25/01/2009

Oost-Europese avant-garde in Concertgebouw Brugge

Alexei Lubimov Het Trio Lubimov-Trostyansky-Rybakov ontstond rond de Russische pianist Alexei Lubimov, die zich vanaf de jaren 1960 bekwaamde in de westerse avant-gardemuziek. Zijn uitvoeringen van werken van Schönberg, Webern, Stockhausen, Boulez, Cage en Ligeti in de voormalige Sovjet-Unie maakten van hem een protagonist in de verspreiding van moderne composities. De belangstelling voor hedendaagse muziek bracht hem sinds enkele jaren samen met violist Alexander Trostyansky en klarinettist Kyrill Rybakov. Het trio laat zich graag inspireren door het eigen thuisland en selecteerde voor dit concert een aantal werken uit de Oost-Europese avant-garde. Het gekozen programma dat een periode van meer dan zeventig jaar omspant, toont een gevarieerd beeld van de ontwikkeling van deze aparte tak in de hedendaagse muziek. Het repertoire voor deze niet-alledaagse combinatie van instrumenten is relatief schaars, er is dus plaats genoeg om ook de duo's viool-piano en (bas)klarinet-piano in een modern jasje aan het woord te laten.

In zijn 'Hommage aan Robert Schumann' brengt Gyorgy Kurtág zijn hoogst persoonlijke visie op Schumanns rijke muzikale sprookjeswereld. Het werk bestaat uit zes onderdelen: vijf bijzonder korte stukjes, die minder dan een minuut duren en een epiloog die zeven minuten duurt. De tempo's wisselen evenwichtig snel en langzaam af, beginnend met een snelle beweging en eindigend met de lang uitgewerkte langzame epiloog. Qua intsrumentkeuze (klarinet, altviool en piano) verwijst Kurtág naar Schumanns Märchenerzählungen uit 1853, een werk dat bestaat uit uit vier miniaturen (van drie tot vijf minuten) en getypeerd wordt door een dromerige woudsfeer. Kurtág schreef zijn Hommage in 1990 op basis van schetsen die al twintig jaar oud waren. Dat precies Schumann met een hommage bedacht
wordt, is niet zo toevallig. Beide componisten hebben niet alleen de voorkeur voor het aforistische gemeen, ze zijn ook allebei bekend voor een ingehouden, zeer subjectieve, subtiele en moeilijk te doorgronden expressiviteit in hun muziek.

Sofia Goebaidoelina (1931) groeide op in Kazan en kreeg vanaf haar vijfde pianoles. Omdat hun dochter talent bleek te hebben, kochten haar ouders een vleugel. Een goedkoop en oud instrument waarmee ze naar hartelust mocht experimenteren. Ze is dan ook meteen beginnen componeren.
Na haar opleiding aan het conservatorium van Kazan vertrok ze in 1954 naar Moskou, om compositie te gaan studeren bij Nikolai Peiko, leerling en assistent van Dmitri Sjostakovitsj.
Al snel bleek dat Goebaidoelina's muziek niet beantwoordde aan de eisen van de Sovjetautoriteiten. Ze belandde op de zwarte lijst van de Componistenvakbond (die eigenlijk niet meer was dan een controleorgaan van de partij, ze bood geen enkele bescherming tegen de dictatoriale willekeur van de partijtop), maar Sjostakovitsj stimuleerde haar (stiekem) om toch de ingeslagen weg te blijven volgen. Om in haar levensonderhoud te voorzien schreef ze muziek voor (teken)films en ducumentaires. Op die manier kon ze toch contact houden met de muziekpraktijk en - zij het op beperkte schaal - dingen uitproberen.

Goebaidoelina's èchte composities lagen jarenlang onaangeroerd in een la. In Rusland werd ieder concertprogramma vooraf gescreend en musici die haar werk wilden uitvoeren kregen geen toestemming. Heel soms werd werk van haar uitgevoerd in het Westen, waarbij Gidon Kremer een grote voorvechter was. De doorbraak kwam toen Stimmen...verstummen... (1986) en Hommage à T.S. Eliot (1987) tijdens het Holland Festival van 1989 voor het eerst werden uitgevoerd. Het publiek was totaal overrompeld. Sofia Goebaidoelina heeft ooit over zichzelf gezegd: "Ik ben de plaats waar het Oosten het Westen elkaar ontmoeten." Haar muziek kent een hoog gehalte aan spirituele expressie, om het even of ze schrijft voor een groot orkest of voor een paar solo instrumenten. Met nieuwe klanktalen en technieken streeft ze ernaar een muziek te scheppen die de luisteraar achterlaat met een gevoel van tijdloosheid. Het is muziek die felle contrasten niet schuwt: wars, eigenzinnig en met grillige klankerupties. Maar ook met de klank van serene stilte. Of van massieve akkoorden, met een ongenaakbaarheid die doet huiveren. De Russische traditie klinkt erin door, maar tegelijkertijd is haar muzikale taal hyperpersoonlijk.

Het isolement van de 20ste eeuwse Russische componiste Galina Oestvolskaja (1919-2006) was totaal compromisloos. Na een fase waarin ze openbare werken met sovjetsignatuur schreef, trok ze zich totaal terug in haar eigen wereld. Een verklaring voor haar zelfopgelegde isolement is nog steeds niet overtuigend gegeven. Misschien had het te maken met de dood van haar levensgezel, de componist Joeri Balkasjin, misschien ook - en nog meer - met een extreme aversie voor de condities van het sovjetmuziekleven. Voortaan schreef ze, zoals ze zelf verklaarde, enkel nog wanneer ze zich 'in staat van genade' voelde en aanvaardde ze geen enkele opdracht meer. De muziek die ze sinds de jaren zestig componeerde, behoort tot de origineelste van de tweede helft van de 20ste eeuw.
Oestvolskaja was een studente van Dmitri Sjostakovitsj. Hij zag in haar niet alleen een zeer talentvolle componiste maar ook een geschikte huwelijkskandidate. Ze trouwde evenwel met een andere componist, maar dat weerhield Sjostakovitsj er niet van om haar te verdedigen als ze weer eens werd aangevallen omwille van haar modernisme en nog minder om naar haar te verwijzen in zijn eigen muziek. Zo wordt het tweede thema uit haar 'Trio voor viool, klarinet en piano' door Sjostakovitsj geciteerd in zijn eigen 'Suite op teksten van Michelangelo' opus 145 uit 1974, één van zijn laatste werken.

Programma :
  • Igor Stravinsky (1882-1971), Histoire du soldat (suite voor trio)
  • Valentin Silvestrov (1937), Post-Scriptum, Sonate voor viool en piano
  • Galina Ustvolskaya (1919-2006), Trio (1949)
  • György Kurtág (1926), Hommage à R. Sch. opus 15d
  • Sofia Gubaydulina (1931), Dots, lines and zigzag (1976)
  • Béla Bartók (1881-1945), Contrasten
Tijd en plaats van het gebeuren :

Alexei Lubimov, Alexander Trostyansky & Kyrill Rybakov: Stravinsky, Silvestrov, Ustvolskaya, Kurtág, Gubaidulina
Donderdag 29 januari 2009 om 20.00 u
( Inleiding door Jan Christiaens om 19.15 u )
Concertgebouw Brugge
't Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be

Extra :
György Kurtág op www.arsmusica.be en www.boosey.com
György Kurtág : Grilligheid troef op www.musicalifeiten.nl
The Mind is a Free Creature. The music of György Kurtág , Rachel Beckles Willson op www.ce-review.org, 24/03/2000
Portret van György Kurtág, Yves Knockaert op www.arsmusica.be
Valentin Silvestrov op www.schott-music.com
Review : Valentin Silvestrov : 'Metamusik/Postludium', Bart Cypers op Kwadratuur.be, 04/10/2003
Sofia Gubaidulina op www.schirmer.com en brahms.ircam.fr
Sofia Goebaidoelina : Trancendentale muziek op www.musicalifeiten.nl
De nacht is verloren gegaan. Essay over Goubaidulina, Rob Zuidam in NRC Handelsblad op www.robertzuidam.com, 13/04/2001
Sofia Gubaidulina : Une harmonie au-dela du son op www.ramifications.be
Galina Oestvolskaja op www.sikorski.de
Kristel Vastenavont, "Mokerslagen op de poort van de eeuwigheid: Galina Ivanovna Oestvolskaja (1919 - 2006)", mei 2008 (pdf)
Alex Ross, "Ustvolskaya. A Grand Russian Original Steps Out Of The Mist", New York Times, May 28, 1995 op www.therestisnoise.com
Yves Knockaert, "Ligeti, Oestvolskaja, Kagel", programmaboekje voor het concert van Schönberg Ensemble/Asko Ensemble & Reinbert de Leeuw in deSingel op 23 mei 2003, 20 mei 2003 op www.desingel.be (pdf)
Viktor Suslin over Galina Oestvolskaja op www.sikorski.de (pdf)
Jan de Kruijff , "Galina Ivanova Oestvolskaja (1919 - 2006): Vrouw met de lithurgische moker" op www.musicalifeiten.nl
Ian MacDonald, "The Lady with the Hammer. The music of Galna Ustvolskaya" op www.siue.edu

Elders op Oorgetuige :
Mariinsky Orchestra en Sergej Krylov brengen Oestvolskaja, Tsjaikovsky en Silvestrov, 5/09/2008
Agartha in ontmoeting met Sofia Gubaidulina, 8/05/2008
Verjaardagsconcert voor Oekraïense componist Valentin Silvestrov, 18/02/2008
Stravinsky's muziektheater: ontwrichting en vernieuwing, 9/10/2007
Tijd, eeuwigheid en andere contrasten, 9/10/2006

15:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Verstilling : Salvatore Sciarrino & Lucien Goethals

Salvatore Sciarrino & Lucien Goethals In dit concert van Spectra staat 'verstilling' centraal. Salvatore Sciarrino verzamelde de teksten van zijn Quaderno di strada in de loop der jaren in een notitieboek. Dit raadselachtig lappendeken voert de luisteraar naar de grens van de stilte met delicaat gefluister en 'ongehoorde' sonore verrassingen. Met Festina Lente bereikt Lucien Goethals, gebaseerd op teksten van Gust Gils, na lange omzwervingen de rust en ingetogenheid van een componist die zijn eigen taal wist uit te zuiveren tot pure essentie.

Salvatore Sciarrino's Quaderno di strada (12 canti e un proverbio per baritono e strumenti, 2003) voert ons naar de grens van de stilte, waar het gehoor verscherpt, waar elk geluid als nieuw en onontgonnen klinkt, waar luisteren een bijzondere emotionele ervaring wordt. De teksten verzamelde Sciarrino in de loop der jaren in een notitieboek: aforismen, citaten, graffiti ... De soms bizarre, zelfs absurde tekstfragmenten groeien in deze nieuwe context tot een enigmatisch lappendeken. Delicaat gefluister en gezucht wisselen af met 'ongehoorde' sonore verrassingen in een mysterieus web van nachtelijke geluiden.
"Een quaderno (schrift)", zo schrijft Sciarrino, 'heeft zijn doel - of doelen - bereikt als het vol staat met woorden en tekens. Waar het om gaat, is de wereld te ontdekken. Kiezen welk minuscuul deeltje je ervan wilt bewaren en plaatsen. Vervolgens volstaat het ons schrift dicht te klappen en op te bergen. Op basis van die fragmenten van voorbije gebeurtenissen vormen zich andere constellaties, andere trajecten. Hieruit put ik het materiaal voor mijn muziek, en voor mijn titels waarover menigeen verbaasd is. Ik beschik over hele voorraden teksten en titels. Wat ik verzamel, komt niet noodzakelijk uit de literatuur. Wat mij in het bijzonder boeit, is het universum van de woorden, inclusief opschriften en graffiti op muren. Het schrift is mijn metgezel van elke dag en een metafoor voor de reis. Het kan onjuist zijn te denken dat die metafoor ons overal volgt. In feite bevinden wij ons steeds in haar schaduw." (*)

De poëzie van de Antwerpenaar Gust Gils heeft een sterk auditief karakter. Deze dichter vertaalde zijn muzikale verzen naar het Engels. Lucien Goethals nam ze als uitgangspunt voor Festina Lente (13 profane motetten op teksten van Gust Gils, voor bariton, mezzo en ensemble, 1999). Ook hier is verstilling cruciaal. Ditmaal gaat het echter om de rust en de ingetogenheid van een componist die na lange omzwervingen zijn eigen taal wist uit te zuiveren tot pure essentie. Twee maal 13 liederen die stil en delicaat raken tot in de kern.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Spectra Ensemble, Thomas Bauer en Charlotte Riedijk : Verstilling
Woensdag 28 januari 2009 om 20.00 u (Inleiding door Mark Delaere om 19.15 u)
deSingel - Blauwe zaal
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be, www.spectraensemble.com en www.charlotteriedijk.com

Extra :
Salvatore Sciarrino op brahms.ircam.fr en www.arsmusica.be (*)
Lucien Goethals : www.matrix-new-music.be, www.cebedem.be , www.muziekcentrum.be en www.slg.be

Review :
Ode aan de vluchtigheid. Geen lichte kost, de liedcycli van Lucien Goethals en Salvatore Sciarrino. Maar het Spectra Ensemble bracht ze met verve, Maarten Beirens in De Standaard, 30 januari 2009

Audio :
Sciarrino in De Nacht: Nieuwe muziek, Concertzender, 17 april 2007

Video :
Salvatore Sciarrino op www.youtube.com

Elders op Oorgetuige :
De schaduwklanken van Salvatore Sciarrino, 15/02/2008
In memoriam Lucien Goethals : een gesprek uit de archieven, 14/12/2006
Lucien Goethals is niet meer, 13/12/2006

10:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

24/01/2009

Tweede Belgische Fluitfestival in Conservatorium Brussel

Wil Offermans Op zaterdag 31 januari en zondag 1 februari vindt in in het Koninklijk Conservatorium Brussel het 2de Belgische Fluitfestival plaats. Op de agenda staan een hele reeks masterclasses, workshops en concerten met o.a. Pierre-Yves Artaud, Sophie Cherrier, Vicens Prats, Wil Offermans en Paul Edmund-Davies.

Na het conservatorium van Antwerpen vorig jaarstelt deze keer het Koninklijk Conservatorium Brussel zijn lokalen ter beschikking voor dit initiatief van Adams Muziekcentrale. De artistieke omkadering is in handen van de fluitdocenten van het KCB : Frank Hendrickx en Carlos Bruneel. Ook de Franstalige collega's worden bij dit evenement betrokken.
Internationaal vermaarde docenten en artiesten zoals Pierre-Yves Artaud (Fr), Vicens Prats (Sp), Sophie Cherrier (Fr), Paul Edmund-Davies (GB), Wil Offermans (Nl.) e.a. komen er masterclasses en workshops geven, telkens rond een welpaald thema : hoe bereid ik me voor op een orkestauditie, hedendaagse fluitmuziek, fluitenensemble, circulaire ademhaling, Alexandertechniek ...
Wat de concerten betreft werd heel bewust gekozen om jonge fluitisten een podium te geven. Verspreid over de 2 dagen geven de fluitklassen van alle (7) Belgische conservatoria en muziekhogescholen een concert van telkens een halfuur.
Het slotconcert op zondag 1 februari om 17.30 u in de grote concertzaal belooft bijzonder interessant en spannend te worden. Onder de titel 'Van piccolo tot basfluit' wordt een reis gemaakt doorheen het fascinerende universum van de hedendaagse fluitliteratuur. Studenten, oud-studenten en docenten van beide Brusselse conservatoria staan klaar om composities uit te voeren van het ondertussen vrij klassieke kwartet van Ing Yun tot het eigenzinnige, maar flamboyante (Ma)(s)sacrilegion d'horreur für 8 (16,24...) piccoli und Basler Trommein van Heinz Holliger. Speciale gastsolist is Lukazs Dlugosz, de kersverse 2de prijswinnaar van het jongste 'concours Jean-Pierre Rampal'.

Concert: De Wondere Wereld van Wil
Zaterdag 31 januari om 17.30 u (Tentoonstellingszaal)

Naast een begenadigd fluitist is Wil Offermans ook componist met o.a. een sterk Aziatisch invloed. Tijdens dit concert kun je opnieuw kennis maken met zijn veelzijdige talenten. Samen met workshopdeelnemers worden enkele van zijn meest verrassende werken uitgevoerd. Een boeiend concert dat je beslist niet mag missen.

Programma : werken van Wil Offermans :
  • Ilios, (1984) fluit solo
  • Working Song Two (2008), voor fluiten en houtzaag
  • Labyrinth, (1995) fluitensemble
  • Thumpy, duimfluitensemble improvisatie
  • Honami, (1994) fluit solo
  • Kojo-no-Tsuki (2004), fluitensemble
  • Kurokami Love (2004), fluit solo
Slotconcert : Van piccolo tot basfluit : een rondreis doorheen de onbegrensde mogelijkheden van de fluiten in de hedendaagse muziek
Zondag 1 februari 2009 om 17.30 u (grote concertzaal)

Programma :
  • Isan Yun, Quartet for 4 flutes  (Pamina kwartet)
  • Sophie Lacaze, Voyelles  (Quatuor Hinémoa)    
  • Analia Llugdar, Le chêne et le roseau voor 8 fluiten en cello (Frank Hendrickx en oud-studenten van het KBC, cello: Jan Shiffer - dirigent: Francis Pollet, in samenwerking met I Solisti Del Vento)
  • Toru Takemitsu, Voice for solo flute (Lukasz Dlugosz)
  • Henry  Dutilleux, Sonatine pour flûte et piano ((Lukasz Dlugosz - Paul Hermsen, piano)
  • Krzysztof Zgraja, Flamenco no. 1 for solo flute  (Lukasz Dlugosz)                                                                                   
  • Frank Michael, Quartetto Sereno (TRA(ns)VERSE)
  • Steve Reich, Vermont Counterpoint  for Flute and Flute  Ensemble (11 players) (docenten en studenten van de beide Brusselse conservatoria o.l.v. Bart Bouckaert)
  • Heinz Holliger, (Ma)(s)sacrilegion d’horreur  für 8 (16,24…) Piccoli und 4 Basler Trommeln  (docenten en studenten van de beide Brusselse conservatoria o.l.v. Bart Bouckaert)
Tijd en plaats van het gebeuren :

Tweede Belgische Fluitfestival
Zaterdag 31 januari en zondag 1 februari 2009, telkens vanaf 10.30 u
Koninklijk Conservatorium Brussel

Regentschapsstraat 30
1000 Brussel

Meer info : www.kcb.be en www.flutecentre.nl

Extra :
Wil Offermans : www.wiloffermans.com
Isan Yun : www.isangyun.org
Sophie Lacaze : www.sophielacaze.com
Toru Takemitsu op en.wikipedia.org en www.schott-music.com
Henry  Dutilleux op www.bach-cantatas.com
Krzysztof Zgraja : www.zgraja.de
Steve Reich : www.stevereich.com en en.wikipedia.org
Heinz Holliger : www.schott-music.com

10:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

22/01/2009

Nieuwe editie van SHARE in Brussel

SHARE Bru ! iMAL is een non-profitorganisatie opgericht door individuele kunstenaars, mediaproducenten, interactieve ontwerpers, software-ingenieurs en door het NICC (Nieuw internationaal cultureel centrum) met als doel om kunstvormen en creatieve praktijken die computer- en netwerktechnologieën gebruiken te ondersteunen. Publieke evenementen van iMAL, lezingen, opvoeringen, concerten en festivals, zijn bedoeld om het bewustzijn van een breed publiek ten opzichte van het creatieve gebruik van en kritiek op informatietechnologieën aan te wakkeren.
Dit weekend vindt er een nieuwe editie van SHARE plaats: een vrije improvisatiesessie voor iedereen die geïnteresseerd is in klank, beeld en digitale en interactieve media. Iets voor jou ? Rep je dan zaterdagnamiddag naar Brussel en vergeet je laptop, synthesizer of andere digitale interface(s ) niet. Het belooft een spannend experiment te worden !

Tijd en plaats van het gebeuren :

SHARE Bru !
Zaterdag 24 januari 2009 van 16.00 u tot 20.00 u
iMAL
Koolmijnenkaai 30
1080 Brussel

Meer info : www.imal.org en www.cimatics.com

Bekijk alvast hoe het eraan toeging tijdens de vorige editie van SHARE Bru! (november 2008)


Meer foto's en video's van SHARE Bru! 2008

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

21/01/2009

Audiovisual Feedback Evening met werk van Paul Craenen & Cathy van Eck in Mechelen

Paul Craenen en Shila Anaraki, Dubbel Gaan en de tijd daartussen MORF vzw is een nieuwe kunstorganisatie die het interdisciplinaire en transmediale als uitgangspunt neemt. MORF stelt zich als kerntaak administratieve, zakelijke en productionele omkadering aan te bieden voor ontwikkelingsprojecten die niet onder één disciplinaire noemer te vangen zijn. Zo is er vrijdag een audiovisuele 'Feedback' avond met werk van Paul Craenen en Cathy van Eck. Uitvoerders zijn Paul Craenen, Cathy van Eck en Shila Anaraki.

Dubbel Gaan en de tijd daartussen
Shila Anaraki, performance - Paul Craenen, concept en performance - Valérie Baeyens, video

Met deze voorstelling creëert componist Paul Craenen een suggestief universum waarin bewegingen, klanken en geprojecteerde beelden de zintuigen van het publiek danig op de proef stellen. Het instrumentarium wordt tot een minimum herleid: twee luidsprekers, twee draadloze microfoons en een videoprojector die vanop de podiumvloer een centraal opgesteld scherm beschijnt. De twee uitvoerders op het podium worden vergezeld van dubbelgangers die soms hoorbaar, maar
nooit rechtstreeks zichtbaar zijn. Slechts af en toe verschijnen fragmentarische schaduwen van hun lichaam op het projectiescherm. De uitvoerders bewegen zich soms in het halfduister, soms in de lichtstraal van de videoprojector. Er ontstaat een dubbelzinnig spel van schaduw op schaduw, van opgenomen klanken die worden uitgebeeld in live uitgevoerde bewegingen, van geprojecteerde beelden die worden gesynchroniseerd met klankacties op het podium.
De tijd van de dubbelgangers loopt evenwel niet altijd synchroon met de tijd op het podium. Vertragingen treden op, klanken hinken acties achterna, schaduwen gaan lichaamsbewegingen vooraf. Tegelijkertijd kunnen de interacties tussen projectie en levende aanwezigheid gelezen worden als strategieën om het schermoppervlak te verdelen in voordurend transformerende zones van wit en zwart. Het projectiescherm wordt zo de plek waar materiaal, structuur en vorm ontstaan: niet alleen schaduwen als een zijeffect van bewegende lichamen, maar ook het schaduwspel als uitnodiging of als motivatie, als een partituur die ter plekke geschreven en uitgevoerd wordt, of als datgene wat aan het klinkende en zichtbare vooraf ging.
'Dubbel Gaan' ging in première tijdens het Festival van Vlaanderen Gent op 27 september 2008 en was nadien nog te zien tijdens November Music in Nederland.
'Wings' & 'Tubes' maken deel uit van A Search for Renoise, dat in première ging op het Transit Festival in oktober 2007.

Programma :
  • Cathy van Eck, Wings
  • Paul Craenen, Tubes
  • Paul Craenen, Dubbel Gaan
Tijd en plaats van het gebeuren :

Audiovisual Feedback Evening : Paul Craenen & Cathy van Eck
Vrijdag 23 januari 2009 om 20.30 u
Zaal KWO

Wittebroodstraat 19
2800 Mechelen

Meer info : www.kwo.be en users.telenet.be/paulcraenen
Reserveren is gewenst : tel 015 34 86 43 of via morfvzw@gmail.com

Bron : users.telenet.be/paulcraenen

Paul Craenen : users.telenet.be/paulcraenen en www.matrix-new-music.be
Cathy van Eck : www.cathyvaneck.net en www.donemus.nl

Elders op Oorgetuige :
Festival Made®! Experimenteren met nachtmuziek, 20/09/2008
A Search for Renoise : gedurfde experimenteerdrift en licht humoristische performance ('Wings' & 'Tubes'), 10/02/2008

Bekijk alvast dit fragmet uit 'Tubes', opgenomen tijdens 'de donderdagen' op 14/02/2008 in De Singel, Antwerpen

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

20/01/2009

Workshop Claudio Baroni in deSingel

Claudio Baroni Vrijdagnamiddag geeft componist Claudio Baroni in deSingel uitleg en informatie rond de technieken die hij gebruikt in zijn 'InCircles II'. Een workshop voor componisten en musici in het kader van Laboratorium Hedendaagse Muziek, een samenwerking tussen Champ d'Action, Conservatorium Antwerpen en deSingel. Dit toonmoment staat niet alleen open voor professionelen en studenten, ook het geïnteresseerde publiek is welkom.

De Argentijnse componist Claudio Baroni (1965) studeerde piano en sonologie in Buenos Aires, en sinds 1998 aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag bij Clarence Barlow, Gilius van Bergeijk en Martijn Padding. Sindsdien woont en werkt hij in Nederland en schreef hij composities voor vele ensembles en festivals.

Het Output festival vroeg hem in 2007 om een stuk te componeren in dezelfde bezetting als Lois Vierk's Red Shift, wat resulteerde in InCircles II voor vier musici (elektrische gitaar, cello, synthesizer/piano, percussie). Baroni haalde zijn inspiratie bij de video-installatie The Veiling van kunstenaar Bill Viola, waarin beelden van een man en vrouw die in nachtelijke landschappen bewegen, worden geprojecteerd op sluiers van losjes opgehangen stof, waarbij de man en vrouw elkaar langzaam naderen van het donker naar het licht, en elkaar in het midden doorkruisen. InCircles II bestaat uit twee delen als twee personages: het eerste beweegt zich rond een enkel accoord, in voortdurende expansie; het tweede, meer statisch en veraf, kan worden gezien als tegenhanger. De elektrische gitaar is de spil van het werk, dat wordt gekenmerkt door de natuurlijke harmonische samenhang tussen gitaar en cello en een rijk netwerk van boventonen, gecreëerd uit de nauwe samenhang van klankkleuren uit de synthesizer.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Champ d'Action : Workshop Claudio Baroni + toonmoment
Vrijdag 23 januari 2009 van 15.00 u tot 18.00 u
deSingel - Studio 3

Desguinlei 25
2018 Antwerpen
Gratis toegang

Meer info : www.desingel.be en www.champdaction.be

Elders op Oorgetuige :
Dag in de Branding opent met Vlaams-Nederlandse hommage aan Lois Vierk, 22/05/2008
OUTPUT Festival plaatst elektrische gitaar in de kijker, 27/09/2007

13:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Ruhe opnieuw te zien in Antwerpen en Gent

Dirk Roofthooft Voor wie 'Ruhe' nog niet zag, is er nu een uitgelezen kans om dat alsnog te doen. De voorstelling is een absolute aanrader. In 'Ruhe' verweeft Muziektheater Transparant meerstemmige liederen van Schubert met aangrijpende verhalen uit de Tweede Wereldoorlog. Basis voor de monologen vormen getuigenissen die de Nederlandse kunstenaars Armando en Hans Sleutelaar in de jaren zestig optekenden van mensen die vrijwillig tot de SS waren toegetreden. Voortdurend achtervolgd door hun verleden blijkt het voor hen onmogelijk enige rust en harmonie te vinden. Van 22 tot 24 januari is de voorstelling te zien in de Roma in Antwerpen, op 25 januari speelt ze tweemaal in de Bijloke in Gent.

Ruhe is een liedrecital dat brutaal onderbroken wordt door mensen die willen vertellen over hun vrijwillige dienstname bij de SS in 1940. Het zoeken naar harmonie was voor hen toendertijd, net als voor de zangers nu, het uitgangspunt en net als bij een koor met enige ambitie moest ook bij hen al wie vals zong eruit. Zij vragen om begrip daarvoor. De Nederlandse kunstenaars Armando en Hans Sleutelaar voerden in de loop van de jaren zestig een aantal gesprekken met mensen die tijdens de tweede wereldoorlog deel uitmaakten van de SS. Zij tikten de bandjes uit, lieten de vragen weg en het resultaat is een aantal monologen van mensen die proberen te verduidelijken wat en hoe ze toen dachten en voelden en waarom hun leven die wending heeft genomen.

Schuberts lied 'Ruhe, schönstes Glück der Erde' geeft de titel aan deze voorstelling. Het vormt tevens de inspiratiebron voor het nieuwe opdrachtwerk van de Vlaamse componiste Annelies Van Parys. De zangers van Collegium Vocale Gent en de twee acteurs hebben hun stoelen al ingepalmd wanneer het publiek binnenkomt en de nog vrije plaatsen inneemt. Het publiek zit tussen de zangers en de spelers. "Ruhe is een voorstelling van een ongewone schoonheid. Simpel, helder en emotioneel", zo schreef Lucas Huybrechts in Knack n.a.v. de première tijdens het het KunstenFESTIVALdesArts in mei 2007.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Muziektheater Transparant & Collegium Vocale: Ruhe
Donderdag 22, vrijdag 23 en zaterdag 24 januari 2009, telkens om 20.30 u
De Roma

Turnhoutsebaan 286
2140 Borgerhout

Meer info : www.deroma.be, www.transparant.be en www.collegiumvocale.com
------------------------
Zondag 25 januari 2008 om 15.00 u en om 18.00 u (volzet)
De Bijloke - Kraakhuis

Jozef Kluyskensstraat 2
9000 Gent

Meer info : www.debijloke.be, www.transparant.be en www.collegiumvocale.com

Annelies Van Parys : www.anneliesvanparys.be , anneliesvanparys.spaces.live.com en www.matrix-new-music.be

Elders op Oorgetuige :
Ruhe : schoonheid is niet pluis, 8/05/2007

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

19/01/2009

Hefboomconcert met Rode Pomp Ensemble in Gent

Jacqueline Fontyn Donderdag organiseert de Rode Pomp een hefboomconcert met nieuwe muziek, samengesteld door een van onze beste vrouwelijke componisten, barones Jacqueline Fontyn, en gespeeld door het eigen Rode Pomp Ensemble, waarvan violist Arman Simonian de bezieler is. Het ensemble heeft in een 15-tal concerten in de programmatie van De Rode Pomp ongeveer een 100-tal nieuwe werken van zo ongeveer overal ter wereld gespeeld.

In 'African Suite' (1992) van Wim Henderickx (1962) worden twee instrumenten - viool en percussie - die kenmerkend zijn voor twee totaal verschillende culturen geconfronteerd met elkaar. Hierdoor ontstaat een vermenging van Westerse melodiek met Afrikaanse ritmiek. Door het gebruik van een ritmisch ostinaat patroon met wisselende maatsoorten en door het plaatsen van onregelmatige ritmische accenten binnen een constant metrum krijgt dit werk een zeer opzwepend karakter. De virtuoze vioolpartij versterkt nog eens deze indruk.

Karel Goeyvaerts (1923-1993) studeerde in Parijs bij Messiaen, die hij hogelijk bewonderde. Een andere invloed was Webern. Goeyvaerts probeerde het reeksprincipe van Anton Webern niet alleen op toonhoogte toe te passen, maar ook op ritme (toonduur), klanksterkte en articulatie. Daarmee was hij een van de pioniers van de seriële muziek en in die hoedanigheid had hij grote invloed op Stockhausen, met wie hij ook als eerste elektro-akoetische muziek zou maken. Stockhausen echter pikte de vondst van Goeyvaerts in,en werd er beroemd mee, en Goeyvaerts verzeilde in een windstilte. Doch hij kreeg  een baan aan het IPEM te Gent, en later werd hij producer bij de radio, en een jaar voor zijn dood kreeg hij een leerstoel aan de KU Leuven. Zijn omvangrijkste en belangrijkste werk in het decennium voor zijn dood was het operaproject "Aquarius".

Lojze Lebic (1934) is een Sloveens componist. Hij studeerde tegelijk archeologie en muziek in Ljubljana. Hij was dirigent van befaamde, internationaal opererende koren, waarmee hij platencontracten en internationale prijzen in de wacht sleepte. Hij was docent orkestdirectie en sinds 1986 is hij professor muziektheorie aan de univeriteit van Ljubljana. Als componist was hij lid van de groep Pro Musica Viva. Hij woonde de cursussen in Darmstadt bij. Gaandeweg creëerde hij een eigen muzikale taal, modernistisch, maar met aandacht voor de eigen culturele erfenis en voor het meditatieve aspect van muziek. Hij was secretaris van de Joegoslavische afdeling van de ISCM tot aan de splitsing van Joegoslavië, en lid van diverse internationale jury's. Zijn werken werden overal opgevoerd. Hij werkte samen met tal van internationale orkesten.

Albert Huybrechts (1899-1938) studeerde bij Joseph Jongen aan het conservatorium van Brussel. In 1937, enkele maanden voor zijn onverwachte overlijden, werd Huybrechts leraar harmonie aan dit conservatorium. Hij was een bijzonder veelbelovend kunstenaar die met zijn sonate voor viool en piano (1925) in de Verenigde Staten de Elizabeth Coolidge Prijs won en datzelfde jaar met zijn eerste strijkkwartet (1924) de eerste Prijs op het Ojay Valley Festival. Die vroege successen kon hij niet verzilveren in een internationale carrière, al bleef hij verder werken. Zijn werk is expressionistisch van stijl en heeft soms een tragisch karakter. Hij componeerde kamermuziek, liederen, een werk voor orgel, Chant funèbre voor cello en orkest, het symfonische werk Chant d'angoisse en een Sérénade.

Iris Szeghy is een Slovaakse componiste met Hongaarse roots. Ze studeerde compositie in Bratislava. Een celloconcerto was haar doctoraat. Sindsdien leeft zij als vrije componiste. Na de Wende kreeg ze diverse stipendia en internationale beurzen. Zij was oa. composer in residence aan de opera van Hamburg, visiting composer aan de universiteit van Californië en veel meer. Ze kent persoonlijk grootheden als George Crumb, Dieter Schnebel, Witold Lutoslawski, Sofia Gubajdulina. Ze was lid van Melos-Ethos, het internationale festival Nieuwe Muziek in Bratislava. Sinds 2001 woont ze in Zürich. Ze schreef orkestwerken, kamermuziek, solowerken en koorwerken die werden uitgevoerd in oa. in Londen, Parijs, Rome, Amsterdam, Berlijn, Stuttgart, Freiburg, Bremen, Leipzig, Zürich, Warschau, St. Petersburg, Kiev, Sophia, Boedapest, Praag, Brno, Bratislava, New York, Chicago, Philadelphia, Buenos Aires, Tokio. Ze kreeg diverse compositieopdrachten, oa. van het Hilliard Ensemble. Haar Ciaccona voor viool of altviool is van 1991.

Camille Kerger (1957) is van Luxemburg. Hij studeerde zang, compositie en trombone, in eigen land, Frankrijk en Duitsland. Hij was trombonist bij diverse orkesten en lyrische tenor in talrijke producties. Hij was jarenlang leider van het ensemble voor nieuwe muziek Sigma waarmee hij optrad in Luxemburg, Duitsland, Frankrijk, België en de Nederlanden. Kerger schreef 13 orkestwerken, drie kameropera's en diverse muziektheaterproducties, oa. voor theaters en operahuizen in Toulouse en Mannheim en Münster. Een werk voor koor en orkest kreeg in een wedstrijd in Parijs de eerste prijs. Vele ensembles vertolkten werk van Kerger: Ensemble Gaudeamus, London Symphonie Orchestra, diverse Franse en Duitse orkesten, I Solisti Veniti en vele meer. Kerger was muzikaal directeur van het Théâtre National du Luxembourg en leidt tegenwoordig het Institut Européen de Chant Choral, Luxembourg. Het werk "Zur Stille Gewandt" werd speciaal voor dit concert geschreven.

Programma:
  • Karel Goeyvaerts, Goatemala
  • Wim Henderickx, African Suite
  • Lojze Lebič, Invocatio
  • Jacqueline Fontyn, Gabbiani
  • Albert Huybrechts, Pastourelle voor cello en piano
  • Iris Szeghy, Ciaconna
  • Camille Kerger, Zur Stille gewandt
  • Bram Thuring, Trio for cello and violin, cello and piano
Tijd en plaats van het gebeuren :

Rode Pomp Ensemble : Hefboomconcert Jacqueline Fontyn II
Donderdag 22 januari 2009 om 20.00 u
Concertzaal Parnassus

Oude Houtlei 124
9000 Gent

Meer info : www.rodepomp.be (vernieuwde website binnenkort online)

Hefboomconcert ten voordele van een behoeftig Oost-blok componist. De serie Hefboomconcerten in Parnassus zijn een productie van VZW De Verenigde Cultuurfabrieken / De Rode Pomp. Klassieke muziek, een puur en weldoend westers product, ecologisch 100% verantwoord, wordt niet slechts gepromoot, maar dient tegelijk als hefboom voor een betere wereld: het publiek steunt door zijn concertbezoek een reeks prachtige en duurzame projecten, hier en elders in de wereld.

Extra :
Karel Goeyvaerts op www.matrix-new-music.be
Wim Henderickx : www.wimhenderickx.com en www.matrix-new-music.be
Jacqueline Fontyn : www.jacquelinefontyn.be
Albert Huybrechts op www.cebedem.be
Iris Szeghy : www.szeghy.ch
Camille Kerger : www.kergercamille.lu

Elders op Oorgetuige :
Componistenconcert Jacqueline Fontyn II, 23/10/2007

16:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Modernski : Flat Earth Society brengt cross-overs uit de vorige eeuw

Flat Earth Society Cross-overs tussen klassieke en populaire muziek zijn van alle tijden en zeker de componisten van de vorige eeuw lieten zich niet onbetuigd op dit vlak. Flat Earth Society swingt door het 'Ebony concerto' dat Igor Stravinsky in de gloriedagen van de swing era componeerde voor de bekende Amerikaanse big band van Woody Herman. Het illustreert Stravinsky's kenmerkende eigenzinnigheid: het is noch een echt concerto, noch echte jazz. In zijn 'Zehn Märsche, um den Sieg zu verfehlen' dompelt Mauricio Kagel zich met zoveel verve onder in de clichés van de muziek die wordt geparodieerd, dat de argeloze luisteraar zou kunnen geloven naar echte militaire marsmuziek te luisteren. Op het programma ook werk uit Nederland: rond 1960 werd in de Philips studio's populaire elektronische muziek gemaakt, o.m. in samenwerking met het tv-orkest 'The Skymasters'. De knotsgekke big band Flat Earth Society voegt er bovendien nog enkele eigen repertoirenummers aan toe.

Op vraag van Mark Delaere, artistiek directeur van het Festival van Vlaanderen-Vlaams-Brabant, nam FES in 2006 werk van drie 20ste-eeuwse componisten onder handen: Igor Stravinsky, Mauricio Kagel en Tom Dissevelt. Het project kaderde in het nieuwe opzet van de festivalconcerten te Leuven om muziek uit de twintigste eeuw, die ondertussen 'oude muziek' is geworden, opnieuw te belichten.
De werken werden voor het eerst uitgevoerd op 19 oktober 2006 in Het Depot in Leuven in het kader van het Festival van Vlaanderen. Dit project was de aanzet voor FES en Peter Vermeersch om het terrein van de hedendaagse muziek verder te gaan verkennen. Onder de noemer 'Modernski' (die refereert naar de lapnaam 'Mijnheer Modernsky' die Schönberg in een koorwerk gaf aan Stravinsky) wordt relatief onbekende 20ste-eeuwse muziek opgedist en opgefrist tot FES-repertoire.

Programma :
  • I. Stravinsky (1882-1971), Ebony Concerto
  • I. Stravinsky, Scherzo à la Russe
  • M. Kagel (1931), Zehn Märsche, um den Sieg zu verfehlen
  • T. Dissevelt (1921-1989), (The Skymasters) Intersections
  • R. Burns (1922-2001), Lady Mac Gowan's Dream
  • E. Morricone (1928), Non loin de la Chine
Tijd en plaats van het gebeuren :

Flat Earth Society : Modernski
Woensdag 21 januari 2009 om 20.15 u
CC de Meent

Gemeenveldstraat 34
1652 Alsemberg (Beersel)
(Gratis try-out)

Meer info : www.demeent.be en www.fes.be
---------------------
Donderdag 22 januari 2009 om 20.15 u
Flagey - Studio 4

H.-Kruisplein
1050 Elsene (Brussel)

Meer info : www.flagey.be en www.fes.be
---------------------
Zaterdag 24 januari 2009 om 21.15 u
Handelsbeurs

Kouter 29
9000 Gent

Meer info : www.handelsbeurs.be en www.fes.be

Extra :
Mauricio Kagel op www.edition-peters.de en brahms.ircam.fr
Mauricio Kagel : De vernieuwer, gesprek met Martine Cadieu, Ars Musica 99 op www.arsmusica.be
Mauricio Kagel, een inleiding..., Godfried-Willem Raes op www.logosfoundation.org
There Will Always Be Questions Enough. Mauricio Kagel in conversation with Max Nyffeler op www.beckmesser.de, 23/03/2000
'Lachen om de Dood', Jacques Kruithof, verschenen in Nieuw Wereld Tijdschrift, 1989, nummer 3, fragment opgenomen in programmaboekje deSingel, december 2000
The Skymasters op www.popinstituut.nl

Video :
Mauricio Kagel op UbuWeb Film (met o.a. fragmenten uit Antithese, Match, Hallelujah, Solo, Duo, MM51 / Nosferatu en Ludwig Van)
Igor Stravinsky, Mauricio Kagel en Tom Dissevelt op YouTube

Elders op Oorgetuige :
In memoriam Mauricio Kagel: 1931 - 2008, 23/09/2008
Flat Earth Society (Mauricio Kagel, Zehn Märsche um den Sieg zu verfehlen en Stravinsky, Ebony Concerto), 18/10/2006

13:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook

Coincidence 4: vier ambitieuze musici met even ambitieus programma in Logos

Christian Wolff Coincidence 4 is de groepsnaam waaronder Annegret Mayer-Lindenberg, Jarno Van Es, Bart Van Dongen en Leo Verheyen voor deze gelegenheid optreden. Op het programma staan stukken voor altviool, piano(s) en trombone van György Ligeti, Christian Wolff, Tamas Ungvary en Richard Orton.

Richard Orton (1940) studeerde aan de Birmingham School of Music en Cambridge University. Na aanvankelijk te zijn gestart als hedendaags klassiek componist (met vnl. instrumentale, vocale en orkestrale stukken op zijn actief) raakte hij later geïnteresseerd in elektroakoestiek en computermuziek. In 1985 richtte hij mee het 'Composers Desktop Project' op, waarmee hij onder meer software voor (algoritmische) compositie uitvoert en helpt verspreiden. De meest recente ontwikkeling in zijn werk is zijn uitvoeringssysteem Tabula Vigilans, origineel uit 1992 maar tot op heden in voortdurende ontwikkeling.

Diens Cycle is een stuk voor vrije bezetting dat kan uitgevoerd worden door een of twee duo's. De partituur (opgesteld in deels klassiek notenschrift, deels grafische of verbale notatie) bestaat uit drie ronde platte schijven van verschillende grootte die op elkaar gelegd en verdraaid kunnen worden. Elk van de twee grootste schijven is onderverdeeld in stukken (zoals een taart). Men draait de schijven op één lijn gelijk, en vanaf die lijn begint men in wijzerzin te spelen. Iedere speler kiest een van de twee grootste schijven, terwijl de middelste, kleinste schijf als een bron fungeert, waarnaar men steeds terug mag grijpen na het spelen van een stuk uit de onderverdeling.

De Hongaarse componist Tamas Ungvary (1936) begon zijn muzikale carrière als dirigent van gerenommeerde klassieke orkesten als het Hungarian State Symphonie Orchestra, Mozarteum van Salzburg, Hungarian Youth Orchestra e.a. In 1972 wordt de creatieve drang te groot en begint hij zelf te componeren. Deze wel heel opmerkelijke U - turn kent een snelle ontwikkeling: na inmiddels naar Zweden te zijn geëmigreerd, wordt Ungvary lid van de Stiftelsen Electro-Acoustic Music in Zweden, kortweg de EMS in Stockholm. Van 1975 tot 1992 is hij daar werkzaam als composer in residence, studio - assistent en software manager. Sindsdien maakt hij bijna uitsluitend computermuziek, vaak gegenereerd door (interactieve, real time - ) software die hij zelf ontwikkelde. Inmiddels is een groot deel van zijn repertoire in de prijzen gevallen.. Ungvary publiceert geregeld artikels omtrent zijn vakgebied in het tijdschrift Leonardo.

Tussen 1991 en 1994 werkte György Ligeti (1923 - 2006) aan zijn Sonate voor altviool solo, een veelzijdig zesluik met tal van stilistische knipogen. Zo is Hora Lunga, het eerste deel, een melancholische, rijk geornamenteerde allusie op de roemeense volksmuziek die Ligeti tijdens zijn kinderjaren in Siebenbürgen sterk beïnvloed heeft. Dit deel wordt in zijn geheel op de c-snaar gespeeld met gebruikmaking van de harmonisch natuurlijke intervallen (reine grote terts, reine kleine septiem en de 11de boventoon). In het tweede deel - Loop - worden uitsluitend dubbelgrepen met een losse snaar gekombineerd. Hierdoor wordt de speler gedwongen tot een riskant positiespel wat in het snelle gedeelte van Loop een enorme virtuositeit vereist. De speelaanduidingen zijn echter: 'jazzy', 'elegant' en 'relaxed'. Het derde deel - Fascar - (de titel is een Hongaars werkwoord en betekent 'worstelen', 'verdraaien') is eveneens een dubbelgreepstuk, een soort pseudotonale dans met verschoven en verdraaide modulaties. Deel vier - Presto con sordino - begint dan weer als een gelijkmatige, perpetuum mobile - achtige beweging (te vergelijken met 'Continuum' voor clavecimbel).
Door middel van polyritmische accentuering en het gebruik van de contrasterende karakters van de verschillende snaren duiken langzamerhand verborgen, illusiore melodiefragmenten op, een trompe l'oreille dat refereert aan het werk van M.C. Escher. Het vijfde deel - Lamento - kenmerkt zich door een strikte tweestemmigheid, voornamelijk bestaande uit secunde - en septiemparallelen en vertoont een indirekte invloed van verschillende etnische culturen. Het zesde en laatste deel tenslotte - Chaconne Chromatique - is geen zinspeling op de beroemde chaconnes van Bach, maar wel een wilde, uitgelaten dans in een sterk geaccentueerde driekwartsmaat met een ostinate baslijn.

Christian Wolff werd in 1934 in Nice (Frankrijk) geboren uit Duitse ouders. De familie emigreerde naar de Verenigde Staten en Wolff ging op zestienjarige leeftijd in leer bij John Cage. In de jaren '60 en '70 raakte hij nauw betrokken bij de New York Scene, waar hij samen met de componisten als Cage, Morton Feldman, Earle Brown, pianist David Tudor en danser en choreograaf Merce Cunningham aan de weg van de nieuwe muziek timmerde. Zijn werk kenmerkt zich enerzijds door een groot belang dat aan stilte en isolatie van klank wordt gehecht en anderzijds door de hoge mate van vrijheid die Wolff aan zijn spelers overlaat. Bewuste improvisatie heet het, waarvoor hij vaak een geheel eigen notatie uitdacht (bv 'Exercises' en 'Changing the System' - beide uit 1973). Later werd ook politieke ideologie (in de vorm van proteststukken) een toonaangevende faktor in zijn oeuvre. Dit engagement werd nog versterkt door zijn nauwe banden met Cornelius Cardew en Fredric Rzewski. Wolffs muziek is als een resultaat van samenwerking in de letterlijke zin van het woord, waarin de grens tussen componist, uitvoerder, dirigent en publiek volkomen wordt opgeheven.

Vier ambitieuze musici staan in voor dit concert: Annegret Mayer-Lindenberg, altviool - Jarno Van Es, piano - Bart Van Dongen, piano / synthesiser en Leo Verheyen, trombone. Ze spelen voor deze gelegenheid onder de groepsnaam Coincidence 4.

Programma:
  • György Ligeti, Sonate voor altviool solo
  • Christian Wolff, For 1, 2 or 3 People
  • Tamas Ungvary, Sinus Coïtus
  • Richard Orton, Cycle
Tijd en plaats van het gebeuren :

Coincidence 4 : Ligeti, Wolff, Ungvary, Orton
Donderdag 22 januari 2009 om 20.00 u
Logos Tetraëder
Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Bron : Tekst Stichting Logos

Extra :
Richard Orton op www.uniqmusic.co.uk
Tamas Ungvary op www.mica.at
Christian Wolff op en.wikipedia.org , eamusic.dartmouth.edu en www.otherminds.org
Monografie : Q-O2 - Christian Wolff, Marc Delaere op www.desingel.be, 3/05/2005 (pdf)
Christian Wolff. Interview by Jason Gross, www.furious.com, april 1998
György Ligeti op en.wikipedia.org en www.schott-musik.de
I.M. György Ligeti (1923 - 2006), Joris Heemskerk op www.kindamuzik.net, 14/06/2006
György Ligeti : Emotioneel scepticus op www.musicalifeiten.nl
Annegret Mayer-Lindenberg : www.myspace.com/annegretmayerlindenberg
Jarno Van Es : www.myspace.com/lucidekoningh
Bart Van Dongen : www.bartvandongen.com

07:00 Gepost in Concert | Permalink |  Facebook