26/01/2009

Duitse accordeoniste Eva Zöllner te gast in Logos

Eva Zöllner Met haar veelzijdige programma 'On the Sense of the Fantastic' gaat de Duitse accordeoniste Eva Zöllner de concertzalen van de wereld af. Ze laat de sonore rijkdom van accordeon en electronics uitgebreid aan bod komen in het werk van o.a. Joao Pedro Oliveira, Antti Sakari Saario en Carole Chargueron.

Het kan verkeren... uitgerekend een instrument dat tot volle ontwikkeling kwam in bistros, thé dansants en café's en al te vaak geassocieerd wordt met allesbehalve ernstige muziek, wordt in de twintigste eeuw plots een hip medium voor vertolkers van hedendaags klassiek werk. Misschien net omdat de accordeon zo'n jong instrument is en er dus geen overschot aan repertoire voor bestaat (waar violen en piano's als dusdanig kunnen op beroepen), lag deze wending des te sterker voor de hand. Guy Klucevsek, Nils Lofgren, Pauline Oliveiros en Teodoro Anzellotti zijn maar enkelen die de accordeon een plaats hebben gegeven in de ernstige muziek.

Donderdag krijgt Logos Eva Zöllner over de vloer. Deze grande dame van de hedendaagse accordeonmuziek werd geboren in Duitsland in 1978. Ze kreeg een klassieke opleiding aan de muziekacademie van Keulen en trok nadien naar Kopenhagen om zich aan het Koninklijk Deens Conservatorium te vervolmaken bij Geir Draugsvoll. Reeds in een vroeg stadium besloot ze zich volledig aan hedendaagse muziek te wijden, akoestisch of in combinatie met elektronika. Tot op heden heeft ze een indrukwekkend palmares bijeengespeeld, met optredens in Europa, Canada, USA, Japan en Mexico. Zöllner is een veelgevraagd gastartieste en verleende reeds haar medewerking aan ensembles als MusikFabrik, Athelas Sinfonietta Copenhagen, Ensemble Modern, Birmingham Contemporary Music Group en orkesten zoals het Beethoven Orkest van Bonn en The Royal Opera House in London. Componisten van over de hele wereld hebben stukken voor haar geschreven, en niet minder dan 70 nieuwe werken werden door haar in première gebracht. Ze hecht daarbij sterk aan een nauwe samenwerking met de componist in kwestie. Zo passeerden eerder al Thomas Adès, Earle Brown, Sidney Corbett, Moritz Eggert en Mauricio Kagel de revue. Voor 2009 staat haar debuut - cd gepland met nieuw werk van Mexicaanse componisten.

Programma :
  • Juan José Bárcenas (1982, Mexico), On the sense of the fantastic…(2007)
  • Carole Chargueron (1966, Frankrijk), Endémico (2007)
  • Joao Pedro Oliveira (1959, Portugal), l'Accordeon du Diable (2006)
  • Antti Sakari Saario (1974, Finland / Uk), Nomadische Luftspiegelung für Eva (2008)
  • Gordon Kampe (1976, Duitsland), Das Barcklay - Syndrom oder der rote Kreis (2006)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Eva Zöllner : On the Sense of the Fantastic
Donderdag 29 januari 2009 om 20.00 u
Logos Tetraëder
Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org en www.eva-zoellner.de

Bron : Tekst Stichting Logos

Extra :
Juan José Bárcenas : www.juanjosebarcenas.com
Joao Pedro Oliveira op www.abrsmpublishing.com
Antti Sakari Saario : www.myspace.com/anttisaario en en.wikipedia.org
Introduction to the fixed media compositions of Antti Sakari Saario op www.radiopapesse.org (pdf)
Gordon Kampe : www.gordonkampe.de en www.klassika.info

Bekijk alvast Juan José Bárcenas' Cognitive Dissonance door Eva Zöllner (YouTube, 26/12/2008, 8'20")

14:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Dubbelconcert Nadar & Ictus in Flagey en de Handelsbeurs

Simon Steen-Andersen & Gérard Grisey Een avond in twee luiken: eerst het Nadar Ensemble, dat in 2006 door jonge muzikanten uit het Conservatorium van Gent werd opgericht, met als credo te experimenteren en werk van jonge, hedendaagse componisten te ondersteunen. Voor deze avond hebben ze in de componist Simon Steen-Andersen, die ook Ictus na aan het hart ligt, een jonge, veelbelovende partner gevonden.

Vervolgens gaat Ictus het bijna mythische 'Vortex Temporum' te lijf : een wisselende metamorfose van 'boeketjes gekleurde hallucinaties' in de 'maalstroom van de tijd'. Vortex Temporum is gecomponeerd door Gérard Grisey van 1994 tot 1996 in Parijs, voor een sextet van fluit, klarinet, viool, altviool, cello en piano.
Vortex Temporum werd gecreëerd door het Ensemble Recherche op het Festival van Witten in 1996. Het is een veeleisend, driedelig werk voor gemengd sextet en behoort al sinds de creatie tot de iconen van de spectrale kamermuziek. Spectrale componisten beroepen zich op de boventonen die, naar analogie met het zichtbare 'spectrum', samen de 'kleur' bepalen van een muzikale klank. In hun poëtica van de metamorfose zijn het de meest troebele momenten die uitgezoomd, vergroot worden - momenten waarop het muzikale materiaal lijkt stuk te gaan, momenten waarop de huid scheurt. De heel bijzondere aanvangszin van het werk, gestolen uit Ravels 'Daphnis et Chloé', heeft een volmaakt minimalistisch aspect: het is een zuivere, haast neutrale vorm. Hoe neutraler het materiaal, hoe duidelijker de ontwikkeling: Griseys ideaal was een transparant project binnen het clair-obscur van timbres die zich versmelten. Dat maakt 'Vortex Temporum' tot een echt 'roofdier', een werk dat zijn toehoorder bijt, dat hem vanaf de eerste noot overmeestert.

"Als we niet leren spelen met geluid, verspelen we onszelf" is een van de bekendste uitspraken en apologen toegeschreven aan Grisey, die niet zuinig was met mooie taalverzinsels.  In Vortex Temporum  diept de componist zijn zogenaamd 'spectrale' zoektocht uit: een woord dat we allemaal al wel ergens opgevangen hebben en waar hij het zelf niet mee eens was, maar dat hem is opgeplakt.

De muzikale gedachte verdeelt zich over twee sporen: aan het begin wordt duidelijk gemaakt dat de noties timbre en harmonie onderling inwisselbaar zijn - ze kunnen in ieder geval eeuwig metamorfoseren. Van pure klank (horizontaal, lijnklank of puntklank) in complexe klank (vertikaal, in een akkoord). Al gauw merken we dat elke klank complex is, zelfs de klank die we puur achtten. Componeren is van complexen complexen maken. De muziek wordt bekeken als een geheel, een oneindige modulatie. Harmonie en instrumentatie zijn berekend voor een samensmelten van kleurnuances, dicht bij wat een zoektocht in elektronische muziek je kan opleveren.

Spectrale componisten hebben nergens een grotere hekel aan dan de verschillende parameters waaruit de muziek is opgebouwd te laten horen.  Het is blasfemie, een aanslag op de volatiele essentie. Ze verkiezen het idee van een continuüm. Ze sturen de compositie, ze rekenen, maar willen het geweld dat rekenen aan klank oplegt, beheersen.  Er is het verlangen, schatplichtig aan Messiaen, om timbres te verenigen in boeketten van kleurige hallucinaties. "Een noot wordt een timbre, een akkoord wordt een spectraal complex en een ritme een deining vanwaar de duur onvoorspelbaar is".

In een tweede spoor wordt de tijd aangebracht. De timbre-noot, het complex-akkoord, het deining-ritme, het kleur-moment zijn niet alleen onthuld ten aanzien van zichzelf in hun vastheid, hun plastische schoonheid, maar zijn ondergedompeld in de aftakeling van de tijd. In de draaikolk van de tijd: dat is de Nederlandse vertaling van Vortex Temporum. Zich meester maken van complexen, ze aan de tijd onderwerpen, hun 'drempels' laten horen (een typisch Grisey-woord): in deze poëzie van de metamorfose krijgen de meest troebele momenten de meeste waarde, ze worden vergroot, er wordt op ingezoomd - momenten van transitie, waar het muzikale materiaal beschadigd lijkt, waar de huid scheurt.  Daar komt de heldere en doodeenvoudige definitie van het spectralisme door Hugues Dufour vandaan: "Spectralisme is distorsie".

In Vortex laat Grisey de afdruk van de tijd op het muzikale beginmateriaal voelen, meer nog omdat hij met 'archetypes' of 'clichés' werkt. Het begin van het werk is zeer bijzonder: een kleine arpeggio die stijgt en daalt, gestolen van Daphnis et Chloé van Ravel, en heeft een zeer minimalistisch karakter in de zin van beeldende kunst. Het is een zuivere, bijna een neutrale vorm. Hoe neutraler het materiaal, hoe efficiënter het proces: dat was wat Grisey op dat moment dacht, een ideaal van een transparant proces temidden van het clair-obscur van versmeltende timbres. Een technisch detail, een geniaal idee: vier noten op de piano, niet meer dan vier, in dissonantie met een noot een kwarttoon lager. Dat is voldoende om ongewone harmonieën te creëren: het hele pianostuk lijkt gekweld, enkel en alleen door deze vier alteraties.

Programma :
  • Nadar ( i.s.m. met Champ d'Action Studio)
    - Simon Steen-Andersen, 'Besides' voor versterkte piano, viool en piccolo, en gedempt strijktrio
    - Simon Steen-Andersen, 'Rerendered' voor pianist en twee assistenten
  • Ictus o.l.v. Georges-Elie Octors
    - G. Grisey, Vortex Temporum I, II en III, voor piano en vijf instrumenten
Tijd en plaats van het gebeuren :

Nadar : Simon Steen-Andersen - Ictus: Vortex Temporum
Donderdag 29 Januari 2009 om 20.15 u
Flagey - Studio 1

H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.flagey.be, www.nadarensemble.be en www.ictus.be
------------------------
Zaterdag 28 maart 2009 om 20.15 u (Inleiding met Tom Pauwels (Ictus), Daan Janssens en Stefan Prins (Nadar) om 19.30 u )
Handelsbeurs
Kouter 29
9000 Gent

Meer info : www.handelsbeurs.be, www.nadarensemble.be en www.ictus.be

Extra :
Gérard Grisey over Vortex Temporum op www.ictus.be
Gérard Grisey op brahms.ircam.fr en www.arsmusica.be
Interview met Gerard Grisey, David Bündler in 20th-Century Music, 1996 op www.angelfire.com
Simon Steen-Andersen : www.simonsteenandersen.dk en www.danishmusic.info

Elders op Oorgetuige :
De Nieuwe Reeks : Vortex temporum, 16/12/2008
Gekleurde hallucinaties in de maalstroom van de tijd, 28/04/2006

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

25/01/2009

Oost-Europese avant-garde in Concertgebouw Brugge

Alexei Lubimov Het Trio Lubimov-Trostyansky-Rybakov ontstond rond de Russische pianist Alexei Lubimov, die zich vanaf de jaren 1960 bekwaamde in de westerse avant-gardemuziek. Zijn uitvoeringen van werken van Schönberg, Webern, Stockhausen, Boulez, Cage en Ligeti in de voormalige Sovjet-Unie maakten van hem een protagonist in de verspreiding van moderne composities. De belangstelling voor hedendaagse muziek bracht hem sinds enkele jaren samen met violist Alexander Trostyansky en klarinettist Kyrill Rybakov. Het trio laat zich graag inspireren door het eigen thuisland en selecteerde voor dit concert een aantal werken uit de Oost-Europese avant-garde. Het gekozen programma dat een periode van meer dan zeventig jaar omspant, toont een gevarieerd beeld van de ontwikkeling van deze aparte tak in de hedendaagse muziek. Het repertoire voor deze niet-alledaagse combinatie van instrumenten is relatief schaars, er is dus plaats genoeg om ook de duo's viool-piano en (bas)klarinet-piano in een modern jasje aan het woord te laten.

In zijn 'Hommage aan Robert Schumann' brengt Gyorgy Kurtág zijn hoogst persoonlijke visie op Schumanns rijke muzikale sprookjeswereld. Het werk bestaat uit zes onderdelen: vijf bijzonder korte stukjes, die minder dan een minuut duren en een epiloog die zeven minuten duurt. De tempo's wisselen evenwichtig snel en langzaam af, beginnend met een snelle beweging en eindigend met de lang uitgewerkte langzame epiloog. Qua intsrumentkeuze (klarinet, altviool en piano) verwijst Kurtág naar Schumanns Märchenerzählungen uit 1853, een werk dat bestaat uit uit vier miniaturen (van drie tot vijf minuten) en getypeerd wordt door een dromerige woudsfeer. Kurtág schreef zijn Hommage in 1990 op basis van schetsen die al twintig jaar oud waren. Dat precies Schumann met een hommage bedacht
wordt, is niet zo toevallig. Beide componisten hebben niet alleen de voorkeur voor het aforistische gemeen, ze zijn ook allebei bekend voor een ingehouden, zeer subjectieve, subtiele en moeilijk te doorgronden expressiviteit in hun muziek.

Sofia Goebaidoelina (1931) groeide op in Kazan en kreeg vanaf haar vijfde pianoles. Omdat hun dochter talent bleek te hebben, kochten haar ouders een vleugel. Een goedkoop en oud instrument waarmee ze naar hartelust mocht experimenteren. Ze is dan ook meteen beginnen componeren.
Na haar opleiding aan het conservatorium van Kazan vertrok ze in 1954 naar Moskou, om compositie te gaan studeren bij Nikolai Peiko, leerling en assistent van Dmitri Sjostakovitsj.
Al snel bleek dat Goebaidoelina's muziek niet beantwoordde aan de eisen van de Sovjetautoriteiten. Ze belandde op de zwarte lijst van de Componistenvakbond (die eigenlijk niet meer was dan een controleorgaan van de partij, ze bood geen enkele bescherming tegen de dictatoriale willekeur van de partijtop), maar Sjostakovitsj stimuleerde haar (stiekem) om toch de ingeslagen weg te blijven volgen. Om in haar levensonderhoud te voorzien schreef ze muziek voor (teken)films en ducumentaires. Op die manier kon ze toch contact houden met de muziekpraktijk en - zij het op beperkte schaal - dingen uitproberen.

Goebaidoelina's èchte composities lagen jarenlang onaangeroerd in een la. In Rusland werd ieder concertprogramma vooraf gescreend en musici die haar werk wilden uitvoeren kregen geen toestemming. Heel soms werd werk van haar uitgevoerd in het Westen, waarbij Gidon Kremer een grote voorvechter was. De doorbraak kwam toen Stimmen...verstummen... (1986) en Hommage à T.S. Eliot (1987) tijdens het Holland Festival van 1989 voor het eerst werden uitgevoerd. Het publiek was totaal overrompeld. Sofia Goebaidoelina heeft ooit over zichzelf gezegd: "Ik ben de plaats waar het Oosten het Westen elkaar ontmoeten." Haar muziek kent een hoog gehalte aan spirituele expressie, om het even of ze schrijft voor een groot orkest of voor een paar solo instrumenten. Met nieuwe klanktalen en technieken streeft ze ernaar een muziek te scheppen die de luisteraar achterlaat met een gevoel van tijdloosheid. Het is muziek die felle contrasten niet schuwt: wars, eigenzinnig en met grillige klankerupties. Maar ook met de klank van serene stilte. Of van massieve akkoorden, met een ongenaakbaarheid die doet huiveren. De Russische traditie klinkt erin door, maar tegelijkertijd is haar muzikale taal hyperpersoonlijk.

Het isolement van de 20ste eeuwse Russische componiste Galina Oestvolskaja (1919-2006) was totaal compromisloos. Na een fase waarin ze openbare werken met sovjetsignatuur schreef, trok ze zich totaal terug in haar eigen wereld. Een verklaring voor haar zelfopgelegde isolement is nog steeds niet overtuigend gegeven. Misschien had het te maken met de dood van haar levensgezel, de componist Joeri Balkasjin, misschien ook - en nog meer - met een extreme aversie voor de condities van het sovjetmuziekleven. Voortaan schreef ze, zoals ze zelf verklaarde, enkel nog wanneer ze zich 'in staat van genade' voelde en aanvaardde ze geen enkele opdracht meer. De muziek die ze sinds de jaren zestig componeerde, behoort tot de origineelste van de tweede helft van de 20ste eeuw.
Oestvolskaja was een studente van Dmitri Sjostakovitsj. Hij zag in haar niet alleen een zeer talentvolle componiste maar ook een geschikte huwelijkskandidate. Ze trouwde evenwel met een andere componist, maar dat weerhield Sjostakovitsj er niet van om haar te verdedigen als ze weer eens werd aangevallen omwille van haar modernisme en nog minder om naar haar te verwijzen in zijn eigen muziek. Zo wordt het tweede thema uit haar 'Trio voor viool, klarinet en piano' door Sjostakovitsj geciteerd in zijn eigen 'Suite op teksten van Michelangelo' opus 145 uit 1974, één van zijn laatste werken.

Programma :
  • Igor Stravinsky (1882-1971), Histoire du soldat (suite voor trio)
  • Valentin Silvestrov (1937), Post-Scriptum, Sonate voor viool en piano
  • Galina Ustvolskaya (1919-2006), Trio (1949)
  • György Kurtág (1926), Hommage à R. Sch. opus 15d
  • Sofia Gubaydulina (1931), Dots, lines and zigzag (1976)
  • Béla Bartók (1881-1945), Contrasten
Tijd en plaats van het gebeuren :

Alexei Lubimov, Alexander Trostyansky & Kyrill Rybakov: Stravinsky, Silvestrov, Ustvolskaya, Kurtág, Gubaidulina
Donderdag 29 januari 2009 om 20.00 u
( Inleiding door Jan Christiaens om 19.15 u )
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be

Extra :
György Kurtág op www.arsmusica.be en www.boosey.com
György Kurtág : Grilligheid troef op www.musicalifeiten.nl
The Mind is a Free Creature. The music of György Kurtág , Rachel Beckles Willson op www.ce-review.org, 24/03/2000
Portret van György Kurtág, Yves Knockaert op www.arsmusica.be
Valentin Silvestrov op www.schott-music.com
Review : Valentin Silvestrov : 'Metamusik/Postludium', Bart Cypers op Kwadratuur.be, 04/10/2003
Sofia Gubaidulina op www.schirmer.com en brahms.ircam.fr
Sofia Goebaidoelina : Trancendentale muziek op www.musicalifeiten.nl
De nacht is verloren gegaan. Essay over Goubaidulina, Rob Zuidam in NRC Handelsblad op www.robertzuidam.com, 13/04/2001
Sofia Gubaidulina : Une harmonie au-dela du son op www.ramifications.be
Galina Oestvolskaja op www.sikorski.de
Kristel Vastenavont, "Mokerslagen op de poort van de eeuwigheid: Galina Ivanovna Oestvolskaja (1919 - 2006)", mei 2008 (pdf)
Alex Ross, "Ustvolskaya. A Grand Russian Original Steps Out Of The Mist", New York Times, May 28, 1995 op www.therestisnoise.com
Yves Knockaert, "Ligeti, Oestvolskaja, Kagel", programmaboekje voor het concert van Schönberg Ensemble/Asko Ensemble & Reinbert de Leeuw in deSingel op 23 mei 2003, 20 mei 2003 op www.desingel.be (pdf)
Viktor Suslin over Galina Oestvolskaja op www.sikorski.de (pdf)
Jan de Kruijff , "Galina Ivanova Oestvolskaja (1919 - 2006): Vrouw met de lithurgische moker" op www.musicalifeiten.nl
Ian MacDonald, "The Lady with the Hammer. The music of Galna Ustvolskaya" op www.siue.edu

Elders op Oorgetuige :
Mariinsky Orchestra en Sergej Krylov brengen Oestvolskaja, Tsjaikovsky en Silvestrov, 5/09/2008
Agartha in ontmoeting met Sofia Gubaidulina, 8/05/2008
Verjaardagsconcert voor Oekraïense componist Valentin Silvestrov, 18/02/2008
Stravinsky's muziektheater: ontwrichting en vernieuwing, 9/10/2007
Tijd, eeuwigheid en andere contrasten, 9/10/2006

15:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Verstilling : Salvatore Sciarrino & Lucien Goethals

Salvatore Sciarrino & Lucien Goethals In dit concert van Spectra staat 'verstilling' centraal. Salvatore Sciarrino verzamelde de teksten van zijn Quaderno di strada in de loop der jaren in een notitieboek. Dit raadselachtig lappendeken voert de luisteraar naar de grens van de stilte met delicaat gefluister en 'ongehoorde' sonore verrassingen. Met Festina Lente bereikt Lucien Goethals, gebaseerd op teksten van Gust Gils, na lange omzwervingen de rust en ingetogenheid van een componist die zijn eigen taal wist uit te zuiveren tot pure essentie.

Salvatore Sciarrino's Quaderno di strada (12 canti e un proverbio per baritono e strumenti, 2003) voert ons naar de grens van de stilte, waar het gehoor verscherpt, waar elk geluid als nieuw en onontgonnen klinkt, waar luisteren een bijzondere emotionele ervaring wordt. De teksten verzamelde Sciarrino in de loop der jaren in een notitieboek: aforismen, citaten, graffiti ... De soms bizarre, zelfs absurde tekstfragmenten groeien in deze nieuwe context tot een enigmatisch lappendeken. Delicaat gefluister en gezucht wisselen af met 'ongehoorde' sonore verrassingen in een mysterieus web van nachtelijke geluiden.
"Een quaderno (schrift)", zo schrijft Sciarrino, 'heeft zijn doel - of doelen - bereikt als het vol staat met woorden en tekens. Waar het om gaat, is de wereld te ontdekken. Kiezen welk minuscuul deeltje je ervan wilt bewaren en plaatsen. Vervolgens volstaat het ons schrift dicht te klappen en op te bergen. Op basis van die fragmenten van voorbije gebeurtenissen vormen zich andere constellaties, andere trajecten. Hieruit put ik het materiaal voor mijn muziek, en voor mijn titels waarover menigeen verbaasd is. Ik beschik over hele voorraden teksten en titels. Wat ik verzamel, komt niet noodzakelijk uit de literatuur. Wat mij in het bijzonder boeit, is het universum van de woorden, inclusief opschriften en graffiti op muren. Het schrift is mijn metgezel van elke dag en een metafoor voor de reis. Het kan onjuist zijn te denken dat die metafoor ons overal volgt. In feite bevinden wij ons steeds in haar schaduw." (*)

De poëzie van de Antwerpenaar Gust Gils heeft een sterk auditief karakter. Deze dichter vertaalde zijn muzikale verzen naar het Engels. Lucien Goethals nam ze als uitgangspunt voor Festina Lente (13 profane motetten op teksten van Gust Gils, voor bariton, mezzo en ensemble, 1999). Ook hier is verstilling cruciaal. Ditmaal gaat het echter om de rust en de ingetogenheid van een componist die na lange omzwervingen zijn eigen taal wist uit te zuiveren tot pure essentie. Twee maal 13 liederen die stil en delicaat raken tot in de kern.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Spectra Ensemble, Thomas Bauer en Charlotte Riedijk : Verstilling
Woensdag 28 januari 2009 om 20.00 u (Inleiding door Mark Delaere om 19.15 u)
deSingel - Blauwe zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.spectraensemble.com en www.charlotteriedijk.com

Extra :
Salvatore Sciarrino op brahms.ircam.fr en www.arsmusica.be (*)
Lucien Goethals : www.matrix-new-music.be, www.cebedem.be , www.muziekcentrum.be en www.slg.be

Review :
Ode aan de vluchtigheid. Geen lichte kost, de liedcycli van Lucien Goethals en Salvatore Sciarrino. Maar het Spectra Ensemble bracht ze met verve, Maarten Beirens in De Standaard, 30 januari 2009

Audio :
Sciarrino in De Nacht: Nieuwe muziek, Concertzender, 17 april 2007

Video :
Salvatore Sciarrino op www.youtube.com

Elders op Oorgetuige :
De schaduwklanken van Salvatore Sciarrino, 15/02/2008
In memoriam Lucien Goethals : een gesprek uit de archieven, 14/12/2006
Lucien Goethals is niet meer, 13/12/2006

10:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

24/01/2009

Tweede Belgische Fluitfestival in Conservatorium Brussel

Wil Offermans Op zaterdag 31 januari en zondag 1 februari vindt in in het Koninklijk Conservatorium Brussel het 2de Belgische Fluitfestival plaats. Op de agenda staan een hele reeks masterclasses, workshops en concerten met o.a. Pierre-Yves Artaud, Sophie Cherrier, Vicens Prats, Wil Offermans en Paul Edmund-Davies.

Na het conservatorium van Antwerpen vorig jaarstelt deze keer het Koninklijk Conservatorium Brussel zijn lokalen ter beschikking voor dit initiatief van Adams Muziekcentrale. De artistieke omkadering is in handen van de fluitdocenten van het KCB : Frank Hendrickx en Carlos Bruneel. Ook de Franstalige collega's worden bij dit evenement betrokken.
Internationaal vermaarde docenten en artiesten zoals Pierre-Yves Artaud (Fr), Vicens Prats (Sp), Sophie Cherrier (Fr), Paul Edmund-Davies (GB), Wil Offermans (Nl.) e.a. komen er masterclasses en workshops geven, telkens rond een welpaald thema : hoe bereid ik me voor op een orkestauditie, hedendaagse fluitmuziek, fluitenensemble, circulaire ademhaling, Alexandertechniek ...
Wat de concerten betreft werd heel bewust gekozen om jonge fluitisten een podium te geven. Verspreid over de 2 dagen geven de fluitklassen van alle (7) Belgische conservatoria en muziekhogescholen een concert van telkens een halfuur.
Het slotconcert op zondag 1 februari om 17.30 u in de grote concertzaal belooft bijzonder interessant en spannend te worden. Onder de titel 'Van piccolo tot basfluit' wordt een reis gemaakt doorheen het fascinerende universum van de hedendaagse fluitliteratuur. Studenten, oud-studenten en docenten van beide Brusselse conservatoria staan klaar om composities uit te voeren van het ondertussen vrij klassieke kwartet van Ing Yun tot het eigenzinnige, maar flamboyante (Ma)(s)sacrilegion d'horreur für 8 (16,24...) piccoli und Basler Trommein van Heinz Holliger. Speciale gastsolist is Lukazs Dlugosz, de kersverse 2de prijswinnaar van het jongste 'concours Jean-Pierre Rampal'.

Concert: De Wondere Wereld van Wil
Zaterdag 31 januari om 17.30 u (Tentoonstellingszaal)

Naast een begenadigd fluitist is Wil Offermans ook componist met o.a. een sterk Aziatisch invloed. Tijdens dit concert kun je opnieuw kennis maken met zijn veelzijdige talenten. Samen met workshopdeelnemers worden enkele van zijn meest verrassende werken uitgevoerd. Een boeiend concert dat je beslist niet mag missen.

Programma : werken van Wil Offermans :
  • Ilios, (1984) fluit solo
  • Working Song Two (2008), voor fluiten en houtzaag
  • Labyrinth, (1995) fluitensemble
  • Thumpy, duimfluitensemble improvisatie
  • Honami, (1994) fluit solo
  • Kojo-no-Tsuki (2004), fluitensemble
  • Kurokami Love (2004), fluit solo
Slotconcert : Van piccolo tot basfluit : een rondreis doorheen de onbegrensde mogelijkheden van de fluiten in de hedendaagse muziek
Zondag 1 februari 2009 om 17.30 u (grote concertzaal)

Programma :
  • Isan Yun, Quartet for 4 flutes  (Pamina kwartet)
  • Sophie Lacaze, Voyelles  (Quatuor Hinémoa)    
  • Analia Llugdar, Le chêne et le roseau voor 8 fluiten en cello (Frank Hendrickx en oud-studenten van het KBC, cello: Jan Shiffer - dirigent: Francis Pollet, in samenwerking met I Solisti Del Vento)
  • Toru Takemitsu, Voice for solo flute (Lukasz Dlugosz)
  • Henry  Dutilleux, Sonatine pour flûte et piano ((Lukasz Dlugosz - Paul Hermsen, piano)
  • Krzysztof Zgraja, Flamenco no. 1 for solo flute  (Lukasz Dlugosz)                                                                                   
  • Frank Michael, Quartetto Sereno (TRA(ns)VERSE)
  • Steve Reich, Vermont Counterpoint  for Flute and Flute  Ensemble (11 players) (docenten en studenten van de beide Brusselse conservatoria o.l.v. Bart Bouckaert)
  • Heinz Holliger, (Ma)(s)sacrilegion d’horreur  für 8 (16,24…) Piccoli und 4 Basler Trommeln  (docenten en studenten van de beide Brusselse conservatoria o.l.v. Bart Bouckaert)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Tweede Belgische Fluitfestival
Zaterdag 31 januari en zondag 1 februari 2009, telkens vanaf 10.30 u
Koninklijk Conservatorium Brussel

Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.kcb.be en www.flutecentre.nl

Extra :
Wil Offermans : www.wiloffermans.com
Isan Yun : www.isangyun.org
Sophie Lacaze : www.sophielacaze.com
Toru Takemitsu op en.wikipedia.org en www.schott-music.com
Henry  Dutilleux op www.bach-cantatas.com
Krzysztof Zgraja : www.zgraja.de
Steve Reich : www.stevereich.com en en.wikipedia.org
Heinz Holliger : www.schott-music.com

10:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

22/01/2009

Nieuwe editie van SHARE in Brussel

SHARE Bru ! iMAL is een non-profitorganisatie opgericht door individuele kunstenaars, mediaproducenten, interactieve ontwerpers, software-ingenieurs en door het NICC (Nieuw internationaal cultureel centrum) met als doel om kunstvormen en creatieve praktijken die computer- en netwerktechnologieën gebruiken te ondersteunen. Publieke evenementen van iMAL, lezingen, opvoeringen, concerten en festivals, zijn bedoeld om het bewustzijn van een breed publiek ten opzichte van het creatieve gebruik van en kritiek op informatietechnologieën aan te wakkeren.
Dit weekend vindt er een nieuwe editie van SHARE plaats: een vrije improvisatiesessie voor iedereen die geïnteresseerd is in klank, beeld en digitale en interactieve media. Iets voor jou ? Rep je dan zaterdagnamiddag naar Brussel en vergeet je laptop, synthesizer of andere digitale interface(s ) niet. Het belooft een spannend experiment te worden !

Tijd en plaats van het gebeuren :

SHARE Bru !
Zaterdag 24 januari 2009 van 16.00 u tot 20.00 u
iMAL
Koolmijnenkaai 30
1080 Brussel

Meer info : www.imal.org en www.cimatics.com

Bekijk alvast hoe het eraan toeging tijdens de vorige editie van SHARE Bru! (november 2008)


Meer foto's en video's van SHARE Bru! 2008

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

21/01/2009

Audiovisual Feedback Evening met werk van Paul Craenen & Cathy van Eck in Mechelen

Paul Craenen en Shila Anaraki, Dubbel Gaan en de tijd daartussen MORF vzw is een nieuwe kunstorganisatie die het interdisciplinaire en transmediale als uitgangspunt neemt. MORF stelt zich als kerntaak administratieve, zakelijke en productionele omkadering aan te bieden voor ontwikkelingsprojecten die niet onder één disciplinaire noemer te vangen zijn. Zo is er vrijdag een audiovisuele 'Feedback' avond met werk van Paul Craenen en Cathy van Eck. Uitvoerders zijn Paul Craenen, Cathy van Eck en Shila Anaraki.

Dubbel Gaan en de tijd daartussen
Shila Anaraki, performance - Paul Craenen, concept en performance - Valérie Baeyens, video

Met deze voorstelling creëert componist Paul Craenen een suggestief universum waarin bewegingen, klanken en geprojecteerde beelden de zintuigen van het publiek danig op de proef stellen. Het instrumentarium wordt tot een minimum herleid: twee luidsprekers, twee draadloze microfoons en een videoprojector die vanop de podiumvloer een centraal opgesteld scherm beschijnt. De twee uitvoerders op het podium worden vergezeld van dubbelgangers die soms hoorbaar, maar
nooit rechtstreeks zichtbaar zijn. Slechts af en toe verschijnen fragmentarische schaduwen van hun lichaam op het projectiescherm. De uitvoerders bewegen zich soms in het halfduister, soms in de lichtstraal van de videoprojector. Er ontstaat een dubbelzinnig spel van schaduw op schaduw, van opgenomen klanken die worden uitgebeeld in live uitgevoerde bewegingen, van geprojecteerde beelden die worden gesynchroniseerd met klankacties op het podium.
De tijd van de dubbelgangers loopt evenwel niet altijd synchroon met de tijd op het podium. Vertragingen treden op, klanken hinken acties achterna, schaduwen gaan lichaamsbewegingen vooraf. Tegelijkertijd kunnen de interacties tussen projectie en levende aanwezigheid gelezen worden als strategieën om het schermoppervlak te verdelen in voordurend transformerende zones van wit en zwart. Het projectiescherm wordt zo de plek waar materiaal, structuur en vorm ontstaan: niet alleen schaduwen als een zijeffect van bewegende lichamen, maar ook het schaduwspel als uitnodiging of als motivatie, als een partituur die ter plekke geschreven en uitgevoerd wordt, of als datgene wat aan het klinkende en zichtbare vooraf ging.
'Dubbel Gaan' ging in première tijdens het Festival van Vlaanderen Gent op 27 september 2008 en was nadien nog te zien tijdens November Music in Nederland.
'Wings' & 'Tubes' maken deel uit van A Search for Renoise, dat in première ging op het Transit Festival in oktober 2007.

Programma :
  • Cathy van Eck, Wings
  • Paul Craenen, Tubes
  • Paul Craenen, Dubbel Gaan
Tijd en plaats van het gebeuren :

Audiovisual Feedback Evening : Paul Craenen & Cathy van Eck
Vrijdag 23 januari 2009 om 20.30 u
Zaal KWO

Wittebroodstraat 19
2800 Mechelen

Meer info : www.kwo.be en users.telenet.be/paulcraenen
Reserveren is gewenst : tel 015 34 86 43 of via morfvzw@gmail.com

Bron : users.telenet.be/paulcraenen

Paul Craenen : users.telenet.be/paulcraenen en www.matrix-new-music.be
Cathy van Eck : www.cathyvaneck.net en www.donemus.nl

Elders op Oorgetuige :
Festival Made®! Experimenteren met nachtmuziek, 20/09/2008
A Search for Renoise : gedurfde experimenteerdrift en licht humoristische performance ('Wings' & 'Tubes'), 10/02/2008

Bekijk alvast dit fragmet uit 'Tubes', opgenomen tijdens 'de donderdagen' op 14/02/2008 in De Singel, Antwerpen

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

20/01/2009

Workshop Claudio Baroni in deSingel

Claudio Baroni Vrijdagnamiddag geeft componist Claudio Baroni in deSingel uitleg en informatie rond de technieken die hij gebruikt in zijn 'InCircles II'. Een workshop voor componisten en musici in het kader van Laboratorium Hedendaagse Muziek, een samenwerking tussen Champ d'Action, Conservatorium Antwerpen en deSingel. Dit toonmoment staat niet alleen open voor professionelen en studenten, ook het geïnteresseerde publiek is welkom.

De Argentijnse componist Claudio Baroni (1965) studeerde piano en sonologie in Buenos Aires, en sinds 1998 aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag bij Clarence Barlow, Gilius van Bergeijk en Martijn Padding. Sindsdien woont en werkt hij in Nederland en schreef hij composities voor vele ensembles en festivals.

Het Output festival vroeg hem in 2007 om een stuk te componeren in dezelfde bezetting als Lois Vierk's Red Shift, wat resulteerde in InCircles II voor vier musici (elektrische gitaar, cello, synthesizer/piano, percussie). Baroni haalde zijn inspiratie bij de video-installatie The Veiling van kunstenaar Bill Viola, waarin beelden van een man en vrouw die in nachtelijke landschappen bewegen, worden geprojecteerd op sluiers van losjes opgehangen stof, waarbij de man en vrouw elkaar langzaam naderen van het donker naar het licht, en elkaar in het midden doorkruisen. InCircles II bestaat uit twee delen als twee personages: het eerste beweegt zich rond een enkel accoord, in voortdurende expansie; het tweede, meer statisch en veraf, kan worden gezien als tegenhanger. De elektrische gitaar is de spil van het werk, dat wordt gekenmerkt door de natuurlijke harmonische samenhang tussen gitaar en cello en een rijk netwerk van boventonen, gecreëerd uit de nauwe samenhang van klankkleuren uit de synthesizer.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Champ d'Action : Workshop Claudio Baroni + toonmoment
Vrijdag 23 januari 2009 van 15.00 u tot 18.00 u
deSingel - Studio 3

Desguinlei 25
2018 Antwerpen
Gratis toegang

Meer info : www.desingel.be en www.champdaction.be

Elders op Oorgetuige :
Dag in de Branding opent met Vlaams-Nederlandse hommage aan Lois Vierk, 22/05/2008
OUTPUT Festival plaatst elektrische gitaar in de kijker, 27/09/2007

13:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Ruhe opnieuw te zien in Antwerpen en Gent

Dirk Roofthooft Voor wie 'Ruhe' nog niet zag, is er nu een uitgelezen kans om dat alsnog te doen. De voorstelling is een absolute aanrader. In 'Ruhe' verweeft Muziektheater Transparant meerstemmige liederen van Schubert met aangrijpende verhalen uit de Tweede Wereldoorlog. Basis voor de monologen vormen getuigenissen die de Nederlandse kunstenaars Armando en Hans Sleutelaar in de jaren zestig optekenden van mensen die vrijwillig tot de SS waren toegetreden. Voortdurend achtervolgd door hun verleden blijkt het voor hen onmogelijk enige rust en harmonie te vinden. Van 22 tot 24 januari is de voorstelling te zien in de Roma in Antwerpen, op 25 januari speelt ze tweemaal in de Bijloke in Gent.

Ruhe is een liedrecital dat brutaal onderbroken wordt door mensen die willen vertellen over hun vrijwillige dienstname bij de SS in 1940. Het zoeken naar harmonie was voor hen toendertijd, net als voor de zangers nu, het uitgangspunt en net als bij een koor met enige ambitie moest ook bij hen al wie vals zong eruit. Zij vragen om begrip daarvoor. De Nederlandse kunstenaars Armando en Hans Sleutelaar voerden in de loop van de jaren zestig een aantal gesprekken met mensen die tijdens de tweede wereldoorlog deel uitmaakten van de SS. Zij tikten de bandjes uit, lieten de vragen weg en het resultaat is een aantal monologen van mensen die proberen te verduidelijken wat en hoe ze toen dachten en voelden en waarom hun leven die wending heeft genomen.

Schuberts lied 'Ruhe, schönstes Glück der Erde' geeft de titel aan deze voorstelling. Het vormt tevens de inspiratiebron voor het nieuwe opdrachtwerk van de Vlaamse componiste Annelies Van Parys. De zangers van Collegium Vocale Gent en de twee acteurs hebben hun stoelen al ingepalmd wanneer het publiek binnenkomt en de nog vrije plaatsen inneemt. Het publiek zit tussen de zangers en de spelers. "Ruhe is een voorstelling van een ongewone schoonheid. Simpel, helder en emotioneel", zo schreef Lucas Huybrechts in Knack n.a.v. de première tijdens het het KunstenFESTIVALdesArts in mei 2007.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Muziektheater Transparant & Collegium Vocale: Ruhe
Donderdag 22, vrijdag 23 en zaterdag 24 januari 2009, telkens om 20.30 u
De Roma

Turnhoutsebaan 286
2140 Borgerhout

Meer info : www.deroma.be, www.transparant.be en www.collegiumvocale.com
------------------------
Zondag 25 januari 2008 om 15.00 u en om 18.00 u (volzet)
De Bijloke - Kraakhuis

Jozef Kluyskensstraat 2
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be, www.transparant.be en www.collegiumvocale.com

Annelies Van Parys : www.anneliesvanparys.be , anneliesvanparys.spaces.live.com en www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Ruhe : schoonheid is niet pluis, 8/05/2007

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

19/01/2009

Hefboomconcert met Rode Pomp Ensemble in Gent

Jacqueline Fontyn Donderdag organiseert de Rode Pomp een hefboomconcert met nieuwe muziek, samengesteld door een van onze beste vrouwelijke componisten, barones Jacqueline Fontyn, en gespeeld door het eigen Rode Pomp Ensemble, waarvan violist Arman Simonian de bezieler is. Het ensemble heeft in een 15-tal concerten in de programmatie van De Rode Pomp ongeveer een 100-tal nieuwe werken van zo ongeveer overal ter wereld gespeeld.

In 'African Suite' (1992) van Wim Henderickx (1962) worden twee instrumenten - viool en percussie - die kenmerkend zijn voor twee totaal verschillende culturen geconfronteerd met elkaar. Hierdoor ontstaat een vermenging van Westerse melodiek met Afrikaanse ritmiek. Door het gebruik van een ritmisch ostinaat patroon met wisselende maatsoorten en door het plaatsen van onregelmatige ritmische accenten binnen een constant metrum krijgt dit werk een zeer opzwepend karakter. De virtuoze vioolpartij versterkt nog eens deze indruk.

Karel Goeyvaerts (1923-1993) studeerde in Parijs bij Messiaen, die hij hogelijk bewonderde. Een andere invloed was Webern. Goeyvaerts probeerde het reeksprincipe van Anton Webern niet alleen op toonhoogte toe te passen, maar ook op ritme (toonduur), klanksterkte en articulatie. Daarmee was hij een van de pioniers van de seriële muziek en in die hoedanigheid had hij grote invloed op Stockhausen, met wie hij ook als eerste elektro-akoetische muziek zou maken. Stockhausen echter pikte de vondst van Goeyvaerts in,en werd er beroemd mee, en Goeyvaerts verzeilde in een windstilte. Doch hij kreeg  een baan aan het IPEM te Gent, en later werd hij producer bij de radio, en een jaar voor zijn dood kreeg hij een leerstoel aan de KU Leuven. Zijn omvangrijkste en belangrijkste werk in het decennium voor zijn dood was het operaproject "Aquarius".

Lojze Lebic (1934) is een Sloveens componist. Hij studeerde tegelijk archeologie en muziek in Ljubljana. Hij was dirigent van befaamde, internationaal opererende koren, waarmee hij platencontracten en internationale prijzen in de wacht sleepte. Hij was docent orkestdirectie en sinds 1986 is hij professor muziektheorie aan de univeriteit van Ljubljana. Als componist was hij lid van de groep Pro Musica Viva. Hij woonde de cursussen in Darmstadt bij. Gaandeweg creëerde hij een eigen muzikale taal, modernistisch, maar met aandacht voor de eigen culturele erfenis en voor het meditatieve aspect van muziek. Hij was secretaris van de Joegoslavische afdeling van de ISCM tot aan de splitsing van Joegoslavië, en lid van diverse internationale jury's. Zijn werken werden overal opgevoerd. Hij werkte samen met tal van internationale orkesten.

Albert Huybrechts (1899-1938) studeerde bij Joseph Jongen aan het conservatorium van Brussel. In 1937, enkele maanden voor zijn onverwachte overlijden, werd Huybrechts leraar harmonie aan dit conservatorium. Hij was een bijzonder veelbelovend kunstenaar die met zijn sonate voor viool en piano (1925) in de Verenigde Staten de Elizabeth Coolidge Prijs won en datzelfde jaar met zijn eerste strijkkwartet (1924) de eerste Prijs op het Ojay Valley Festival. Die vroege successen kon hij niet verzilveren in een internationale carrière, al bleef hij verder werken. Zijn werk is expressionistisch van stijl en heeft soms een tragisch karakter. Hij componeerde kamermuziek, liederen, een werk voor orgel, Chant funèbre voor cello en orkest, het symfonische werk Chant d'angoisse en een Sérénade.

Iris Szeghy is een Slovaakse componiste met Hongaarse roots. Ze studeerde compositie in Bratislava. Een celloconcerto was haar doctoraat. Sindsdien leeft zij als vrije componiste. Na de Wende kreeg ze diverse stipendia en internationale beurzen. Zij was oa. composer in residence aan de opera van Hamburg, visiting composer aan de universiteit van Californië en veel meer. Ze kent persoonlijk grootheden als George Crumb, Dieter Schnebel, Witold Lutoslawski, Sofia Gubajdulina. Ze was lid van Melos-Ethos, het internationale festival Nieuwe Muziek in Bratislava. Sinds 2001 woont ze in Zürich. Ze schreef orkestwerken, kamermuziek, solowerken en koorwerken die werden uitgevoerd in oa. in Londen, Parijs, Rome, Amsterdam, Berlijn, Stuttgart, Freiburg, Bremen, Leipzig, Zürich, Warschau, St. Petersburg, Kiev, Sophia, Boedapest, Praag, Brno, Bratislava, New York, Chicago, Philadelphia, Buenos Aires, Tokio. Ze kreeg diverse compositieopdrachten, oa. van het Hilliard Ensemble. Haar Ciaccona voor viool of altviool is van 1991.

Camille Kerger (1957) is van Luxemburg. Hij studeerde zang, compositie en trombone, in eigen land, Frankrijk en Duitsland. Hij was trombonist bij diverse orkesten en lyrische tenor in talrijke producties. Hij was jarenlang leider van het ensemble voor nieuwe muziek Sigma waarmee hij optrad in Luxemburg, Duitsland, Frankrijk, België en de Nederlanden. Kerger schreef 13 orkestwerken, drie kameropera's en diverse muziektheaterproducties, oa. voor theaters en operahuizen in Toulouse en Mannheim en Münster. Een werk voor koor en orkest kreeg in een wedstrijd in Parijs de eerste prijs. Vele ensembles vertolkten werk van Kerger: Ensemble Gaudeamus, London Symphonie Orchestra, diverse Franse en Duitse orkesten, I Solisti Veniti en vele meer. Kerger was muzikaal directeur van het Théâtre National du Luxembourg en leidt tegenwoordig het Institut Européen de Chant Choral, Luxembourg. Het werk "Zur Stille Gewandt" werd speciaal voor dit concert geschreven.

Programma:
  • Karel Goeyvaerts, Goatemala
  • Wim Henderickx, African Suite
  • Lojze Lebič, Invocatio
  • Jacqueline Fontyn, Gabbiani
  • Albert Huybrechts, Pastourelle voor cello en piano
  • Iris Szeghy, Ciaconna
  • Camille Kerger, Zur Stille gewandt
  • Bram Thuring, Trio for cello and violin, cello and piano
Tijd en plaats van het gebeuren :

Rode Pomp Ensemble : Hefboomconcert Jacqueline Fontyn II
Donderdag 22 januari 2009 om 20.00 u
Concertzaal Parnassus

Oude Houtlei 124
9000 Gent

Meer info : www.rodepomp.be (vernieuwde website binnenkort online)

Hefboomconcert ten voordele van een behoeftig Oost-blok componist. De serie Hefboomconcerten in Parnassus zijn een productie van VZW De Verenigde Cultuurfabrieken / De Rode Pomp. Klassieke muziek, een puur en weldoend westers product, ecologisch 100% verantwoord, wordt niet slechts gepromoot, maar dient tegelijk als hefboom voor een betere wereld: het publiek steunt door zijn concertbezoek een reeks prachtige en duurzame projecten, hier en elders in de wereld.

Extra :
Karel Goeyvaerts op www.matrix-new-music.be
Wim Henderickx : www.wimhenderickx.com en www.matrix-new-music.be
Jacqueline Fontyn : www.jacquelinefontyn.be
Albert Huybrechts op www.cebedem.be
Iris Szeghy : www.szeghy.ch
Camille Kerger : www.kergercamille.lu

Elders op Oorgetuige :
Componistenconcert Jacqueline Fontyn II, 23/10/2007

16:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook