverband: klarinet, cello en piano.

Door de grote rijkdom aan kleurschakeringen heeft deze bezetting niet alleen de aandacht van de bejaarde Johannes Brahms (1833-1897) getrokken. Zijn meesterlijke Trio opus 114 (1891) kreeg een eeuw later een opvolger met het kolossale 'Allegro sostenuto' van Helmut Lachenmann (1935). Dit werk bevat zowat alle klankmogelijkheden die men zich in deze bezetting kan voorstellen en moedigt de muzikanten aan hun instrument op doorgedreven alternatieve wijze te bespelen. Lachenmann toont met dit werk aan dat hij met beide voeten in de Duitse traditie staat en tegelijkertijd het pad effent voor het experiment. Door de uitzonderlijk hoge moeilijkheidsgraad qua samenspel en sonore vormgeving wordt dit werk zeer zelden gespeeld. Tot dusver heeft alleen Het Collectief dit werk op het programma in ons land, en daar mogen we best wel beetje fier op zijn.
De 'sostenuto' in de titel refereert naar de centrale rol die resonantie speelt in dit werk. Net als in 'Ausklang' voor piano en orkest dat hij een jaar vroeger schreef, speelt Lachenmann op overtuigende wijze met de overgang van korte tonen en klanken in aangehouden tonen en met de desintegratie van galm in korte klanken en ruis.

Het programma wordt aangevuld met Chiffre IV van Wolfgang Rihm (1952), een werk waarin de soberdere en meer gebalde stijl van deze
componist in de jaren '80 duidelijk hoorbaar is, en 'Dans l'eau du songe', een recente compositie van Bart Vanhecke (1964), opgedragen aan Het Collectief. In dit stuk ontstaat een menging van de klankkleuren van basklarinet, cello en piano van hun donkere diepe register tot de huilende klanken van hun hoge register. Het stuk is strikt serieel gestructureerd aan de hand van een chromatische intervalgroepreeks. De titel komt uit 'Reflets', een gedicht van Maurice Maeterlinck.

Programma :
  • Wolfgang Rihm, Chiffre IV (1983) voor piano, cello en klarinet
  • Helmut Lachenmann, Allegro sostenuto (1986/88) voor klavier, cello, klarinet en basklarinet
  • Bart Vanhecke, Dans l'eau du songe (2005) voor pianotrio
Tijd en plaats van het gebeuren :

Het Collectief : Helmut Lachenmann, Wolfgang Rihm en Bart Vanhecke
Dinsdag 27 mei 2008 om 20.00 u

Logos Tetraeder
Bomastraat 26
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.hetcollectief.be

Bart Vanhecke op www.matrix-new-music.be

Extra :
Helmut Lachenmann op www.arsmusica.be (Biografie - Portret - 'Aan het licht brengen' )
Thinking About Helmut Lachenmann, Dan Albertson op www.lafolia.com, november 2004
Gegen die Vormacht der Oberflächlichkeit, Interview met Helmut Lachenmann, Claus Spahn in Die Zeit, 29/04/2004
Wolfgang Rihm op www.arsmusica.be (Biografie - 'Luidop zoeken naar het onzegbare' en Chiffre-Zyklus (Chiffre I-VIII - Bild) Toelichting (fr))
Wolfgang Rihm in conversation with Kirk Noreen and Joshua Cody, sospeso.com
Dossier Wolfgang Rihm op beckmesser.de
Wolfgang Rihm (1951 - ): Wars van minimalisme en neosensibiliteit op www.musicalifeiten.nl

Video :
Helmut Lachenmann, Wolfgang Rihm en Bart Vanhecke op YouTube

Elders op Oorgetuige :
Trinity trip op de dunne grens tussen droom en geperverteerde werkelijkheid, 22/04/2008
Spectra brengt wereldliteratuur in de Bijloke, 27/02/2008
Close my willing eyes : Walpurgis & Het Collectief samen op de planken, 8/10/2007
Ode aan het roken : I AM A MISTAKE, een première van Jan Fabre, Wolfgang Rihm en Chantal Akerman, 8/12/2007
Muziek is een levensproces : interview met Wolfgang Rihm, 7/12/2007
Gradus ad Parnassum : Kobe Van Cauwenberghe & Matthias Koole, 2/11/2007
Het Collectief verkent kleuren- en klankenrijkdom van de instrumenten, 15/03/2007
"I am a mistake" : Avant-première van de Wolfgang Rihms muziek voor de voorstelling van Jan Fabre, 29/09/2006

10:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

23/05/2008

Dag van de Nieuwe Muziek in Hasselt

Dag van de Nieuwe Muziek Oud versus Nieuw. De Duitse Orde versus de New Yorkse school. Een middeleeuwse landcommanderij versus een 20ste eeuws industrieel pand. Twee tegenpolen, maar ook veel gelijkenissen tussen deze dagen rond een welbepaalde muziekperiode. In 2007 werd de Dag van de Nieuwe Muziek geboren als het jongere broertje van de sterke traditie van de Dag van de Oude Muziek. In 2008 laat Basilica Festival van Vlaanderen deze nieuwkomer verder doorgroeien.
De focus ligt op muziek die geschreven is in de periode na 1950. Informatietechnologie en andere elektronische audioapparatuur worden niet geschuwd.

In de namiddag bezet Basilica Festival van Vlaanderen met de Dag van de Nieuwe Muziek de site van het pand 'Koloniale Waren' in Hasselt. Ictus, o.l.v. Lukas Pairon, werd opgericht in 1994 en resideert sinds 2003 in de opera van Lille. De programmatie van Ictus beslaat een zeer breed stilistisch spectrum (van Aperghis tot Reich, van Murail tot Waits), maar Ictus zorgt binnen elk concert steeds voor de nodige coherentie. Spectra Ensemble van Filip Rathé werd opgericht in 1993 met de expliciete bedoeling om Vlaamse hedendaagse muziek op professioneel niveau uit te voeren, en dit in confrontatie of dialoog met het werk van internationale collega's. Tussen de concerten door worden er enkele lezingen en workshops gepresenteerd i.s.m. MATRIX, een documentatie- en informatiecentrum rond hedendaagse klassieke muziek. Sinds het voorjaar van 2003 organiseert MATRIX bovendien een waaier aan educatieve activiteiten.

Voor het slotconcert van de Dag van de Nieuwe Muziek in de Sint-Quintinuskathedraal van Hasselt slaan drie Vlaamse ensembles de handen in elkaar: HERMESensemble, ensemble voor hedendaagse muziek, Capella di Voce, als vocaal ensemble eveneens geconcentreerd op een actueel repertoire en Belgian Brass, een collectief van de beste koperblazers van Vlaanderen. O.l.v. dirigent Kurt Bikkembergs brengen ze het programma 'De Klank van de Stilte'.

Start workshop voor kinderen om 14.00 u
Workshop rond muzikale bouwstenen (ritme, tempo, toonhoogte) voor kinderen van het 1ste en 2de leerjaar met instrumentjes die gebouwd zijn naar een ontwerp van de Duits-Argentijnse componist Mauricio Kagel.

Lezing-recital koperblaasinstrumenten na de Tweede Wereldoorlog : 14.00 u - 14.45 u
Via zelf gespeelde luistervoorbeelden introduceert trombonist Jan Smets (o.m. Belgian Brass en het orkest van de Munt) je in de ontwikkelingen op het vlak van instrumentenbouw, speeltechniek en repertoire van koperblaasinstrumenten na 1945.

Concert Ictus : 15.00 u - 16.00 u
  • J.L. Fafchamps, Lettre Soufie: Z3 (Dhal) voor trombone en elektronica door Alain Pire (trombone) en Alex Fostier (elektronica)
  • Y. Maresz, Mettalics (1995) voor trompet en elektronica door Philippe Ranallo (trompet) en Alex Fostier (elektronica)
Websites :www.ictus.be, yan.maresz.free.fr en www.compositeurs.be

Componistenportret: Morton Feldman
: 16.30 u - 17.15 u
Musicoloog Maarten Quanten schetst een portret van de Amerikaanse componist Morton Feldman (1926-1987). Verschillende van zijn werken veroorzaakten omwille van hun extreme lengte controverse. Dit is een lezing vol luistervoorbeelden (o.a. uit Rothko Chapel dat aan bod komt tijdens het slotconcert door Hermes) en beeldmateriaal.

Mini-concertje met de kinderen van de workshop& Concert academie van Izegem, experiment nieuwe muziek : 17.30 u

Concert Spectra Ensemble: 18.00 u - 18.45 u
Selectie uit 60 minicreaties of 'vingerafdrukcomposities', een opdracht van ComAv, het Componistenarchipel Vlaanderen. De deelnemende componisten vormen een dwarsdoorsnede van componerend Vlaanderen, behoren tot alle leeftijdscategorieën en hebben voor deze gelegenheid een kernachtige vingerafdrukcompositie geschreven. De stukken variëren van solowerk tot werk voor de volledige bezetting en duren gemiddeld 90 seconden.
Websites : www.spectraensemble.com en www.comav.be

Slotconcert HERMESensemble i.s.m. Capella di Voce & Belgian Brass om 20.30 u
  • J. Van der Roost, Tre Skizze
  • P. Ablinger, Weiss/Weisslich (versie '5b: For St. Anna in Zepernick')
  • J. Tassyns, The Hollow Men
  • M. Feldman, Rothko Chapel
Websites : www.hermesensemble.be , www.capelladivoce.be enwww.belgianbrass.com
Peter Ablinger : ablinger.mur.at
Jelle Tassyns op www.muziekcentrum.be
Jan Van der Roost op www.matrix-new-music.be Tijd en plaats van het gebeuren :

Basilica Festival van Vlaanderen - Dag van de Nieuwe muziek
Zondag 25 mei 2008 vanaf 14.00 u

Pand 'Koloniale Waren'
Koningin Astridlaan 85
3500 Hasselt

Slotconcert om 20.30 u
Sint-Quintinuskathedraal Hasselt
Vismarkt 1
3500 Hasselt

Meer info : www.festival.be

Extra :
Jean-Luc Fafchamps, 'Lettre Soufie: K' door Orchestre Nationale de Lille op Kwadratuur.be
Morton Feldman, 'Rothko Chapel (fragment)' op Kwadratuur.be
Morton Feldman: Fijnzinnig klankschilder, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Jelle Tassyns - Een Dendermonds componist, Davy De Decker op www.denderend.be, 22/05/2007

Elders op Oorgetuige :
Ontdekkingstocht langs hedendaagse concerto's (Jean-Luc Fafchamps - Lettres Soufies), 8/04/2008
Harry Halbreich & Morton Feldman in Les Brigittines, 24/03/2008
HERMESensemble & Capella di Voce: De klank van de stilte, 13/03/2008
John Cage & Morton Feldman : een unieke luisterervaring, 13/02/2008
De kunst van Morton Feldman, 11/02/2008
Vingerafdrukken van 60 Vlaamse componisten, 19/11/2007
November Music : muziek mét jongeren, 13/11/2007
Ictus & Ircam : ritme, percussie en elektronica, 22/03/2007
Jean-Philippe Collard-Neven brengt Fafchamps, Mantovani, Fiorini, Messiaen en Scriabin, 15/03/2007
Wereldcreatie vioolconcerto van Jelle Tassyns, 6/06/2006

13:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Happening Herkenrode : drie solo's

An Raskin Zondag organiseert het Cultuurcentrum Hasselt de jaarlijkse 'Happening' in het bezinningscentrum van Herkenrode. Drie solisten brengen elk een gevarieerd programma van ongeveer een half uur: An Raskin, Viviane Sofronitzki en Yves Storms. Het belooft alweer een bijzonder mooie muzikaal moment in het unieke historische decor van de Herkenrode abdisresidentie te worden.

An Raskin studeerde aan de conservatoria van Tilburg, Groningen en Den Haag. Nadien ging ze zich in Moskou vervolmaken aan de Staatsacademie voor muziek, als assistent van de beroemde bajanist en pedagoog Friedrich Lips. Zowel solistisch als in kamermuziekverband concerteerde ze in de meeste Europese landen.
Met de bajan als volwaardig concertinstrument brengt zij met het programma Van Bach tot… een zeer grote verscheidenheid aan componisten en stijlen, zodanig dat het instrument zich in al zijn mogelijkheden kan voorstellen.
An raskin bespeelt de bajan, een variant van de accordeon. De bajan is op en top Russisch en ontwikkelde zich vanuit de volkscultuur tot een volwaardig concertinstrument. Als 18-jarige trok An Raskin naar rusland om dit instrument te studeren en ontwikkelde ze een grenzenloze bewondering voor Sofia Gubaidulina. Deze hedendaagse Russische componiste is dan ook aanwezig in al haar programma's. Ook Bach, Vivaldi en Moessorgski klinken erg verrassend op dit virtuoze instrument.

Viviane Sofronitzki begon haar pianostudies in familiekring in Moskou. Zij ontwikkelde een passie voor de fortepiano en trad in Rusland veelvuldig op. Zij behaalde haar diploma Uitvoerend Musicus aan het conservatorium van Moskou, daarna was ze actief in Canada en ging zich in 1997 aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag verder bekwamen in het spel op fortepiano en klavecimbel. Ze won verschillende prijzen en was te gast op vele festivals. Tijdens het concert in Herkenrode brengt ze een aantal impromptus van Franz Schubert.

Yves Storms tenslotte behaalde in 1977 aan het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium van Antwerpen met de grootste onderscheiding de Eerste Prijs voor gitaar. Hij werd tweemaal Eerste Laureaat op internationale gitaarwedstrijden. Thans is hij docent gitaar aan het Koninklijk Muziekconservatorium van Gent.Hij bouwde een internationale carrière uit en trad op met tal van gerenommeerde orkesten en solisten. Het repertoire van Yves Storms bestrijkt alle stijlen en perioden.

Programma :
  • An Raskin, bajan : Van Bach tot …
  • Viviane Sofronitzki, pianoforte : Franz Schubert
  • Yves Storms, gitaar : Fernando Sor, Yuquihiro Yocoh, Isaac Albèniz
Tijd en plaats van het gebeuren :

Happening Herkenrode : An Raskin, Viviane Sofronitzki en Yves Storms
Zondag 25 mei 2008 om 15.00 u
Abdij van Herkenrode
Herkenrodeabdij 1
3511 Kuringen

Meer info: www.ccha.be

An Raskin op www.agartha-ensemble.be
Viviane Sofronitzki : www.sofronitzki.com

Elders op Oorgetuige :
Agartha in ontmoeting met Sofia Gubaidulina, 8/05/2008
Agartha & François Deppe in Logos, 23/10/2007
An Raskin, Russische accordeonmuziek, 30/10/2006

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

22/05/2008

Dag in de Branding opent met Vlaams-Nederlandse hommage aan Lois Vierk

Dag in de Branding Dag in de Branding is een eendagsfestival voor nieuwe muziek dat vier maal per jaar plaatsvindt op verschillende locaties in de Haagse Binnenstad. Elke editie opnieuw geeft de avant-garde van de muziek acte de présence in een spectaculair festivalprogramma dat duurt van 3 uur 's middags tot 3 uur 's nachts. Met muziek die grenzen overschrijdt en vooroordelen doorbreekt. Wat je te zien en te horen krijgt is een mix van hedendaagse klassiekers en wereldpremières, gevestigde namen en jong talent.

Het Vlaamse Champ d'Action mag samen met Slagwerkgroep Den Haag de spits afbijten. Slagwerkgroep Den Haag en Champ d'Action zijn twee in eigentijdse en nieuwe muziek gespecialiseerde ensembles die sinds 2005 regelmatige samenwerken, wat zich uitte in o.a. diverse programma's met minimal music (2004-2007), het gezamenlijk ontwikkelde semi-scenische project Hildegard van James Wood (2005-2006), en een programma voor elektronica en slagwerk met drie opdrachtwerken van Dmitri Kourliandsky, Serge Verstockt en Yannis Kyriakides (2007).

Voor Dag in de Branding brengen beide ensembles een speciaal samengesteld programma, waarin werk van de Amerikaanse componiste Lois Vierk centraal staat en in verband wordt gebracht met enkele componisten die ieder op hun wijze verwant zijn met haar. Er klinken twee voor haar kenmerkende werken, en een werk van de eveneens Amerikaanse componist Alvin Lucier, naast twee recente opdrachtwerken van de in Nederland werkende internationale componisten Claudio Baroni en Yannis Kyriakides. Allen gebruiken elektronica en versterking in hun composities, waarbij klankkleur, sinustonen en nieuwe toepassingen van elektronisch instrumentarium een hoofdrol spelen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Dag in de Branding
Zaterdag 24 mei 2008 vanaf 15.00 u

Op verschillende locaties in Den Haag

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.festivalindebranding.nl
-----------------
Champ d'Action & Slagwerkgroep Den Haag : Hommage aan Lois Vierk
Zaterdag 24 mei 2008 om 15.00 u

Theater Korzo
Prinsegracht 12
Den Haag

Meer info : www.festivalindebranding.nl, www.korzo.nl, www.champdaction.be en www.slagwerkgroepdenhaag.nl

Elders op Oorgetuige :
Champ d'Action & Slagwerkgroep Den Haag: Organised sound, 18/10/2007
Multimedia opera Hildegard van James Wood in wereldpremière, 16/09/2006

16:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Cranc : Rhodri Davies, Angharad Davies & Nikos Veliotis in Q-O2

CRANC Van 19 tot 25 mei zet CRANC (Rhodri Davies, harp - Angharad Davies, viool & Nikos Veliotis, cello / video) gedurende één week een virtueel-feedback-project in audio en video op. De dagelijkse audio- en video-opnames zullen dienen als basis voor de opnames van de volgende dag. Ze hebben geen enkel idee hoe het eindresultaat eruit zal zien of klinken, maar je kan het zaterdag wel gaan beluisteren in het Q-O2 werkhuis in Brussel.

Rhodri Davies
Rhodri Davies werd geboren in Aberystwyth, Wales in 1971. Als harpist confronteert hij de traditionele concepten van harp door het gebruik van preparations, detuned, bowed en e-bowed strings.
Naast solo performances werkt Davies nauw samen in duo’s met John Butcher, Mark Wastell en Ingar Zach. Hij speelt ook in groepen die zich helemaal toeleggen op vrije improvisatie; Broken Consort, The Sealed Knot (met Burkhard Beins en Mark Wastell), CRANC (met Angharad Davies en Nikos Veliotis), Derek Bailey's Company, Evan Parker's string project en No Spaghetti Edition.
Veel van Davies' werk richt zich op de tegenstrijdige en complementaire flux tussen compositie en improvisatie. Heel wat groepen bij wie hij speelt weerspiegelen die interesse : IST (met Mark Wastell en Simon Fell), Assumed Possibilities (met Chris Burn, Phil Durrant en Mark Wastell), Apartment House (waarbij de nadruk op de uitvoering van grafische composities en werken van componisten als Cardew ligt) en Chris Burn's Ensemble.
De invloed van live electronics en musique concrète is merkbaar in zijn interesse voor en zoektocht in noise, stilte, textuur en abstract geluid op zijn akoestisch instrument.

Angharad Davies
Angharad Davies is een freelance violiste uit Londen en actief in hedendaagse, improvisatie- en experimentele muziek, zowel als solist als in ensembles. Na haar klassieke opleidingen (BMus; P.G.C.E; postgraduaat in R.N.C.M. ) studeerde ze verder viool bij Charles-Andre Linale in Dusseldorf en Howard Davis in London.
Haar specifieke benadering tot de viool bestaat uit het uitbreiden van de akoestische mogelijkheden van het instrument door objecten vast te maken op de snaren of door onverwachte delen van het instrument te bespelen. Haar stukken geven blijk van een empirische benadering van muziekinstrumenten. Ze heeft zich toegewijd in het onderzoeken van en grenzen verleggen in het produceren van geluid op viool.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Nikos Veliotis
cello/video
'Videokunstenaar in het lichaam van een muzikant'

Tijd en plaats van het gebeuren :

Cranc : Rhodri Davies, Angharad Davies & Nikos Veliotis
Zaterdag 24 mei 2008 om 20.30 u

Q-O2 werkhuis
Vlaamsesteenweg 167
1000 Brussel

Meer info : www.q-o2.be, www.rhodridavies.co.uk, www.angharaddavies.com en www.myspace.com/nikosveliotis

Elders op Oorgetuige :
Trio Stevie Wishart, Julia Eckhardt & Rhodrie Davies, 12/06/2007
Rhodri Davies + Stevie Wishart, 20/09/2006

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Blindman-percussiekwartet geeft er een stevige lap op in Melle

BL!NDMAN [4×4]drums Met de Oorkussen-concertreeks programmeert de Cultuurdienst van Melle een jaar lang om de maand een concert van een muzikant of groep van eigen bodem. Vrijdag is het podium van de raadzaal van het Gemeentehuis gereserveerd voor het jonge en dynamische Blindman-percussiekwartet. In PULSATION gaat het BL!NDMAN [4×4]drums een luisterrijk repertoire te lijf. Dit aanstekelijk programma wordt met evenveel precisie als energie opgediend, overgoten met een stevige dosis jeugdig enthousiasme.

Het principe van Drumming (1971) is gebaseerd op een geleidelijk opbouwen van een centraal basismotief. Bij elke stap in de opbouw, waarbij het motief 'voller' wordt, lijkt het voor de luisteraar alsof ook het karakter van het motief verandert. Eens dat de opbouw een feit is, wordt het motief onderworpen aan tal van combinaties en verdelingen tussen de verschillende spelers, waardoor een fascinerende interactie ontstaat. Het werk, dat in zijn volledige vorm meer dan een uur duurt, kwam tot stand nadat Steve Reich (1936) een lange periode in Afrika had verbleven en er met lokale musici had geïmproviseerd.

Thierry De Mey is vooral bekend als huiscomponist en filmmaker bij Rosas. Musiques de Tables (1987) is een compositie voor drie paar handen op drie tafels die de relatie tussen muziek en beweging onderzoekt . Met dit werk tast De Mey als het ware de grenzen af tussen muziek en de beweging die deze muziek produceert en hoorbaar maakt. De posities van de handen en de bewegende figuren zijn een soort vormentaal die men kan vergelijken met een danschoreografie, met dit verschil dat hier het beeldende aspect inherent is aan het muzikale en omgekeerd.

De Japanse componist Toru Takemitsu (1930-1996), is een van de eerste componisten uit Oost-Azië die een prominente plaats verworven hebben in de geschiedenis en ontwikkeling van de westerse muziek. Merkwaardig genoeg was Takemitsu bijna volledig autodidact. Hij kwam met westerse muziek in contact tijdens zijn legerdienst, en dit fascineerde hem zodanig dat hij zelf dit soort muziek ging maken. Takemitsu had interesse voor de meest diverse muziekstijlen, hij benaderde de muziek zonder het typische hokjesdenken en we vinden in zijn werk referenties naar jazz, musical en popmuziek, naast de klassieke westerse en oosterse muziek. Met componisten als Debussy en Messiaen deelt hij een voorkeur voor fijnzinnige klankweefsels en bijzondere timbres en onder invloed van Schaeffers ‘musique concrète’ ging hij elektronische muziek maken, met onder meer ‘Mizu no kyoku’ (1960) of Watermuziek. Water zal trouwens een constante worden in zijn oeuvre, met haar connotaties van zuiverheid en vaagheid sluit het thema water nauw aan bij de magische, dromerige soundscapes die Takemitsu creëerde. De aandacht voor de klank, het gebrek aan thematische ontwikkeling en de aandacht voor de natuur, zijn ook aspecten die we vinden in de Japanse muzikale traditie. Hoewel Takemitsu zich aanvankelijk sterk op westerse muziek richtte, is zijn culturele achtergrond nooit volledig weg te denken. Vanaf het begin van de jaren zestig gaat hij ook meer expliciet verwijzen naar de Japanse traditie door het gebruik van traditionele instrumenten als de sho (mondorgel), biwa (een luittype verwant met de Chinese pipa) en de shakuhachi (bamboefluit).

De Japanse componist Toshio Hosokawa (1955) wordt net als zijn oosterse collega's Tan Dun en Toru Takemitsu geïnspireerd door de natuur. Ook hij slaagt erin om zijn oosterse cultuur met de westerse muzikale taal te vermengen tot een heel eigen geluid. In 1983 studeerde hij bij de Duitse componist Klaus Huber en die zette hem aan om de klassieke Japanse muziek grondig te bestuderen. Hosokawa had daarvoor eerst in Tokyo gestudeerd en daarna in Berlijn (bij Isang Yun) en Freiburg (bij Klaus Huber en Brian Ferneyhough). Meer dan 20 jaren later, wordt zijn werk wereldwijd gespeeld door tal van gerenommeerde ensembles en orkesten. In 1989 richtte hij samen met enkele andere jonge componisten het jaarlijkse festival "International Contemporary Music Seminar and Festival" op waarvan hij nu ook de artistieke leiding heeft.

De Gentse componist en stichtend lid van Hardscore Frank Nuyts kennen we vooral voor zijn gedurfde neo-tonale toonspraak en zeer persoonlijke verwerking van invloeden uit de zogenaamde commerciële muziekgenres. In 2004 schreef hij op vraag van de jonge Amerikaanse marimbavirtuoos Eric Beach 'Empty Music' een werk voor marimba solo. Nog datzelfde jaar bewerkte hij Empty Music in opdracht van dirigent Daniël Gazon voor een ensemble van vijftien instrumenten en twee solo marimba's tot Low-key music. De solopartij van Empty Music was dan ook dermate complex dat ze gemakkelijk opgesplitst kon worden in twee marimba-partijen. Deze Low-key music was op tijdens November Music 2005 ook al te horen in een versie voor drie slagwerkers. En nu is er dus ook de kwartetversie (2004-2006). Het is vlotte, vinnige, aanstekelijke en zelfs ietwat nerveuze muziek. Nuyts houdt duidelijk van drive, virtuositeit en snelle tempi. Low Key music gunt de slagwerkers zichtbaar speelvreugde.

Programma :
  • Steve Reich, Drumming (4 set bongo) kwartet
  • Christos Hatzis, Fertility rites (marimba en tape)
  • Thierry de Mey, Musique de tables (drie tafels en zes handen)
  • Toru Takemitsu, Rain tree (set up vibrafoon, marimba en crotales)
  • Toshio Hosokawa, Sen vi (2 bongo 2 conga, basdrum en crotales)
  • Frank Nuyts, Low key Quartet (2 marimba, vibrafoon en percussie)
Tijd en plaats van het gebeuren :

BL!NDMAN [4×4]drums : Pulsation
Vrijdag 23 mei 2008 om 20.00 u

Gemeentehuis - Raadzaal
Gemeenteplein 1
9090 Melle

Meer info : www.blindman.be

Bron : Tekst Dirk Moelants voor deSingel, februari 2007

Steve Reich : www.stevereich.com en www.myspace.com/stevereichmusic
Christos Hatzis : www.hatzis.com en www.myspace.com/christoshatzis
Thierry de Mey op www.matrix-new-music.be
Toru Takemitsu op www.soundintermedia.co.uk en www.themodernword.com
Toshio Hosokawa : Bio en Portret van de componist als verdoken vraaggesprek, Tino Haenen op www.arsmusica.be
Frank Nuyts : www.hardscore.be en www.matrix-new-music.be

Extra :
Gesprek met Thierry De Mey, opgetekend door Jean-Luc Plouvier, juli 2001 op www.ictus.be

Elders op Oorgetuige :
20ste eeuwse Japanse muziek in Logos, 18/06/2007
Tokyo String Quartet met nieuw werk van Hosokawa, 20/03/2007
Ghost Opera voor strijkkwartet en pipa en wereldcreatie Kee-Yong Chongs Inner Mirror, 5/02/2007

Benieuwd ? Bekijk alvast deze video van Thierry de Mey's Musique de tables (YouTube, Jessica Ryckewaert , 7/01/2008, 6' 52")



Meer video's : Steve Reichs Drumming, Christos Hatzis, Toru Takemitsu en Toshio Hosokawa op YouTube

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

21/05/2008

Jan Lust met gevarieerd programma in de Rode Pomp

Janpieter Biesemans Vrijdag speelt pianist Jan Lust in de Rode Pomp een recital met werk van Chopin, Alkan, Debussy, Ravel. Verder ook werk van een jonge en iets minder jonge Belg : Kristof Raes en Janpieter Biesemans.

Kristof Raes (1971) studeerde piano bij Levente Kende aan het Lemmensinstituut en volgde ook schriftuurvakken, o.a. lessen muziekanalyse en compositie bij Piet Swerts en contrapunt bij Jan Vanderroost. Hij geeft pianoles in Eeklo en aan de Academie voor Podiumkunsten in Gent.

Kristof Raes : "Ik componeerde al op heel jonge leeftijd, ook tijdens de lessen in de humaniora kon ik 't niet laten muziek te schrijven - geen leerkracht die het ooit merkte. Tot nu toe componeerde ik vooral voor piano en kamermuziek. Hou ervan m'n eigen instrument, de piano, op die manier te blijven herontdekken, ondanks de direkte link naar het orkestrale denken. 't Is niet zo simpel om iets over je eigen muziek te zeggen. Het componeren zelf ervaar ik als 'n proces dat, gelukkig maar, rationeel niet te vatten is, waar je zelf je actieve aandeel in hebt maar dat ergens geleid wordt. Openstaan voor 'n eerlijke frequentie, 'n verbondenheid, en die zo rechtstreeks mogelijk verklanken, daarbij niet terugdeinzend voor opborrelende verrassende gevoelsmatigheden in het immense kleurenspectrum die de menselijke ziel herbergt. Ook inspiratie uit het dierenrijk, de schepping,de kosmos... en daarin badend , een nieuw muziekstuk, 'n ander klimaat en atmosfeer laten geboren worden, laten bestaan, geen te vergelijken met een ander, elk uniek en bescheiden tegenover het grote geheel...Tot op heden heeft het me nog niet echt bezig gehouden m'n creaties te verspreiden, misschien moet ik dit inderdaad wat meer doen..."

Vernieuwing is voor de Vilvoordse componist Janpieter Biesemans (1939) bewust geen prioriteit. Een belangrijk kenmerk van zijn muziek is de band tussen muziek en het leven. Enerzijds is zijn muziek een zoektocht naar wat er in de mens en de wereld leeft. Anderzijds tracht hij als een maatschappijbewust kunstenaar een boodschap over te brengen met zijn werken. Met een grote variatie aan muzikale middelen en stijlen poogt hij op een zo efficiënt mogelijke wijze een buitenmuzikale realiteit uit te drukken.
Biesemans ziet zichzelf niet als componist, maar als 'muziekschrijver'. Waar een 'echte' componist volgens hem onmiddellijk 'to the point' komt bij het concipiëren van een werk, opteert Biesemans voor een alternatieve schrijfwijze. In een eerste fase wordt zijn aandacht getrokken door een gegeven dat hij als zijn 'muze' definieert. Met deze muze als gids ontwikkelt het muziekstuk zich tijdens het schrijven om pas bij de laatste noot tot de essentie te komen.

Programma :
  • K. Raes, Prelude
  • Ch. V. Alkan, Nocturne op. 22
  • J-P Biesemans, Serenade
  • C. Debussy, Images I : Reflets dans l'eau, Hommage à Rameau, Mouvement
  • M. Ravel, Pavane pour une infante défunte
  • F. Chopin, 4 ballades
Tijd en plaats van het gebeuren :

Pianorecital Jan Lust
Vrijdag 23 mei 2008 om 20.30 u

De Rode Pomp
Nieuwpoort 59
9000 Gent

Meer info : www.rodepomp.be

Janpieter Biesemans op www.matrix-new-music.be

15:44 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook