04/05/2015

Spectra gaat voor internationale top met muziek van Jóhann Jóhannsson

Jóhann Jóhannsson Op zaterdag 9 mei gaat SPECTRA op het Festival van Vlaanderen Kortrijk voor internationale top. Ze brengen dan de muziek van de gelauwerde IJslandse filmcomponist Jóhann Jóhannsson bij de film Last and First Men. Meteen een creatie van wereldformaat.

Het filmconcert Last and First Men van Jóhann Jóhannsson zit op de grens tussen documentaire en fictie. Een mijmering over herinnering, oorlog en utopie. 16mm-beelden in zwartwit van cineast Sturla Brandth Grøvlen tonen futuristische en abstracte monumenten uit ex-Joegoslavië: stille, vergeten getuigen van slagvelden, concentratiekampen en genociden. Ondanks hun symbolische waarde werden deze bouwsels na de ontbinding van de republiek verwaarloosd en staan ze er vandaag bij als bevreemdende ruïnes. De film is geïnspireerd door Olaf Stapledons intrigerende roman Last and First Men (1930): het verhaal van de laatste man op aarde en de ultieme beschaving. De film en Jóhannssons muziek (voor strijkkwartet, houtblazers, gitaar, live electronics en geluidsopnames) bij de momumenten creëren samen een requiem voor de laatste man op aarde en het onbereikbare Utopia. Jóhann Jóhannsson won dit jaar o.a. een Golden Globe, een BAFTA Award en werd genomineerd voor een Oscar. Internationale top!

Praktische info :

Jóhann Jóhannsson / Spectra Ensemble : Last and First Men
Zaterdag 9 mei 2015 om 20.30 u
Schouwburg Kortrijk


Meer info : www.festivalkortrijk.be en www.spectraensemble.be

Elders op Oorgetuige :
Festival Kortrijk : ontdekkingstocht met verrassende concerten, geluidskunst en film, 23/04/2015

21:20 Gepost in Concert, Festival, Film, Muziek | Permalink |  Facebook

GoneWest Herdenkingsconcert met nieuwe muziek van Erik Desimpelaere, Frederik Neyrinck en Diederik Glorieux

GoneWest Herdenkingsconcert Aan de IJzer worden hele generaties aan flarden geschoten. Ondertussen probeert de jonge Coppens een nieuwe tijd bij te benen. Een andere wereld dringt op ramkoers zijn leven binnen: opeens zijn er vliegtuigen, men vertelt over duikboten en overal op straat hoor je nu Duits. Tegelijk ziet Coppens dat heldendom nooit wordt zoals de volwassenen het hadden beschreven. De dood krijgt vele gezichten, verliefdheid blijkt ongepast en vriendschap wordt op het spel gezet.

In Veel te luid vertelt een jongen hoe een kapotte wereld hem dwingt rond te kijken en hoe hij afscheid moet nemen van zijn kindertijd in de overtreffende trap van de wereldoorlog. Hobotrio Astria en blaaskwintet Quintessens vroegen de jonge componisten Erik Desimpelaere, Frederik Neyrinck en Diederik Glorieux om muziek te schrijven voor deze vertelling. Flor Declercq leverde de tekst en regisseur Wim De Wulf brengt alle elementen samen.

Praktische info :

Astria & Quintessens : Veel te luid
Zaterdag 9 mei om 18.00 u
Budascoop - Kortrijk


Meer info : www.festivalkortrijk.be

Elders op Oorgetuige :
Festival Kortrijk : ontdekkingstocht met verrassende concerten, geluidskunst en film, 23/04/2015

21:02 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Twintigste editie van het Kunstenfestivaldesarts in Brussel

Kunstenfestivaldesarts Vrijdag gaat de twintigste editie van het Kunstenfestivaldesarts van start in Brussel. Het festival plaats dat de internationale hedendaagse creatie centraal. Het Kunstenfestivaldesarts durft het aan om compromisloze kunstvormen aan het grote publiek te tonen. Het biedt de nodige creatieve ruimte om te experimenteren en dingen uit te proberen. Een ruimte die drie weken lang verlangen, nieuwsgierigheid, durf en kwaliteit ademt. Esthetische en formele verscheidenheid gaan er samen met een confrontatie van ideeën. Werk van internationaal erkende kunstenaars staat naast dat van te ontdekken talent. Er wordt een veelheid aan talen gesproken. De fysieke ruimte van de stad deint uit, de mentale ruimte verlegt haar grenzen.

Voor zijn twintigste editie wil het Kunstenfestivaldesarts hulde brengen aan de schoonheid en specificiteit van de levende voorstelling, aan de ruimte en de tijd die kunstenaars en toeschouwers met elkaar delen. et een scherp programma stelt het Kunstenfestivaldesarts de internationale hedendaagse creatie centraal, en dat doet het in een ongedwongen sfeer. De meeste van de dertig werken uit het festivalprogramma zien 'vandaag' het licht - in al hun broze schoonheid - en worden door het festival ge(co)producet. Het Kunstenfestivaldesarts brengt een veelheid aan kunstenaars en toeschouwers bij elkaar. Verschillende talen en visies leven onder één dak. Ideeën worden uitgewisseld.

'The Time We Share'
'
The Time We Share' is de titel van het boek waarvan deze twintigste editie vergezeld gaat. Net zoals de artistieke projecten die tijdens het festival te zien zijn, is het boek een ambitieuze, risicovolle onderneming geworden. Vertrekkend van enkele van de voorstellingen uit de 20 festivaledities, toont het boek hoe creaties een tijdsgeest weerspiegelen, of anders gezegd, hoe een tijdsgeest door artistieke creaties in beeld wordt gebracht.Het boek is opgevat als het script van een voorstelling en heeft het festival als thematisch ankerpunt. De grenzen van dat onderzoeksveld worden echter regelmatig overschreden. In een reeks bijdragen, waarvan vele specifiek voor het boek geschreven zijn, komen de meest diverse visies aan bod van artiesten en theoretici die de wereld bekijken vanuit de invalshoek van de podiumkunsten. Peilen naar 'de tijd die we delen' is een leitmotiv van het Kunstenfestivaldesarts dat het heden in historisch perspectief plaatst maar het publiek ook vraagt een blik op de toekomst te werpen. Aan die toekomst draagt het festival bij door werk van opkomend talent te tonen en kunstenaars die te weinig bekendheid genieten een podium te bieden: Matija Ferlin, Wen-Chi Su, El Conde de Torrefiel, Radouan Mriziga en vele anderen.

Het levende lichaam
Dit jaar steunt en toont het festival de creaties van een reeks kunstenaars die nog geen brede bekendheid genieten maar ontegensprekelijk de ontdekking waard zijn. Op de affiche prijken echter ook ‘grote namen’, in een mix van generaties en genres. De meeste van hen presenteren radicaal eenvoudige werken die de kern van hun artistieke creativiteit uitdrukken. Anne Teresa de Keersmaeker palmt WIELS in om de expositieruimte en -tijd in beweging te brengen. Negen weken lang zijn dansers en musici er aan het werk. Dag na dag wordt het publiek ondergedompeld in de levende voorstelling en de ononderbroken activiteit van de artiesten. Het kijkt niet naar een podium, maar is de bezoeker van een gemeenschappelijk beleefde ruimte. Zelf creëert en danst De Keersmaeker een korte solo: My breathing is my dancing. De choreografie ontstaat uit de essentie van de beweging: de adem. De cyclus van in- en uitademen is de directe, zowel immateriële als concrete belichaming van de levensenergie. Deze nieuwe festivaleditie staat garant voor wezenlijke ervaringen die de vinger leggen op een wereld die overheerst wordt door weelde, door de consumptiereflex en het groeimodel. Tijdens de editie 2015 zijn de podiumkunsten meer dan ooit levend. In een uiterst eenvoudig kader toont het Kunstenfestivaldesarts lichamen die op een 'natuurlijke’ manier ademen, werken, spreken, zingen, schreeuwen en zelfs… eten. In Corbeaux, een uiterst eenvoudige maar krachtige choreografische vorm, brengt Bouchra Ouizguen een twintigtal vrouwen uit Marokko en Brussel bij elkaar. De bewegingen van hun lichamen, de versnelling van hun ademhaling, de kreten die aan hen ontsnappen, dat alles brengt een bevrijdende trance teweeg in een gezamenlijk, zichtbaar aanwezig zijn. Eveneens afkomstig uit Marrakech is de jonge choreograaf Radouan Mriziga. Hij is geïnteresseerd in het functionele lichaam, in de gebaren die een landmeter of vakman maken tot wie ze zijn. Het lichaam, hier en nu, is het meetinstrument dat de mens verbindt met de ruimte en de wereld die hem omringen.

In zijn nieuwste voorstelling richt de danser Boris Charmatz zich op het innerlijk en maakt hij een studie van de dagdagelijkse handelingen die bij het eetritueel komen kijken. Vier lichamen kauwen en spuwen, zingen en dansen een langzame ‘vertering’ van de wereld. Samen met een bijzonder heterogeen en exclusief Brussels gezelschap creëert Jérôme Bel de voorstelling Gala, een hulde aan de diversiteit, waarin hij een dansende, egalitaire gemeenschap uitbeeldt. De persoonlijke voorstellen van de vertolkers, die qua leeftijd, afkomst, opleiding en tijdsbesteding erg van elkaar verschillen, vormen het basismateriaal van de voorstelling. Volgens de wensen van de regisseur is Gala het resultaat van een kort en vrolijk creatieproces. Toch wordt het publiek er geconfronteerd met de logica van de segregatie. Met de wereldpremière van Gala schiet het festival uit de startblokken in Zinnema – een alternatieve plek voor amateurkunsten – en wordt het festival afgesloten in het Kaaitheater – een instelling voor de professionele levende kunsten, in het hart van de stad. Is het naïef te denken dat de dans in staat is verschillen uit te vlakken?

De idee van het levende lichaam dat in zijn grootste natuurlijkheid tot uitdrukking komt, is bepalend voor de residentie van de grote Italiaanse filosoof Giorgio Agamben. In de loop van een uitzonderlijke lezing verklaart hij zijn theorie over het ‘werk-loze’ lichaam, dat weerstand biedt tegen de moderne politieke regimes, die op onze lichamen beslag leggen om als het ware het leven zelf in te palmen.

De levende taal
Naast het lichaam wordt ook de taal aan vereenvoudiging blootgesteld. In Uso umano de esseri umani, een opmerkelijk sobere studie, laat Romeo Castellucci een taal horen die tot haar essentie herleid is. In een reeks enigmatische taferelen blijven slechts enkele woorden over, naast zuivere emotie en de kracht van onze eigen verbeelding. Deze kostbare, zelden geprogrammeerde voorstelling doet u een intieme blik werpen op het werk van een groot regisseur, die vooral om zijn grootschalige scenische projecten bekendstaat. Bij l’Encyclopédie de la parole, het collectief van Joris Lacoste, gebeurt de ontleding van de taal heel ongedwongen. Dit jaar creëert Joris Lacoste voor het festival Suite n°2, een fijngevoelige en muzikale benadering van zowel de vormelijke als inhoudelijke aspecten van de gesproken taal. Matija Ferlin, een bijzonder beloftevolle artieste uit Kroatië, toont dan weer een taal die een normalisatieproces doormaakt. De tekst van We are kings not humans wordt weliswaar door volwassenen vertolkt, maar is geschreven met de hulp van kinderen, waardoor er problemen opduiken met het ‘benoemen’ van de wereld.

Enkelvoudige en meervoudige geschiedenis, heden en verleden, waargebeurde en fictieve verhalen
De theatervorm 'aan tafel', waarvan Sylvain Creuzevault zijn waarmerk heeft gemaakt, stelt niet alleen het woord centraal, maar ook de manier waarop het woord genomen wordt. Zijn laatste voorstelling, Le capital et son singe, is vrij geïnspireerd op Het kapitaal van Karl Marx en gaat na hoe een gemeenschap van mannen en vrouw er op een welbepaald ogenblik in slaagt de geschiedenis een nieuwe wending te geven. Marx is slechts een van de vele historische figuren die tijdens deze festivaleditie aan bod komen. Voor The Blind Poet laat Jan Lauwers zich inspireren door Arabische en Andalusische dichters uit de 11e eeuw. Aan de hand van hun werk maken we kennis met een tijd waar de vrouw macht heeft en het atheïsme wijdverbreid is. Met deze nieuwe creatie, waarvan het festival de wereldpremière presenteert, gaat Lauwers duizend jaar terug in de tijd om een verrassende blik te werpen op het begrip ‘identiteit’ in het multiculturele Europa van vandaag.

De geschiedenis komt tijdens deze festivaleditie veelvuldig aan bod. Het festival boort het 'klassieke' repertoire aan met twee producties van gezelschappen die gedreven worden door het verlangen om oude teksten een tweede, hedendaagse adem te geven. Sinds 2007 is The Wooster Group niet meer in Brussel geweest. Het New Yorkse collectief, dat in de jaren tachtig indrukwekkend pionierswerk verrichtte, laat zich tot op vandaag voeden door de nieuwste technologie, zonder daarbij zijn verankering in de fundamenten van het theatergenre te verliezen. In zijn bewerking van Troilus and Cressida, een van Schakespeares meest ondoorgrondelijke tragedies, wordt het epische verhaal over de Trojaanse Oorlog verplaatst naar de verovering van het Wilde Westen en de indiaanse oorlogen. tg STAN brengt De kersentuin/La cerisaie, een toneelstuk van Tsjechov waarin de acteurs een vlucht voor het heden zien: “Het heden bestaat nauwelijks, het wordt versmacht tussen de drang naar het verleden en het verlangen naar een onzekere toekomst”.

Het Kunstenfestivaldesarts smeedt vertrouwensbanden. Mariano Pensotti en Federico León, twee getalenteerde Argentijnse regisseurs die sinds vele jaren steun krijgen van het festival, verrassen ons elk met een nieuwe creatie. Het oeuvre van Pensotti wordt gekenmerkt door de scherpheid waarmee hij het spanningsveld tussen werkelijkheid en fictie blijft ontleden. In Cuando vuelva... openbaart de geschiedenis zich in al zijn grootsheid doorheen de kleine, dagdagelijkse wederwaardigheden van een handvol individuen. De typische, narratieve theaterschriftuur van de Argentijnse auteur resulteert in een labyrint van persoonlijke verhalen die samen een groot universeel verhaal vromen. Ook Las ideas, de nieuwste creatie van Federico León, neemt ons mee naar een fascinerend ideeënlabyrint waar werkelijkheid en fictie samenvloeien en heden en verleden in elkaar overgaan.

Documenten
In het politieke theater van Milo Rau wordt de werkelijkheid weergegeven als in een documentaire. De Zwitserse regisseur brengt dit jaar het tweede luik van zijn trilogie over Europa. Na het buitengewone The civil wars, dat vorig jaar in het kader van het Kunstenfestivaldestarts in creatie ging, behandelt Milo Rau deze keer de troebele verhouding tussen het oude continent en Rusland. De conflicten die de Balkan verdeelden en verdelen, worden belicht aan de hand van reële getuigenissen van een groep acteurs. Vertrekkend van hun intieme biografie schrijft de regisseur een stuk collectieve geschiedenis. Archive, de nieuwe choreografische creatie van Arkadi Zaides, vindt zijn oorsprong in de archiefbeelden van B’Tselem, een informatiecentrum voor mensenrechten dat camera’s ter beschikking stelt aan Palestijnse burgers, waarmee die hun dagelijks leven in de bezette gebieden vastleggen. Door dat beeldmateriaal met ‘banaal’ geweld concreet te belichamen, creëert Zaides een lichaam-archief dat bij elk van de toeschouwers een persoonlijke interpretatie uitlokt.

In Trial about fake beschrijft de Brusselse documentairemaker Manu Riche het proces van de Chinese overheid tegen kunstenaar Ai Weiwei in 2012. Is het mogelijk een simulatie objectief weer te geven? Volgens Riche is de enige manier om het proces te documenteren, er een waarheidsgetrouwe reproductie van te maken in de beslotenheid van de muren van een theater. Bewakingscamera’s registreren aleatorische beelden van een performance waar acteurs de schijnrechtszaak opnieuw opvoeren.

Revelaties
Het Kunstenfestivaldesarts zet zich in voor kunstenaars die nog aan hun weg timmeren of een bredere uitstraling verdienen. De bijzondere creaties van Marlene Monteiro Freitas of Mårten Spångberg zijn ware aanraders. De Kaapverdiaanse Marlene Monteiro, die aan de Brusselse dansschool P.A.R.T.S. studeerde, leeft en werkt in Lissabon. Ze brengt een totaalspektakel dat door zijn grote vindingrijkheid en vormelijke bravoure je hoofd aan het tollen brengt. La substance but in english van Mårten Spångberg nodigt je uit een ruimte te delen die door beweging, materie en kleur voortdurend aan verandering blootgesteld wordt. In deze performance, die ongeveer 4 uur duurt, wordt overvloed stilaan weer beheersbaar en krijgt het artificiële opnieuw een menselijke kant. Ook Halory Georger is een kunstenaar wiens parcours de nieuwsgierigheid prikkelt. Samen met Antoine Defoort creëerde hij voor de festivaleditie 2012 het uitbundige Germinal. De verwachtingen zijn dan ook hooggespannen voor Corps diplomatique, zijn nieuwste creatie, waarin hij het theater van de toekomst gestalte geeft.

Dankzij het festival krijgen een aantal jonge kunstenaars dit jaar de kans om voor het eerst een Belgisch - in sommige gevallen zelfs een Europees - podium te betreden. El Conde de Torrefiel, een collectief uit Barcelona, Leandro Nerefuh, een atypische conferencier uit São Paulo en de Taiwanese choreografe Wen-Chi Su zijn stuk voor stuk het ontdekken waard. Het aanstormende Belgische talent wordt dan weer vertegenwoordigd door choreografe Louise Vanneste en regisseuse Léa Drouet.

Risico's
Het Kunstenfestivaldesarts is een onderzoeksruimte waar nieuwe ervaringen worden uitgeprobeerd. Zo vat de grote plastische kunstenaar Michel François het plan op om een ‘theaterproject’ te creëren! Op initiatief en met de steun van het Kunstenfestival wordt een theatraal avontuur mogelijk dat de kunstenaar meesleurt naar contreien waar hij nooit eerder vertoefde. Vertrekkend van zijn eigen artistieke praktijk stuurt hij de codes en rituelen van het theater in de war, maar slaagt er tegelijk in de magie haar werk te laten doen. De ontregelende energie van Michel François laat de fysieke, ruimtelijke en temporele bestanddelen van het theater uit elkaar spatten, waarna een totaal nieuwe partituur tot stand komt.

De stad

Het Kunstenfestivaldesarts ligt in de stad verankerd. Op de trappen van de Beurs, hartje Brussel, speelt zich het openingsevenement van Anna Rispoli af. Op die plek brengt ze individuen samen die een ding gemeen hebben: ooit verhieven ze hier hun stem. Rispoli’s tableau vivant is dat van een gedeeld verlangen naar verandering. Tot slot presenteert het festival nog de Belgische première van Maria Tarantino’s film over Brussel: Our city. Hoe en wanneer kunnen we zeggen dat we aan een stad toebehoren? Wie is onze stad?

Praktische info :

Kunstenfestivaldesarts
Van vrijdag 8 t.e.m. zaterdag 30 mei 2015
Op verschillende locaties in Brussel


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.kfda.be

Brussels Philharmonic brengt Haydn en Górecki in Zwevegem

Henryk Górecki Haydns Militaire Symfonie ontleent haar naam aan het gebruik van trompetten en percussie in de tweede beweging. "Hels oorlogsgebulder zwelt aan tot een climax van angstaanjagende verhevenheid", schreef een criticus in 1794. Met de energieke uitstraling van Giancarlo Guerrero kon Brussels Philharmonic voor dit werk geen betere dirigent kiezen. Henryk Górecki’s derde symfonie betekende in 1976 dan weer de grote internationale doorbraak van deze Poolse componist. De eerste opname met London Sinfonietta en sopraan Dawn Upshaw schoot in een mum van tijd naar de top van de klassieke hitlijsten. Górecki baseerde zich op drie Poolse klaagliederen: een 15de-eeuws volkslied waarin de Maagd Maria haar stervende zoon beweent, de woorden die de 18-jarige Helena Wanda Błażusiakówna in de muur van haar Gestapocel van Zakopane kraste ('Oh, moeder huil niet, de onbevlekte maagd zal me beschermen') en een volkslied waarin een moeder de dood beweent van haar zoon die tijdens de Silezische Opstand (1919-1921) omkwam. De meeslepende partijen voor sopraan en de schitterende, spaarzame orkestratie maken van dit werk een 'must hear'!

Programma:

  • Joseph Haydn: symfonie Nr. 100 'Militaire Symfonie'
  • Henryck Górecki: symfonie Nr. 3 'Symfonie der Klaagliederen'

Praktische info :

Brussels Philharmonic : Haydn, Górecki
Vrijdag 8 mei 2015 om 20.15 u
Sint-Amanduskerk Zwevegem


Meer info : www.festivalkortrijk.be en www.brusselsphilharmonic.be

Elders op Oorgetuige :
Festival Kortrijk : ontdekkingstocht met verrassende concerten, geluidskunst en film, 23/04/2015
In Memoriam Henryk Mikolaj Górecki (1933 - 2010), 12/11/2009

19:26 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Traditie en hedendaags ontmoeten elkaar in een bijzondere concertinstallatie

Toshio Hosokawa Holland Baroque Society en blokfluitspeler Jeremias Schwarzer gaan steeds opnieuw het avontuur tegemoet. Hun concerten die tussen traditie en vernieuwing balanceren, zijn een schoolvoorbeeld van de wijze waarop klassieke muziek een hedendaags publiek kan bekoren. Sounds & Clouds verenigt Singing Garden in Venice van Toshio Hosokawa (foto) en vier fluitconcerti van Antonio Vivaldi. Oost en west, traditie en hedendaags ontmoeten elkaar in een bijzondere concertinstallatie van Folkert Uhde (Radialsystem V Berlin). De bovenste verdieping van de Budafabriek wordt een verrassend tuinlandschap waarin je een volledige dag beleeft: van zonsopgang inclusief fluitende vogeltjes tot zonsondergang, om uiteindelijk met een dj de nacht in te gaan. Een concert voor al je zintuigen!

Toshio Hosokawa (1955) belichaamt de ontmoeting tussen oost en west: geboren in Hiroshima, precies tien jaar na het vallen van de atoombom, en op zijn twintigste verhuisd naar Berlijn om er te gaan studeren bij Koreaan Isang Yun. Zijn grootste voorbeelden in die periode waren Toru Takemitsu en Olivier Messiaen, twee componisten die op hun beurt gefascineerd waren door de kleurenpracht van Claude Debussy. In de jaren 1980 trok hij naar Freiburg om er zich bij Klaus Huber te verdiepen in … de Japanse muziek. De sterke verbondenheid met de natuur keert steeds terug in zijn werk en vertaalt zich in titels zoals Landscape en de vele verwijzingen naar bloemen. Dat laatste is niet verwonderlijk voor een componist uit het land van de ikebana, de kunst van het bloemschikken. Bloemen en klanken hebben hun breekbaarheid en vluchtigheid gemeen. Ze kunnen prachtig bloeien, maar zijn tegelijk gedoemd om daarna opnieuw te verdwijnen. Hosokawa werd de voorbije decennia overladen met internationale prijzen en was op vele plaatsen composer-in-residence.

Praktische info :

Holland Baroque Society & Jeremias Schwarzer : Sounds & Clouds
Donderdag 7 mei 2015 om 20.15 u
Budafabriek - Kortrijk


Meer info : www.festivalkortrijk.be

Elders op Oorgetuige :
Festival Kortrijk : ontdekkingstocht met verrassende concerten, geluidskunst en film, 23/04/2015
Japanse grootmeester Toshio Hosokawa drie dagen te gast in Concertgebouw Brugge, 19/10/2014

Extra :
Toshio Hosokawa op www.schott-music.com, www.karstenwitt.com en youtube

19:08 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Signum Saxophone Quartet speelt klassiekers en nieuw werk van Georg Friedrich Haas

Georg Friedrich Haas Signum is een ensemble met twee gezichten. Als vijfkoppig gezelschap brengt het een kruidige mix van folk, jazz, Latin en Balkanklanken. Het vierkoppige Signum Saxophone Quartet speelt het klassieke repertoire in originele transcripties en nieuwe werken van componisten van vandaag. Een intrigerend dubbelleven dat zijn sporen nalaat in de muziek. Op het programma werk van Jean Sibelius, Alexander Glazunov, György Ligeti, Georg Friedrich Haas (foto) en George Gershwin.

Georg Friedrich Haas (1953) werd geboren in het Oostenrijkse Graz. Haas genoot zijn opleiding aan de Hochschule für Musik te Graz, waar hij onderricht werd door Gösta Neuwirth, Ivan Eröd en Doris Wolf. Nadien specialiseerde hij zich verder aan de Hochschule für Musik te Wenen bij Friedrich Cerha, en nam hij tevens deel aan meerdere zomercursussen in Darmstadt en aan het IRCAM te Parijs. Naast zijn muziekpedagogische activiteiten aan de muziekhogeschool van zijn geboortestad - hij doceert er contrapunt, muziekanalyse, hedendaagse compositietechnieken en inleiding tot de microtonale muziek - is Haas ook zeer actief als componist. Voor zijn compositorische oeuvre kreeg hij meerdere onderscheidingen, waaronder in 2007 de Grote Oostenrijkse Staatsprijs. Zijn werk werd reeds uitgevoerd op festivals als Donaueschingen, Ars Musica, Musica Viva, Klangspuren Schwaz en Wien Modern. Haas was eveneens de centrale Festival Componist op het Festival Borealis in 2006 te Bergen, Noorwegen.

Georg-Friedrich Haas staat vooral bekend als één van de pioniers van het spectralisme, een stroming binnen de hedendaagse muziek waarbij het werken rond timbre of klankkleur centraal staat. Aan de hand van een fysische analyse van het muzikale materiaal wordt een klank opgedeeld in verschillende parameters, die daarna worden gemanipuleerd met het oog op het uitbreiden van de klankkleurmogelijkheden. Bij Haas vertaalt zich dat in een artistieke zoektocht naar innovatieve compositietechnieken, die steeds resulteren in een betoverende doch onorthodoxe klankwereld. Zijn perfect gebalanceerde harmonieën zijn daarenboven nooit louter muzikaal, maar staan steeds in dialoog met de hedendaagse maatschappij.

Programma :

  • Jean Sibelius, Andante festivo (arr.)
  • Alexander Glazunov, Saxofoonkwartet, op. 109
  • György Ligeti, 6 Bagatelles (arr. Fabian Oehrli)
  • Georg Friedrich Haas, Nieuw werk (opdracht Kölner Philharmonie)
  • George Gershwin, Porgy and Bess, suite (arr. Sylvain Dedenon)

Praktische info :

Signum Saxophone Quartet : Sibelius, Glazunov, Ligeti, Haas, Gershwin
Dinsdag 5 mei 2015 om 20.00 u
Bozar - Brussel


Meer info : www.bozar.be

Extra :
Georg Friedrich Haas op brahms.ircam.fr, www.universaledition.com en youtube

18:41 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook

29/04/2015

November Music Dag in Amsterdam : de beste muziek van nu door de makers van nu

November Music Dag November Music en Muziekgebouw aan 't IJ slaan de handen ineen voor de tweede November Music Dag op zondag 3 mei in Amsterdam. Op het programma staan enkele hoogtepunten van de afgelopen edities. Het is mogelijk om losse kaarten te kopen voor de verschillende concerten of een passe-partout tegen een aantrekkelijke kortingsprijs.

Programma:

- Soselo in Siberia - 13.00 uur
Zinsbegoochelende voorstelling vol psychedelische pop, electronics en videomanipulaties met Rosa Ensemble, Eefje de Visser en 331/3 Collective.

- The End of Desire - 15.00 uur
Componist Ian Wilson laat saxofonist Ties Mellema alle kleuren van zijn saxofoons opzoeken in dit mythologische, muziektheatrale verhaal.

- ZAPP4 & Jan Bang - 17.00 uur
Het Nederlandse strijkkwartet ZAPP4 ontmoet de Noorse elektronica wizard Jan Bang. Ze speelden voor het eerst samen in deze combinatie tijdens November Music 2013 en gaan sindsdien de wereld over.

- Dances & Canons - 20.15 uur
De dromerige, minimalistische klanklandschappen van componiste Kate Moore verschenen vorig jaar op het prestigieuze platenlabel ECM Records en werden lovend ontvangen in de pers. Uitvoering door pianiste Saskia Lankhoorn in een bijzondere setting met prachtige lichtsculptuur.

- Echo Moiré-Sonic Vehicles - 14.15, 16.15 & 19.30 uur
Performance van Matteo Marangoni. Robots bespelen de ruimte en creëren geluidsbeelden.

Praktische info :

November Music Dag
Zondag 3 mei 2015 vanaf 13.00 u
Muziekgebouw aan 't IJ - Amsterdam (NL)


Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.muziekgebouw.nl

16:26 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Happening met hedendaagse concerten in Muziekfabriek Transfo Zwevegem

Factory Festival Kortrijk gaat zondag in dialoog met het industrieel erfgoed van Transfo Zwevegem. Ga mee op een ontdekkingstocht vol spannende concerten. Ballet mécanique (George Antheil, Fernand Léger, 1925) staat centraal. Een futuristische ode aan de machine die zijn perfecte concertlocatie vindt in de oude transformator. Het programma bouwt daarop verder, met aandacht voor het 'mechanische' en het 'elektrische' in de muziek: John Dowland door een elektrisch gitaarkwartet, het bijna mechanische ritme van Walter Hus' Five to Five en Steve Reichs Different Trains, een compositie voor 100 metronomen van Ligeti, Bach met behulp van een loopmachine, een performance waarbij tekenen en schilderen de geluidsbron wordt en een filmisch klankbad met kolkende geisers, hectische metrostations en stoommachines. Bovendien geniet je van performances door leerlingen van Kunstacademie Zwevegem.

Praktische info :

Factory!
Zondag 3 mei 2015 vanaf 13.00 u
Muziekfabriek Transfo Zwevegem


Meer info : www.festivalkortrijk.be

Elders op Oorgetuige :
Festival Kortrijk : ontdekkingstocht met verrassende concerten, geluidskunst en film, 23/04/2015

12:11 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

28/04/2015

Win 5 duotickets voor de Rumoer-happening in Het Concertgebouw !

Rumoer Zowel de fascinatie voor de nieuwe geluiden van de geïndustrialiseer de maatschappij als de angst voor de lawaaierigste oorlog tot dan toe bewogen kunstenaars en componisten tot artistieke uitingen. Het Rumoer! ­ festival in het Concertgebouw Brugge weerspiegelt de impact van al dat lawaai vooral op componisten en dichters tijdens de eerste twee decennia van de 20ste eeuw. Voor de afsluiter Rumoer!-Happening op zondag 3 mei geeft Oorgetuige 5 duotickets weg ! Wil jij erbij zijn, stuur dan als de vliegende bliksem een mailtje naar christel@vastenavont.com. Meedoen kan tot woensdag 29 april 2015 om 16.00 u. De gelukkige winnaars worden verwittigd per e-mail en de tickets zullen klaarliggen aan de avondkassa.

Rumoer!-happening - zo 3/05 vanaf 10.30 u
Hoekige thema's, bonkende ritmes, schreeuwerige akkoorden en explosieve klankmassa's. Enerzijds de invloed van de oorlog op de componisten. Anderzijds de uitkomst van futuristen die de kunst van het lawaai bedreven: mechanische muziek als reactie op de burgerlijke kunst en als gevolg van de fascinatie voor de angstaanjagende, onmenselijke krachten van de machine. Voortrekker van het futurisme, Luigi Russolo, verheerlijkte lawaai in zijn manifest L’arte dei rumori en ontwierp daartoe een speciaal instrumentarium: 'intonarumori' of lawaaimachines. Vanzelfsprekend spelen deze vreemde instrumenten een hoofdrol in de happening. De Veenfabriek voegt er een uniek 'Sirene Orkest' aan toe; en Wessel Westerveld gaat met zijn eigen lawaaimachines de confrontatie aan met de experimentele gitaren van Yuri Landman. Speciaal voor de happening componeert Eric Sleichim nieuw werk voor BL!NDMAN [drums]+[strings] bij fragmenten uit de oorlogsfilms Arsenal en Wings. En tussen twee concerten door kan je zelf aan de slag met de lawaaimakers of word je een portie klankpoëzie voorgeschoteld. Kortom, een happening vol Rumoer uit onverwachte hoeken.

Meer info vind je op www.concertgebouw.be

23:04 Gepost in Concert, Festival, Muziek | Permalink |  Facebook

Gents Universitair Symfonisch Orkest en Tcha Limberger Trio met een unieke wereldcreatie in Gent

Tcha Limberger Het voorjaar van 2015 belooft muzikaal inspirerend te worden voor het Gents Universitair Symfonisch Orkest (GUSO). Sluitstuk van dit programma wordt een nieuwe creatie van Simon Thierrée, het Triple Fall Concerto, waarin klassieke muziek en verschillende muzikale zigeunertradities uit Europa in dialoog treden. Dit werk brengt de drie solisten van het Tcha Limberger Trio - met Hongaarse muzikale roots - en het GUSO samen in een unieke wereldcreatie die je in geen geval mag missen.

Op vraag van het GUSO componeerde de Brusselse componist Simon Thierée een concerto voor klassiek orkest en de drie solisten van het Tcha Limberger Trio. Dit unieke werk combineert de de klassieke muziek met de muzikale zigeunertraditie en verweeft ze met elkaar. Daarnaast brengt het orkest met de Hongaarse Dansen van Brahms en de Dance Suite van Bartok een volledig Hongaarse avond. Na de wereldpremière in Boedapest staan zij met het Triple Fall Concerto binnenkort ook voor een Belgisch publiek, namelijk op 30 april in Muziekcentrum De Bijloke en op 8 mei in het Capitole in Gent.

De creatie van Triple Fall Concerto is verweven met de persoon van Tcha Limberger. Het gaat om geschreven/gecomponeerde muziek, gespeeld door een muzikant uit de 'mondelinge traditie'. Er wordt naar gestreefd om de 'klassieke' schriftuur met de muzikale zigeunertradities uit verschillende streken van Europa te verbinden zonder de mogelijkheden ervan al te zeer in te perken.

De bijzondere uitdaging en tegelijk de originaliteit van het werk bestaat erin het specifieke Tcha Limberger Trio (viool/zang, contabas en gitaar) in het symfonische orkest te incorporeren op een manier dat het orkest niet enkel als een extensie of kleurverrijking van het trio fungeert, maar ook als dusdanig zich de traditionele melodiën en technieken in de eigen speelwijze toeëigent.
Het werk kadert in een cyclus van 4 werken voor 4 verschillende instrumentale formaties van ongeveer dezelfde lengte. Die representeren de 4 seizoenen of liever de spirit van respectievelijk deze seizoenen.

We kunnen nauwelijks praten over een triple concerto zonder enige referentie aan dat van Beethoven uit 1803, een unieke vorm in de muziekgeschiedenis. Volgens sommigen roept deze een zekere herinnering op aan het oudere concerto grosso en het is dat aspect dat hier wordt uitgewerkt in de behandeling van de solistenpartijen. Behalve de speelduur van ca 34 minuten, de opdeling in 3 delen en de basisbezetting 2.2.2.2 /2.timp/strijkers (10.8.6.8.4) is het verder niet de bedoeling om zich te spiegelen aan Beethoven en diens erfgoed.

Het eerste deel, 'Equinoxe' (Equi: égal, nox:nuit) bestaat uit 2 spiegelbeelden van elkaar, de dag en de nacht met vrij veel onderbrekingen en kadenzen voor de solisten. De laatste kadens eindigt op een partij gezongen door Tcha Limberger, in werkelijkheid eigenlijk het begin van het tweede deel. (deel 1 & 2 worden aan elkaar gelieerd als 1 deel) Het tweede deel, 'Mê Sunooa', Largo, is opgebouwd rond een lied van de familie Limberger. Deel drie, 'Valse Tzigane', Tempo di walzer, is verrassend en vinnig met veel dialoog tussen trio en orkest. Deel vier ten slotte, 'Popuri Românesc', is een danssuite geïnspireerd op het opzwepende spel van  de moldavische orkesten van de jaren  1960-1980 met materiaal van 1ste en 2de deel en nieuwe persoonlijke vondsten.

Simon Thierrée, inmiddels Brusselaar, studeerde viool, kamermuziek en compositie aan het Conservatoire de Rennes. (F) Hij componeerde voornamelijk muziek voor theater en film. Zo is hij als componist verbonden aan gerenommeerde ensembles of collectieven als Les Slovaks Dance Collective, Rodrigo Pardo, Compagnie du Cardage, François Juliot (Budapest), Anton Lashky (Bratislava) en Cie Les Oiseaux Fous (France). Hij schreef onder meer soundtracks voor de langspeelfilms 'Rosenn' van Yvan Lemoine en 'Osun Osogbo et le nouvel art sacré' (Réal. Pierre Guicheney). Pulsar Ensemble nam eerder al werk van Simon Thierrée op in de Jet Studios in Brussel. (2012)

Tcha Limberger, kleinzoon van de legendarische Piotto Limberger en zoon van Vivi Limberger, heeft het muzikale zigeunerbloed door de aderen lopen. Op het gebied van talent en veelzijdigheid steekt hij vader en grootvader naar de kroon. Indrukwekkend met wie hij allemaal al niet gespeeld heeft. Hij werkte met Fabrizio Cassol, Alain Platel en Aka Moon maar ook Dick Vander Harst, Fapy Lafertin en Koen De Cauter en ook Jordi Savall. Hij wordt geregeld uitgenodigd om met Jordi Savalls wereldbefaamde ensemble Hespèrion XXI deel te nemen aan vertolkingen van Balkan-, zigeuner-, mediterrane en Sefardische muziek. Door de mythische verhalen over zijn grootvader en door opnames van Toki Horvath, ging hij in Boedapest zijn viooltechniek bijschaven en inzicht verwerven in de Hongaarse stadsmuziek. Daar ontmoette hij het derde lid van het trio, de Hongaarse contrabassist Vilmos Csikos.

Praktische info :

GUSO ft Tcha Limberger Trio : Tripple Fall Concerto
Donderdag 30 april 2015 om 20.30 u
Muziekcentrum De Bijloke - Gent

------------------------------------
Vrijdag 8 mei 2015 om 20.30 u
Capitole - Gent


Meer info : www.guso.be

22:53 Gepost in Concert, Muziek | Permalink |  Facebook