24/10/2008

Champ d'Action brengt verfrissend programma met nieuw en experimenteel werk op Transit

Peter Ablinger Zaterdagavond gaat Champ d'Action op zoek gaat naar nieuwe vormen van 21ste-eeuwse muziekproductie. Dat kan leiden tot bizarre combinaties van instrumenten zoals de compositie van Peter Ablinger voor twee trombones, twee cello's en elektronica. Champ d'Action presenteert drie creaties waarin elektronica als een rode draad door de composities loopt. Maarten Buyl werkt al jaren samen met Champ d'Action en kent het ensemble door en door. Walter Zimmermann richtte in 1977 de Beginner Studio für experimentelle Musik in Keulen op. De Deen Niels Rønsholdt maakt dit creatietrio compleet. Peter Ablinger vertrekt in zijn IEAOV (Instrumente und ElektroAkustisch Ortsbezogene Verdichtung) van het verschil tussen luisteren (naar meerdere elementen tegelijk) en lineair denken (aan slechts één element). Hij speelt de twee activiteiten tegen elkaar uit in een compositie voor twee trombones, twee celli en elektronica.
Een op en top 21ste-eeuws programma dus, waarin Champ d'Action de bestaande vormen van muziekproductie ter discussie stelt en op zoek gaat naar alternatieven.

Walter Zimmermann (1949) stichtte in 1977 de "Beginner Studio für experimentelle Musik" in Keulen. Daarvoor was hij actief als pianist (o.a. bij het Ars Nova Ensemble in Nürnberg) en studeerde hij compositie in diezelfde stad (bij o.a. Mauricio Kagel) en in Nederland. In 1974 maakte hij een uitgebreide reis door de VS (waar hij ook computermuziek studeerde in Hamilton, New York). Hij interviewde 23 Amerikaanse componisten en publiceerde deze gesprekken in 1976 in de anthologie "Desert Plants". In 1992 organiseerde hij het festival Anarchic Harmony in Frankfurt ter gelegenheid van de 80ste verjaardag van John Cage. Sinds 1993 is hij professor compositie aan de universiteit van Berlijn.

Voor zijn composities vertrekt Maarten Buyl (1982) telkens van dezelfde invalshoeken. Zo gaat hij uit van de klank op zich of de fysische structuur ervan. Dit werkt hij uit in een concept dat gepaard gaat met zijn fascinatie voor de relatie tussen het individu en de massa, een tegenstelling die zich manifesteert in onze maatschappij. Waar er enerzijds de drang is naar individualisering en anderzijds naar globalisering. Door deze fascinatie hieromtrent probeert Buyl in zijn composities een context te creëren waarbinnen elke persoon een eigen beleving kan meemaken. Ondanks de vrij open inhoud is de structuur en opbouw van de composities zeer gedetermineerd. Om dit te bereiken maakt hij onder meer gebruik van mathematische modellen, stochastiek en de chaos-theorie.

De Oostenrijkse conceptualist Peter Ablinger (1959 ) volgt als componist een zeer bijzonder parcours waarbij het geluid als medium evengoed aan de basis kan liggen van een installatie, een performance of een klassiek concert. Peter Ablinger over IEAOV : "Most composed music seems to contradict this conception. The reason is that most composed occidental music of the last centuries has widely been based on the concept of music as a language. Thinking music then takes place within a linear time conception. I want to contrast this with a more immediate way of hearing and experiencing.
By condensation successive events are transformed into the simultaneity of a spectrum. A succession of sounds as an input turns into a colour of sound as an output. Not just pitch but also each and every characteristic of a sound, including the initial transient of the tone and its decay, defines the resulting colour. Time then is no longer different from spectrum. Frequency has become identical to time.
The increase of density through layering transforms each temporal succession into the simultaneousness of a spectrum. What was input as a sequence of sounds is output as a timbre. The temporal and the spectral course cannot be distinguished any more. Time as such has become identical with colour. " (*)

Programma :
  • Walter Zimmerman, Fear of Symmetry
  • Niels Rønsholdt, The Merman - WIR IV for percussion & audio playback
  • Maarten Buyl, Speedcore Drifting
  • Peter Ablinger, IEAOV 'für Johann Michael Fischer'
Tijd en plaats van het gebeuren :

Champ d'Action : Zimmermann, Roelsholdt, M. Buyl, P. Ablinger
Zaterdag 25 oktober 2008 om 20.30 u
(Intro om 19.45 u )
Kunstencentum STUK
Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.festival.be en www.champdaction.be

Extra :
Niels Rønsholdt : www.nielsroensholdt.dk
Maarten Buyl op www.matrix-new-music.be
Peter Ablinger : ablinger.mur.at
Bio Peter Ablinger en Peter Ablinger over Peter Ablinger over IEAOV op www.bbc.co.uk (*)

Elders op Oorgetuige :
TRANSIT : voer voor muzikale avonturiers, 18/10/2008

16:14 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Circuit Bending happening op Transit festival

Dijf   Sanders Kortsluitingen creëren en verbindingen genereren in elektronische circuits van sprekende poppen, speelgoed en synthesizers. Dijf Sanders deed het verschillende workshops lang samen met 'jongeren' tussen de 16 en 46 jaar... Het resultaat: een unieke klankgenerator met zelf geconstrueerde draaiknoppen en schakelaars.

Dijf Sanders, één van de pioniers van circuit bending in België, werkte in de maand oktober met een tiental mensen jaar aan een installatie. Circuit Bending? Dat betekent dat je via enkele simpele aanpassingen aan elektronische circuits, nieuwe geluiden kan toveren uit bijvoorbeeld batterij-aangedreven speelgoed, synthesizertjes en gitaarpedalen. Tijdens deze Workshops kregen de deelnemers te zien hoe ze hun eigen unieke klankgenerator konden bouwen en hoe ze die konden bedienen met zelf gemonteerde draaiknoppen en schakelaars. Ze toverden nieuwe geluiden uit hun door batterijen aangedreven speelgoed, synthesizertjes en gitaarpedalen en bogen zich over elektronische circuits.... Het resultaat daarvan is een eigengebouwde unieke klankgenerator met zelf geconstrueerde draaiknoppen en schakelaars.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Installatie: 'Circuit bending happening'
Doorlopend, van zaterdag 25 oktober om 19.00 u tot zondagavond 26 oktober 2008

Kunstencentum STUK
Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.festival.be

Elders op Oorgetuige :
TRANSIT : voer voor muzikale avonturiers, 18/10/2008
GEZOCHT: Creatievelingen voor Circuit Bending Happening op Festival voor Nieuwe Muziek, 2/09/2008

15:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Arne Deforce, Yutaka Oya en Richard Barrett stellen (on)mogelijkheid tot communicatie centraal

Richard Barrett Als je twee instrumenten samen op een podium zet, is er in principe sprake van communicatie en interactie. In het concert van Arne Deforce, Yutaka Oya en Richard Barrett staat de (on)mogelijkheid van die communicatie centraal, met als historische mijlpalen B.A. Zimmermanns beruchte Intercommunicazione en een videoproductie van S. Becketts Not I. Geïnspireerd door deze thematiek schrijft Richard Barrett zijn Nacht und Träume, waarin hij onderzoekt of de cello en de piano, twee zo uiteenlopende instrumenten, samengebracht kunnen worden met de hulp van de elektronica. Slagen Arne Deforce en Yutaka Oya erin elkaars taal volledig te begrijpen?

De Britse componist Richard Barrett (1959) maakt vooral naam met elektro-akoestische composities. Barrett ziet componeren als een holistisch gebeuren, met een aantal onmisbare accenten zoals communicatie en samenwerking met de uitvoerders, het onderzoek van de verhouding tussen uitgecomponeerde en geïmproviseerde muziek, of het aanwenden van live electronics. Barrett wordt - net zals zijn landgenoot Brian Ferneyhough - vaak geassocieerd met de zogenaamde New Complexity omdat zijn werken heel hoge technische vereisten aan de uitvoerders stellen.

Bernd Alois Zimmermann (1918 - 1970) heeft een bijzondere muzikale ontwikkeling doorgemaakt. Als jonge componist werd hij vooral beïnvloed door Stravinsky en Hindemith. Na verloop van tijd begonnen echter ook Schönberg en vooral Webern een rol te spelen, zeker na de Tweede Wereldoorlog, toen componisten als Stockhausen en Boulez de vernieuwers werden. Zimmermann, de oudste van de jonge honden van toen, ging ook seriële muziek componeren, maar dan wel op zijn eigen, extreem expressionistische manier. In die tijd, vooral in de jaren '50 en '60, ontstonden werken als Perspektiven, Dialoge en de legendarische opera Die Soldaten. In zijn laatste jaren ging Zimmermann een nieuwe, contemplatieve fase in met invloedrijke werken als Photoptosis en Stille und Umkehr. In 1970 pleegde Zimmermann zelfmoord, mede gedreven door ernstige gezondheidsproblemen. Typerend voor Zimmermanns muziek is zijn expressionisme, zijn instrumentatiekunst en het gebruik van citaten van andere muziek.

Programma :
  • Richard Barrett, Nacht und Träume
  • Bernd Alois Zimmermann, Intercommunicazione
  • Samuel Beckett, Not I
Tijd en plaats van het gebeuren :

Arne Deforce, Yutaka Oya & Richard Barrett
Zaterdag 25 oktober 2008 om 16.00 u (Intro om 15.30 u)
Kunstencentum STUK
Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.festival.be en www.arnedeforce.be

Bio Richard Barrett op www.arsmusica.be en www.ump.co.uk
Ontmoeting met Richard Barrett, Uittreksels uit een onderhoud met Koen Kessels en Arne Deforce op www.arsmusica.be, 17/12/1997
Bernd Alois Zimmermann op www.schott-music.com en brahms.ircam.fr
Bio Bernd Alois Zimmermann op www.arsmusica.be
Bernd Alois Zimmermann : Over de Bolvormigheid van de tijd en het ambacht van de componist op www.arsmusica.be
Programmatoelichting Bernd Alois Zimmermann, Intercommunicazione, Arne Deforce op www.arsmusica.be

Elders op Oorgetuige :
TRANSIT : voer voor muzikale avonturiers, 18/10/2008
Piano-acrobaat Ian Pace op TRANSIT, 25/10/2007

12:01 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Khoom : een parcours vol uiteenlopende gevoelens

Khoom Vertrekkend van het verontrustende Khoom van Giacinto Scelsi met zijn 'zeven episodes uit een verhaal over liefde en dood, dat ongeschreven is gebleven in een ver land', doorlopen drie danseressen, een zangeres en zes muzikanten een parcours vol uiteenlopende gevoelens. Beweging en klankvibratie zijn intiem met elkaar verweven. Door de dansbewegingen zindert de ruimte en weerspiegelt ze Scelsi's diepe, eigenzinnige klankwereld.

De voorstelling Khoom het resultaat van een samenwerking tussen de Compagnie Mossoux-Bonté, het Ensemble Musiques Nouvelles en het Centre des Ecritures Contemporaines Numériques. Als makers van voorstellingen in de grensgebieden van dans en theater vormen Nicole Mossoux en Patrick Bonté al sinds 1985 een tandem. Vanuit welbepaalde thema's die in de beweging hun formulering vinden, trachten ze in hun artistieke zoektocht deze twee disciplines samen te smelten tot een enkele taal. Het duo maakt tal van films en brengt ook performances buiten de theatermuren. Hun voorstellingen, die al te gast waren in een
dertigtal landen, verkennen de schemerzones van de sensibiliteit, in een vreemde vertrouwdheid die de verbeelding van de toeschouwer tegemoet treedt.

Ensemble Musiques Nouvelles bewandelt al sinds 1962 de wegen van het ongehoorde. Als één van de oudste Europese ensembles die zich aan de muziek van onze tijd wijden, koppelt Musiques Nouvelles traditie aan experiment en erfgoed aan vernieuwing om in de maatslag van deze eeuw reeds de premissen te laten horen van de volgende. Onder leiding van componist, cellist en orkestdirigent Jean-Paul Dessy is Musiques Nouvelles een kern van muzikale creatie en productie die sinds 1998 zijn thuishaven heeft in Mons.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Compagnie Mossoux-Bonté & Ensemble Musiques Nouvelles : KHOOM
Zondag 26 oktober 2008 om 20.00 u
(Inleiding door Gloria Carlier om 19.15 u )
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be, www.musiquesnouvelles.com en www.mossoux-bonte.be

Giacinto Scelsi op brahms.ircam.fr
Fondazione Isabella Scelsi : www.scelsi.it

Elders op Oorgetuige :
Tweedaagse hommage aan Giacinto Scelsi, 13/04/2008
Khoom : een verhaal van liefde en dood in een ver en imaginair land, 22/03/2007

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

23/10/2008

Spectra Ensemble focust op jong Vlaams compositietalent

Kris De Baerdemacker Enkele jonge en ambitieuze componisten geven samen met Luc Brewaeys de aftrap van het TRANSIT-festival. Brewaeys is zonder twijfel één van de grootste hedendaagse componisten in Vlaanderen, zeker op het vlak van orkestmuziek. In OBAN uit 1996 vertaalt Brewaeys de ronde en diepe smaak van de single malt whisky in spannende klankkleuren en in een keuze voor overwegend lage instrumenten. Brewaeys componeerde ook een nieuw 'whisky-werk' in opdracht van TRANSIT. Dat wordt, naar eigen zeggen, een meesterwerk. Kris De Baerdemacker en Daan Janssens presenteren voor het eerst een nieuw werk op het TRANSIT-festival.

Kris De Baerdemacker : " Music for 14 Players is in opdracht geschreven van het TRANSIT festival en bestaat uit 3 korte stukken. Bij elk stuk is het de bedoeling de luisteraar mee te sleuren in een muzikaal betoog. De composities zijn bijgevolg doorspekt van retoriek."

Daan Janssens : " Voor étude scénographique - een compositie voor mezzosopraan en zes instrumenten - vertrok ik van een ode van Ricardo Reis (één van de heteroniemen van de befaamde Portugese schrijver Fernando Pessoa), waarvan het grootste deel van de tekst ook effectief in de compositie te horen is. De eerste en laatste woorden zijn echter enkel virtueel aanwezig. Pequena vida consciente, sempre Da repetida imagem perseguida Do fim inevitável, a cada hora .... Eindig leven, wetend leven, altijd Achtervolgd door het herhaalde beeld Van het fatale eind, zichzelf steeds weer ... In de compositie werk ik voornamelijk met verschillende al dan niet instrumentgebonden korte motieven en muzikale gestes. "

Luc Brewaeys : "Cardhu is het voorlaatste werk in mijn reeks van composities die de naam van een single malt whisky dragen. Het is geschreven voor acht muzikanten en is - in de eerste plaats - een verdere exploratie van de spectraal-harmonische eigenschappen die ik - in zekere zin - ontdekte in mijn opera L'uomo dal fiore in bocca zo'n twee jaar geleden. De muziek is in wezen nog steeds spectraal, maar ik breid de harmonieën uit door."

Annelies Van Parys : " Van Spectra naar spectraal naar kleuren is een kleine stap. Colours vertrekt dan ook vanuit de idee van kleuren uit het spectrum. Kleuren worden klankkleuren. Rood, oranje, geel, groen, hemelsblauw, indigo en violet staan telkens voor een ander toonspectrum, een ander temperament. Zoals de trillingsfrequentie van de achtereenvolgende kleuren telkens stijgt, zo verkort de duur van elk deel. Delen die overigens niet duidelijk waarneembaar zijn, maar eerder als kleuren in elkaar overvloeien. Om het kleurrijke effect te versterken, speelt het ensemble niet de hele tijd tutti. Enkel in het begin, op het eind en in het centrale deel van het stuk, spelen alle instrumenten samen. Tussendoor wisselen 2 kleurencombinaties elkaar af: blazers worden aan de piano gehecht en strijkers komen samen met het slagwerk naar voor. Het muzikale materiaal is - hoe kan het ook anders- hoofdzakelijk spectraal waarbij ik intuïtief kleuren aan noten linkte die dan de grondnoot van het betreffend spectrum vormden. Ook het verbinden van temperamenten aan kleuren gebeurde eerder subjectief. Kleuren en gevoelens, ze worden wel vaker met elkaar in verband gebracht. Daarom een klein citaat (van de 17de eeuwse Franse schilder Chardin) tot besluit: On se sert des couleurs, mais on peint avec le sentiment ... "

Programma :
  • Kris De Baerdemacker, Music for 14 players
  • Daan Janssens, Etude scénographique
  • Luc Brewaeys, Cardhu, OBAN
  • Annelies Van Parys, Colours for Spectra
Tijd en plaats van het gebeuren :

Spectra Ensemble @ Transit Festival
Vrijdagdag 24 oktober 2008 om 20.30 u
Kunstencentum STUK
Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.festival.be en www.spectraensemble.com

Bron : teksten Transit Festival

Kris De Baerdemacker : www.krisdebaerdemacker.be en www.matrix-new-music.be
Annelies Van Parys : www.anneliesvanparys.be , anneliesvanparys.spaces.live.com en www.matrix-new-music.be
Daan Janssens : www.nadarensemble.be
Luc Brewaeys : www.lucbrewaeys.com en www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
TRANSIT : voer voor muzikale avonturiers, 18/10/2008
Spectra Ensemble plaatst jonge Vlaamse componisten in de kijker, 27/02/2007

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

22/10/2008

Trio Scordatura prikkelt muzikaal voorstellingsvermogen

Trio Scordatura Het Brits-Nederlands-Duitse Trio Scordatura voelt zich helemaal thuis in werken met alternatieve stemsystemen, boventonen of drones met mikrotonale veranderingen. Harry Partch - één van de pioniers van alternatieve stemmingen-  kan natuurlijk niet ontbreken op het programma. Dit trio gaat niet enkel op zoek naar nagelnieuw werk maar spoort ook componisten aan om voor hen te schrijven. Het resultaat kan je horen in zeer recent werk van Tim Mariën, Peter Adriaansz, Scott McLaughlin en Christopher Fox en enkele 'klassiekers' van Harry Partch .

Trio Scordatura (altviool, stem, keyboard), opgericht in 2006, kiest voor muziek waarin afgeweken wordt van de gewone, welgetemperde stemming. Harry Partch componeerde als eerste met intervallen uit de 43-toonstemming (43 tonen per octaaf). In zijn twee psalmen baseert Partch de toonhoogtes op de exacte intonatie van een gesproken tekst. Het resultaat lijkt een microtonaal recitatief. Tussen de twee psalmen hoor je vier nieuwe werken, speciaal voor dit trio geschreven. Enkele ervan zijn microtonaal, in andere wordt op een bijzondere manier met toonhoogteorganisatie omgegaan.

Tim Mariën is een musicoloog die na een grondige studie van de muziek van Harry Partch, zelf zijn eigen muziek tracht te ontwerpen, waarbij hij vooral veel aandacht heeft voor de stemming van de instrumenten. Tim Mariën over zijn muziek: "Mijn muziek is zowel een antwoord op de waanzin en wreedheid van de levensillusie als een houvast in die wereld. Hierbij voel ik mij eerder verwant met de wereld van de "art brut" dan met het officiële muziekmilieu. Het resultaat is voor de luisteraar wellicht veeleer surreëel dan wat doorgaans als avant-garde wordt ervaren." (citaat: Muziek in de Maak, Stichting Logos)

Bij de muziek van de Nederlands-Amerikaanse componist Peter Adriaansz (1966) worden de etiketten "formalistisch", "conceptueel" en "hoorbare wiskunde" gebruikt. In zijn werk is Adriaansz op zoek naar 'muzikale waarheid'. Daarmee doelt hij op een structureel en formeel waterdicht compositiesysteem."Je kunt als componist wetmatigheden maken waar geen speld tussen te krijgen is. Dat is voor mij een vorm van muzikale waarheid." Deze muzikale waarheid is volgens hem de essentie van muziek. "Ik probeer alles van mijn materiaal af te schaven wat kan afleiden van de essentie. Ik hoop dat het publiek kan genieten van de vorm of de structuur, want persoonlijk kan mij dat erg opwinden."

Programma :
  • Tim Mariën, Quick Transit
  • Peter Adriaansz, Enclosures 1, 2 & 3
  • Scott McLaughlin, Marx
  • Christopher Fox, für Johannes Kepler
  • Harry Partch, The Lord is my Shepherd, By the Rivers of Babylon
Tijd en plaats van het gebeuren :

Trio Scordatura
Zaterdag 25 oktober 2008 om 11.00 u
(Inleiding om 10.30 u)
--------------------
Bob Gilmore : Music in Just Intonation Today (Lezing)
Zaterdag 25 oktober 2008 om 14.00 u

Kunstencentum STUK
Naamsestraat 96
3000 Leuven

Meer info : www.festival.be en www.trioscordatura.com

Extra :
Peter Adriaansz : www.peteradriaansz.com en www.donemus.nl
Scott McLaughlin op www.cmc.ie
Christopher Fox op www.nmcrec.co.uk en en.wikipedia.org
Trouble and strife. After two decades of 'challenging' music, Christopher Fox is still happy to confound his critics, Nicholas Wroe in The Guardian,11/11/2005
Mikroton 13 : Omtrent Harry Partch, Sebastian Bradt op www.logosfoundation.org
Harry Partch Information Center : www.harrypartch.com
Harry Partch Foundation : www.corporeal.com
Harry Partch op www.schott-music.com
American Mavericks: Harry Partch's Instruments - playable with explanations and musical examples
Downloadable audio from the out-of-print LP "The World of Harry Partch"

Video :
Harry Partch op YouTube (met o.a. een BBC documentaire uit 2006)

Audio :
Harry Partch, Psalm 137: 'By the Rivers of Babylon' door Trio Scordatura op Kwadratuur.be

Elders op Oorgetuige :
TRANSIT : voer voor muzikale avonturiers, 18/10/2008
Harry Partch : Amerikaans pionier van de muziek in juiste boventoonstemming, 3/03/2008
Trio Scordatura : aandacht voor nieuwe of ongewone toonstemmingen, 9/12/2007

Composer of the Month September 2008: Scott Mclaughlin; Interview met Michael Quinn op Youtube (29/07/2008)

16:16 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Christina Clar & Fabrice Moinet in Q-O2

Christina Clar Hoe menselijke ervaring en ontmoetingen te delen? Hoe een ruimte te delen? En welke ruimte? Hoe zich in een ruimte bevinden en binnenin onszelf? Hoe over het leven van anderen praten zonder een verhaal te vertellen?
Christina Clar (geluids- en videokunstenaar) en Fabrice Moinet (programmeur, geluidsingenieur) creëeren in de Q-O2 werkplaats een installatie gebaseerd op interviews met migranten in Los Angeles - met mensen, wezens, zich voortbewegend in vele lagen en talen, verschillende culturele deeltjes dragend zonder per se tot één van deze te behoren. Wat gebeurt er met cultuur (culturen) of cultureel bezit wanneer ze losgetrokken is van een oorspronkelijk territorium, nog met elkaar verbonden door vliegtuigen, elektromagnetische golven en optische vezels. Bedoeling is een ruimte van dialoog te creëeren, waar verbindingen en uitwisseling tussen klanken en gedachten mogelijk zijn. Computergewijs worden klanken gemixt in real time, uitgezonden naar een multikanaal soundsystem wat de stemmen van al deze verschillende mensen die elkaar niet kennen doet overeenstemmen, tegenspreken of eenvoudigweg samen bestaan.
Woensdagavond improviseren Silvia Platzer (cello), Julia Eckhardt (altviool) & Marianne Kirch (stem) op de klanken en ruimtes van deze installatie.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Intervention II : Silvia Platzer, Julia Eckhardt & Marianne Kirch
Woensdag 22 oktober 2008 om 20.30 u
(installatie open vanaf 20.00 u)
Expo van 20 tot 24 oktober 2008, telkens van 12.00 u tot 18.00
Q-O2 werkplaats
Washuisstraat 28
1000 Brussel

Meer info : www.q-o2.be

Christina Clar : ccx.free.fr

15:26 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

21/10/2008

Unieke Zuid-Amerikaanse voorstelling in de Bijloke

Leo Brouwer Dit concert is een project dat een brug slaat tussen de conservatoria van Gent en Havana, met de markante figuur van Leo Brouwer als stralend middelpunt en inspiratiebron. Deze componist en gitarist is zonder twijfel Cuba's meest veelzijdige en bezielende musicus. Studenten uit het conservatorium van Gent komen het Brussels Philharmonic - Vlaams Radio Orkest - versterken in een unieke Zuid- Amerikaanse voorstelling.

De hedendaagse gitaartraditie in Cuba is onlosmakelijk verbonden met de naam van Leo Brouwer (1939), Cuba's meest veelzijdige en vernieuwende hedendaagse muziekkunstenaar. Brouwers composities worden als klassiek beschouwd in het internationale gitaarrepertoire. Hij is niet alleen een van de meest productieve componisten voor gitaar, maar schreef ook honderden werken voor kamerorkest, symfonieorkest, jazzensembles, film en ballet.
Brouwers muziek situeert zich binnen de avant-garde van de jaren zestig en zeventig. Zijn vroege werken schreef hij in een expressionistische stijl onder invloed van De Falla, Stravinsky en vooral Bartók. Na zijn seriële periode  - een weg die hij insloeg nadat hij kennis hadgemaakt met 'Zeitmasse' van Stockhausen en 'Le Marteau sans Maître' van Boulez -  gebruikte hij als eerste componist in Cuba ook aleatorische elementen in zijn muziek. Een voorbeeld hiervan is Tarantos (1969), geïnspireerd op de gelijknamige open vorm uit de flamenco.
Het oeuvre van Brouwer kenmerkt zich vooral ook door het integreren van klanken en ritmes uit de populaire Cubaanse en Latijns-Amerikaanse muziek in hedendaagse compositietechnieken, die hij laat samensmelten met invloeden van Ives, Cage, Kagel en Xenakis in een geheel eigen stijl.

Programma :
  • Heitor Villa-Lobos (Brazilië), Amazonas
  • Leo Brouwer (Cuba), Concerto de Liège
  • Astor Piazzolla (Argentinië), Oblivion - La Primavera uit 'The 4 seasons'
  • Silvestre Revueltas (Mexico), La noche de los Mayas
Tijd en plaats van het gebeuren :

Brussels Philharmonic & Yves Storms : Villa-Lobos, Brouwer, Piazzolla, Revueltas
Vrijdag 24 oktober 2008 om 20.00 u
(Muzikale inleiding met Leo Brouwer en Frank Pauwels om 19.15 u)
Muziekcentrum De Bijloke
Jozef Kluyskensstraat 2
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be en www.brusselsphilharmonic.be

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

20/10/2008

Enigma Pianokwartet met nieuwste werk van Hanne Deneire in Schilde

Hanne Deneire Het Enigma Pianokwartet - opgericht in het najaar van 2005 en het enige op regelmatige en vaste basis werkende pianokwartet van Vlaanderen en België - wil het uithangbord worden voor een repertoire dat lange tijd ten onrechte niet werd uitgevoerd. Intussen hebben ze een repertoire ontwikkeld dat gaat van klassiek, over romantisch tot hedendaags. Dit jaar gaf Enigma een  compositieopdracht aan Hanne Deneire.

Brahms drukte met twee uitgebreide pianokwartetten zijn stempel op dit toen nog uitzonderlijke genre en was dus zodoende ook een belangrijk referentiepunt voor de jonge Mahler. Mahler werkte zijn Pianokwartet echter nooit af, enkel het eerste deel werd voltooid. In 1988 maakte Alfred Schnittke een bewerking van Mahlers Pianokwartet en componeerde hij er in zijn eigen stijl de ontbrekende delen bij. Op het programma ook een nagelnieuw werk van Hanne Deneire. Net zoals bij Mahler, zijn veel van haar werken gekenmerkt door een levensbeschouwelijke inslag.

Hanne Deneire over Dama : Een treinrit kan inspirerend zijn. Zeker als je in het gezelschap verkeert van geestesgenoten. Dimitri (Leue) en ik praatten over zijn laatste reizen. Ik luister geconcentreerd naar het verhaal van de Dogon in Mali. Bij de Dogon houden ze niet één begrafenis, maar twee. De eerste keer wordt er afscheid genomen van je lichaam. Nauwkeurig bergen ze je op tussen de rotsen. Als de tijd rijp is, organiseren ze een kleurrijk feest, je tweede begrafenis, Dama, waar ze nu ook je geest gaan laten overgaan naar de voorouders. Deze parade met maskers en veel tramelan duurt zes dagen. Als buitenstaander is het contrast tussen het leuke en het beangstigende soms niet meer te onderscheiden. Men roept en tiert, men danst en springt rond met zelfgemaakte maskers voor fetisjen en geesten.
Voor ik aan de muziek begon te schrijven, heb ik me grondig geïnformeerd over de Dogon en de Afrikaanse muziekcultuur. Ik heb filmpjes bekeken van Dama en de kenmerken van dit gebeuren tot mij laten komen. Je wordt, of je het nu wil of niet, beïnvloed. De interpretatie is voor ieder individu verschillend aangezien je een uniek mens bent met uw unieke gedachten.
Ik wil als componist geen muziek maken in de stijl van maar ik kan wel een werk schrijven dat iets weergeeft dat al bestaat, geïnspireerd is op.
Er wordt een verhaal vertelt met de muziek. Daarom geen letterlijke story maar er is een boodschap. Hoe je die ontvangt of interpreteert is vrij aan u.

Dama maakt deel uit van het vierluik "Gaandeweg" gebaseerd op de tekst "33 (en onomkeerbaar)" van Dimitri Leue. We maken een reis door India, Mexico, Mali en China. Dama verwijst naar Mali.
"Mijn jaaginstinct is stervende. Dus ik ben stervende. Ik merk pas een dier op als er iemand anders met vingers en stokken ( en geweren) heeft naar gewezen. Een jager beheerst de krachten van de natuur als een tovenaar. Zou er iemand willen komen jagen in mijn hoofd, in mijn buik? Mijn pluimen vallen uit. Mijn pels is grauw en vol donkere plekken. Ik vrees dat mijn vlees te taai is en mijn knoken te broos. Alleen mijn schedel kan nog dienen als trofee. De geit reutelt even onverstaanbaar als de ouderen. Een samenzang van een offerdier en zijn priesters. Het bloed is uitbundig en viert het eeuwige. Mijn bloed, uitbundig, doodt de tijd. Als iemand sterft, wordt zijn lichaam begraven. Zijn geest niet. Die blijft dwalen door het dorp. De maskers dansen de geesten naar de voorouders. Waarom dansen ze nu al vijftien minuten alleen voor mij? Voor wat zien ze mij aan? Ben ik zo transparant? Toebab is blanke, ik ben bleker dan blank. Doorzichtig ben ik. Djelenya. Toebab of niet toebab? Dat ligt op mijn maag." (uit 33 van Dimitri Leue)

Programma :

  • Gustav Mahler/ Alfred Schnittke, Pianokwartet
  • Hanne Deneire, 'Dama' pianokwartet (met inleiding door componiste)
  • Johannes Brahms, Pianokwartet nr. 1 opus 25
Tijd en plaats van het gebeuren :

Enigma Pianokwartet : Mahler/Schnittke, Deneire, Brahms
Donderdag 23 oktober 2008 om 20.30 u

Kerk Schilde-Bergen
Kerkplein
2970 Schilde-Bergen

Meer info : www.festival.be en www.enigma-ensemble.com
------------------------
Enigma Pianokwartet : Deneire, Brahms
Vrijdag 5 december 2008 om 12.00 u
Kolveniershof

Kolveniersstraat 20
2000 Antwerpen

Meer info : www.middagconcerten.be en www.enigma-ensemble.com

Hanne Deneire : www.hannedeneire.be en www.matrix-new-music.be
Alfred Schnittke : www.schnittke.de en www.schirmer.com

14:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

M&M Music Theatre : theatraal werk, interactiviteit en performance

Marian Deschryver Theatraal werk, interactiviteit en performance zijn onder meer de kernwoorden voor deze oktobereditie van het M&M-concert. Het begrip muziektheater wordt bij Logos opengetrokken tot meer dan alleen acties die door muziek ondersteund worden: door middel van sensoren vallen muziek en gestiek vlekkeloos samen. Voorts kan werk van Mauricio Kagel, naast enkele impressies uit Der Dreigroschenoper, allerminst ontbreken.

Muziektheater is een term met vele facetten, en dekt vaak veel meer dan enkel een theatrale aktie die door muziek wordt ondersteund. Naast werk van Mauricio Kagel (de grootmeester van het zogeheten instrumentaal theater) en John Cage mag je je in deze <M&M> - editie verwachten aan enkele interactieve performances, want muziektheater is per slot van rekening ook beweging, gestiek en bij uitbreiding interactiviteit. De in de Logos stichting ontwikkelde sensoren om de robots mee te bespelen zijn daar de geknipte interfaces voor: volkomen synchroon aan de menselijke beweging volgt het klankresultaat. Bewegingen van een arm of een heel lichaam beïnvloeden en controleren daarbij rechtstreeks de geluiden die de automaten produceren. Al deze implementaties van het 'onzichtbaar' muziekinstrument vergen naakte uitvoerders, omdat ze allemaal berusten op door het lichaam gereflekteerde golven. Daarbovenop komt natuurlijk dat naakte lichamen veel beter harmonieren bij de natuurlijke naaktheid van de robots zelf, waarin immers principieel ook niets verborgen wordt. Moniek Darge en Marian Deschryver zijn als geen anderen bedreven in het brengen van vertederende, soms verwarrende, maar steeds humoristische en charmante acts.

Een opus dat onmiskenbaar op het <M&M> - lijf is geschreven, is de Dreigroschenoper van Kurt Weill en Bertholt Brecht. Dit overbekende muziektheater uit 1928 wordt de laatste jaren stelselmatig omgezet in één grote bewerking voor de muziekrobots met het oog op een uiteindelijke release ervan in de (nabije) toekomst. Van tal van songs die erin voorkomen zijn al ontelbaar veel bewerkingen, arrangementen, reorkestraties, covers of parodieën gemaakt. Stilaan wordt het tijd dat de cirkel van het al voorhanden zijnde materiaal wordt rondgemaakt en een Logos robotversie op de wereld wordt los gelaten. Want het is en blijft een feit (hoewel het nauwelijks in de muziekgeschiedenisboeken wordt toegelicht): Dreigroschenoper was oorspronkelijk geconcipieerd om door barrelorgans en pianola's, automaten dus, te worden vertolkt. De Logosconcertzaal heeft er zo'n 40 stuks in alle soorten, klankkleuren en tessituren. En ze zijn werkzamer dan ooit. Xavier Verhelst en Sebastian Bradt, de orkestratoren van dienst, zijn aan de slag gegaan met nieuwe songs en ballades uit dit grote werk.

Tijd en plaats van het gebeuren :

<M&M> Robotorkest 'Music Theatre'
Donderdag 23 oktober 2008 om 20.00 u

Logos Tetraeder
Bomastraat 26
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook