09/09/2008

Idil Biret speelt etudes van Chopin, Liszt en Ligeti

Idil Biret De lange slotdag van het Klarafestival wordt aangesneden door de schitterende Turkse pianiste Idil Biret, die al in de helft van de vorige eeuw als wonderkind met Kempff toerde. Ze staat nog steeds voor tederheid en gebeeldhouwd ambacht. In de Beurschouwburg brengt ze etudes van Chopin, Liszt en Ligeti.

György Ligeti is zowat de belangrijkste componist uit de tweede helft van de twintigste eeuw, en met zijn concertetudes (Boek I, 1985, en Boek II, 1988 - 1993) zet hij de traditie van Chopin verder. Ligeti bereikt in zijn etudes een synthese van vernieuwde pianotechniek, volksmuziek uit Oost-Europa, Afrikaanse polyritmiek en muzikale ideeën uit het verre Oosten. Ook de invloed van Conlon Nancarrow's Etudes voor player piano is duidelijk merkbaar. Ligeti zal echter nooit invloeden illustreren, maar ze verteren, verwerken en omzetten in een eigen muziektaal.
De langste van Ligeti's Etudes duurt amper iets meer dan vijf minuten, maar deze composities zijn wel, stuk voor stuk, een statement.

Programma :
  • F. Chopin, 12 Etudes op. 25
  • F. Liszt, n° 5 Feux Follets, n° 12 Chasse-Neige
  • G. Ligeti, Etudes n° 10 Der Zauberlehrling, n° 2 Cordes à vide, n° 6 Automne à Varsovie
Tijd en plaats van het gebeuren :

Idil Biret : Chopin, Liszt, Ligeti
Vrijdag 12 september om 12.30 u

Beursschouwburg
A. Ortsstraat 20 - 28
1000 Brussel

Meer info : www.klarafestival.be, www.beursschouwburg.be en www.idilbiret.org

Extra :
György Ligeti op www.schott-musik.de
György Ligeti : emotioneel scepticus op www.musicalifeiten.nl
György Ligeti : Biografie en Toelichting 5 Etudes, Livres I & II - 1985/1994 (waaronder 'Automne à Varsovie' en 'Cordes à vide' ) op www.arsmusica.be

Video :
György Ligeti op UbuWeb Film ( Poème Symphonique for 100 metronomes (1962) / en 'György Ligeti: Portrait', A Documentary by Michel Follin (1993) )

Elders op Oorgetuige :
FORZA MUSICA ! KlaraFestival 2008 laat alle remmen los, 25/08/2008
Componist György Ligeti overleden, 13/06/2006
Focus Ligeti+ : Concertgebouw Brugge huldigt Ligeti, 1/12/2006

14:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Wibert Aerts & Cristina Zavalloni trekken net niet de hedendaagse kaart

Luigi Nono In de late night van donderdagavond trekt het Klarafestival opnieuw net niet de hedendaagse, maar toch niet de al te belegen kaart. Violist Wibert Aerts, met het Collectief al eerder te beluisteren, brengt La Lontananza nostalgica utopica futura..., een werk voor viool en 8 bandopnemers van Luigi Nono. Die vormt meteen een mooie link met de tweede gast van deze laatavond: de Bolognese zangeres Cristina Zavalloni, van vele markten thuis, maar niet in de laatste plaats in de muziek van San Remo en van de Ballets C de le B.

'La lontananza nostalgica utopica futura' van Luigi Nono is een compositie uit 1988-1989. De ondertitel luist : "Madrigale per più "caminantes" con Gidon Kremer, violino solo, 8 nastri magnetici, da 8 a 10 leggi (soloviool, 8-sporen bandrecorder en 8 tot 10 lessenaars). De titel wordt als volgt verklaard: het verleden (nostalgica), weerkaatst in het heden, leidt tot een nieuwe ideale wereld (utopica ) in de toekomst (futura). La lontananza betekent verte.

Het is een erg experimentele compositie. Op de plaats waar de uitvoering plaatsvindt worden 6 lessenaars (met muziek voor de solist) en 2 lege lessenaars verspreid over de concertzaal (ook eventueel tussen publiek). De lessenaars met de solopartij moeten zo geplaatst worden dat de solist niet direct van lessenaar tot lessenaar kan lopen; hij moet er altijd eentje overslaan. Het is de bedoeling dat de solist tijdens zijn wandeling van de ene naar de andere lessenaar een keuze kan maken naar welke lessenaar hij/zij loopt. De 6de lessenaar bevat het slotstuk en staat dus dichtbij de uitgang van het podium. Al naar gelang de wens van de solist moeten minimaal 2 tot maximaal 4 extra (dus lege) lessenaar bijgeplaatst worden. De compositie begint met het starten van de tape, de solist valt daarna in. De tape bevat allerlei omgevingsgeluid: een passerende trein, een vallende pen, stemmen, percussie-instrumenten, lessenaars die op de grond vallen etc. De acht sporen zijn nooit tegelijk in gebruik. De tape is gefabriceerd onder leiding van de componist en Hans Peter Heller in de studio van de Heinrich-Strobel-Stifting van de SWR Freiburg; geluidsman toen: Rudolf Strauss.

'La lontananza nostalgica utopica futura' voert ons als mede-reizigers verder mee op de weg die Nono ons wijst naar een mogelijke utopische wereld,
Nono : "Ik geloof dat de mens meer dan ooit over gelegenheid en ook het vermogen beschikt om te studeren, andere wegen open te leggen, om toppen te vinden, te ontdekken, die verder reiken dan de hemel, andere ruimtes, andere aardes, andere afgronden, andere fantasieën".
De muziek doet echter geen enkele poging om het publiek te behagen: de violist en de 8 tapes zoeken allemaal een eigen weg, waarbij de violist zijn weg baant langs acht opgestelde muziekstandaards. Daarmee creëerde Nono een desolaat landschap, dat beantwoord aan de regels die de componist aantrof op de muur van een klooster in Toledo: 'Reiziger, er zijn geen wegen, maar laten we gaan".

Tijd en plaats van het gebeuren :

Christina Zavalloni / Wibert Aerts
Donderdag 11 september om 22.00 u / 23.00 u

Beursschouwburg
A. Ortsstraat 20 - 28
1000 Brussel

Meer info : www.klarafestival.be en www.beursschouwburg.be

Extra :
Luigi Nono, biografie op www.arsmusica.be
Luigi Nono op d-sites.net
Luigi Nono : Componeren met gebalde vuisten. De revolutie-muziek van Luigi Nono, Paul Luttikhuis op www.arsmusica.be
Luigi Nono : Antifascist, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl
Luigi Nono: een hedendaags Italiaans componist, Harry Mayer op www.mayertjes.nl, 19/12/2006
Luigi Nono: on what would have been the composer's 80th birthday, John Warnaby reflects on his life and music, John Warnaby op www.musicweb-international.com, 2004

Elders op Oorgetuige :
FORZA MUSICA ! KlaraFestival 2008 laat alle remmen los, 25/08/2008
Politiek engagement en artistieke vernieuwing : de weg van Luigi Nono, 23/02/2008

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

08/09/2008

Mâäk's Spirit & Spectra Ensemble : een bijzonder veelzijdige 'late night'

Julius Eastman De late night van woensdagavond oogt opnieuw… laten we zeggen: veelzijdig. Mâäk’s Spirit is een jazzcollectief van bijna-veertigjarigen. Een mooi moment om zich af te vragen of ambacht en esthetische beginselvastheid al die moeite waard waren. Jazeker, wat ons betreft. Het Ensemble Spectra brengt werk van Francesconi en Julius Eastman, die zo rabiaat gay, zo schenenschopperig zwart en zo'n goede zanger was, dat we best eens aan de componist in hem herinnerd mogen worden.

Julius Eastman (27 oktober 1940 - 28 mei 1990) is de excentrieke zwarte homosexuele pionier van avantgarde minimal-music, die stukken schreef met titels als "Crazy Nigger", "If you’re so smart, why aren't you rich?" en 'The holy presence of Joan D'Arc'. Eastman overleed in 1990, maar zijn belang voor de minimal music werd pas duidelijk toen in 2005 een indrukwekkende compilatie van zijn werk verscheen onder de noemer 'Unjust Malaise'.

De titel van het werk van Luca Fran cesconi (1956), 'Kubrick’s Bone' , verwijst uiteraard naar de beroemde scène uit Stanley Kubricks film '2001: A Space Odyssey' waarin een voorhistorische mensaap ontdekt dat een knook ook kan gebruikt worden om soortgenoten te verjagen of te doden. De menselijke beschaving is geboren! In Kubricks visioen is de knook het eerste voorbeeld van het gebruik van technologie door de mens. In Francesconi's compositie staat Kubricks been natuurlijk voor de houten stokjes waarmee het cimbalom bespeeld wordt. Hij verbindt daar het muzikale spel tussen mens en machine aan, zoals zich dit exemplarisch via het cimbalom in verschillende muziekculturen heeft gemanifesteerd. De compositie reflecteert in haar geheel de evolutie van de technologie, al was het maar omdat het stuk in golfbewegingen steeds complexer wordt.
Het Spectra Ensemble creëerde Francesconi s 'Kubrick’s Bone' op 18 januari 2007 in deSingel.

Programma Spectra Ensemble :
  • Luca Francesconi, Kubrick's Bone
  • Julius Eastman, Stay on it
Tijd en plaats van het gebeuren :

Mâäk's Spirit / Spectra Ensemble
Woensdag 10 september om 22.00 u / 23.00 u

Beursschouwburg
A. Ortsstraat 20 - 28
1000 Brussel

Meer info : www.klarafestival.be, www.beursschouwburg.be, www.maaksspirit.be en www.spectraensemble.com

Extra :
Luca Francesconi. De Lessen van Maderna, Eric de Visscher op www.arsmusica.be
The Julian Eastman Project, op Mary Jane Leach op www.mjleach.com

Elders op Oorgetuige :
FORZA MUSICA ! KlaraFestival 2008 laat alle remmen los, 25/08/2008
Er zijn geen aardbeien in de winter, maar wel Mâäk's Spirit, 7/12/2007
Cimbalom speelt hoofdrol in creatieconcert Spectra Ensemble, 17/01/2007
Luca Francesconi gooit Westerse waarden in de jungle van de werkelijkheid, 16/01/2007

Video : A tribute to Julius Eastman (1940-1993) (YouTube, 6/01/2008, 5'31")

14:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Cinéma Concrète in Logos

Pierre Schaeffer De Franse pionier en boegbeeld van de musique concrète Pierre Schaeffer stond vanaf 1960 aan het hoofd van een experimenteel audiovisueel laboratorium van de Franse openbare radio en televisie: GRM (Groupe des Recherches Musicales). In de daaropvolgende jaren ontstonden meer dan 100 kortfilms, documentaires en animatiefilms met bijhorende elektroakoestische soundtrack. Logos brengt deze maand een selectie van experimentele films uit die roemrijke periode. We maken kennis met het werk van regisseurs als Piotr Kamler, Walerian Borowczyk en Jean Painlevé, de muziek is van o.a. Bernard Parmegiani, Pierre Henry, Robert Cohen-Solal en François Bayle.

Een componist die in de jaren '60 en '70 vaak muziek maakte voor experimentele films is Bernard Parmegiani (1927). Die had zich - na Pierre Schaeffer te hebben leren kennen - in 1959 vervoegd bij de net opgerichte studio van GRM (Groupe des Recherches Musicales). Parmegiani was daar verantwoordelijk voor de afdeling Musique / Image en werkte samen met filmmakers als Peter Foldes, Robert Lapoujade, Piotr Kamler en Walerian Borowczyck. In de periode waarinhij zijn bekendste elektroakoestische werken schreef (zoals De Natura Sonorum in 1975) maakte hij zelf ook drie kortfilms: L'œil Ecoute, L'Ecran Transparent en Jeux d'Artifice.

Een van de filmmakers met wie Parmegiani samenwerkte en die uitgebreid aan bod komt op dit concert is de Pool Walerian Borowczyck. "Walerian Borowczyk was a twisted man, whose films were infused with a unique cruelty and weirdness. He started out making extraordinary animations, graduated to directing classics such as Goto, Island of Love and La Bête, and then ended up directing Emmanuelle 5, which I think is a perversely fitting end." Een bondige samenvatting van leven en werk van deze Poolse filmmaker door Terry Gilliam (die de animaties maakte voor Monty Python's Flying Circus).

In 1958 maakte Borowczyk samen met Jan Lenica Dom (Russisch voor Huis), een animatiefilm waarin de invloed van het surrealisme duidelijk merkbaar is. Op de Internationale Experimentele Filmcompetitie van de Wereldtentoonstelling in Brussel kreeg deze film de grote prijs. De muziek werd gemaakt door Wlodzimierz Kotonski, een sleutelfiguur binnen de Poolse avant-garde van de jaren vijftig en zestig en directeur van de Elektronische Muziekstudio van de Muziekacademie in Warschau. Kotonski maakte naam als componist van de eerste Poolse concrete muziek met zijn Studie over een Slag op een Cymbaal in 1959. Daarna werd hij een bekende naam in de internationale elektroakoestische muziekwereld. Een jaar na de film Dom verhuisde Walerian Borowczyk naar Parijs en maakt daar een reeks kortfilms, vaak van provocatieve aard. Traditie, familie, kerk en gezag moeten het ontgelden en de erotiek is alomtegenwoordig. Les Jeux des Anges, waarvoor Parmegiani dan weer de muziek schreef, is daarvan een duidelijk voorbeeld: beelden en tekeningen van verminkte engelen, massaslachtingen, kille ruimtes, orgels en naakten die doen denken aan de schilder Félicien Rops wisselen elkaar met bloederige regelmaat af.

De levensloop van Piotr Kamler (1936) vertoont veel gelijkenissen met die van Borowczyck. Ook Kamler was uit Polen afkomstig, verhuisde in 1959 naar Frankrijk en leerde daar Pierre Schaeffer kennen zodat hij in contact kwam met componisten van elektronische muziek zoals Iannis Xenakis, François Bayle en Ivo Malec. Wat inhoud en stijl betreft, is er echter een hemelsbreed verschil tussen Kamler en Borowczyck. Kamler hanteert een zeer geraffineerde, grafische stijl met veel zin voor detail en coloriet. Hij creëert een fantasiewereld waarin de spiritualiteit een doorslaggevende rol speelt.

Le Pas (waarvoor Bernard Parmegiani eveneens de muziek maakte) toont een kubus die uit elkaar waait en zichzelf op een andere plek reproduceert. Het opschrift van Kamler bij deze film luidt: Parabole de la vie à travers la marche à l’infini d’un cube composé d’une multitude de feuilles. Il se détruit pour se recomposer plus loin... Het verbluffend mooie Coeur de Secours wordt dan weer voorafgegaan door het motto: Conte philosophique: l'amour désespéré d'un clown lunaire pour une demoiselle à l'intérieur d'une horloge arrêtée. De soundtrack daarvoor werd verzorgd door de Fransman François Bayle. Bayle was al sinds 1958 bij GRM betrokken en leidde vanaf 1975 - op het moment dat GRM opging in het INA (Institut National de l'Audiovisuel) tot 1997 deze werkplaats voor elektronische muziek.

Igraszki (Playthings), uit 1962 van Kazimierz Urbanski is een tweekleurenanimatie over geweld en oorlog en alludeert op een historisch overzicht van de jacht in de prehistorie tot het gebruik van kernwapens. De soundtrack is volledig elektroakoestisch en werd verzorgd door Andrzej Markovsky, pseudoniem van Marek Andrzejewski. Markovsky / Andrzejewski was zowel dirigent als komponist van Poolse origine. Na in WO II korte tijd staatsgevangene te zijn geweest (hij was betrokken bij het Poolse verzet) ontvluchtte hij zijn vaderland en ging aan het Trinity College of Music in Londen verder studeren. Daarna volgde een meer dan rijkgevulde en uiterst succesvolle carrière waarbij hij in de eerste plaats als dirigent tal van gerenommeerde orkesten leidde en op toernees de halve wereld afreisde.

In 1965 draaide Jean Painlevé (1902) Les Amours de la Pieuvre (over de voortplanting van de inktvis). Jean Painlevé was een documentairemaker (vooral bekend voor zijn natuurdocumentaires over het leven en de evolutie in de zee, een soort Jaques–Yves Cousteau avant la lettre) die in de jaren '20 en '30 in nauw contact stond met de surrealistische kunstbeweging zoals die zich in die tijd in Parijs manifesteerde. Painlevé was een leergierig man: hij studeerde wiskunde en logica aan de Ecole Polytechnique in Parijs met de houding om wiskunde eerder als een taal dan als een mysterie te zien. Nadien stapte hij over op biologie en aan het Laboratoire d'Anatomie et d'Histologie Comparée, een onderzoeksfaculteit van de Sorbonne. Hij bracht op onnavolgbare wijze zeepaardjes, vleermuizen, mantelgarnalen en spiraalwormen met een haast menselijke attitude in beeld, vol erotische, komische en soms barbaarse trekken. Zijn filmische taal (hij noemt het zelf scientific-poetic cinema) is zonder meer vernieuwend voor zijn tijd: vaak maakt hij geraffineerd gebruik van slow motion, fastmotion en blurring. Voor Les Amours de la Pieuvre maakte Pierre Henry een bevreemdende elektronische klankband.

Na percussie en later compositie te hebben gestudeerd bij Nadia Boulanger en Olivier Messiaen, richt Pierre Henry (1927) in 1949 samen met Pierre Schaeffer de eerste home studio voor elektronische muziek op, de APSOME. In de jaren '50 en '60 volgen grote successen als Messe pour le Temps Présent (in samenwerking met Michel Colombier en in een choreografie van Maurice Béjart), Le Voyage (naar het Tibetaans Dodenboek), Messe de Liverpool, Fragments pour Artaud en La Tour de Babel. Samen met Schaeffer wordt hij beschouwd als de vader van de franse elektroakoestische muziek. Zijn invloed wordt heden ten dage volmondig uitgedragen door dj's als Fatboy Slim, Aphex Twin, Mr. Oizo en vele anderen.

De avond wordt afgesloten met twee korte afleveringen uit Les Shadoks, een uit 208 episodes bestaande Franse animatieserie die vanaf 1968 dagelijks op de televisie te zien was. Elke deeltje duurt 2 à 3 minuten. De maker ervan is Jaques Rouxel, die dat alles realiseerde met behulp van de Société AAA (Animation Art - graphique Audiovisuel). Les Shadoks is van een absurditeit buiten categorie en schetst de avonturen van de bizarre wezens op twee planeten: Les Shadoks en Les Gibis. Die eersten zijn een soort vogelachtige krijgers en houden zich bezig met het bevechten van bomen, terwijl de anderen vredelievender zijn, gitaar spelen en allemaal met een bolhoedje getooid zijn.

De soundtrack is van Robert Cohen–Solal, ook een GRM-componist die al eerder samenwerkte met Kamler voor de animatiefilm Délicieuse Catastrophe. Cohen-Solal werd in 1943 in Algiers geboren, kreeg viool- en muziektheoretisch onderricht en kaapte ooit een eerste plaats weg op een talentenjacht in Nîmes. Daardoor spoorde zijn leraar hem aan zich verder in het vioolspel te vervolmaken in Parijs, maar eenmaal daar aangekomen, raakte Cohen–Solal verslingerd aan de experimenten van GRM. Les Shadoks blijft zijn bekendste werk, iets wat hem eigenlijk erg frustreert, omdat hij zijn overige stukken (onder andere de muziek die hij voor de toneelgroep Le Graffiti o.l.v. Philippe Goyard schreef) veel representatiever vindt.

Programma :
  • Walerian Borowczyk & Jan Lenica: Dom (1958) - muz. Wlodzimierz Kotonski
  • Walerian Borowczyk: Les Jeux Des Anges (1964) - muz. Bernard Parmegiani
  • Kazimierz Urbanski: Igraszki (1962) - muz. Andrzej Markovsky
  • Piotr Kamler: Coeur de Secours (1973) - muz. François Bayle
  • Piotr Kamler: Le Pas (1975) - muz. Bernard Parmegiani
  • Jean Painlevé: Les Amours de la Pieuvre (1965) - muz. Pierre Henry
  • Twee afleveringen uit animatieserie Les Shadoks - muz. Robert Cohen-Solal
Tijd en plaats van het gebeuren :

Cinéma Concrète
Donderdag 11 september 2008 om 20.00 u

Logos Tetraeder
Bomastraat 26
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Video :
Pitor Kamler op UbuWeb Film (met o.a. Coeur de Secour) en YouTube
Walerian Borowczyk, Jean Painlevé op UbuWeb Film
Pierre Schaeffer, Pierre Henry, Bernard Parmegiani, Jean Painlevé op YouTube


Bekijke alvast Piotr Kamlers 'Coeur de Secours' (1973) (YouTube, 5/01/2007, 9'20")



Elders op Oorgetuige :
Nacht van de elektroakoestische muziek, 21/04/2008

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

07/09/2008

Componist, performer, radio- en videoartiest Ergo Phizmiz op het Klarafestival

Ergo Phizmiz Dinsdagavond stelt het Klarafestival de jonge Britse componist, performer, radio- en videoartiest: Ergo Phizmiz aan je voor. Speelvogel en schavuit, kenner van draaiknoppen en kabels, helemaal de man voor alles tussen dada-achtige popsongs van 3 minuten, soundscapes van 3 dagen en gestoorde mediainstallaties. Hij deelt de avond met - mind the gap - het Edding Strijkkwartet, dat Haydn speelt op epoque-instrumenten.

In de composities van Ergo Phizmiz - één van de meest interessante geluidskunstenaars van dit moment - hoor je op één of andere manier terug dat hij sinds zijn vroege jeugd onafgebroken en steeds geraffineerder zijn ingevingen, lucide dromen en nachtmerries weet uit te werken. Hij heeft zichzelf geleerd om bewust dromen te ervaren en om in raadsels te denken. "Dat is waarom mijn muziek vaak ondersteboven klinkt, denk ik." Het tempo waarmee hij zijn geheimzinnige experimenten de wereld inslingert, deed The Wire spreken van een 'one man movement'.

Ergo Phizmiz is een van de belangrijkste componisten van het moment, zo wordt gezegd op BBC3. Zijn muziek beweegt zich tussen pop, pranksterism, mutant-electro en alles daar tussen in. Verder doet hij aan performances, radiokunst, interactieve muziek, video's en geluidsinstallaties en nog veel meer voor o.a. the Tate Modern, WFMU, Cologne Culturbunker, BBC radio en talloze andere instanties. In de muziek van Ergo Phizmiz wordt hedendaagse en voorbije cultuur gemangeld en gemixt tot nieuwe betekenisvolle vormen. Hiphop, lo-fi, ambient, cartoon muziek, Oost Europees, Gamelan, ... het refereert vrijwel overal aan op slimme wijze.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Ergo Phizmiz / Edding Strijkkwartet
Dinsdag 9 september om 22.00 u / 23.00 u

Beursschouwburg
A. Ortsstraat 20 - 28
1000 Brussel

Meer info : www.klarafestival.be, www.beursschouwburg.be en www.ergophizmiz.com

Extra :
Ergo Phizmiz: mind-virus kabaret met banjo en blokfluit, Richard de Boer op www.dhabirecorder.com (Gonzo Circus # 68, april-mei 2005)

Review
Ergo Phizmiz 'The System of a Down Sessions Volume 1' en Ergo Phizmiz 'Frithden ep', Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 24/02/2004

Elders op Oorgetuige :
FORZA MUSICA ! KlaraFestival 2008 laat alle remmen los, 25/08/2008

Benieuwd ? Bekijk dan de videoclip preview van Ergo Phizmiz' illustere"Eloise My Dolly" - 'A radiophonic music-concrete operetta, about one man and his lifesize mechanical doll' (YouTube, 14/05/2008, 2'33")



en ander leuks van Ergo Phizmiz op YouTube

15:30 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Festival van Vlaanderen Gent : 1001 nachten vol muziek

Internationaal Festival van Vlaanderen Gent In 2008 bestaat het Internationaal Festival van Vlaanderen Gent exact 50 jaar. De verjaardagseditie zal worden gevierd van 13 september t.e.m. 4 oktober 2008. Een vijftigste verjaardag is niet enkel een moment van terugblikken, maar ook een tijd om te dromen over de toekomst. Niet toevallig is het thema van de festivaleditie 2008 '1001 nachten muziek'. De organisatoren zijn op zoek gegaan naar de sheherazades van de klassieke muziek, naar de musici die het publiek urenlang kunnen begeesteren en het genadeloze verstrijken van de tijd even laten vergeten. Deze en volgende festivaledities zullen dan ook bol staan van sensuele en verrassende klanken. De huidige festivalploeg onder leiding van Serge Platel maakt u graag warm voor nog 1001 nachten vol muziek!

Klassiek...dans...humor...avontuur...
Tijdens het Festival van Vlaanderen Gent kan je niet alleen genieten van klassieke topconcerten, maar ook van dans, humoristische voorstellingen, avontuurlijke performances... Zo is er onder meer de Benelux-première van pitié! (Les Ballets C de la B/ Fabrizio Cassol). Tijdens deze voorstelling kom je alles te weten over 'jezelf opofferen' en 'compassie' in de reinste zin van het woord. De Mattheuspassie is de rode draad. Het Zwitserse collectief Velma daarentegen gooide het klassieke Requiem van Mozart volledig overhoop en maakte er een rocknummer van. Avontuur verzekerd tijdens Requiem!  

Festivals
OdeGand - de culturele seizoensopener van Gent - brengt muziek uit de hele wereld: van intiem klassiek over hartverscheurende flamenco, sensuele tango, spirituele Indische fluittonen tot verrassend Koreaans spektakel, en nog zoveel meer! Op het water, boven het water, langs het water: overal klinkt muziek!

Festival Made®!
, het nieuwste project van het Internationaal Festival van Vlaanderen Gent, zal ongetwijfeld jong en oud verrassen. Het evenement vindt plaats op twee unieke locaties: het Gentse justitiepaleis en het zelfs bij Gentenaars nauwelijks bekende theaterzaaltje van de Cercle artistique et littéraire.
Het uitgangspunt van Festival Made®! is het superbekende Eine kleine Nachtmusik van W.A. Mozart. Dat werk is bij iedereen gekend, maar wie heeft het al live gehoord in de originele kwintetversie?
'Nachtmuziek' is het centrale thema van het Festival Made®!. Tal van musici werden aangesproken om - vertrekkend vanaf Mozarts serenade - composities, remixes en klanktovenarijen te creëren. De resultaten daarvan zullen tijdens Festival Made®! getoond worden.

En met het Festival Avanti! trakteert het Internationaal Festival van Vlaanderen Gent je op zondag 28 september op een prachtige fietstocht langs één van de mooiste routes die Vlaanderen rijk is: de Kastelenroute in Oost-Vlaanderen.

Fototentoonstelling 'Magiërs van de muziek'
Nog t.e.m. 4 oktober kan je in de Gentse Sint-Niklaaskerk de fototentoonstelling 'Magiërs van de muziek' bewonderen (gratis toegang). Gentenaar Clem Willems volgt het Festival van Vlaanderen al jaren op de voet. Hij selecteerde de mooiste ontmoetingen met artiesten die hij tijdens de voorbije 50 jaar leerde kennen. Clem Willems stelt in zijn foto's altijd de mens centraal. Hij ziet 'fotograferen' als een uitgesproken vorm van communicatie en houdt van de verbondenheid die erdoor gecreëerd wordt. Willems is een gedreven fotograaf met een mooi palmares. Hij exposeerde al in heel België met 'Mensen onderweg', zijn reportage met treffende beelden uit India, Laos en Mali. 

Dubbel-cd 'Sensueel Klassiek'
Knack, EMI en het Festival van Vlaanderen Gent maakten naar aanleiding van de 50ste verjaardag van het Festival een prachtige dubbel-cd. Op de cd vind je niets anders dan de mooiste en meest sensuele klassiekers. Urenlang verleidelijk luisterplezier.
Met o.a. De Notenkraker (Tsjaikovski), Het verhaal van Prins Kalender (Rimski-Korsakov), Summertime (Gershwin) en verder: Ravel, Strauss, Grieg, Bizet, ...
Met de voordeelbon op www.knack.be kan je de cd voor slechts € 7,95 (ipv € 19,95) bij Standaard Boekhandel halen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Internationaal Festival van Vlaanderen Gent
Van zaterdag 13 september tot zaterdag 4 oktober 2008

Op verschillende locaties en Gent en omstreken

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.festivalgent.be

Uiteraard mag je ook hier de komende dagen heel wat meer info verwachten.

10:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

06/09/2008

Happy New Ears verkent grenzen tussen beeld en klank

Happy New Ears Voor de dertiende en wellicht laatste keer in zijn huidige vorm presenteert Happy New Ears concerten, geluidskunst, performances en filmvertoningen waarin de grenzen tussen beeld en klank verkend worden. Met het gewijzigde kunstenlandschap in het achterhoofd werken de organisatoren aan een nieuw, avontuurlijk festival. Mét ingrediënten uit het Happy New Ears-menu, maar met plaats voor klassiek repertoire en educatieve projecten.

Maar graag eerst je volle aandacht voor deze editie! Zoals steeds koestert Happy New Ears de creatie. Met gepaste trots stellen we internationale primeurs voor: Steve Roden en Michael Graeve onderzoeken beiden de wisselwerking tussen geluid en beeldtaal, Frederik Croene en Timo Van Luyck bouwen een "meta-piano", componisten Stefan Prins en Richard Barrett gaan aan de slag met vier gitaristen, vier saxofonisten en een percussionist en geluidskunstenaar Mieke Lambrigts geeft een heel eigen invulling aan het begrip "kamermuziek".

Noteer alvast concerten van ronkende namen als THE FREQ_OUT ORCHESTRA, Jacob Kirkegaard, Philip Jeck, William Basinski, Valve / Membrance en Simon Fischer Turner. Maar ook Belgisch talent komt aan bod: Jeroen Vandesande, Esther Venrooy & Heleen Van Haegenborgh en Baudouin Oosterlynck tonen aan dat kwaliteit niet altijd ver van de deur ligt.

Laat je door het parcours Klinkende Stad langs bekende en onvermoede locaties voeren waar installaties van onder anderen Michael Graeve, eRikm, Hans Peter Kuhn en Minoru Sato te bezichtigen én te beluisteren zijn. In freq_out 7 bundelen twaalf geluidskunstenaars de krachten in één grote klankomgeving. En wie wil ontdekken wat de jongste generatie multimediakunstenaars in petto heeft moet een zeker een kijkje nemen op de presentatie van REZ'08, de jaarlijkse residentie van de studenten van de Sint-Lucas kunstopleiding uit Gent.

Daarenboven slaat Happy New Ears de handen in elkaar met enkele Kortrijkse partners: met het Cultuurcentrum Kortrijk wordt een Steve Reich Evening van Rosas en Ictus gepresenteerd, met het filmhuis van Buda Kunstencentrum duikt HNE samen in de geschiedenis van de wonderbaarlijke theremin en de lancering van het nieuwe Kortrijkse cdr-label Radical Pigeon wordt met de nodige luister bijgezet. En vergeet ook het zusterfestival Les Voix Magnétiques (Lille) niet.

En tenslotte een primeur! De Klankspeeltuin van het Muziekgebouw aan 't IJ (Amsterdam) verlaat zijn vaste stek en is het volledige festival te gast met workshops voor kids én volwassenen. Ook op Sonokids zijn ze er, samen met concerten en workshops van Juicy Panic en Gijs Gieskes.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Happy New Ears 08 - Festival voor Nieuwe Muziek
Van zaterdag 13 tot zondag 28 september 2008

Op verschillende locaties in Kortrijk

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.happynewears.be

Uiteraard mag je ook hier de komende dagen heel wat meer info verwachten.

10:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

05/09/2008

Mariinsky Orchestra en Sergej Krylov brengen Oestvolskaja, Tsjaikovsky en Silvestrov

Galina Oestvolskaja & Reinbert De Leeuw "Een uitgelezen moment voor een Blackadder-citaat: de opzet van dit concert is zo leep dat je er een staart kan aanhangen en het een wezel noemen. Men neme een groot orkest (Mariinsky), een bij leven al legendarische chef (Valery Gergiev ) en een ijzeren vioolconcerto (Tsjaikovski, gespeeld door Krylov). Publiek blij. Men vrage de chef vervolgens de 6de symfonie van Silvestrov en de 3de van Oestvolskaja te spelen. Chef ook blij. " Tot zover de Klarafestival-brochure.

Door de ruime aandacht die het Vlaamse Megadisc-label (met festivaldirecteur Patrick De Clerck als drijvende kracht ) de voorbije jaren aan de Oekraïense componist Valentin Silvestrov (1937) heeft besteed, is hij in ons land geen onbekende meer. De muziek van Silvestrov blikt terug. Betreurt het verlies van de romantische symfonie, de gracieuze lijnen van Mozart, Bruckners monumentaliteit. Maar het is een actief treuren: het wekt het verleden tot leven.
De toehoorder moet voor zichzelf uitmaken of de muziek die Silvestrov tegenwoordig schrijft dé eigentijdse muziek is die de bewondering van de klassieke muziekwereld oproept of dat zijn creaties niets anders zijn dan edelkitsch waar de ware avant-gardist de neus voor optrekt.
Silvestrovs 'metaforische' stijl mengt vaak romantisch aandoende melodieën met poëtische zinspelingen, het geheel geweven in patronen van delicate klankkleuren en contemplatieve golfbewegingen: echt muziek om bij te mediteren.

Ook Galina Oestvolskaja is ruim vertegenwoordigd in de Megadisc-collectie, maar zij blijft toch nog steeds de grote afwezige op de Vlaamse concertpodia. Oestvolskaja (1922-2006) is een van de markantste persoonlijkheden uit de naoorlogse Russische muziekgeschiedenis. Haar kluizenaarschap is legendarisch. Ze sloot zich af van de wereld, plaatste zichzelf - grotendeels vrijwillig - buiten de maatschappij én de muziekgeschiedenis. "Mijn werk heeft op geen enkele manier iets te maken met enige andere componist, wie dan ook", aldus Oestvolskaja.
Alle belangrijke ontwikkelingen in de muziek van de tweede helft van de twintigste eeuw gingen aan haar voorbij, in haar werk maakte ze zelf geen noemenswaardige evolutie door.  Ze heeft ook al bij al niet zoveel geschreven - haar officiële catalogus telt slechts 25 titels voor in totaal zo'n zes uur muziek - maar elk werk is een monument, letterlijk en figuurlijk.
Haar muziek is heel radicaal en extreem, meedogenloos en zonder compromissen, buitengewoon agressief en toch ook weer heel ascetisch, soms zelfs licht en lyrisch. Vele stukken (zoals haar 3de symfonie "Jesus, Messias, Red ons! uit 1983) dragen een titel met een religieuze inslag, maar haar muziek is allesbehalve religieus, wel spiritueel én bijzonder confronterend.

Programma :
  • Galina Oestvolskaja, Symphonie Nr. 3
  • Pjotr Tsjaikovsky, Concerto voor viool en orkest, op. 35
  • Valentin Silvestrov Symphonie Nr. 6
Tijd en plaats van het gebeuren :

Mariinsky Orchestra & Sergej Krylov: Oestvolskaja, Tsjaikovsky, Silvestrov
Maandag 8 september 2008 om 20.00 u

Paleis voor Schone Kunsten - Henry Le Boeufzaal
Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.bozar.be en www.klarafestival.be

Extra :
Kristel Vastenavont, "Mokerslagen op de poort van de eeuwigheid: Galina Ivanovna Oestvolskaja (1919 - 2006)", mei 2008 (pdf)
Frits van der Waa , "Het universele Russische", De Groene Amsterdammer, 21 juni 1989
Frits van der Waa , "De Dag des Oordeels klinkt als hameren", De Volkskrant, 17 februari 1992
Alex Ross, "Ustvolskaya. A Grand Russian Original Steps Out Of The Mist", New York Times, May 28, 1995 op www.therestisnoise.com
Yves Knockaert, "Ligeti, Oestvolskaja, Kagel", programmaboekje voor het concert van Schönberg Ensemble/Asko Ensemble & Reinbert de Leeuw in deSingel op 23 mei 2003, 20 mei 2003 op www.desingel.be (pdf)
Roland de Beer, "Kluizenares koos mokerslagen als haar basisritme" in De Volskrant, 27 december 2006
Mischa Andriessen, "Over Galina Oestvolskaja. Compositie met ontvelde vingers", Nr. 23 mei - juni 2007 op www.rektoverso.be
Elmer Schönberger, "Mijn Held / De vrouw met de hamer", 25/08/2007 op www.trouw.nl
Viktor Suslin over Galina Oestvolskaja op www.sikorski.de (pdf)
Jan de Kruijff , "Galina Ivanova Oestvolskaja (1919 - 2006): Vrouw met de lithurgische moker" op www.musicalifeiten.nl
Peter Grahame Woolf, "Galina Ustvolskaya and the Piano. Peter Grahame Woolf pays tribute to one of Russia's most creative yet little-known geniuses: composer Galina Ustvolskaya", op www.musicweb-international.com
Ian MacDonald, "The Lady with the Hammer. The music of Galna Ustvolskaya" op www.siue.edu
Marian Lee, "IREX Research Report: I went to St. Petersburg, Russia in search of pertinent information and materials that would shed light on the piano works and life of the reclusive composer Galina Ustvolskaya" op www.irex.org


Reviews :
Valentin Silvestrov 'Requiem for Larissa' , Joeri Rogelj op Kwadratuur.be, 21/02/2005
Valentin Silvestrov 'Stille Lieder', Bart Cypers op Kwadratuur.be, 27/02/2005

Video- en audio
Cherry Duyns en Reinbert de Leeuw, documentaire over Galina Oestvolskaja in de reeks 'Toonmeesters' (VPRO, 1994) , op www.hollanddoc.nl
Reportage van Josée Voortmans voor Vrije Geluiden (2003), uitgezonden op 11/01/04, op www.vpro.nl
Josée Voortmans, documentaire "De Tweede Symphonie, Schreeuw in het heelal", Vrije Geluiden, 23 oktober 2005 op www.vpro.nl
Odette Toeset, Televisieregistratie van Oestvolskaja's Tweede Symfonie in het Muziekgebouw aan het IJ in Amsterdam (2005), Vrije Geluiden, 23 oktober 2005 op www.vpro.nl
Odette Toeset, Televisieregistratie van Oestvolskaja's Tweede Pianosonate uitgevoerd door Reinbert de Leeuw, Vrije Geluiden, 23 oktober 2005 op www.vpro.nl
Odette Toeset, "Een nachtmerrieachtige vioolsonate..!", televisiregistratie van de sonate voor viool en piano uitgevoerd door Reinbert de Leeuw en Vera Beths, Vrije Geluiden , uitgezonden op 11/01/04, op www.vpro.nl
Radiodocumentaire ter gelegenheid van Oestvolskaja's 85ste verjaardag, uitgezonden op 31 mei 2004, in herhaling op 30/05/2007 op www.concertzender.nl

Elders op Oorgetuige :
FORZA MUSICA ! KlaraFestival 2008 laat alle remmen los, 25/08/2008
Verjaardagsconcert voor Oekraïense componist Valentin Silvestrov, 18/02/2008
Veronika Iltchenko stelt debuutalbum voor, 4/01/2008
Primeur in de Handelsbeurs : Arne Deforce en Daan Vandewalle in nieuw en veelzijdige programma, 12/12/2007

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

04/09/2008

Vlaams Radio Orkest en de mannen van Santa Cecilia brengen Busoni, Brahms en Scelsi

Ferruccio Busoni Het valt niet makkelijk met zekerheid vast te stellen, maar de kans is reëel dat we in het concert van zaterdagavond de Belgische première te horen krijgen van een werk uit 1904. Het pianoconcerto van Ferruccio Busoni is bijzonder weinig uitgevoerd. Daar zijn zoniet goede, dan toch begrijpelijke redenen voor te bedenken. Het is een kolossaal stuk, dat met zijn vijf delen, mannenkoor in de finale en redelijk waanzinnig virtuoze passages sowieso niet veel reclame maakt voor zichzelf. Bovendien is het voor de luisteraar behoorlijk veeleisend. Busoni was behalve een van de beste pianisten ooit ook een Denkende Mens, die bij het spinnen van zijn filosofische en andere draden wel eens vergat achterom te kijken of iedereen nog mee was.
Hoe dan ook, na zoveel jaren bekijkt het Klarafestival de zaak eens van naderbij. Het Vlaams Radio Orkest krijgt het gezelschap van Peter Donohoe, die eind jaren tachtig tekende voor een van de bekende opnamen, en de mannen van Santa Cecilia. Koor en orkest buiten deze ontmoeting vervolgens grondig uit met het schitterende, Schicksalslied van Brahms en Pfhat "A flash… and the sky opened!" van Scelsi.

Graaf Giacinto Scelsi werd op 8 januari 1905 in La Spezia geboren. Van kindsbeen af improviseerde hij op de piano en gaf hij blijk van een uitzonderlijk muzikaal talent. In Rome studeerde hij compositie bij Giacinto Sallustio. Tijdens het interbellum en tot in het begin van de jaren vijftig reisde hij regelmatig naar Afrika en het Oosten en verbleef hij lange periodes in Frankrijk en Zwitserland. Van 1935 tot 1936 studeerde hij in Wenen bij Walter Klein, een leerling van Schönberg, vervolgens in Genève bij Egon Köhler, een leerling van Scriabin. Na een lange crisisperiode ontwikkelde hij begin jaren vijftig een geheel nieuw muzikaal concept door zich te concentreren op de klank, 'de kosmische kracht waarvan alles afkomstig is'. Sindsdien beschouwde Scelsi zich niet langer als componist maar als medium dat de boodschappen van de transcendentale realiteit moet helpen openbaren. In Rome sloot hij zich aan bij de groep 'Nuova Consonanza' aan. Daar maakte hij kennis met verschillende avant-gardecomponisten, waaronder Franco Evangelisti. Met zijn Quattro Pezzi (su una nota sola) (1959), vier stukken op een noot, verkende de componist alle parameters, articulaties, micro-intervallen van één noot.
Het zou echter nog lang duren alvorens Scelsi erkenning kreeg. Pas in de loop van de jaren zeventig, tachtig groeide zijn algemene bekendheid mede door de Franse spectralisten (Tristan Murail, Gérard Grisey en Michael Levinas) en door de zomercursussen in Darmstadt (1982). Bij zijn dood op 9 augustus 1988 liet de componist een groot aantal gedichten en essays over esthetica na en een oosters getinte oeuvre dat ook vandaag nog de poort van onze waarneming wijd openzet.

Programma :
  • F. Busoni, Piano Concerto op. 39
  • G. Scelsi, Pfhat (voor koor & orkest)
  • J. Brahms, Schicksalslied op. 54
Tijd en plaats van het gebeuren :

Brussels Philharmonic, Peter Donohoe & Accademia Nazionale di Santa Cecilia : Busoni, Scelsi, Brahms
Zaterdag 6 september om 20.00 u

Bozar - Henry Le Boeuf
Rue Ravensteinstraat 23
1000 Brussel

Meer info : www.klarafestival.be, www.bozar.be , www.brusselsphilharmonic.be

Extra :
Giacinto Scelsi, Claude Ledoux, Michaël Lévinas op brahms.ircam.fr
Fondazione Isabella Scelsi : www.scelsi.it
Giacinto Scelsi 1905-1988, Trilogia 1956-1965 op www.arnedeforce.be
Arne Deforce : Giacinto Scelsi, Trilogia, I tre Stadi Dell Uomo op Kwadratuur.be (met tijdelijke audio)
Giacinto Scelsi (1905 - 1988): Muzikaal aristocraat op www.musicalifeiten.nl
The Messenger: Giacinto Scelsi discovered a world in one note by Alex Ross, The New Yorker , 21/11/ 2005
Modern music: Scelsi, Todd M. McComb op www.medieval.org, 27/01/2000
Ferruccio Busoni (1866-1924) : Cosmopolitische vernieuwer op www.musicalifeiten.nl

Elders op Oorgetuige :
FORZA MUSICA ! KlaraFestival 2008 laat alle remmen los, 25/08/2008
Tweedaagse hommage aan Giacinto Scelsi, 13/04/2008
Arne Deforce brengt hommage aan Scelsi, 22/05/2007
La machine à remonter le son : Giacinto Scelsi, 11/12/2006

14:44 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Follow the Sound : hoogdagen voor improvisatiemuziek in Antwerpen

Follow the Sound

De jaarlijkse hoogdagen voor improvisatiemuziek in Antwerpen hebben vanaf 2008 plaats onder het motto Follow the Sound. De inspiratie voor deze nieuwe naam komt van niemand minder dan Ornette Coleman, die zijn concert op Jazz Middelheim vorige zomer aanvatte met de woorden: "Follow the sound, and we'll all be in the same room." Van 6 tot en met 14 september zal er deze keer niet alleen in deSingel worden gemusiceerd maar ook in het Augustinus Muziekcentrum (AMUZ), de sasmeesterwoning aan de Royerssluis en het Zuid. Naast concerten van onder meer Matthew Shipp, het Roy Campbell Quartet en Fred Van Hove is er bovendien ook plaats voor film en beeldende kunst.
Met Ayler in gedachten

Op zaterdag 6 september wordt er om 16u afgetrapt in deSingel met een vertoning van 'My Name is Albert Ayler'. In deze documentaire over saxofonist Albert Ayler werpt regisseur Kasper Collin een licht op de veel te korte carrière - Ayler was amper 34 toen hij zichzelf in 1970 van het leven beroofde - van dit Amerikaans freejazzicoon. Aan de hand van uniek beeldmateriaal en interviews met familieleden en collega-muzikanten schetst Collin een eerlijk beeld van een man die koppig zijn eigen weg bleef gaan en zo een voorbeeld werd voor een hele generatie creatieve jazzmuzikanten. Het bewijs daarvan wordt later op de avond geleverd met het Roy Campbell Quartet plays Albert Ayler, dat de nalatenschap van de saxofonist op gepaste wijze in de verf zal zetten. Trompettist Roy Campbell verzamelde voor dit project een ware allstar bezetting, bestaande uit saxofonist Joe McPhee, bassist William Parker en drummer Warren Smith.

De Amerikaanse pianist Matthew Shipp tekent voor een soloconcert. Bekend van zijn jarenlange dienst in het David S. Ware Quartet en talloze albums onder zijn eigen naam, zal Shipp zeker een van de blikvangers worden van het festival. Deze eigenzinnige pianist houdt wel van de occasionele kruisbestuivingen met meer toegankelijke genres, getuige daarvan zijn samenwerkingen met hiphopgroep Antipop Consortium en rapper El-P. In 2005 bracht Matthew Shipp al een soloplaat uit op het Thirsty Ear label getiteld 'One' en met dit concert in deSingel zal hij daar ongetwijfeld een boeiend vervolg aan breien. Verwacht je met andere woorden aan een uitgebreide rondleiding in het muzikale universum van deze opmerkelijke pianist, waar de echo's van McCoy Tyner en Monk broederlijk naast elkaar klinken.

Van loodzwaar tot lichtvoetig

Met Free Fall staat op zondag 7 september meteen een opvallende naam op het podium. Als de groepsnaam je niet meteen in een bepaalde denkrichting stuwt zal een blik op de bezetting dat misschien wel doen. De combinatie van klarinet (en saxofoons), piano en bas roept al snel herinneringen op aan het trio van de onlangs overleden Jimmy Giuffre met Paul Bley en Steve Swallow. In de vroege jaren zestig kwam deze groep in hun muziek tot een synthese van ver doorgedreven technieken uit de klassieke muziek en improvisatie. Met het bekende album 'Free Fall' schreven ze hun eigen hoofdstuk van de jazzgeschiedenis. Pianist Havard Wiik, klarinettist en saxofoongigant Ken Vandermark en bassist Ingebrigt Haker-Flaten willen met project 'Free Fall' niet zozeer een eerbetoon brengen aan de muziek van Jimmy Giuffre en zijn trio. Hoewel er duidelijke parallellen zijn, zoals complexe gecomponeerde delen afgewisseld met improvisaties, zoekt de groep toch vooral naar een eigen muzikale taal. Musiceren met een open vizier is daarbij een belangrijke regel, die ook Guiffre steeds in het achterhoofd hield. Misschien ligt daarin wel de opvallendste overeenkomst tussen beide groepen.

Van een heel andere orde is het gezelschap dat Klaas Hekman meebrengt naar Antwerpen. Deze grootmeester van de bassaxofoon zal in de formatie Intermission aantreden met niet minder dan drie contrabassisten. Begeleid door William Parker (de dag voordien nog op het podium van deSingel met Roy Campbell), Wilbert De Joode en Hideji Taninaka trekt Hekman op avontuur in het lage register, waarbij het publiek in deSingel niet alleen een erg uitzonderlijk concert zal kunnen aanschouwen, maar het ongetwijfeld ook zal kunnen voelen.
Het derde en laatste concert van de dag wordt verzorgd door de Russische pianist Simon Nabatov en de Duitse trombonist Nils Wogram. Nadat hij een tijdlang in New York gewoond had, vestigde Nabatov zich een tiental jaren geleden aan de oevers van de Rijn in Keulen. Daar duurde het niet lang vooraleer hij de getalenteerde trombonist Nils Wogram tegen het lijf liep. Simon Nabatov heeft duidelijk wat met trombonisten, want na een lange dienst in het kwartet van Ray Anderson bracht hij vorig jaar met 'Jazz Limbo' al zijn vierde hooggewaardeerde album uit met Nils Wogram. Deze jonge trombonist is naast zijn samenwerking met Nabatov ook regelmatig terug te vinden aan de zijde van pianiste Aki Takase. Voor hun concert op Follow the Sound zullen Nabatov en Wogram zich ongetwijfeld weer van hun meest veelzijdige kant laten zien, waar het lichtvoetige ongegeneerd plaats mag nemen naast het serieuze.

Verrassende ontmoeting

Maandag 8 september slaat het festival zijn tenten op in Kammenstraat, waar het te gast is in het AMUZ. Het historisch complex is op deze derde concertdag het toneel voor misschien wel de meest verrassende muzikale ontmoeting van de hele week: Fred Van Hove, de originele oprichter van het Free Music festival in 1973, staat samen met de acrobatische cellist Ernst Reijseger en rietblazer Louis Sclavis op de planken van het Augustinus Muziekcentrum. Van Hove is niets minder dan een pionier in de improvisatiemuziek. Met grootheden als Peter Brötzmann en Peter Kowald gaf hij ongeveer veertig jaar geleden mede vorm aan het Europese antwoord op de Amerikaanse freejazz. Als voorvechter van de vrije muziek richtte hij in 1972 de Werkgroep Improviserende Musici (WIM) op, die het festival tot over enkele jaren organiseerde. Reijseger staat erom bekend de meest gekke toeren uit te halen op de cello, waarmee hij de stelling onderstreept dat er gerust wat humor in improvisatiemuziek mag sluipen. Hij werkte al eerder samen met Louis Sclavis, de derde schakel in dit geheel. De Franse klarinettist en saxofonist is de laatste jaren erg actief op het ECM label waar hij steeds uitblinkt in het uitkiezen van de juiste muzikanten voor zijn projecten.

Voorafgaand aan dit concert zal percussionist Michele Rabbia een soloperformance geven. Met allerhande instrumenten, cimbalen en banale voorwerpen haalt deze Italiaan een heel spectrum aan technieken tevoorschijn. Deze trouwe bondgenoot van pianist Stefano Battaglia heeft de reputatie van zijn publiek te overdonderen en verbazen met een feest voor het oor én oog.

Een breder parcours

Van 9 tot en met 14 september gaat het aanbod op Follow the Sound breder en worden tegelijk ook tal van verschillende locaties aangedaan. Hoewel de grote publiekstrekkers de voorbije dagen reeds aan bod kwamen, is er vooralsnog geen reden om thuis te blijven. Tal van kleinere concerten en muzikale ontmoetingen, verscheidene dj-sets en interessante filmvoorstellingen zorgen voor een boeiend aanbod in de Antwerpse binnenstad. Elke avond wordt afgesloten met een Follow the Sound Club Session, waarbij Peter Jacquemyn en Eric Thielemans het podium van cafe King Kong voorzien van divers talent uit de Antwerpse muziekscene, met na middernacht dj-sets van persoonlijkheden uit de wereld van jazz en improv. Van donderdag tot en met zaterdag staat er overigens een audio-installatie van Stefaan Quix in het MuHKA ('Ultra Light Motorised Piano Piece') en ook in de sasmeesterwoning aan de Royerssluis (AIR Antwerpen) is er plaats voor beeldende kunt tijdens het toonmoment 'The Wayward Canon & Giles Round present Simon and the Radioactive Flesh'.

Volledig in de lijn van het festival worden in MuHKA_Media enkele unieke films voorgesteld. 'Imagine the Sound' is een documentaire van Ron Mann uit 1981, waarin een portret wordt geschetst van vier sleutelfiguren uit de avant-garde van de sixties: Archie Shepp, Paul Bley, Cecil Taylor en Bill Dixon. Antropologe Laurence Petit-Jouvet maakte twee intrigerende documentaires over Peter Kowald. 'Chicago Improvisations' en 'Off the Road' tonen de Duitse bassist op enkele van zijn muzikale doortochten in de Verenigde Staten.

Het is verder ook uitkijken naar het Gentse Barkin' dat maar liefst vier keer op vier verschillende locaties zal spelen. Onder leiding van Mathias Van de Wiele gaat deze funky streetband, vertrekkend uit de New Orleans traditie, op zoek naar nieuwe muzikale invalswegen. Met een combinatie van funky grooves, hiphop en invloeden uit de hedendaagse jazz brengt dit vijftal hun muziek opnieuw naar de straat.

Tijdens het afsluitende weekend passeren ook Peter Jacquemyn, André Goudbeek en Eric Thielemans de revue, gevolgd door een soloperformance van Mauro Pawlowski en het duo Sean Bergin / Rogério Bicudo. Bovendien werd er op het laatste nippertje nog een extra slotavond toegevoegd op zondag 14 september. Deze vindt plaats in de Scheld'Apen aan de d'Herbouvillekaai. Er is voorlopig nog geen programma bekend gemaakt. De website van Follow the Sound in het oog houden is dus de boodschap.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Follow the sound
Van zaterdag 6 tot en met zondag 14 september 2008

Op verschillende locaties in Antwerpen

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.followthesound.be

Bron : Tekst Joachim Ceulemans, overgenomen van Kwadratuur.be

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook