14/10/2008

Dedonderdagen#17 : van Tuning People tot Vincent Dupont

Tuning People Dedonderdagen in deSingel - deze week al aan de zeventiende editie toe - zijn een must voor al wie zich graag op ongekende artistieke paden begeeft. Een interactieve ontmoetingsplek voor jonge artiesten en een nieuwsgierig publiek. Performance, dans, muziek en installatie: je maakt het allemaal samen mee op deze caleidoscopische avond, steevast onvoorspelbaar, avontuurlijk en multidisciplinair. Met artiesten van overal: van het verre buitenland en van de eigen kunstcampus. Ze gaan hun gang op onze podia, in de kelders, in de inkomhal, ... Stippel aan de hand van deze brochure zorgvuldig je eigen avondparcours uit. Alles meemaken en zien is immers niet mogelijk, daarvoor is het aanbod te ruim. En duik met de dj van dienst de nacht in ...

Tuning People - Worm
Tuning People
maakt muziektheater met zelf ontworpen instrumenten. Drijvende kracht Wannes Deneer is productontwikkelaar en scenograaf. Voor de nieuwe creatie 'Worm' breidt hij het instrumentarium uit met percussieplaten, een druppelmachine en een radiale phonodrummer. Tuning People's muziekfabriek krijgt de vorm van een worm, opgebouwd uit zeven verplaatsbare hokjes. Wannes Deneer en Jochem Baelus produceren live geluid met de instrumenten, hun activiteiten worden zichtbaar gemaakt door camera's en schermen op de hokjes. Jong regietalent Jef Van Gestel zorgt ervoor dat geluid en beeld samen theater worden.

Website : www.tuningpeople.be

Sjaron Minailo - Prayer of the Heart
Drie jonge zangers en een wereldberoemd strijkkwartet bevinden zich in een desolate ruimte. Ze dragen de oude kostuums uit Guy Cassiers' Proustcyclus voor het RoTheater. Ze vertolken een prachtig muziekwerk: 'Prayer of the Heart' (1999) van de Britse componist John Tavener, een fragment uit de productie 'Orpheus in de onderwereld', dit jaar gecreëerd op de Rotterdamse Operadagen. Orpheus wordt verscheurd door verdriet en schuldgevoel. Eurydice verschijnt als de liefde én als de dood. Door middel van een mantra, die de zangers herhalen in verschillende talen, weet Orpheus liefde en dood te verenigen en te accepteren.

Wolff - Breath
Wolff is het artistieke vehikel van Thomas Ryckewaert en Daphné Verhelst, twee West-Vlamingen die elkaar leerden kennen op het Antwerpse conservatorium. Complementair in hun voorliefde voor het ondergrondse en het absurde zetten zij als Wolff de tanden in zowel theater, performance als beeldende kunst. Zij hengelen bij de toeschouwer steeds naar een substantiële input van de eigen fantasie. Naar een concept van Daphné Verhelst presenteert Wolff in de kelders van deSingel 'Breath', een installatie over leven, dood ... en brood.

Marcelo Moncada Space Quartet - Tikitan
Marcelo Moncada
is een Chileense saxofonist die sinds enkele jaren in België verblijft. Omdat hij een muzikantengroep wilde vormen met verschillende culturele roots richtte hij zijn 'Space Quartet' op. Het resultaat is een mix gaande van Chileense indianen-instrumenten tot elektrische fusion sounds en loops, steeds met akoestische jazzy klanken als ondertoon. Onlangs verscheen 'Tikitan', de eerste cd van het kwartet. Daarmee oogstte hij succes niet alleen tijdens een grote Chileense tournee, ook in onze contreien is de cd ondertussen doorgebroken. Het volledig nieuwe repertoire is van de hand van Moncada zelf, maar het biedt ook volop ruimte voor collectieve improvisaties.

Websites : www.marcelomoncada.com en Marcelo Moncada Space Quartet op Youtube

Merdan Taplak - kruidenier van dansklanken
Merdan Taplak, 'de derde brug over de Bosporus', is geboren in Antwerpen en er op Aziatische wijze groot gebracht. Als dj creëert hij een nieuwe wereld met melodieën uit alle werelddelen die hij met een zeer passionele mix verzoent tot elektronische dansmuziek. Hij is als een Turkse kruidenier die grossiert in klanken. Een 'schone' winkel, waarin hij altijd nieuwe schuifjes blijft opentrekken, telkens met zulk een verrassende inhoud dat je soms je oren niet gelooft. Om van je benen nog maar te zwijgen. Merdans ster staat al hoog aan het deejayfirmament, maar stijgt nog steeds. Hij is inmiddels vaste klant op zowat alle grote wereldmuziekfestivals en wordt door de internationale vakpers beschouwd als één van de grote talenten in zijn genre.

Website : www.merdantaplak.be

Wibert Aerts - La lontananza nostalgica utopica futura
De Italiaanse componist Luigi Nono schreef 'La Lontananza' in 1988 voor violist Gidon Kremer. Het is een experimentele compositie waarbij een eenzame violist tussen het publiek van lessenaar naar lessenaar dwaalt, doorheen een onbekend landschap van acht luidsprekers, van waaruit vioolklanken op tape in vele vormen klinken. De compositie begint met het starten van de tape, de solist valt aansluitend in. De tape bevat allerlei omgevingsgeluiden: een passerende trein, een vallende pen, stemmen, percussie-instrumenten, lessenaars die op de grond vallen, ... Een weinig gespeeld werk en een uitdaging voor de jonge violist Wibert Aerts die met zijn recente solo-cd 'Violin Faces' op heel overtuigende manier een lans breekt voor hedendaagse muziek.

Website : Wibert Aerts op www.muziekcentrum.be

Vincent Dupont . Association J' y pense souvent (...) - Hauts Cris (miniature)
De jonge podiumkunstenaar Vincent Dupont is ongetwijfeld één van dé revelaties uit Frankrijk. Zijn werk bezit een intensiteit die beklijft. In de solo 'Hauts cris (miniature)' neemt hij je mee naar een woonkamer in miniatuurvorm. Realistisch en bevreemdend irreëel tegelijk. Aan de hand van een ingenieus spel met licht, scenografie en geluid roept hij een beklemmende sfeer op waarbij eenzaamheid fysiek tastbaar wordt. Theater van een grote klasse. Een naam om te onthouden!

Tijd en plaats van het gebeuren :

Dedonderdagen #17
Donderdag 16 oktober 2008 vanaf 19.30 u

DeSingel
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.donderdagen.be

Extra :
John Tavener op www.chesternovello.com
John Tavener: post-modern en terug naar af? , Friska Frank op www.nopapers.nl
'I had a dream vision'. John Tavener tells Charlotte Higgins how his life-changing encounter with an Apache medicine man led him to write a piece praising Allah for the Prince of Wales, Charlotte Higgins in The Guardian, 11/06/ 2007
Luigi Nono: een hedendaags Italiaans componist, Harry Mayer op www.mayertjes.nl

Elders op Oorgetuige :
Wibert Aerts & Cristina Zavalloni trekken net niet de hedendaagse kaart, 9/09/2008
Violin Faces : Wibert Aerts stelt eerste solocd voor, 17/04/2008
Politiek engagement en artistieke vernieuwing : de weg van Luigi Nono, 23/02/2008

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

13/10/2008

Gabriel Yared brengt hulde aan regisseur Anthony Minghella

Gabriel Yared Woensdag brengt componist Gabriel Yared muzikale hulde aan de dit jaar overleden regisseur Anthony Minghella. Gabriel Yared is één van de meest toonaangevende en succesvolle componisten van zijn generatie. De in Libanon geboren maar in Parijs residerende componist schreef sinds begin jaren '80 meer dan 70 soundtracks en werkte samen met regisseurs als Jean-Luc Godard en Jean-Jacques Annaud. Yared staat echter vooral bekend voor zijn jarenlange samenwerking met de Britse regisseur Anthony Minghella voor wij hij muziek schreef voor The English Patient, Cold Mountain, The Talented Mr. Ripley en Breaking and Entering.

Het filmmuziekconcert met Gabriel Yared focust vooral op de vruchtbare samenwerking tussen Yared en regisseur Minghella die eerder dit jaar op 54-jarige leeftijd overleed. Maar er zal ook muziek te horen zijn uit 'La lune dans le caniveau' en '37°2 le matin' van Jean-Jacques Beineix en uit 'L'amant' en 'Wings of Courage' van Jean-Jacques Annaud.
De muziek zal uitgevoerd worden door La Sarabande (strijkers en piano) en een soprano. Een bewuste keuze van Yared die zo de intimiteit van het concert en zijn muziek wil benadrukken. Het concert wordt georganiseerd in samenwerking met de Hogeschool Gent dat vanaf deze editie partner is van het festival. In het kader van deze samenwerking organiseert het festival ook een filmmuziekseminarie met Gabriel Yared voor o.a. de studenten van het Conservatorium.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Tribute to Anthony Minghella - Gabriel Yared in concert
Woensdag 15 oktober 2008 om 20.30 u

Koninklijk Conservatorium - Miryzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : www.filmfestival.be

Gabriel Yared : www.gabrielyared.com en www.chesternovello.com
Gabriel Yared op YouTube

Review :
Underworld and Gabriel Yared 'Breaking and Entering OST', Rik Van Lembergen op Kwadratuur, 7/11/2006

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

12/10/2008

De Volharding plays Bang on a Can en Iva Bittová & Bang on a Can All Stars

Bang on a Can Bang on a Can ontstond in 1987 in New York. Dit veelzijdige, sterk vernieuwende collectief brengt experimentele muziek vol invloeden uit de rock, jazz en geïmproviseerde muziek. Tijdens hun bekende marathonconcerten vuren ze urenlang een eclectische mix van nieuwe composities op het publiek af, en dat in een ongedwongen sfeer van 't-shirts en jeans'.

Worker's Union van Louis Andriessen is één van de werken die Bang on a Can op cd zette. De Volharding, een buitengewoon ensemble uit Nederland, brengt het werk nu terug naar de Lage Landen. Andriessen schreef 'Workers union' in 1975 voor orkest De Volharding. In die tijd speelde hij zelf nog piano in het orkest. Het stuk is een combinatie van individuele vrijheid en strenge discipline: het ritme is precies vastgelegd, maar de toonhoogte is slechts bij benadering aangegeven, op een éénlijnige notenbalk. Het is moeilijk om binnen die tegenstelling samen te spelen en gelijk te blijven, ongeveer zoals bij het organiseren en uitvoeren van politieke acties. Workers Union is een "symphonic movement for any loud sounding group of instruments". Toonhoogtes zijn niet traditioneel genoteerd, maar weergegeven ten opzichte van een centrale horizontale lijn, die overeenkomt met het middenregister van elk instrument. Andriessen stelt dat het werk alleen tot zijn recht komt als elke musicus speelt met de intentie dat zijn/haar partij essentieel is, net zoals in de politiek.
Daarnaast hoor je werk van twee stichtende leden van Bang on a Can: Julia Wolfe en David Lang. Ook naar Sunken City van Kyle Gann, een in memoriam voor het getroffen New Orleans, is het uitkijken. Bang on a Can staat voor ongewone muziek, loeihard en in een ongewone bezetting. Daarvoor is De Volharding ongetwijfeld de uitgelezen partij. Een aanrader dus.

De innemende Tsjechische stemkunstenares en violiste Iva Bittová werkt sinds enkele jaren regelmatig samen met de vrolijk alternatief rockende bende van de Bang on a Can All Stars. Het resultaat is verbluffend origineel: de mix van Centraal-Europese folk, klassieke mezzo, vocale acrobatie en avant-garde van Bittová gaat wonderwel samen met de intensiteit, improvisatie en concentratie van de All Stars. Dit New Yorkse sextet is van vele muzikale markten thuis en laat zich op de samen met Bittová opgenomen cd 'Elida' horen als een volleerd nightclub combo. De Tsjechische poëzie van Bittová klinkt de ene keer als gezongen door een vreemde chanteuse en dan weer als gegniffel, gegiechel en gekreun. Maar steeds is er die emotie die ze moeiteloos overbrengt op haar collegae-musici én op het concertpubliek.

Tijd en plaats van het gebeuren :

De Volharding plays Bang on a Can
Woensdag 15 oktober 2008 om 21.00 u
(Inleiding door Maarten Beirens om 20.00u )
Het Depot
Martelarenplein 12
3000 Leuven

Meer info : www.festival.be, www.hetdepot.be, www.volharding.com en www.bangonacan.org
------------------------
Iva Bittová & Bang on a Can All Stars
Vrijdag 17 oktober om 20.00 u
(Inleiding door Maarten Beirens om 19.15u )
DeSingel - Blauwe Zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.bangonacan.org en www.bittova.com

Elders op Oorgetuige :
NOVECENTO : 7 concerten boordevol muzikale verrassingen, 20/09/2008

Video : Bang on a Can All Stars & Iva Bittova op YouTube (26/02/2007, 7'10")



Meer van Bang on a Can en Iva Bittova op YouTube

10:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

11/10/2008

Jez Riley French & Co plaatsen link tussen muziek en visuals

Jez Riley French Heleen Van Haegenborgh, Thomas Smetryns, Jez Riley French en Ann Eysermans brengen dinsdag een bijzonder concert waarin de link tussen visuals en muziek centraal staat. Zo worden films van Kelly Schacht en Dany Deprez vertoond, waar Heleen een grafische partituur bij maakte en in Replay van Christian Marclay krijgen we dan weer een eigenzinnige vertolking van Thomas Smetryns op turntables en speelkaarten. Specialist in field recordings, Jez Riley French, zorgt voor een subtiele environment-toets.

Thomas Smetryns (1977) studeerde compositie bij Godfried - Willem Raes en gitaar, luit en teorbe bij Ida Polck en Philippe Malfeyt aan het conservatorium van Gent. Als componist is hij vooral geïnteresseerd in het zoeken naar een nieuwe, experimentele muziekpraktijk die verankerd is in een historisch of een maatschappelijk bewustzijn. Veel van zijn composities vertrekken dan ook vanuit het oeuvre van andere muzici, waar hij dan bepaalde facetten van uitwerkt tot eigen stukken. Dit kan tonaal of ritmisch materiaal zijn, maar evenzeer een bepaald stilistisch gegeven waarmee hij nieuwe muziek kreëert. Ook bij zijn activiteiten als dj (uitsluitend met 78 toerenplaten) staat het muzikale verleden in een hedendaagse contexst centraal.

Heleen Van Haegenborgh (1980) studeerde eveneens aan het conservatorium van Gent: piano bij Claude Coppens en Daan Vandewalle en improvisatie in de klas van Godfried - Willem Raes. Haar bezigheden zijn een aaneenschakeling van verschillende projekten waarin nieuwe muziek het uitgangspunt vormt. Naast louter optreden (solo, in duo of trio, waarbij ze werk van Feldman, Lucier, Reich, Crumb of Tenney vertolkt) werkt ze regelmatig samen met artiesten uit allerlei kunstakken en - strekkingen. Veel van haar projekten hebben dan ook een uitgesproken multimediaal karakter. Trefwoorden voor haar muziek zijn: snaren, glazen, cassettespelers (al dan niet functionerend), tapes, experiment, collage, inside piano, preparaties, enz...

De Brit Jez Riley French is als geluidskunstenaar voornamelijk georiënteerd op site-specific field recordings, m.a.w. om gewapend met opname-apparatuur de (natuurlijke) omgeving te verkennen, de daar aanwezige akoestische couleur locale op te snuiven en met het materiaal sfeervolle klankcollages op te bouwen. Riley French valt niet in een vakje onder te brengen, noch vast te pinnen op een welbepaalde strekking, maar trefwoorden die in zijn werk kenmerken, zijn minimalisme, intuïtieve muziek, field recordings en improvisatie. Hij focust sterk op de sonore architectuur van zijn stukken zonder daarbij oog voor subtiele details te verliezen. Tot zijn voornaamste invloeden rekent hij Toru Takemitsu, Arvo Part, Bill Evans, Nick Drake, Cocteau Twins, gamelan, Charles Mingus, Bernard Herrmann, John Tavener en Lou Harrison. Jez is tevens een begenadigd fotograaf.

Ann Eysermans startte haar muziekopleiding aan de Stedelijke Muziekacademie te Lier, waar ze dwarsfluit en piano volgde. Vervolgens studeerde ze muziekschriftuur aan de conservatoria van Antwerpen en Brussel. In 2002 begon ze kontrabas te studeren bij B. Denolf aan de jazzafdeling in Brussel en twee jaar later behaalde ze het diploma Meester in de Muziek, evenals het kandidaatsdiploma in de jazzafdeling. Ann speelt in verscheidene jazzgroepen en componeert ook zelf nummers.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Heleen Van Haegenborgh, Thomas Smetryns, Jez Riley French & Ann Eysermans
Dinsdag 14 oktober 2008 om 20.00 u
Logos Tetraeder
Bomastraat 26
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Jez Riley French : jezrileyfrench.blogspot.com en www.myspace.com/jezrileyfrench
Thomas Smetryns : www.thomassmetryns.be en www.matrix-new-music.be
Heleen Van Haegenborgh : www.heleenvanhaegenborgh.be en www.myspace.com/heleenvhaegenborgh
Christian Marclay op en.wikipedia.org en Youtube

10:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

10/10/2008

Brussels Philharmonic brengt ode aan meervoudig Oscarwinnaar John Williams

John Williams Filmmuziek is meer dan ooit aanwezig op het Filmfestival Gent. Maar liefst vijf filmmuziekconcerten staan er op het programma: John Williams in concert, Gabriel Yared die een muzikaal eerbetoon brengt aan Anthony Minghella, het Clint Mansell & Sonus Quartet, Kadril met een swingend filmmuziekprogramma en als top of the bill de 8ste editie van de World Soundtrack Awards.

De aftrap wordt zondag gegeven door het Brussels Philharmonic (Vlaams Radio Orkest) met een ode aan de meervoudig Oscarwinnaar John Williams, die onder meer de overbekende en populaire soundtracks componeerde voor onder andere Jaws, ET, Harry Potter, Indiana Jones, Star Wars, Jurassic Park en Schindler's List. Hij is daarmee een van de meest succesvolle componisten aller tijden. Het Brussels Philharmonic wordt bijgestaan door drie koren: het Vlaams Radio Koor, het Musa Horti en het kinderkoor van de Vlaamse Opera. Uiteraard wordt dit concert ook begeleid door filmbeelden op groot scherm.

In de filmwereld staat John Williams geboekstaafd als de absolute top. In zijn carrière viel de Amerikaanse componist ontelbare keren in de prijzen, met in totaal maar liefst 43 Oscarnominaties waarvan hij er vijf effectief won. Williams, pianist van opleiding, staat vooral bekend voor zijn heroïsche scores zoals die voor Indiana Jones, Superman en Star Wars.

John Williams is echter in de eerste plaats de vaste filmmuziekcomponist van regisseur Steven Spielberg. Williams was er al bij voor de debuutfilm van Spielberg in 1974, en heeft sindsdien zowat alle films van Spielberg van muziek voorzien. In 1975 was het meteen prijs met Jaws, een film die niet alleen Spielberg wereldberoemd maakte maar ook Williams katapulteerde tot een van de grootste filmcomponisten aller tijden. Twee jaar later maakte hij zich nog meer onsterfelijk door de muziek te componeren voor Star Wars, een van de meest verkochte soundtracks uit de geschiedenis. Daarna volgden nog kaskrakers als Close Encounters of the Third Kind, Superman, Dracula, ET, de Indiana Jones-trilogie, Home Alone, JFK, Jurassic Park, Schindler’s List, Saving Private Ryan en de vijf andere Star Wars-films.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Brussels Philharmonic : John Williams in concert
Zondag 12 oktober 2008 om 17.30 u

Kuipke
Citadelpark
9000 Gent

Meer info : www.filmfestival.be en www.brusselsphilharmonic.be

Dit concert wordt uitgezonden op Belgacom TV (Video on demand)

John Williams : www.johnwilliams.org
John Williams op YouTube

14:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Laatste gratis rondleiding in het Klankenbos

Klankenbos Naar aanleiding van de Week van het Bos (5-12 oktober) krijg je zondag nog eens een extra gratis een rondleiding in een wel heel bijzonder bos: het Klankenbos. En op 31 oktober kun je er - net voor de winterpauze - het Keltische feest Samhain vieren.

Zondagnamiddag krijg je de laatste gratis rondleiding in het  Klankenbos voor dit jaar. Een gids laat je kennismaken met alle klankinstallaties uit de collectie. Het startpunt van de activiteit is het infopaneel Klankenbos ter hoogte van Toekomstlaan 5 in Neerpelt. De gids wacht je daar op.

Klankenbos catalogus
Intussen is ook de eerste Klankenbos-catalogus is beschikbaar. Het boek geeft dankzij sterke visuele impressies van de klankinstallaties een goede omkadering van Klankenbos. Daarnaast biedt het de lezer een informatief gedeelte waarbij klankkunstenaars en hun werk uitgebreider voorgesteld worden. Je kunt de catalogus gratis downloaden via www.musica.be, kopen in de kantoren van de organisatie of tijdens rondleidingen, maar ook bestellen aan 5 EUR per exemplaar (verzendkosten bij bestelling niet inbegrepen).

Open Klankenbos - Gratis rondleiding
Zondag 12 oktober 2008 om 15.00 u

Klankenbos - Provinciaal Domein Dommelhof
Toekomstlaan 5
3910 Neerpelt

Alle verdere info vind je op www.musica.be

Elders op Oorgetuige :
Klankenbos komt weer tot leven, 3/04/2008

10:45 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

09/10/2008

Louis De Meesterdag in Drogenbos

Louis De Meester Zaterdag pakt het Museum Felix De Boeck in Drogenbos in samenwerking met het Festival van Vlaanderen uit met een Louis De Meesterdag. Louis De Meester was een tijdgenoot van Felix De Boeck en een van de opmerkelijkste componisten uit de 20ste eeuw. Op het programma staat een muzikaal sprookje (Betje Trompet en de reus), een tentoonstelling, een lezing en een concert.

Louis de Meester (1904-1987) was één van de opmerkelijkste Belgische kunstenaars van de 20ste eeuw. De Meester werd geboren in 1904 in een Franstalig liberaal gezin in Roeselare. De traditionele muziekopleiding sloeg de jongeman over, maar hij leerde zichzelf noten lezen en pianospelen. De kost verdiende hij aan slechtklinkende cafépiano's of als begeleider van stomme films. Hij was achtereenvolgens gelegenheidsmuzikant in Frankrijk, directeur van het conservatorium te Meknès, Marokko (1933-1937). Nog voor de Tweede Wereldoorlog kwam hij terug naar België. Hij ging opnieuw studeren en werd in 1945 muziekregisseur bij de NIR, de latere BRT. Daar ontmoette hij de groten van die tijd: Poulenc, Honnegger en Stravinsky. De muziekstudio's van de nationale zender waren gedroomde plekken voor Louis De Meester om te experimenteren met elektronica en klanken. Hij was medestichter van het Instituut voor Psycho-akoestische Muziek. Van 1962 tot 1969 was hij artistiek directeur van het Gentse IPEM, dat toen aan de BRT verbonden was. In 1979 werd hem de Staatsprijs ter bekroning van een kunstenaarsloopbaan toegekend en in 1980 kreeg hij een eredoctoraat van de Gentse Rijksuniversiteit.
Samen met Norbert Rosseau vormt hij in België de overgang van de neo-romantische naar de modernistische generatie. Dit door zijn open muzikale geest, door zijn steun aan de groep Spectra en aan een hele hoop jonge componisten, waaronder Karel Goeyvaerts.
Zijn opuslijst bevat een vierhonderdtal werken van uiteenlopende makelij. Er zijn duidelijk expressionistische en impressionistische invloeden merkbaar, maar over het algemeen kan men zijn oeuvre situreren binnen de neo-classicistische sfeer vermengd met de speelsheid van de Franse groep 'Les Six' (o.a. Francis Poulenc).
De Meesters belang is echter hoofdzakelijk gelegen in het gebruik van elektronika. Door de vele soundtracks die hij schreef voor theater en TV wist hij ervoor te zorgen dat de elektronische muziek als extra klankkleur bekend raakte bij het Belgische publiek. Een eerste bekroning in dit opzicht volgde in 1957 met de Italiaprijs (een jaarlijkse internationale onderscheiding door de Europese Radio Unie) voor De grote verzoeking van Sint-Antonius, een radio-opera op tekst van Michel de Ghelderode.
Zijn laatste compositiewerk noemde hij Point Final, maar zijn bekendste werk is wellicht Betje Trompet . Met deze figuur creëerde hij twee muzikale sprookjes in opdracht van de BRT. Louis De Meester stierf in 1987.

Betje Trompet en de reus
Emanon
houdt van sprookjes. Vorig jaar toerden ze nog door Vlaanderen met hun versie van De geschiedenis van de soldaat van Stravinsky; dit jaar spelen ze een Vlaams sprookje in Drogenbos. Betje Trompet en de reus werd in 1950 gecomponeerd in opdracht van de Dienst voor de Jeugd van de BRT op teksten van René Metzemaekers en werd met het toenmalig Omroep-orkest van de BRT voor het eerst uitgevoerd. In dit sprookje worden verschillende vormen en stijlen door elkaar gebruikt op een wijze zoals alleen Louis De Meester dat kon. In het fantastische verhaal komen de instrumenten van het orkest plots tot leven, met alle gevolgen van dien.

Rond 1900 beleefde de communicatietechnologie een grote doorbraak: het werd mogelijk radiogolven uit te zenden en weer op te vangen. De technische mogelijkheden van de radio namen razendsnel toe en tijdens het interbellum ontstonden her en der radio-omroepen. De eerste radiostations hadden nog een beperkt aantal uitzendingen, maar het nieuwe medium sloeg goed aan en de zendschema's breidden zienderogen uit. Men wilde de luisteraars niet alleen informatie aanbieden, maar ook ontspanning, onder meer door muziekuitzendingen. Radiopioniers gingen al snel op zoek naar een manier om een vorm van drama op de radio te brengen. In het begin was dit meestal radiotoneel: de rollen van een toneelstuk werden gewoon voorgelezen en een commentaarstem gaf de nodige informatie over wat normaalgezien op de scene gebeurt. Vrij snel ontwikkelde zich echter een heel eigen genre, het hoorspel. De tekst kreeg een bijkomende dramatische laag door er muziek en geluiden aan toe te voegen. Heel wat beschrijvende passages konden nu weggelaten worden (de luisteraar hoort bijvoorbeeld een deurbel, waardoor dit niet meer verteld moet worden), zodat het geheel veel dynamischer werd.
In ons land ging het toenmalig Nationaal lnstituut voor de Radio (NIR) er prat op heel wat hoorspelen uit te zenden. De meeste radiozenders produceren vandaag de dag geen hoorspelen meer, maar het genre is zeker nog niet verdwenen.

Louis De Meester ging na de Tweede Wereldoorlog bij het NIR aan de slag als 'musicusmodulator', een functie die nog het best te vergelijken is met die van opnameleider of producer. In 1949 componeerde hij voor de radio een werk voor kinderen, Van een trotse vogel. Het is eerder sprookjesmuziek dan een hoorspel: het sprookje wordt voorgelezen en de muziek begeleidt het verhaal. Een jaar later sch reef hij Betje Trompet voor orkest en verteller, op tekst van René Metzemaeckers. De Franstalige versie kreeg de titel Betty Trompette. Dit werk is wél een typisch hoorspel: de muziek is onmisbaar in het geheel, er is een duidelijke interactie tussen muziek en tekst.
Dit muzikale sprookje gaat ook daadwerkelijk over muziek en speelt zich af in de repetitiestudio van het radio-orkest. Rij het begin horen we de slotakkoorden van een repetitie, waarna de muzikanten naar buiten gaan. De instrumenten beginnen te praten, ze willen naar buiten gaan, maar Betje Trompet geraakt in de knoop. Wanneer Betje net op tijd terug uit de knoop is geraakt, komen de muzikanten terug binnen en begint het orkest opnieuw te spelen. De 'pratende' instrumenten leveren vrolijke, speelse muziek op en hebben meteen ook een didactisch kantje (ongemerkt leren de luisteraartjes enkele instrumenten (her) kennen).

In 1965 krijgt Betje Trompet een vervolg met Berje Trompet en de Reus. Muziek is nog steeds het centrale thema. Betje speelt dit keer in een dorpsfanfare, die na de dood van de burgemeester zes weken geen muziek meer speelt. De instrumenten trekken er dan maar op uit, maar ze verdwalen in het bos en worden gevangen genomen door de reus Amelodie, de grootste vijand van de muziek. De reus wil de instrumenten vermoorden, maar ze weten hem tegen te houden door mooie dansmuziek te spelen (een klassiek sprookjesthema, dat ook wel doet denken aan de Verhalen van 1001 nacht ).
De pedagogische benadering van de instrumenten is ook in Betje Trompet en de Reus aanwezig: alle instrumenten worden afzonderlijk voorgesteld en laten daarbij hun klanken horen. Hoewel het een werk voor kinderen is, wordt de muziek niet vereenvoudigd. Zoals in verschillende andere werken, gebruikt De Meester allerhande technieken en stijlen door elkaar, van fuga's tot jazz, met een wispelturig, kleurrijk klankbeeld als resultaat.
In dejaren 1980, nadat hij al enkelejaren niet meer had gecomponeerd, bewerkte De Meester enkele composities voor ensemble, onder andere Betje Trompet en Betje Trompet en de Reus.

Louis De Meester / Francis Poulenc
Louis De Meester voelde zich als componist in zekere zin ver-bonden met de Groupe de Six, een aantal Franse componisten die eenvoud en helderheid nastreefden. Naast Fauré is Francis Poulenc waarschijnlijk de bekendste van die zes. Allen schreven ze klare luistermuziek zonder echter de kwaliteit uit het oog te verliezen of simplistisch te worden. Blijkbaar hadden Poulenc en De Meester ook een voorliefde voor bepaalde auteurs gemeen, zoals Maurice Carème, wiens teksten dienden voor Poèmes de Gosses en La courte paille. Vooral het gebrabbel in Ba, be, bi, bo, bu illustreert Poulencs gevoel voor humor, tot in zijn laatste levensjaren. Louis De Meester leer je hier kennen als een manusje-van-alles, met zowel pianowerk als liederen en zelfs een volledig elektronisch werk: Incantations.

Francis Poulenc groeide op in het mondaine Parijs van de Belle Epoque, als telg uit een industriële familie. Hij kreeg al vroeg pianoles, maar als componist was hij vrijwel autodidact. Ook Louis De Meester kwam uit een eerder welgesteld milieu. Door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog en enkele financiële tegenslagen, kon hij echter de middelbare school niet afwerken, laat staan een echte muziekopleiding volgen. Als kind leerde hij wel noten lezen en viool en piano spelen. Op 23-jarige leeftijd liet De Meester zijn kantoorbaantje achter zich om als muzikant de kost te verdienen. Hij trok naar Frankrijk en werkte er als brasseriepianist en arrangeur. In deze periode schreef hij zijn eerste composities, onder het pseudoniem Louis Master.
Zijn omzwervingen brachten hem naar Marokko, toen nog een Franse kolonie. Vanaf 1933 vestigde Louis De Meester zich in Meknès, waar hij lesgaf aan de plaatselijke muziekacademie. In die functie schreef hij heel wat didactische en gelegenheidswerkjes. Het is daar dat zijn pad en dat van Poulenc elkaar voor het eerst kruisten. Deze ontmoeting was voor De Meester een belangrijke impuls om verder te gaan met componeren.
Poulenc en De Meester ontmoetten elkaar opnieuw na de Tweede Wereldoorlog. De Meester werkte intussen aan het Nationaal lnstituut voorde Radio (NIR). Onder impuls van muziekdirecteur Paul Collaer kregen hedendaagse werken van vooral Franse componisten er een belangrijke plaats in de programmering. Onder meer Igor Stravinsky en de leden van de Groupe des Six, waar Poulenc toe behoorde, waren er vaak te gast.

Zowel Poulenc als De Meester waren gefascineerd door de muzikale eenvoud en speelsheld van de lichte muziek. Ze wilden muziek schrijven die loskwam van de Duitse romantiek en het Franse impressionisme, muziek die fris en speels was. Het hoeft niet te verwonderen dat hun aandacht getrokken werd door de zogenaamde 'kindlyriek' van enkele Franstalige dichters, waaronder de Belgische schrijver Maurice Caréme. Zowel De Meesters Poèmes de Gosses (1944) als La courte pailIe (1960) van Poulenc vertrekken van poezie van Caréme. In deze gedichten probeert de auteur met een kinderlijke onbevangenheid naar de wereld te kijken en roept hij in eenvoudige bewoordingen herinneringen op aan eenvoudige en bijzondere momenten uit zijn kindertijd. De muzikale taal van Poulenc en De Meester sluit naadloos aan bij de eenvoud en directheid van de gedichten. Hoewel La courte paille lets klassieker klinkt dan Poèmes de Gosses, is de invloed van lichte muziek duidelijk voelbaar. Louis De Meester had duidelijk een uitgesproken voorliefde voor het oeuvre van Carême. Gedurende een periode van tien jaar schreef hij drie omvangrijke composities op teksten van deze auteur.

In 1958 schreef Louis De Meester de tape-compositie Incantations, een van zijn modernste werken. Hij koos hier opnieuw voor poezie als uitgangspunt van zijn compositie, zij het op een heel andere manier dan in zijn vroegere werken. Incantations is gebaseerd op een gedicht van de lettristische dichter Isidore Isou. Een groot deel van het klankmateriaal bestaat uit bewerkte fragmenten van een opname van gesproken poezie. Hierbij is niet de betekenis van de tekst van belang, maar de muzikale kwaliteit van de woorden. De poezie wordt meegezogen in de muzikale logica en versmelt met de elektronische klanken.
In de jaren 1960 werkte De Meester aan het Instituut voor Psychoakoestica en Elektronische Muziek (IPEM), een elektronische studio die het resultaat was van een samenwerking tussen de openbare omroep en de Rijksuniversiteit Gent. In 1964 herwerkte hij er Incantations voor vier sporen (wat zes jaar eerder in de radiostudio nog niet mogelijk was). Daardoor kon de ruimtelijke dimensie van het werk volledig tot zijn recht komen. De bezwerende stemmen lijken van alle kanten te komen, soms dicht bij, soms ver weg. De betovering is compleet.

Programma :
  • Francis Poulenc: Quatre chansons pour enfants, Banalités (G. Apollinaire) La courte paille (M. Carème)
  • Louis De Meester: Pour mémoire, Incantations 4-kanaalstape, Poèmes de Gosses (M. Carème)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Louis de Meester-Dag
Zaterdag 11 oktober 2008 van 16.00 u tot 22.30 u 

Emanon Ensemble & Koen Monserez : Betje Trompet en de reus (1600 u: NL & 17.00u: F)
Ecole Communale
Grote Baan 228
1620 Drogenbos

Meer info : www.festival.be en www.emanon.be
------------------
Lezing over (artistieke) relatie Louis De Meester en Felix De Boeck + Opening van de tentoonstelling (18.30 u )
Anne Cambier & Inge Spinette : Poulenc & De Meester (20.30 - Inleiding door Rebecca Diependaele om 20.00 u)
Museum Felix De Boeck
Kuikenstraat 6
1620 Drogenbos

Meer info : www.festival.be en www.mufdb.org

Bron : Tekst Rebecca Diependaele voor het Festival van Vlaanderen Vlaams-Brabant

Louis De Meester op www.cebedem.be en www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Festivaltour Vlaams-Brabant: muziek van de middeleeuwen tot nu, 14/09/2008

13:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Dag in de Branding : twaalf uur durende ontdekkingsreis langs de grenzen van de nieuwe muziek

Dag in de Branding Het festival Dag in de Branding zet op zaterdag 11 oktober - om 15.00 u precies - de klok stil voor een twaalf uur durende ontdekkingsreis langs de grenzen van de nieuwe muziek. Festival Dag in de Branding neemt zijn reizigers mee langs muzikale velden van Den Haag. Met een variatie aan bestemmingen, zoals een concertzaal, een undergroundpodium, het theater en de poptempel van Den Haag, beleven de bezoekers van het festival een muzikaal menu dat uitersten opzoekt, vooroordelen doorbreekt en smaken op de proef stelt.

Verwacht wat je niet kunt verwachten
Festival Dag in de Branding beleeft met de komende editie in oktober haar inmiddels derde seizoen. Ook dit keer is de insteek 'verwacht wat je niet kunt verwachten'. Zo opent de editie van zaterdag 11 oktober met een opera van de Koreaanse componiste Seung Ah Oh, opgezet voor Slagwerkgroep Den Haag en een sopraan en danser. Dit kunststuk draagt de titel 'Words and Beyond' en vindt plaats in een audiovisuele installatie van kunstenares Ji-Young Chae.

Grafische Methode Fiets
In samenwerking met het TodaysArt Festival en V2_instituut voor instabiele media presenteert Dag in de Branding een remake van Dick Raaijmakers' Grafische Methode Fiets. Deze performance uit 1979 neemt door de traagheid van de handelingen de kenmerken aan van een installatie. Een naakte man zit op een fiets en wordt met een trek-motor en trekkabel met een snelheid van een halve centimeter per seconde voortgetrokken over een weg van een kleine tien meter. De fiets beweegt zich zó traag voort dat hij voortdurend de indruk wekt stil te staan - als de grote wijzer van een klok. Zoals het dit festival betaamt is het bijna onmogelijk je vooraf een voorstelling te maken van de Grafische Methode Fiets en is het duidelijk dat je dit onderdeel van de festivalreis niet anders kan beleven door het met eigen ogen te aanschouwen.

Sofia Goebaidoelina & Otto Ketting
Vanuit het programma 'Grafische Methode Fiets' in KORZO5HOOG en een exclusief festivaldiner vertrekt de festivalreiziger richting het Lucent Danstheater aan het Haags Spuiplein, waar het Residentie Orkest een dubbelportret van Sofia Goebaidoelina en de Haagse componist Otto Ketting presenteert. Binnen dit muzikale dubbelportret vindt ondermeer de Nederlandse première plaats van The Light of the End van Goebaidoelina. Tenslotte luidt het Haagse POW ensemble deze DidB editie uit in de kleine zaal van het Paard van Troje. Het POW ensemble brengt een Homage to Hazard: elektronische muziek die een zekere mate van onrust en ongerustheid oproept.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Dag in de Branding
Zaterdag 11 oktober 2008 van 15.00 u tot 3.00 u
Op verschillende locaties in Den Haag (Nederland)

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.dagindebranding.nl

Extra :
Otto Ketting en Dick Raaijmakers op www.donemus.nl
Sofia Goebaidoelina op www.schirmer.com
De nacht is verloren gegaan, Robert Zuidam over Sofia Goebaidoelina, Rob Zuidam 2001

Review :
Sofia Gubaidulina, 'The Deceitful Face of Hope and Despair - Sieben Worte', Bart Cypers op Kwadratuur.be, 20/07/2006

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

08/10/2008

Jan Michiels & gamelanensemble Saling Asah op Festival van Vlaanderen Mechelen

Saling Asah Welke impact de Indonesische gamelanmuziek had op Debussy, Messiaen, Ligeti en Cage, kan je vrijdagavond ondervinden: het Festival van Vlaanderen Mechelen zet niet alleen pianist Jan Michiels op het podium, maar ook een traditioneel gamelanorkest.

In 1889, tijdens de Wereldtentoonstelling in Parijs, hoorde Claude Debussy voor het eerst Javaanse gamelanspelers aan het werk. Een nieuwe klankwereld ging voor hem open. Deze exotische invloeden waren zo sterk dat ze Debussy's muzikale taal mee vorm gaven. De gamelan prikkelde niet alleen de creativiteit van Debussy. Ook Olivier Messiaen, György Ligeti en John Cage lieten zich inspireren door de Indonesische muziektraditie. Tijdens dit concert krijg je niet alleen werken van deze componisten te horen, maar ook traditionele gamelanmuziek. En omdat deze gamelanmuziek onlosmakelijk verbonden is met dans, word je ook daarop getrakteerd.

Programma :
  • Olivier Messiaen, Ile de feu I
  • Claude Debussy, Pagodes
  • György Ligeti, Fém
  • Claude Debussy, Et la lune descend sur le temple qui fût
  • György Ligeti, Entrelacs
  • Claude Debussy, Cloches à travers les feuilles
  • György Ligeti, Galamb Borong
  • Javaanse gamelan
  • John Cage, Sonatas and Interludes (selectie)
  • Balinese gamelan
Tijd en plaats van het gebeuren :

Jan Michiels & Saling Asah
Vrijdag 10 oktober 2008 om 20.15 u

't Echt Mechels Theater
Oude Brusselsestraat 10-12
2800 Mechelen

Meer info : www.festival.be, www.t-emt.be, www.michielsjan.be en www.salingasah.be

Extra :
György Ligeti op www.schott-musik.de
György Ligeti : emotioneel scepticus op www.musicalifeiten.nl
György Ligeti : Biografie en Toelichting 5 Etudes, Livres I & II - 1985/1994 (waaronder 'Galamb Borong' ) op www.arsmusica.be
John Cage : www.johncage.info
John Cage at Seventy: An Interview, Stephen Montague (1985) op UbuWeb Papers
John Cage Online : links compiled by Josh Ronsen

Elders op Oorgetuige :
Idil Biret speelt etudes van Chopin, Liszt en Ligeti, 9/09/2008
De diva van de avant-garde pianisten en de materiaalkoffer van John Cage, 29/09/2007

17:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Oorsmeer : nieuwe en vernieuwende muziek voor kinderen

Oorsmeer Wie zijn (klein)kinderen op avontuurlijke wijze wil laten kennismaken met degelijke muziek, moet absoluut zijn licht opsteken bij Oorsmeer. Het festival is een ideaal toevluchtsoord voor wie even wil ontsnappen aan de overdosis kinderpop of bekende muziekschoolpaden. Oorsmeer is een internationaal muziekfestival dat jaarlijks zijn deuren opent voor een jong en avontuurlijk publiek. Het festival wil de verwondering voor klanken en diverse vormen van muziek voeden bij kinderen en sluit zo aan bij de ambitie van heel wat festivals en programma's van hedendaagse muziek. Het onderscheidt zich er anderzijds van door de specifieke context waarin de muziek gepresenteerd wordt, helemaal op kindermaat (vanaf 3 tot en met 12 jaar).

Op zondag 12 oktober slaat Oorsmeer voor het eerst een brug tussen twee prachtige Antwerpse cultuurhuizen: HETPALEIS en AMUZ. Van het grote theatergebouw ga je voor nieuwe akoestische avonturen naar de bijzondere ruimtes van AMUZ.

Op het programma dit jaar een paar stevige muzikanten, naast jong geweld. Klassiek naast jazz en rock. De wonderlijke mondharmonicaspeler Steven De Bruyn trakteert op krakende verhaaltjes. De Zwitserse uitvinder Martin Müller brengt dan weer magische muziekmachines mee, Hans van Koolwijk laat zijn Bambuso Sonoro in duel gaan met 4 saxen en Feedback komt niet tot leven zonder jou... en in de workshop Vrolijke Blaaskaken knutselen 16 kinderen met buizen, plasticzakken, ballons, flessen hun eigen vrolijke blaaskaak ineen. Als afsluiter gidsen Daan Vandewalle & Jan Boon je door de wondere wereld van de vogels én door de wondere wereld van Messiaen.

Na de doortocht in Antwerpen op 12 oktober, verhuist het klankencircus traditiegetrouw naar Gent voor een nieuwe editie in de Vlaamse Opera. Geen hoek van het gebouw blijft onbespeeld. Het hele pand wordt van voor- tot achterdeur omgebouwd tot een muzieklabyrinth. Ook hier trakteert de wonderlijke mondharmonicaspeler Steven De Bruyn op krakende verhaaltjes, Londenaar Paul Griffiths re-mixt een groep jonge muzikanten tot een swingende band, Dirk Opstaele en Luc Brewaeys zetten een klassiek concert op zijn kop, Jan Goovaerts componeert muziek voor operaloges en tovert jonge muzikanten om tot koningen en koninginnen. En de muziekmachines van Martin Müller toveren telkens weer verrassende lichteffecten, geluiden en soundscapes tevoorschijn.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Oorsmeer Antwerpen
Zondag 12 oktober vanaf 12.00 u

HETPALEIS - Theaterplein - 2000 Antwerpen
AMUZ - Kammenstraat 81- 2000 Antwerpen

Meer info : www.oorsmeer.be, www.hetpaleis.be en www.amuz.be
------------------
Oorsmeer Gent
Zondag 9 november 2008 vanaf 12.30 u

Vlaamse Opera
Schouwburgstraat 3
9000 Gent

Meer info : www.oorsmeer.be en www.vlaamseopera.be

13:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook