17/10/2008

Prestigieuze uitreiking van de World Soundtrack Awards sluit 35ste editie van het Filmfestival Gent af

Angelo Badalamenti De achtste editie van de World Soundtrack Awards belooft opnieuw hét jaarlijkse hoogtepunt te worden voor filmmuziekliefhebbers. Niet alleen worden de belangrijkste filmmuziekprijzen ter wereld uitgereikt, de beste componisten ter wereld komen er hun filmmuziek live voorstellen, in een uitvoering van het Vlaams Radio Orkest onder leiding van dirigent Dirk Brossé. Voor de komende editie wist de World Soundtrack Academy, een initiatief van het Filmfestival Gent, niemand minder dan Angelo Badalamenti en Dario Marianelli te strikken als eregasten. Badalamenti staat vooral bekend voor zijn jarenlange samenwerking met cultregisseur David Lynch en Marianelli won dit jaar een Oscar voor de muziek die hij schreef voor Atonement. Het Vlaams Radio Orkest onder leiding van Dirk Brossé zal van beide componisten muziek uitvoeren na de uitreiking van de World Soundtrack Awards in Muziekcentrum De Bijloke Gent.

Angelo Badalamenti (1937) is al jaren de huiscomponist van de Amerikaanse regisseur David Lynch, en schreef de muziek voor diens Blue Velvet (1986), Twin Peaks (1990), Wild at Heart (1990), Lost Highway (1997), The Straight Story (1999) en Mulholland Drive (2001). Hij liet zich verder opmerken met zijn soundtracks voor La Cité des Enfants Perdus van Marc Caro en Jean-Pierre Jeunet (1995), Wait Until Spring Bandini (1989) van Dominique Deruddere en Jeunets Un Long Dimanche de Fiançailles (2004) waarvoor Badalamenti in 2005 de World Soundtrack Award voor Composer of the Year kreeg.

Daarnaast werkte hij samen met topartiesten als David Bowie, Michael Jackson, Paul McCartney, Julee Cruise en Marianne Faithfull. Badalamenti brengt voor het concert in Gent twee bijzondere gasten mee: Siouxsie Sioux van Siouxsie & The Banshees en Beth Rowley, die in primeur de songs zullen brengen uit de The Edge of Love over het leven van Dylan Thomas met oa. Keira Knightley en Sienna Miller in de hoofdrollen (release najaar 2008).

Naast Badalamenti haalt de World Soundtrack Academy ook de componist Dario Marianelli (1963) naar Gent. Hij componeerde de muziek voor The Brothers Grimm (2005), Pride & Prejudice (2005) en V For Vendetta (2005). Met zijn score voor Atonement (2007) won hij dit jaar zowel een Oscar voor Best Original Soundtrack als een Golden Globe Award. Momenteel werkt hij aan de soundtrack voor The Soloist van Joe Wright, die eerder ook Pride & Prejudice en Atonement regisseerde. In 2006 was Marianelli genomineerd voor Soundtrack Composer of the Year met zijn score voor Pride & Prejudice maar moest toen nipt de duimen leggen voor Alberto Iglesias met zijn score voor The Constant Gardener.

Naast muziek van Angelo Badalamenti en Dario Marianelli zal ook muziek van Daniel Tarrab en Andrés Goldstein te horen zijn, winnaars van de World Soundtrack Discovery Award 2007. Nieuw Belgisch filmmuziektalent krijgt een forum via de jaarlijkse compositiewedstrijd voor jonge componisten. Zij werden uitgedaagd om muziek te componeren bij een fragment van Raoul Servais' Atraksion.

Tijd en plaats van het gebeuren :

World Soundtrack Awards
Zaterdag 18 oktober 2008 om 20.00 u

Muziekcentrum De Bijloke - Concertzaal
Jozef Kluyskensstraat 2
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be, www.filmfestival.be, www.brusselsphilharmonic.be en www.worldsoundtrackacademy.com

Angelo Badalamenti : www.angelobadalamenti.com en www.myspace.com
Dario Marianelli op www.imdb.com

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

16/10/2008

Hypervirtuoos pianorecital van Geert Callaert

Jean Delouvroy Zaterdag wordt 'Icarus equilibrium' van Jean Delouvroy gecreëerd door pianist Geert Callaert in het GC de Muze te Meise. Het concert heeft als thema Hypervirtuositeit. Op het programma staat ook werk van Ligeti, Xenakis, Barret, Brewaeys, Balakirev en Prokofiev.

In 1988 werd Jean Delouvroy (1967) laureaat van de jazz-compositie-/arranging wedstrijd (Belgische Artistieke Promotie SABAM). Nadien werkte hij enige tijd als arrangeur voor de BRT radio, waar ook zijn interesse voor hedendaagse klassieke muziek aangewakkerd werd. De laatste jaren legt hij zich hoofdzakelijk toe op de samenwerking met andere kunstdisciplines.

Geert Callaert kreeg zijn opleiding aan het Lemmensinstituut te Leuven waar hij na de muziekhumaniora leerling werd van de pianoklas van Jan Vermeulen. Hij behaalde zijn laureaatsdiploma's voor piano, kamermuziek en klavierbegeleiding, evenals de hogere diploma's voor deze disciplines.

Sinds 1990 is hij werkzaam aan het Lemmensinstituut als begeleider en vanaf 1998 is hij verbonden aan de Muziekacademie te Tienen. Aan het Orpheus Instituut studeerde hij af met een project over de klaviermuziek en kamermuziek met slagwerk van Karlheinz Stockhausen, Iannis Xenakis en Charles Wuorinen. Hij is bekend en veel gevraagd om zijn brede repertoire als solist en als kamermusicus. Hij is lid van de artistieke raad van het Hermesensemble en nam reeds verschillende cd's op.

Pianorecital Geert Callaert
Zaterdag 18 oktober 2008 om 20.00 u

GC De Muze
Brusselsesteenweg 69
1860 Meise

Meer info : www.demuzevanmeise.be

Jean Delouvroy en Geert Callaert op www.muziekcentrum.be

18:30 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Goeyvaerts Strijktrio met Wolfgang Rihms 'Muziek voor drie strijkers' in Sint-Niklaas

Wolfgang Rihm Wolfgang Rihm (1952) is een vooraanstaand componist van de naoorlogse Duitse generatie en vertegenwoordiger van het neo-expressionisme. Vrijdag en zaterdag brengt het Goeyvaerts Strijktrio diens eigen "Muziek voor drie strijkers" (1977), een titel die de lading dekt. Rihm componeerde muziek voor drie strijkers in 1977. In tegenstelling tot veel andere titels van zijn composities, geeft deze exact weer wat het is: muziek voor viool, altviool en cello.

Zoals veel hedendaagse componisten verwerkt Rihm een grote mate van toeval in zijn muziek. Rihm gelooft niet dat muziek een vertaling moet zijn van de emoties van de componist. Wat hij weergeeft is eerder de algemene gemoedstoestand waarin hij zich ten tijde van het componeren bevindt; dat kan vervreemding zijn, gekte, verwarring, enz. Dat heeft tot gevolg dat er een grote mate van toeval in zijn muziek is verwerkt: het ene moment voel je dat de compositie lekker vlot; een volgend moment zit je compleet vast.

Rihm is geen aanhanger van de bewering dat muziek een vertaling is van het gevoel van de emoties van de componist. Het is meer de algemene staat waarin de componist zich ten tijde van het componeren bevindt, dat wordt weergegeven; dat kan zijn vervreemding, gekte, verwarring, een ander zelfbeeld etc. Maar ook het lichamelijke wordt meegenomen.
Daarnaast vindt Rihm dat componeren geen fijne bezigheid is, die opgehemeld kan worden; het is gewoon hard werken om een compositie op papier te krijgen.
Dit alles heeft tot gevolg dat er een grote mate van toeval in zijn muziek is verwerkt; het ene moment voel je dat de compositie lekker vlot, een volgend moment zit je compleet vast. De toevalsmuziek zet alle muziekgeschiedenis aan de kant. De partituur ziet er dan ook geheel anders uit dan anders. Alles moet worden aangegeven, want niets is centraal vastgelegd. Tonaliteit is verdwenen dus de partituur bevat veel mollen, kruisen en herstellingstekens; daarbij crescendos en decrescendos; dynamiekaanduidingen (van 'ppp' tot 'fff)', maatwisselingen etc.

Alhoewel het compositie is binnen de moderne muziek, zijn er onherroepelijke verwijzingen naar de muziekgeschiedenis.  Er zijn citaten te vinden uit de laatste strijkkwartetten van Ludwig van Beethoven en enige overeenkomst met Fünf Orchesterstücke van Arnold Schönberg en werk van Alban Berg is zonder meer te horen. Natuurlijk zijn ook invloeden van Karlheinz Stockhausen, (één van de ontdekkers van de toevalsmuziek) te ontdekken, maar dan alleen in algemene zin.

Natuurlijk zijn ook invloeden van Karlheinz Stockhausen (één van de ontdekkers van de 'toevalsmuziek') te ontdekken, maar dan alleen in algemene zin.
Ook de indeling van de compositie is enigszins klassiek. Met een klein beetje fantasie kunnen de onderdelen gezien worden als delen van een symfonie; alleen is het hoofdthema nu te vinden in het laatste deel; de opbouw daartoe zit in het eerste deel, maar is van binnenuit gecomponeerd. Dit in tegenstelling tot de symfonie, waarvan het hoofdthema zich in het eerste deel bevindt dat verder wordt ontwikkeld. Deel 1 en 3 zijn niet melodieus te noemen, maar deel 2 (Canzona betekent lied) is melodieuzer.

Muziek voor drie strijkers ging in première in 1978 in Darmstadt, dat toch wel als bakermat mag worden beschouwd van de toevalsmuziek van Stockhausen, Pierre Boulez en Rihm.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Goeyvaerts Strijktrio : Wolfgang Rihm, Muziek voor drie strijkers
Vrijdag 17 en zaterdag 18 oktober 2008, telkens om 20.00 u
CC Sint-Niklaas - Zwijgershoek
Zwijgershoek 14
9100 Sint-Niklaas

Meer info : www.ccsint-niklaas.be en www.stringtrio.net

Extra :
Wolfgang Rihm op www.arsmusica.be (Biografie - 'Luidop zoeken naar het onzegbare')
Wolfgang Rihm in conversation with Kirk Noreen and Joshua Cody, sospeso.com
Dossier Wolfgang Rihm op beckmesser.de
Wolfgang Rihm (1951 - ): Wars van minimalisme en neosensibiliteit op www.musicalifeiten.nl

Video :
Wolfgang Rihm op YouTube

Elders op Oorgetuige :
Het Collectief in trioverband in Logos, 25/05/2008
Ode aan het roken : I AM A MISTAKE, een première van Jan Fabre, Wolfgang Rihm en Chantal Akerman, 8/12/2007
Muziek is een levensproces : interview met Wolfgang Rihm, 7/12/2007

16:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Marc De Smet schetst portret van legendarische dichteres Emily Dickinson

Emily Dickinson In 27 a cappella songs schets Marc De Smet een portet van de legendarische Emily Dickinson. Lieve MH Jansen vertolkt deze liederen tijdens ten huize van een schare eminenties uit het Vlaams cultureel landschap.
Nooit vertoond. Een sopraan die in haar dooie eentje haar publiek in 27 a cappella liederen het bijzondere leven en de unieke gedichten van Emily Dickinson leert kennen. Emily Dickinson, een 19de eeuwse Amerikaanse kluizenares die zo'n 1200 gedichten schreef, waarvan nog geen handvol bij leven gedrukt werden. Pas in de jaren '50 van de 20ste eeuw werd haar verzameld werk  - in zijn oorspronkelijke, excentrieke staat - vrijgegeven. Een poëtisch genie wachtte een slordige eeuw op (h)erkenning. Gedichten met een peilloze levensfilosofie en een nooit vertoonde verwoording. Splendid isolation resulteerde in dieptes en hoogtes waar weinig stervelingen vertoeven. De Vlaamse dichter Ivo Van Strijtem zit haar vlak op de huid in zijn subliem vertaalde bloemlezing.

Marc Michael De Smet overtreedt alle poëtische mores door deze gedichten wel op muziek te zetten en wel te laten zingen. Zo ongewoon de gedichten zijn, zo ongebruikelijk is de verklanking: geen golvende piano, geen ruisende strijkers, geen kleurrijk orkest, nee: één stem, Emily, extatisch euforisch, elegisch, dramatisch. Dat palet aan emoties en diepzinnigheden doorleeft Lieve MH Jansen in haar one woman show. Deze acterende zangeres verovert haar personage strategisch, stapsgewijs. Part one biedt je de eerste 10 liederen en enkele wondere brieven. Laat je inwijden in het mysterie Emily Dickinson.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Lieve MH Jansen preparing for Emily Dickinson "I'm nobody!' - A portrait in 27 songs
Part one, the first 10 songs
Vrijdag 17 oktober 2008 om 20.00 u

Ten huize Maarten Van Ingelgem
Arbeidstraat 23 te
9300 Aalst
Componist/pianist Maarten Van Ingelgem speelt eigen werk
------------------------------
Zaterdag 18 oktober 2008 om 20.00 u
Bayt al-Andalus
Sint-Hubertusstraat 93
2600 Antwerpen
Klavecimbel intermezzi door Johan Laleman
------------------------------
Zaterdag 25 oktober 2008 om 20.00 u
Ten huize Johan Laleman
H.Werriestraat 82 te
1090 Brussel/Jette
Klavecimbel intermezzi door Johan Laleman
------------------------------
Zondag 26 oktober 2008 om 15.00 u
Ten huize Ivo Van Strijtem

Lt. Jacopstraat 54
1750 Lennik
Gitaarintermezzi door Jan Evenepoel

Vrije bijdrage voor alle concerten / Reservatie gewenst: 055/30.40.26 of info@gc-aquarius.be

Meer info : www.gc-aquarius.be

13:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Quadrophonic : het rariteitenkabinet van de 20ste-eeuwse kwartetliteratuur

BL!NDMAN [4×4]strings BL!NDMAN [4×4]strings is een jong, dynamisch strijkkwartet dat onder de vleugels van het befaamde BL!NDMAN saxofoonkwartet bouwt aan een breed gevarieerd repertoire. In hun recitalprogramma's confronteren zij nieuwe muziek met bekende oude meesters op dergelijke manier, dat grote afstanden in tijd en plaats gereduceerd worden tot slechts verschillen in visie.

Vrijdag leidt het jonge strijkkwartet Bl!ndman [4x4] Strings je met schwung doorheen het rariteitenkabinet (en tegelijkertijd de klassiekers) van de 20ste-eeuwse kwartetliteratuur. Met punch en techniek overklassen de muzikanten het klassieke geluid en laten daarbij nieuwe technieken niet ongemoeid. De luisteraar wordt via speakers en versterkers omsingeld met klanken die niemand onberoerd laten.

Programma:
  • J. Cage, Four
  • K. Saariaho, Nymphéa, secret gardens III
  • F. Schubert, Andante con moto uit 'Der Tod und das Mädchen', D810
  • G. Crumb, Black Angels
Tijd en plaats van het gebeuren :

Bl!ndman 4x4 Strings : Quadrophonic
Vrijdag 176 oktober 2008 om 20.30 u
(Inleiding om 19.15u )
CC De Spil - Zaal Komedie
H.-Spilleboutdreef 1
8800 Roeselare

Meer info : www.despil.be en www.blindman.be

John Cage : www.johncage.info
George Crumb: www.georgecrumb.net en www.essentialsofmusic.com
Kaija Saariaho : www.saariaho.org en www.chesternovello.com

Elders op Oorgetuige :
Twintig jaar BL!NDMAN : een wervelend verjaardagsfeest, 5/02/2008
TRANSIT biedt forum voor jong componistentalent in Vlaanderen, 24/10/2007
Blindman Junior [4x4] werpt zich op sleutelwerken van de hedendaagse kwartetliteratuur, 19/10/2007
Interview met Kaija Saariaho en Jean-Baptiste Barrière, 22/02/2007
Black Angels en The Gate of Hell, 14/09/2006

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

15/10/2008

Clint Mansell & Sonus Quartet in concert tijdens Filmfestival Gent

Clint Mansell Tijdens het Filmfestival van Vlaanderen in Gent geeft de Engelse filmcomponist Clint Mansell samen met het Sonus Quartet in Vooruit een concert met de muziek uit de films van cultregisseur Darren Aronofsky. Net zoals de films van Aronosfky is de muziek van Mansell bijzonder beklijvend en van een overweldigende schoonheid. Voor drie van Aronofsky's films schreef Mansell de muziek: Pi, Requiem For a Dream en The Fountain. Vorig jaar won Mansell twee World Soundtrack Awards voor deze laatste film.

Clint Mansell was in een vorig leven frontman van de popgroep Pop Will Eat Itself en verzeilde in de filmwereld via vriend en regisseur Darren Aronosfky. Zijn eerste soundtrack was die voor Pi, nadien volgden nog Aronofsky's Requiem For A Dream en The Fountain.

De muziek van Mansell is op vele vlakken bijzonder te noemen. Hij schrikt er bijvoorbeeld niet voor terug om cello te mengen met zware elektrische gitaren en drums. Zo werkte hij voor The Fountain samen met het Kronos Quartet en de Schotse postrockgroep Mogwai wat een van de opmerkelijkste soundtracks van 2007 opleverde. Dat vond ook de World Soundtrack Academy die hem vorig jaar beloonde met een prijs voor Best Original Soundtrack of the Year. Ook de Public Choice Award, uitgereikt door duizenden filmmuziekliefhebbers, ging naar de muziek voor The Fountain.

Voor zijn concert in Gent brengt de componist naast een rockband ook het Sonus Quartet mee dat eerder op het podium stond met Sting, Jeff Beck en Jay-Z. Zij zullen muziek brengen uit de Aronofsky-films, begeleid door filmbeelden.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Clint Mansell & Sonus Quartet
Donderdag 16 oktober 2008 om 20.30 u

Kunstencentrum Vooruit - Theaterzaal
Sint-Pietersnieuwstraat 23
9000 Gent

Meer info : www.vooruit.be en www.filmfestival.be

Clint Mansell : www.clintmansell.com en www.myspace.com/mansellclint
Clint Mansell op Youtube

16:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Duo Helix met boeiend programma in KANTL

Wouter Vercruysse & Alexander Besant Donderdag brengt het duo Helix - pianist Alexander Besant en cellist Wouter Vercruysse - in de Raadzaal Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letterkunde in Gent een boeiend programma met werk van Dirk Brosé, Heitor Villa-Lobos, Arvo Pärt - die recent nog te gast was in onze regio - , Beethoven en David Gresham. De Sonate voor cello en piano van Gresham zal zijn Europese creatie kennen deze avond!

Dirk Brossé schreef zijn imposante werk 'la soledad de America Latina' voor spreekstem, precolombiaanse instrumenten en orkest in 92. Wat je hier hoort, is uiteraard een bewerking. Het oorspornkelijke werk duurt 50 min., dit werk een 10 min.

Spiegel im Spiegel
is een kamermuziekwerk geschreven door Arvo Pärt in 1978, juist voor hij Estland verliet en zich in in het Westen vestigde. Het stuk is geschreven in de 'tintinnabular' compositiestijl, waarbij een melodische lijn (die over diatonische toonschalen glijdt), en een  tintinnabulaire stem (die zich beweegt binnenin een toon-triade) naast mekaar evolueren. Het stuk was oorspronkelijk geschreven voor piano en vool, maar vaak wordt de viool vervangen door altviool of cello. Het is een minimamusic stuk, wereldberoemd en overal gespeeld, omdat het een serene rust produceert.

Zijn eerste lessen kreeg Villa-Lobos van zijn vader, die amateur was. Rond de eeuwwisseling was Villa-Lobos reeds een musicus van niveau geworden, die in zijn onderhoud voorzag door cellospel in het café. In 1912 deed hij een tocht naar de binnenlanden van het Amazonebekken, bracht in 1915 Rio in vervoering met zijn nieuwe muziek, en vertrok in 1923 een beurs om in Parijs te studeren. Hij keerde in 1930 naar zijn vaderland terug als componist van internationale faam. In de veertiger jaren vierde hij zijn grootste triomfen. Een tournee als dirigent naar de VS in 1944 bracht hem waardering van de muziekkritiek en leverde compositieopdrachten op. 'O Canto del cisno negro' is oorspronkelijk een lied voor sopraan, harp en cello. Hier wordt een bewerking voor cello en piano gespeeld.

Programma :
  • Mark Gresham, Sonata for violoncello and piano (1993) (creatie)
  • Ludwig van Beethoven, Sonate für Violoncello und Klavier (A-Dur) op. 69
  • Dirk Brossé, La soledad de America Latina (bewerking voor cello en piano) (2005)
  • Arvo Pärt, Spiegel im Spiegel (1978)
  • Heitor Villalobos, O canto del cisno negro (1944) (bewerking voor cello en piano)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Alexander Besant & Wouter Vercruysse

Donderdag 16 oktober 2008 om 20.00 u
Koninklijke Academie voor Taal- en Letterkunde (KANTL)
Koningstraat 18
9000 Gent

Meer info : www.rodepomp.be

Extra :
Dirk Brossé : www.dirkbrosse.be en www.matrix-new-music.be
Mark Gresham : www.markgresham.com
Arvo Pärt op www.musicolog.com en YouTube
Ontmoeting met Arvo Pärt, Wouter Vercruysse op woutervercruysse.spaces.live.com

Elders op Oorgetuige :
Arvo Pärt komt naar Vlaanderen tijdens Musica Sacra, 8/08/2008

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Oxalys gaat avontuurlijke toer op met Debussy, Rameau en Gubaidulina

Sofia Gubaidulina Oxalys gaat vrijdag in Turnhout de avontuurlijke toer op. Debussy's diepzinnige Sonate voor fluit, altviool en harp behoort tot de kernstukken van het impressionistische repertoire, maar de combinatie van Debussy met barokcomponist Rameau is veel minder evident. Nochtans koesterde Debussy een grote bewondering voor Rameau. Sofia Gubaidulina toont zich in Garten von Freuden und Traurigkeiten net zoals Debussy iemand die graag subtiele harmonische tinten en een verfijnde muzikale expressie hanteert. De muzikale eenheid is dus een pak groter dan een oppervlakkige blik op het programma laat vermoeden.

Claude Debussy exploreerde als geen ander hoe hij met klankkleur en harmonie een bepaalde sfeer kon scheppen, boordevol nuance. Zo is La fille aux cheveux de lin voor hem ook niet echt een titel, maar de weergave van de indruk die het werk achterlaat. Het concerto van Rameau perfect in dit programma. In deze elegante Franse barokmuziek zijn immers dezelfde zachte klankkleuren (fluit, viola da gamba) terug te vinden. Ook Sofia Gubaidulina schetst in haar 'Garten von Freuden und Traurigkeiten' voor fluit, altviool, harp en verteller (1980) een sfeervol kleurpalet om de rijkdom en contrasten van een symbolische bloementuin te schetsen.

Sofia Gubaidulina : "The garden of joy and sorrow is a one-movement piece for harp, flute and viola. It was conceived under the strong influence of two directly contradictory literary phenomena: 1) the work "Sayat-Nova" by Iv Oganov (Moscow), about the famous Eastern story-teller and singer, and 2) verses by the 20th century German poet Francisco Tanzer. Vivid Eastern color was counterposed to a typically Western consciousness. But both of these works had significant inner similarities: their contemplativeness and refinement.
Such phrases in Iv Oganov - "the ordeal of a flower's pain," "…the peal of the singing garden grew…," "…the revelation of the rose…," "…the lotus was set aflame by music," "…the white garden began to ring again with diamond borders…" - impelled me to a concrete aural perception of this garden.
And, on the other hand, all this ecstatic flowering of the garden was expressed naturally in the sum reflections of the F. Tanzer about the world and its wholeness.
At the basis of the musical rendering of the form of this piece is the opposition of the bright, major coloration of the sphere of natural harmonics against the expression of the intervals of minor second and minor third." (*)

Programma :
  • Claude Debussy, Sonate nr. 2
  • Jean-Philippe Rameau, Concerto nr. 5
  • Claude Debussy, La fille aux cheveux de lin
  • Claude Debussy, Syrinx
  • Sofia Gubaidulina, Garten von Freuden und Traurigkeiten
Tijd en plaats van het gebeuren :

Oxalys : Debussy, Rameau, Gubaidulina
Vrijdag 17 oktober 2008 om 20.00 u

Begijnhofkerk - Begijnhof
2300 Turnhout

Meer info : www.festival.be en www.oxalys.be

Extra :
Sofia Goebaidoelina : Transcendentale muziek op www.musicalifeiten.nl
Sofia Goebaidoelina op www.schirmer.com (*)
De nacht is verloren gegaan, Robert Zuidam over Sofia Goebaidoelina, Rob Zuidam 2001

Review :
Sofia Gubaidulina, 'The Deceitful Face of Hope and Despair - Sieben Worte', Bart Cypers op Kwadratuur.be, 20/07/2006

Video :
Sofia Gubaidulina op www.youtube.com

Elders op Oorgetuige :
Dood en opstanding zijn één... Agartha in ontmoeting met Sofia Gubaidulina, 19/11/2007

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

14/10/2008

Vega Strijkkwartet & Roeland Hendrikx brengen Haydn, Mozart, Swerts

Vega Strijkkwartet De overweldigende rijke klank van een symfonisch orkest ... of de intimiteit van kamermuziek? Roeland Hendrikx, klarinetsolo in het Nationaal Orkest van België, is gepassioneerd door beide. Roeland staat intussen al voor de vijfde keer in de Academiezaal. Het Amerikaanse Vega String Quartet is verbonden aan de Emory University in Atlanta en staat terecht bekend als een subliem en veelbelovend kamermuziekensemble. Het kwartet heeft verschillende internationale prijzen gewonnen, waaronder vier van de zes prijzen tijdens de Bordeaux International String Quartet Competition van 1999.

Haydns strijkkwartet op.76 nr.4, Zonsopgang, is erg typerend voor 's mans werk. Het bevat alles wat synoniem is met zijn stijl: vernuftige afwisseling, complexe fuga's, door het volkslied geïnspireerde melodieën, perfect ensemblespel en doorzichtigheid. Het klarinetkwintet van Piet Swerts bouwt op een uiterst fraaie manier een brug tussen heden en traditie. Zijn warme, hartstochtelijke en zeer lyrische taal sleept iedereen mee in een intense beleving van alle menselijke gevoelens.
Mozarts kwintet voor klarinet en strijkkwartet hebben we te danken aan Natschibinitscibi, beter bekend als Anton Stadler. Deze Stadler was niet alleen de vriend van een componist van formaat, hij was zelf ook een meer dan begenadigd klarinettist.

Doorheen het werk van Piet Swerts (1960) zien we regelmatig dezelfde kenmerken terugkomen. Piet Swerts schrijft voor het overgrote deel in opdracht. Hij is een pragmatisch componist, die stilistisch alle middelen aanwendt om het vooropgestelde doel te bereiken. Hij slaagt er in verscheidene uiteenlopende stilistische kenmerken samen te brengen door zijn uitstekende 'métier', een soepele schrijfstijl die hij aanpast aan de te volbrengen opdracht. Piet Swerts hecht veel belang aan de vormconstructie. De vorm groeit met en vanuit de muziek en meestal zien we bij de werken dat de verschillende delen nauw bij elkaar aanleunen en vaak organisch in mekaar vloeien. In de verwerking van het materiaal zien we bij de componist een grote beheersing. De verwerkingswijzen zijn nooit gezocht complex. Hij integreert imitatie, polyfone verweving en schuivende panchromatische gehelen. Swerts gaat vaak erg ver in de motiefverwerking, met werken waarvan de muzikale kern van de volledige compositie kan worden herleid tot één kiemcel. Deze concentratie op de kleine cel leidt ofwel tot korte gebalde periodes, ofwel houdt hij deze concentratie langer vol. Er is ofwel een afwisseling tussen mooi opgebouwde climaxen ofwel een stilstand in de muzikale beweging.
Voor omvangrijke composities hanteert Swerts vaak het procédé van de 'finale-compositie', waarbij hij vertrekt van het einde van de compositie, wat in die gevallen het substantiële deel van de compositie is, om dan van achter naar voor de compositie af te werken. Deze werkwijze paste hij onder meer toe in het Tweede Strijkkwartet, in Magma en in het klarinetkwintet.(*)

Programma :
  • Joseph Haydn (1732-1809), strijkkwartet op.76 nr.4, Zonsopgang
  • Piet Swerts (1960), kwintet voor klarinet en strijkkwartet
  • Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791), kwintet voor klarinet en strijkkwartet in A, KV 581
Tijd en plaats van het gebeuren :

Vega Strijkkwartet & Roeland Hendrikx : Haydn, Mozart, Swerts
Donderdag 16 oktober 2008 om 20.15 u

Academiezaal
Plankstraat 8
3800 Sint-Truiden

Meer info : www.academiezaal.be, www.vega4tet.com en www.roeland-hendrikx.be

Piet Swerts : www.pietswerts.be
Piet Swerts op www.matrix-new-music.be (*) en www.muziekcentrum.be

13:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Dedonderdagen#17 : van Tuning People tot Vincent Dupont

Tuning People Dedonderdagen in deSingel - deze week al aan de zeventiende editie toe - zijn een must voor al wie zich graag op ongekende artistieke paden begeeft. Een interactieve ontmoetingsplek voor jonge artiesten en een nieuwsgierig publiek. Performance, dans, muziek en installatie: je maakt het allemaal samen mee op deze caleidoscopische avond, steevast onvoorspelbaar, avontuurlijk en multidisciplinair. Met artiesten van overal: van het verre buitenland en van de eigen kunstcampus. Ze gaan hun gang op onze podia, in de kelders, in de inkomhal, ... Stippel aan de hand van deze brochure zorgvuldig je eigen avondparcours uit. Alles meemaken en zien is immers niet mogelijk, daarvoor is het aanbod te ruim. En duik met de dj van dienst de nacht in ...

Tuning People - Worm
Tuning People
maakt muziektheater met zelf ontworpen instrumenten. Drijvende kracht Wannes Deneer is productontwikkelaar en scenograaf. Voor de nieuwe creatie 'Worm' breidt hij het instrumentarium uit met percussieplaten, een druppelmachine en een radiale phonodrummer. Tuning People's muziekfabriek krijgt de vorm van een worm, opgebouwd uit zeven verplaatsbare hokjes. Wannes Deneer en Jochem Baelus produceren live geluid met de instrumenten, hun activiteiten worden zichtbaar gemaakt door camera's en schermen op de hokjes. Jong regietalent Jef Van Gestel zorgt ervoor dat geluid en beeld samen theater worden.

Website : www.tuningpeople.be

Sjaron Minailo - Prayer of the Heart
Drie jonge zangers en een wereldberoemd strijkkwartet bevinden zich in een desolate ruimte. Ze dragen de oude kostuums uit Guy Cassiers' Proustcyclus voor het RoTheater. Ze vertolken een prachtig muziekwerk: 'Prayer of the Heart' (1999) van de Britse componist John Tavener, een fragment uit de productie 'Orpheus in de onderwereld', dit jaar gecreëerd op de Rotterdamse Operadagen. Orpheus wordt verscheurd door verdriet en schuldgevoel. Eurydice verschijnt als de liefde én als de dood. Door middel van een mantra, die de zangers herhalen in verschillende talen, weet Orpheus liefde en dood te verenigen en te accepteren.

Wolff - Breath
Wolff is het artistieke vehikel van Thomas Ryckewaert en Daphné Verhelst, twee West-Vlamingen die elkaar leerden kennen op het Antwerpse conservatorium. Complementair in hun voorliefde voor het ondergrondse en het absurde zetten zij als Wolff de tanden in zowel theater, performance als beeldende kunst. Zij hengelen bij de toeschouwer steeds naar een substantiële input van de eigen fantasie. Naar een concept van Daphné Verhelst presenteert Wolff in de kelders van deSingel 'Breath', een installatie over leven, dood ... en brood.

Marcelo Moncada Space Quartet - Tikitan
Marcelo Moncada
is een Chileense saxofonist die sinds enkele jaren in België verblijft. Omdat hij een muzikantengroep wilde vormen met verschillende culturele roots richtte hij zijn 'Space Quartet' op. Het resultaat is een mix gaande van Chileense indianen-instrumenten tot elektrische fusion sounds en loops, steeds met akoestische jazzy klanken als ondertoon. Onlangs verscheen 'Tikitan', de eerste cd van het kwartet. Daarmee oogstte hij succes niet alleen tijdens een grote Chileense tournee, ook in onze contreien is de cd ondertussen doorgebroken. Het volledig nieuwe repertoire is van de hand van Moncada zelf, maar het biedt ook volop ruimte voor collectieve improvisaties.

Websites : www.marcelomoncada.com en Marcelo Moncada Space Quartet op Youtube

Merdan Taplak - kruidenier van dansklanken
Merdan Taplak, 'de derde brug over de Bosporus', is geboren in Antwerpen en er op Aziatische wijze groot gebracht. Als dj creëert hij een nieuwe wereld met melodieën uit alle werelddelen die hij met een zeer passionele mix verzoent tot elektronische dansmuziek. Hij is als een Turkse kruidenier die grossiert in klanken. Een 'schone' winkel, waarin hij altijd nieuwe schuifjes blijft opentrekken, telkens met zulk een verrassende inhoud dat je soms je oren niet gelooft. Om van je benen nog maar te zwijgen. Merdans ster staat al hoog aan het deejayfirmament, maar stijgt nog steeds. Hij is inmiddels vaste klant op zowat alle grote wereldmuziekfestivals en wordt door de internationale vakpers beschouwd als één van de grote talenten in zijn genre.

Website : www.merdantaplak.be

Wibert Aerts - La lontananza nostalgica utopica futura
De Italiaanse componist Luigi Nono schreef 'La Lontananza' in 1988 voor violist Gidon Kremer. Het is een experimentele compositie waarbij een eenzame violist tussen het publiek van lessenaar naar lessenaar dwaalt, doorheen een onbekend landschap van acht luidsprekers, van waaruit vioolklanken op tape in vele vormen klinken. De compositie begint met het starten van de tape, de solist valt aansluitend in. De tape bevat allerlei omgevingsgeluiden: een passerende trein, een vallende pen, stemmen, percussie-instrumenten, lessenaars die op de grond vallen, ... Een weinig gespeeld werk en een uitdaging voor de jonge violist Wibert Aerts die met zijn recente solo-cd 'Violin Faces' op heel overtuigende manier een lans breekt voor hedendaagse muziek.

Website : Wibert Aerts op www.muziekcentrum.be

Vincent Dupont . Association J' y pense souvent (...) - Hauts Cris (miniature)
De jonge podiumkunstenaar Vincent Dupont is ongetwijfeld één van dé revelaties uit Frankrijk. Zijn werk bezit een intensiteit die beklijft. In de solo 'Hauts cris (miniature)' neemt hij je mee naar een woonkamer in miniatuurvorm. Realistisch en bevreemdend irreëel tegelijk. Aan de hand van een ingenieus spel met licht, scenografie en geluid roept hij een beklemmende sfeer op waarbij eenzaamheid fysiek tastbaar wordt. Theater van een grote klasse. Een naam om te onthouden!

Tijd en plaats van het gebeuren :

Dedonderdagen #17
Donderdag 16 oktober 2008 vanaf 19.30 u

DeSingel
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be en www.donderdagen.be

Extra :
John Tavener op www.chesternovello.com
John Tavener: post-modern en terug naar af? , Friska Frank op www.nopapers.nl
'I had a dream vision'. John Tavener tells Charlotte Higgins how his life-changing encounter with an Apache medicine man led him to write a piece praising Allah for the Prince of Wales, Charlotte Higgins in The Guardian, 11/06/ 2007
Luigi Nono: een hedendaags Italiaans componist, Harry Mayer op www.mayertjes.nl

Elders op Oorgetuige :
Wibert Aerts & Cristina Zavalloni trekken net niet de hedendaagse kaart, 9/09/2008
Violin Faces : Wibert Aerts stelt eerste solocd voor, 17/04/2008
Politiek engagement en artistieke vernieuwing : de weg van Luigi Nono, 23/02/2008

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook