06/11/2008

Doctor Atomic : van de New Yorkse Metropolitan Opera live in de cinema

Doctor Atomic Voor het derde seizoen op rij gaat de New Yorkse Metropolitan Opera, één van 's werelds meest prestigieuze operahuizen, een samenwerkingsverband met een aantal bioscopen wereldwijd aan om 10 van zijn producties in HD én live te vertonen. Met de reeks operavoorstellingen 'Metropolitan Opera: Live in High Definition' wil de Met een nieuw publiek warm maken voor opera. De voorstellingen in New York vinden traditioneel plaats op zaterdagmiddag. Het tijdsverschil van 6 uur maakt dat Kinepolis de operazalen op de gebruikelijke avonduren kan openen. De Vlaamse cinema's voorzien opera-ondertiteling in het Engels. De kans om in de bioscoop te genieten van opera van wereldklasse mag je niet missen! The Metropolitan Opera is één van de meest befaamde operahuizen ter wereld. En door de geavanceerde technologie en een uitstekende service belooft Kinepolis de bezoekers een unieke serie voorstellingen die de meest doorgewinterde operafan zal verrassen en versteld doen staan.

John Adams - Doctor Atomic
Het moderne meesterwerk van John Adams vertelt een mijlpaal uit de hedendaagse geschiedenis: de ontwikkeling van de atoombom. Regisseur Penny Woolcock maakt haar debuut binnen de MET met dit aangrijpende verhaal. Bariton Gerald Finley speelt Dr. J. Robert Oppenheimer, het hoofdpersonage, en Sasha Cooke speelt zijn vrouw Kitty.

John Adams
Toen John Adams in 1985 een samenwerkingsverband aanging met dichteres Alice Goodman en regisseur Peter Sellars, bleek dat een schot in de roos. De twee opera's die uit deze samenwerking voortkwamen, Nixon in China en The Death of Klinghoffer, staan hoog op de ranglijst van meest gespeelde, twintigste-eeuwse opera's. Deze opera's vormen overigens geen uitzondering. Adams' composities oogsten over het algemeen veel waardering en zijn geregeld terug te vinden op concertprogramma's. Hij begon zijn carrière als klarinettist, in de harmonie en locale orkestjes. Op tienjarige leeftijd begon hij bovendien te componeren. Sinds hij in 1971 afstudeerde aan Harvard University ontving Adams vele onderscheidingen voor zijn werk. Zo werd hem in 1994 de Royal Philharmonic Society Award toegekend voor Chamber Symphony, en in 2003 de Pulitzer Prize for Music voor zijn werk On the transmigration of souls. Deze compositie werd geschreven voor de herdenking van de 11 september aanslagen op de WTC-torens. In datzelfde jaar volgde Adams Pierre Boulez op als 'composer in residence' van Carnegie Hall. In deze hoedanigheid is hij actief als componist, concertprogrammeur en dirigent. Daarnaast is hij bezig met een boek over het muzikale leven in Amerika.

Peter Sellars
Peter Sellars is vooral bekend geworden met zijn moderne ensceneringen van klassieke opera’s en toneelspelen. Als student baarde hij opzien met de opvoering van Wagners Ring cyclus als poppentheater. Na zijn studie aan de Harvard University studeerde hij in Japan, China en India. Op 26-jarige leeftijd werd Sellars directeur van het American National Theatre in Washington. Een jaar eerder sleepte hij een prijs van de MacArthur Foundation in de wacht voor zijn werk bij de Boston Shakespeare Company. In 1998 werd zijn werk in Europa beloond met de Erasmus Prijs. Sellars is een graag geziene gast bij de festivals in Salzburg, Glyndebourne en het Holland Festival, waar hij een aantal twintigste-eeuwse opera’s heeft geregisseerd. In 1999 was hij met Bijbelse Stukken te gast in het Holland Festival; zijn toneeldebuut in het Holland Festival maakte hij in 2004 met de openingsvoorstelling The Children of Heracles. Zijn enscenering van twee Bach cantates met de sopraan Lorraine Hunt-Lieberson was te zien in het Holland Festival 2005. Ook regisseerde Sellars de wereldpremières van Nixon in China en The Death of Klinghoffer, beide van John Adams. Voor Doctor Atomic was niet alleen de regie, maar ook het libretto in handen van Peter Sellars.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Opera in de Cinema : John Adams, Doctor Atomic
Zaterdag 8 november 2008 om 19.00 u

Kinepolis Brugge, Brussel, Gent, Hasselt, Kortrijk , Leuven, Oostende en Metropolis Antwerpen

Meer info : www.kinepolis.com

Extra :
John Adams op en.wikipedia.org en www.earbox.com
John Adams : speelse minimalist, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, 25 april 2006
Dr. Atomic : en.wikipedia.org en www.doctor-atomic.com
Review : Dr. Atomic: een opera gebaseerd op angst op my.opera.com, 13/06/2007

Video :
John Adams over Dr. Atomic, Peter Sellars over Dr. Atomic en Making of Dr. Atomic op www.omroep.nl

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Membraan : expo rond het voelen en beleven van geluid

PTCHWRK Aifoon is een kunsteducatieve organisatie die klank centraal stelt binnen de audiovisuele communicatie. In november brengt Aifoon de tenFoonstelling "Membraan" rond het voelen en beleven van geluid in de Zebrastraat.

Membraan is een geluidenexpo, waarbij de bezoeker als een membraan, ondergedompeld wordt in een geluidenwereld, een wereld waar we dagdagelijks mee te maken hebben, maar waar we nog zelden stilstaan bij de communicatieve en poëtische kwaliteit ervan. Membraan is een cadrage waarbij geluiden voelbaar, zichtbaar en benaderbaar worden. Met installaties en (tijdens de vernissage) performances van o.a. Stijn Dickel, Bram Bosteels, Marc Galo, Dijf Sanders en Jürgen De Blonde.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Aifoon : Membraan
Venissage : zaterdag 8 november 2008 om 20.00 u
Expo van 8 tot en met 23 november 2008, telkens van 14.00 u tot 18.00 u

(Groepen kunnen na afspraak op andere momenten de tenfoonstelling geleid bezoeken)
Zebrastraat Gent
9000 Gent

Meer info : www.aifoon.org

Een impressie : Bekijk dan 'Goelash' , een installatie van Dijf Sanders en Bram Bosteels op YouTube

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

05/11/2008

ONE festival als tegengewicht zijn voor de groeiende willekeur

Jozef Van Wissem Het ONE festival is het eerste Dogma muziekfestival: onder het credo noodzaak is de moeder van alle inventiviteit wil het festival, in tijden van totale muzikale en technische vrijheid, een tegengewicht zijn voor de groeiende willekeur. Hoe? Door het opleggen van een bepaalde artistieke beperking: als geluidsbron mag er slechts één instrument gebruikt worden. ONE is een project van Guido Möbius en Anke Eckardt.

Pierre Bastien - Mecanium
Pierre Bastien is een muzikale vernieuwer die met zijn delicate, anachronistische creaties een nostalgische ruimte creëert voor contemplatie. Mecanium, Bastiens orkest, is een verzameling zelfgemaakte robotten die ontworpen werden om muziek te spelen. Bastien bouwde ze uit meccano en gerecycleerde draaitafelaandrijvingen. Ondertussen heeft de uitvinder meer dan tachtig exemplaren gebouwd, waarvan de oudste dateert uit 1977.
Op ONE gebruikt Bastien een klein toestel dat uit (mechanisch bespeelde) drum, houtblazers en strijkers bestaat. In tegenstelling tot andere concerten gebruikt hij op het ONE festival enkel het toestel, zonder de muziek met trompet, sanza of viool aan te vullen.

Website : www.pierrebastien.com

Jozef Van Wissem - luit
De Nederlandse Jozef Van Wissem speelt een onalledaagse instrument in de wereld van hedendaagse improvisatie: de renaissance- en barokluit. Hij slaagt erin om een brug te bouwen tussen 17de-eeuwse luitmuziek en 21ste-eeuwse minimalisme en improvisatie. Hoewel hij soms gebruik maakt van subtiele elektronische manipulatie, blijft hij toch trouw aan het specifieke timbre, resonantie en techniek van een luit.
Hij benadert renaissance luitmuziek op een radicaal conceptuele wijze: hij deconstrueert bestaande composities, door ze bvb. achterwaarts te spelen. Daarnaast componeert hij zelf stukken volgens principes uit de dodecafonie: palindromes en gespiegelde structuren. De stukken hebben daardoor geen traditionele lineaire compositie, geen traditionele spanning/ontspanningsprincipe, en drijven op een intense, nooit aflatende spanning.

Websites : www.jozefvanwissem.com en www.myspace.com/vanwissem

Toytone & Marc Nostromo - gp2x game consoles
De Duitse Patric Catani bevuilt als Toytone sinds enige tijd wereldwijd het muzikale landschap. Andere pseudoniemen waaronder hij opereert zijn A*Class, EC8OR, Candie Hank, Very Impossible Person of Puppetmastaz. Oorspronkelijk was live spelen voor Catani een traumatische ervaring, maar na zoveel jaar slaagt hij erin extreme en absurde muziek te maken, die toch ‘funky’ en gestroomlijnd blijft klinken.
Marc Nostromo, een vooral in Gameboy- en Sidtunekringen bekende programmeur en muzikant, ontwikkelde LitteGPTracker (oftewel The Piggy), muzieksoftware specifiek ontwikkeld om op game-consoles te draaien.
Op ONE zullen Catani en Nostromo samen - op slechts één gameconsole - het podium delen.

Websites : www.catani-music.de, www.myspace.com/pcatani en www.myspace.com/discodirt

Sun Ok Papi K.O. - bicycle horn
SUN OK PAPI K.O. is het alter ego van Laurent Baudeaux, een dilettant genie en een professioneel non-virtuoos. Op zijn meest recente plaat Orchestre Philharmonok (Sonig) maakt hij ernstig/euforische clubmuziek zonder discotheek en avant-garde zonder muziektheorie. Hij omzeilt moeiteloos de valkuil van het cynische post-modernisme door zijn authentieke liefde voor popmuziek.
Voordien tourde Baudoux met het project Baleine 3000, waarvoor hij met MC Illreme werkte. Op het ONE festival in Netwerk zal Baudoux fietshoorns bespelen door middel van allerlei mysterieuze technische apparatuur.

Websites : www.rbdx.com en www.myspace.com

Tijd en plaats van het gebeuren :

ONE festival
Zaterdag 8 november 2008 om 20.30 u
Netwerk / centrum voor hedendaagse kunst
Houtkaai
9300 Aalst

Meer info : www.netwerk-art.be

Extra :
Iedereen houdt van Lego. Interview met Pierre Bastien, Tommy Denys in Ruis #27, Maart 2007

Video :
Pierre Bastien, Jozef Van Wissem en Patric Catani op YouTubetarget="_blank">Making of Dr. Atomic op www.omroep.nl

12:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Requiem Fernand Mortelmans : nagelnieuw werk in klassieke stijl

Fernand Mortelmans Op vrijdag 7 november stelt Bonheidenaar Fernand Mortelmans zijn requiem voor in de OLV kerk. De uitvoering van dit requiem ligt in handen van het Mechels Kamerorkest olv. Tom Van den Eynde en het Elewijts Bachkoor olv. Heidi Jacobs. De solisten zijn Lore Binon, Diana Vandromme, Teun Michiels en Henk Lauwers.

Het Mechels Kamerorkest is een jong en dynamisch orkest, bestaande uit een 35-tal musici dat midden 2004 tot stand onder impuls van huidig chef-dirigent Tom Van den Eynde. Met een standaardbezetting van acht eerste violen, zes tweede violen, vier altviolen, vier celli, twee bassen, twee fluiten, twee hobo's, twee klarinetten, twee fagotten en twee hoorns gaat het Mechels Kamerorkest de uitdaging aan zich op professionele wijze te profileren in het klassieke repertoire.

Bonheidenaar Fernand Mortelmans had en heeft nog steeds de grootste bewondering voor Bach, Mozart en Beethoven. De invloed hiervan is merkbaar in de melodieuze, klassieke en toch eigen schrijfstijl van de componist, die soms beweert 200 à 300 jaar te laat geboren te zijn. Mortelmans componeerde dit Requiem, waarvan de eerste schetsen dateren van 1990. Met tussenpauzen werd er aan gewerkt tot 2005, waarna het nog grondig werd nagekeken en aangepast waar nodig.

Vanaf het begin werd geopteerd voor de Latijnse teksten, die gezongen worden tijdens een uitvaartmis. Niet dat deze teksten letterlijk te interpreteren zijn, maar de achtergrond is zo universeel en diepgaand dat niemand er ongevoelig kan bij blijven: ze nodigen uit tot nadenken. Centraal in dit Requiem staat het 'Dies irae', waarin het laatste oordeel uitvoerig picturaal beschreven wordt. "Quid sum miser tunc dicturus?" (Wat zal ik dan zeggen?) wordt achtereenvolgens gezongen door de vier solisten en het koor, aan wie verantwoording wordt gevraagd over hun leven.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Elewijts Bachkoor & Mechels Kamerorkest : Fernand Mortelmans , Requiem
Vrijdag 7 november 2008 om 20.30 u

Onze-Lieve-Vrouwekerk Bonheiden
Kerkplein z/n
2820 Bonheiden
-------------------
Zaterdag 8 november 2008 om 20.30 u
Parochiekerk Hofstade
Hofstade (bij Mechelen)

Meer info : www.mechelskamerorkest.be

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

04/11/2008

Conservatorium Brussel verwelkomt delegatie uit Lugansk voor een week vol muzikale en culturele uitwisseling

Sergey Turneev November wordt alweer een drukke maand in het Conservatorium van Brussel. Deze week verwelkomen ze er een delegatie studenten en docenten uit Lugansk (Oekraïne) voor een week vol muzikale en culturele uitwisseling. Het is een veelzijdig bezoek : er zijn masterclasses piano, cello en compositie, openbare repetities, een voorspeelavond cello, lezingen, een middagconcert en als kers op de taart een avondconcert op donderdag. Er zal zelfs Oekraiense schilderkunst te zien zijn. Je zal de sfeer van Lugansk aan den lijve kunnen ondervinden.

Donderdagavond nodigt klarinettist Hedwig Swimberghe, docent aan het Koninklijk Conservatorium Brussel, voor dit uniek concert het Kamerorkest van Lugansk uit. Samen met het orkest, dat onder leiding staat van dirigent Valeriy Leonov, introduceert hij de muziek van de Oekraïense componist Sergey Turneev.
Programma :
  • Georg Friedrich Handel (1685-1759) : Ouverture tot de opera 'Rodrigo'
  • Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791) : Concerto voor klarinet en orkest, K622 (bewerking voor strjkers)
  • Pjotr Iljitsj Tsjaikovski (1840-1893) : Serenade voor strijkers
  • Sergey Turneev (1955) : Concerto voor klarinet en kamerorkest, wereldcreatie
Tijd en plaats van het gebeuren :

Kamerorkest Lugansk & Hedwig Swimberghe
Donderdag 6 november 2008 om 20.00 u

Koninklijk Conservatorium Brussel - Concertzaal
Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.kcb.be

13:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

collectief reFLEXible en LEMUR stellen debuutcd's voor bij Q-O2

collectief reFLEXible Het Antwerps-Brusselse collectief reFLEXible (Joachim Devillé (trompet, flugelhorn), Thomas Olbrechts (altsaxofoon), Stefan Prins (piano, objects en live-electronics) focust op vrije improvisatie (lees: instant composed music), dikwijls in combinatie met andere media zoals dans, performance, video en film. De verschillende achtergronden van de leden geeft het collectief zijn unieke klank en karakter. Bij Q-O2 stellen ze vrijdag hun debuutcd Realgar (Amirani Records, Italië) voor, een opname van een concert dat in september 2007 plaatsvond bij Q-O2 in het kader van Joachims residentie.

LEMUR LEMUR (Bjørnar Habbestad - fluit, Hild Sofie Tafjord - franse hoorn, Lene Grenager - cello, Michael Duch - bas) improviseren samen sinds 2006, geïnspireerd door vormen en structuren van 20ste eeuws componisten van Webern en Berg tot Sciarrino en Lachenman. Ook zij stellen bij Q-O2 hun debuutcd, die verschijnt in oktober dit jaar bij +3dB records, voor.

Tijd en plaats van het gebeuren :

collectief reFLEXible + LEMUR
Vrijdag 7 november 2008 om 20.30 u

Q-O2 werkhuis
Washuisstraat 28
1000 Brussel

Meer info : www.q-o2.be, www.myspace.com/collectiefreflexible en www.myspace.com/quartetlemur

Joachim Devillé : www.myspace.com/joachimdeville
Stefan Prins : www.stefanprins.be
Lene Grenager : www.grenager.no
Hild Sofie Tafjord : www.myspace.com/hildsofie

Elders op Oorgetuige :
Joachim Devillé, collectief reFLEXible, Julia Eckhardt & Silvia Platzer, 6/09/2007

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

03/11/2008

Emanon stelt cd Darkness voor in Antwerpen

Emanon Op woensdag 5 november gaat de concertreeks rond DARKNESS, de nieuwste cd  van Emanon van start in het Augustinus Muziekcentrum in Antwerpen. De combinatie van deze prachtige locatie en de sfeervolle muziek van Gorecki, Laporte en Vande Ginste zal ongetwijfeld tot een bijzondere symbiose leiden. Tevens is het een kans om het ensemble in zijn meest omvangrijke bezetting te ontdekken.  Niet te missen dus!

Centraal staat het Kleines Requiem für eine Polka van H. Gorecki. Deze Poolse componist inspireerde zich op de polyfonie van Palestrina en liturgische orgelmuziek, maar evenzeer op de dynamiek van Beethoven en zelfs op eenvoudige 'boerenmuziek'. Het requiem voor een Poolse vrouw (Polka) is een smeltkroes van al deze muziekstijlen. Naast Litanie con Epitaffio van de gevestigde waarde André Laporte - een compositie in gevarieerde en repetitieve stijl - wordt Darkness van Stéphane Vande Ginste gecreëerd. De muziek hangt nauw samen met de tekst, die nu eens ritmisch wordt gescandeerd, dan weer vrij wordt geciteerd.
In "Darkness" beschrijft Byron op zeer imaginaire en plastische wijze het einde van de wereld. Met zin voor gruwelijke details vertelt Byron hoe alles tenonder gaat: de .zon, de sterren, de maan; maar ook de mensheid, de vrijheid, de solidariteit. God is vervangen door vijanden en honger. "The world is void", de wereld is leeg. De duisternis was "Universe" geworden.

Programma :
  • A. Laporte, Litanie con Epitaffio
  • S. Vande Ginste, Darkness
  • H. Gorecki, Kleines Requiem für eine Polka
Tijd en plaats van het gebeuren :

Emanon Ensemble : Darkness
Woensdag 5 november 2008 om 21.00 u

AMUZ Augustinus Muziekcentrum
Kammenstraat 81
2000 Antwerpen

Kaarten via www.antwerpenopenticketing.be of 03 229 18 80

Meer info : www.emanon.be

Extra :
André Laporte : www.matrix-new-music.be en www.cebedem.be
Stéphane Vande Ginste : www.matrix-new-music.be en bloggers.nl/composer
Henryk Górecki op nl.wikipedia.org en www.usc.edu

Elders op Oorgetuige:
75 jaar André Laporte en Lucien Goethals (Laporte, Litanie con Epitaffio), 17/11/2006
Zingen van duistere tijden ( Gorecki), 22/11/2006

16:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Lex : een ode aan het lichaam, de schoonheid en de taal

LEX Dichter, romanschrijver en theatermaker Peter VerhelstLEX creëerde samen met acteur Kristof Van Boven en componist Dominique Pauwels. De tekst van deze monoloog is als een koortsdroom of een orakel. Aan het woord is een man wiens wezen niet meteen duidelijk wordt. Is dit God in ware gedaante? Een God geboren uit woorden en beelden? Of is deze man een Idool? Een godgelijke?

Verhelst liet zich inspireren door de figuur van Alexander de Grote, de man die erin slaagde het westen met het oosten te verbinden, de Macedonische veldheer die in Egypte tot god-koning werd uitgeroepen en op weg naar Indië door koorts werd overvallen.

De tekst bevat fragmenten uit La Divina Comedia (Dante), Ullyses (Joyce) en de verzamelde werken van Shakespeare, alsook uit antieke teksten in Sanskriet, Hebreeuws, Latijn en Grieks, gemonteerd en aangevuld door Peter Verhelst. De voorstelling is een ode aan het lichaam, de schoonheid en de taal. Net als in Verhelsts vorige project UTOPIA GmbH (geïnspireerd door het verhaal van de Bacchanten) wordt de toeschouwer uitgenodigd om zich over te geven aan de verbeelding.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Peter Verhelst & Dominique Pauwels : LEX
Woensdag 5 en donderdag 6 oktober 2008, telkens om 20.30 u

Kaaistudio's
Onze-Lieve-Vrouw van Vaakstraat 81
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be en www.lod.be

Dominique Pauwels : www.lod.be en www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
LEX : een theaterproductie over God, Alexander de Grote en idolatrie, 6/05/2008
Boreas : over onzichtbare krachten en hun zichtbare sporen, 1/10/2007
Van wind, fysica en essentie. Een gesprek met Lawrence Malstaf, 30/09/2007
Boreas/Noorderwind. Gezongen gedichten : de eerste liedcyclus, 30/09/2007
Onegin nu ook op cd, 18/03/2007

12:15 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Trio PROmoZICA brengt staalkaart van splinternieuw repertoire uit Roemenië

Daniel Kientzy Trio PROmoZICA is een jong en avontuurlijk ensemble bestaande uit saxofonist Daniel Kientzy, altvioliste Cornelia Petroiu en (live) electronics - specialiste Reina Portuondo. Zij brengen dinsdag een staalkaart van splinternieuw repertoire uit Roemenië. Voor wie wil ondergedompeld worden in de "enneaphonie", hun achtkanaals audio - setup die een nooit gehoorde spatialisering van de klank belooft, wordt dit concert een echte aanrader !

Trio PROmoZICA focust zich voornamelijk op elektroakoestische kamermuziek. Elektroakoestisch, want de input van de saxofoon of altviool wordt (al dan niet in real time) geïmporteerd en bewerkt, waarna de output die hiervan het gevolg is, gebruikt wordt om de dialoog tussen instrument en elektronica mee voort te zetten. En het is ook een vorm van kamermuziek, omdat het gaat om drie artiesten die hun vakgebieden trachten samen te leggen, en naar samenspel en rethoriek tussen het elektronische en akoestische medium streven.

Een constante faktor in hun concerten is hun befaamde enneaphonie. De ennea (negen) slaat op de 8 / 1 - verhouding tussen de solist(en) en de 8 - kanaals elektronica (de output wordt langs 8 verschillende hoeken de zaal ingestuurd). Met deze opstelling is uiteraard heel wat mogelijk op het vlak van spatialisatie en daar wordt uitgebreid gebruik van gemaakt. Tijdens het concert verandert de hoedanigheid van die spatialisatie ook telkens weer, zodat de luisteraar het gevoel heeft een meerdimensioneel klankbad te ondergaan. Trio PROmoZICA heeft, door hun gedrevenheid, onderlegdheid en 'Vorsprung durch Technik' al heel wat componisten overtuigd om speciaal voor hen geconcipieerde stukken te schrijven.

L'Ombre double, Die fünfte Winterreise (2007) is een zeer fantasierijk stuk, speciaal gecomponeerd op vraag van Trio PROmoZICA. De componist heeft hiervoor geput uit tal van epische bronnen, zoals daar zijn: Alice In Wonderland, science fiction, Hoffmans Vertellingen, surrealistische schilderkunst, Plato's Allegorie van de Grot, de stripreeks Philemon's Adventures, e.v.a. Het trio en de opgenomen klanken worden als vier spelers in een imaginair theater beschouwd: de saxofonist heeft de rol van Narcissus, de altviool is diens spiegelbeeld en de elektronica suggereert een onzichtbare, subtiele aanwezigheid van de nimf Echo. De compositie zelf is slechts het schaduwspel dat de componist (hij die het hele tableau verlicht of verduistert) tevoorschijn tovert.
Costin Miereanu (1943) behaalde eerste prijzen muziekanalyse en - geschiedenis, estetika, orkestratie en vrije compositie. Ook in literatuurwetenschappen en muzieksemiotiek promoveerde hij en op heden bekleedt hij een leerstoel voor filosofie en kunstwetenschap aan de Sorbonne. Daar leidt hij sedert 1991 tevens de onderzoeksgroep Estetiek van de Hedendaagse Kunst. Miereanu werd in zijn loopbaan onder meer bekroond met de Enescoprijs en de Sacemprijs voor zijn muziekpedagogische verdiensten.

Een ander werk van deze avond is het plastisch getinte Nr. 273, 16 - Intersections (2007). Het is gebaseerd op de impressies van het 'tripelpunt van water'. Dat is, exact gezien, 0.01 graden Celsius oftewel Nr. 273, 16 Kelvin, de temperatuur die een waterdruppel in drie verschillende aggregatietoestanden tegelijkertijd voor doet komen: gasvormig, vloeibaar en vast. De viscositeit en ongedetermineerdheid van dit tripelpunt wordt muzikaal uitgebeeld door uiterst grillige en veranderlijke parameters: polyritmiek, gemengde klankveldenmuziek (diatonisch - chromatisch - microtonaal), klankeffekten die in elkander oplossen, dat alles doorspekt met gestische interrrupties en een flink pak improvisatie.
Maia Ciobanu (1952) studeerde piano en compositie aan de Muziekakademie van haar geboortestad alvorens ze in Darmstadt les ging volgen. Haar palmares bestrijkt tal van genres: symfonisch, vocaal, kamermuzikaal, elektroakoestisch, enz. Daarnaast publiceert ze regelmatig essays en is ze professor aan het conservatorium van Boekarest.

Pénitence et Anthropologie (2007) tapt dan weer uit het etnomuzikale vaatje: niet aleen de christelijke vroege meerstemmigheid, ook de muziek van de Siberische inuït en de muziek van de Selknam - indianen (Patagonië) vormen de inspiratiebronnen voor dit werk. De componist zoekt naar een soort muzikale homonymie die de gemeenschappelijke wortels van gesproken en gecomponeerde klank tracht te belichamen.
Adina Dumitrescu (1964) promoveerde aan de staatshogeschool van Boekarest in compositie en informatica. Sedert 2003 leeft ze in Finland, waar ze onderzoek verricht in antropologie en etnomuzicologie. Haar repertoire beslaat voornamelijk (op literatuur gebaseerde) kamermuziek en instrumentaal theater.

Obsessivo (2008) is een voorbeeld van een rizomatische, doorgecomponeerde karaktervariatie; een kernachtig melodisch motief dat in tal van gedaanten wordt uitgewerkt en gevarieerd, tot de variaties thema's op zich worden die weer aanleiding geven tot (karakter)variatie. Ook Obsessivo is aan het trio PROmoZICA opgedragen.
Doina Rotaru (1951) studeerde aan het conservatorium van Boekarest, waar zij thans professor compositie en analyse is. Ze volgde masterclasses in Darmstadt, Parijs en Amsterdam. Haar werk staat regelmatig op het programma op internationale festivals.

Irinel Anghel (1969) studeerde muziekanalyse, compositie, harmonie, muziekwetenschappen en orkestratie aan het conservatorium van Boekarest. Zij is vandaag de dag freelance componiste en bezielster van het Ensemble ProContemporania (gesticht in 1990), waarmee ze eigen en andermans werk uitvoert, alsook van enkele nieuwe muziek - festivals, zoals het MultiSonicFest (sedert 2004). Van haar gaat Choix (2008) voor het eerst in buitenlandse première.

Fragile (2008) werd op vraag van Daniel Kientzy geschreven en in samenwerking met het trio werd hiervoor nieuwe software ontwikkeld (IAC - Interactive Algorithmic Composition Software). Het akoestische segment van dit werk is eigenlijk uitgeschreven op basis van de output van die software: zachte, vibrerende en klankwebben wevende sonore partikels. Een werk waarin de wisselwerking mens versus machine een groot uitdrukkingspotentieel heeft.
Adrian Borza (1967) is een veelzijdig kunstenaar: naast componist is hij tevens programmeur, producer en pedagoog. Hij studeerde aan de kunstacademie van Boekarest, behaalde een doktoraat in klanksynthese in Montréal en keerde nadien naar zijn geboorteland terug om aan het conservatorium van Boekarest initiator in computermuziek en klanksynthese te worden. Hij is lid van ISCM en oprichter van CMP, de eerste gespecialiseerde opnamestudio in Boekarest.

A T (2008) is, zoals de componist het zelf stelt, een polytemporeel stuk, waarin ongelieerde ritmes, maatsoorten en tempi met elkaar geconfronteerd worden. Het is een vorm van toonsymboliek waarin elk interval een eigen karakter heeft dat de loop van het stuk bepaalt. De partij van de saxofoon is lineair en varieert maar door, de altviool speelt cyclisch - centripetale motieven en de electronics vormen de missing link tussen beide teksturen.
Octave Nemescu (Pascani, 1940) studeerde compositie en muzicologie in Boekarest. Naast de Aaron Copland Prize (1970), behaalde hij tweemaal Le Prix de Bourges (1980 en 1982) en de ICEM - prijs (International Confederation for Electroacoustic Music) voor elektroakoestische muziek.

Programma :
  • Costin Miereanu, L'Ombre Double - "Cinquième Voyage d'Hiver"
  • Maia Ciobanu, Nr. 273,16 - Intersections
  • Adina Dumitrescu, Pénitence et Anthropologie
  • Doina Rotaru, Obsessivo
  • Irinel Anghel, Choix
  • Adrian Borza, Fragile
  • Octave Nemescu, A T

Tijd en plaats van het gebeuren :

Trio PROmoZICA
Dinsdag 4 november 2008 om 20.00 u

Logos Tetraeder
Bomastraat 26
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

31/10/2008

Gradus ad Parnassum : Johan Duijck

Johan Duijck In het kader van Gradus ad Parnassum brengt pianodocent Johan Duijck zondag een recital met werk van J.S. Bach, R. Schumann, Frank Bridge en de Mechelse componist Peter Cabus.

Johan Duijck (1954) is dirigent van het Vlaams Radio Koor, het Academy of Saint-Martin-in-the-Fields Chorus te Londen en het Gents Madrigaalkoor. Hij wordt regelmatig uitgenodigd als gastdirigent bij gerenommeerde ensembles in binnen- en buitenland. Als componist legt hij zich bij voorkeur toe op piano- en koormuziek. Zijn composities 'El camino del Alma', 'A mirror to St. Nicolas', 'The well-tempered pianist' en 'Le tombeau de Ravel' verwierven internationale erkenning. Naast het dirigeren en componeren, beleeft Johan Duijck enorm veel vreugde aan zijn eerste grote liefde: de piano. In zijn recitals wisselt hij de meesterwerken uit de literatuur af met vergeten parels en originele vondsten.

Vanuit zijn activiteiten als pianist en koordirigent is het niet verwonderlijk dat Johan Duijck zich als componist voornamelijk toelegt op piano- en koormuziek. Tot de koorwerken behoren een aantal kortere composities, maar ook heuse cantates. In zijn functie als docent wordt Johan Duijck regelmatig geconfronteerd met de moeilijkheden die beginnende pianisten ondervinden bij het spelen, wat hem aanzette tot het componeren van een aantal didactische werkjes, vaak met progressieve moeilijkheidsgraad.

Johan Duijck studeerde compositie bij Peter Cabus (1923-2000). Cabus begon te componeren onder impuls van Godfried Devreese, de toenmalige directeur van het Stedelijke Conservatorium van Mechelen. Hij startte zijn hogere muziekstudies aan het Lemmensinstituut (orgel bij Flor Peeters, piano bij Marinus De Jong), maar met het oog op een carrière als concertpianist ging hij zich verder bekwamen aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel (piano bij Charles Scharrès, kamermuziek bij André Gertler, compositie en fuga bij Jean Absil en Léon Jongen). Geleidelijk aan zou hij zich minder als uitvoerend muzikant manifesteren en meer als componist en pedagoog. Na een tijdlang te hebben gewerkt als leraar aan het Stedelijk Conservatorium van Mechelen en enkele muziekacademies, volgde Cabus in 1959 Devreese op als directeur van het Stedelijk Conservatorium. Daarnaast was hij als docent verbonden aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel (harmonie, contrapunt, compositie) en aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth. In 1972 lag Cabus mee aan de basis van de oprichting van het Festival van Vlaanderen - afdeling Mechelen. De laatste twintig jaren van zijn leven was Peter Cabus ook lid van de Koninklijke Academie voor Wetenschappen, Letteren en Schone Kunsten van België.

"De tonaliteit in de muziek vervult de samenbindende rol van de zwaartekracht in het dagelijkse leven, de atonaliteit behoort eerder tot het gebied van de ruimtevaart". Deze metafoor, die Peter Cabus gebruikte toen hij in 1993 een lezing gaf over zijn tweede symfonie, typeert de visie die hij ontwikkeld had op het muziekgebeuren rondom hem en op de muziekgeschiedenis waarin hij een plaatsje verworven had. Cabus was in de eerste plaats een classicus, een man met groot respect voor de componisten die hem voorafgegaan waren. Voor hem waren Brahms en Beethoven nog steeds actueel. Dat nam niet weg dat hij tegelijk openstond voor het nieuwe. Hij volgde aandachtig de evolutie van de avant-garde doorheen de twintigste eeuw, en probeerde nu en dan nieuwe technieken in zijn eigen muziek te integreren (bijv. dodecafonie, zoals in het Klarinetkwartet uit 1962). Zelf gaf hij aan een evenwicht te willen vinden tussen het oude en het nieuwe. Toch kan men moeilijk om het gevoel heen dat het ultra-moderne, het hyper-avant-gardistische niet zijn ding was, maar dat hij het bijna als zijn morele plicht zag het een plaats te geven binnen zijn eigen muziek. Zijn wortels lagen zonder meer in de tonaliteit en de klassieke vormen.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Gradus ad Parnassum : Pianorecital Johan Duijck
Zondag 2 november 2008 om 11.00u
Koninklijk Conservatorium Gent
Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : cons.hogent.be

Bron : Tekst Joris Compeers voor MATRIX

Johan Duijck op www.gmk.be en www.matrix-new-music.be
Peter Cabus op www.matrix-new-music.be
Frank Bridge op en.wikipedia.org en www.bach-cantatas.com

Elders op Oorgetuige :
Johan Duijck brengt hulde aan Peter Cabus, 9/11/2007
Vlaanderen Internationaal : Peter Cabus & Michael Tippett, 12/11/2007

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook