03/06/2008

Patrick Thinsy & Co @ Q-O2

Patrick Thinsy Patrick Thinsy is een franstalige Brusselaar die voornamelijk werkt met platenspelers en tapes. Zijn residentie bij Q-O2 zal zeker niet onopgemerkt voorbijgaan. In juni ligt de focus op drie concerten, te beginnen met z'ev, een text-sound-artist en 'catacoustisch' percussionist die door Patrick Thinsy werd uitgenodigd. Dan volgt het duo Jeudi uit Zwitserland met een nog onbekende derde man/vrouw als 'objet trouvé', en last but not least een kwartet bestaande uit Nordzucker (Birgit Ulher, Lars Scherzberg, Michael Maierhof) en Gene Coleman.

Patrick Thinsy stichtte The fifth floor bird in 2004 als medium voor het organiseren van concerten en het uitbrengen van muziek op het label 'Tanuki Records'. Hij speelt als solomuzikant, in het duo Penskyplochingen en Martiensgohome, een klankcollectief met wekelijks programma op Radio Campus (107.2).Hun laptopmuziek bestaat uit fieldrecordings en klanken van defecte elektrische apparaten, en neigt sterk naar 'anti-ambient'.
Tijdens zijn residentie zal Thinsy werken aan een installatie bestaande uit platenspelers. Hij zal ook de opname van een solowerk, een ode aan de Amerikaanse componist Phill Niblock, afwerken en toont zijn (stille) film 'Light show', die kan gebruikt worden als een partituur voor improvisatie. Thinsy maakt ook van de gelegenheid gebruik om de Amerikaanse artiest z'ev uit te nodigen voor een soloconcert.

z'ev (Stefan Joel Weisser) is een Amerikaanse tekst-geluids-kunstenaar en mysticus, best bekend als catacoustisch percussionist. Werkend in de anonimiteit, ook binnen avantgarde- en noise-kringen, speelt z'ev al meer dan 30 jaar en wordt beschouwd als een pionier in industriële muziek.

Voor elk concert zoekt het Zwitserse duo Jeudi (Benoît Moreau, piano/klarinet & John Menoud, guitaar/electronica) bij wijze van experiment een nieuwe samenwerking met een muzikant(e), die zo dicht mogelijk bij de plek van het concert woont. De onzekerheid en het risico, beiden eigen aan muzikale improvisatie, worden door Jeudi's werkwijze nog versterkt.

Gene Coleman is componist, muzikant en curator. Zijn radicaal gebruik van instrumenten is een zoeken naar een synthesis tussen dat wat geluid (of noise) wordt genoemd en dat wat muziek wordt genoemd. Sinds 2001 richt hij zich op de relatie tussen muziek en architectuur en video.

Nordzucker (Birgit Ulher, trompet, Lars Scherzberg, saxofoon & Michael Maierhof, cello) ontwikkelt sinds 2004 een individuele taal van geluid door constructies met kleerhangers, toondempers en metalen objecten. Hun muziek bestaat uit verdeelde, multifonische en meerlagige geluiden en combineert de vrijheid van improvisatie met muzikale precisie.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Patrick Thinsy & Martiensgohome
Donderdag 5 juni 2008 om 20.30 u

---------------------------
Z'EV & Patrick Thinsy
Zondag 8 juni 2008 om 20.30 u

---------------------------
Jeudi : Benoît Moreau & John Menoud / Gaëtan Bulourde
Vrijdag 13 juni 2008 om 20.30 u
---------------------------
Gene Coleman & Nordzucker
Vrijdag 20 juni 2008 om 20.30 u

Q-O2 Werkhuis
Vlaamse steenweg 167
1000 Brussel

Meer info : www.q-o2.be

Patrick Thinsy: www.myspace.com/thefifthfloorbird
Martiensgohome : www.myspace.com/martiensgohome
z'ev : www.myspace.com/rhythmajik
Jeudi : www.jeudi.ruedunord.org

Video :
z'ev op YouTube

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

02/06/2008

Dadaïstische cabaret-, theater- en strijdliederen uit het Duitsland van de jaren twintig en dertig

Muziektheater Transparant : Wolpe ! De laagdrempelige liederen die de Duitse componist Stefan Wolpe (1902-1972) schreef voor het cabaret en communistische theater- en dansgroepen, waren eind jaren twintig, begin jaren dertig enorm populair. In zijn teksten verwerkte hij slogans en pamfletten. In zijn muziek mengde hij onder meer improvisatie met complexe structuren en stemmige koralen en gebeden met vrolijke straatdeuntjes en jazzy fanfares. Postmodern, dadaïstisch en provocerend. Geen wonder dat hij als linkse Joodse avant-garde componist zijn land in de jaren dertig moest ontvluchten naar de VS. Daar raakte hij langzaam in vergetelheid. Muziektheater Transparant graaft zijn sprankelende muziek weer op, met Johan Bossers aan de piano en de onvergelijkelijke actrice Viviane de Muynck en tenor Gunnar Brandt als vocaal vertolkers.

Stefan Wolpe werd geboren in 1902 in Berlijn en overleed in 1972 in New York. Hij studeerde muziek aan het Berlijnse conservatorium. Daarna ontmoette hij Ferruccio Busoni, die niet alleen zijn muzikale horizon verbreedde, maar met wie hij ook filosofische vraagstukken besprak. Later belandde hij bij het Bauhaus in Weimar, waar hij in contact kwam met Klee. Zijn affiniteit met het dadaïsme leidde tot een vriendschap met Schwitters.
Vanaf het einde van de twintiger jaren stelt Wolpe zijn artistieke creativiteit ten dienste van de anti-fascistische beweging. In deze context schreef hij liederen voor de arbeidersverenigingen en geëngageerde theatermakers. Toen Hitler aan de macht kwam in 1933 was hij genoodzaakt te vluchten. Hij kwam terecht in Palestina en zocht het gemeenschapsleven op van de kibboets.
Het communistische gedachtegoed was echter niet gewenst in die tijd in Palestina. Trouw aan zijn engagement was hij genoodzaakt opnieuw te vertrekken. Hij trok naar New York. Hij onderwees met voortdurend enthousiasme jonge avant-gardistische componisten en jazz musici.
Zich verbinden aan de avant-garde - wat steeds een tegen de stroom ingaan is - en het openstaan voor jazzinvloeden, waarin het niet te voorziene nu-moment bespeeld wordt, zijn kenmerkend voor Wolpe's fundamentele drijfveren.


Wolpe! Welche Farbe hat der Vogel?
De Duitse componist Stefan Wolpe was een van de grote voorvechters van het anti-fascisme en de sociale strijd aan het einde van de Weimar-republiek. In zijn streven het spontane moment op papier te krijgen, maakte Wolpe organische, expressieve stukken die een echte uitdaging blijven voor de meest virtuoze muzikanten. Wolpes veelvormigheid vraagt om een doordachte en actuele aanpak die ver van een klassieke voorstelling blijft en ruimte geeft aan de fysieke aspecten in zijn werk. In tekst, liederen en pianomuziek gaan Johan Bossers, Gunnar Brandt en Viviane De Muynck de lijfelijke confrontatie aan met dit rijke oeuvre.

De voorstelling vertrekt van Wolpes werk uit de periode '29-'33 en de structuur van de voorstelling wordt bepaald door de tekst en compositie van de muziekstukken. Het is een exploreren van wat engagement is en hoe identiteit gevormd wordt. Geconfronteerd met de erosie van taal - de betekenis van woorden was toen anders dan ze nu is - ontwikkelt zich een semantische zoektocht die dieper raakt. Het materiaal is gekleurd door de woelige tijd waarin Wolpe leefde, maar overstijgt het anekdotische. Alsof je door een kaleidoscoop naar Wolpes tijdperk kijkt, even met de kaleidoscoop schudt, opnieuw kijkt en nu een ander beeld krijgt; een ander tijdsbeeld, waarvan de elementen nochtans dezelfde zijn.

Er wordt een spanningsveld getrokken van de talige agitprop-liederen tot het woordenloze pianostuk Battle Piece, van eenvoudige muziek - meezingers bijna - tot heel complexe composities. Stefan Wolpe sprak dikwijls in fysieke beelden over muziek. Al wandelend met een student langs een aquarium tikt hij met zijn vinger tegen het glas, de vissen schieten uiteen. Dat is hoe muziek werkt, zegt Wolpe. Er is activiteit in alle richtingen en geen ene vis botst met een andere. Geen ongelukken. Dat is muziek.

Wolpe! ging in première op 17 januari 2008 in de Beursschouwburg in Brussel. Intussen is ook de cd waarop deze voorstelling gebaseerd is, van de persen gerold. Een uitzonderlijke plaat, met een ijzersterke vertolking van pianist Johan Bossers en tenor Gunnar Brandt-Sigurdsson.
De cd 'Stefan Wolpe : Lieder - Battle Piece' is verkrijgpaar via www.neos-music.com. Een absolute aanrader !


Tijd en plaats van het gebeuren :

Muziektheater Transparant : Wolpe ! Welche Farbe hat der Vogel ?
Woensdag 4 juni 2008 om 20.30 u
NT Gent

Sint-Baafsplein 17
9000 Gent

Meer info : www.ntgent.be en www.transparant.be
----------------------
Zaterdag 7 juni 2008 om 20.30 u
Holland Festival
Muziekgebouw aan 't IJ
Piet Heinkade 1
Amsterdam

Meer info : www.hollandfestival.nl en www.transparant.be

Extra :
Stefan Wolpe : www.wolpe.org
Biografie Stefan Wolpe op www.omroep.nl en brahms.ircam.fr
Op de barricades voor de utopie, De Standaard, 16/01/2008
De onvoorwaardelijke inzet voor de Grote Utopie, Stephan Moens in De Morgen, 24/01/2008 op www.ntgent.be

Elders op Oorgetuige :
Holland festival 2008 : een festival vol passie, 30/05/2008
Wolpe! : reflecteert over maatschappelijke structuren en utopieën, 3/03/2008
Sarcastisch cabaret van een joodse avant-garde componist, 14/01/2008

Benieuwd ? Bekijk dan alvast deze video compilatie (YouTube, 15/02/2008, 2'43")

16:29 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Onvergetelijke muzikale momenten met Prazak Quartett

Prazak Quartett Tsjechië telt talrijke buitengewone strijkkwartetten, maar een bezoek van het Prazak Quartett is telkens een feest, want dit ensemble staat elke keer opnieuw garant voor onvergetelijke muzikale momenten. Woensdagavond kun je het Vierde strijkkwartet van de hedendaagse Franse componist Pascal Dusapin ontdekken.

Pascal Dusapin (1955) wordt algemeen beschouwd als één van de belangrijkste Franse componisten van de post-Boulez generatie. Als leerling van Xenakis en bewonderaar van Varèse wordt zijn werk gekenmerkt door een grote energie, strakke structuren en een inventief timbrespel. Daarnaast staat hij ook open voor andere invloeden, hij is gepassioneerd door jazz en we horen ook geregeld echo's van volksmuziek in zijn werk, bijvoorbeeld door het gebruik van bourdons of modale elementen. Dusapin is een zeer productief cornponist. Naast een bijzondere aandacht voor vocale muziek en opera in het bijzonder (zijn zesde opera gaat in première in juli dit jaar op het festival van Aix-en-Provence), schreef hij ook heel wat kamermuziek en orkestwerken. Ook in zijn instrumentale werken vinden we een lyrische expressiviteit terug die hij weet te incorporeren in werken met eon grote complexiteit.

Pascal Dusapin refereert in dit strijkkwartet aan teksten van Samuel Beckett, en dat is zeker geen toeval. Dusapin voelt zich immers meer dan verwant met de wereld van de grote Ierse schrijver. Niet dat zijn muziek slaafs een programma volgt : het gaat veeleer om de evocatie van voor Beckett typische zinsritmes, komische dialogen en maffe stijlfiguren.

Programma :
  • Joseph Haydn, Kwartet op. 50/5, Hob.III:48, "Een droom"
  • Pascal Dusapin, Strijkkwartet nr. 4 (1997)
  • Antonin Dvorak, Strijkkwartet nr. 14, op. 105
Tijd en plaats van het gebeuren :

Prazak Quartet : Haydn, Dusapin, Dvorak
Woensdag 4 juni 2008 om 20.00 u
(Inleiding door Yves Knockaert om 19.30 u)
Concertzaal Koninklijk Conservatorium Brussel
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.prazakquartet.com

Extra :
Pascal Dusapin op brahms.ircam.fr
Entretien avec Pascal Dusapin, Bruno Serrou op www.resmusica.com, 11/02/2003
Pascal Dusapin -'The Belly of an Architect', Frank Madlener op www.arsmusica.be, 1999
Dusapin Pascal, Quatuor à cordes n° 4 : toelichting op www.arsmusica.be

Video :
Pascal Dusapin op YouTube

Elders op Oorgetuige :
Hedendaagse en heilige muziek : Accentus levert baanbrekend werk, 18/04/2008
Exeo, Dusapins vijfde solo voor orkest in Bozar, 19/03/2008
Beckettiaanse strijkkwartetten, Kierkegaard en de fabels van La Fontaine, 23/03/2007
Ars Musica Film : Michel Follin : Pascal Dusapin, genèse d'une oeuvre : Quatuor IV, 18/03/2007

15:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Een avond met Auguste Orts: Jean-Luc Fafchamps & Herman Asselberghs

Morton Feldman Dinsdag stelt Herman Asselberghs zijn nieuwste film 'Altogether' voor in de Beursschouwburg in Brussel. Aansluitend vertolkt pianist Jean-Luc Fafchamps Triadic Memories (1981) van de Amerikaanse componist Morton Feldman.

Morton Feldman heeft van het project van John Cage zijn eigen doelstelling gemaakt. Beide Amerikaanse componisten wilden de westerse muziekgeschiedenis omkeren door haar basisdialectiek, de afwisseling van variatie en herhaling, aan te vallen. Cage kwam uit bij het vormeloze, Feldman werkte aan het verstoren van het geheugen door de techniek van 'patterns'. Een beperkt aantal beknopte motieven, niet geschikt om ontwikkeld te worden, wisselen elkaar af, in onvoorspelbare combinaties en met onvoorziene wijzigingen. Alles komt onophoudelijk terug, zonder dat het geheugen de kans krijgt een signaal te ontwaren om op die terugkeer te anticiperen. Een duizelingwekkende meditatie over Hetzelfde in de gedaante van het Altijd Andere.

"That it consists of no more than 25 pages of spare, conventionally notated patterns of sound, yet lasts for an hour and a half and never rises above a gentle pianissimo, should indicate something, if only on the most superficial level, about the nature of Morton Feldman's new piano piece, "Triadic Memories," which was written for, and given its first performance by, Roger Woodward at the ICA" , zo schreef Robert Henderson na de première in The Daily Telegraph.
" The pulse rate, or rather the rate of change, is extremely low, the music mainly unfolding through hushed, obsessive, minutely calculated repetitions of brief chordal segments or simple decorative figures. Almost as exhausting as Wagner's Rheingold, but for very different reasons, such microscopic music, music which depends on the almost infinitesimal fluctuations of response, frequently hovering within the dynamic range of triple to quintuple piano, and in which any hint of expression is accidental, demands unusual concentration, not only on the part of the performer but also on that of the audience, very few of whom failed to stay the course.
Described by the composer as probably the largest butterfly in captivity concerned with the shape of a leaf and not the tree, each tiny segment taken in isolation possesses its own peculiar beauty, their cumulative effect as they dissolve slowly into one another, one of a near trance-like stillness and immobility. " (*)

Na zijn studies aan het Conservatorium van Mons, een licentie economie aan de universiteit en enkele ervaringen met performance arts en functional music, koos Jean-Luc Fafchamps voor de hedendaagse muziek. Als pianist werkte hij met Bureau des Pianistes, in duo met Jean-Luc Plouvier, met het Ictus Piano-Percussie Kwartet en het Ictus Ensemble - waarvan hij actief lid is - en als solist. Hij realiseerde opnames van Morton Feldman, Luciano Berio, Frans Liszt, Paul Bowles, Luigi Dallapicolla, Thierry De Mey, Keiko Harada e.a. Hij werkte mee aan verschillende dansproducties van Wim Vandekeybus en Anne Teresa De Keersmaeker. Als componist schrijft Fafchamps zowel muziek voor de scène als pure muziek. Hij is leraar muziekanalyse aan het Conservatorium van Bergen.

Programma :
  • Herman Asselberghs, Altogether (video) - 20.00 u
  • Jean-Luc Fafchamps : Morton Feldman, Triadic Memories - 21.00 u
Tijd en plaats van het gebeuren :

Een avond met Auguste Orts: Jean-Luc Fafchamps & Herman Asselberghs
Dinsdag 3 juni 2008 om 20.00 u

Beursschouwburg
A. Ortsstraat 20 - 28
1000 Brussel

Gratis toegang

Meer info : www.beursschouwburg.be en www.augusteorts.be

Extra :
Morton Feldman: Fijnzinnig klankschilder, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
The Premiere of "Triadic Memories", Notes collected by Adrian Jack op www.cnvill.net
Triadic Memories, Jean-Luc Fafchamps op www.cnvill.net, zomer 1990
American Sublime. Morton Feldman's mysterious musical landscapes, Alex Ross in The New Yorker, 19/06/2006

Video :
Morton Feldman op Youtube (met een fragment uit 'Triadic Memories', gespeeld door Roger Woodward)

Elders op Oorgetuige :
Harry Halbreich & Morton Feldman in Les Brigittines, 24/03/2008
John Cage & Morton Feldman : een unieke luisterervaring, 13/02/2008
De kunst van Morton Feldman, 11/02/2008

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Thelema Trio terug in eigen land

Thelema Trio Na een uitgebreide, succesvolle lentetournee doorheen de VS én een tweede CD-opname (New American Music), concerteert Thelema Trio opnieuw in eigen land. Dinsag presenteert Thelema Trio enkele beloftevolle nieuwe Italiaanse werken naast verrassende composities die ook schitteren op de nieuwe CD. Tot slot zal er een exquis werk gespeeld worden van de Gentse componist Sebastian Bradt.

Thelema Trio is een jong muziekcollectief dat de grenzen van de hedendaagse muziek uitdaagt én verlegt. De unieke klankkleur - door de uitzonderlijke combinatie van klarinet, saxofoon en piano - maakt Thelema Trio tot een bijzonder geliefd en gewaardeerd ensemble in binnen- én buitenland.

In hun vijfjarig bestaan heeft het Thelema Trio al talrijke componisten kunnen warm maken om voor hen een werk te schrijven. Een aanzienlijk deel van dit concertprogramma bestaat dan ook uit composities die hen letterlijk op het lijf geschreven zijn. Luca Vanneschi componeerde een meerlagig werk 'Graffiti' dat doet denken aan lagen van slogans en tekeningen uit verschillende periodes die naast elkaar op één muur te vinden zijn. Paolo Longo - eveneens uit Italië - verwijst dan weer naar een schilderij van Breughel in zijn 'Studi per una Kermesse'. Numerieke gegevens uit dit schilderij en notenmateriaal uit een werk van de 15de - eeuwse polyfonist Guillaume Dufay worden als structuurelementen gebruikt.

Er staan ook twee gloednieuwe werken van Beatrice Barazzoni en Sebastian Bradt op het programma. De Italiaanse componiste Beatrice Barazzoni liet zich voor haar werk "L' Astro della Palude" (de ster van het moeras) inspireren door een schilderij van Joan Miró waarop een ster met zijn intens, meedogenloos oranje kleur het moeras verlicht en zo het aanwezige leven onthult. De klarinet neemt de rol van de ster over, de saxofoon symboliseert het duistere moeras en de piano probeert deze tegengestelde krachten te verzoenen.
De titel van het nieuwe werk van Sebastian Bradt luidt dan weer "Ouattosz/Ouockosz@ Lilith" en verwijst volgens de componist naar dagdromen en onderbewuste beelden van stormdemonen. Hij noemt het zelf één van zijn meest uitgesproken postmoderne stukken waarin hij onbewust goochelt met stijlcitaten van andermans en eigen werk. Dit werk werd op maat geschreven van het Thelema Trio vermits ieder lid van dit trio reeds een stuk van hem had uitgevoerd en hij zo een 'persoonlijke' partij voor elkeen kon schrijven.

Het Thelema Trio speelt ook de Europese premières van werken van de jonge componisten Eric Honour en Fernando Benadon die beiden in de VS werken. Behalve in trio's zie je de muzikanten ten slotte ook nog aan het werk in een duo van Icli Zitella (Venezuela) en een werk voor saxofoon solo van Massimo Botter (Italië).

Programma :
  • Eric Honour, Neither from nor Towards
  • Luca Vanneschi, Graffiti
  • Icli Zitella, Necrologo
  • Beatrice Barazzoni, L'Astro della Palude
  • Fernando Benadon, Five Miniatures
  • Massimo Botter, Sedna
  • Paolo Longo, Studi per una Kermesse
  • Sebastian Bradt, Ouattosz/Ouockosz@Lilith
Tijd en plaats van het gebeuren :

Concert Thelema Trio
Dinsdag 3 juni 2008 om 20.00 u
Logos Tetraeder
Bomastraat 26
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.thelematrio.com

Sebastian Bradt : kotantrum.spaces.live.com
Eric Honour : www.erichonour.com
Fernando Benadon : www.ferbenadon.com
Massimo Botter : www.mbotter.it

Elders op Oorgetuige :
Duo DICTO : nieuwe muziek uit Latijns-Amerika, 6/12/2007

Benieuwd : Bekijk alvast deze uitvoering van Icli Zitella's "Necrólogo" (YouTube, 29/06/2007, 5' 54'')



en Luca Vanneschi op YouTube

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

01/06/2008

Marolliens in actie in Les Brigittines

Buurtopera Hedendaags Kunstencentrum Les Brigittines ligt pal in de Brusselse volkswijk de Marollen. Les Brigittines heeft dan ook alle begrip voor de zorgen van de Marolliens en wil hen daarom zo nauw mogelijk bij hun werking betrekken. In het najaar van 2007 startten audities voor een echte buurtopera. Onder leiding van componist Walter Hus werd eerst een soort Vocaal ensemble van de Marollen samengesteld, met mensen uit de buurt. Vanuit hun verhalen wordt dan een echte opera gecreëerd. "Tegen 2008 moet die opera hier in première gaan en we hopen er nadien mee naar De Munt te kunnen trekken en wie weet wel veel verder", zei Jeanne Boute van Les Brigittines bijnde start van het project. Intussen is het zover : maandag wordt een eerste versie voorgesteld aan het publiek.

Walter Hus over dit project
"Wie dit projekt binnenstapt stapt het domein van de "creatie" binnen. Nu is creatie iets dat niet alleen tot het gebied van de kunst behoort. Een kok die een lekkere maaltijd kookt gebruikt dezelfde creatieve reflexen als een componist die een symfonie schrijft. Een artistiek creatie-proces speelt zich echter af buiten het domein van de werkelijkheid en is in die zin een perfect high-tech laboratorium voor creatieve impulsen. Ik denk dat het voor veel mensen interessant kan zijn om in een dergelijke uitgekristalliseerde vorm met creatie bezig te zijn. Het kan voor de deelnemers een rijke bron van reflectie worden op hun beroep, hun emoties, hun lichamelijkheid, enz. Ik ga mij niet bezighouden met "zangles" te geven. Mensen die daarop zinnen kunnen beter ergens anders terecht. Waar ik wel wil aan werken is aan het hele mechanisme dat iemand er toe leidt om een klank uit te stoten en met die klank combinaties aan te gaan die muziek heten. Dat klinkt allemaal heel serieus, maar dat kan ook best grappig zijn natuurlijk. Ik hoop dat er veel gelachen kan worden in dit projekt.(...)

Naar juni 2008 toe willen we de repetitie-frequentie opdrijven om eind juni een echt concert (of reeks concerten) te kunnen voorstellen in de ruimtes van de Brigittinen. Dit gaan we opbouwen rond al het materiaal dat we in de voorafgaande maanden gecreëerd hebben. Misschien zullen hier al betekenis-inhouden voorgesteld worden, maar die zullen dan eerder het karakter van losstaande fragmenten hebben, niet gekaderd in een alles omvattende dramaturgische context en niet op een theatrale manier uitgewerkt. Het concert kan beschouw worden als een concertante uitvoering van een work in progress. In het kader van het nog te komen totale uitgewerkte opera moet deze tussenstap ons een interessant reflectie-moment bieden: wat werkt, werkt niet, hoe zou het wel kunnen werken, wat ontbreekt er, waar zitten incoherenties enz. Tevens kan dit dit concert de mogelijkheden geven aan concert-organisatoren om met het werk kennis te maken en de toekomstige opera-voorstelling eventueel te boeken in hun programmatie van het volgende jaar.
In de zomermaanden van 2008 kan met individuele deelnemers naar gelang beschikbaarheid verder gewerkt worden aan het filmisch universum. Ik denk hierbij aan opnamen op de Foire du Midi. Vanaf september 2008 starten we met het werk aan de opera in zijn totaliteit zoals hij in juni 2009 te zien zal zijn. Het geheel van muzikale, vocale en inhoudelijke principes die tot dan toe aan bod gekomen zijn moeten dan in een dramaturgisch verantwoorde context gebracht worden, er moet worden gewerkt aan theatraliteit, kleding, scenografie enz. De productionele context moet verstevigd, eventueel moeten er bijkomende medewerkers aangesproken worden. De laatste weken voor de première moet er bijna elke avond kunnen gewerkt worden. Daarna zou het fijn zijn om met deze productie op tournee te gaan. (...)

Ik ben altijd erg aangetrokken tot het maken van opera's, maar met opera als dusdanig als sociaal fenomeen heb ik een zeer dubbelzinnige relatie. Het instituut opera staat voor mij als een instantie die zich volledig aan de zijde van "de Macht" situeert. Een plaats waarin de gegoeden en machtigen van deze wereld met plezier een bevestiging kunnen vinden van hun status. Dat kenmerkt zich ondermeer in de door en door hiërarchische organisatie van zo'n operahuis, maar ook in wat er op de scene zelf te zien is. Tot op het einde van de negentiende eeuw had opera nog een politieke en sociale relevantie. België is ontstaan na een opera-uitvoering remember. In de twintigste eeuw is de opera stilaan tot het domein van de pure esthetiek gaan behoren. Er is natuurlijk enorm veel en verschillende prachtige muziek gemaakt maar toch heb ik het overheersende gevoel dat wat binnen dat operagebouw gebeurt toch altijd een beetje hetzelfde is, een herhaling van een stramien. Het idee van een volkse opera is natuurlijk niet nieuw. Denk maar aan de Dreigroschenoper van Kurt Weill of zelfs de Toverfluit van Mozart, voorstellingen die op dat moment in de tijd een radicale breuk betekenden met wat opera toen als instituut voorstelde. In al mijn opera's tot nu toe heb ik er steeds naar gezocht om subversieve elementen binnen te brengen, dingen die het wezen van de opera zelf aantasten, die de opgeblazen dramatiek doorprikken, die het weliswaar prachtige maar opgeblazen stemgebruik op de korrel nemen, die de systhematiek van de narrativiteit ondermijnen enz. In die zin is deze "buurtopera" voor mij een natuurlijk vervolg van mijn parcours, alleen gaat het ditmaal erg ver. Zowat alle zekerheden liggen overboord. Er zijn geen geschoolde zangers, er is geen libretto voorhanden, er is geen scène, geen orkest.. er is alleen het principe van een "ontmoeting" tussen mensen van vlees en bloed, mensen die mij zullen inspireren door hun stem, hun uitstraling, hun levensverhaal misschien, hun dagelijkse realiteit. Mensen die ik op mijn beurt kan inspireren door een vertrouwenscontext te creëren waarin ze het beste van zichzelf kunnen laten zien, of door hun binnen te laten in mijn peroonlijke alchemie die ik in de loop der jaren ontwikkeld heb om verbanden mogelijk te maken waar op het eerste zich geen verbanden zijn." (*)

Tijd en plaats van het gebeuren :

Walter Hus / Buurt-opera van de Marollen
Maandag 2 juni 2008 om 20.30 u

Les Brigittines
Korte Brigittinenstraat
1000 Brussel

Meer info : www.brigittines.be en operamarolles.jimdo.com (met audio)

Walter Hus : www.walterhus.org en www.matrix-new-music.be

Extra :
(*) Presentatie van het project : Interview met Walter Hus, op operamarolles.jimdo.com, spetember 2007

Elders op Oorgetuige :
Tweemaal Hus, tweemaal anders, 20/05/2008
River of Donkeys : interview met Walter Hus, 22/02/2007

10:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

31/05/2008

Wereldpremière Chinese Heldinnen te zien op internet

Chinese Heldinnen Maandag beleeft Lian Hongyu, het derde deel van de opera-trilogie Chinese Heldinnen, zijn wereldpremière op het Holland Festival. Deze unieke gebeurtenis in Muziekgebouw aan 't IJ wordt gestreamd, zodat de voorstelling twee dagen later 'on demand' via de site van het Holland Festival te zien zal zijn. De opera vertelt het verhaal van Lian Hongyu, een beroemde prostituee die er na enkele krijgshaftige daden voor kiest om in afzondering te blijven leven in haar bordeel. Ondanks de goede zorgen daar wordt Liang geplaagd door eenzaamheid en verveling. In de andere twee delen van de trilogie staan de jonge krijgslustige Mu Guiying en de als man vermomde Hua Mulan (bekend van de Disneyfilm) centraal.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Li Liuyi/Guo Wenjing - Chinese Heldinnen
Opera uit China in drie delen over heldinnen uit de dynastieënoorlogen: Mu Guiying - Hua Mulan - Liang Hongyu (wereldpremière)
Zaterdag 31 mei, zo 1 en ma 2 juni 2008, telkens om 20.30 u

Muziekgebouw aan 't IJ
Piet Heinkade 1
Amsterdam

Meer info : www.hollandfestival.nl en www.muziekgebouw.nl

Integraal te bekijken op www.hollandfestival.nl vanaf woensdag 4 juni 2008.

Elders op Oorgetuige :
Holland festival 2008 : een festival vol passie, 30/05/2008

16:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

30/05/2008

Holland festival 2008 : een festival vol passie

Holland Festival 08 Morgen gaat in Amsterdam de 61ste editie van het Holland Festival van start. Al sinds 1947 biedt het Holland Festival een verscheidenheid aan voorstellingen en concerten in de genres muziek, opera, muziektheater, theater en dans. Het thema dit jaar is 'Cielo e Terra'. Opvallende elementen binnen dit thema zijn de 'Passielijn', de introductie van componist Osvaldo Golijov en het eerbetoon aan Karlheinz Stockhausen. In totaal biedt het Holland Festival 2008 ruim 35 producties met meer dan 80 voorstellingen in 11 theaters en concertzalen en twee beeldende kunstinstallaties.

Hemel en Aarde
Soms krijgt het thema van het Holland Festival 2008 een concrete invulling, bijvoorbeeld in voorstellingen waarin klimatologische omstandigheden een prominente rol vervullen, soms wordt het metafysisch benaderd. Cielo e Terra verwijst ook naar de figuurlijke weersomstandigheden in menselijke relaties. De openingsvoorstelling Happy Days van Samuel Beckett, in een regie van Deborah Warner, illustreert de wrede verstandhouding die tussen mensen kan bestaan. De metafysische invulling van het thema wordt zichtbaar in de 'passielijn'. Naast werken in bestaande passietradities, zijn er ook voorstellingen waarin makers daaraan juist willen ontsnappen. In het kader van het Messiaen-jaar zijn verschillende werken van de componist opgenomen, waaronder zijn enige opera Saint François d'Assise door De Nederlandse Opera, de Turangalîla-symfonie en Éclairs sur l'Au-delà, waaraan een nieuw werk van Rob Zuidam vooraf gaat, beide door het Koninklijk Concertgebouworkest. Zowel de passielijn als de Messiaen-lijn verbindt verschillende disciplines en theaters met elkaar. Het festival wordt afgesloten met La Pasión según San Marcos, een onconventioneel passiewerk van de Argentijnse componist Osvaldo Golijov.

Hoogtepunten
Naast de openingsvoorstelling Happy Days en de slotavond met La Pasión según San Marcos zijn andere hoogtepunten in het theatrale en muziektheatrale programma: Chinese Heldinnen van Li Liuyi met muziek van Guo Wenjing, Molière in regie van Luk Perceval, DeMonstruos y Prodigios van Teatro de Ciertos Habitantes uit Mexico, Quartett van Heiner Müller en de wereldpremière La Commedia van Louis Andriessen, naar La Divina Commedia van Dante. In de dansprogrammering wordt een focus gelegd op twee internationaal georiënteerde makers die zichzelf en hun kunstvorm steeds opnieuw uitvinden: William Forsythe en Emio Greco|PC. Dit laatste gezelschap brengt twee wereldpremières. William Forsythe komt voor het eerst naar Nederland met de Forsythe Company. In de muziekprogrammering wordt een belangrijke plaats ingeruimd voor de introductie van Osvaldo Golijov met Golijov & Ginastera, Ayre met Dawn Upshaw en de slotavond. Daarnaast behoren ook Stifters Dinge van Heiner Goebbels en het In Memoriam Stockhausen tot de vele hoogtepunten in de 61ste editie.

EarFuel, EyeFuel & MindFuel
Al voor de vierde keer brengt het Holland Festival naast reguliere voorstellingen ook Fuel: extra producties als toevoeging en ijkpunt. Met EyeFuel breekt het festival een lans voor beeldende kunst in de lijn van de primaire festivaldoelstelling. Werk dat door zijn omvang, of door de ambigue positie tussen installatie en voorstelling, niet in de reguliere werking van een museum of theater past, krijgt op die manier wel een podium. Daarnaast zoekt EyeFuel de samenwerking op met de belangrijkste spelers in verschillende disciplines, van fysieke en gevestigde plekken als de Westergasfabriek tot prille en flexibele initiatieven als Dream Amsterdam. De installaties van Hans Op de Beeck en Ryoji Ikeda die op die manier ontstaan, zijn met hun klimatologische dimensies (sneeuw, licht) bovendien ingebed in het festivalthema Cielo e Terra. In de installatie Anamorphose vervagen de grenzen tussen het lichaam, de waargenomen werkelijkheid en het (collectieve) onderbewuste.

In de EarFuel-concerten wordt er we opnieuw vanaf de rand naar het centrum van het festivalprogramma gekeken. Met Bzzz Pük haalt het festival in samenwerking met het Bimhuis een nieuwe naam in de Franse jazzscene voor het eerst naar Nederland. Klarinettist en saxofonist David Kweksilber stelt zijn eigen orkest samen. In het Orgelpark spelen Willem Tanke en solisten van het Mahler Chamber Orchestra enkele minder bekende hoogtepunten uit Messiaens rijke orgelwerk én diens belangrijkste kamermuziekwerk, het Quatuor pour la fin du temps. Met Michel Sluijsmans, het gelegenheidsensemble The Paradiso Orchestra en DJ Gabriel Prokofiev (kleinzoon van…) wil Paradiso's Only Night of the Proms een flitsende reis door enkele eeuwen muziekgeschiedenis maken. Rond dit concert stelt dEUS-gitarist Mauro Pawlowski een paar Late Nights samen. In het Bimhuis inspireren twee centrale werken uit het oeuvre van de onlangs overleden componist Karlheinz Stockhausen de elektronica-scene: de lieflijke sirenen van het Zweedse Midaircondo laten zich inspireren door Stockhausens elektronische mijlpaal Gesang der Jünglinge. De elektronische musici Matmos brengen in een uitgebreide bezetting hulde aan Mikrophonie 1.

Nieuw dit jaar is MindFuel, het festival als toegevoegde denkstof. De debatten en lezingen die naar aanleiding van de festivalvoorstellingen voorheen op bescheiden schaal plaatsvonden worden publieker gemaakt en hebben een groter gewicht in het programma gekregen. Het festivalthema is uitgangspunt voor bespiegelingen over de aarde en het gebruik en de inrichting daarvan, over religie en de fysieke brokstukken van de christelijke cultuur in Europa, over de zin van loutering. Prominente sprekers en gasten zijn Rem Koolhaas en Kees Fens.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Holland Festival 2008
Van zaterdag 31 mei tot zondag 22 juni 2008

Op verschillende locaties in Amsterdam

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.hollandfestival.nl

16:21 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Chinese componist Tan Dun staat centraal op opendeurdag in Brugse Concertgebouw

Tan Dun Hoe het er achter de schermen van dat het Brugse Concertgebouw aan toegaat, kan je zondag naar jaarlijkse gewoonte weer zelf ontdekken. Vanaf 11.00 u kan je inschrijven voor een rondleiding. Om 15.30 u kan je ter voorbereiding van het concert kijken naar de documentaire 'Taoism in a bowl of water: Tan Dun, a Chinese Composer'. Kinderen kunnen op datzelfde tijdstip met 'Vel tegen Vel' een performanceparcours doorheen het Concertgebouw afleggen. Tijdens het afsluitende familieconcert staat Tan Dun live op de scène. Sinds hij een Oscar in ontvangst mocht nemen voor zijn filmmuziek bij 'Crouching Tiger, Hidden Dragon', is deze Chinese componist wereldberoemd. Tijdens dit concert dirigeert hij het Vlaams Radio Orkest in twee van zijn werken : Water Concerto en Paper Concerto. Water en papier, alledaagse materialen, zijn de instrumenten in deze fascinerende hedendaagse composities voor een breed publiek.

Performanceparcours Vel tegen Vel : Tan Dun & Gert François
Op de Opendeurdag zal niet enkel het Vlaams Radio Orkest muziek maken. Drie klassen uit het vierde en vijfde leerjaar van de Vrije Basisschool Het Palet en de Vrije Lagere School Sint-Leo geven een performance geïnspireerd door de muziek van Tan Dun. Dit toonmoment vormt het sluitstuk van de workshopreeks Vel tegen Vel.
Dit seizoen vertrokken de Vel tegen Velworkshops vanuit de muziek van Tan Dun. De kinderen gingen aan de slag met op het eerste gezicht alledaagse materialen als water, karton en papier om er muziek mee te maken. Tan Duns levensverhaal en filosofie werkten als inspiratiebron en bij de eerste workshop (in een reeks van vijf) liet percussionist Gert François de kinderen al meteen kennismaken met de klankwereld van de Chinese componist. In de momenten die daarop volgen, werd stilgestaan bij de visuele aspecten van een muzikale performance en zo wordt gewerkt naar de Opendeurdag van zondag toe. Dan smeden de kinderen een waar performanceparcours aaneen.
Praktisch : om 15.30 u start het begeleide parcours in drie groepen. Eén groep wordt gevormd door kinderen van 6 tot 12 jaar, die zelf actief mogen deelnemen aan de actie. Inschrijven is verplicht en kan vanaf 11.00 u in de Inkomhal.

Taoism in a Bowl of Water: Tan Dun, a Chinese Composer, een documentaire van Andreas Morell (2003)
Andreas Morrell volgde gedurende enkele maanden de Chinese componist Tan Dun, die een bijzondere fascinatie heeft voor papieren instrumenten en natuurlijke geluiden. Morells portret geeft inzicht in een complexe, door het taoïsme gevoede persoonlijkheid die zijn invloeden zowel in het Westen als in het Oosten vindt.
Deze documentaire wordt tijdens de Opendeurdag om vertoond om 15.30 u.

Familieconcert met Tan Dun
Het slotconcert wordt zonder twijfel een van de hoogtepunten van dit seizoen, want niemand minder dan de Chinese componist Tan Dun - winnaar van een Oscar voor de filmmuziek van Crouching Tiger, Hidden Dragon - komt zelf twee van zijn werken dirigeren in de Concertzaal. Het visuele en soms spectaculaire karakter van Tan Duns concerten maakt ze bovendien ook uitermate geschikt voor kinderen (vanaf 6 jaar).

Tan Dun werd geboren in 1959 in de Chinese provincie Hunan, in een klein afgelegen dorp aan een rivier. Zelfs dat kleine dorpje ontsnapte niet aan de Culturele Revolutie van Mao en Tan Dun werd naar een werkkamp gestuurd voor 'heropvoeding'. Daar werd al snel zijn talent en interesse voor muziek duidelijk: hij leerde er de traditionele Chinese instrumenten bespelen en begon traditionele muziek op te tekenen in een soort van bibliotheek van geluiden en melodieën. Hij schreef er ook muziek voor trouwfeesten en begrafenissen.

In die periode besefte Tan Dun dat zowat alles muziek kan zijn: de vrouwen die natte kledingstukken ritmisch tegen stenen slaan (om ze te wassen), het dreunen van de dorsmachine die de rijst van de halmen schudt … Vooral de geluiden van de rivier en het water fascineerden hem: de rivier is een essentiële levensader en lijkt bijna een levend wezen. In het Water Concerto resulteert dat in de solistische rol van enkele halve bollen gevuld met water, die allerhande geluiden en ritmes voortbrengen.

Door een samenloop van omstandigheden kwam Tan Dun in de hoofdstad terecht en ging hij daar muziek en compositie studeren, onder andere bij Toru Takemitsu. Halverwege de jaren tachtig trok hij naar New York en door de confrontatie van zijn muzikale achtergrond met deze bruisende en multiculturele stad ontstond het unieke geluid en werk dat nu in alle grote concertzalen ter wereld, van Sydney tot New York, wordt opgevoerd.

Tan Dun gebruikt zowel traditionele als zeer ongewone instrumenten: in het Paper Concerto bijvoorbeeld zijn de instrumenten allerlei stroken en vellen van verschillende soorten papier. Ook daar weer is er een band met de traditie: papieren maskers en de geluiden die daarmee gemaakt werden, speelden een heel belangrijke rol in de Taoïstische begrafenissen waarvoor Tan Dun in zijn dorp muziek componeerde.

Muziek moet je volgens Tan Dun ook bekijken: bij het Paper Concerto hangen enorme stroken wit papier van het plafond naar beneden. De solisten toveren er de meest wonderlijke klanken uit. Muziek is altijd een beetje theater en ook als dirigent neemt Tan Dun een zeer prominente plaats in, wat van zijn concerten nog meer een belevenis maakt.

Programma:
  • 11.00 u : Aanvang Opendeurdag
  • 11.30 u en 13.30 u : Rondleidingen, start in de Inkomhal, inschrijven vanaf 11.00 u
  • 15.30 u : - Taoism in a Bowl of Water, documentaire over Tan Dun
    - Performanceparcours Vel tegen Vel (met interactieve rondleiding voor kinderen)
  • 17.00 u : Brussels Philharmonic - Vlaams Radio Orkest o.l.v. Tan Dun
    - Water Concerto voor waterpercussie en orkest
    - Paper Concerto voor papieren instrumenten en orkest (Belgische première)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Opendeurdag Concertgebouw Brugge
Zondag 1 juni 2008 vanaf 11.00 u

Concertgebouw
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : concertgebouw.be en www.brusselsphilharmonic.be

Het slotconcert wordt opgenomen door Klara. Water Concerto wordt uitgezonden in Mixtuur (22.00 u-23.00 u) op maandag 2 juni, Paper Concerto op dinsdag 3 juni, eveneens in Mixtuur.
Meer info : radio.klara.be en mixtuur.blogspot.com

Tan Dun : www.tandunonline.com

Bron : Concertgebouw Magazine , Jaargang 6, nummer 2, april / mei / juni 2008

Extra :
Tan Dun op www.schirmer.com
Tan Dun : Aan de culturele revolutie ontworsteld op www.musicalifeiten.nl
Tan Dun 'A Sinking Love' op Kwadratuur.be

Elders op Oorgetuige :
Tan Dun maakt instrumenten van water en papier : Jonas De Roover in gesprek met Gert François, 30/05/2008
East meets West in Bozar, 6/12/2007
Ghost Opera voor strijkkwartet en pipa en wereldcreatie Kee-Yong Chongs Inner Mirror, 5/02/2007

Video :
Vicky Shin : Sounds of Water: A Tribute to Tan Dun, Water Percussion inspired by Tan Dun (YouTube, 3/01/2007, 7'28")



En video's van Tan Dun op YouTube

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

29/05/2008

Digital Art (Update II) : From noise to voice & Wolfgang Rihm

Wolfgang Rihm Van 20 april tot 6 juli organiseert het jongste Gentse kunstplatform De Zebrastraat met Digital Art (Update II) de tweede editie van de biënnale rond interactieve en digitale kunst. Kaderend in het randprogramma van de tentoonsteling Digital Art (Update II) is er dit weekend een lezing van Annemie Maes met als thema 'From noise to voice' én een eenmalig en uitzonderlijk Wolfgang Rihm concert door het Goeyvaerts Strijktrio, in aanwezigheid van de componist.

Annemie Maes: From noise to voice
Annemie Maes is coördinator van OKNO Brussel, een organisatie die werkt rond 'mesh-networks': een soort community-based stadsnetwerk in Brussel, aansluitend op het reeds bestaande Réseau Citoyen. OKNO realiseert vnl. 'mobile nodes' die makkelijk binnen een netwerk kunnen worden ingeschakeld voor projecten in de publieke ruimte. Aan deze 'nodes' kunnen data-vergarende sensoren hangen zoals webcams of microfoons, autonoom werkend op basis van wind- of zonne-energie. Een concreet voorbeeld van een mesh-network is NoToVo (from noise to voice), waarin ze aan de slag gaat met spraaktechnologie.
Websites : www.okno.be en www.so-on.be

Goeyvaerts Strijktrio : Wolfgang Rihm, Muziek voor drie strijkers
Wolfgang Rihm (1952) is een vooraanstaand componist van de naoorlogse Duitse generatie en vertegenwoordiger van het neo-expressionisme. Zondag zal hij in De Zebrastraat komen luisteren naar zijn eigen "Muziek voor drie strijkers" (1977), een titel die de lading dekt.
Zoals veel hedendaagse componisten verwerkt Rihm een grote mate van toeval in zijn muziek. Rihm gelooft niet dat muziek een vertaling moet zijn van de emoties van de componist. Wat hij weergeeft is eerder de algemene gemoedstoestand waarin hij zich ten tijde van het componeren bevindt; dat kan vervreemding zijn, gekte, verwarring, enz. Dat heeft tot gevolg dat er een grote mate van toeval in zijn muziek is verwerkt: het ene moment voel je dat de compositie lekker vlot; een volgend moment zit je compleet vast.

Uitvoering in aanwezigheid van Wolfgang Rihm: Goeyvaerts Strijktrio bestaande uit Kristien Roels (viool), Kris Matthynssens (altviool) en Pieter Stas (cello). Zowel individueel en als strijktrio behaalden ze verschillende gereputeerde prijzen in de muziekwereld.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Annemie Maes: From noise to voice
Zaterdag 31 mei 2008 om 14. 00 u
Seminariegebouw Zebrastraat - Lounge
--------------------
Goeyvaerts Strijktrio : Concert Wolfgang Rihm (in aanwezigheid van de componist)
Zondag 1 juni 2008 om 14. 00 u
Seminariegebouw Zebrastraat - paarse projectiezaal
Zebrastraat
9000 Gent

Beide activiteiten zijn gratis, maar inschrijven is gewenst via isolde@zebrastraat.be

Meer info : www.zebrastraat.be en www.stringtrio.net

Extra :
Wolfgang Rihm op www.arsmusica.be (Biografie - 'Luidop zoeken naar het onzegbare')
Wolfgang Rihm in conversation with Kirk Noreen and Joshua Cody, sospeso.com
Dossier Wolfgang Rihm op beckmesser.de
Wolfgang Rihm (1951 - ): Wars van minimalisme en neosensibiliteit op www.musicalifeiten.nl

Video :
Wolfgang Rihm op YouTube

Elders op Oorgetuige :
Het Collectief in trioverband in Logos, 25/05/2008
Ode aan het roken : I AM A MISTAKE, een première van Jan Fabre, Wolfgang Rihm en Chantal Akerman, 8/12/2007
Muziek is een levensproces : interview met Wolfgang Rihm, 7/12/2007

13:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook